Jump to content

Recommended Posts

pH






ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Ονομάζουμε pH τη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου (Η+) σε γραμμάρια ανά λίτρο διαλύματος.
Με το pH μετράμε την οξύτητα του νερού. Με βάση το 7 όπου το pH ουδέτερο, δηλαδή ο αριθμός ιόντων υδρογόνου (Η+) είναι ίσος με τον αριθμό ιόντων υδροξυλίου (ΟΗ-),όσο ανεβαίνει η τιμή αυτή, το νερό γίνεται αλκαλικό, σε αντίθετη περίπτωση το νερό γίνεται όξινο.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΤΙΜΕΣ pH
• Ενυδρεία γλυκού νερού : 6.5 – 7.5
• Ενυδρεία λιμνών Victoria, Malawi & Tanganyika : 7.5 – 8.5
• Ενυδρεία Θαλασσινού νερού : 8.0 – 8.5

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ pH ΣΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΤΙΜΕΣ
Άνοδος :
• Προσθήκη χημικού ειδικού για άνοδο PH και Ανθρακικής σκληρότητας.
• Προσθήκη χημικού. (Ανθρακικό νάτριο-Carbonate Soda / Διττανθρακικό νάτριο-Bicarbonate Soda)
• Προσθήκη ασβεστολιθικών πετρωμάτων.
• Μείωση της παροχής Διοξειδίου του Άνθρακα. ( CO 2 )

Μείωση :
• Προσθήκη χημικού. (Φωσφορικό οξύ)
• Αύξηση της παροχής Διοξειδίου του Άνθρακα. ( CO 2 )
• Φιλτράρισμα του νερού με τύρφη.
• Χρήση Αντίστροφης Όσμωσης.

ΠΡΟΣΟΧΗ
Πριν από την μεταβολή του Ph, πρώτα θα πρέπει να ελεγχθούν τα επίπεδα της ανθρακικής σκληρότητας (kΗ). Η ανθρακική σκληρότητα έχει άμεση επίδραση στην σταθερότητα του pH, γι αυτόν το λόγο θα πρέπει να είναι μεταξύ 4 dkH και 10 dkH γερμανικών βαθμών. Σε άλλη περίπτωση αυξομείωση του Ph μπορεί να οδηγήσει σε απότομη πτώση της ανθρακικής σκληρότητας.

Ανθρακική Σκληρότητα (kH)






ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Η ανθρακική σκληρότητα μας ενημερώνει για τα ποσοστά ασβεστίου και μαγνησίου που συνδέονται με ανθρακικά και διττανθρακικά άλατα.
Η ανθρακική σκληρότητα είναι από τους πλέον σημαντικούς δείκτες αναφορικά με την διατήρηση της σταθερότητας του pH.
Συνήθως στα ενυδρεία γλυκού νερού το kH είναι στους 4 odkH. Υπάρχει όμως περίπτωση να μειωθεί. Βασικοί παράγοντες που συντελούν σ’ αυτό είναι η ταχύτατη άνοδος των βακτηριδίων ή η έλλειψη διοξειδίου του άνθρακα (CO2)

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ kH ΣΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΤΙΜΕΣ
Άνοδος :
• Προσθήκη αλατιού για ενυδρειακή χρήση για άνοδο Ανθρακικής σκληρότητας.
• Προσθήκη μαγειρικής σόδας. (Διττανθρακικό νάτριο-Bicarbonate Soda)
• Προσθήκη σόδας πλυσίματος. (Ανθρακικό νάτριο-Carbonate Soda)
• Ανάμιξη δυο διαφορετικής ανθρακικής σκληρότητας νερών

Μείωση :
• Προσθήκη χημικού. (pH/kH DOWN)
• Χρήση Αντίστροφης Όσμωσης (Reverse Osmosis).
• Φιλτράρισμα του νερού με τύρφη.
• Ρητίνες.
• Βράσιμο του νερού (Ενδεικτικό. Δεν συνίσταται αλλά με το βράσιμο, το νερό χάνει τελείως την ανθρακική σκληρότητα).

Ολική Σκληρότητα (gH)





ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Ολική σκληρότητα είναι το σύνολο της προσωρινής (kH) και μόνιμης* (nkH) σκληρότητας.
H ολική σκληρότητα μετράει την αναλογία ανθρακικού μαγνησίου, ασβεστίου και σιδήρου στο νερό.
Στα ενυδρεία γλυκού νερού η ολική σκληρότητα κυμαίνεται μεταξύ 6 και 25 γερμανικών βαθμών.
Σε αντίθεση με την ανθρακική σκληρότητα, η ολική δεν επηρεάζει το pH. Είθισται οι βαθμοί της ολικής σκληρότητας να είναι περισσότεροι από αυτούς της ανθρακικής, υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου συμβαίνει το αντίθετο όπως στις λίμνες Malawi & Tanganyika.

