bbetta

Mikrogeophagus Ramirezi Project

107 δημοσιεύσεις σε αυτό το θέμα

Ένα από τα πιο διαδεδομένα ψάρια που πάντα ήθελα να αποκτήσω και να αναπαράγω ήταν τα M. Ramirezi. Έτσι, αγόρασα ένα ζευγάρι(;) και τα έβαλα στο 70άρι μου. Το ενυδρείο είναι πυκνοφυτεμένο με αρκετές κρυψώνες και σπηλιές από καρύδες και στο παρελθόν έχει φιλοξενήσει χαρεμάκια από δίαφορα είδη Apistogramma. Αύριο θα ανεβάσω φωτογραφίες και αναλυτικές πληροφορίες για τα ψάρια και το ενυδρείο, τα οποία μάλλον είναι διαφορετικου φύλου αλλά είναι νωρίς για συμπεράσματα.

Από το Σάββατο που τα έβαλα, το αρσενικό έχει αρχίσει να γίνεται όλο και πιο επιθετικό στο υποτιθέμενο θηλυκό. Σχεδόν κάθε φορά που το βλέπει κάνει ντου χωρίς όμως κάτι παραπάνω. Επίσης η συμπεριφορά αυτή παρατηρείται κυρίως στα 3/4 του ενυδρείου.Η τάση αυτή ανησυχώ ότι θα επιρεάσει την κατάσταση του θηλυκού, το οποίο δεν παρουσιάζει σημάδια στρες μέχρι στιγμής. Γνωρίζω ότι η συμπεριφορά αυτή είναι απόλυτα δικαιολογημένη αν και τα δύο είναι αρσενικά αλλά δεν έχω διαβάσει κάτι αντίστοιχο για την περίπτωση που ο κυνηγημένος είναι θηλυκό. Μήπως η συμπεριφορά είναι λογική επειδή είνα αρχή και το κυρίαρχο ψάρι θέλει να οριοθετήσει την περιοχή του; Εκτός από συχνές αλλαγές, μαλακό νερό και ταίσμα με κατεψυγμένες και ζωντανές τροφές πολλές φορές την ημέρα μπορώ να κάνω κάτι άλλο που θα οδηγούσε σε ζευγάρωμα των ψαριών για να σταματήσει η εχθρότητα;

Περιμένω προσωπικές εμπειρίες και απόψεις.Αύριο περισσότερες πληροφορίες και ελπίζω καλές φωτο.

Βασίλης

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αυτα ειναι! Καλη επιτυχια!

Λοιπον, αν δεν ειναι διαπιστωμενο ζευγαρι, μεχρι να γνωριστουν, λογικο ειναι να υπαρχει επιθετικοτητα! Ισως παλι και να ειναι διαφορετικο φυλλο, το ενα να μην θελει το αλλο!

Ταισε bloodworms και αυξησε την θερμοκρασια στους 28 με τελικο τους 30! Μην κανεις αλλαγες περαν των καθιερωμενων!

Α και να μην ξεχασω, προσοχη στα νιτρικα!

Έγινε επεξεργασία - Sturm

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αυτα ειναι! Καλη επιτυχια!

Λοιπον, αν δεν ειναι διαπιστωμενο ζευγαρι, μεχρι να γνωριστουν, λογικο ειναι να υπαρχει επιθετικοτητα! Ισως παλι και να ειναι διαφορετικο φυλλο, το ενα να μην θελει το αλλο! Check!

Ταισε bloodworms και αυξησε την θερμοκρασια στους 28 με τελικο τους 30! Μην κανεις αλλαγες περαν των καθιερωμενων! Περίμενα ότι θα υποθεί κάτι τέτοιο και μέσα σε ένα τριήμερο θα έχω φτάσει τους 27.5-28 από τους 25 που είχα. Έχουμε φτάσει ήδη τους 27. Στους 30 δεν μπορω να παω, το ενυδρειο είναι φυτεμένο φουλ. Ταιζω grindal,bloodworms,black mosquito larvae, mysis, daphnia, cyclops, artemia, tubifex και 5-6 ξηρές για αλλαγή. Νομίζω είμαι καλυμμένος. Αλλαγές αναγκαστικά θα κάνω λίγο περισσότερο ( από μια 40% το 10ήμερο θα πάμε στο 20% ανά βδομάδα). Το ενυδρείο τρέχει 4 χρόνια+.

Α και να μην ξεχασω, προσοχη στα νιτρικα! Check!

Ευχαριστώ για τις πληροφορίες, αύριο φώτος!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ευχαριστώ για τις πληροφορίες, αύριο φώτος!

Ωραιος! Παμε γερα!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Χαμηλά νιτρικά,όπως ειπώθηκε,κ καλή αρχή λοιπόν!

Υπάρχουν κ άλλα ψάρια στο ενυδρείο;Τι μέγεθος έχουν τα ψάρια;Η επιθετικότητα είναι δικαιολογημένη,αν κ διαισθητικά θεωρώ οτι ειναι 2 αγόρια,μακάρι όχι.Σύντομα λογικά θα δείς το γένος τους. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλή αρχή και καλή τύχη Βασίλη ! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλή αρχή φίλε, τα ramirezi είναι πανέμορφα και εύχομαι να καταφέρεις να τα ζευγαρώσεις!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σας ευχαριστώ όλους για τις ευχές! Τα ψάρια είναι μεγάλα, 5 εκατοστά περίπου!

