Jump to content

Recommended Posts

Μικρά ενυδρεία για Κιχλίδες της Λίμνης Tanganyika
mikroenydreio.gif

Έχουμε δει μια γενική περιγραφή από τις Κιχλίδες της Λίμνης Tanganyika. Tο πλεονέκτημα που μας προσφέρει η λίμνη αυτή είναι ότι μπορούμε να διατηρούμε κάποιες από τις πανέμορφες κιχλίδες της με ιδιαίτερο χαρακτήρα, σε μικρά ενυδρεία.
 

Μέγεθος Ενυδρείου 60 - 120λ

Σε ενυδρεία από 60 εκατοστά μήκος έως 1 μέτρο μπορούμε να φιλοξενήσουμε αρκετά είδη κιχλίδων και σε κάποιες περιπτώσεις δύο είδη, ανάλογα πάντα από το χαρακτήρα των ψαριών.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως κάποια είδη της Λίμνης Tanganyika αν και μικρόσωμα, είναι διεκδικητικά.
 

Χρήση άμμου στο βυθό
th_ammos.jpg

Σε όλα τα αφρικάνικα ενυδρεία τοποθετούμε άμμο χαλαζιακή ή άμμο θαλάσσης ή αραγωνίτη καθώς επίσης και μίξη των παραπάνω. Η χρήση τους θα βοηθήσει πολύ τα ψάρια μας να διατηρούν καθαρά τα βράγχια τους, και θα τους διευκολύνει να σκάβουν για να φτιάξουν τις φωλιές τους.Καλό θα είναι η άμμος να ΜΗΝ είναι λευκή, διότι αντανακλά το φως και ίσως στρεσάρει τα ψάρια.
Για το ενυδρείο μας θα χρειαστούμε μια στρώση 5 εκατοστών περίπου.
1. Αραγωνίτης (έχει την ιδιότητα να διατηρεί αρκετά την σκληρότητα του νερού, επιθυμητό για αφρικανικά ενυδρεία)
2. Χαλαζιακή άμμος (ουδέτερη για το νερό , δεν πετρώνει εύκολα)
3. Άμμο Θαλάσσης (έχει την ιδιότητα να διατηρεί ελαφρά την σκληρότητα του νερού, πετρώνει σχετικά εύκολα με το πέρασμα του χρόνου, βρίσκεται εύκολα στην φύση!
 

Πέτρες
th_petres.jpg

Το δεύτερο βασικό στοιχείο του διακόσμου είναι οι πέτρες που απαραίτητα κοσμούν κάθε ενυδρείο Αφρικής, με τις παρακάτω επιλογές:
1. Ασβεστολιθικά πετρώματα (έχουν την ιδιότητα να διατηρούν ελαφρά την σκληρότητα του νερού, βρίσκονται εύκολα στην φύση)
2. Πορώδες πετρώματα (συνήθως είναι ουδέτερα για το νερό, με το πέρασμα του χρόνου αποκτούν ωφέλιμες άλγες που κοσμούν ένα βιοτοπικό ενυδρείο)
3. Άλλα πετρώματα όπως Σχιστόλιθος, Χαλαζίας, Βασάλτης…. (είναι ουδέτερα για το νερό)
Στην διαλογή των πετρών θα πρέπει να αποφύγουμε αιχμηρά κομμάτια που μπορεί να τραυματίσουν τα ψάρια μας.
Χρειάζεται πολύ προσοχή στην διαλογή των πετρών διότι κάποιες πέτρες που μπορεί να συλλέξουμε και δίχως να το γνωρίζουμε να περιέχουν μέταλλα και τοξικές ουσίες που ίσως προκαλέσουν προβλήματα.
 

Φυτά
th_Vallisneria_7.jpg

Οι επιλογές μας είναι περιορισμένες στο ''πράσινο" που κοσμεί τα ενυδρεία της Αφρικής.
Τα κριτήρια μας είναι: ανθεκτικότητα στο PH και στο σκάψιμο των ριζών που αρέσκονται τα ψάρια της Αφρικής καθώς και στην έλλειψη υποστρώματος.
Τα περισσότερα είδη vallisneria θα μπορούσαν να κοσμήσουν το ενυδρείο μας.
 

Κελύφη σαλιγκαριών
th_saligkaria.jpg

Απαραίτητα για την διαβίωση τον Κοχυλόψαρων.Χρήσιμα και για τις υπόλοιπες μικρές κιχλίδες καθώς έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο να εναποθέτουν εκεί τα αυγά τους και να βρίσκουν καταφύγιο τα νεογνά.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κελύφη σαλιγκαριών με ποικιλία στο μέγεθος, από την φύση, εφόσον τα βράσουμε και αφαιρέσουμε τελείως την σάρκα τους και τα ξαναβράσουμε.
Ακόμα και κοχύλια/όστρακα από την θάλασσα, αρκεί να ακολουθηθεί αυστηρά η ιδία διαδικασία.
Στα ενυδρεία που θα φιλοξενήσουν κοχυλόψαρα θα βάλουμε πολύ λίγες πέτρες (3-5 κομμάτια) και θα μοιράσουμε πολλά κοχύλια στον πυθμένα.

Γενικά σε όλα τα υλικά που προορίζονται για το ενυδρείο μας θα πρέπει να πλυθούν καλά με άφθονο νερό, σε περίπτωση που έχουμε αμφιβολία για την προέλευση των υλικών καλό είναι να βραστούν(αποστειρωθούν) με νερό για 20’.

