Jump to content

Recommended Posts

Οι Κιχλίδες της Λίμνης Ταγκανίκα

Για να διαλέξουμε φίλοι μου κιχλίδες από την λίμνη Ταγκανίκα είναι καλά να έχουμε μια γενική γνώση για τις ομάδες των ψαριών αυτών. Με πιο κριτήριο όμως χωρίζουμε αυτά τα ψάρια σε ομάδες : Με τον τρόπο επώασης των αυγών τους. Ετσι οι κιχλίδες αυτές χωρίζονται σε δύο μεγάλες ομάδες τις mouthbrooders και τις substrate brooders ( συγνώμη αλλά τους όρους αυτούς δεν τους μεταφράζω ) Λαμβάνοντας υπόψιν αυτό το κριτήριο έχουμε :

Α.Mouthbrooders
1.Η ομάδα των tropheus
2. Η ομάδα των sand dwellers
3.Η cyphotilapia frontosa
4.Η ομάδα των Cyprichromis
5.Η ομάδα των featherfin.


B.Subtrate brooders

1.Η ομάδα των Brichardi
2.Η ομάδα των leleupi
3.Η ομάδα των Compressiceps
4.Η ομάδα των Julies
5.Η ομάδα των shell –dwellers

Στόχος εδώ δεν είναι η ανάλυση Profiles αλλά μια γενική περιγραφή με τα γενικά χαρακτηριστικά κάθε ομάδας και πιθανές συμβατότητες που εμείς τα θεωρούμε πολύ βασικά και βοηθητικά για τους φίλους αφρικάνους και για όσους πρόκειται να στήσουν ένα αφρικάνικο ενυδρείο λίμνης Ταγκανίκα.



A.Mouthbrooders

1.Η ομάδα των tropheus

1. Στην ομάδα των mouthbrooders ανήκει η μεγάλη και δυνατή ομάδα των Tropheus .Οι κιχλίδες αυτές είναι από τα πιο δημοφιλή ψάρια ανάμεσα στους αφρικανόφιλους και ειδικά τους Ταγκανικέζους .Τα ψάρια αυτά έχουν άγρια συμπεριφορά απέναντι σε άτομα του είδους τους γι΄αυτό τα κρατάμε σε ομάδες σε ενυδρεία με πολλούς κρυψώνες που θα τους φτιάξουμε στήνοντας πέτρες. Είναι καλά το ενυδρείο που θα φιλοξενήσει τα ψάρια αυτά να είναι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 150 cm μήκος. Αν το ενυδρείο μας είναι αρκετά μεγάλο μπορούμε να φιλοξενήσουμε αρκετά αρσενικά ,βέβαια για να αποφύγουμε όσον είναι δυνατόν τις πολλές και έντονες αψιμαχίες είναι καλά ο κάθε αρσ. να έχει το δικό του συγκρότημα απο πέτρες και μάλιστα όπως αναφέρει ο Δρ. Konings ,να απέχουν μεταξύ τους 30 cm ( !) .Όπως αναφέρεται τα tropheus είναι επιρρεπή στο stress το οποίο μπορεί να έχει σχέση με την ΤΡΟΦΗ ή την ΑΛΛΑΓΗ της Ιεραρχίας.
Για τους λόγους αυτούς εφαρμόζουμε κάποιους κανόνες:
1.Εαν μια ομάδα των συγκεκριμένων ψαριών πάει καλά δεν αλλάζουμε την συνθέση τους προσθέτοντας ακόμα λίγα ψάρια.
2.ΜΗΝ ταίζετε ποτέ τροφή που είναι εύκολη στη πέψη ( αυτό ισχύει για όλες τις χορτοφάγες αφρικάνες ανεξάρτητα λίμνης) όπως καρδιά μοσχαριού ,Tubifex και red mosquito larvae ή artemia ( adult brine shrimp)

Αν θέλετε να κάνετε αλλαγές στην αποικία που έχετε το σωστό είναι να αλλάξετε όλη τη διακόσμηση ( πέτρες κ.τ.λ) και να βάλετε πίσω τα ψάρια σας μαζί με τα καινούργια που θέλετε να προσθέσετε. Ο άλλος τρόπος για να προσθέσετε ψάρια σε ήδη υπάρχουσα αποικία με ενήλικα ψάρια είναι να προσθέσετε ψάρια τα όποια όμως είναι νεαρά.Μπορεί απο λάθος δικό μας να στρεσσαριστεί τόσο η αποικία ώστε να χάσουμε όχι μόνο τα καινούργια ψάρια αλλά και όλη την αποικία.

Μια ενδιαφέρουσα ερώτηση που τίθεται απο πολλούς φίλους :Μπορεί τα ψάρια αυτά να συγκατοικήσουν με άλλα.Λοιπόν Ψάχνοντας βρήκα απο τη βιβλιογραφία οτι με ψάρια που τα λέμε gobies όπως του γένους eretmodous, Tanganicodus και spathodus είναι συμβατά επίσης είναι συμβατά με την οικογένεια των petrochromis και simochomis.

Όλα αυτά τα ζώα απαιτούν καθαρό και πλούσιο σε οξυγόνο νερό ,πολλούς κρυψώνες και φροντίδα.

Συμπερασματικά η μεγάλη οικογένεια των tropheus δεν είναι ψάρια για αρχάριους.


Βέβαια όπως λένε και στις ειδικές δυνάμεις ¨ο τολμών νικά¨,εφόσον βέβαια τηρεί τους κανόνες.




Πηγή:Back to nature Guide to Tanganyika Cichlids, 2nd Edition, Ad Konιngs.





2. Η ομάδα των sand dwellers :

Πρέπει να ομολογήσουμε οτι διαβάζοντας την βιβλιογραφία μας βρήκαμε διαφορές ανάμεσα στους συγγραφείς όσον αφορά ποιά ψάρια απαρτίζουν αυτή την ενδιαφέρουσα ομάδα.Αποφασίσαμε λοιπόν να παρουσιάσουμε και τις δύο απόψεις.
Ο συγγραφέας Georg Zurlo (1) χωρίζει την ομάδα αυτή σε δύο ξεχωριστές θα λέγαμε υποομάδες.
Α.Η πρώτη αποτελείται από τις οικογένειες των Xenotilapia και Enantiopus.
Ο συγγραφέας αναφέρει οτι επειδή δεν είναι τόσο άγρια μπορούν να ζούν σε μικρές ομάδες και περισσότερα αρσενικά. μαζί ,εφόσον το ενυδρείο όμως είναι μεγάλο και δεν πρέπει επίσης να φιλοξενούνται με άγρια είδη.Το ίδιο αναφέρει και ο Δρ.Konings (2). Προτείνεται και απο τους δύο συγγραφείς ελάχιστο μήκος ενυδρείου 1μέτρο και ελάχιστα λίτρα 200 και βέβαια εδώ πρέπει να προσέξουμε ατο αριθμό των αρσενικών γιατί το ενυδρείο είναι το minimum.Ο Δρ. Konings αναφέρει και αυτός οτι παρότι δεν μπαίνουν μαζί με άγρια είδη μπορούν να συμβιώσουν με άλλα χωρίς όμως να αναφέρει συγκεκριμένα είδη.

Όπως αναφέρεται και απο τους δύο συγγραφείς τα X.flavipinnis,X.spilopterus, X.papilio και Χ.Boulengeri δημιουργούν ζευγάρια όταν είναι έτοιμα να γεννήσουν.
Το αξιοπερίεργο είναι οτι τα ψάρια αυτά είναι biparental mouthbrooders δηλαδή η επώαση των αυγών γίνεται και απο τους δύο γονείς δηλαδή αρχίζει απο την μητέρα και μετα απο κάποιες μέρες τα εμβρυα μεταφέρονται και συνεχίζουν την επώαση τους στο στόμα του πατέρα.Ο Δρ.Konings φαίνεται οτι εξαιρεί απο αυτή τη ιδιαιτερότητα την X.Boulengeri.

Β.Η άλλη υποομάδα κατά τον Zurlo είναι η οικογένεια των Callochromis της οποίας τα ψάρια είναι πιο άγρια.Για το λόγο αυτό είναι καλά να φιλοξενούμε ενα αρσενικό με αρκετές θηλυκές σε μια αναλογία 1αρ/4-6 θηλ.

Ο Δρ.Konings αναφέρει οτι σε περίπτωση που θέλουμε περισσότερα αρσενικά και ειδικά στη περίπτωση των C.macrops και C.melanostigma να προτιμήσουμε ενυδρεία τουλάχιστον 150 cm. Και τουλάχιστον 500λτ.Και δύο συγγραφείς συμφωνούν στα πιο πάνω και βέβαια συμφωνούν οτι εφόσον θα κρατήσουμε ένα αρσενικό προτείνουν ενυδρείο τουλάχιστον ενός μέτρου και τουλάχιστον 200λτ.

Υπάρχει όμως μια εξαίρεση όσον αφορά τον αμμώδη βιότοπο και αυτή είναι η Xenotilapia spilopterus που προτιμά τον πετρώδη βιότοπο.


Η βασική διαφορά των δύο συγγραφέων είναι η εξής: Ο Δρ. Konings αναφέρει στην ομάδα αυτή μόνο τα είδη Xenotilapia και Enantiopous παρότι αν διαβάσει κάποιος τα προφίλς των ψαριών θα παρατηρήσει οτι και η οικογένεια των Callochromis θα μπορούσε να ανήκει στην ομάδα αυτή.

Το ενυδρείο των ψαριών αυτών πρέπει να έχει ανετο χώρο με άμμο και λίγες πέτρες που δεν χρειάζεται να σχηματίζουν συγκροτήματα απλώς να δημιουργούν νοητά σύνορα.Εξαίρεση μόνο για την X.spilopterus που χρειάζεται σχηματισμό απο πέτρες αφού της αρέσουν και οι πετρώδεις περιοχές αλλά απαιτείται και άνετος χώρος στρωμένος με άμμο.

