12 δημοσιεύσεις σε αυτό το θέμα

Μέρα πληρωμής, μέρα δώρου, μέρα χαρτζιλικιού... ΜΕΡΑ ΧΑΡΑΣ :)

Με ένα γεμάτο πορτοφόλι επισκεπτόμαστε το pet-shop ή το ενυδρειακό κατάστημα της γειτονιάς μας (και όχι μόνο) για να δούμε τι "νέο" και "πολύχρωμο" θα βάλουμε στο ενυδρείο μας. Ότι θα γράψω παρακάτω είναι απλές εμπειρικές οδηγίες που απέκτησα με τον καιρό και σκοπός μου είναι να δώσω αυτή τη λιγοστή γνώση που έχω σε νεότερους, ώστε να κάνουν μία καλή και σωστή αρχή... Και ας μη ξεχνάμε ότι σε πολλές περιπτώσεις η αρχή είναι το ήμιση του παντός! Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενειών προέρχεται από τις λάθος επιλογές που κάναμε στην αρχή.

Για να γίνει πιθανόν πιο ευκολοδιάβαστο το παρακάτω κατεβατό, θα το χωρίσω σε βήματα...

 

ΒΗΜΑ 1

Καταρχήν είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε την "φιλοσοφία" του ενυδρείου μας. Και όταν λέω "φιλοσοφία" δεν εννοώ απαραίτητα κάτι βιοτοπικό. Κατά καιρούς έχουν παρουσιαστεί πολύ όμορφα και προσεγμένα ενυδρεία, μη βιοτοπικά, αλλά με συγκατοίκους που ναι μεν ζούνε σε διαφορετικές ηπείρους, αλλά έχουν κοινές ανάγκες και κοινές συνθήκες διαβίωσης. Οπότε καλό είναι το ενυδρείο μας να έχει έναν "χαρακτήρα" και μία κοινή "φιλοσοφία" όσον αφορά τους οργανισμούς που ζούνε μέσα σε αυτό!

Οι πλέον απαραίτητες μετρήσεις που πρέπει να έχουμε από το ενυδρείο μας, εφόσον θεωρήσουμε ότι αυτό είναι σωστά στρωμένο, είναι το pH, το gH και η μέση ετήσια θερμοκρασία. Το επόμενο στοιχείο που πρέπει να έχουμε στο νου μας είναι ο διάκοσμος του ενυδρείου. Διάκοσμο θεωρούμε φυσικά ή και τεχνητά στοιχεία που γεμίζουν και διακοσμούν το ενυδρείο μας, πέραν από τους ζωντανούς φίλους μας. Αυτά τα στοιχεία μπορεί να είναι φυσικές ή τεχνητές πέτρες και ξύλα, φυσικά ή πλαστικά φυτά, είδος βυθού (άμμος, χαλίκι, κοκκομετρία κλπ) και διάφορα άλλα στοιχεία, κυρίως τεχνητά. Εδώ θα αναφέρω πως η μορφιά του "φυσικού" δεν ξεπερνιέται με τίποτα από το "τεχνητό", αλλά αυτό είναι και θέμα αισθητικής.

Όλα τα παραπάνω θα παίξουν ρόλο στην τελική επιλογή που θα κάνουμε για την αγορά ενός ή περισσότερων ψαριών ή ασπόνδυλων.

 

ΒΗΜΑ 2

Το επόμενο βήμα είναι η επίσκεψη στο pet-shop ή στο ενυδρειακό κατάστημα. Πολλά ενυδρεία, χιλιάδες ψάρια, άπειρα χρώματα! Αυτό που πρέπει να έχουμε στο νου μας, είναι ότι κάθε ψάρι έχει τις δικές του ανάγκες και ιδιαιτερότητες στις συνθήκες διαβίωσής του. Κάποια είναι κοπαδόψαρα, κάποια μοναχικά, άλλα είναι μαλακού και όξινου νερού ενώ άλλα είναι σκληρού και αλκαλικού νερού, κάποια τα βλέπουμε μικρά αλλά γίνονται τεράστια, ενώ αλλά ζουν σε τροπικά κλίματα και άλλα σε πιο ψυχρά. Τα παραπάνω στοιχεία θα πρέπει να τα γνωρίζουμε, ώστε να επιλέξουμε σωστά το ψάρι που μας αρέσει, αλλά κυρίως, που μας ταιριάζει.

Αυτό που συστήνω πάντα, είναι η αγορά του ψαριού ή των ψαριών να γίνεται σε δύο φάσεις:

  • Πρώτη φάση είναι η επίσκεψη στο κατάστημα και η έρευνα αγοράς. Επιλέγουμε όσα ψάρια ή ασπόνδυλα μας αρέσουν. Συγκρατούμε ή καταγράφουμε τις ονομασίες τους. Επιστρέφουμε σπίτια μας, ανοίγουμε το internet και ξεκινάμε το ψάξιμο. π.χ. Μας άρεσε το Black Ghost. Μπαίνουμε το Aquazone, ψάχνουμε και ρωτάμε... ή πάμε κατευθείαν στο google και γράφουμε "Black Ghost" ή "Black Ghost fish". Οι πληροφορίες που μπορούμε πλέον να συλλέξουμε από το internet είναι άπειρες. Οπότε πάντα, πολύ ή περισσότερο, αποκτούμε μία εικόνα του προφίλ του ψαριού που μας ενδιαφέρει. Ανάγκη από λίτρα, θερμοκρασία, σκληρότητα και οξύτητα νερού, συγκάτοικοι, διατροφή, διακόσμηση, φωτισμός... Όλα είναι πληροφορίες που μπορούμε εύκολα να συλλέξουμε και να κρίνουμε αν ο ζωντανός οργανισμός που αρχικά επιλέξαμε, πραγματικά μας ταιριάζει. Καταλήγουμε λοιπόν στα ψάρια που μας αρέσουν και μπορούμε να διατηρήσουμε σωστά.
  • Η δεύτερη φάση είναι να ξαναπάμε στο κατάστημα και να πάρουμε το ψάρι. Πως όμως θα επιλέξουμε το κατάλληλο ψάρι από το "Χ" συγκεκριμένο είδος που θέλουμε? Πολύ βασικό στοιχείο είναι η παρατηρητικότητα. Είναι πολύ σημαντικό να επιλέξουμε ψάρια από υγιές περιβάλλον. Ενυδρεία που έχουν μέσα νεκρά ψάρια, περίεργες βλέννες είτε πάνω στα ψάρια είτε πάνω στα τζάμια, ψάρια που κάθονται ανενεργά στον βυθό ενώ θα έπρεπε να κολυμπάνε, περίεργα σημάδια ή πληγές πάνω στα ψάρια κλπ είναι πάντα επίφοβα. Ακόμα και ψάρια που δείχνουν "χαρούμενα", ενώ βρίσκονται σε ένα τέτοιο περιβάλλον είναι πάντα πιθανό να είναι φορείς ασθενειών.
Ως συμπέρασμα κρατάμε το ότι επιλέγουμε πάντα υγιή ψάρια από υγιή ενυδρεία. Καλό είναι επίσης να γνωρίζουμε, ότι άσχετα από το τι διαβάσαμε στο internet για την οξύτητα και την σκληρότητα του νερού που θέλει το κάθε ψάρι, το μεγαλύτερο ποσοστό των καταστημάτων, διατηρούν τα ψάρια σε αποχλωριωμένο νερό βρύσης. Οπότε αν γνωρίζουμε τις τιμές του δικτύου νερού της περιοχής που βρίσκεται το κατάστημα, έχουμε μία σχετική εικόνα των τιμών νερού του κάθε καταστήματος. Το ότι τα καταστήματα διατηρούν τα ψάρια σε πιθανόν "λάθος" τιμές είναι απόλυτα φυσιολογικό και σε καμία περίπτωση κατακριτέο. Ακόμα και τα σκυλάκια, τα γατάκια, τα κουνελάκια, τα καναρινάκια που είναι προς πώληση ζουν σε διαφορετικές συνθήκες από αυτές που εμείς αργότερα θα τους προσφέρουμε. Οπότε καλό είναι να σκεφτόμαστε πως δεν έχει σημασία πως ζούσαν αυτοί οι οργανισμοί μέχρι τώρα, αλλά πως πρέπει να ζουν από δω και πέρα.

 

ΒΗΜΑ 3

Επιστροφή στο σπίτι λοιπόν! Εφόσον η μετακίνηση από το κατάστημα στο σπίτι δεν ξεπέρασε τα 20 λεπτά με μισή ώρα, μπορούμε να μετρήσουμε με τα τεστ μας (κατά προτίμηση υγρά) το νερό της σακούλας και να συγκρίνουμε τις τιμές σε σχέση με αυτές του ενυδρείο μας. Όσο μεγαλύτερη η απόκλιση των τιμών, τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι και η διάρκεια της προσαρμογής. Ευαίσθητοι οργανισμοί. όπως είναι οι γαρίδες ή ψάρια μικρής ηλικίας, πάντα θέλουν παραπάνω χρόνο προσαρμογής.

Ο προτεινόμενος τρόπος προσαρμογής είναι να γίνεται με τη μέθοδο της καραντίνας. Το τι είναι η καραντίνα και πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, μπορεί να παρατηρήσουμε κάποιες διαφορές στο ψάρι μας από το (ίδιο πάντα) ψάρι που επιλέξαμε στο κατάστημα. Πιθανός αποχρωματισμός και μειωμένη διάθεση είναι φυσιολογικά, καθότι η όλη διαδικασία της μεταφοράς, σίγουρα στρέσαρε το ψάρι. Στο χέρι μας είναι να το επαναφέρουμε το συντομότερο δυνατό και φυσικά θα πρέπει να έχουμε στο νου μας πως κάθε οργανισμός έχει την ανάγκη πίστωσης χρόνου, μέχρι να προσαρμοστεί πλήρως και να αναδείξει τα πραγματικά του χρώματα και την πραγματική του συμπεριφορά.

 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Αυτά σε γενικές γραμμές. Πάντα πρέπει να γνωρίζουμε πως "κανόνες" που να αφορούν ζωντανούς οργανισμούς, δεν υπάρχουν. Κάθε οργανισμός και κάθε σύστημα ενυδρείου έχει τους δικούς του κανόνες και μόνο ο ιδιοκτήτης τους μπορεί να τους ξέρει. Τα παραπάνω είναι απλά ένας "μπούσουλας" και ένας ασφαλής τρόπος αγοράς ζωντανών οργανισμών ενυδρείων. Καλό είναι πριν κάνουμε την οποιαδήποτε κίνηση και δεν έχουμε την εμπειρία που χρειάζεται, να ρωτάμε και να συζητάμε τις απορίες μας με ανθρώπους που έχουν την εμπειρία και μπορούν να μας βοηθήσουν.

Και όλα αυτά, για να χαιρόμαστε ένα όμορφο και υγιές στολίδι στον χώρο μας.

Share this post


Link to post
Share on other sites

:):P:helpsmilie::helpsmilie::helpsmilie::helpsmilie::helpsmilie:

Κι αν αναλογιστεί κανείς οτι το ψαράκι που αγοράζει είναι ένα μικρό του "παιδί"....

Έγινε επεξεργασία - FotisGt

Share this post


Link to post
Share on other sites

Απλα............. :):P

Share this post


Link to post
Share on other sites

Φίλε Νίκο πολύ ωραίο το άρθρο σου :P Σ'ευχαριστούμε :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παρα πολυ καλο αρθρο,μπραβο σου.

Share this post


Link to post
Share on other sites

και σε εμας τους ανεργους??? :)

περα απο την πλακα πολυ καλο !!! :P

Έγινε επεξεργασία - venom

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλα λενε η ζωη ξεκιναει μετα τα μεσανυχτα...

