Jump to content

Recommended Posts

large.923939305_Forcipigerlongirostris.jpg.6b938209c147d92f1cfb86f723e10cc5.jpg

 

Forcipiger longirostris

 

Αυτό το πεταλουδόψαρο δεν είναι τόσο ανθεκτικό όσο το πανομοιότυπο Forcipiger flavissimus, λόγω του πολύ μικρού στόματός του και της συνεπαγόμενης ιδιαιτερότητάς του να τραφεί. Προτιμά ένα ενυδρείο με αρκετές κρυψώνες και ήσυχους συγκάτοικους. Είναι ιδιαίτερα επιθετικό με μέλη του ίδιου είδους, γι’ αυτό είναι καλύτερο να κρατάμε μόνο ένα στο ενυδρείο. Δεν θα δημιουργήσει κανένα πρόβλημα σε ενυδρεία υφάλου, αφού δεν τρέφεται ούτε με σκληρά, ούτε με μαλακά κοράλλια.

 
Αυτό το είδος έχει πολύ μικρό στόμα και έτσι μπορεί να καταναλώσει μόνο πολύ μικρά κομμάτια τροφής. Πρέπει να του παρέχουμε πολύ ψιλοκομμένα φρέσκα και κατεψυγμένα μαλάκια, οστρακόδερμα και γαρίδες. Ένας καλός τρόπος για να τραφεί είναι και οι μικροοργανισμοί που κατοικούν στον ζωντανό βράχο, όπως κωπήποδα και πολυχαίτες. Δεν αποτελεί απειλή για σκληρά και μαλακά κοράλλια αφού δεν περιλαμβάνονται στις διατροφικές του συνήθειες.

 

Ζει σε υφάλους σε βάθη από 5 μέχρι 200 μέτρα. Απαντάται μόνο, σε ζευγάρια ή και σε τρίο. Όταν δημιουργεί ζευγάρια, πολλές φορές χωρίζεται από τον σύντροφό του για να τραφεί και επανασυνδέεται. Όταν τσακώνεται με άλλα ψάρια σκύβει και προτάσσει τα μακριά αγκάθια στη ράχη του για να υπερασπιστεί το εαυτό του. Μοιάζει πολύ με το Forcipiger flavissimus με την διαφορά πως έχει μακρύτερο ρύγχος, τα μάτια του είναι μαύρα και έχει σκούρες βουλίτσες στο στέρνο του. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
This topic is now closed to further replies.
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Similar Content

    • By Aquazone Project Team
      Lutjanus sebae
       
      Αυτός ο λουτιάνος εγκλιματίζεται εύκολα στο ενυδρείο και χρειάζεται αρκετές κρυψώνες αλλά και μεγάλους ανοιχτούς χώρους για κολύμπι. Τα μικρά μπορεί στην αρχή να είναι ντροπαλά, όταν όμως εγκλιματιστούν μπορούν να γίνουν εριστικά, κυνηγώντας τους συγκατοίκους τους και πληγώνοντας τα πτερύγιά τους. Μεγαλώνει γρήγορα, γι’ αυτό πρέπει να προσέξουμε την ψαροσύνθεση του ενυδρείου στο οποίο θα το εισάγουμε, αφού θα καταπιεί ολόκληρο ότι χωρά στο στόμα του, είτε αυτό είναι ψάρι είτε καρκινοειδές.  
       
      Στη φύση τρέφεται με καβούρια, γαρίδες, κεφαλόποδα και ψάρια. Στο ενυδρείο θα δεχτεί ψιλοκομμένα φρέσκα ή καταψυγμένα μαλάκια, καλαμάρια, γαρίδες και ψάρια, αλλά και προπαρασκευασμένες κατεψυγμένες ψαροτροφές.  
       
      Ζει σε βάθη από 3 μέχρι 180 μέτρα. Τα μικρά συχνά βρίσκουν καταφύγιο ανάμεσα στα αγκάθια αχινών του είδους Astropyga radiata και δεν απομακρύνονται από αυτούς παρά μόνο για να τραφούν. Τα ενήλικα ζουν σε μεγάλα βάθη και έχει παρατηρηθεί πως τους χειμερινούς μήνες μετακομίζουν στα ρηχά. Τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα από τα θηλυκά και απαντώνται συνήθως μόνα ή και σε μικρά κοπάδια που αποτελούνται πάντα από ψάρια ίδιου μεγέθους. Παρόλο που προσβάλλεται συχνά από την τοξίνη Ciguatera και προκαλεί τροφικές δηλητηριάσεις, αποτελεί σημαντική πηγή τροφής σε πολλές περιοχές του Ινδο-Ειρηνικού.
    • By Aquazone Project Team
      Symphorichthys spilurus
       