 

Φωτισμός

Τα ψάρια της Αφρικής δεν έχουν συγκεκριμένες ανάγκες σε ποιότητα και ένταση φωτισμού.
Αποφεύγουμε τον έντονο φωτισμό γιατί στρεσάρει τα ψάρια και είναι πιθανό να έχουμε και έξαρση αλγών.
Λάμπες τύπου plant (ροζ) δίνουν πολύ καλά αποτελέσματα και αναδεικνύουν και τα χρώματα των ψαριών. Επίσης θα βοηθήσουν και τα ανθεκτικά φυτά που ευδοκιμούν στις αφρικάνικες συνθήκες αλλά ταλαιπωρούνται από τις σκληρότητες του νερού.
Πιο γενικά λάμπες, εώς 6000 kelvin μπορούν να χρησιμοποιηθούν και έχουν πολύ καλά αποτελέσματα στο φωτισμό ενός αφρικάνικου ενυδρείου.
Πολύ σημαντική είναι η χρήση χρονοδιακόπτη, για να έχουμε έναν ομαλό και σταθερό κύκλο φωτοπεριόδου (μέρα/νύχτα) στο ενυδρείο μας 7-8 ωρών.
 

Θερμοκρασία

Με την χρήση θερμαντικού σώματος, προσπαθούμε να έχουμε σταθερή θερμοκρασία στους 25 - 27 C.
Ο θερμαντήρας τοποθετείται πάντα σε σημείο έντονης ροής νερού στο ενυδρείο μας για να διαχέεται ομοιόμορφα η θερμοκρασία μέσα σε αυτό (συνήθως δίπλα στην είσοδο του φίλτρου μας).
Για την παρακολούθηση της θερμοκρασίας είναι απαραίτητο ένα ενυδρειακό θερμόμετρο, είναι αρκετά οικονομικό και ζωτικής σημασίας για το ενυδρείο μας.
 

Ψύξη

Τους ζεστούς μήνες του χρόνου σε συνδυασμό με την χρήση των φωτιστών μέσων, ειδικά τα μικρά ενυδρεία που αναφέρουμε ανεβάζουν μεγάλη θερμοκρασία ≥29 C, απαγορευτική για την διαβίωση των ψαριών μας.
Αντιμετωπίζουμε τις υψηλές θερμοκρασίες με τους έξεις τρόπους:
1. Έχοντας ανοικτό το καπάκι του ενυδρείου και στρέφοντας την έξοδο του φίλτρου στην επιφάνια του νερού έτσι ώστε να δημιουργήσουμε έντονη ανατάραξη επιφανείας.

2. Προσαρμόζοντας στο καπάκι του ενυδρείου μας ένα ή περισσότερα ανεμιστηράκια (από PC ή ενυδρειακά) και τα τροφοδοτούμε με χρονοδιακόπτη στις ανάλογες ώρες εωσότου φτάσουμε στην επιθυμητή τιμή θερμοκρασίας .Παράδειγμα

3. Αυτοματοποιημένα

Και στις δυο περιπτώσεις δημιουργούμε έντονη εξάτμιση και θερμοκρασία υποχωρεί, κάθε 2-3 μέρες ανάλογα θα πρέπει να συμπληρώνουμε νερό στο ενυδρείο μας μέχρι την επιθυμητή στάθμη.
 

Συνθήκες Νερού


pH : 8,6 – 9,5
Gh : 11-17°dKH
Kh : 16-19°dKH

Φίλτρανση

Χρησιμοποιείστε ένα φίλτρο που είναι ικανό να φιλτράρει όλο τον όγκο νερού 5-6 φορές την ώρα π.χ. για ένα ενυδρείο των 80 λίτρων βάλτε ένα φίλτρο με ροή 400-500 λίτρων την ώρα.
Η χρήση εξωτερικού φίλτρου στα μικρά αφρικανικά ενυδρεία συνιστάτε για τους εξής λόγους.
• Κερδιζουμε λίτρα νερού.
• Εκμεταλλευόμαστε όλο τον χώρο του ενυδρείου για τα ψάρια μας (ειδικά στα μικρά ενυδρεία).
• Έχουμε αρκετό διαθέσιμο χώρο στο φίλτρο για υλικά φίλτρανσης
• Εντονότερη κυκλοφορία που προτιμούν οι αφρικάνες.
• Δεν στρεσάρουμε τα ψάρια όταν συντηρούμε το φίλτρο.

Τα υλικά που χρησιμοποιούμε είναι:
• Βιολογική φίλτρανση π.χ. syporax, substrat pro κ.α.
• Μηχανική και βιολογική φίλτρανση, Ενυδρειακά σφουγγάρια.
• Μηχανική φίλτρανση (προαιρετικά) Ενυδρειακό βαμβάκι με συχνές αλλαγές π.χ. 1φορα/βδομάδα.

Προτεινόμενη σειρά τοποθέτησης : είσοδος νερού στο φίλτρο→ σφουγγάρι → βιολογικό υλικό → σφουγγάρι → υαλοβάμβακας → έξοδος νερού από το φίλτρο.