Αυτά τα λίγα για τα ψάρια αυτά που έχουν αρκετό ενδιαφέρον.Περισσότερες πληροφορίες όπως για μεγέθη για παράδειγμα μπορούν οι φίλοι να βρούν ψάχνοντας το διαδίκτυο.Αν κάποιος φίλος αποφασίσει να ασχοληθεί τότε θα δοθούν και πιο αναλυτικά πληροφορίες.

Βιβλιογραφία:
1. The Tanganyika Cichlid Aquarium, Georg Zurlo , 2000 ,εκδόσεις BARRON’S
2. Back to Nature Guide to Tanganyika Cichlids , 2nd edition, Ad Konings



3. Cyphotilapia frontosa ή ομάδα των cyphotilapini

- Εχω ένα ενυδρείο 800λτ. και θέλω να φιλοξενήσω μεγάλα ψάρια από Ταγκανίκα .

- Και το ρωτάς ; η απάντηση είναι cyphotilapia.

Αυτή την στιχομυθία θα την ακούσουμε αρκετά συχνά ανάμεσα σε χομπίστες που διαθέτουν μεγάλο ενυδρείο και θέλουν να ασχοληθούν με Ταγκανίκα.
Οι cyphotilapia είναι από τα πιο δημοφιλή ψάρια της λίμνης. Σε όλους μας είναι γνωστό το καρούμπαλο στο κεφάλι του αρσενικού . Χαρακτηριστικό γνώρισμα των ψαριών αυτών, γιαυτό υπάρχει και το εμπορικό όνομα που είναι Tanganyika Humphead. Επίσης άλλο χαρακτηριστικό είναι οι κάθετες μπάρες ( streep) ,6 ή 7 τον αριθμό ανάλογα του είδους.
Ησυχα ψάρια ,mouthbrooders ,είναι κοπαδόψαρα και ο συνδυασμός αρ./θηλ. προτείνεται 1/ 4-6 ανάλογα τον συγγραφέα. Φιλοξενούνται σε μεγάλα ενυδρεία. Για παράδειγμα ο M.Smith (1) προτείνει τουλάχιστον 750 λτ. και 8-12 άτομα. Ο Δρ. Konings (2) προτείνει ελάχιστα 400λτ. ,μήκος 150 cm και τουλάχιστον 5 άτομα. Πάντα υπάρχουν διαφορές μεταξύ των συγγραφέων το σίγουρο όμως εδώ είναι ότι τα συγκεκριμένα ψάρια απαιτούν μεγάλο ενυδρείο. Το μέγεθος τους κυμαίνεται 30- 40 cm περίπου ανάλογα του είδους. Τα ενυδρεία απαιτούν πέτρες και σημεία όπου θα μπορούν να κρύβονται.Είναι ψάρια που τρώνε τροφή πλούσια σε πρωτείνη όπως άλλα μικρά ψάρια και ασπόνδυλα. Υπάρχουν στο εμπόριο τροφές κατάλληλες για τα ψάρια αυτά.Συνηθίζουν να κυνηγούν μικρά ψάρια κυρίως την αυγή και συνήθως κυνηγούν ψάρια του γένους cyprichromis ,γιαυτό οι συγγραφείς , D.Boruchowitz (3) και Ad Konings (2) προτείνουν να μην φιλοξενούνται μαζί σε αντίθεση με τον G.Zurlo ( 4) που προτείνει σε μεγάλα ενυδρεία να φιλοξενούνται μαζί ,προυπόθεση και το τονίζω αυτό ,το ενυδρείο να έχει μήκος και βέβαια λίτρα.
Κλείνοντας να αναφέρω ότι είναι σε όλους μας γνωστό ότι πολλές φορές αλλάζει η ονομασία των αφρικάνικων ψαριών από τους επιστήμονες και ανακαλύπτονται ακόμα νέα είδη .Προσπαθώντας λοιπόν να συλλέξουμε πληροφορίες και υλικό για την μικρή αυτή παρουσίαση βρήκαμε αυτό εδώ
http://www.e-aquariumthai.com/Customer/Aqu...8F?OpenDocument το οποίο έχει αρκετό ενδιαφέρον. Δεν το αναλύουμε το αφήνουμε όπως είναι για να το διαβάσετε. Συμπερασματικά τα ψάρια αυτά εφόσον φιλοξενούνται στο κατάλληλο περιβάλλον σίγουρα θα σας ανταμείψουν.


1. Lake Tanganyikan Cichlids , Mark Phillip Smith ,1998 ,Εκδόσεις BARRON’S

2. Back to Nature Guide to Tanganyika Cichlids , 2nd edition, Ad Konings

3. Guide to Cichlids ,David E. Boruchowitz ,2006 ,Εκδόσεις tfh

4. . The Tanganyika Cichlid Aquarium, Georg Zurlo , 2000 ,εκδόσεις BARRON’S



4.Η ομάδα των Cyprichromis ή minnow cichlids.

Μια άλλη ενδιαφέρουσα ομάδα είναι η ομάδα των cyprichromis ή minnοw cichlids .
Θα έλεγα ότι η ομάδα αυτή αποτελείται από δύο υποομάδες τα cyprichromis και τα paracyprichromis.Τα πρώτα έχουν πιο ζωηρό ταμπεραμέντο από τα δεύτερα. Τα δε δεύτερα προτιμούν να ζούν πιο κοντα σε πέτρες.Θεωρούνται ψάρια ανοικτών νερών και κάποιος μπορεί να τα παρατηρήσει σε βάθη ,όπως αναφέρεται , από 5-40 μέτρα. Συνήθως κολυμπούν σε αγέλες κατά χιλιάδες .
Στη λίμνη τα αρσενικά αμύνονται μιας “ τρισδιάστατης “ περιοχής νερού όπου από κάτω από την περιοχή αυτή υπάρχουν πέτρες. Οι μεγάλες αγέλες αποτελούνται από διάφορα είδη της ομάδας .Στη περίπτωση των paracyprichromis τα θηλυκά είναι πιο κοντά στις πέτρες ενώ τα αντίστοιχα αρσενικά τους, προστατεύουν την περιοχή πάνω από αυτές.
Παρότι είναι μικρά σχετικά ψάρια με μέγεθος από 8-15 cm το ενυδρείο που προτείνεται είναι αρκετά μεγάλο σε μήκος. Για παράδειγμα ο Δρ. Konings προτείνει ενυδρεία τουλάχιστον από 120- 150 cm. Παρότι στη λίμνη όπως αναφέραμε οι αγέλες αποτελούνται από διάφορα είδη στο ενυδρείο προτείνεται να μπαίνει μόνο ένα είδος.
Το aquascaping αποτελείται από λίγες μεγάλες πέτρες ώστε τα αρσενικά να τις έχουν ως σημεία αναφοράς για τις περιοχές τους και εφόσον είναι paracyprichromis για παράδειγμα τα nigripinnis ή P. Brieni θα χρησιμοποιηθούν οι πέτρες ως καταφύγια.
Πρέπει να έχουμε υπόψιν μας ότι κάθε αρσενικό προφυλάσσει μια περιοχή διαμέτρου περίπου 40-50 cm και είναι και αυτός ένας λόγος που απαιτείται μεγάλο σε μήκος ενυδρείο. Επειδή τα αρσενικά είναι ερειστικά μεταξύ τους προτείνεται να φιλοξενούμε περισσότερους από δύο αρσενικούς. Ο Δρ.Konings προτείνει ένα συνδυασμό πέντε αρσενικών και πέντε θηλυκών. Βέβαια θα μπορούσε να αυξήσουμε τον πληθυσμό των θηλυκών .Επειδή τα ψάρια αυτά κολυμπούν στις ‘ ανοικτές ΄ περιοχές του ενυδρείου μπορούν να συνδυαστούν με ψάρια της λίμνης που ζουν στα κατώτερα επίπεδα της λίμνης και κατά συνέπεια και του ενυδρείου. Δεν προτείνεται από τον Δρ.Konings να φιλοξενούνται μαζί με φροντόζες εν αντιθέσει με άλλο συγγραφέα που προτείνει να μπαίνουν μαζί ( G.Zurlo).
Κλείνοντας πιστεύω ότι σε ένα μεγάλο κοινωνικό ενυδρείο Ταγκανίκα τα ψάρια αυτά αξίζει να φιλοξενούνται και σίγουρα ο χομπίστας θα ανταμειφθεί βλέποντας ενδιαφέρουσες συμπεριφορές και όμορφα χρώματα.


1.Enjoying Cichlids ,Ad Konings , 2002
2.Back to Nature Guide to Tanganyika Cichlids ,Ad Konings , 2nd Edition
3.The Tanganyika Cichlid Aquarium , G.Zurlo