:):P

Share this post


Link to post
Share on other sites
:):P:helpsmilie:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο ορισμός της υπερβολής είστε :P

Δεν είναι τίποτα σπουδαίο και ιδιαίτερο, ούτε κάποια συγκεκριμένη μελέτη ή άρθρο. Αφορά 1-2 απλά πράγματα που μπορούμε ανά πάσα στιγμή να τα λινκ-άρουμε σε νεότερους χομπίστες από το να καθόμαστε και να τα γράφουμε συνεχώς. Φυσικά μπορείτε να προσθέσετε και δικές σας σκέψεις και εμπειρίες που μπορούν να φανούν χρήσιμες :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
.....Αφορά 1-2 απλά πράγματα που μπορούμε ανά πάσα στιγμή να τα λινκ-άρουμε σε νεότερους χομπίστες.....
χμμμμμ τι ειναι αυτο? :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ωραιος ρε!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Για λόγους περιέργειας αλλά και ανταλλαγής απόψεων, θα ήθελα να μάθω από τους νεότερους χομπίστες κυρίως, με ποιον τρόπο κάνουν τις αγορές τους και τι εμπειρίες έχουν σχετικά με τις επιλογές που έχουν κάνει μέχρι τώρα!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή κάντε είσοδο για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να προσθέσετε ένα σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Δημιουργήστε ένα νέο λογαριασμό. Είναι εύκολο!


Δημιουργία λογαριασμού

Σύνδεθείτε

Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.


Είσοδος

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Σχετικό περιεχόμενο

    • Από fishbone!
      Στο χόμπι του ενυδρείου και ιδιαίτερα του θαλασσινού δαπανώνται μεγάλα εως υπέρογκα ποσά για εξοπλισμό, ψάρια και κοράλλια.
       
      Αρκετοί απο εμάς βιώσαμε στο παρελθόν ξαφνικές ασθένειες ψαριών που στην καλύτερη το ξεπέρασαν ενω στη χειρότερη είχαμε
       
      μεγάλες  απώλειες  !!!
       
      Βρήκα σκόπιμο λοιπόν να κάνω μια συγκεντρωτικη αναφορά στο ενυδρείο καραντίνας ωστε οι νέοι χομπιστες να δούνε το πόσο εύκολο 
       
      και με μικρο κόστος στήνεται ενα τέτοιο ενυδρείο!
       
      Παρακάτω θα αναλυθούν με απλά λόγια τα υλικά και ο εξοπλισμός της καραντίνας η αλλιως του ενυδρείου πρόληψης και
       
      θεραπείας όπως το ονομάζω! 
       
      Η πρόληψη θεωρώ οτι είναι πιο σημαντική απο την θεραπεία, φέρνοντας ενα παράδειγμα: έχουμε ενα ενυδρείο των 300 -400λτ
       
      δυο ετών με μια σχεδόν ολοκληρωμένη ψαροσυνθεση και φουλ στοκάρισμα κοραλιων προσθέτουμε ενα καινούργιο ψαρι που φενεται 
       
      απολύτως υγειες !    Μετα απο δυο βδομάδες παρατηρούμε στίγματα στο ιδιο η ακόμα χειρότερα στο αγαπημένο μας Blue Tang που 
       
      ειναι το αγαπημένο Ντορυ της συζύγου η του παιδιού μας!  
       
      Η πρώτη μας σκέψη ειναι γιατί έβγαλε Ick ενα ψάρι δυο ετών??? Η επόμενη ειναι οτι ο νέος κάτοικος μας έφερε το παράσιτο και 
       
      κατηγορούμε το μαγαζί που το αγοράσαμε!!!   Τέλος ψάχνουμε τον τρόπο αντιμετωπισης του προβλήματος!!!
       
      Το να κατηγορήσεις το μαγαζί δεν ειναι πάντα το σωστό!  Το ψάρι φενοταν μια χαρά οταν το αγόρασες! Όμως αν ανατρέξουμε
       
      μερικές ήμερες πίσω, αυτο το ζωντανό πακεταρηστηκε και ταξίδεψε κατω απο άγνωστες συνθήκες  που σίγουρα του προκαλέσανε 
       
      τεράστιο στρες!   Επίσης η δεύτερη μετακόμιση απο το μαγαζί (το οποιο ειναι γνωστό πως κρατούνται σε υποαλατοτητα) στο
       
      ενυδρείο σου του πρόσθεσε επιπλέον ανχος!  Καταλήγοντας στο δικό μας ενυδρείο κατω απο τις γνώστες επιθέσεις
       
      των¨παλιών" το παράσιτο επαναδραστήριοποιήθηκε !!!  Επίσης ειναι γνωστό οτι το καθε είδος ψαριού ειναι λιγότερο η περισσότερο 
       
      ανθεκτικό σε παράσιτα και ασθένειες!  Ετσι το νεο ψαρι - φορέας δεν εδειξε συμπτώματα αντιθέτως με το αγαπημένο μας Τανκακι 
       
      που νόσησε και δυστυχώς το χάσαμε....
       
      Αν ο νέος ψαρής ειχε φιλοξενηθεί για λιγες εβδομάδες στην καραντίνα ίσως  να είχαμε την Ντορυ μας!
       
      Πάμε να δούμε τα πράγματα που χρειαζόμαστε!
       
       
       
      Δεξαμενή:  Μια απλή γυάλα των 30-40λτ συνήθως ειναι αρκετή!  Παντα η δεξαμενουλα παει αντίστοιχα με τα ψαρια μας!          Αν δηλαδή έχουμε κλοουνακια είμαστε μια χαρά με αιτώ τον όγκο. Αν έχουμε ενα Νασσο των 20 εκ τοτε χρειαζόμαστε ενα
       
               μεγαλύτερο ενυδρείο! 
       
             
       
      Εξοπλισμός:  Τα βασικά ειναι ενα θερμαντικό σώμα (50βαττ),  Ενας αξιόπιστος θερμοστάτης, Ενα εσωτερικό   
                 φιλτρακι και  μια αεραντλία!
       
               
                 
                Το θερμαντικό σώμα φυσικά παει ανάλογα με τα λύτρα!     Ο αξιόπιστος θερμοστάτης διότι στην καραντίνα θέλουμε υψηλές 
       
                θερμοκρασίες και για το στρες αλλα και για να επιταχύνουμε τα στάδια του παρασίτου ώστε να ειναι πιο ευάλωτο!
       
                  Το φιλτρακι ειναι απαραίτητο για τον καθαρισμό και την βιολογία!  Και τέλος η αεραντλία για την σωστή οξυγόνωση του νερου
       
                 λόγω της αγωγής που θα ακολουθησουμε  (φάρμακα, χαλκός, υποαλατοτητα κτλ).
       
       
      Υλικά:   Τα βιολογικά υλικά που μπορούμε να χρήσιμοποιήσουμε ειναι το γνωστό σφουγγαρι και το μακαρόνι (siporax)!             Ο λόγος που δουλεύουμε αυτα τα υλικά ειναι οτι ειναι φθηνά και οτι μπορούμε και τα κρατάμε πάντα σε ετοιμότητα μεσα στο 
       
                 sump η στο ενυδρείο μας!  Μετά απο καθε χρήση τα πετάμε η πιο δύσκολα τα αποστειρωνουμε!
       
                 
       
                Τα διακοσμητικά ειναι πάντα απο πλαστικό η PVC ωστε να παρέχουν κρυψώνες αλλα και να μπορούν να καθαριστούν 
       
                 μετά την αποθεραπεία η την προσαρμογή!
       
                 Βράχος η αραγωνιτης πρέπει να αποφεύγονται η αλλιώς να πετιούνται!  Θεωρώ οτι το κόστος του να τα πετάς ειναι
       
                 απαγορευτικό για τους περισσότερους!
       
       Έξτρα:    Μια απόχη, ενας κουβάς και ενα λάστιχο είναι επίσης πολύ χρήσιμα !        
       
              Όλα τα πλαστικά θα πρέπει να αποστειρωνονται σχολαστικά!
       
      Τεστ:   Φυσικά ολα τα απαραίτητα τεστ ανάλογα με την θεραπεία!          Εχω βρει αρκετά χρήσιμο ενα αυτοκόλλητο της Seachem για την αμμωνία!
       
       
      Τα παραπάνω υλικά ειναι απαραίτητα για την σωστή λειτουργιά μιας καραντίνας!
       
      Ο τρόπος που αναφέρεται ειναι ο πιο εύκολος τρόπος διοτι υπάρχει και η μόνιμη λειτουργιά ενος τέτοιου ενυδρείου!
       
      Κατα τη άποψη μου να εχει κάποιος μόνιμα σε λειτουργιά μια καραντίνα ειναι πολυ δαπανηρός και δυσλητουργικος (τάισμα, 
       
      συντήρηση και αλλα πολλά)!   
       
      Αντιθέτως με μια κάλτσα έχοντας τα υλικά μέσα ειναι θέμα λεπτών να την στίσεις και να φιλοξενήσεις το ψαράκι σου! 
       
      Το θέμα εχει συζητηθεί πολλές  στο φορουμ  μας άλλα και στα ξένα ομως πολυ συχνά βλέπω να υπάρχει μια συνχηση για τις
       
      θεραπείες και που πρέπει να εφαρμόζονται!
       
      Πρέπει να βάλουμε στο μυαλό μας καλά ότι δεν υπάρχουν Reef Safe φάρμακα !!!!
       
      Επίσης το να βάλεις ενα ψαρι σε καραντίνα σε προσαρμογή χρειάζεστε 1-2 μηνες για να εξαλείψεις τις πιθανότητες ασθένειας!
       
      Ομως η καραντίνα δεν πρεπει να αποθαρρύνει αλλα να δείξουμε οτι ειναι μια απλή και χρήσιμη συνηθεια! 
       
      Προσπαθήστε να βάλετε τα ψαράκια σας για 10 με 15 μέρες, παρακολουθηστε τα , αλλάζετε το νερο με του ενυδρείου σας και ταΐζεται 
       
      τις τροφές που τρώνε και οι αλλοι κάτοικοι!
       
      Η προσαρμογή θα γίνει σε συνθήκες ηρεμίας και το ψαρακι θα δυναμώσει σταδιακά και θα προετοιμαστει για το νεο περιβάλλον!
       
      Η εισαγωγή να γίνεται καλύτερα βράδυ που οι παλιοί κάτοικοι κοιμούνται και θα γλυτώσει το άμεσο "bulling''  !
       
      Με  πρόληψη και τύχη θα χαιρόμαστε το αγαπημένο χόμπι μας !
       