th_filtro.jpg

Στρώσιμο του νερού
Nitrogen_Cycle2.jpg

Σκοπός του στρωσίματος είναι να ολοκληρωθεί ο κύκλος του αζώτου στο νερό.
Δυο κοινά αποδεκτοί και εύκολοι τρόποι είναι:
1.Στρώσιμο με Μπόλι
• Τοποθετούμε τα υλικά στο φίλτρο όπως υποδεικνύετε στην παράγραφο ''Φίλτρανση''
• Τοποθετούμε και θέτουμε το φίλτρο σε λειτουργία σε κάποιο άλλο (στρωμένο) ενυδρείο κάποιου συνχομπιστα.
• Το αφήνουμε να λειτουργεί για τουλάχιστον 20 ημέρες.
• Μεταφέρουμε το φίλτρο από το στρωμμένο ενυδρείο στο ενυδρείο μας, σε σύντομο χρονικό διάστημα, το τοποθετούμε και το θέτουμε σε λειτουργία.
Τέλος, εάν θέλουμε, χρησιμοποιούμε υγρό βακτηριδίων ακλουθώντας την δοσολογία που αναφέρει η συσκευασία (για νέα ενυδρεία).
Από την στιγμή που θα τοποθετήσουμε το φίλτρο πρέπει να βάλουμε το πρώτο ψάρι μέσα σε 36 ώρες.
Βασική προϋπόθεση για να ακολουθήσουμε την τεχνική του μπολιάσματος είναι να γνωρίζουμε ότι το ενυδρείο που θα φιλοξενήσει το φίλτρο μας δεν έχει αντιμετωπίσει ασθένειες και έχει καλής ποιότητας νερό.
(Επίσης εκτος απο όλο το φίλτρο μπορουμε να "μπολιάσουμε" και ενα μέρος του βιουλογικού υλικού μας σε ενυδρείο συνχομπίστα.)

2. Στρώσιμο με έτοιμα βακτήρια που διαθέτουν στο εμπόριο αρκετά ενυδρειακά σκευάσματα!
• Έχουμε ετοιμάσει το ενυδρείο μας (νερό, θερμοστάτης, φίλτρα, αντιχλώριο, φωτισμός, διάκοσμος) όλος ο εξοπλισμός είναι σε λειτουργία.
• Ακλουθούμε τις οδηγίες δοσολογίας (για νέα ενυδρεία) που αναφέρει η συσκευασία βακτηριδίων που θα χρησιμοποιήσουμε
• Προμηθευόμαστε υγρά τεστ νερού για NH4/NH3 ,NO2, NO3 και κάνουμε μετρήσεις ανα 2-3 ημέρες.

Το στρώσιμο του ενυδρείου μας ολοκληρώνεται όταν οι τιμές μας δίξουν ΝΗ3=0, ΝΟ2=0 και ΝΟ3 ≥ 20
 

Ρουτίνες συντήρησης, αλλαγές νερού.

Οι αλλαγές νερού είναι απαραίτητες στο ενυδρείο για να φρεσκάρουμε το νερό και να μειώσουμε τις τιμές των ΝΟ3 κάτω από 20mlg/l
Ένας δοκιμασμένος τρόπος είναι να αλλάζουμε το 25%-30% του συνολικού όγκου του νερού ανά 12 μέρες μεσο όρο.Σημαντικό ρόλο παίζει το τι ιχθυοφόρτωση έχουμε στο ενυδρείο μας και ποιός ο αριθμός των νιτρικών.
Ακολουθείστε την εξής διαδικασία:
1. Επιλέξτε ένα δοχείο, κουβά, κάδο που μπορεί να χωρέσει τον όγκο (λίτρα) της αλλαγής σας.
2. Μια μέρα πριν την καθορισμένη αλλαγή νερού γεμιστέ το δοχείο σας με νερό και προσθέστε αντιχλώριο (αναγραφόμενη δοσολογία), αφήστε το μέσα στο σπίτι για 24ωρες έτσι ώστε να προσαρμοστεί στην θερμοκρασία δωματίου (≥20°)
3. Μετά το 24ωρο προετοιμασίας νερού και πριν αδειάσετε νερό από το ενυδρείο σας, απενεργοποιήστε το φίλτρο και τον θερμοστάτη.
4. Αφαιρέστε τον όγκο του νερού που σχεδιάζεται να κάνετε αλλαγή
5. Συμπληρώστε αργά το νερό που έχετε ετοιμάσει μέχρι την επιθυμητή στάθμη.
6. Ενεργοποιήστε αμέσως το φίλτρο και τον θερμοστάτη.
 

Επιλογή ψαριών και Προσαρμογή

Όταν το ενυδρείο μας είναι έτοιμο να φιλοξενήσει τους πρώτους κατοίκους ξεκινάμε την αναζήτησή τους.
Κατά την επιλογή των ψαριών μας απο τα ενυδρειακά καταστήματα παρατηρούμε τα ψάρια που μας ενδιαφέρουν σχολαστικά στα παρακάτω σημεία:
• Να είναι έντονα τα χρώματα τους
• Να μην έχουν κανένα στίγμα, δυσμορφία ή φαγωμένα πτερύγια.
• Να αναπνέουν αργά και σταθερά
• Να είναι ταϊσμένα καλά (γεμάτη η κοιλίτσα τους)
• Να είναι κινητικά με φυσιολογικούς ρυθμούς (να μην κάνουν σπαστικές κινήσεις)
• Μην τρομάζουν με την παρουσία μας κοντά στο τζαμί

Πηγαίνοντας την σακούλα με τα ψάρια στο ενυδρείο σας ακολουθείστε την εξής διαδικασία .
1. τοποθετήστε την γεμάτη σακούλα μέσα στο ενυδρείο (χωρίς να αναμιχθεί το νερό της σακούλας με αυτό του ενυδρείου).
2. κάθε 10’ προσθέστε 100ml νερό του ενυδρείου μέσα στην σακούλα για 40’.
3. χρησιμοποιώντας απόχη εγκλωβίστε το ψαρί και γρήγορα μεταφέρεται το στο ενυδρείο.
*Προσοχή, αποφεύγουμε να αναμίξουμε το νερό των ενυδρειακών καταστημάτων μέσα στα ενυδρεία μας, αποφεύγοντας ετσι να μεταφέρουμε ασθένειες και παράσιτα.
 