5. Η ομάδα των featherfin


Η παρουσίαση της ομάδας αυτής θα ολοκληρώσει και την γενική περιγραφή των mouth brooders της λίμνης Ταγκανίκα.
Στην ομάδα αυτή ανήκουν η Opthalmotilapia ventralis ( 13-15 cm.) , O.nasuta ( 16-20 cm) ,Cyathopharynx furcifer ( 15-22 cm) , C. Foae ( 15-22) και Benthochromis tricoti ( 16-20).
Τα ψάρια αυτά και η συντήρηση τους δεν αφορούν αρχάριους χομπίστες .
Τα ψάρια αυτά φτάνουν σε μεγέθη μέχρι και 22 cm ( C. Furcifer ,C.foae) ισως και πιο πολύ.
Απαιτείται προσεκτικός σχεδιασμός του aquascaping και της σύνθεσης των ψαριών.
Τα ενυδρεία πρέπει να είναι μεγάλα και τουλάχιστον 500 λίτρα επαναλαμβάνω τουλάχιστον 500 λίτρα.
Ανκαι τα ενυδρεία είναι μεγάλα είναι δύσκολο να φιλοξενούμε δύο ή και περισσότερα αρσενικά της ομάδας αυτής.
Για παράδειγμα τα αρσενικά Οphtalmotilapia είναι πολύ άγρια απέναντι σε αρσενικά τους είδους τους γιαυτό όταν πρόκειται κάποιος να φιλοξενήσει δύο αρσενικά πρέπει να υπάρχει μέσα στο ενυδρείο μια απόσταση που να χωρίζει τις δύο περιοχές που ελέγχουν οι δυο αρσενικοί της τάξης 150 – 200 cm .
Τα θηλυκά μπαίνουν σε ομάδες και πρέπει να έχουν τους κατάλληλους κρυψώνες ώστε να προστατεύονταi από το κυνήγι όταν θα θέλουν να γεννήσουν αλλιώς θα κινδυνεύσουν να χάσουν την ζωή τους.
Σε μεγάλα ενυδρεία ΑΝΩ των 750 λτ. κάποιες φορές μπορούν να φιλοξενηθούν 2 αρσενικά από C.furcifer ή B.tricoti χωρίς ο κυριάρχος να σκοτώσει τον άλλο.
Επίσης σε μεγάλα ενυδρεία 2 αρσενικά C.foae θα μπορούσαν να ζήσουν μαζί εφόσον υπάρχει το σωστό aquascape και άνετος χώρος και να μας παρουσιάσουν τα εξαιρετικά τους χρώματα.
Τα B.tricoti δεν πρέπει να φιλοξενούνται μαζί με O.ventralis , Tropheus moori ή μεγάλες λαμπρολογγίνες γιατί μπορεί να τρομοκρατηθεί και κρύβεται.
Μπορoύμε να το συνδυάσουμε με άλλες ήσυχες κιχλίδες όπως C.frontosa, Gnathochromis permaxillaris ή Enantiopus melanogenys ή από το γένος xenotilapia και το γένος Ectodus.
Ανακεφαλαιώνοντας ,μεγάλα μα πολύ μεγάλα ενυδρεία ,πέτρες με σωστούς κρυψώνες , ανοικτός χώρος με άμμο για κολύμπι και προσοχή τόσο στον συνδυασμό ψαριών οσο και στο αριθμό τους ( αρσενικά ,θηλυκά).

Εφόσον λάβουμε σοβαρά υπόψιν τις πιο πάνω οδηγίες είναι σίγουρο ότι και τα ψάρια μας θα είναι ευτυχισμένα και θα μας το ανταποδώσουν τόσο με γέννες αλλά και με τα εξαιρετικά τους χρώματα.

1.Enjoying Cichlids ,Ad Konings , 2002

2.Back to Nature Guide to Tanganyika Cichlids ,Ad Konings , 2nd Edition




B.Subtrate brooders





1.Η ομάδα των Brichardi

Τα ψάρια αυτά είναι μια καλή επιλογή για τους αρχάριους Αφρικής όπως για παράδειγμα το Neolampologus brichardi ( Princess of Burundi).
Πρέπει να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψιν ότι τα ψάρια αυτά είναι περιοχικά και αμύνονται με λύσσα θα έλεγα τη περιοχή που ελέγχουν.
Αναφέρεται ότι ένα ζευγάρι θα μπορούσε να φιλοξενηθεί και σε ενυδρείο 60 λίτρων.
Ο Δρ. Konings αναφέρει ότι μπορούν να να φιλοξενηθούν και σε ομάδες εφόσον το ενυδρείο είναι μεγάλο ,επειδή το κάθε ζευγάρι που θα δημιουργηθεί αμύνεται μιας περιοχής διαμέτρου 30 cm περίπου γιαυτό για τέτοιου τύπου ενυδρεία απαιτείται προσεκτικός σχεδιασμός του aquascape με πέτρες που δημιουργούν σπηλιές
( shallow caves).
Ξεκινώντας ένα ενυδρείο με brichardi μπορούμε να βάλουμε ομάδα από νεαρά brichardi και μόλις δημιουργηθεί το ζευγάρι είναι καλό να βγάλουμε τα άλλα γιατί θα υπάρξει πρόβλημα εφόσον θα κυνηγηθούν από το ζευγάρι.
Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημάνουμε την ιδιαιτερότητα των νέων ψαριών που θα γεννηθούν ,αυτά λοιπόν μένουν κοντά στην περιοχή τους και υπερασπίζονται μαζί με τους γονείς τους τα νεώτερα αδέλφια τους.
Άλλο ψάρι της ομάδας που μπορεί να φιλοξενηθεί με παρόμοιο τρόπο όπως τα brichardi είναι τα N.buescheri τα οποία όμως αν μπουν σε ομάδες πιθανόν να χρειάζονται ακόμα μεγαλύτερο χώρο μεταξύ των ζευγαριών.
Από την πείρα μας βλέπουμε ότι τα ψάρια αυτά απαιτούν ενυδρεία μήκους τουλάχιστον μέτρο για να αποφεύγονται τα προβλήματα. Το ίδιο ισχύει και για τα ψάρια της επόμενης ομάδας ( N.leleupi).
Στην ομάδα αυτή υπάρχουν και άλλοι εκπρόσωποι όπως N.gracilis,N.pulcher, N.caudopunctatus και άλλα.
Η παρουσία σε ένα ενυδρείο διαφόρων ψαριών από αυτή την ομάδα ενέχει κίνδυνο υβριδισμού εφόσον ενδιαφέρει να μην έχουμε υβρίδια , όμως όπως αναφέρεται τα N.buescheri θα μπορούσαν να φιλοξενηθούν μαζί με άλλα ψαράκια της ομάδας.
Συμπερασματικά τα ψαράκια αυτά εφόσον έχουν το σωστό aquascape και τις παραμέτρους νερού θα ανταποδώσουν στον χομπίστα τα μέγιστα.




1.Enjoying Cichlids ,Ad Konings , 2002

2.Back to Nature Guide to Tanganyika Cichlids ,Ad Konings , 2nd Edition










2.Η ομάδα των leleupi



Είναι μια μεγάλη ομάδα από substrate brooders που χρειάζονται αρκετό χώρο στο ενυδρείο.
Μελη αυτης της ομαδας,ειναι οι Neolamrologus leleupi,Neolamprologus cylindricus,Neolamprologus mustax,
Neolamprologus nigriventris,και Lepidiolamprologus Kendalli.

Eίναι πάρα πολύ δύσκολο να διατηρήσουμε παραπάνω από ένα αρσενικό από όλα αυτά τα είδη στο ίδιο ενυδρείο. Αυτό που πρέπει, είναι τα ψάρια να είναι ζευγάρι.
Όταν το θηλυκό δεν είναι ακόμα έτοιμο για αναπαραγωγή, κυνηγιέται πάρα πολύ από το αρσενικό το οποίο θεωρεί όλο το ενυδρείο ως τόπο διατροφής, και εδαφικής κυριαρχίας του.
Για να μπορέσει λοιπόν να επιζήσει αυτού του έντονου κυνηγητού και πίεσης από το αρσενικό, πρέπει μέσα στο ενυδρείο να υπάρχουν διαμορφωμένες πολλές κρυψώνες, και μάλιστα σε αρκετές από αυτές να μπορεί να χωράει ίσα ίσα το θηλυκό, μιας και είναι μικρότερο σε μέγεθος από το αρσενικό. Οσον αφορά το aquascape συνιστάται να τοποθετούνται κατάλληλα μικρές γλάστρες και πλαστικές σωλήνες ως κρυψώνες.
Δεν προτείνεται να μπαίνουν διάφορα ψάρια από την ίδια ομάδα για το κίνδυνο πιθανού υβριδισμού.
Τα περισσότερα από τα παραπάνω είδη, χρειάζονται ένα ενυδρείο όγκου περίπου 150 λίτρων, ενώ τα μεγαλύτερα μέλη της ομάδας, χρειάζονται μεγαλύτερα ενυδρεία.

Πηγη: Back to Nature Guide to Tanganyika Cichlids , Ad Konings
























3.Η ομάδα των Compressiceps



Συνεχίζοντας τις παρουσιάσεις ψαριών συνεχίζουμε με τους όμορφους και πανάρχαιους ( δείτε τα ψάρια σαν να έρχονται απο εκατομμύρια χρόνια πίσω όσο παλιά είναι αυτή η λίμνη) κάλβους που ανήκουν στα subtrate brooders.Η ομάδα αυτή δηλ. ο Altolamporologus Compressiceps, Altolamprologus calvus και Altolampologus fasciatus είναι ψαράκια που μπορούμε να τα έχουμε σε κοινωνικά ενυδρεία άνκαι τα ψάρια αυτά μπορεί να κυνηγήσουν μικρά ψαράκια άλλων subtrate brooders ή θα προσπαθήσουν να φάνε τα αυγά άλλων mouthbrooders. Όπως αναφέρεται από τον ερευνητή Δόκτορα Konings αν θέλουμε να κρατήσουμε κιχλίδες με σκοπό την αναπαραγωγή είναι καλά να μην είναι μαζί με τα πιο πάνω αναφερόμενα τρία είδη. Απαιτούν σπηλιές για να κρύβονται και να γεννούν ή ΜΙΚΡΑ καβούκια από σαλιγκάρια ή κοχύλια. Θα μου πείτε γιατί γράφω με κεφαλαία τη λέξη "μικρά", υπάρχει λόγος αγαπητοί μου φίλοι. Ο αρσενικός. κάλβος είναι μεγαλύτερος από το θηλυκό. Ο αρσενικός .κάλβος έχει μια δολοφονική ιδιαιτερότητα αν το καβούκι τον χωράει μπορεί να κυνηγήσει το θηλυκό του μέσα σε αυτό να το αναγκάσει να σφηνωθεί και μοιραία να χάσει τη ζωή της ( τι έρωτας είναι αυτός ;; ;) γιαυτό τα καβούκια που βάζουμε είναι μικρά ώστε να μην χωράνε τον αρσενικό κάλβο.

Να αναφέρω ότι ο κάλβος των κοχυλιών είναι ο Altolamprologus compressiceps " shell " είναι μικρότερος σε σύγκριση ( 5-8 cm ) με τα άλλα του αδέλφια που έχουν μέγεθος μεγαλύτερο ( 10 - 16 cm περίπου).:

Θέλω να σημειώσω τα εξής :Διαβάζοντας τα πιο πάνω θα μπορούσε να πει κάποιος εφόσον έχω κάλβους θα αποφύγω να βάλω άλλα ψαράκια επειδή υπάρχει ο κίνδυνος για τα μικρά. Εγώ θα έλεγα να το δοκιμάσουμε. Το σωστό aquascaping , o σωστός αριθμός ψαριών πιστεύω ότι θα μας βοηθήσει να κρατήσουμε αυτά τα πανέμορφα ψάρια μαζί με άλλα.