      Ο λουτιάνος αυτός εγκλιματίζεται εύκολα στο ενυδρείο και χρειάζεται μεγάλους ανοιχτούς χώρους για κολύμπι αλλά και κρυψώνες για να καταφεύγει όποτε χρειαστεί. Τα μικρά μπορεί στην αρχή να είναι ντροπαλά, όταν όμως εγκλιματιστούν μπορούν να γίνουν εριστικά, κυνηγώντας τους συγκατοίκους τους. Όταν ταΐζεται σωστά μεγαλώνει γρήγορα, γι’ αυτό πρέπει να προσέξουμε το μέγεθος του ενυδρείου και την ψαροσύνθεση, αφού θα καταπιεί ολόκληρο ότι χωρά στο στόμα του, είτε αυτό είναι ψάρι είτε καρκινοειδές.  
       
      Στη φύση τρέφεται κυρίως με ψάρια, αλλά και καρκινοειδή και μαλάκια που κρύβονται στην άμμο. Στο ενυδρείο θα δεχτεί ψιλοκομμένα φρέσκα ή καταψυγμένα μαλάκια, καλαμάρια, γαρίδες και ψάρια, αλλά και προπαρασκευασμένες κατεψυγμένες ψαροτροφές. Θα πρέπει να το ταΐζουμε τρεις φορές τη μέρα.   
       
      Ζει σε βάθη από 5 έως 60 μέτρα. Είναι είδος μοναχικό, όμως κατά την περίοδο αναπαραγωγής (Απρίλη με Ιούλιο) σχηματίζει κοπάδια που φτάνουν μέχρι και 1000 άτομα. Αυτά τα κοπάδια, που αρχίζουν να συγκεντρώνονται μερικές μέρες πριν τη νέα σελήνη, παραμένουν κατά μήκος της άκρης του υφάλου κατά τη διάρκεια της ημέρας και μετακινούνται σε ρηχά νερά τη νύχτα. Τα κοπάδια διαλύονται αμέσως μετά την ωοτοκία.
    • By Aquazone Project Team
      Heniochus acuminatus
       
      Είναι ένα από τα ανθεκτικότερα είδη της οικογένειας και εγκλιματίζεται εύκολα στο ενυδρείο. Ζει άνετα με άλλα πεταλουδόψαρα, συμπεριλαμβανομένου του είδους του, αρκεί να τα τοποθετήσουμε στο ενυδρείο ταυτόχρονα. Με τα ομοειδή του θα σχηματίσει ομάδα ιεραρχίας και οι επίδοξοι αρχηγοί θα σπρώχνουν με το κούτελο τους αντιπάλους τους για να εγκαθιδρύσουν την εξουσία τους. Αυτό το είδος δεν είναι κατάλληλο για το ενυδρείο υφάλου.
       
      Στη φύση τρέφεται με ζωοπλαγκτόν, άλγες και διάφορα ασπόνδυλα, συμπεριλαμβανομένων των σκληρών και μαλακών κοραλλιών. Μαθαίνει εύκολα να δέχεται “τροφές ενυδρείου” αλλά μπορεί να απαιτηθεί ιδιαίτερη προσοχή και χρήση ζωντανών τροφών για να διασφαλιστεί ότι τρέφεται καλά, ιδίως όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο. Δεν πρέπει να το εμπιστευόμαστε σε ένα ενυδρείο ύφαλου.
       
      Ζει σε υφάλους σε βάθη από 2 έως 75 μέτρα. Τα ενήλικα απαντώνται μόνα, σε ζευγάρια ή σε μικρές ομάδες, αλλά ποτέ σε μεγάλα κοπάδια. Τα μικρά λειτουργούν περιστασιακά και ως καθαριστές παράσιτων (ιδίως των τρηματωδών). Το είδος αυτό μοιάζει πολύ με το Heniochus diphreutes, τόσο εξωτερικά όσο και σε απαιτήσεις και ιδιοσυγκρασία. Η μόνη διαφορά είναι πως το H. diphreutes δημιουργεί τεράστια κοπάδια που μπορούν να αποτελούνται και πάνω από 1000 άτομα!
×