Πιθανές συνθέσεις ψαριών για 60 Λίτρα (μήκος ενυδρείου 60 εκατοστά)
1. Χαρέμι με Neolamprologus multifaciatus
2. Χαρέμι με Neolamprologus brevis
3. Χαρέμι με Neolamprologus similis
4. Ζευγάρι Julidochromis transcriptus.
5. Χαρέμι με Altolamprologus compressiceps shell
6. Ζευγάρι Lepidolamprologus meeli
7. Χαρέμι Neolamprologus calliurus
8. Ζευγάρι Lamprologus signatus

Πιθανές συνθέσεις ψαριών για 80λίτρα(μήκος ενυδρείου 80 εκατοστά)
1. Χαρέμι Neolamprologus occelatus
2. Χαρέμι Neolamprologus stappersi (melagris)
3. Χαρέμι Lamprologus callipterus
4. Ζευγάρι από Julidochromis transcriptus με χαρέμι N.Multifaciatus ή Ν.Brevis ή Α.Compressiceps "shell"
5. Ζευγάρι Ν.Brichardi
6. Ζευγάρι N.pulcher
7. Zευγάρι N.Caudopunctatus
8. Zευγάρι ή ομάδα των 6+ ατόμων Ertemodus Cyanostictus

Πιθανές συνθέσεις ψαριών για 120λίτρα (μήκος ενυδρείου 1 μέτρο)
Όλα τα παραπάνω καθώς και :
1. Ζευγάρι Altolamprologus Calvus
2. Ζευγάρι Lamprologus Boulengeri
3. Ζευγάρι από οποιδήποτε είδος julidochromis

Αξίζει να αναφερθεί πως οι παραπάνω συνθέσεις ψαριών όπως αναφέρει και ο τίλος ειναι "πιθανές" . Έχουν προκύψει τόσο απο την βιβλιογραφία όσο και απο την εμπειρία καποιων συχομπιστών και δεν αποτελούν κανόνα.Πρέπει να έχουμε πάντα κατα νού οτι τα μικρά ψάρια της Tanganyika έιναι περιοχικά και οτι ο ισχυρός τους χαρακτήρας κάποιες φορές ίσως δεν επιτρέψει την ομαλή συμβίωση σε κάποιες συνθέσεις.

Edited by argy1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θέλοντας να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου με τις γνώστες νανοκιχλίδες της Αφρικής και με αφορμή ότι το νικητήριο ενυδρείο στον διαγωνισμό στης Αφρικής 2010 ήταν ένα πανέμορφο βιοτικό 120Λ, πριν λίγους μήνες αποφάσισα να δημιουργήσω έναν οδηγός από το Α-Ω για το πώς μπορείτε να φιλοξενήσετε αφρικάνικες κιχλίδες σε μικρά ενυδρεία.

Στην ποριά ανακάλυψα ότι είχε αρκετά κενά και ασάφειες , έτσι λοιπόν συμβουλευτικά την ομάδα τις Αφρικής και συναποφασίσαμε να βάλουμε όλοι μαζί τις γνώσης μας και να δημιουργήσουμε κάτι ολοκληρωμένο και κοινά αποδεκτό από τα μέλη τις Αφρικάνικης ομάδας.

Χρωστάμε όλοι ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους που απαρτίζουν τον αφρικάνικο τομέα του forum για την υπερπολύτιμη βοήθεια και την διάθεση τους να δουλέψουν πάνω στο συγκεκριμένο άρθρο και να μας βοηθήσουν όλους για ακόμα μια φορά να πάμε το χόμπι μας ένα βηματάκι ποιο πέρα.

Αν έχεις ένα μικρό ενυδρείο στην κατοχή σου και θες να παρακολουθήσεις από κοντά το τρομερό ταπεραμέντο τον αφρικάνικων ψαριών λαβε υπόψη σου τις παρακάτω πληροφορίες και το αποτέλεσμα θα σε ανταμείψει από την πρώτη στιγμή.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
This topic is now closed to further replies.

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Similar Content

    • By Aquazone Project Team
      Forcipiger longirostris
       
      Αυτό το πεταλουδόψαρο δεν είναι τόσο ανθεκτικό όσο το πανομοιότυπο Forcipiger flavissimus, λόγω του πολύ μικρού στόματός του και της συνεπαγόμενης ιδιαιτερότητάς του να τραφεί. Προτιμά ένα ενυδρείο με αρκετές κρυψώνες και ήσυχους συγκάτοικους. Είναι ιδιαίτερα επιθετικό με μέλη του ίδιου είδους, γι’ αυτό είναι καλύτερο να κρατάμε μόνο ένα στο ενυδρείο. Δεν θα δημιουργήσει κανένα πρόβλημα σε ενυδρεία υφάλου, αφού δεν τρέφεται ούτε με σκληρά, ούτε με μαλακά κοράλλια.
       
      Αυτό το είδος έχει πολύ μικρό στόμα και έτσι μπορεί να καταναλώσει μόνο πολύ μικρά κομμάτια τροφής. Πρέπει να του παρέχουμε πολύ ψιλοκομμένα φρέσκα και κατεψυγμένα μαλάκια, οστρακόδερμα και γαρίδες. Ένας καλός τρόπος για να τραφεί είναι και οι μικροοργανισμοί που κατοικούν στον ζωντανό βράχο, όπως κωπήποδα και πολυχαίτες. Δεν αποτελεί απειλή για σκληρά και μαλακά κοράλλια αφού δεν περιλαμβάνονται στις διατροφικές του συνήθειες.
       