Αυτά τα ολίγα για τους Κάλβους.


Πηγές :
1.Back to Nature Guide to Tanganyika Cichlids ,2nd edition , Ad Konings
2.The Tanganyika Cichlid Aquqrium , Barron's edition , Georg Zurlo













4. Η ομάδα των Julies

Η ομάδα των Julies αποτελείται από ψάρια που είναι δημοφιλή ανάμεσα στους χομπίστες. Τα ψάρια αυτά έχουν λεπτό ( κομψό – slender ) και μακρύ σώμα ,
( elongated ) και με βάση αυτά τα κριτήρια στην ίδια ομάδα οι ερευνητές κατατάσσουν και το γένος των Chalinochromis.

Οσον αφορά τα Chalinochromis έχουν περιγραφεί προς το παρόν μόνο δύο είδη τα
C.Brichardi και τα C.Popellini.

Τα J.Marlieri ( 10-13 εκ.) , J.Regani ( 10-13 εκ.) ,τα C.Brichardi ( 13-16 εκ.) και τα
C.Popellini ( 13-18εκ.) μεγαλώνουν περισσότερο από τα J.Dickfeldi ( 8-10 εκ.) ,
τα J.Ornatus ( 5-9 εκ.) και τα J.Transcriptus ( 5-7 εκ.) .

Επίσης συνήθως τα αρσενικά Chalinochromis είναι μεγαλύτερα από τα θηλυκά ενώ στα Julies όπως αναφέρεται συμβαίνει το αντίθετο.
Πρέπει να επισημάνω ότι στα Julies το κάθε είδος έχει πολλές παραλλαγές για παράδειγμα τα J.Marlieri παρατηρούνται σαν J.Marlieri Magara, J.M. Kala , J.M. Milima, J.M. Halembe, J.M. Grombe. Οι διαφορές που παρουσιάζουν στις γραμμές ή στις κηλίδες που έχουν πάνω στο σώμα τους καθιστούν κάποτε αδύνατη την αναγνώριση τους από τους χομπίστες ή αν πρόκειται για υβρίδιο.
Προτιμούνται ενυδρεία μήκους ενός μέτρου τουλάχιστον, πέτρες για τις σπηλιές και άμμος.
Είναι καλά οι χομπίστες εφόσον θέλουν να αποφύγουν πιθανούς υβριδισμούς να αποφεύγουν να βάζουν μαζί J.Regani με J.Marlieri ή J.Transcriptus με J.Ornatus.
Τα ψάρια αυτά φιλοξενούνται σε ζευγάρια.




Πηγές :

1.Back to Nature Guide to Tanganyika Cichlids ,2nd edition , Ad Konings
2.The Tanganyika Cichlid Aquqrium , Barron's edition , Georg Zurlo
3.Enjoying Cichlids ,Ad Konings , 2002














5.Η ομάδα των shell –dwellers ( κογχυλόψαρα)

Τα κογχυλόψαρα είναι από τα ψαράκια όπως τα Julies και τα Brichardi που μπορούν εύκολα να φιλοξενηθούν και είναι από τα ψαράκια που πολλοί αρχάριοι χομπίστες προτιμούν να φιλοξενούν για αρχή.
Τι χρειαζόμαστε απλά πράγματα , άμμο και κογχύλια ( σαλιγκάρια) και έχουμε έτοιμο aquascape.
Όλα τα είδη της ομάδας εκτός από το N.brevis ζούν σε δικό τους κογχύλι το καθένα σε αντίθεση με τα brevis που το ζευγάρι ζει σε ένα κογχύλι.
Μερικά από αυτά όπως τα N.Multifasciatus , N.Similis και τα Telmatochromis ζουν στη λίμνη σε μεγάλες αποικίες οπότε στο ενυδρείο είναι καλό να φιλοξενούνται σε χαρέμια ,στα συγκερκιμένα είδη στρώνουμε τον βυθό με κογχύλια και θα τα τακτοποιήσουν όπως θέλει το χαρέμι. Για τα υπόλοιπα προτιμάται τα κογχύλια να απέχουν μεταξύ τους κατά 15-25 εκ.Σχεδόν σε όλα τα κογχυλόψαρα το αρσενικό είναι μεγαλύτερο από το θηλυκό.
Τα κογχυλόψαρα συνδυάζονται με πολλά ψάρια σε κοινωνικά ενυδρεία Ταγκανίκας.
Ας πάρουμε όμως λίγο τα πράγματα από την αρχή :
Καταρχήν στην ομάδα αυτή ανήκει η μικρότερη κιχλίδα της λίμνης
( N.Multifasciatus).

- Από τα πιο δημοφιλή είναι τα N.multifasciatus που μαζί με τα όμοια τους N.Similis -φτάνουν τα 3-4 εκ. μήκος – και φιλοξενούνται σε χαρέμια . Ένα μικρό χαρέμι 1αρ./3θηλ ή 1αρ./4θηλ. σύντομα θα μας γεννήσουν πολλά μικρά.

- Τα N.Ocellatus και τα όμοια τους είδη όπως L.Speciosus ,L.meleagris που μεγαλώνουν λίγο περισσότερο από τα προηγούμενα ( αρσν.5εκ.-θηλ 3,5 εκ.), συνήθως είναι καλύτερα να φιλοξενούνται σε ζευγάρια. Σε ενυδρεία πάνω από
120 εκ. μπορεί να φιλοξενηθεί χαρέμι ή ζευγάρια Να σημειώσουμε ότι τα μικρά ψαράκια για ένα χρονικό διάστημα όταν αισθανθούν κίνδυνο κρύβονται στο κογχύλι της μητέρας τους ,φαινόμενο που χάνεται πριν την επόμενη γέννα του ζευγαριού.

- Επίσης υπάρχουν τα L.Signatus ,τα L.Ornatipinnis και N.Brevis τα οποία και αυτά φιλοξενούνται σε ζευγάρια. Ειδικά τα L.Signatus ενώ στη λίμνη ζούν σε μικρά βαθουλώματα στην άμμο ,στο ενυδρείο καταλαμβάνουν κογχύλια.

- Είδη τα οποία μεγαλώνουν αρκετά είναι τα L.Callipterus , N.Boulengeri και N.Meeli. Για παράδειγμα το αρσενικό Callipterus φτάνει τα 13 εκ. περίπου κατά άλλους και 16 εκ. ενώ το θηλυκό μόνο 4-5 εκ.

- Επίσης στην ομάδα αυτή ανήκουν κάποια είδη από τα Telmatochromis όπως το
Telamtochromis temporalis shell καθώς επίσης και ο κάλβος των κοχυλιών που έχει περιγραφεί στους κάλβους.

Οι ανάγκες σε ενυδρεία εξαρτώνται από τα ψάρια που θα φιλοξενηθούν. Για παράδειγμα τα multi φιλοξενούνται σε ενυδρεία 60εκ. ενώ τα πιο μεγάλα ψάρια της ομάδας απαιτούν μεγαλύτερα σε μήκος ενυδρεία.

Οι φίλοι που θέλουν να ασχοληθούν και ιδιαίτερα οι αρχάριοι σίγουρα θα απολαύσουν ένα ενυδρείο από κογχυλόψαρα με τις πραγματαικά ενδιαφέρουσες συμπεριφορές τους.
Πηγές :

1.Back to Nature Guide to Tanganyika Cichlids ,2nd edition , Ad Konings
2.The Tanganyika Cichlid Aquqrium , Barron's edition , Georg Zurlo
3.Enjoying Cichlids ,Ad Konings , 2002







ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Αγαπητοί φίλοι με την παρουσίαση των Κογχυλόψαρων τελειώνει η γενική περιγραφή των ομάδων της Λίμνης Ταγκανίκα με κριτήριο τον τρόπο επώασης των αυγών τους.
Πιστεύουμε ότι αυτή η προσπάθεια που έγινε θα βοηθήσει τους χομπίστες να έχουν μια πρώτη επαφή με τα ψάρια της Λίμνης αυτής.
Διαβάζοντας λοιπόν την περιγραφή των ομάδων αντιλαμβανόμαστε αμέσως ότι τα ενυδρεία της Λίμνης Ταγκανίκα έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα ,Ποιο είναι αυτό ; ότι ο χομπίστας μπορεί να στήσει ένα ενυδρείο από 60 λίτρα περίπου μέχρι και αρκετούς τόνους λαμβάνοντας υπόψιν του τον χώρο του και την οικονομική του αντοχή.
Φτιάχνοντας λοιπόν το σωστό aquascape , έχοντας τις σωστές παραμέτρους νερού και συμβατά ψάρια είναι σίγουρο ότι ο « Αφρικάνος » χομπίστας θα παρατηρήσει ενδιαφέρουσες συμπεριφορές και θα « παγιδεύσει » στιγμές από τον εξαιρετικό βιότοπο της λίμνης Ταγκανίκα μιας από τις μεγάλες λίμνες του ρήγματος της Ανατολικής Αφρικής και μια από τις μεγαλύτερες συλλογές γλυκού νερού στον Πλανήτη.
Ευχόμαστε στους χομπίστες καλή επιτυχία σε ό,τι προσπαθήσουν.


Με χαρά η ομάδα της Αφρικής

Έγινε επεξεργασία - argy1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
This topic is now closed to further replies.