Δυστυχώς με τις φώτο που έβγαλα κλίνω προς την δυσχερέστερη περίπτωση. Μόνο του είναι μόνο το και καλά θηλυκό, τον αρσενικό δεν τον έβγαλα επείδη δεν καθότανε και επειδή δεν αμφισβητώ το φύλο του.

post-39178-0-86257300-1418325528_thumb.jpg

post-39178-0-45204200-1418325623_thumb.jpgpost-39178-0-48092800-1418325624_thumb.jpgpost-39178-0-72873200-1418325625_thumb.jpgpost-39178-0-87812000-1418325626_thumb.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σαν κλωνοποιημένα είναι αδερφέ....

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μα ενα ψαρι βλέπεις χαχαχαχαχα :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πωπω...ήττα..... :bigemo_harabe_net-135:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Χαχαχα άντε λοιπόν ακούω γνώμες

Share this post


Link to post
Share on other sites

Να σου ζήσουν Βασίλη!!!

Εγώ νομίζω πως είναι θηλυκό... Οι πρώτες ακτίνες του ραχιαίου πτερυγίου είναι σχεδόν ίσες, και έχει σχετικά στρογγυλό μέτωπο.

Δες και ένα άρθρο που βρήκα όταν έψαχνα για το φύλλο στα δικά μου.....

http://www.aquaeden.co.uk/how_to_sex_german_blue_rams.html

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τα ραμ είναι δείκτες καλής ποιότητας νερού κ βλέπω ότι ήδη έβγαλαν χρώμα!

Τα θηλυκά ραμ βγάζουν μώβ,βιολετί χρώμα στην κοιλιά που στις φώτο όμως δεν διακρίνω.

:)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μαίρη ελπίζω να εχεις δίκιο! Δημήτρη ειναι πολυ νωρίς για την λεπτομέρεια που λες, τα ψάρια δεν τρώγανε καθόλου καλα στο κατάστημα, ήταν στεγνά οταν τα πήρα. Ποια ειναι η εκτίμηση σου;

Δεν μου αρέσει το ξύλο που βλέπω...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παρά τις κακές συνθήκες,απ'οπου τα πήρες,εβγαλαν γρήγορα αρκευό χρώμα.Μάλλον με βάση το ξύλο θα πω αρσενικο,οπως είπα κ απο διαισθηση στην αρχή.Να δούμε όμως,συνέχισε να περιποιήσε όπως ήδη κάνεις :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μάλιστα :/ Βλέπουμε λοιπόν. Περιμενω και άλλες απόψεις.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ανεβάζω μερικές και για τώρα τελικές φωτογραφίες και από τα δυο ψάρια αυτή τη φορά. Εφόσον θεωρηθεί ότι είναι αρσενικό το και καλά θηλυκό έχω την δυνατότητα να το αλλάξω αύριο με κάποιο άλλο αλλά κανένα από τα άλλα που υπήρχαν δεν φαινόταν περισσότερο...θηλυκό. Ο υπάλληλος ήταν αυτός που με βοήθησε στο να διαλέξω και δεν υπάρχει περίπτωση να πρότεινε σε εμένα ό,τι ναναι απλά για να μου πουλήσει. Αυτό που με ανυσηχεί είναι η επιθετικότητα και η απουσία του ροζ στο θηλυκό. Από όσο ξέρω όμως η επιθετικότητα είναι κάτι λογικό μέχρι να οριοθετηθούν περιοχές, σωστά; Επίσης το ροζ δεν βγαίνει μόνο όταν το ψάρι είναι ''in the mood'';

Από την άλλη, υπάρχουν δυο βασικές και μεγάλες διαφορές στα ψάρια.

  • Tα Pelvic Fins του αρσενικού είναι μακράν μεγαλύτερα και πιο μυτερά από του άλλου.
  • Το αρσενικό έχει την χαρακτηριστική μπλε βούλα ενώ το άλλο όχι.

Ακολουθούν φωτογραφίες.

Τα ψάρια μαζί:

post-39178-0-20436200-1418411961_thumb.jpg

Το αρσενικό:

post-39178-0-99691000-1418412073_thumb.jpgpost-39178-0-71074300-1418412126_thumb.jpg

Το αγνώστου φύλου:

post-39178-0-32545300-1418412330_thumb.jpgpost-39178-0-61185300-1418412404_thumb.jpgpost-39178-0-78047800-1418412405_thumb.jpg

Βασίλης

;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κοιτα, οι διαφορες ειναι απειροελαχιστες, αυτες που επισημαινεις και ισως και σε παραπλανησουν! Ιδιατερα αν ειναι και τα δυο αρσενικα, το κυριαρχο θα επιδειξει εντονοτερα χρωματα και πιο εντονα τα "αρσενικα" σημαδια του και το αλλο οχι!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν θα διαφωνήσω. Έτσι και αλλιώς με τις τόσες επιλεκτικές αναπαραγωγές που έχουν γίνει πάνω στο είδος έχουν προκύψει ψάρια που γίνεται διαχωρισμός μετά από ζευγάρωμα. Πάντως στο κατάστημα που τα πήρα υπήρχαν δυο ''τύποι΄΄ και εικονίζονται παραπάνω. Θερώ δύσκολο σε ένα ενυδρείο με 20 ραμ τα μισά να είναι ΄΄κυρίαρχα΄΄ και τα άλλα μισά όχι...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σου ευχομαι να πετυχεις αυτο που θες :thumbsu:

Ειναι φανταστικα ψαρακια, απο τα αγαπημενα μου λογω συμπεριφορας και ιδιαιτερης ομορφιας

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σε ευχαριστώ πολύ συνονόματε!