      Ζει σε υφάλους σε βάθη από 5 μέχρι 200 μέτρα. Απαντάται μόνο, σε ζευγάρια ή και σε τρίο. Όταν δημιουργεί ζευγάρια, πολλές φορές χωρίζεται από τον σύντροφό του για να τραφεί και επανασυνδέεται. Όταν τσακώνεται με άλλα ψάρια σκύβει και προτάσσει τα μακριά αγκάθια στη ράχη του για να υπερασπιστεί το εαυτό του. Μοιάζει πολύ με το Forcipiger flavissimus με την διαφορά πως έχει μακρύτερο ρύγχος, τα μάτια του είναι μαύρα και έχει σκούρες βουλίτσες στο στέρνο του. 
    • By Aquazone Project Team
      Forcipiger flavissimus
       
      Αυτή η πεταλούδα είναι αρκετά ανθεκτική, με την προϋπόθεση να υπάρχουν αρκετές κρυψώνες και ήσυχοι συγκάτοικοι. Είναι ιδιαίτερα επιθετική με μέλη του ίδιου είδους, γι’ αυτό είναι καλύτερο να κρατάμε μόνο μία στο ενυδρείο. Εάν ταΐζεται καλά και έχουμε κάνει προσεκτική επιλογή κοραλλιών, μπορούμε να την δοκιμάσουμε σε ένα ενυδρείο υφάλου (δεν θα πειράξει σκληρά κοράλλια και μαλακά κοράλλια όπως Sarcophyton και Lobophytum, υπάρχει βέβαια η περίπτωση να τσιμπολογά σκληρά κοράλλια με μεγάλους πολύποδες). Πρέπει όμως να την παρατηρούμε προσεκτικά: εάν ξεκινήσει να “χτυπά” κοράλλια θα πρέπει να την απομακρύνουμε. 
       
      Διατροφή: Παρόλο που στη φύση τρέφεται και με πολύποδες κοραλλιών, η δίαιτά του περιλαμβάνει επίσης άλλα ασπόνδυλα και άλγες. Θα μάθει να δέχεται και “τροφές ενυδρείου” αλλά μπορεί να απαιτηθεί ιδιαίτερη προσοχή και χρήση ζωντανών τροφών για να διασφαλιστεί ότι τρέφεται καλά, ιδίως όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο. Δεν πρέπει να το εμπιστευόμαστε απόλυτα σε ένα ενυδρείο ύφαλου.
       
      Γενικά χαρακτηριστικά: Ζει σε υφάλους σε βάθη από 2 μέχρι 145 μέτρα. Απαντάται μόνο, σε ζευγάρια ή και σε τρίο. Όταν δημιουργεί ζευγάρια, πολλές φορές χωρίζεται από τον σύντροφό του για να τραφεί και επανασυνδέεται. Όταν τσακώνεται με άλλα ψάρια σκύβει και προτάσσει τα μακριά αγκάθια στη ράχη του για να υπερασπιστεί το εαυτό του. Μοιάζει πολύ με το Forcipiger longirostris με την διαφορά πως έχει κοντύτερο ρύγχος και τα μάτια του είναι μισό μαύρο και μισό λευκό. Επίσης δεν έχει τις σκούρες βουλίτσες που έχει το F. longirostris στο στέρνο του. 
    • By Aquazone Project Team
      Chelmon rostratus
       
      Η ανθεκτικότητα αυτού του είδους ποικίλλει. Τα άτομα που συλλέγονται από την Αυστραλία τείνουν να τα πάνε καλύτερα από αυτά που εξάγονται από τις Φιλιππίνες, αντανακλώντας τις διαφορές στις πρακτικές συλλογής και μεταφοράς τους. Έχει προταθεί πως τα άτομα με έντονο χρώμα από την Ασία έχουν συλλεχθεί με κυάνιο και είναι πιθανότερο να χαθούν πρόωρα (αν και αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί επιστημονικά). Αν θέλουμε να κρατήσουμε περισσότερες από μία, οι πιθανότητες επιτυχίας θα αυξηθούν εάν τις τοποθετήσουμε σε μεγαλύτερο ενυδρείο ταυτόχρονα. Μπορεί να τοποθετηθεί σε ενυδρείο υφάλου με τα περισσότερα μαλακά και σκληρά κοράλλια με μικρούς πολύποδες, αν και μερικά άτομα μπορεί να τσιμπήσουν σκληρά κοράλλια με μεγάλους πολύποδες, ορισμένα μαλακά κοράλλια (συμπεριλαμβανομένων των xeniidae και των clavulariidae) και ζωανθάρια (π.χ. Parazoanthus). Ένα πλεονέκτημα στο ενυδρείο υφάλου είναι πως τα περισσότερα άτομα θα φάνε παρασιτικές ανεμώνες Aiptasia (αν και ορισμένα θα τις αγνοήσουν). Ένα πιθανό μειονέκτημα είναι ότι θα αποδεκατίσουν πληθυσμούς πολυχαιτών.
       
      Παρόλο που είναι κοινό είδος σε ορισμένες περιοχές, δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για τις διατροφικές του συνήθειες. Θεωρείται ότι τρέφεται σε μεγάλο βαθμό με πολυχαίτες και μικρά καρκινοειδή. Στο ενυδρείο ορισμένα εγκαθίστανται μέσα σε λίγες μέρες και αρχίζουν να τρώνε φρέσκες και κατεψυγμένες τροφές, ενώ άλλα αρνούνται να φάνε, απαιτώντας ζωντανές τροφές, ανοιγμένα ζωντανά όστρακα ή ζωντανό βράχο με ασπόνδυλα. Ζωντανές γαρίδες του γένους Artemia και μυσιδώδη (mysid shrimps) έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί ώστε να πειστούν τα διστακτικά άτομα να δεχτούν τροφή. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να έχουμε υπόψη μας πως το είδος αυτό γενικά δεν είναι εύκολο να τραφεί και θα πρέπει να αποφεύγεται από τον αρχάριο χομπίστα.  
       