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Σχετικό περιεχόμενο

    • Από Kakaos21
      Καλησπερα εχω παρει δωρο custom ενυδρειο 283 λιτρα περιπου και θελω καθοδηγηση πως να το στησω τι καπακι να βαλω απο πανω,τι υποστρωμα να βαλω,φυτα κτλ κτλ, τι φιλτρο,πως να βαλω το CO2 κτλ κτλ.ξεκιναω απο το μηδεν παιδια δεν χρειαζομαι την ενυδριακη σας παιδεια ευχαριστω
    • Από isildur_13
      Γενική κατηγορία ενυδρείου
      Species Tanganyika

      Γενικές Πληροφορίες
      Διαστάσεις Ενυδρείου (ΜxΠxΥ):135×55×60
      Συνολικά Λίτρα:450lt
      Sump (λίτρα): Ενθετο sump 15×55×60, 50lt

      Οργανισμοι
      Ψάρια: 22 Tropheus kasakalawe

      Διακοσμητικά υλικά
      Φόντο: Βαμμενη με ακρυλικο μαυρη πλατη
      Πέτρες: Σιδηροπετρα
      Βυθός: Μαυρη αμμος μικρης κοκκομετριας

      Φωτισμός
      Πηγές φωτισμού (πλήθος και τύπος): Φωτιστικο led της sun sun 18 watt
      Διάρκεια φωτισμού: 17:00 - 01:00

      Υποστήριξη οργανισμών 
      Φίλτρανση: Κεντρικη αντλια Sicce syncra 2.5 (2.400lt/h) 
      Θέρμανση/ Ψύξη: Δυο jagger 300w και συστημα diy με ανεμιστηρακια συνδεδεμενα στο  stc1000
      Άλλες τεχνικές ευκολίες ή/και παρεμβάσεις: κυκλοφορητης sicce xstream (3500 lt/h) 
      Διατροφή: Ocean nutrition spirulina και vegi flakes, Tropical spirulina, 3 algae και forte, Sera San και flora, Μια φορα στις 15 κατεψυγμενη της ocean nutrition formula 2


      Παράμετροι
      pH:8+
      Γενική σκληρότητα (GH):
      Ανθρακική σκληρότητα (ΚΗ):
      Αμμωνία (ΝΗ3):0
      Νιτρώδη (ΝΟ2):0
      Νιτρικά (ΝΟ3):10
      Φωσφορικά (PΟ4):
      Μέση Θερμοκρασία (°C): 25-28

      Συντήρηση
      Αλλαγές νερού: καθε 15 το 30%
      Προετοιμασία νερού/πρόσθετα: μονο Prime


      Φωτογραφίες:
       










    • Από fishbone!
      Καλησπέρα και Καλή Χρονιά σε όλους!
      Ελπίζω το 2015 να μας φέρει ευτυχία σε εμάς και τις οικογένειες μας και πάνω απ όλα υγεία!
      Αφού έκλεισα περίπου 2 χρόνια στη θάλασσα και όπως ολοι ξέρουμε το μικρόβιο δεν φεύγει είπα να περάσω στο επόμενο στάδιο και
      εγώ!
      Λίγο πριν κλείσει η χρονιά το παλιό αυτοσχέδιο ενυδρείο των 250λτ έκλεισε τον κύκλο του μετά απο 7 περίπου χρόνια χαράς,
      δημιουργίας και πειραματισμου !!!
      Τη θέση του πήρε μια γυάλα διαστάσεων 150-45-60 περίπου 400λτ!
      Το ενυδρείο κωλύθηκε στο σπίτι μου απο επαγγελματία γνωστού ενυδρειακου μαγαζιού (οι περισσότεροι θα καταλαβεται από ποιο)!

      Ο λόγος που δεν το έφτιαξα μόνος μου ειναι οτι η ταλαιπωρία και το οπτικό αποτέλεσμα ηταν δυσανάλογα του κόστους!
      Η μετακόμιση ξεκίνησε πριν κανα μήνα κάνοντας μπάχαλο το σπίτι παραληλα με αλλες οικοδομικές εργασίες!

      Το περίεργο ειναι οτι η γυναίκα μου δεν με χώρισε ακόμα (βλέπεται Άγιες Μέρες )
      Η θέση του είναι η ιδια με το παλιό (εντοιχισμένο με πρόσβαση μονο απο την μια πλευρά)

      και απο πίσω!

      Η παρουσίαση θα γίνεται σταδιακά ώστε να γίνονται παρατηρήσεις και διορθώσεις!
      Άντε καλή μας αρχή !
      Φιλικά
      Διονύσης
    • Από Dynamite
      Καλησπέρα σε ολα τα μελη του φορουμ !! 
      Ονομαζομαι Αλέξανδρος και ειμαι 23 χρονων ειμαι Μηχανικός Εμπορικού Ναυτικού και έχω αγάπη για τα ενυδρεία αλλα και για τους σκύλους!!
      Απο μικρός μου αρεζαν τα ενυδρειο και σε παιδικη ηλικία (10-12) χρονων ο πατερας μου αποφασισε να μας κανει το χατιρι και να μας παρει ενα ενυδρειο στο σπιτι ..Ηταν μικρο 60 λιτρα οχι φυτεμενο και αυτο που θυμαμαι χαρακτηριστικα ηταν το ποσα πολλα ψαρια ειχε μεσα (λογω ελλειψης γνωσης και ενημερωσης) θυμαμαι οτι ειχαμε 1 cory 1 pleco 1 silvershark 1 pangasius 2-3 zebras 3-4 guppies και 1 gourami φυσικα ολα αυτα ηταν μια εφιαλτικη ψαροσουπα με αποτελεσμα να εχουμε θανατους κλπ κλπ ..ωσπου μια μερα μετα απο 2-3 χρονια που ειχαμε το ενυδρειο ο πατερας μου αποφασισε να το αφησει κουρασμενος απο την συντηρηση που χρειαζοταν καθως και την αποτυχια που εν μερη δεν ηταν και δικο του λαθος (ο πετσοπας ειχε βρει την κοτα με τα χρυσα αυγα) .Απο την μερα εκεινη εμενα μου ειχε μεινει ενας διαρκης καημος να ξαναστησω ενα ενυδρειο !! Οπου πριν απο 1 μηνα προμηθευτηκα ενα "παροπλισμενο) Juwel Primo 110 απο εναν ξαδερφο μου συνχομπιστα και ξεκινησα το στησιμο με αρκετο διαβασμα αλλα και λαθακια σημερα εχω ενα ωραιοτατο φυτεμενο ενυδρειο οπου φιλοξενω 2 αρσενικα Guppies και 4 θυληκα και περιπου 17-19 νεογεννητα guppaκια !! Επισης ηδη εχω ξεκινησει να στηνω ενα 20Lt ενυδρειο ως "νηπιαγωγειο" για τα μωρα guppies ! Ο κοσμος του ενυδρειου ειναι ατελειωτος και φανταστικος και δεν νομιζω ποτε να σταματησω να ασχολουμε με αυτο το θαυμασιο hobby  !! 
      Ευχαριστω για την υπομονη σας με την προσωπικη μου ιστορια  
    • Από Aquazone Project Team
      Επιστημονικό Όνομα: Neolamprologus multifasciatus (Boulenger, 1906)
      Κοινές Ονομασίες: Multies
      Ελληνικό Όνομα: -
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Τάξη: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε μέγεθος τα 4 εκατοστά, ενώ το θηλυκό τα 3 εκατοστά.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Τανγκανίκα. Ζει αποκλειστικά στα νερά της Ζάμπια σε βάθος 10-25 μέτρων και σε αμμώδης περιοχές καλυμμένες με κοχύλια.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,8-9
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24-27°C
      Λίτρα: Το ελάχιστο που απαιτείται για ένα χαρέμι του ενός αρσενικού και τριών θηλυκών είναι ένα ενυδρείο 60 λίτρων ώστε να υπάρχει και ο χώρος για την αποικία που θα μεγαλώσει πολύ σύντομα. Μεγάλη σημασία για τα N. multifasciatus έχει η επιφάνεια του βυθού και όχι τόσο το ύψος.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Θεωρείται η μικρότερη κιχλίδα του κόσμου, ζει σε χαρέμια και δημιουργεί μεγάλες αποικίες. Πρόκειται για ήρεμο ψάρι, με οικογενειακή συμπεριφορά που συνήθως φιλοξενείται σαν μοναδικό είδος στο ενυδρείο μας. Αν αντίθετα φιλοξενηθεί με άλλο είδος, εκεί θα βγάλει την πραγματική του συμπεριφορά προστατεύοντας την αποικία από εισβολείς με ακρίβεια που θυμίζει στρατιωτικό σχέδιο. Παρά το μικρό του μέγεθος θα υπερασπιστεί την αποικία ακόμα και απέναντι σε μεγαλύτερα ψάρια.

      Διαχωρισμός φύλλου: Ο διαχωρισμός είναι αδύνατος όταν τα ψάρια είναι μικρά, ενώ σε ενήλικα άτομα μπορεί να γίνει με βάση το μέγεθος, καθώς το αρσενικό είναι μεγαλύτερο.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως όλες οι κιχλίδες Αφρικής τα N. multifasciatus χρειάζονται ψιλή άμμο, την οποία σκάβουν ακόμα και μέχρι να φτάσουν στον πάτο του ενυδρείου, αλλά και πολλά κοχύλια στα οποία ζουν και αναπαράγονται. Πέτρες δεν χρειάζεται να τοποθετήσουμε, παρά μόνο εάν πρόκειται να εξυπηρετήσουν την δική μας αισθητική. Τέλος, εάν θέλουμε να βάλουμε φυτά κάνοντας μια έκπτωση στη βιοτοπική διαμόρφωση του ενυδρείου, θα πρέπει να τα φυτέψουμε μακρυά από τα κοχύλια όπου βρίσκεται η αποικία.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κινείται αποκλειστικά στα κατώτερα στρώματα του ενυδρείου και κοντά στα κοχύλια.

      Διατροφή: Σαρκοφάγο ψάρι, το οποίο στην φύση τρέφεται με ζωοπλαγκτόν, ενώ στο ενυδρείο μας θα δεχτεί τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη σε μορφή flakes, αλλά και κατεψυγμένες τροφές όπως αρτέμια, cyclops και mysis.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 6-8 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Όταν πρόκειται να φιλοξενηθεί μαζί με κάποιο άλλο είδος, αυτό δεν θα πρέπει να ανήκει στην κατηγορία των shell-dwellers, καθώς θα υπάρξει ανταγωνισμός για την περιοχή των κοχυλιών και αυξημένη επιθετικότητα. Ένας συνδυασμός που φαίνεται να λειτουργεί καλά, είναι με κιχλίδες του είδους Julidochromis. Πρόκειται για πετρόψαρα τα οποία θα μείνουν κοντά στην περιοχή με τις πέτρες που τους αναλογούν και δεν θα ενοχλήσουν τα N.Multifasciatus.