Σήμερα θα πάω από εκεί που τα αγόρασα. Αν δω κάτι ''πιο θηλυκό'' θα το αλλάξω.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σε ευχαριστώ πολύ συνονόματε!

Σήμερα θα πάω από εκεί που τα αγόρασα. Αν δω κάτι ''πιο θηλυκό'' θα το αλλάξω.

Αν και ειναι ψιλοευκολα στο να τα ξεχωρισεις οταν εχουν βγαλει τα χρωματα τους, ο πιο ασφαλης τροπος ειναι η ομαδα των 5-6!

Εχεις τετοια δυνατοτητα;

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σε ευχαριστώ πολύ συνονόματε!

Σήμερα θα πάω από εκεί που τα αγόρασα. Αν δω κάτι ''πιο θηλυκό'' θα το αλλάξω.

Χαχα ωραιος, κοιτα αν φοραει κατι σε ροζ

Αν και ειναι ψιλοευκολα στο να τα ξεχωρισεις οταν εχουν βγαλει τα χρωματα τους, ο πιο ασφαλης τροπος ειναι η ομαδα των 5-6!

Εχεις τετοια δυνατοτητα;

+1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ναι αλλα μετα που θα δώσω τα υπόλοιπα;

Ειναι και αυτο μην το ξεχναμε...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή κάντε είσοδο για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να προσθέσετε ένα σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Δημιουργήστε ένα νέο λογαριασμό. Είναι εύκολο!


Δημιουργία λογαριασμού

Σύνδεθείτε

Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.


Είσοδος

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Σχετικό περιεχόμενο

    • Από Husky_Jim
      Ένα βίντεο από γέννα Hypancistrus Contradens με τα μικρά να τρώνε μία ταμπλέτα και μιά ιδέα από την σπηλιά όπου ο αρσενικός φυλάει και άλλα μικρά από επόμενη γέννα....

    • Από Husky_Jim
      Ο τίτλος τα λέει όλα.
      Ελπίζω να σας αρέσει.Άν δείτε τα αβγά προσεκτικά, μπορείτε να δείτε το σώμα/κεφάλι των μικρών που ήδη έχει σχηματιστεί.....
    • Από Husky_Jim
      Σας βάζω ένα χθεσινό βιντεάκι μετά από μεταφορά μικρών σε γεννίστρες...
      Hypancistrus sp. L401
      Ancistrus sp. L071
      Ancistrus cf. Cirrhosus 'albino'

    • Από kadmos
      Την Παρασκευή το βράδυ, γυρνώντας σπίτι, βλέπω στο τζάμι αλλά και πάνω σε βαλισνέριες αυγά από τα sturisoma. Ήδη μερικοί συγκάτοικοι του ενυδρείου είχαν σπεύσει για το δείπνο(...) αλλά ευτυχώς μπόρεσα και τράβηξα εννιά στη γεννήστρα. Τα δύο ήταν τζούφια και τα πέταξα σήμερα. Στα υπόλοιπα φαίνεται καθαρά ο γόνος. Μάλιστα είδα σε μερικά να κουνιέται μεσα στ'αυγό όταν άλλαζα το νερό της γεννήστρας!!!  Τα συγκεκριμένα ψάρια -τρία στον αριθμό- τα πήρα πριν σχεδόν δύο χρόνια σε μέγεθος 5εκ. και ήταν ο λόγος που στήθηκε το συγκεκριμένο ενυδρείο. Σήμερα είναι 18-20 εκ., δύο θηλυκά και ένας αρσενικός. Πρώτη φορά τα είδα να γεννούν αρχές Αυγούστου, πριν φύγω για διακοπές, αλλά και στο τέλος του μήνα, μετά την επιστροφή μου. Τις δύο εκείνες φορές μάλιστα οι θηλυκές γεννάγαν την ίδια στιγμή, με τον αρσενικό να πηγαίνει πέρα δώθε στις δύο φωλιές για να γονιμοποιήσει!   Ελπίζω να πάνε όλα καλά, και προς το τέλος της βδομάδας να δω ουρίτσες. Παραθέτω φωτογραφίες από τ'αυγά αλλά και από τους γονείς.






    • Από DIMITRIOS
      Λίγες φώτο από τα καμάρια μου!τα έχω 1.5 χρόνο και του τους τελευταίους 2 μήνες έχω 2 γέννες. Η πρώτη φουρνιά έβγαλε ήδη τις χαρακτηριστικες βούλες. Η 2η φουρνιά είναι λίγων ημερών και ένα μικρό διακρίνεται μετά βίας αριστερά της σπηλιάς. Είναι νυκτοβιοι τύποι και έτσι οι φώτο δεν είναι εύκολες ειδικά από κινητό