      Ζει σε υφάλους σε βάθη από 1 έως 25 μέτρα. Παρόλο που τα μικρά είναι μοναχικά, τα ενήλικα απαντώνται συνήθως σε ζευγάρια. Όταν τσακώνονται μεταξύ τους, χτυπούν τα κεφάλια τους προσπαθώντας να σπρώξουν τον αντίπαλο προς τα πίσω. Μοιάζει πολύ με το Chelmon marginalis, αν και σε αυτό λείπει η μεσαία πορτοκαλί λωρίδα και το “μάτι” στο μαλακό ραχιαίο πτερύγιο είναι ξεθωριασμένο.
    • By Aquazone Project Team
      Coradion melanopus
       
      Αυτή η πεταλούδα είναι αρκετά ανθεκτική, με την προϋπόθεση να υπάρχουν αρκετές κρυψώνες και ήσυχοι συγκάτοικοι. Δεν είναι ιδιαίτερα επιθετική με μέλη της ίδιας οικογένειας ή του ίδιου είδους και  έτσι μπορούμε να τοποθετήσουμε περισσότερες από μία, ιδίως σε μεγάλα ενυδρεία. Εάν ταΐζεται καλά και έχουμε κάνει προσεκτική επιλογή κοραλλιών, μπορούμε να την δοκιμάσουμε σε ένα ενυδρείο υφάλου (δεν θα πειράξει σκληρά κοράλλια και μαλακά κοράλλια όπως Sarcophyton και Lobophytum, υπάρχει βέβαια η περίπτωση να τσιμπολογά σκληρά κοράλλια με μεγάλους πολύποδες). Πρέπει όμως να την παρατηρούμε προσεκτικά: εάν ξεκινήσει να “χτυπά” κοράλλια θα πρέπει να την απομακρύνουμε. 
       
      Αυτό το είδος δεν περιλαμβάνει κοράλλια στη διατροφή του, τρώει όμως ζωανθάρια, πολυχαίτες, χιτωνοφόρα, καρκινοειδή και ζωοπλαγκτόν. Επειδή οι διατροφικές προτιμήσεις του είναι ποικίλες είναι  εύκολο να αποδεχτεί “τροφές ενυδρείου” αν και μπορεί να απαιτηθεί ιδιαίτερη προσοχή για να διασφαλιστεί ότι τρέφεται καλά όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο. Είναι από τα πεταλουδόψαρα που με προσοχή μπορούμε να εμπιστευόμαστε σε ένα ενυδρείο ύφαλου.
       
      Ζει σε υφάλους σε βάθη από 5 μέχρι 50 μέτρα, σε περιοχές με αραιή παρουσία κοραλλιών, αλλά με μεγάλες ποσότητες σφουγγαριών, πάνω στα οποία ζουν μικροοργανισμοί (όπως π.χ. κωπήποδα) με τους οποίους και τρέφεται. Απαντάται συνήθως σε ζευγάρια αλλά και μόνο.
    • By Aquazone Project Team
      Hemitaurichthys zoster
       
      Είναι ένα πολύ ανθεκτικό είδος που εγκλιματίζεται εύκολα στο ενυδρείο. Ζει άνετα με άλλα πεταλουδόψαρα και μπορούμε να το τοποθετήσουμε σε ζευγάρια ή και σε κοπάδι, αρκεί βέβαια να έχουμε αρκετά μεγάλο ενυδρείο αφού χρειάζεται άπλετο χώρο για κολύμπι. Μπορούμε να το κρατήσουμε σε ένα ενυδρείο υφάλου εάν το ταΐζουμε καλά και έχουμε κάνει προσεκτική επιλογή κοραλλιών (δεν θα πειράξει σκληρά κοράλλια, αλλά υπάρχει η περίπτωση να ενοχλήσει μαλακά κοράλλια της οικογένειας Xeniidae).
       
      Διατροφή: Αυτό το είδος δεν περιλαμβάνει σκληρά κοράλλια στη διατροφή του, τρέφεται με ζωοπλαγκτόν και κυρίως με κωπήποδα. Επίσης τρέφεται με μαλακά κοράλλια και άλλα βενθικά ασπόνδυλα. Επειδή οι διατροφικές προτιμήσεις του είναι ποικίλες είναι πολύ εύκολο να αποδεχτεί “τροφές ενυδρείου” αν και μπορεί να απαιτηθεί ιδιαίτερη προσοχή για να διασφαλιστεί ότι τρέφεται καλά όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο. Είναι από τα πεταλουδόψαρα που με προσοχή μπορούμε να εμπιστευόμαστε σε ένα ενυδρείο ύφαλου. Πρέπει όμως να το παρατηρούμε προσεκτικά: εάν ξεκινήσει να “χτυπά” κοράλλια θα πρέπει να το απομακρύνουμε. 
       