      Υποείδη και υβρίδια: -

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η αναπαραγωγή τους θεωρείται σχετικά εύκολη αρκεί να υπάρχουν οι απαραίτητες συνθήκες. Απαιτείται μια αναλογία του ενός αρσενικού με 3-4 θηλυκά. Το θηλυκό δημιουργεί έναν κρατήρα γύρω από μερικά κοχύλια και εναποθέτει τα αυγά μέσα σε ένα από αυτά περιμένοντας τον αρσενικό για να τα γονιμοποιήσει. Λόγω του μικρού μεγέθους του θηλυκού, τα αυγά είναι λίγα σε αριθμό και συγκεκριμένα γύρω στα 15-20. Τα αυγά για να εκκολαφθούν χρειάζονται γύρω στις 7-10 μέρες . Είναι πολύ δύσκολο να παρακολουθήσουμε το ζευγάρωμα και η μόνη ένδειξη ότι κάτι τέτοιο έχει συμβεί είναι τα μικρά που ξαφνικά θα δούμε στην είσοδο κάποιου κοχυλιού. Στη αρχή τα μικρά θα μείνουν κοντά στο κοχύλι.Καθώς μεγαλώνουν αυξάνουν σταδιακά την περιοχή στην οποία κινούνται χωρίς όμως να αφήσουν την αποικία.

      Γενικές πληροφορίες: Πρόκειται για μια πανέμορφη Αφρικανική κιχλίδα η οποία εντυπωσιάζει με τον χαρακτήρα και την οικογενειακή της συμπεριφορά. Μεγάλο πλεονέκτημα είναι το γεγονός ότι δεν απαιτεί πολλά λίτρα καθώς επίσης και ότι είναι εύκολη στην αναπαραγωγή



      Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από τον χρήστη viciouscircle
       
       

    • Από Hustler
      Καλησπέρα σε όλους είμαι καινούριο μέλος στο φόρουμ και στο χόμπι αυτό.
      Αποφάσισα να ξεκινήσω το πρώτο μου ενυδρείο, αφού πρώτα έχω διαβάσει πάρα πολύ στο ίντερνετ και έχω συζητήσει με φίλους που είχαν κάποιες γνώσεις στο αντικείμενο.
      Αυτό που κατάλαβα είναι ότι έχει πάρα πολλές παραμέτρους για να πετύχει ένα ενυδρείο, άσχετα μικρό ή μεγάλο, χρειάζεται πάντα προσοχή και θα ήθελα να αρχίσω με σωστές βάσεις.

      Αρχικά να θέσω το Budget που διαθέτω, το οποίο δεν πρέπει να ξεπερνάει τα 500 ευρώ.

      Μετά από έρευνα αποφάσισα ότι θα το ενυδρείο θα είναι γλυκού νερού και τα ψάρια που θα βάλω στο οικοσύστημα που θέλω να φτιάξω είναι τα εξής:
       
      Neon Tetra, Glowlight Tetra, Glass Catfish, Neon Green Rasbora, Neon Yellow Rasbora, Neon Blue Rasbora.
      Cleaning Crew: Cherry Shrimp, Snails (that don't eat plants), Siemensis Algae eaters
      Συγγνώμη που δεν γνωρίζω τις Ελληνικές ονομασίες.

      Διαβάζοντας και ψάχνοντας κατάλαβα ότι θα χρειαστώ τουλάχιστον 120 Λίτρα ενυδρείο και για να είμαι ασφαλής αποφάσισα να πάρω 150Λίτρα.
      (Όπου κάνω λάθος σε οτιδήποτε, ακούω απόψεις, γνώμες και διορθώσεις)

      Το μοναδικό ενυδρείο που βρήκα σε αυτά τα λίτρα που να μπορώ να το πλησιάσω σε τιμή είναι στο σκρούτζ: https://www.petnow.gr/product/ενυδρείο-150lit-με-βάση-μαύρο/
      Δεν γνωρίζω το παραμικρό για την ποιότητα του ενυδρείου και την μάρκα του, αν τυγχάνει να διαβάζει το post αυτό κάποιος γνώστης ή κάποιος που έχει το ενυδρείο αυτό, θα ήθελα μια γνώμη.

      Το Ενυδρείο εκτός από τα ψάρια αυτά θα περιέχει και φυτά.

      Πριν προχωρήσω σε φίλτρα, λάμπες και ότι άλλο συνθέτει ένα ενυδρείο, θα ήθελα μια γνώμη σε όσα περιέγραψα παραπάνω.

      1) Γίνεται να βρω τα ψάρια αυτά για αγορά στην Ελλάδα?
      2) Είναι αρκετά τα 150 Λίτρα για καμιά 30αριά ψάρια σύνολο από όλα τα είδη που ανέφερα ?
      3) Υπάρχει άλλο ενυδρείο με τα ίδια λίτρα σε αυτά τα λεφτά ?
      4) Φτάνουν τα 500 Ευρώ για αυτό που θέλω? (500 Καθαρά για το ενυδρείο και όχι για τα ψάρια που θα βάλω)
    • Από Aquazone Project Team
      Επιστημονικό Όνομα: Julidochromis Transcriptus (Matthess, 1959)
      Κοινές Ονομασίες: Masked Julie, Julidochromis Kissi
      Ελληνικό Όνομα:
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Τάξη: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε μέγεθος τα 7 εκατοστά, ενώ το θηλυκό είναι λίγο μικρότερο. Αποτελεί το μικρότερο είδος σε μέγεθος, από όλα τα είδη julidochromis.

      Βιότοπος: Ζει σε βραχώδεις περιοχές της Λίμνης Τανγκανίκα, στα βορειοδυτικά και νοτιοανατολικά κομμάτια της λίμνης, κοντά στην Uvira στο Samazi στο Katoto και το Gombe, σε βάθος από 5 ως 25 μέτρα.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 8-9
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24-27°C
      Λίτρα: Το ελάχιστο που απαιτείται για ένα επιβεβαιωμένο ζευγάρι είναι ένα ενυδρείο 60 λίτρων. Μπορούμε άνετα να το διατηρήσουμε και σε μεγαλύτερα ενυδρεία σαν ζευγάρι, μαζί με άλλα ψάρια, αρκεί να φροντίσουμε να υπάρχει χώρος ώστε να έχει την οριοθετημένη περιοχή του.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Πρόκειται για ήσυχο και ειρηνικό είδος. Μετά την περίοδο αναπαραγωγής όμως νοιάζεται, φροντίζει τους απογόνους του και θα τους υπερασπιστεί με κάθε τρόπο.

      Διαχωρισμός φύλου: Ο διαχωρισμός του φύλου είναι δύσκολος στο συγκεκριμένο είδος. Το γεγονός ότι το θηλυκό παραμένει λίγο μικρότερο από το αρσενικό ίσως είναι ένα κριτήριο. Για να ξεχωρίσουμε ένα ζευγάρι συνήθως εισάγουμε στο ενυδρείο 5-6 ψάρια του ιδίου είδους και κατόπιν παρατηρώντας συμπεριφορές, αφήνουμε το ζευγάρι στο ενυδρείο και αφαιρούμε τα υπόλοιπα ψάρια.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως σε όλες τις αφρικανικές κιχλίδες, ο βυθός, πρέπει να είναι από άμμο. Απαραίτητη είναι και η τοποθέτηση αρκετών πετρών τοποθετημένων με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργούνται πολλές σπηλιές, οι οποίες εσωτερικά να έχουν κάθετες και οριζόντιες επιφάνειες από πέτρες, οι λεγόμενες Shalow Caves.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κινείται στα μεσαία και κατώτερα στρώματα του ενυδρείου κοντά στα βράχια και τις σπηλιές της περιοχής του.

      Διατροφή: Στη φύση τρέφονται με έντομα, προνύμφες εντόμων και μια ποικιλία ασπόνδυλων οργανισμών. Στο ενυδρείο μας θα δεχτεί τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη σε μορφή flakes, αλλά και κατεψυγμένες τροφές όπως αρτέμια, cyclops και mysis.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Προτιμάται να διατηρείται σε ζεύγη στο ενυδρείο αλλά θα συμβιώσει άνετα με άλλα ειρηνικά είδη της Λίμνης Τανγκανίκα ίδιου περίπου μεγέθους και ομοίων διατροφικών συνθηκών. Καλό είναι να διατηρούμε ΕΝΑ μόνο είδος Julidochromis στο ενυδρείο, αποφεύγοντας έτσι, τον κίνδυνο του υβριδισμού.

      Υποείδη και υβρίδια: Τα Julidochromis Transcriptus βρίσκονται ελεύθερα στη λίμνη Τανγκανίκα όπου ζουν και άλλα είδη Julidochromis. Ένα από αυτά είναι και το Julidochromis Ornatus το οποίο ζει στο δυτικό κομμάτι της λίμνης. Αυτά τα δύο είδη ΔΕΝ πρέπει να τα διατηρούμε μαζί στο ενυδρείο διότι υπάρχει μεγάλος κίνδυνος υβριδισμού.
      Παρ'όλα αυτά υπάρχει το Julidochromis sp. "Kissi" (Pemba) το οποίο δεν έχει διευκρινιστεί αν αφορά νέο είδος Julidochromis ή είναι φυσική διασταύρωση των ειδών Ornatus και Transcriptus.
      Επίσης ΔΕΝ θα πρέπει να διατηρούμε στο ίδιο ενυδρείο μαζί, τα είδη Regani και Marlieri, όμοια για να αποφύγουμε τον κίνδυνο υβριδισμού.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η αναπαραγωγή του είδους έρχεται φυσικά αφού διαχωρίσουμε το φύλο. Δηλαδή αφού τοποθετήσουμε έξι ψάρια του είδους και κατόπιν παρατήρησης, αφήνουμε στο ενυδρείο το ζευγάρι, αφαιρώντας τα υπόλοιπα.
      Η αναπαραγωγή θα έλθει φυσικά και σχετικά εύκολα σε εύλογο χρονικό διάστημα.
      Η εμπειρία από άτομα που έχουν διατηρήσει το συγκεκριμένο είδος, αναφέρει πως το θηλυκό εναποθέτει τα αυγά του σε κάθετες πέτρες εσωτερικά της σπηλιάς στην οποία έχει επιλέξει για φωλιά.