    • Από ΕΥΤΥΧΗΣ
      Παιδιά καλησπέρα !!! Χαθήκαμε !!! Λίγο το άγχος της δουλειάς λίγο η μικρή στο σπίτι ! Τέλος πάντων ολα καλα ! Τα ψαράκια μου σε αυτό το ενυδρείο πηγαίνουν εξαιρετικά ! Δεν είχα καμία απώλεια και η ζωή στον μικρόκοσμο αυτόν κυλάει ομαλά !!!
      Είναι η πέμπτη φορα που ζευγαρώνουν τα ancistrus μου ! Ουρίτσες δεν είδα ποτε ! Αυτή τη φορα όμως θα το θελα πολυ ! Αυγά έχουν γίνει αρκετα , πάλι μέσα στην τρύπα του ξύλου με τον νεαρό να προσπαθεί να τους κάνει αέρα με τα πτερύγια του μιας και χωράει ο μιςός πλέον εκεί μέσα ! Μπορώ να αφαιρέσω το ξύλο όπως ειναι για να το βάλω σε μια γεννήστρα, να το μεταφέρω σε καινούργιο ενυδρείο ; Καμία ιδέα;;;"
    • Από Husky_Jim
      Σήμερα το μεσημέρι προσπαθούσα μάταια για ώρες να πιάσω τεσσερις λεπορίνους απο ένα ενυδρείο για να πάνε στο σπίτι τους (ήταν δανεικοί για το ενυδρείο στο μουσείο Γουλανδρή), μάταια όμως....δεν πιανόντουσαν με τίποτα τα ριμ€~^>€\${];<<!!!!
      Έτσι αναγκάστηκα να ξυλώσω όλο το ενυδρείο βγάζοντας έξω και όλα τα ξύλα και τις σπηλιές....μέσα απο μία σπηλιά βγήκε ένα μικρό αρσενικό Ancistrus sp. L071 'starlight' που είναι απόγονος ψαριών που είχαμε φέρει μαζί με τον @DIMITRIOS από το τελευταίο πρωτάθλημα δίσκων στο Duisburg της Γερμανίας το 2010 (ή 2008 δεν θυμάμαι ακριβώς)
      Μέσα στην σπηλιά υπήρχε μιά ωραία συστάδα με αυγά!
      Αμέσως τα έβαλα μέσα σε μιά γενήστρα με αεραντλία μαζί με την σπηλιά μιάς και είναι κολλημένα σε αυτήν....
       
      Θα σας ενημερώνω για την εξέλιξη μιάς και ταλαιπωρηθήκαν αρκετά και η πιθανότητα του fungus είναι μεγάλη....
       
      Τους γεννήτορες απο αυτά τα ψάρια τους έχω δώσει περίπου δύο χρόνια τώρα και αυτά ήταν κατι "ψείρες" που είχαν ξεμείνει στα "αζήτητα"....
    • Από Husky_Jim
      Για να βλέπω και άλλους....
    • Από Husky_Jim
      Εχθές το βράδυ είδα τον αρσενικό μαζί με μιά θυληκιά στην σπηλιά και σήμερα το πρωί φυλάει μια ωραία μπαλίτσα με αβγά.
      Το συγκεκριμένο είδος θεωρείτε 'εύκολο' στην αναπαραγωγή αλλά δέν είχα ποτέ μέχρι τώρα αυτό το είδος.
      Τα ψάρια αγοράστηκαν πρίν από λίγο καιρό από Abyssos.
      Η γέννα έγινε σε PH 6,4 Θερμοκρασία 27,5c και αγωγιμότητα 230μs
      Ελπίζω όλα να πάνε καλά (γιατί συνήθως οι πρώτες γέννες είναι λίγο 'προβληματικές) και σύντομα να βάλω και φωτό.

    • Από Aquazone Team
      Αναπαράγοντας τον L183

      Τον αληθινό Ancistrus Dolichopterus από τον Rio Negro

      (Ένας ολοκληρωμένος οδηγός για αυτούς που τους αρέσει η περιπέτεια)