      Γενικά χαρακτηριστικά: Ζει σε υφάλους σε βάθη από 1 έως 35 μέτρα και σχηματίζει μεγάλα κοπάδια που κολυμπούν με άλλα ψάρια στη στήλη του νερού για να τραφούν με ζωοπλαγκτόν. Τη νύχτα διασκορπίζονται και κρύβονται σε σχισμές στον ύφαλο.
    • By Aquazone Project Team
      Hemitaurichthys polylepis
       
      Είναι ένα πολύ ανθεκτικό είδος που εγκλιματίζεται εύκολα στο ενυδρείο. Ζει άνετα με άλλα πεταλουδόψαρα και μπορούμε να το τοποθετήσουμε σε ζευγάρια ή και σε κοπάδι, αρκεί βέβαια να έχουμε αρκετά μεγάλο ενυδρείο αφού χρειάζεται άπλετο χώρο για κολύμπι. Μπορούμε να το κρατήσουμε σε ένα ενυδρείο υφάλου εάν το ταΐζουμε καλά και έχουμε κάνει προσεκτική επιλογή κοραλλιών (δεν θα πειράξει σκληρά κοράλλια, αλλά υπάρχει η περίπτωση να ενοχλήσει μαλακά κοράλλια της οικογένειας Xeniidae).
                                              
      Αυτό το είδος δεν περιλαμβάνει σκληρά κοράλλια στη διατροφή του, τρέφεται με ζωοπλαγκτόν και κυρίως με κωπήποδα. Επίσης τρέφεται με μαλακά κοράλλια και άλλα βενθικά ασπόνδυλα. Επειδή οι διατροφικές προτιμήσεις του είναι ποικίλες είναι πολύ εύκολο να αποδεχτεί “τροφές ενυδρείου” αν και μπορεί να απαιτηθεί ιδιαίτερη προσοχή για να διασφαλιστεί ότι τρέφεται καλά όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο. Είναι από τα πεταλουδόψαρα που με προσοχή μπορούμε να εμπιστευόμαστε σε ένα ενυδρείο ύφαλου. Πρέπει όμως να το παρατηρούμε προσεκτικά: εάν ξεκινήσει να “χτυπά” κοράλλια θα πρέπει να το απομακρύνουμε. 
       
      Ζει σε υφάλους σε βάθη από 3 έως 46 μέτρα και σχηματίζει μεγάλα κοπάδια που κολυμπούν με άλλα ψάρια στη στήλη του νερού για να τραφούν με ζωοπλαγκτόν. Τη νύχτα διασκορπίζονται και κρύβονται σε σχισμές στον ύφαλο. Και το χρώμα τους επίσης αλλάζει δραματικά κατά τη διάρκεια της νύχτας: η λευκή περιοχή, όπως και το κεφάλι, σκουραίνει και μένει μόνο μια άσπρη βούλα στο πλάι.
    • By Aquazone Project Team
      Johnrandallia nigrirostris
       
      Είναι ένα πολύ ανθεκτικό είδος που εγκλιματίζεται εύκολα στο ενυδρείο. Ζει άνετα με άλλα πεταλουδόψαρα, συμπεριλαμβανομένου του είδους του, αρκεί να τα τοποθετήσουμε στο ενυδρείο ταυτόχρονα. Μπορούμε να το κρατήσουμε σε ένα ενυδρείο υφάλου εάν το ταΐζουμε καλά και έχουμε κάνει προσεκτική επιλογή κοραλλιών (γενικά δεν θα πειράξει σκληρά ή μαλακά κοράλλια, αλλά τα αλκυονάρια παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατροφή του).
       
      Αυτό το είδος δεν περιλαμβάνει σκληρά κοράλλια στη διατροφή του, τρώει όμως ζωανθάρια, θαλάσσιες ανεμώνες, πολυχαίτες, χιτωνοφόρα και ζωοπλαγκτόν. Επειδή οι διατροφικές προτιμήσεις του είναι ποικίλες είναι πολύ εύκολο να αποδεχτεί “τροφές ενυδρείου” αν και μπορεί να απαιτηθεί ιδιαίτερη προσοχή για να διασφαλιστεί ότι τρέφεται καλά όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο. Είναι από τα πεταλουδόψαρα που με προσοχή μπορούμε να εμπιστευόμαστε σε ένα ενυδρείο ύφαλου. Πρέπει όμως να το παρατηρούμε προσεκτικά: εάν ξεκινήσει να “χτυπά” κοράλλια θα πρέπει να το απομακρύνουμε. 
       
      Ζει σε υφάλους σε βάθη από 3 έως 40 μέτρα. Απαντάται και μόνο, αλλά συνήθως σχηματίζει ζευγάρια ή κοπάδια που αποτελούν σταθμούς καθαρισμού παράσιτων. Ο καλύτερος πελάτης του είναι το Mulloidichthys dentatus, που σκουραίνει του χρώμα του όταν το καθαρίζουν για να φαίνονται καλύτερα τα παράσιτα. Καθαρίζει επίσης σφυρίδες, τσιπούρες, και διάφορα ψάρια, ακόμη και σφυροκέφαλους καρχαρίες, που επιβραδύνουν καθώς τα πλησιάζουν για να απαλλαγούν από τα παρασιτικά κωπήποδα που συνηθίζουν να ζουν πάνω στο δέρμα τους. Τη νύχτα η μαύρη λωρίδα στη ράχη του ξεθωριάζει και λευκές κηλίδες εμφανίζονται στο σώμα του. Τα μικρά είναι πιο κίτρινα αλλά μεγαλώνοντας αποκτούν ένα λευκό-ασημί χρώμα.   
       
    • By Aquazone Project Team
      Chaetodon vagabundus
       
      Είναι μια από τις ευκολότερες πεταλούδες, αλλά χρειάζεται αρκετό χώρο για κολύμπι αφού είναι και ένα από τα μεγαλύτερα είδη. Εάν θέλουμε να κρατήσουμε περισσότερες από μία, οι πιθανότητες επιτυχίας θα αυξηθούν εάν τις τοποθετήσουμε σε μεγαλύτερο ενυδρείο ταυτόχρονα. Τα πάει επίσης περίφημα και με άλλα είδη πεταλουδόψαρων.  Αυτό το είδος δεν είναι κατάλληλο για το ενυδρείο υφάλου.
       