      Θα ηθελα να προσθέσω 2-3 πραγματάκια στο θεμα που λογο βιασύνης ξέχασα!
      1.Στο θεμα προσαρμογής. Η καραντίνα δεν υποκαθιστά την Driping method σε καμια περίπτωση! η προσαρμογή μεσα
      στη σακούλα γίνεται κανονικά, που αν το ενυδρειο μας εχει καλες τιμες γεμίζουμε και την καραντίνα αν οχι (πχ. πολυ υψηλά
      νιτρικα ) βάζουμε νεο νερακι στην καραντίνα και κάνουμε το Drip απο εκει!
      2.Στις ήμερες φιλοξενίας του ψαριου σταδιακά κάνουμε αλλαγές απο το κυρίως ενυδρειο! στις 10-15 μερες πρεπει η καραντίνα
      να περιέχει το ιδιο νερο με το κεντρικό ενυδρειο! Ετσι το ψαρι να μεταφερθεί αμεσα στο κεντρικό χωρις επιπλέον στρες!
      3. Αν υπάρχει ασθένεια. Η καραντίνα γεμιζει με νερο του ενυδρειου και το ψαρι τοποθετείτε άμεσα χωρις προσαρμογή!
      Σε αυτη τη φαση εχουμε ενα οργανισμό που νοσεί και δεν εχει την δύναμη να αντεπεξέλθει σε πολες αλλαγες!
      4. Σε ολες τις φάσεις ειτε θεραπείας είτε προσαρμογής ο εξοπλισμός πρεπει να αποστειρωνεται ενδελεχώς με ελαφρύ διάλυμα
      χλωρίνης η όποια αλλης ουσίας που θεωρείται οτι θα εχει το ιδιο αποτέλεσμα!
      5. Ο χώρος που πιανει μια καραντίνα ειναι απειροελαχιστος! Οταν δεν την χρησιμοποιείτε, βάλτε μεσα τα τεστ σας η οτι αλλο
      σας βολεύει!
      6. Έχετε συγκεντρωμενο τον εξοπλισμό σας σε ενα κουτάκι! Θα δείτε οτι δεν θα σας παρει πανω απο 10-15 λεπτα για να την
      στίσετε!
      Το παραπάνω θεμα ειναι βάση των δικών μου εμπειριών που οπωσδήποτε μπορει να προσαρμόσει στις ανάγκες του!
      Σκοπός μου ηταν να παροτρύνω τους συνχομπιστες μου να ξεθάψουν τα παλια ενυδρειακια τους και με πολύ μικρο κόστος να
      βάλουν στη ρουτίνα τους και αυτο το σημαντικό εργαλείο!
      Μπορεί να μην συμφωνείτε ολοι με την διαδικασία, και εγω πολλες φορες να βαριέμαι και να δυσφορώ βλέποντας τον νεο έρωτα
      που μολις απέκτησα που αντι να σουλατσάρει στους βράχους και στα κοράλλια να ειναι κλεισμένος στο ντουλάπι!
      Καλή επιτυχία λοιπόν, με καραντίνα η χωρίς σε όλους μας!
      Ευχαριστω!!!!
       
    • Από theodor72
      Τα σκουληκάκια grindal είναι μια εύκολη, οικονομική και θρεπτική τροφή για ψάρια μετρίου ή μικρού μεγέθους. Η δημιουργία μιας καλλιέργειας είναι απλή υπόθεση και σας παρουσιάζω πως ετοίμασα σε ελάχιστο χρόνο μια για έναν φίλο του AZ.

      Πρώτα χρειαζόμαστε ένα σχετικά μικρό και ρηχό ταπεράκι. Πήρα λοιπόν μια απλή συσκευασία από super market. Αν είναι διαφανές βοηθάει σημαντικά στην παρατήρηση. Το καπάκι πρέπει να κλείνει ερμητικά για να μην αρχίσουν τα σκουληκάκια τις εξερευνήσεις, αλλά και για να μη γεμίσει μυγάκια η καλλιέργεια. Στο καπάκι άνοιξα μία τρύπα (ακόμα καλύτερα είναι δύο τρύπες) για να ανανεώνεται ό αέρας της καλλιέργειας. Το άνοιγμα αυτό το έφραξα με υαλοβάμβακα (και απλό βαμβάκι κάνει την ίδια δουλειά) προσέχοντας όμως να μη το παραφρακάρω και κόψω εντελώς τη διέλευση του αέρα.

      Έπειτα έκοψα (μετά δυσκολίας) από το "τούβλο" χώματος humus λίγη ποσότητα, την έβαλα στο τάπερ και άρχισα να προσθέτω σταδιακά νερο. Το humus αυξάνει εντυπωσιακά τον όγκο του όταν βραχεί, γι' αυτό προσέχουμε να μη βάλουμε αρχικά πολύ χώμα. Προσέχουμε το χώμα να παραμείνει αφράτο και νωπό, χωρίς όμως να περισσέψει καθόλου νερό στον πάτο του τάπερ. Έχω ακούσει πως και το ψιλό φυλλόχωμα (χωρίς εντομοκτώνα) έχει τα ίδια αποτελέσματα.

      Τοποθέτησα πάνω στο χώμα μια ποσότητα από σκουληκάκια που θα αποτελέσει το "μπόλι" για τη νέα αποικία. Δίπλα τους τοποθέτησα λίγη τροφή. Εγώ χρησιμοποιώ κροκέτες για γάτες. Είναι φτηνές εύχρηστες και δε λερώνουν. Δεν έχω πειραματιστεί με κάποια άλλη τροφή από τις πολλές που τρώνε τα grindal.

      Στη συνέχεια σκέπασα τα σκουληκάκια με ένα διαφανές κομμάτι πλεξιγκλάς που προήλθε από τα κομμάτια μιας θήκης για CD. Το πλέξιγλας δε θα πρέπει να καλύπτει όλο το χώμα και να αφήνει ακάλυπτη κάποια επιφάνεια περιμετρικά.

      Το μόνο που έχουμε να κάνουμε όταν η αποικία αποκτήσει ικανοποιητικό μέγεθος, είναι να σηκώσουμε το κομμάτι πλέξιγλας και να ταΐσουμε στα ψάρια μας όποια ποσότητα θέλουμε από τα σκουληκάκια που έχουν μαζευτεί σε αυτό.


      Καλή επιτυχία σε όσους το δοκιμάσουν...
    • Από theodor72
      ΓΕΝΙΚΑ
      Τα σκουλήκια grindal (enchytraeus buchholtzi) είναι μια ιδανική τροφή τόσο για τα ενήλικα ψάρια, όσο και για τις μεγαλύτερες λάρβες. Είναι κάπως μικρότερα από τα συγγενικά τους άσπρα σκουλήκια (white worms) και φτάνουν σε μέγεθος τα 0,5 - 1,0 cm. Συνεπώς το μέγεθος τους τα καθιστά κατάλληλα ακόμα και για τα μικρότερα ψάρια. Είναι τροφή πλούσια σε πρωτεΐνες και καταλυτικός παράγοντας για την αναπαραγωγή των ψαριών και την ενίσχυση των χρωμάτων τους.

      ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
      Η καλλιέργεια τους είναι μια σχετικά εύκολη, απλή και οικονομική υπόθεση. Αν γνωρίζουμε τις λιγοστές απαιτήσεις που έχουν και τους παρέχουμε την ελάχιστη φροντίδα που θέλουν δε θα έχουμε κανένα πρόβλημα με την καλλιέργεια τους. Οι βασικοί παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν είναι το χώμα, η υγρασία και η τροφή τους.

      Πρώτα από όλα χρειαζόμαστε το κατάλληλο δοχείο που θα φιλοξενήσει την καλλιέργεια. Οποιοδήποτε ρηχό, επίπεδο, στεγανό δοχείο με εφαρμοστό καπάκι είναι κατάλληλο. Η καλή εφαρμογή του καπακιού αποτρέπει την μόλυνση της καλλιέργειας από έντομα ή άλλα ζωύφια, αλλά και την αφυδάτωση της. Εξίσου σημαντικός για τα σκουληκάκια είναι και ο αερισμός του δοχείου. Ανοίγουμε λοιπόν ένα μικρό άνοιγμα στο καπάκι το οποίο «σφραγίζουμε» με ένα κομμάτι ενυδρειακό βαμβάκι. Έτσι επιτρέπουμε τον αερισμό του δοχείου και ταυτόχρονα απομακρύνουμαι ανεπιθύμητους επισκέπτες και αποτρέπουμε και την έξοδο των σκουληκιών από το δοχείο.

      Θα πρέπει επίσης να χρησιμοποιήσουμε ένα λεπτό, διαφανές κάλυμμα με διαστάσεις λίγο μικρότερες από αυτές του δοχείου. Το κάλυμμα αυτό ( από πλεξιγκλάς, σκληρή ζελατίνα ή λεπτό γυαλί) πιέζεται ελαφρά στο έδαφος ώστε να διατηρηθεί η υγρασία ανάμεσα στην επιφάνεια του εδάφους και το κάλυμμα. Η συγκέντρωση υγρασίας έλκει τα σκουληκάκια καθιστώντας το ιδανικό μέρος για το τάισμα τους. Τα σκουληκάκια που προσκολλούνται στο κάλυμμα μπορούν να συλλεχθούν ευκολότερα και να ταϊστούν στα ψάρια.

      Τα grindal θα αναπτυχθούν σε οποιοδήποτε χώμα που πλήρει κάποια χαρακτηριστικά. Θα πρέπει να είναι ελαφρύ, πλούσιο σε οργανικά υλικά με pH 6,8 με 7,2 να διατηρεί την υγρασία του και να παραμένει αφράτο ακόμα και όταν στεγνώσει,. Από την άλλη πλευρά δε θα πρέπει να είναι αμμώδες. Οποιοδήποτε λεπτό φυλλόχωμα που χρησιμοποιούμε για τις γλάστρες μας ή και το πιο εξειδικευμένο humus είναι μια πολύ καλή επιλογή. Φυσικά όποιο χώμα ή συνδυασμό και να επιλέξουμε, θα πρέπει να είμαστε σίγουροι πως είναι καθαρό από λιπάσματα, παρασιτοκτόνα ή άλλα χημικά κατάλοιπα τα οποία θα σκοτώσουν τα σκουληκάκια.
      Γεμίζουμε λοιπόν τα 2/3 του δοχείου μας με το χώμα που έχουμε επιλέξει. Κάνουμε επίπεδη την επιφάνεια του χώματος πιέζοντας το ελαφρά, χωρίς όμως να το συμπιέσουμε, ώστε να εξαλείψουμε οποιεσδήποτε ανωμαλίες που θα στεγνώνουν και θα δημιουργούν μύκητες.

      Βρέχουμε τώρα το χώμα τόσο ώστε να παραμείνει υγρό χωρίς να λασπώνει και απομακρύνουμε όσο νερό στραγγίσει στον πάτο του δοχείου μας. Περίσσεια νερού και λασπώδες χώμα θα προκαλέσει τον θάνατο των σκουληκιών, ενώ έλλειψη υγρασίας και στεγνό χώμα θα οδηγήσει τα σκουλήκια βαθύτερα μέσα στο χώμα προς αναζήτηση υγρασίας και μείωση της αναπαραγωγής τους. Φροντίζουμε να διατηρείται υγρό το χώμα, ψεκάζοντας ή βρέχοντας το όταν κρίνουμε αναγκαίο. Λογικά, αν το καπάκι του δοχείου μας εφαρμόζει ικανοποιητικά, το χώμα θα παραμείνει υγρό για αρκετές εβδομάδες χωρίς την επέμβαση μας.

      Το επόμενο βήμα είναι να εισάγουμε μια μικρή ποσότητα σκουληκιών, ώστε να ξεκινήσει η νέα καλλιέργεια. Την ποσότητα αυτή θα την προμηθευτούμε από κάποιον χομπίστα. Τοποθετούμε λοιπόν τα σκουληκάκια μας στην επιφάνεια του χώματος καθώς και μια μικρή ποσότητα τροφής. Πιέζουμε ελαφρά το διαφανές κάλυμμα ώστε να εφάπτεται στο χώμα και στη συνέχεια κλείνουμε και το καπάκι. Δεν τα ενοχλούμε για μερικές μέρες μέχρι να αρχίσουν να αναπαράγονται και να μεγαλώνει το μέγεθος της αποικίας.

      Τα grindal έχουν μια σημαντική ανοχή στις διακυμάνσεις και το εύρος της θεοκρασίας. Η αποικία είναι περισσότερο παραγωγική σε θερμοκρασίες μεταξύ 20 και 24 °C. Όσο απομακρυνόμαστε από αυτές τις συνθήκες, τόσο μειώνεται και η παραγωγικότητα της αποικίας μας. Βάζουμε λοιπόν την αποικία μας σε εσωτερικό χώρο, αποφεύγοντας τις ακραίες θερμοκρασίες, το έντονο φως και την άμεση έκθεση στον ήλιο.