      Γενικές πληροφορίες: Πρόκειται ίσως για το πιο αγαπητό ψάρι από όλα τα είδη Julidochromis. Ίσως αυτό να οφείλεται στα όμορφα χρώματά του, στο μικρό του μέγεθος στην ενδιαφέρουσα συμπεριφορά του καθώς και στις λίγες απαιτήσεις του. Το αρνητικό με το συγκεκριμένο είδος είναι οι μικρές διαφορές που υπάρχουν στα ψάρια, ανάλογα με την περιοχή στην οποία ζουν. Αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος που κάνει τα είδη αυτά δύσκολα στην αναγνώρισή τους.

      J.dickfeldi Katete, J.dickfeldi cape Kachese, J.marlieri Magara, J.marlieri Kala, J.marlieri Milima,
      J.marlieri Halembe, J.marleri Gombe.
      J.ornatus kiku, J.ornatus Isanga, J.ornatus Pemba, J.ornatus Mbita
      J.regani Sumbu, J.regani Kerenge, J.regani Chisanse, J.regani cape Nangu, J.regani Malagarasi,
      J.Transcriptus Kapampa, J.transcriptus Pemba
       
       

      Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από τους χρήστες ilouvatar και viciouscircle
       
       
    • Από Aquazone Project Team
      Επιστημονικό Όνομα: Betta splendens (Regan, 1910)
      Κοινές Ονομασίες: Siamese fighting fish.
      Ελληνικό Όνομα: Μονομάχος
      Γενική κατηγορία: Labyrinthfish
      Τάξη: Perciformes
      Οικογένεια: Osphronemidae

      Μέγεθος: 5 - 8 εκατοστά.

      Βιότοπος: Στην άγρια μορφή του ο μονομάχος ζει στην Νοτιοανατολική Ασία (Ινδονησία, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ, Μαλαισία κλπ) σε βάλτους και ορυζώνες με ρηχά μεν νερά (7-15 εκ.) αλλά όχι σε "λακκούβες νερού" όπως λέει ο μύθος. Οι ποσότητες νερού στους ορυζώνες και τους βάλτους ειναι μεγάλες και υπάρχει άφθονος χώρος.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      Μεγάλο ρόλο παίζει η σταθερότητα των συνθηκών και η αποφυγή των απότομων αλλαγών τους.
      PH: 6-7,5 (Ιδανικά: 6,5-7,0)
      KH: -
      GH: 4-12°dGH (Ιδανικά: 5-8°dGH)
      Θερμοκρασία: 22-28°C (Ιδανικά: 25-26°C)
      Λίτρα: Ελάχιστα απαιτούμενα 10-15 λίτρα.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Μοναχικό είδος που δεν προτιμά παρέα στο ενυδρείο του, ιδίως από άτομα του ίδιου είδους (μονομάχους) είτε αρσενικούς είτε θηλυκούς.

      Διαχωρισμός φύλου: Τα αρσενικά έχουν πιο έντονα χρώματα και μεγαλύτερα πτερύγια.
      Στα θηλυκά είναι ορατή μια μικρή άσπρη κουκκίδα στην κοιλιά της και πίσω από τα κοιλιακά πτερύγια, που είναι ο ωοαποθετήρας (ovipositor). Από εκεί γεννάνε τα αυγά τους.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Ο μονομάχος αν και θεωρείται εύκολο ψάρι στη διατήρησή του, θέλει λίγη προσοχή στο στήσιμο του ενυδρείου του για να διατηρηθεί όντως με ευκολία. Κατ' αρχήν πρέπει να έχει καπάκι, γιατί είναι από τα ψάρια που πηδάνε εύκολα και ψηλά έξω από το νερό. Επειδή είναι τροπικό ψάρι χρειάζεται συγκεκριμένη θερμοκρασία στο νερό (23-28°C) που επιτυγχάνεται με χρήση θερμαντήρα.
      Τα μεγάλα πτερύγιά τους τους κάνουν αργούς και δυσκίνητους κολυμβητές και αν υπάρχει δυνατό ρεύμα νερού κάνει την κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη. Γι' αυτό το φίλτρο του ενυδρείου πρέπει να έχει μικρή ροή (δηλαδή να ανακυκλώνει 3-4 φορές μόνο, τα λίτρα νερού του ενυδρείου) και spraybar για σπάσιμο της ροής του νερού σε πολλά σημεία. Σε καλά φυτεμένο ενυδρείο, θα μπορούσε να διατηρηθεί και μόνο με απλό μικρό κυκλοφορητή.
      Πρέπει να υπάρχει απαραίτητα ένα κενό 2-3 εκατοστών ανάμεσα στην επιφάνεια του νερού και στο καπάκι για κάποια προστασία από τα πιθανά άλματα τους αλλά περισσότερο γιατί τα ψάρια ως Αναβαντίδες - Λαβυρινθόψαρα, επειδή ζουν σε νερό με λίγο οξυγόνο, έχουν ένα όργανο στον εγκέφαλο τους τον λαβύρινθο που τους επιτρέπει να αναπνέουν και ατμοσφαιρικό αέρα. Χωρίς πρόσβαση σε αυτόν είναι καταδικασμένα.
      Για το βυθό δεν υπάρχει ιδιαίτερη προτίμηση σε χαλίκι ή άμμο, αρκεί να είναι σε φυσικά χρώματα και να μη αντανακλά το φως και στρεσάρει το ψάρι.
      Τα ξύλα και τα φυτά ιδίως τα φυτά επιφανείας είναι μια χρήσιμη προσθήκη και για την ποιότητα του νερού αλλά και για την προσφορά τους ως κρυψώνες για τις στιγμές ξεκούρασης του ψαριού.
      Φυτά όπως Cryptocoryne cordata, Cryptocoryne crispatula, Cyperus helferi, Hygrophila difformis, Hygrophila corymbosa 'Siamensis', Limnophila sessiliflora, Pogostemon helferi, Rotala rotundifolia, και τα κλασικά, όλες οι Moss (Vesicularia), Ceratophyllum demersum, Egeria densa και Microsorum pteropus.
      Πολύ χρήσιμη προσθήκη είναι επίσης τα ξερά φύλλα από δέντρα όπως η καρυδιά, πλατάνι, αμυγδαλιά, δρυς (βελανιδιά), καστανιά μαζεμένα από καθαρό περιβάλλον χωρίς να έχουν πάνω τους περιττώματα πουλιών κλπ.
      Τα ξεπλένουμε και τα αφήνουμε να ξεραθούν καλά στον ήλιο, ή τα βάζουμε το φούρνο για λίγο, ή και τα σιδερώνουμε. Μια εύκολη λύση είναι ή αγορά Indian Almond leaves ή Catappa leaves από το e-bay.
      Τα ξερά φύλλα απελευθερώνουν στο νερό τανίνες που δρουν προληπτικά για την υγεία των ψαριών και μαλακώνουν ταυτόχρονα το νερό, κατεβάζοντας και την οξύτητα του (pH).
      Επίσης χρωματίζουν εύκολα το νερό και δημιουργούν το φαινόμενο blackwater όπως και στο φυσικό βιότοπο πολλών από τα άγρια είδη μονομάχων.

      Ζώνη Κολύμβησης: Συνήθως στην επιφάνεια αλλά εξερευνούν και περιπολούν συχνά σε όλα τα επίπεδα του ενυδρείου τους.

      Διατροφή: Είναι σαρκοφάγο ψάρι, στη φύση τρέφεται με έντομα και λάρβες κουνουπιών, στο ενυδρείο μπορούν να τραφεί με αποξηραμένες τροφές εμπορίου ειδικά για μονομάχους. Θα δεχτεί εκτός από τις αποξηραμένες, κατεψυγμένες 1-2 φορές την εβδομάδα (bloodworm, artemia, daphnia κλπ) και ζωντανές (grindal, artemia, daphnia κλπ), ακόμα και κουνούπια ή καλλιέργεια από λάρβες κουνουπιών. Οι μονομάχοι είναι επιρρεπείς στην δυσκοιλιότητα, γι'αυτό καλό είναι να ταΐζονται μια φορά την εβδομάδα με ζεματισμένο για λίγα λεπτά και αποφλοιωμένο αρακά, κομμένο στα τέσσερα για να μπορεί να το φάει το ψάρι.
      Προσέχετε να μη φαίνεται φουσκωμένο το ψάρι από το φαγητό και αποφεύγετε να ταΐζεται υπερβολική ποσότητα από κοινές τροφές όπως φυλλαράκι πελετάκια και αποξηραμένα κατεψυγμένα που μπορούν να διογκωθούν μαζί με το νερό μέσα στο στομάχι του ψαριού. Το μούλιασμα την ξηρής τροφής πριν το τάισμα θα μειώσει τις πιθανότητες για Bloating. Οι μονομάχοι μπορούν να μείνουν για μια εβδομάδα νηστικοί, αν έχουν ταϊστεί πριν τη νηστεία καλά.
      Τάισμα μία με δύο φορές την ημέρα. Μία φορά την εβδομάδα μούλιασμα της τροφής τους σε μερικές σταγόνες βιταμίνης.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 2-4 χρόνια (έχει αναφερθεί και 7 χρόνια).