      του Δημήτρη Λυσίκατου ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
      ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
      ΤΟ ΠΑΡΟΝ
      Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ
      ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ, Η ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥΣ
      Ο ΒΙΟΤΟΠΟΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΒΙΩΣΗ ΣΤΟ ΕΝΥΔΡΕΙΟ
      ΒΙΟΤΟΠΟΣ
      Η ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΣΤΟ ΕΝΥΔΡΕΙΟ
      Η ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ
      ΤΟ ΕΝΥΔΡΕΙΟ, ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΩΜΑ
      Η ΕΚΚΟΛΑΨΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΩΜΑ
      ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
      --------------------------------------------------------------------------
      Λίγα λόγια για την ιστορία
      Το παρελθόν
      Ήμουν περίπου 11 χρονών, όταν αποκτώντας το πρώτο μου ενυδρείο έβλεπα τα διάφορα ψαράκια στο ενυδρειομάγαζο της γειτονιάς μου με θαυμασμό και τεράστια επιθυμία να τα αποκτήσω όλα σαν πιτσιρικάς που ήμουν.
      Σε μία από τις βόλτες μου στο γειτονικό μαγαζί (μιας και ήταν στο δρόμο προς το σχολείο) είδα κάτι υπέροχα καφέ-μαύρα ψαράκια που όμως λες και τα είχαν κρυμμένα σε ένα από τα κάτω ενυδρεία το οποίο ήταν και αρκετά υποφωτισμένο. Αμέσως ρώτησα τον Στάθη (τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού) τι ψάρια είναι, και αυτός μου απάντησε ότι αυτά είναι “γλύφτες” και καθαρίζουν τα ενυδρεία από τις βρωμιές και την πρασινάδα. Την επιθυμία μου να αποκτήσω ένα από αυτά σταμάτησε η απαγορευτική για τότε τιμή τους, καθώς όπως μου είπε ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού αυτά είναι λίγο σπάνια και δεν είναι τα “απλά”.
      Γράφοντας αυτές τις γραμμές και φέρνοντας στο μυαλό μου την τότε εικόνα πιστεύω ότι τα ψάρια που είχα δει ήταν κάποιο είδος Peckoltia ( πε-κόλ-τι-α ) γι'αυτό και η μεγάλη για τότε τιμή τους.
      Το παρόν
      Πέρασαν δέκα χρόνια για να μπορέσω να μάθω και να καταλάβω ότι τα ψάρια που είχα δει τότε δεν είναι γλύφτες αλλά λορικαριίδες (ή αλλιώς πλέκοστομοι) και φυσικά σε καμία περίπτωση δεν τρώνε τις βρωμιές και τις ακαθαρσίες από το ενυδρείο αλλά ανήκουν σε μία τεράστια ομάδα ψαριών με τεράστιο ενδιαφέρον, καταπληκτική συμπεριφορά και τελείως διαφορετικές ανάγκες ακόμα και σε επίπεδο είδους.
      Το ενδιαφέρον μου κέντρισαν οι ξυλοφάγοι πλεκόστομοι του γένους Panaque (πα-νά-κκ) και δεν άργησα να αποκτήσω τον πρώτο μου Panaque Nigrolineatus, ένα υπέροχο καφέ ψαράκι με μαύρες και καφέ γραμμές που έγινε φυσικά το αγαπημένο μου ψάρι.
      Έκτοτε διατηρώ και αναπαράγω πολλά διαφορετικά είδη από πλεκόστομους που το καθένα έχει τις δικές τους ιδιαιτερότητες και συνθήκες διαβίωσης και φυσικά την δική του ομορφιά.
      Έτσι λοιπόν ένα από τα είδη που κέντρισαν το ενδιαφέρον μου ήταν και τα Ancistrus Dolichopterus ή αλλιώς L183 τα υπέροχα και σπάνια αυτά ψαράκια από τον ποταμό Rio Negro.
      Η αρχή της περιπέτειας
      Το ενδιαφέρον, η πληροφόρηση και η αναζήτηση τους
      Μέσα από πολύ διάβασμα και αρκετή επαφή με άλλους φίλους χομπίστες του εξωτερικού που μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος για τους πλεκόστομους, διαπίστωσα γρήγορα ότι τα ψάρια που έβλεπα τόσα χρόνια στα μαγαζιά σαν “Ancistrus Dolichopterus” δεν ήταν πραγματικά Dolichopterus, αλλά Ancistrus Sp.3, ένα είδος που κατάγεται από τον μυθικό “Ancistrus Cirrossus” που έχει φτάσει στην σημερινή του μορφή μετά από την επιλεκτική αναπαραγωγή ψαριών σε φάρμες αλλά και σε ενυδρεία.