      Θα μπορούσαν να τραφούν από οποιαδήποτε οργανική τροφή. Υπάρχει λοιπόν μια ποικιλία τροφών που προτιμούν οι χομπίστες. Κάποιοι επιλέγουν τροφές φυτικής προέλευσης: νιφάδες βρώμης ή άλλων δημητριακών, ψωμί μουσκεμένο με γάλα (χωρίς την κόρα), σιτάλευρο ή καλαμποκάλευρο, παιδική τροφή σε σκόνη κλπ. Κάποιοι άλλοι προτιμούν τροφές που ταΐζουμε τα ψάρια μας (νιφάδες ή πάλετ) ή κροκέτες για σκύλους ή γάτες. Δεν πρέπει να ταΐζουμε τα σκουληκάκια περισσότερο από όσο μπορούν να φάνε σε εύλογο χρονικό διάστημα. Καθορίζουμε την ποσότητα της τροφής ανάλογα με το μέγεθος της αποικίας. Όση τροφή δεν καταναλώνεται πρέπει να απομακρύνεται για να μη δημιουργηθεί εστία μόλυνσης της καλλιέργειας.
      Είναι σημαντικό να τοποθετήσουμε πάνω από τα grindal και την τροφή τους το διαφανές καπάκι που αναφέραμε παραπάνω, έτσι ώστε να εφάπτεται στην επιφάνεια του χώματος. Η υγρασία που θα δημιουργηθεί θα προσελκύσει τα σκουληκάκια να τραφούν και όσα παραμείνουν στο κάλυμμα, ταΐζονται εύκολα στα ψάρια μας.

      Μετά από ένα χρονικό διάστημα 6 ως 9 μηνών, η υφή του χώματος αρχίζει να αλλοιώνεται εξαιτίας τις δραστηριότητας και των απορριμμάτων των σκουληκιών. Το χώμα γίνεται επιφανειακά πιο λασπώδες και όξινο. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον τα σκουληκάκια θα σταματήσουν να αναπαράγονται και τελικά θα μείνουμε μόνο με ενήλικα. Για να διατηρήσουμε την καλλιέργεια το παλιό χώμα πρέπει να αφαιρεθεί και να τοποθετηθεί καινούργιο. Είναι μια καλή ευκαιρία να δημιουργήσουμε περισσότερες από μία καλλιέργειες. Απλά μαζεύουμε τα σκουληκάκια από το παλιό κουτί και τα μεταφέρουμε στο νέο.

      ΤΑΙΖΟΝΤΑΣ GRINDAL
      Η συλλογή των σκουληκιών είναι και σε αυτή την περίπτωση πολύ απλή διαδικασία, αρκεί να έχουμε τοποθετήσει το φύλο πλεξιγκλας που είπαμε παραπάνω. Απλά αφαιρούμε όση ποσότητα θέλουμε από την επιφάνεια του και ταΐζουμε τα ψαράκια μας.

      Σε πολλούς χομπίστες υπάρχει η αίσθηση ότι ψάρια που τρέφονται αποκλειστικά με grindal γίνονται παχύσαρκα, εξαιτίας του λίπους που περιέχουν τα σκουλήκια. Ενδέχεται όμως το πρόβλημα να είναι η υπερβολική ποσότητα σκουληκιών που ταΐζουμε παρά στο λίπος που περιέχουν. Να μη ξεχνάμε ότι τα ψάρια στη φύση, τον περισσότερο καιρό είναι πεινασμένα παρά χορτάτα. Σε κάθε περίπτωση, καλό είναι τα grindal να αποτελούν μέρος μιας διατροφής με αρκετή ποικιλία.

      Ένα άλλο πρόβλημα είναι πως παρά το γεγονός ότι τα σκουληκάκια μπορούν να ζήσουν αρκετές ημέρες μέσα το νερό, δε μπορούν να κολυμπήσουν και επομένως βυθίζονται στο βυθό, όπου για να αποφύγουν το φως θα κρυφτούν μέσα στην άμμο ή το χαλικάκι. Εκεί κάποια στιγμή θα πεθάνουν και μπορεί σύντομα να μολύνουν το νερό. Για το λόγο αυτό δε πρέπει να ταΐζουμε μεγάλες ποσότητες. Το πρόβλημα αυτό βέβαια δε υφίσταται σε ενυδρεία με γυμνό βυθό, όπου τα σκουληκάκια μπορούν φαγωθούν αργότερα ή να σιφοναριστούν. Ούτε σε ενυδρεία που περιέχουν γατόψαρα, loach ή σαλιγκάρια τα οποία σύντομα θα ανακαλύψουν και θα καταναλώσουν κάθε εναπομείναν σκουλήκι. Καθώς τα grindal είναι ελαφριά, η χρήση αεραντλίας για κάποιο χρονικό διάστημα θα κρατήσει τα σκουληκάκια σε κυκλοφορία μέχρι να καταναλωθούν. Εναλλακτικά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια ταΐστρα σκουληκιών.



      Καλλιέργεια σκουληκιών Grindal, Εύκολα, απλά και οικονομικά
      --------------------
      Infusoria, Η απαραίτητη τροφή για νεοεκκολαφθείσες λάρβες
      Microworms, Η ευκολότερη καλλιέργεια ζωντανής τροφής
      Προνύμφες κουνουπιών, Μια καλοκαιρινή λιχουδιά
    • Από Zorba_The_Freak
      Μιας και εκφραστηκε ενδιαφερον για την τεχνικη που χρησιμοποιω για να προετοιμασω τα φυλλα που βαζω στα γαριδοενυδρεια μου, αποφασισα να το κανω εδω λιγο πιο αναλυτικά.

      Καταρχην μαζευουμε ήδη ξερά φύλλα απο καποιο μερος ΑΠΟΛΥΤΑ καθαρό. Δηλαδη μακρια από αυτοκινητα, καυσαερια, φυτοφαρμακα κλπ.

      Θέλουμε φυλλα που ΔΕΝ βγαζουν πολλες τανινες καθως οι γαριδες δεν τις γουσταρουν καθόλου.

      Καταλληλα δενδρα ειναι η βελανιδιά, ο πλάτανος κλπ.

      Μετα την συλλογή εγώ τα πλένω και τα στεγνώνω καλά για να μην μουχλιασουν.

      Για να τα βαλω στο ενυδρειο χρησιμοποιω δυο τρόπους:

      1) Εχω ένα πλαστικο ποτηρι μεγαλουτσικο, βαζω νερο αλλαγής απο καποιο ενυδρειο και εκει μουλιαζω τα φυλλα καμμια εβδομαδα κατω απο φως. Με αυτον τον τρόπο πετυχαίνω:
      α) να βγαλουν τα φυλλα οσες τανινες εχουν
      β) να βυθίζονται πιο ευκολα
      γ) να μαλακωσουν/αλοιωθούν ελαφρά, και
      δ) να δημιουργηθεί εν απρωτο biofilm. Αυτο βεβαια απλα το υποψιαζομαι, χωρις να ειμαι σιγουρος.

      2) Επειδή στα αλλα ενυδρεία μου χρησιμοποιω diy blackwater, βραζω τα φυλλα, φτιαχνω το blakcwater μου και μετα τα φυλλα τα χρησιμοποιώ για τις γαριδες μου.

      Πλεονεκτηματα ίδια με τα παραπάνω, τα φυλλα ειναι ετοιμα πιο γρήγορα, αλλα σίγουρα δεν δημιουργείται biofilm.


      Προσωπικα θεωρώ το leaf litter σημαντικό σε ενα γαριδοενυδρείο καθώς προσφερει εκτός από ενα απαραιτητο ειδος τροφής και ενα περιβάλλον σχεδόν ομοιο με το φυσικό.
    • Από Aquazone Team
      Ενυδρεία ειδών (species tank)
      του Θανάση Μπαλάσκα


      Στο χόμπι μας μια από τις μεγαλύτερες αν όχι η μεγαλύτερη χαρά είναι να βλέπουμε την δημιουργία μιας νέας ζωης στο ενυδρείο μας. Μέσα από τα εκατοντάδες είδη ψαριών που προσφέρονται στο χόμπι ελάχιστα μπορούν να μας δώσουν αυτήν την χαρά χωρίς να το επιδι'ωξουμε και φυσικά μιλάω για τα ζωοτόκα ψάρια όπως molly, platy, guppy κ.λ.π. Για τα υπόλοιπα είδη ψαριών θα πρέπει εμείς σαν χομπίστες να ασχοληθούμε περαιτέρω με τις ανάγκες τους, τις συνήθειες τους την προσομοίωση όσο το δυνατόν στον βιότοπο τους έτσι ώστε να έχουμε κάποιο θετικό αποτέλεσμα κάτι το οποίο μπορεί να μας παρέχει ένα ενυδρείο ειδών(species tank).

      Αρκετά είδη ψαριών και ιδιαίτερα όταν μιλάμε για ψάρια θηρευτές, εκ των πραγμάτων είναι μονόδρομος να κρατηθούν σε ενυδρείο ειδών ή αρκετές φορές λόγω επιθετικότητας μόνα τους ως μοναδικό ψάρι στο ενυδρείο.
      Όπως το λέει και η λέξη το ενυδρείο ειδών αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο είδος ψαριού που ο κάθε χομπιστας επιλέγει να δεσπόζει στο ενυδρείο του. Από πολλούς χομπίστες επικρατεί η άποψη ότι η χαρά που μπορεί να μας δώσει ένα τέτοιο ενυδρείο δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο τύπο ενυδρείου και σε αυτό έχουν αρκετό δίκιο.

      Πρώτα από όλα για να ξεκινήσουμε ένα τέτοιο εγχείρημα θα πρέπει να έχουμε διαβάσει αρκετά για το είδος που θέλουμε να ασχοληθούμε για τις διατροφικές του συνήθειες τα σημεία όπου το βρίσκουμε στον εκάστοτε βιότοπο, τις συνήθειες ζευγαρώματος του, τυχόν κλιματικές αλλαγές που ενεργοποιούν την κατάσταση ζευγαρώματος κάτι το οποίο συναντάμε σε ένα μεγάλο ποσοστό στον Αμαζόνιο κατά τις περιόδους ξηρασίας-βροχών. Φυσικά υπάρχουν και άλλες πολλές μικρολεπτομέρειες που πρέπει να κοιτάξουμε ανάλογα το είδος έτσι ώστε να επιτύχουμε ένα σωστό ενυδρείο ειδών (species tank).

      Τις περισσότερες φορές, κάποιος που επιλεγεί να κρατήσει ένα ενυδρείο ειδών με το αγαπημένο του είδος ψαριού, αν όχι αμέσως μετά από κάποιο διάστημα προσαρμόζει το ενυδρείο αυτό και σαν βιοτοπικό έτσι ώστε να κάνει τα ψάρια του να νιώσουν πιο ευχάριστα. Κάτι τέτοιο είναι αν όχι το ζητούμενο μια πολύ καλή κίνηση γιατί έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες να δούμε την αληθινή συμπεριφορά του είδους οπού έχουμε επιλέξει που σίγουρα δεν θα βλέπαμε σε ένα κοινωνικό ενυδρείο.

      Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δώσουμε επίσης στην χημεία του νερού μας έτσι ώστε να είναι όμοια με αυτήν του εκάστοτε βιότοπου όπου ζει το είδος ψαριού που έχουμε επιλέξει. Μεγάλη απόκλιση από τις σωστές τιμές που συναντάμε στην φύση θα κάνει τα ψάρια μας πιο νευρικά αρκετά πιο ευαίσθητα σε τυχόν ασθένειες και γενικά θα μειώσουμε σε μεγάλο βαθμό την όλη μας προσπάθεια μιας και τα ψάρια μας δεν θα ζουν σε ένα ευχάριστο κλίμα.