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Οι μονομάχοι δεν ανέχονται στο χώρο τους άλλα ψάρια της οικογένειας Osphronemidae (όπως άλλοι μονομάχοι, Gοurami, Paradise fish κλπ) ενώ θα είναι το ίδιο επιθετικά σε όποιο ψάρι μοιάζει με του είδος τους πχ. τα ψάρια με μακριές ουρές, όπως τα guppy.
      Στη φύση δύο αρσενικά Betta δεν θα παλέψουν μέχρι θανάτου, αφού ο χαμένος θα υποχωρήσει και θα φύγει. Στο ενυδρείο όμως δεν υπάρχει χώρος για υποχώρηση, οπότε ο νικητής θα συνεχίσει να επιτίθεται συνήθως μέχρι να σκοτώσει τον χαμένο. Γι' αυτό δεν βάζουμε μαζί δύο αρσενικά σε ενυδρείο παρά μόνο αν είναι 180 λίτρα και πάνω, ή σε ενυδρείο με χωρίσματα ή σε πολύ καλά φυτεμένο ενυδρείο με πολλές κρυψώνες.
      Οι θηλυκές αναπτύσσουν μια ιεραρχία μεταξύ τους οπότε θα μπορούσαν να συμβιώσουν μερικές μαζί.
      Στη φύση τα θηλυκά μένουν μακρυά από τα αρσενικά εκτός της περιόδου αναπαραγωγής. Όταν μπουν μαζί σε ενυδρείο, τα αρσενικά συνήθως σκοτώνουν τα θηλυκά εκτός αν α) είναι αδέρφια και μεγαλωμένα από μικρά μαζί, β) είναι σε φάση αναπαραγωγής, γ) υπάρχει χώρισμα στο ενυδρείο, δ) το ενυδρείο είναι πολύ μεγάλο και πολύ καλά φυτεμένο έτσι ώστε να παρέχει κρυψώνες για το θηλυκό. Γι'αυτό συχνά πριν την αναπαραγωγή οι εκτροφείς ψαριών, χρησιμοποιούν ενυδρείο με τζαμένιο χώρισμα, έτσι ώστε να είναι ορατές οι θηλυκές από τον αρσενικό χωρίς να διακινδυνεύουν επίθεση, μέχρι να έρθει η ώρα που θα είναι έτοιμα τα ψάρια για αναπαραγωγή και να φύγει το χώρισμα.
      Σίγουρα οι μονομάχοι δεν πρέπει να συνυπάρχουν με άλλα ψάρια επιθετικά όπως κιχλίδες, ή ψάρια που έχουν τη συνήθεια να τσιμπάνε τα πτερύγια των άλλων (fin nippers), όπως τα Danios, Tetras και Barbs.
      Κάποιο είδος σαλιγκαριού θα ήταν ιδανικός συγκάτοικος σε μικρό ενυδρείο.
      Οι γαρίδες μικρού μεγέθους όπως οι Red cherry θέλουν προσοχή, ιδίως ο γόνος τους.
      Γενικότερα η επιτυχία της συμβίωσης του μονομάχου με άλλα ψάρια έγκειται στο ποσοστό επιθετικότητας του χαρακτήρα του κάθε μονομάχου ξεχωριστά.

      Υποείδη και υβρίδια:
      - Βάση του τύπου ουράς τους, Veil Tail (VT), Plakat (PK), Crowntail (CT), Half Moon (HM), Deltas (D) & Super Deltas (SD), Double Tail (DT), Combtail, Rosetail & Feathertail, Round Tail, Half Sun, Over Halfmoon (OHM), Spade Tail
      - Βάση του σχεδίου τους
      Solid, Cambodian or Bi-Coloured, Butterfly, Marble, Piebald, Mask, Dragon, Multicolour,
      Βάση του χρωματισμού τους
      Red, Blue, Green, Wild-Type, Cellophane/Pastel, Opaque, Yellow & Pineapple, Orange, Orange Dalmatian, Black,
      Purple, Mustard Gas, Chocolate, Copper, Albino
      - Ιδιαίτερου σχεδίου ή χρώματος που δεν υπάγεται σε κάποια από τις πιο πάνω κατηγορίες.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η αναπαραγωγή τους είναι μια μακρόχρονη και επίπονη διαδικασία. Το ζευγάρι δεν πρέπει να είναι πάνω από 1 έτους σε ηλικία. Χρειάζεται καλή προετοιμασία με πολύ καλής ποιότητας νερό και καλή φρέσκια τροφή για 2-3 εβδομάδες, πριν μπουν μαζί τα δύο ψάρια. Το συχνό φρεσκάρισμα του νερού, τα ξερά φύλλα σαν τα Catappa και τα bloodworms για τροφή είναι ένα παράδειγμα.
      Το επόμενο βήμα είναι το στήσιμο ενός 40λιτρου ενυδρείου με 10-15 εκ ύψος νερού με ένα απλό αλλά καλά στρωμένο αερόφιλτρο για φίλτρανση. Συνιστάται "γυμνός βυθός" στο ενυδρείο και η άμμος ή το χαλίκι, δεν είναι επιθυμητά καθώς θα χάνονται αυγά σε αυτά.
      Προσθέτουμε πυκνά αληθινά φυτά (θα κρατήσουν σε καλή κατάσταση το νερό όταν θα μείνει εκτός λειτουργίας το φίλτρο), μερικά ξερά φύλλα, να επιπλέει ένα κομμένο στη μέση πλαστικό ποτηράκι.
      Ένα θερμαντήρα ρυθμισμένο στους 27°C.
      Μεταφέρουμε σε αυτό τον αρσενικό από το ενυδρείο του, με μισής ώρας προσαρμογής τουλάχιστον και τον αφήνουμε για μία μέρα να συνηθίσει το νέο περιβάλλον.
      Πλησιάζουμε το ενυδρείο της θηλυκιάς έτσι ώστε να βλέπει το ένα ψάρι το άλλο.
      Ο αρσενικός θα αρχίσει το Flaring και να χτίζει τη φωλιά κάτω από το κομμένο ποτηράκι και η θηλυκιά θα πρέπει να είναι ήδη γεμάτη αυγά.
      Αν δεν είναι, θα την αφήσουμε μέχρι να γεμίσει και θα καταλάβουμε ότι είναι έτοιμη όταν θα δούμε κάθετες ραβδώσεις στο σώμα της.
      Όταν είναι έτοιμη και η φωλιά θα μεταφέρουμε με καλή προσαρμογή και τη θηλυκιά στο 40λιτρο.
      Στην αρχή θα έχουν αψιμαχίες. Εδώ θα χρειαστούν τα φυτά για παροχή κρυψώνας σε αυτόν που θα τις φάει (ίσως είναι και το αρσενικό).
      Μπορεί να χρειαστούν ώρες έως και μέρες μέχρι να ολοκληρώσουν τα καθήκοντα τους.
      Αν φανεί ότι τα πράγματα αγριεύουν πολύ, χωρίστε τα ψάρια.
      Συνήθως το ζευγάρωμα γίνεται από αμέσως έως και σε 1-2 μέρες.
      Όταν γίνει το αρσενικό θα μαζέψει τα αυγά και θα τα βάλει στη φωλιά.
      Θα ζευγαρώσουν μερικές φορές ακόμα και μόλις βεβαιωθείτε ότι η θηλυκιά είναι άδεια από αυγά, μεταφέρετε την στο ενυδρείο της για να ηρεμήσει.
      Μη την αφήσετε στο ενυδρείο γιατί κινδυνεύει.
      Το αρσενικό θα μείνει να προσέχει τη φωλιά μέχρι να σκάσουν τα αυγά χωρίς ούτε να τρέφεται καν.
      Θα τα αερίζει, θα απομακρύνει τα αγονιμοποίητα, θα μαζεύει όσα πέφτουν και θα τα ξαναβάζει στη θέση τους κλπ
      Κάποιοι πρωτάρηδες μπαμπάδες ίσως φάνε τα αυγά ή το γόνο.
      Αν γίνει κάτι τέτοιο αντιληπτό, απομακρύνετε και τον πατέρα από το ενυδρείο.
      Τα αυγά θα σκάσουν μετά από 48 ώρες. Θα δείτε τις ουρίτσες να κρέμονται από τη φωλιά και ο πατέρας θα πιάνει και θα επιστρέφει στη θέση του όποιο μικρό πέσει.
      Μέσα στην επόμενη μέρα, ο γόνος θα έχει ενδυναμωθεί τόσο όσο να μένει στη φωλιά.
      Μόλις καταναλώσουν όλο το λεκιθικό του σάκο και αρχίσουν να κολυμπάνε ελεύθερα, μπορεί να επιστρέψει ο πατέρας στο ενυδρείο του.
      Τώρα αρχίζει το τάισμα με infusoria και μετά από μερικές μέρες με νεοεκκολαφθείσα αρτέμια.
      Θα χρειαστούν καθημερινές αλλαγές νερού λόγω του συχνού ταΐσματος, με προσοχή στο χειρισμό για να μη χαθεί γόνος. Το νερό της αλλαγής πρέπει να είναι ίδιων παραμέτρων (pH, gH, θερμοκρασία) με του ενυδρείου.
      Θα ζήσουν μαζί για 2-4 μήνες και θέλουν καθημερινή φροντίδα πριν πάνε πια στα νέα ενυδρεία τους.

      Αναπαραγωγή Μονομάχων - A' Μέρος
      Αναπαραγωγή Μονομάχων - B' Μέρος

      Γενικές πληροφορίες: Το Betta Splendens είναι αποτέλεσμα επιλεκτικών αναπαραγωγών.
       
       

       
       
       
       

      Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον χρήστη stormtrooper
    • Από Makedonas
      Καλησπέρα σε όλους τους χρήστες. Είμαι αρκετά χρόνια στο χώρο των ενυδρείων. Έχω αρκετά ενυδρεία στο σπίτι , κυρίως με ζωοτόκα ψάρια και χρυσόψαρα. Αποφάσισα να ασχοληθώ με φυτεμένο ενυδρείο , το οποίο θα έχει μόνο ασπόνδυλα. Θέλω την γνώμη σας, για τα λίτρα, για το τρόπο που θα στηθεί, και ότι μπορεί να φανεί χρήσιμο για να δημιουργήσω ικανό περιβάλλον για να φιλοξενήσει γαρίδες. Επειδή δεν έχω ασχοληθεί ποτέ μου με φυτεμένο και γενικά με γαρίδες, θα ήθελα να με συγχωρείτε για τις τυχόν χαζές ερωτήσεις μου. Σας ευχαριστώ 
×

Important Information

Πολιτική απορρήτου και Όροι χρήσης