      Δυστυχώς, με θλίψη βλέπω να βγαίνουν άρθρα γνωστών Ελλήνων χομπιστών σε Ελληνικά περιοδικά για το ενυδρείο, που περιγράφουν και συμβουλεύουν άλλους συνχομπίστες για τη διατήρηση και την αναπαραγωγή των Dolichopterus χωρίς αυτοί να έχουν στην πραγματικότητα το αληθινό είδος το οποίο στην πραγματικότητα ΔΕΝ έχει καμία σχέση με αυτά που γράφουν. Με αυτό τον τρόπο τίθονται σε κίνδυνο τα αληθινά Ancistrus Dolichopterus, ένα είδος που παγκοσμίως τείνει να εκλείψει καθώς οι εισαγωγές σε αυθεντικά ψάρια είναι ελάχιστες, πράγμα που ενισχύεται από τον υβριδισμό των ψαριών από διάφορους εκτροφείς, και την μη συστηματική αναπαραγωγή τους, πράγμα που κάνει την συγκέντρωση αλλά και την διανομή υγιούς πληθυσμού ψαριών του είδους στο χόμπι δύσκολη.
      Στις παρακάτω φωτό μπορείτε να δείτε τις διαφορές των πραγματικών L183 από τα Sp.3
      Ancistrus Sp3:
      Ancistrus Dolichopterus:
      Ancistrus Dolichopterus ζευγάρι:
      Όπως θα δείτε, τα πραγματικά L183 έχουν μαύρο χρώμα με αμέτρητες μικροσκοπικές άσπρες κουκίδες και χαρακτηριστική κατάλευκη γραμμή στο τελείωμα του ραχιαίου πτερυγίου και στην ουρά και καμία σχέση δεν έχουν με τα Sp.3 που πωλούνται στα μαγαζιά.
      Έτσι λοιπόν για περισσότερο από 2 χρόνια έψαχνα αυθεντικά ψάρια στην αγορά χωρίς όμως αποτέλεσμα, μέχρι που ένα απόγευμα η τύχη μου χαμογέλασε.
      Μπαίνοντας σε γνωστό μαγαζί και ρωτώντας αν έχουν τίποτε καινούργιο μου δείξανε ένα ενυδρείο και μου είπαν ότι έχουν φέρει κάποια μεγάλα κομμάτια Ancistrus.Πλησιάζοντας κοντά δεν μπορούσα να πιστέψω αυτό που έβλεπα και αμέσως αγόρασα 5 ψάρια (2 αρσενικά και 3 θηλυκά) χωρίς να υπολογίσω την τιμή τους αφού η ευκαιρία απόκτησης τους προείχε.
      Σύντομα λοιπόν, με μεγάλη χαρά, βρέθηκα να κάνω προσαρμογή. Η χαρά όμως γρήγορα χάθηκε μιας και διαπίστωσα ότι η μία θηλυκιά είχε κάτι σημαδάκια σαν σπυριά και αμέσως την απομόνωσα από τα υπόλοιπα ψάρια. Παρά τη θεραπεία, η ασθένεια προχώρησε και μόνο μία μέρα πριν πεθάνει το ψάρι κατάφερα να κάνω σωστή διάγνωση έχοντας όμως και άλλα 2 ψάρια (1 θηλυκό και ένα αρσενικό) με τα ίδια συμπτώματα.
      Η ασθένεια ήταν ουσιαστικά από κάποιο σκουλήκι και ήταν σπάνια για το ενυδρείο αφού συνήθως προσβάλει πτηνά και είναι δύσκολο να περάσει στα ψάρια. Προφανώς το πρώτο ψάρι που μολύνθηκε είχε φάει νεκρό πτηνό που είχε πέσει στον ποταμό που ζούσε.
      Βλέποντας ότι η θεραπεία δεν είχε αποτέλεσμα, έφερα στο μυαλό μου την συζήτηση σε φόρουμ του εξωτερικού όπου λέγαμε το πόσο ευαίσθητα είναι τα ψάρια του συγκεκριμένου είδους, καθότι τα περισσότερα είναι άγρια και το ότι έπρεπε να κάνουμε προσπάθεια να τα αναπαράγουμε σε ενυδρείο και να τα κάνουμε πιο ανθεκτικά για να μπορέσει το είδος να εξαπλωθεί μιας και πρόκειται για ένα από τα πιο όμορφα ψάρια του χόμπι μας.
      Στην φωτό αυτή μπορείτε να δείτε το παράσιτο που είχε προσβάλει τα ψάρια.
      Έχοντας πλέον μόνο ένα ζευγάρι από τα ψάρια, η ανάγκη αναπαραγωγής τους δεν ήταν πλέον σκοπός αλλά υποχρέωση. Έτσι η προσομοίωση των φυσικών συνθηκών διαβίωσης τους στο ενυδρείο άρχισε.....
      Ο βιότοπος και η διαβίωση στο ενυδρείο
      Βιότοπος
      Τα Ancistrus Dolichopterus όπως και το 99,9% των πλεκόστομων, προέρχεται από τους αρχέγονους ποταμούς που κυλούν στις αχανείς εκτάσεις της Νοτίου Αμερικής που περνούν μέσα από τα αιώνια τροπικά δάση, σχηματίζοντας το πλουσιότερο και μεγαλύτερο σύστημα βιοτόπου στην γη.
      Συγκεκριμένα τα Dolichopterus προέρχονται από τον Rio Negro, έναν ποταμό με “μαύρα” νερά με εξαιρετικές συνθήκες χημείας νερού αλλά και βιοποικιλότητας. Στην πραγματικότητα, τα νερά έχουν χρώμα σκούρο καφέ σαν το τσάι, πράγμα το οποίο οφείλεται στη διάβρωση και τη βιοδιάσπαση διαφόρων ειδών βλάστησης που ως αποτέλεσμα έχουν τη μετατροπή του νερού σε ιδιαίτερα όξινο, με την πολύ ψιλόκοκκη άμμο να κυριαρχεί σαν στερεή ύλη στον πυθμένα του ποταμού.