      Θα τονίσω για άλλη μια φορά ότι πρέπει να τηρούμε σωστές συνθήκες σε ένα τέτοιο ενυδρείο έτσι ώστε να εξασφαλίσουμε την υγεία του πληθυσμού μας.
      Ενώ σε ένα κοινωνικό ενυδρείο όταν παρουσιάζεται κάποια ασθένεια βλέπουμε κάποια ψάρια να κολλάνε και κάποια άλλα όχι, σε ένα ενυδρείο ειδών αν προσβληθούν κάποια ψάρια από μια ασθένεια αυτή θα περάσει γρηγορότερα αν όχι ραγδαία λόγω του ότι το ενυδρείο μας θα πλαισιώνεται από ένα μόνο είδος.
      Σε ένα ενυδρείο ειδών σίγουρα θα νιώσουμε ανακούφιση στο θέμα της διατροφής. Ενώ σε ένα κοινωνικό ενυδρείο προσπαθούμε μάταια να βρούμε την χρήση τομή έτσι ώστε όλα μας τα ψάρια να λαμβάνουν την σωστή διατροφή σε ένα ενυδρείο ειδών αυτό είναι κάτι πολύ εύκολο μιας και θα αναφερόμαστε για ένα μόνο είδος ψαριού με συγκεκριμένες ανάγκες.

      Να κλείσω λέγοντας, ότι και από προσωπική μου εμπειρία ότι τυχόν γέννες ψαριών μου έχουν προκύψει ήταν μέσα από ενυδρεία ειδών τις περισσότερες φορές και σπάνια σε κοινωνικό ενυδρείο. Πραγματικά η χαρά που μας δίνει ένα τέτοιο ενυδρείο είναι αρκετά μεγάλη και για αυτό λοιπόν αν το σκέφτεστε προχωρήστε και σίγουρα θα καταλάβετε τι εννοώ.
    • Από Aquazone Team
      Διακοπή ρεύματος και ενυδρείο
      του Σταμάτη Χαλικιά
      Σε περίπτωση διακοπής ρεύματος:

      1α. ελπίζω να έχουμε UPS που να μπορεί να μας κρατάει για πολύ ώρα το PC ανοιχτό για να βλέπουμε aquazone.

      1β. δεν ταΐζουμε αν υπάρχει αυτόματη ταΐστρα τη σταματάμε .

      2. ανοίγουμε τα καπάκια του ενυδρείου για να παίρνει οξυγόνο από την επιφάνεια .

      3. μετά από 3 ώρες αδειάζουμε το νερό από το φίλτρο και δεν το γεμίζουμε απλά φροντίζουμε να υπάρχει υγρασία εφ όσον κρατάει πολλές ώρες η διακοπή .

      4. μετά από 6 ώρες κάνουμε αλλαγή νερού το 1/4 .

      5. μετά από 12 ώρες πρέπει να έχουμε πάρει μια αεραντλία μπαταρίας .

      6. αν έχουμε το σωστό αριθμό ψαριών σε σχέση με τα λίτρα του ενυδρείου ,τουλάχιστον για ένα 24ωρο δεν χρειάζεται τίποτα από όλα αυτά να γίνουν .Όλα αυτά ξεκινάνε να γίνονται από τις 24 ώρες και μετά .

      Εδώ υπάρχει και συζήτηση σχετικά .
      http://www.aquazone.gr/forums/index.php?sh...mp;#entry134356
    • Από Aquazone Team
      Ενυδρείο Καραντίνα
      του Θανάση Μπαλάσκα


      Όλοι μας μέσα στα χρόνια που ασχολούμαστε με το χόμπι του ενυδρείου, άλλοι από την αρχή άλλοι αργότερα, έχουμε βρεθεί σε πολύ δύσκολες καταστάσεις από διάφορες ασθένειες που μας πονοκεφαλιάσαν και μας στεναχώρησαν και με αποτέλεσμα πολλές φορές σημαντικές απώλειες ψαριών.
      Θα μπορούσαμε όμως να γλiτώσουμε αρκετό κόπο, δυσάρεστες στιγμές αλλά και χρήμα; Με την ύπαρξη ενός ενυδρείου καραντίνας σε μεγάλο βαθμό θα προστατέψουμε το κύριο ενυδρείο μας, το οποίο χωρίς την ύπαρξη της, στηρίζεται σε πήλινες βάσεις.

      Αρχικά ας ξεδιαλύνουμε τον όρo "Ενυδρείο Καραντίνα". Με την προαναφερόμενη φράση ορίζουμε ένα ενυδρείο το οποίο ως βασικό του σκοπό έχει την εισαγωγή σε αυτό κάποιου νέου ψαριού ,αν μιλάμε για ενυδρεία γλυκού νερού είτε κάποιου ψαριού αλλά και κοραλιού, αν αναφερόμαστε σε ενυδρεία Θαλασσινού νερού.
      Συνήθως ως ενυδρείο καραντίνα επιλέγουμε κάποιο ενυδρείο με μέγεθος μικρότερο του κύριου ενυδρείου με ελάχιστα προτεινόμενα λίτρα, αν μιλάμε για γλυκό νερό τα 50-60 και για θαλασσινό τα 80 με 100.

      Το ενυδρείο καραντίνας θα πρέπει να το εξοπλίσουμε με όλα αυτά που συνθέτουν και ένα κανονικό ενυδρείο (βιολογικό και μηχανικό φιλτράρισμα μέσω κάποιου φίλτρου, θέρμανση μέσω κάποιου θερμοστάτη, φωτισμός). Στις περισσότερες περιπτώσεις, εκτός από τα ενυδρεία καραντίνας για κοράλια, καλό είναι να προτιμούμε έναν τυπικό φωτισμό.

      Στο aquascaping αυτού του ενυδρείου είναι προτιμότερο να μην τοποθετήσουμε καθόλου υπόστρωμα, παρά μόνο λίγα διακοσμητικά, όπως πέτρες ή ρίζες mopani, αν αναφερόμαστε σε ενυδρείο γλυκού νερού.Έτσι τα ψάρια μας στρεσαρισμένα από την μεταφορά, αλλά και από την υποβολή κάποιας θεραπείας (αν αυτό κρίνεται σκόπιμο) θα έχουν κάποιο μέρος να κρυφτούν.Στο ενυδρείο καραντίνας θαλασσινού νερού μπορούμε να προσθέσουμε λίγα νεκρά κοράλια, έτσι ώστε τα ψάρια που βρίσκονται σε αυτήν να έχουν κάποιες κρυψώνες.

      Οι συνθήκες του νερού στο ενυδρείο καραντίνας θα πρέπει να είναι παραπλήσιες με αυτές του κύριου ενυδρείου, για να αποφύγουμε το επιπλέον στρεσάρισμα κατά την μεταφορά του ψαριού από την καραντίνα στο κύριο ενυδρείο μας.
      Στην καραντίνα μας θα πρέπει μόνιμα να έχουμε ενεργό το βιολογικό μας φίλτρο και αυτό μπορεί να επιτευχθεί με 3 τρόπους.

      Α)Με την μόνιμη παρουσία στην καραντίνα μας κάποιου ανθεκτικού είδους ψαριού ,είτε μιλάμε για ενυδρείο γλυκού νερού, είτε θαλασσινού (Αυτή η λογική δεν με βρίσκει σύμφωνο, μιας και έτσι βασανίζουμε ουσιαστικά το ψάρι και μειώνουμε σημαντικά τον χρόνο ζωής του).

      Β)Με την προσθήκη μόνιμα λίγης τροφής στην καραντίνα, ώστε να παράγεται αμμωνία και να μένει ενεργός ο κύκλος του αζώτου.

      Γ)Με την αφαίρεση μιας ποσότητας του βιολογικού μας υλικού από το κύριο ενυδρείο στην καραντίνα.Με αυτόν τον τρόπο το φίλτρο είναι ικανό να σηκώσει το βιο-φορτίο την περίοδο που έχουμε σε αυτήν ψάρια.
      Θα πρέπει να έχουμε προμηθευτεί όλα τα απαραίτητα τεστ ,έτσι ώστε άμεσα να μπορούμε να παρακολουθούμε τις διάφορες διακυμάνσεις που μπορούν να προκύψουν στην καραντίνα μας, ιδίως κατά την θεραπεία κάποιου ψαριού σε αυτήν.
      Από αρκετά άτομα συχνά ακούγεται ότι ένας καλός χρόνος παραμονής είναι περίπου οι δύο εβδομάδες. Σε αυτήν την λογική θα διαφωνήσω μιας και αυτό το μικρό διάστημα δεν είναι αρκετό να μας δείξει μια πληθώρα ασθενειών που μπορεί να υποβόσκουν στο ψάρι μας. Θα πρότεινα λοιπόν, ένα διάστημα μεταξύ τεσσάρων με έξι εβδομάδων, έτσι ώστε να είμαστε σίγουροι ότι το ψάρι μας είναι καθαρό από κάποια ασθένεια.

      Κατά την εισαγωγή κάποιου άρρωστου ψαριού και μετά το τέλος της θεραπείας του και όταν η καραντίνα μας θα είναι κενή από ψάρια, θα πρέπει να αποστειρωθεί ,για να απομακρύνουμε όλα τα παθογόνα από το νερό. Αυτό μπορεί να υλοποιηθεί με αρκετούς τρόπους. Οι συνηθέστεροι είναι το καλό ξέπλυμα της καραντίνας και η τοποθέτηση της έξω στον ήλιο για κάποιο διάστημα, έτσι ώστε να σκοτωθούν όλα τα παθογόνα. Ένας άλλος τρόπος, εάν δεν θέλετε να μπείτε σε αυτήν την διαδικασία, είναι η προσθήκη ξυδιού ή αραιού διαλύματος χλωρίου για 1 με 2 μέρες. Πάντα θα πρέπει να ξεπλένετε όλα τα μέρη του ενυδρείου καλά μετά από κάθε χρήση.Στην περίπτωση που για να αποστειρώσουμε το ενυδρείο διαλέξουμε την μέθοδο με το χλώριο θα πρέπει μετά για να καταστήσουμε την καραντίνα μας ασφαλή να δεχτεί πάλι ψάρια να βάλουμε αντιχλώριο. Η εισαγωγή ενεργού άνθρακα και οι μεγάλες αλλαγές νερού μετά το τέλος κάποιας θεραπείας είναι καλό να γίνονται, ιδιαίτερα εφόσον το προτείνουν οι κατασκευαστές του φαρμάκου που χρησιμοποιούμε.

      Η λογική του ενυδρείου καραντίνας είναι μια σταθερή αξία από τους περισσοτέρους χομπίστες στο εξωτερικό. αλλά δυστυχώς εμείς οι Έλληνες χομπίστες την αγνοούμε παραδειγματικά και είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους πολλά ενυδρεία παροπλίζονται από τους απογοητευμένους χομπιστες μέσα στον χρόνο. Ίσως αυτή η αδιαφορία να οφείλεται στην ελλιπή ενημέρωση αλλά και στην στενότητα χώρου που αντιμετωπίζουν πολλά σπιτικά ιδίως στα αστικά κέντρα, αλλά αυτά δεν είναι ουσιώδεις δικαιολογίες. Η χρήση του ενυδρείου καραντίνας πρέπει να μας γίνει παιδεία και κάτι απαραίτητο από το ξεκίνημά μας στο χόμπι, διότι όσο καλές συνθήκες και αν έχουμε, σίγουρα κάποια στιγμή θα συμβεί το χειρότερο που ίσως και να σημαίνει την αρχή του τέλους σε αυτό το χόμπι για εμάς από την όποια απογοήτευση λάβουμε.
    • Από delta66
      Pangasius

      ένας καρχαρίας στο ενυδρείο σας

      Για να είμαστε ενήμεροι πριν την πατήσουμε.
       