      Παρόλο που στη φύση τρέφεται με πολύποδες σκληρών κοραλλιών, η δίαιτά του περιλαμβάνει επίσης άλλα ασπόνδυλα και άλγες. Θα μάθει να δέχεται και “τροφές ενυδρείου” αλλά μπορεί να απαιτηθεί ιδιαίτερη προσοχή και χρήση ζωντανών τροφών για να διασφαλιστεί ότι τρέφεται καλά, ιδίως όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο. Δεν πρέπει να το εμπιστευόμαστε σε ένα ενυδρείο ύφαλου, αφού τρέφεται περιστασιακά με κοράλλια και ανεμώνες, όπως το Chaetodon decussatus, ο κοντινότερος συγγενής του από τον Ινδικό Ωκεανό.
       
      Ζει σε υφάλους σε βάθη από 1 έως 30 μέτρα. Τα ενήλικα απαντώνται συνήθως σε ζευγάρια, ενώ τα ανήλικα ζουν μόνα και έχουν μια μαύρη κηλίδα στο ραχιαίο πτερύγιο που χάνεται καθώς μεγαλώνουν. Τη νύχτα επιστρέφουν στην ίδια κρυψώνα για να κοιμηθούν. Μοιάζει πολύ με το Chaetodon decussatus από τον Ινδικό Ωκεανό. Υβριδίζει με το Chaetodon raflessii.
    • By Aquazone Project Team
      Chaetodon ulietensis
       
      Τα ανήλικα μεταξύ 5-8 εκ. εγκλιματίζονται ταχύτατα, όμως τα μεγάλα ανήλικα αρνούνται συχνά να δεχτούν τροφή. Γενικά όμως είναι μια από τις ευκολότερες πεταλούδες και όταν εγκλιματιστεί θα γίνει ένα από τα πιο τολμηρά και ανταγωνιστικά ψάρια. Μπορούμε να κρατήσουμε ακόμη και ένα μικρό γκρουπ στο ενυδρείο, αρκεί βέβαια να εισάγουμε όλα τα ψάρια ταυτόχρονα. Δεν είναι κατάλληλο για το ενυδρείο υφάλου αφού είναι αρκετά καταστροφικά, καταναλώνοντας σκληρά κοράλλια, ανεμώνες και μανιτάρια.   
       
      Παρόλο που στη φύση τρέφεται και με πολύποδες σκληρών και μαλακών κοραλλιών, η δίαιτά του περιλαμβάνει επίσης άλλα ασπόνδυλα και άλγες. Θα μάθει να δέχεται και “τροφές ενυδρείου” αλλά μπορεί να απαιτηθεί ιδιαίτερη προσοχή και χρήση ζωντανών τροφών για να διασφαλιστεί ότι τρέφεται καλά, ιδίως όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο. Δεν πρέπει να το εμπιστευόμαστε σε ένα ενυδρείο ύφαλου.
       
      Ζει σε κοραλλιογενείς υφάλους σε βάθη από 1 έως 30 μέτρα. Ενώ τα ανήλικα ζουν μόνα, τα ενήλικα απαντώνται και σε ζευγάρια και σε μεγάλες ομάδες μέχρι 50 άτομα. Έχει μακρύτερο ρύγχος από τις περισσότερες πεταλούδες προφανώς για να ξετρυπώνει ευκολότερα πολυχαίτες, μικρά καρκινοειδή και άλλα βενθικά ασπόνδυλα. Μοιάζει πολύ με το Chaetodon falcula, με τη διαφορά πως δεν έχει κίτρινο χρώμα στην ράχη του (παρά μόνο στα αγκάθια του ραχιαίου πτερύγιου) και οι μαύρες κηλίδες κατεβαίνουν χαμηλά στο σώμα του.  
    • By Aquazone Project Team
      Chaetodon trifasciatus
       
      Λόγω του ότι τρέφεται αποκλειστικά με κοράλλια είναι πολύ δύσκολο να κρατήσουμε αυτό το ψάρι ζωντανό και υγιές.
       
      Δεδομένου του σχεδόν μηδενικού ποσοστού επιβίωσης, προτείνεται να μην αγοράζουμε ή να ενθαρρύνουμε την συλλογή αυτού του είδους.
       
      Αυτό το είδος τρέφεται αποκλειστικά με πολύποδες σκληρών κοραλλιών και σχεδόν ποτέ δεν προσαρμόζεται σε άλλες τροφές. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να τραφεί με ανοιγμένα ζωντανά όστρακα και σπανιότερα με άλλα υποκατάστατα της κανονικής του διατροφής (η εκτροφή σε ενυδρεία προνυμφών αυτού του είδους προερχόμενων από τη θάλασσα, μπορεί τελικά να αποδώσει ψάρια προσαρμοσμένα να δέχονται με ευκολία τροφές ενυδρείου).
       
      Ζει σε κοραλλιογενείς υφάλους σε βάθη από 3 έως 20 μέτρα, και τα ενήλικα απαντώνται συνήθως σε ζευγάρια, αλλά περιστασιακά και μόνα. Αυτό το πεταλουδόψαρο παρουσιάζει φυλετικό διμορφισμό: το πρώτο αγκάθι του εδρικού πτερύγιου είναι κόκκινο στα αρσενικά και ροζ στα θηλυκά. Μοιάζει πολύ με το Chaetodon lunulatus από τον Ειρηνικό Ωκεανό και ξεχωρίζουν κυρίως από το χρώμα του εδρικού πτερύγιου που στο Chaetodon trifasciatus είναι έντονο πορτοκαλί, ενώ στο Ch. lunulatus σκούρο κόκκινο.  
×