      Ο ποταμός περνάει μέσα από την Κολομβία, τη Βενεζουέλα και τη Βραζιλία έχοντας το μεγαλύτερο μέρος του στην τελευταία, σχηματίζοντας αρκετές κοιλάδες αλλά και τα περίφημα αρχιπελάγη του Rio Negro.Για να καταλάβετε την σημασία του συγκεκριμένου ποταμού πρέπει να σας πω ότι μαζί με τις κοιλάδες που σχηματίζει, καλύπτει περιοχή με έκταση μεγαλύτερη της Γαλλίας και τροφοδοτεί μεγάλο μέρος του χόμπι του ενυδρείου με ψάρια, αφού στην περιοχή του Manaus (Μα-νά-ους) βρίσκονται οι μεγαλύτεροι και περισσότεροι εξαγωγείς καλλωπιστικών ψαριών του κόσμου.
      Η χημεία του νερού του είναι και αυτή ιδιαίτερη αφού το νερό είναι πάρα πολύ όξινο με PH (πεχά) που πέφτει συχνά κάτω από 5 και με ανύπαρκτη σκληρότητα μιας και τα νερά είναι τελείως καθαρά από ύλες με υπερβολική διαύγεια, παρόλο το μαύρο σκούρο χρώμα τους.
      Εδώ βλέπετε και μία φωτογραφία από δορυφόρο που δείχνει καθαρά τα μαύρα νερά του ποταμού από το διάστημα.
      Η προσομοίωση του ποταμού στο ενυδρείο
      Τα δύο εναπομείναντα ψάρια τοποθετήθηκαν σε ενυδρείο μόνο με πλεκόστομους για να προσαρμοστούν σε συνθήκες ενυδρείου, έτσι ώστε να μάθουν να τρώνε έτοιμες τροφές, να παχύνουν και να ενισχυθεί ο οργανισμός τους ο οποίος ήταν αρκετά ταλαιπωρημένος από τις συνεχόμενες αλλαγές στις συνθήκες νερού αλλά και φαγητού.
      Τα ψάρια ταΐζονταν καθημερινά με μία πληθώρα έτοιμων τροφών, αγγουριού αλλά και σκουληκιών (κυρίως bloodworm), τα οποία εμπλουτίζονταν με βιταμίνες σε υγρή μορφή.
      Το ενυδρείο ήταν φυτεμένο με ανθεκτικά φυτά, με αρκετά κομμάτια ξύλου και αρκετές σπηλιές σε διάφορα μεγέθη, για να μπορέσω να δω ποιες ταιριάζουν καλύτερα στα ψάρια.
      Οι συνθήκες χημείας στο συγκεκριμένο ενυδρείο ήταν οι εξής:
      PH: 6,3
      GH: 3
      KH: 2
      TDS: 130μς
      NH3/NH4: 0
      NO2: 0
      NO3: 15
      Τα ψάρια μέρα με την μέρα έδειχναν καλύτερα, με τα χρώματα τους να είναι πιο έντονα, το σωματικό τους βάρος ήταν πλέον στα σωστά επίπεδα και έτρωγαν περισσότερες τροφές, δείχνοντας έτσι καλά σημάδια προσαρμογής στο ενυδρείο.
      Αφήνοντας τα σε αυτό το ενυδρείο για περίπου ενάμιση με δύο μήνες, αποφάσισα ότι ήρθε η στιγμή για μια προσπάθεια αναπαραγωγής τους.
      Η αναπαραγωγή
      Το ενυδρείο, οι συνθήκες και το ζευγάρωμα
      Το ενυδρείο που επιλέχθηκε ήταν ένα αρκετά μεγάλο 450 λίτρων που φιλοξενούσε και άλλα είδη πλέκο, που όμως είναι αρκετά ειρηνικά προς τα Dolichopterus, ώστε να μην εμποδίσουν την αναπαραγωγή.
      Το ενυδρείο είναι και αυτό με την σειρά του αρκετά φυτεμένο με ψιλή χαλαζιακή άμμο σαν υπόστρωμα, με πάρα πολλά ξύλα και με διψήφιο αριθμό χειροποίητων σπηλιών διαφορετικών διαστάσεων.
      Τα ψάρια αμέσως διάλεξαν μια περιοχή γύρω από ένα κορμό ξύλου και απομακρύνονταν από αυτή μόνο την ώρα του φαγητού.
      Ο αρσενικός άρχιζε πλέον να υπερασπίζεται την περιοχή του, κυνηγώντας όποιον άλλο πλεκόστομο πλησίαζε προς το μέρος του.
      Σταδιακά άρχιζα να αλλάζω τις συνθήκες νερού του ενυδρείου σε πιο όξινο με μηδενική σκληρότητα φτάνοντας σχεδόν τις πραγματικές συνθήκες του ποταμού.
      Τα ψάρια ταΐζονταν κανονικά με τον ίδιο ρυθμό αλλά και με τους ίδιους τύπους τροφής και στο ενυδρείο προστίθενταν επίσης κάποιο Trace Elements αλλά και Black Water Extract.
      Μέσα σε διάστημα ενός μήνα οι συνθήκες του νερού είχαν αλλάξει αρκετά και ήταν οι εξής:
      PH: 5,5
      GH: 2
      KH: ~0
      TDS: 60μς
      NH3/NH4: 0
      NO2: 0
      NO3: 20
      Θέλοντας να προσομοιώσω τις συνθήκες ξηρασίας-βροχής της Αμαζονίας, που στη φύση λειτουργεί σαν “διακόπτης” για την έναρξη αναπαραγωγής στα άγρια ψάρια, ελάττωσα το τάισμα κατά 95% για μία περίπου εβδομάδα έχοντας δει ότι ήδη το θηλυκό είχε αρχίσει να παχαίνει αρκετά και να γίνεται πιο στρογγυλό στην περιοχή της κοιλιάς, πράγμα που έδειχνε ξεκάθαρα ότι το ψάρι σχημάτιζε μέσα του αυγά.
      Όλα έμοιαζαν να πηγαίνουν καλά. Έτσι, μετά από μία περίπου εβδομάδα έκανα μια μεγάλη αλλαγή με νερό τελείως μαλακό και όξινο, ρίχνοντας έτσι τις τιμές του νερού στις κάτωθι:
      PH: 5,1
      GH: 1
      KH: ~0
      TDS: 32μς
      NH3/NH4: 0
      NO2: 0
      NO3: >10
      Παράλληλα ξεκίνησα το τάισμα των ψαριών με τροφές κυρίως ζωικές, εμπλουτισμένες με βιταμίνες, για να βοηθήσω έτσι το θηλυκό στην μεγάλη ανάγκη για λίπος και πρωτεΐνες.
      Την επόμενη μέρα, το αρσενικό έφυγε από το ξύλο και εγκαταστάθηκε σε μία από τις χειροποίητες σπηλιές (μία από τις μικρότερες) αρχίζοντας το φλερτάρισμα του θηλυκού για ώρες.
      Την πρώτη μέρα το θηλυκό δεν έδινε σημασία στα ατελείωτα κουνήματα της ουράς αλλά και του κυνηγιού του αρσενικού, αλλά την δεύτερη μέρα ολοένα και περισσότερο πέρναγε έξω από την σπηλιά. Αυτό ήταν πολύ καλό σημάδι και ένιωθα ότι το ζευγάρωμα ήταν κοντά.
      Έτσι και έγινε. Την επόμενη μέρα το αρσενικό εγκλώβισε την θηλυκιά για αρκετές ώρες μέσα στην σπηλιά, έως ότου αυτή γέννησε μια ωραία μπάλα από κίτρινο-πορτοκαλί αβγά.
      Ο αρσενικός στην συνέχεια τα γονιμοποίησε, αφού άφησε την θηλυκιά να φύγει και άρχισε την δύσκολη διαδικασία φύλαξης, αερισμού αλλά και καθαρισμού των αβγών που τον υποχρεώνει να μη βγαίνει από την σπηλιά ούτε και για φαγητό, ώσπου να φτάσουν τα νεογνά σε ασφαλές μέγεθος.
      Στην παρακάτω φωτό θα δείτε τον αρσενικό στην σπηλιά με κάποια από τα αβγά να φαίνονται στο αριστερό μέρος:
      Η εκκόλαψη και το μεγάλωμα
      Την δεύτερη μέρα, αποφάσισα να πάρω τα αβγά και να τα τοποθετήσω μέσα σε γεννήστρα για την εκκόλαψη.
      Η γεννήστρα που επιλέχθηκε ήταν πλαστική, με ενσωματωμένο φίλτρο τύπου αεραντλίας για συνεχή ανακύκλωση του νερού και τοποθετήθηκε μέσα στο ενυδρείο με τους γονείς, για να μην αλλάξουν οι συνθήκες του νερού και βλάψουν τα αυγά.
      Εδώ βλέπετε τα αβγά μέσα στην γεννήστρα:
      Την έκτη μέρα και ενώ περίμενα να βγουν τα μικρά, τα αβγά δέχτηκαν επίθεση από fungus. Δυστυχώς εγώ βρισκόμουν εκτός σπιτιού και έτσι “χάθηκαν” αρκετά από τα αβγά. Μόλις τα είδα τα καθάρισα προσεκτικά και τελικά περίπου 25 ψαράκια βρισκόντουσαν μέσα στην γεννήστρα και φαινόντουσαν απόλυτα υγιή.
      Εδώ είναι τα μικρά δύο ώρες μετά την εκκόλαψη:
      Τις πρώτες ημέρες, τα μικρά τρέφονται μόνο από τον λεκιθικό τους σάκο και δεν χρειαζόντουσαν επιπλέον τάισμα.
      Μόλις τα μικρά απορρόφησαν το λεκιθικό τους σάκο, άρχισα να τα ταΐζω τροφές εμπορίου λιωμένες και εμπλουτισμένες με βιταμίνες. Σιγά-σιγά τους έβαζα και αγγούρι το οποίο το είχα πριν περάσει από ελαφρύ “τσιγάρισμα” να μαλακώσει και να φαγωθεί εύκολα.
      Τα μικρά άρχιζαν να παίρνουν χρώμα αμέσως και εδώ μπορείτε να δείτε μια σειρά από φωτό που δείχνουν τα στάδια της ανάπτυξης τους.
      Τα μικρά αυτή τη στιγμή είναι δυόμισι μηνών και ήδη έχουν προστεθεί σε αυτά κάποια από τα αδερφάκια τους από την δεύτερη γέννα, με το θηλυκό να αρχίζει να ξαναπαχαίνει για την επόμενη. Ο αναπαραγωγικός κύκλος έχει πλέον ξεκινήσει.
      Σύντομα τα μικρά θα μεταφερθούν σε ενυδρείο “μεγαλώματος” που σιγά-σιγά θα προσαρμοστούν σε πιο φυσιολογικές συνθήκες νερού, με πιο ψηλό PH και σκληρότητας.
      Συμπέρασμα
      Τα πλέκο δυστυχώς για το χόμπι στην χώρα μας παραμένουν απόμακρα από τον μέσο χομπίστα και αυτό ξεκινά από τους εισαγωγείς και τους ιδιοκτήτες μαγαζιών, που τόσα χρόνια δεν τα υπολογίζουν σαν είδος αλλά και τους χομπίστες που τα θεωρούν ακόμα και σήμερα ως “γλύφτες”. Στην πραγματικότητα, τα ψάρια αυτά ανήκουν σε μια άκρως ενδιαφέρουσα ομάδα που θα πρέπει όλοι μας να στηρίξουμε και να της δώσουμε τη σημασία που της αντιστοιχεί.
      Θα πρέπει επίσης, με συνδυασμένες προσπάθειες αναπαραγωγής, να προσπαθήσουμε να σώσουμε κάποια απειλούμενα είδη, διατηρώντας έτσι τόσο τους φυσικούς πληθυσμούς αλλά και τα ψάρια στο χόμπι μας.
      Σε λίγο καιρό, μόλις τα ψάρια χωριστούν σε ζευγάρια θα δώθούν κάποια από αυτά σε φίλους χομπίστες για αναπαραγωγή.
      Εσύ σκέφτεσαι να φτιάξεις ένα πλεκοενυδρείο για αυτά;