      .........................................................................................................................................................
      (απόσπασμα από)
      Επτά ψάρια που καλύτερα θα ήταν να αφήνονται στη φύση
      Γατόψαρο Pangasius
      Το Pangasius ή καρχαριοειδές γατόψαρο είναι δυστυχώς ένα κοινό θέαμα στα ενυδρεία των εμπόρων. Γενικά τα εισαγόμενα είδη που εμφανίζονται είναι τα hypophthalmus Pangasianodon και sanitwongsei Pangasius - και τα δύο πωλούνται συνήθως ως Iridescent sharks. (σημ μτφ : το sanitwongsei Pangasius, στην Ελλάδα το συναντάμε και ως Gallagher - Γκάλαχερ)
      Αυτά τα ψάρια διατίθενται μαζικά στη βιομηχανία τροφίμων. (σημ μτφ : μπορεί να έχετε δει τα φιλέτα Καλλιμάνης Pangasius http://www.kallimani...age=65&langid=1)
      Τα μωρά ψάρια που βλέπουμε στα τοπικά καταστήματα ενυδρείων είναι ακριβώς ένα κερδοφόρο παράπλευρο εμπόριο. Υπάρχει ένας λόγος που ανατρέφονται εμπορικά εκτός από την γεύση. Είναι ταχέως αναπτυσσόμενα, μεγάλα ψάρια. Όταν τα ψάρια διατίθενται στο εμπόριο ως τροφή, είναι πιθανώς νεότερα από ενός χρόνου αλλά ήδη πάνω από 30cm μήκος.
      Δεδομένου ότι το άγριο hypophthalmus έχει καταγραφεί πάνω από 1.3 μέτρα και 44 κιλά και το sanitwongsei 3 μέτρα και 300 κιλά, μπορείτε να καταλάβετε ότι υπάρχουν πολύ λίγα δημόσια ενυδρεία που μπορούν ικανοποιητικά να στεγάσουν αυτά τα ψάρια ως ενήλικα, πόσο μάλλον να το κάνουν οι ερασιτέχνες χομπίστες.
      Προσθέστε σε αυτό το ογκώδες μέγεθος, το γεγονός ότι είναι γρήγοροι κολυμβητές και νευρικά ψάρια.
      Έτσι λοιπόν δεν ειναι μεγάλη η έκπληξη ότι τα περισσότερα από αυτά τα ψάρια που διατηρούνται σε ενυδρεία να έχουν κατεστραμμένες μύτες και μάτια από τα χτυπήματα στα τζάμια των ενυδρείων.
       

      .........................................................................................................................................................
      Πιάστηκε γιγαντιαίο γατόψαρο Pangasius εννέα ποδών.
      (σημ μτφ : πρόκειται για το είδος Pangasianodon gigas ή αλλιώς Pangasius paucidens)
      ..... Διάφορα παρόμοια είδη μερικές φορές εμφανίζονται στο εμπόριο ενυδρείων, αλλά κανένα από αυτά δεν ειναι λογικές προσθήκες σε ενα ενυδρείο.
      Θα συμβουλεύαμε ιδιαιτέρως να αποφύγετε να αγοράσετε το Pangasius sanitwongsei και το Pangasius hypophthalmus (στο παρελθόν sutchi), αφού μπορούν να φτάσουν σε τελικό μέγεθος γύρω στα 200 εκατοστά (δυο μέτρα) και 120 εκατοστά (1,2 μέτρα) αντίστοιχα.
       

      .........................................................................................................................................................
      Εξερεύνηση των μύθων στη διατήρηση των ψαριών:
      Τα ψάρια αυξάνονται ανάλογα το μέγεθος του ενυδρείου τους.
      Αυτό είναι ένας από τους παλαιότερους και πιό επικίνδυνους μύθους. Ενώ είναι αλήθεια ότι παρότι μερικοί τύποι ψαριών θα μείνουν "νάνοι" (stunted) αν δεν τους δίνεται ο απαραίτητος χώρος, τα περισσότερα δεν μένουν.
      Το Oscars, Tinfoil barbs, ασημένια δολάρια και plecos είναι παραδείγματα ειδών που δεν μένουν νάνοι και δεν πρέπει να αγοραστούν εκτός αν έχετε ικανοποιητικών διαστάσεων ενυδρείο.
      Το Goldfish και ο Clown loaches είναι μεταξύ των λίγων διακοσμητικών ειδών ψαριών που μένουν νάνοι. Αλλά αυτή η διακοπή της ανάπτυξης προκαλεί ζημιά;
      Αυτό είναι δύσκολο να απαντηθεί, σίγουρα όμως τα ψάρια στα ενυδρεία με πρόβλημα χώρου, είναι περισσότερο επιρρεπή σε ασθένειες που προκαλούνται από την κακή ποιότητα νερού και την αστάθεια pH, όπως το finrot και το fungus.
       

       
      .........................................................................................................................................................
      Αφού δεν έχει γίνει κάποια μελέτη ακόμα για τα ψάρια, εδώ είναι ένα παράδειγμα από μελέτη για τις ....
      - Επιπλοκές του νανισμού στον άνθρωπο. Από Mayo Clinic staff.

      Οι σχετικές με τον νανισμό επιπλοκές μπορούν να ποικίλουν πολύ, αλλά μερικές επιπλοκές είναι κοινές μεταξύ κάποιων καταστάσεων.

      Συμμετρικός νανισμός
      Με τις διαταραχές που προκαλούν συμμετρικό νανισμό, τα προβλήματα στο συνολική ανάπτυξη συχνά οδηγούν σε επιπλοκές με άλλα αναπτυγμένα εσωτερικά όργανα. Παραδείγματος χάριν, τα προβλήματα νεφρών ή καρδιάς συχνά παρόντα στο σύνδρομο Turner μπορούν να έχουν μια σημαντική επίδραση στη γενική υγεία ενός παιδιού. Η απουσία σεξουαλικής ωρίμανσης που συνδέεται με την ανεπάρκεια ορμονών ανάπτυξης ή με το σύνδρομο Turner, έχει επιπτώσεις όχι μόνο στη φυσική ανάπτυξη αλλά και την κοινωνική ένταξη του ατόμου.


      Ασύμμετρος νανισμός
      Τα κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα του κρανίου, της σπονδυλικής στήλης και των άκρων στις περισσότερες μορφές ασύμμετρου νανισμού οδηγούν σε μερικά κοινά προβλήματα:

      * Καθυστερήσεις στην ανάπτυξη μηχανικών δεξιοτήτων, όπως να σηκώνεσαι όρθιος, το σύρσιμο και το περπάτημα
      * Συχνές μολύνσεις αυτιών (μέσα ωτίτιδα) και κίνδυνος απώλειας ακοής
      * Στράβωμα των ποδιών (genu varum)
      * Δυσκολία στην αναπνοή κατά τη διάρκεια του ύπνου (sleep apnea)
      * Πίεση στο νωτιαίο μυελό στη βάση του κρανίου
      * Στριμμένα, συσσωρευμένα δόντια
      * Προοδευτική σοβαρή Κύφωση (kyphoscoliosis) ή Λόρδωση (lordosis) της πλάτης
      * Στην ενηλικίωση, στένεμα του καναλιού στη χαμηλότερη σπονδυλική στήλη (lumbosacral spinal stenosis), με συνέπεια την πίεση στο νωτιαίο μυελό και τον επόμενο πόνο ή το μούδιασμα στα πόδια
      * Αρθρίτιδα στην ενηλικίωση
      * Αύξηση βάρους που μπορεί περαιτέρω να περιπλέξει τα προβλήματα με τις ενώσεις και τη σπονδυλική στήλη και να ασκήσει πίεση στα νεύρα.

      Εγκυμοσύνη
      Οι γυναίκες με το συμμετρικό νανισμό μπορούν να αναπτύξουν αναπνευστικά προβλήματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η γέννα με Καισαρική τομή είναι σχεδόν πάντα απαραίτητη επειδή το μέγεθος και η μορφή της λεκάνης δεν επιτρέπουν την φυσιολογική γέννα.
      Δημόσιες αντιλήψεις
      Οι άνθρωποι με κανονικό ύψους, συχνά παρερμηνεύουν διάφορα για τους ανθρώπους με νανισμό. Πολλοί λανθασμένα, θεωρούν ότι οι άνθρωποι με το νανισμό έχουν περιορισμένες διανοητικές δυνατότητες ή τις διαταραχές προσωπικότητας. Κρίνοντας την ωριμότητα από το ύψος παρά από την ηλικία, μερικοί άνθρωποι μεταχειρίζονται τους ανθρώπους με νανισμό ως παιδιά.
      Υπάρχει επίσης μια μακρά ιστορία για τους ανθρώπους με νανισμό που μεταχειρίστηκαν ως ψυχαγωγικό θέαμά. Και η απεικόνιση των ανθρώπων με νανισμό στο σύγχρονο κινηματογράφο προσφεύγει συχνά σε στερεότυπα.
      Τα παιδιά με νανισμό είναι ιδιαίτερα ευάλωτα για πείραγμα και εμπαιγμό από τους συμμαθητές τους. Επειδή ο νανισμός είναι σχετικά ασυνήθιστος, τα παιδιά μπορούν να αισθανθούν απομονωμένα από τους συνομήλικους τους.
       

      .........................................................................................................................................................
      - Seven fish best left in the wild:
      Pangasius catfish
      Shark Catfish or Pangasius are sadly a common site in dealers tanks. Generally the species imported appear to be Pangasianodon hypophthalmus and Pangasius sanitwongsei - both usually sold as Iridescent sharks.
      These fish are mass produced for the food industry - you may have seen “Vietnamese River Cobbler” fillets for sale at supermarkets - this is usually the same fish.
      The babies seen in your local aquarium shop are just a profitable side line. There is a reason they are commercially farmed other than taste.
      They are fast growing, large fish. When the fish are harvested for food they are probably less than a year old but already well over 30cm long.
      Given that wild P. hypophthalmus have been recorded at over 1.3 metres and 44 kg and P. sanitwongsei 3 metres and 300 kg, you can see that there are probably few major public aquaria that can satisfactorily house these fish as adults, let alone hobbyists.
      Add to this massive potential size the fact they are a fast swimming, nervous fish then it's little surprise most of the fish seen in aquaria have damaged noses and eyes from crashing into the aquarium glass.
      http://www.practicalfishkeeping.co.uk/pfk/....php?blogid=216


      - Nine foot Giant pangasius catfish caught
      .....A number of related species do sometimes appear in the aquarium trade, but none of them make sensible additions to the aquarium.
      We would strongly advise avoiding Pangasius sanitwongsei and P. hypophthalmus (formerly sutchi) should you see them for sale, as they can reach around 2m/6'6" and 120cm/4' respectively.
      http://www.practicalfishkeeping.co.uk/pfk/...em.php?news=661


      - Exploding the fishkeeping myths:
      Fish grow to the size of their tank.
      This is one of the oldest and most dangerous myths. While it is true that some types will become stunted when kept in overcrowded conditions, most do not.
      Oscars, Tinfoil barbs, Silver dollars and plecs are examples of species that don’t become stunted and they shouldn’t be purchased unless you have sufficient tank space.
      Goldfish and Clown loaches are among very few ornamental fish species that do become stunted.
      But does stunting cause harm?
      That’s difficult to answer, but fish in overcrowded conditions are going to be more prone to diseases caused by poor water quality and pH instability, such as finrot and fungus.
      http://www.practicalfishkeeping.co.uk/pfk/...?article_id=704


      - Complications By Mayo Clinic staff
      Complications of dwarfism-related disorders can vary greatly, but some complications are common among a number of conditions.
      Disproportionate dwarfism
      The characteristic features of the skull, spine and limbs shared by most forms of disproportionate dwarfism result in some common problems:
      Delays in motor skills development, such as sitting up, crawling and walking Frequent ear infections (otitis media) and risk of hearing loss Bowing of the legs (genu varum) Difficulty breathing during sleep (sleep apnea) Pressure on the spinal cord at the base of the skull Crowded teeth Progressive severe hunching (kyphoscoliosis) or swaying (lordosis) of the back In adulthood, narrowing of the channel in the lower spine (lumbosacral spinal stenosis), resulting in pressure on the spinal cord and subsequent pain or numbness in the legs Arthritis in adulthood Weight gain that can further complicate problems with joints and the spine and place pressure on nerves Proportionate dwarfism
      With disorders causing proportionate dwarfism, problems in overall growth often result in complications with other poorly developed organs. For example, kidney or heart problems often present in Turner syndrome can have a significant effect on a child's general health. An absence of sexual maturation associated with growth hormone deficiency or Turner syndrome affects not only physical development but also social functioning.
      Pregnancy
      Women with disproportionate dwarfism may develop respiratory problems during pregnancy. A Caesarean delivery is almost always necessary because the size and shape of the pelvis doesn't allow for vaginal delivery.
      Public perceptions
      People of average height often hold misconceptions about people with dwarfism. Many wrongly believe that people with dwarfism have limited intellectual abilities or personality disorders. Judging maturity by height rather than age, some people may treat people with dwarfism as children.
      There's also a long history of people with dwarfism being treated as spectacles for entertainment. And the portrayal of people with dwarfism in modern movies often resorts to stereotypes.
      Children with dwarfism are particularly vulnerable to teasing and ridicule from classmates. Because dwarfism is relatively uncommon, children may feel isolated from their peers.
      http://www.mayoclinic.com/health/dwarfism/...N=complications


      ΥΓ μετά από σοβαρό λειτουργικό πρόβλημα του www.practicalfishkeeping.co.uk τα περισσότερα άρθρα του, έχουν χαθεί ή αλλάξει διεύθυνση, με αποτέλεσμα να μην λειτουργούν οι σύνδεσμοι.
       
    • Από Aquazone Project Team
      Μετρώντας το Ψάρι



      Όλοι μας έχουμε στη κατοχή μας ψάρια και πολλές φορές έχουμε σκεφτεί να τα μετρήσουμε για να δούμε πόσο μεγάλωσαν ή τι μέγεθος έχουν. Όταν προσπαθήσουμε να το δοκιμάσουμε μας έρχεται αμέσως η απορία…. "Με ή χωρίς την ουρά";
      Για τη διευκρίνιση και την απάντηση αυτής της απορίας γράφτηκε αυτό το μικρό άρθρο το οποίο συνοδεύεται από μια επεξηγηματική εικόνα.
      Σωστή απάντηση δεν υπάρχει, αφού με ή χωρίς την ουρά, πάλι συγκρίσιμη θα είναι η μέτρηση μας. Έτσι λοιπόν πολλές φορές όταν διαβάζουμε ένα προφίλ ή ακόμα όταν πάμε να αγοράσουμε ένα ψάρι βλέπουμε στις πληροφορίες το μέγεθός του. Τις περισσότερες φορές διπλά από τη διάσταση βρίσκονται δύο γράμματα που μας μπερδεύουν περισσότερο, π.χ. SL 5 εκατοστά
      Τι είναι όμως αυτά τα αρχικά; Γιατί υπάρχουν; Σε τι μας χρησιμεύουν;

      Όλες αυτές οι πληροφορίες δίνονται στην παρακάτω λίστα:
      • TL: Μήκος μαζί με το ουραίο πτερύγιο (Total Length)
      • SL: Μήκος Χωρίς το ουραίο πτερύγιο (Standard Length)

       

    • Από Aquazone Team
      Προσαρμογή των ζωντανών στο ενυδρείο μας
      του Μιχάλη Πλαδέλη


      Εισαγωγή

      Πολλοί ενυδρειόφιλοι συχνά ξοδεύουν αρκετές ώρες στο internet, ψάχνοντας πληροφορίες για κάποια συγκεκριμένα είδη τα οποία θέλουν να συντηρήσουν στο ενυδρείο τους. Συχνά επίσης, πηγαίνοντας σε κάποιο μαγαζί συναντάμε κάποιο είδος (ψάρι, ασπόνδυλο, κοράλι) το οποίο ερωτευόμαστε αμέσως, έτσι μια και δύο το παίρνουμε στη σακουλίτσα του και τρέχουμε στο σπίτι για να το βάλουμε στο ενυδρείο. Ξαφνικά όμως άνευ λόγου και αίτιας το ζωντανό πεθαίνει και εμείς απογοητευόμαστε καθώς δεν γνωρίζουμε το γιατί.

      Θα πρέπει να έχουμε υπόψιν μας ότι προτού αγοράσουμε κάποιο ζωντανό θα πρέπει να ζητήσουμε πληροφορίες από το μαγαζί σχετικά με το χρονικό διάστημα που έχει παραμείνει το είδος στο μαγαζί του και τις τυχόν θεραπείες που έχει υποβληθεί. Είναι αυτονόητο ότι δεν πρέπει να αγοράζουμε ζωντανά όταν προέρχονται από πολύ πρόσφατες εισαγωγές (1-2 ημέρες), καθώς θα είναι ιδιαίτερα στρεσαρισμένα από το ταξίδι και την αλλαγή περιβάλλοντος και προφανώς δεν θα έχουν προλάβει να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες προληπτικές αντιπαρασιτικές θεραπείες. Σε τέτοια περίπτωση μπορούμε απλά να ζητήσουμε από το μαγαζάτορα να μας το κρατήσει έως ότου είναι σε καλή κατάσταση για να το αποκτήσουμε. Σε διαφορετική περίπτωση, εάν βιαζόμαστε να αποκτήσουμε το ζωντανό θα πρέπει να το περάσουμε από κάποιο ενυδρείο-καραντίνα εφαρμόζοντας κάποιες μεθόδους με τις οποίες θα κάνουμε αποπαρασιτοποίηση προκειμένου να σιγουρευτούμε ότι είναι υγιές και σε καλή κατάσταση και να το μεταφέρουμε στο κυρίως ενυδρείο μας ακολουθώντας την ίδια διαδικασία προσαρμογής σε περίπτωση που οι συνθήκες στα δύο ενυδρεία διαφέρουν. Βεβαίως αυτή η διαδικασία απαιτεί μεγάλη εμπειρία και γνώση και μπορεί από κάποιους λανθασμένους χειρισμούς να έχει τα αντίθετα αποτελέσματα. Η καραντίνα είναι καλό να χρησιμοποιείται σε όλες τις περιπτώσεις, ανεξάρτητα από το αν είναι πρόσφατη εισαγωγή ή παραλαβή, καθώς από αυτήν εξαρτάται η περαιτέρω πορεία του ενυδρείου που θα φιλοξενήσει το ζωντανό.

      Το ενυδρείο-καραντίνα είναι συνήθως ένα μικρό ενυδρείο το οποίο όμως είναι πλήρως εξοπλισμένο (φίλτρο, θερμαντήρα, χαμηλό φωτισμό) και χρησιμοποιείται για κάθε νέο είδος που αποκτούμε προκειμένου να περάσει κάποιο ικανό χρονικό διάστημα συνήθως 2-3 εβδομάδων. Σε αυτό το διάστημα μπορούμε να σιγουρευτούμε για το ότι το νέο μας απόκτημα είναι υγιές και τρώει καλά και δεν αναμένεται να δημιουργήσει προβλήματα ασθενειών, παρασίτων στους υπόλοιπους κατοίκους στο ενυδρείο που θα μπει να συγκατοικήσει.

      Προκειμένου να χαρούμε όσο το δυνατόν για περισσότερο χρονικό διάστημα το νέο μας ζωντανό και να μην απογοητευτούμε γρήγορα, θα πρέπει να ακολουθήσουμε μια απλή, αλλά πολύ σημαντική διαδικασία, την προσαρμογή. Ο λόγος που ακολουθούμε αυτή τη διαδικασία είναι προφανής: Οι συνθήκες διαβίωσης του εκάστοτε ζωντανού μέχρι την αγορά από εμάς, διαφέρουν τις περισσότερες φορές πολύ από τις συνθήκες που έχουμε στο ενυδρείο μας. Το ph, η σκληρότητα, η αλατότητα, η θερμοκρασία, είναι κάποιες σημαντικές παράμετροι οι οποίες έχουν μεγάλες διαφορές από ενυδρείο σε ενυδρείο. Διαφορές της τάξεως του 0,3-0,5 στο pH, ή άνω των 2-3 βαθμών στην σκληρότητα, ή στην περιεκτικότητα των νιτρικών αλάτων, σε επίπεδα που σε εμάς δεν φαίνονται τόσο σημαντικά, μπορεί να έχουν σοβαρές παρενέργειες στην υγεία των ζωντανών μας.

      Κατά τους μήνες που έχουμε ακραίες θερμοκρασίες (χειμώνα, καλοκαίρι) καλό είναι τη σακούλα από το μαγαζί να την βάζουμε σε ένα φορητό ψυγειάκι μεταφοράς τροφίμων (χωρίς την παγοκύστη μέσα βέβαια) ή σε κάποια μικρή κούτα με φελιζόλ. Με αυτή την μέθοδο μπορούμε να αποφύγουμε τις μεγάλες διακυμάνσεις στη θερμοκρασία κατά την μεταφορά από το μαγαζί έως το σπίτι μας. Στο μαγαζί καλό θα είναι η σακούλα να γεμίζει με όσο το δυνατόν περισσότερο νερό και να παραμένει φουσκωμένη προκειμένου να υπάρχει αρκετό νερό με οξυγόνο κατά τη μεταφορά. Τονίζεται επίσης, ότι πρέπει να αποφεύγουμε άσκοπες καθυστερήσεις κατά την διαδικασία της μεταφοράς, ενώ η προσαρμογή θα πρέπει να έχει ξεκινήσει το αργότερο εντός 2 ωρών από την ώρα που θα μπει το ζωντανό στη σακούλα.

      Επίσης είναι πολύ σημαντικό όταν πρόκειται για τα πρώτα μας ζωντανά να βεβαιωθούμε ότι το ενυδρείο μας έχει στρώσει καλά και το βιολογικό φίλτρο λειτουργεί κανονικά (NH3,4=0 NO2=0, NO3
      Προτού προχωρήσουμε στην διαδικασία της προσαρμογής, προγραμματίζουμε την ώρα εισαγωγής του νέου ζωντανού στο ενυδρείο καθώς θα πρέπει να έχουμε σβήσει το φωτισμό και καλό θα ήταν να παραμείνει ολόκληρο το πρώτο βράδυ χωρίς φωτισμό προκειμένου να περιορίσουμε το όποιο πιθανό στρεσάρισμα. Αν δεν μπορεί να γίνει αυτό τότε θα πρέπει να είναι το ενυδρείο σκοτεινό για 4-5 ώρες περίπου και στη συνέχεια ο φωτισμός να ανάβει σταδιακά.

      Σημαντικό είναι επίσης ότι πριν ξεκινήσουμε την διαδικασία της προσαρμογής, καλό θα είναι να ταΐσουμε τα υπόλοιπα ζωντανά του ενυδρείου μας (εφόσον υπάρχουν), καθώς ο καινούργιος κάτοικος είναι εξαιρετικά απίθανο να φάει από την πρώτη μέρα, οπότε ταΐζοντας μετά την εισαγωγή του το πιθανότερο είναι να μείνει η τροφή και να βρωμίζει το ενυδρείο. Το καλύτερο για τις πρώτες 24-48 ώρες να τον μην ταίζουμε καθόλου και να παρακολουθούμε πολύ διακριτικά τις κινήσεις και την συμπεριφορά του αποφεύγοντας απότομες κινήσεις στο ενυδρείο ή εργασίες συντήρησης. (αλλαγή νερού κλπ). Είναι προτιμότερο οι όποιες εργασίες συντήρησης να γίνονται την παραμονή της εισαγωγής νέου είδους στο ενυδρείο μας.

      Καλό θα είναι μόλις ανοίξουμε τη σακούλα μεταφοράς, να πάρουμε κάποιες μετρήσεις από το περιεχόμενο της σακούλας για pΗ, σκληρότητα και αλατότητα, για να ξέρουμε περίπου που βαδίζουμε. Πάντα πρέπει χρησιμοποιούμε καθαρές σύριγγες και μπουκαλάκια και να καθαρίζονται πολύ καλά πριν και μετά από κάθε χρήση χρησιμοποιώντας τρεχούμενο, απιονισμένο ή νερό από αντίστροφη όσμωση ή ακόμα και να τα αποστειρώσουμε προκειμένου να θα καθαρίσουν πολύ καλά και να τα ξαναχρησιμοποιήσουμε. Σχετικά με τις μετρήσεις που θα κάνουμε, είναι προφανές ότι όσο περισσότερο διαφέρουν οι συνθήκες (παράμετροι) με αυτές του ενυδρείου μας, τόσος περισσότερος χρόνος θα χρειαστεί για την προσαρμογή. Η όλη διαδικασία παίρνει συνήθως μία ώρα να ολοκληρωθεί. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως πολλοί προτείνουν για κάθε 0,2 βαθμούς διαφοράς στο pH, μισή ώρα επιπλέον προσαρμογή, με ανώτατο όριο τις 2 ώρες.


      Προσαρμογή με χρήση της σακούλας μεταφοράς

      Καλό θα είναι τη σακούλα μεταφοράς του μαγαζιού να την βάλουμε μέσα σε μια άλλη καθαρή σακούλα για να αποφύγουμε τις τυχόν βρωμιές ή σκόνη που θα υπάρχουν πάνω στη σακούλα μεταφοράς. Αφού λοιπόν έχουμε κλείσει τα φώτα βάζουμε τη κλειστή σακούλα στην επιφάνεια του ενυδρείου μας για 15 περίπου λεπτά. Προσοχή: Δεν ανοίγουμε τη σακούλα αμέσως. Σιγά-σιγά η θερμοκρασία του νερού του ενυδρείου μας αρχίζει να μεταδίδεται στη σακούλα με το νέο μας ζωντανό. Αφού περάσει το πρώτο 15λεπτο ανοίγουμε τη σακούλα και προσθέτουμε ½ με ένα ποτήρι με νερό του ενυδρείου μας, κάθε 10-15 λεπτά. Συνεχίζουμε αυτή τη διαδικασία έως ότου, βάλουμε στη σακούλα 2-3 φορές το αρχικό περιεχόμενό της. Σε περίπτωση που βλέπουμε ότι στη σακούλα υπάρχει πολύ νερό και δεν θα χωρέσει 2-3 φορές επιπλέον, μπορούμε να αφαιρέσουμε ένα μέρος του προτού ξεκινήσουμε να προσθέτουμε νερό από το ενυδρείο. Μόλις το νερό φτάσει σε αυτήν την ποσότητα μέσα στη σακούλα, παίρνουμε το ζωντανό με προσοχή με μία απόχη και το βάζουμε στο ενυδρείο. Το νερό στη σακούλα το πετάμε.

      Ορισμένοι αναπαραγωγείς και εξαγωγείς στις οδηγίες που δίνουν, προτείνουν ότι μόλις ανοίξουμε τη σακούλα πρέπει να βάλουμε αμέσως το ζωντανό στο ενυδρείο μαζί με το νερό της σακούλας. Αυτό γιατί το ζωντανό κατά τη διάρκεια της μεταφοράς έχει παράγει αρκετή αμμωνία και έχει αποβάλει διοξείδιο του άνθρακα (CO2) το οποίο για όσο διάστημα παραμένει στη σακούλα (πολλές φορές μερικές ημέρες), ρίχνει το pH και με δεδομένη την πτώση της θερμοκρασίας κατά τη μεταφορά η αμμωνία δεν είναι τόσο τοξική. Όταν αφήσουμε λοιπόν τη σακούλα να επιπλέει ανεβαίνει η θερμοκρασία, στη συνέχεια ανοίγοντας τη σακούλα το CO2 φεύγει, το pH ανεβαίνει απότομα και έτσι η αμμωνία γίνεται αρκετά τοξική. Για αυτό το λόγο τονίστηκε παραπάνω ότι η μεταφορά από το μαγαζί στο σπίτι θα πρέπει να γίνεται άμεσα, προκειμένου να περιοριστούν κατά το δυνατόν τα φαινόμενα που περιγράφονται παραπάνω..


      Προσαρμογή με κουβά και σταγόνες

      Μία λίγο διαφορετική μέθοδος προσαρμογής την οποία ακολουθούμε κυρίως στα ασπόνδυλα είναι η εξής: Η αρχική ιδέα παραμένει η ίδια δηλαδή η σακούλα θα πρέπει να παραμείνει στην επιφάνεια του νερού προκειμένου να εξισσοροπηθεί η θερμοκρασία για 15 περίπου λεπτά. Στη συνέχεια παίρνουμε έναν κουβά (αχρησιμοποίητο-πεντακάθαρο) όπου βάζουμε μέσα το περιεχόμενο της σακούλας (νερό και ζωντανά) και τον βάζουμε χαμηλότερα από το ενυδρείο. Στη συνέχεια βάζουμε ένα σωληνάκι (αεραντλίας) το οποίο στερεώνουμε στο ενυδρείο και φροντίζουμε να στάζει στον κουβά με ροή 2-5 σταγόνες το δευτερόλεπτο. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε με κάποια βαλβίδα-ρυθμιστή ή στραγγαλιστή για το σωληνάκι.

      Μόλις ο κουβάς γεμίσει με το διπλάσιο του αρχικού νερού, αδειάζουμε το μισό και συνεχίζουμε τη διαδικασία έως ότου διπλασιαστεί πάλι. Τότε είμαστε έτοιμοι να τα βάλουμε στο ενυδρείο με πολύ προσοχή. Ορισμένα είδη, κυρίως θαλασσινά, απαιτούν πολύ περισσότερο χρόνο για προσαρμογή καθώς είναι ιδιαιτέρως ευαίσθητα σε απότομες αλλαγές της αλατότητας.

      Η παραπάνω μέθοδος χρησιμοποιείται και σε περίπτωση προσαρμογής ψαριών αλμυρού νερού καθώς πολλές φορές η διαφορά στο ph και στην αλατότητα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των ψαριών. Η διάρκειά της προσδιορίζεται περίπου στις 2 ώρες.

      Προσαρμογή με πλαστικό κουτί

      Άλλος ένας τρόπος προσαρμογής είναι η χρήση ενός πλαστικού κουτιού (μπωλ–τάπερ-αχρησιμοποίητο) στο οποίο βάζουμε το νερό από τη σακούλα μεταφοράς και το νέο μας ζωντανό και το αφήνουμε να επιπλέει στην επιφάνεια, προσθέτοντας κάθε τόσο λίγο νερό από το ενυδρείο. Μία εναλλακτική ιδέα που εφαρμόζουν μερικοί, είναι σε αυτό το κουτί να κάνουμε μία τρύπα στο κέντρο τόσο μικρή ώστε να μη βουλιάζει αλλά και παράλληλα να γεμίζει σιγά-σιγά με νερό του ενυδρείου έτσι ώστε σε κάποιο ικανό χρονικό διάστημα οι συνθήκες μέσα στο κουτί-τάπερ να είναι πανομοιότητες με του ενυδρείου. Στη συνέχεια πιάνουμε το ψάρι με μια απόχη και το βάζουμε στο ενυδρείο. Το νερό του τάπερ το πετάμε. Εδώ χρειάζεται πολύ προσοχή, καθώς το ψάρι το οποίο είναι πολύ πιθανό να έχει στρεσαριστεί αρκετά, μπορεί να αποφασίσει να πηδήξει έξω οπότε και είναι καλό να το έχουμε καλυμμένο.

      Παρασιτοκτόνες ενέργειες

      Συχνά ακούμε για το μπάνιο σε αλατόνερο σε αναλογία 0,3% για 3-15 λεπτά ή σε διάλυμα αλατόνερου χαμηλότερης αλατότητας όταν έχουμε να κάνουμε με καινούργια ψάρια θαλασσινού νερού προκειμένου να απομακρύνουμε όσο το δυνατό διάφορα εξωπαράσιτα τα οποία κουβαλάνε τα νέα ψάρια μας. Η όλη διαδικασία εξαρτάται από το κατά πόσο το είδος που πρόκειται να υποβληθεί σε τέτοια διαδικασία αντέχει την χορήγηση αλατιού και σε ποιες ποσότητες ή αντίστοιχα την υποαλατότητα.

      Ακόμα υπάρχει η μέθοδος για μπάνιο λίγων δευτερολέπτων σε διάλυμα φορμόλης (1:100) μέθοδος η οποία χρησιμοποιείται σε ιχθυοκαλλιέργειες καθώς έχει παρασιτοκτόνο δράση, όμως η αποτελεσματικότητα αυτής της μεθόδου στα τροπικά είδη τα οποία μας ενδιαφέρουν ελέγχεται και η χρήση του είναι αμφιλεγόμενη.

      Ορισμένοι χομπίστες στη συνέχεια ρίχνουν κάποιο υγρό anti-stress ή melafix ή προκειμένου να αντιμετωπίσουν το στρες της μεταφοράς ή και πιθανούς τραυματισμούς από τις απόχες. Πριν την χρήση κάποιου προϊόντος όπως το melafix, θα πρέπει να αφαιρούμε τον άνθρακα (εάν έχουμε) από το φίλτρο.

      Μία περίπτωση που πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν μας είναι το πολύωρα ταξίδια, κάτι που έχει τύχει σε αρκετούς από εμάς, ενώ βρισκόμαστε σε κάποια άλλη πόλη ή σε κάποια άλλη χώρα της Ευρώπης. Είναι σημαντικό να τονίσουμε στο κατάστημα όπου θα αγοράσουμε τα ψάρια την πολύωρη καθυστέρηση έτσι ώστε να φροντίσει ανάλογα με τροφοδοσία επιπλέον οξυγόνου είτε σε μορφή κάψουλας είτε με διοχέτευση από ειδική μπουκάλα οξυγόνου στην σακούλα όπου έχουμε το ψάρι.
      Στην συνέχεια θα πρέπει να μεριμνήσουμε για την θερμοκρασία. Σε κάποιες χώρες τις Ευρώπης υπάρχουν ειδικά μαξιλαράκια όπου μετά την τοποθέτησή τους στην τσάντα όπου θα έχουμε την σακούλα με το ψάρι-ψαριά αρχίζει να φουσκώνει τραβώντας υγρασία και με αυτόν τον τρόπο σταθεροποιεί την θερμοκρασία μέσα στην τσάντα.

      Προσοχή η τσάντα όπου θα έχουμε το ψάρι κατά το ταξίδι θα πρέπει να είναι δίπλα μας και όχι να πάει με τις αποσκευές αν ταξιδεύουμε με αεροπλάνο ή πλοίο.
      Όταν αισίως φτάσουμε στον προορισμό μας όπως καταλαβαίνετε τα ζωντανά μας θα είναι αρκετά ταλαιπωρημένα.

      Επιβάλλεται η έλλειψη φωτός στον χώρο που κάνουμε την προσαρμογή και σίγουρα στο ενυδρείο. Λόγω του ότι τα είδη έχουν περάσει αρκετές ώρες δεν θα έχουμε την πολυτέλεια του άπειρου χρόνου για την προσαρμογή. Με αργά βήματα κάνοντας στην αρχή μικρή προσθήκη νερού από το ενυδρείο όπου θα βάλουμε το ψάρι συνεχώς επιταχύνουμε την διαδικασία έτσι ώστε μέσα σε 1-1,5 ώρα maximum το ψάρι να έχει μπει στο νέο του σπιτικό.

      Η διαδικασία της προσαρμογής είναι από τις σημαντικότερες για την υγεία των ζωντανών στο ενυδρείο μας και θα πρέπει να την ακολουθούμε πιστά κάθε φορά που προσθέτουμε ένα νέο είδος.

      Είναι πολύ σημαντικό να ακολουθούμε τα παραπάνω βήματα χωρίς βιασύνη προκειμένου να μην έχουμε ξαφνικές απώλειες για άγνωστους και χωρίς προφανείς αιτίες λόγους.