* Μόνιμη σκληρότητα καλούμε τον συνδυασμό ασβεστίου και μαγνησίου με άλλα οξέα. Ο συνδυασμός αυτός έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία αλάτων που ευθύνονται για την μόνιμη σκληρότητα.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ gH ΣΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΤΙΜΕΣ
Άνοδος :
• Προσθήκη ειδικού αλατιού για ενυδρειακή χρήση για άνοδο της σκληρότητας.
• Προσθήκη αλατιού Epsom (Θειικό Μαγνήσιο).
• Προσθήκη θαλασσινού αλατιού.
• Προσθήκη ασβεστούχων πετρών.

Μείωση :
• Χρήση Αντίστροφης Όσμωσης (Reverse Osmosis).
• Ανάμιξη δυο διαφορετικής σκληρότητας νερών.
• Ρητίνες.

Αμμώνιο / Αμμωνία (NH3/NH4)






ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Τα ψάρια εκκρίνουν ένα ποσοστό του σωματικού βάρους τους στο νερό κάθε
ημέρα υπό μορφή αμμωνίου, το αμμώνιο θεωρείται και το πρώτο στάδιο αποσύνθεσης στον κύκλο του αζώτου.
Το αμμώνιο είναι μη τοξικό, αλλά, η αύξηση του ph, μετατρέπει το μεγαλύτερο μέρος αυτού σε τοξική αμμωνία. Η οποία είναι βλαβερή για τα ψάρια. Σε μικρές ποσότητες μπορεί να οδηγήσει σε μερικό μόνιμο κάψιμο στα βράγχια των ψαριων ενώ σε μεγαλύτερες ποσότητες στο θάνατο τους.
Σε ένα ισορροπημένο ενυδρείο τα επίπεδα αμμωνίας είναι 0 mg/l.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΝΗ3/ΝΗ4 ΣΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΤΙΜΕΣ
Μείωση :
• Χρήση χημικού υλικού στο φίλτρο (Ζεόλιθος ή ειδικά σφουγγάρια).
• Συχνές αλλαγές νερού.
• Μείωση του ταΐσματος (ποσότητα & φορές ανά ημέρα).

Νιτρώδες Οξύ (ΝΟ2)





ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Το νιτρώδες Οξύ(NO2) είναι ένα ισχυρό δηλητήριο που εμποδίζει τη μεταφορά του οξυγόνου από το αίμα και οδηγεί στην εσωτερική ασφυξία.
Διαμορφώνεται από τη βακτηριδιακή αποσύνθεση του αμμώνιου και χωρίζεται περαιτέρω σε μη τοξικό σε κανονικες ποσοτητες νιτρικό άλας (NO3).
Εάν τα επίπεδα νιτρώδους οξέως που υπερβαίνουν το 0.1 mg/l μετριούνται.
Εάν τα επίπεδα του Νιτρώδους οξέως είναι μετρήσιμα τότε δεν έχουμε σωστή λειτουργία του κύκλου του αζώτου.

Μέτρα κατά των υπερβολικών επιπέδων νιτρώδους οξέως:
• Αλλαγή νερού 40-50% του συνολικού όγκου του ενυδρείου.
• Προσθήκη υλικών στο φίλτρο για την δημιουργία ή αύξηση των βακτηριδιακών αποικιών.
• Μείωση της καθημερινής ποσότητας ταΐσματος.
• Έλεγχος του αριθμού των ψαριών.
• Προσεκτική και ελάχιστη χρήση φαρμάκων.

Νιτρικό Άλας (ΝΟ3)






ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Αν και το νιτρικό άλας (NO3) είναι μη τοξικό, σταματά την αύξηση των ψαριών και οδηγεί στην υπερβολική αύξηση των αλγών σε μεγαλες ποσοτητες.
Το νιτρικό άλας διασπάται στις αποικίες βακτηριδίων που σχηματίζονται κάτω από τους αναερόβιους θύλακες (oxygen-free). Αυτοί εμφανίζονται, παραδείγματος χάριν, στο βυθό ανάμεσα στην άμμο και στο υπόστρωμα.
Κάθε φίλτρο που λειτουργεί στις κανονικές βιολογικές αρχές παράγει νιτρικό άλας σαν τελικό προιόν του κύκλου του αζώτου. Η κατανάλωση νιτρικών αλάτων δεν είναι συχνά αρκετά μεγάλη, και το νερό σταδιακά εμπλουτίζεται με νιτρικό άλας το οποίο οδηγεί σε αύξηση της άλγης.

Μέτρα κατά των υπερβολικών επιπέδων νιτρικών αλάτων:
• Χρήση αντίστροφης όσμωσης ( η αντίστροφη όσμωση αφαιρεί περίπου το 95% των νιτρικών αλάτων από το νερό του δικτύου ύδρευσης.
• Χρήση ρητινών.
• Τακτικές μερικές αλλαγές νερού ανά εβδομάδα το 20%.
• Αύξηση της ποσότητας των υδροχαρών φυτών στο ενυδρείο.

Σίδηρος (Fe)





ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Ο σίδηρος είναι μια από τις κύριες θρεπτικές ουσίες των υδρόβιων φυτών και πρέπει να είναι διαθέσιμος στο νερό σε ποσοστά μεταξύ 0.5- 2.0 mg/l.

Ο σίδηρος επιτρέπει την χλωροφυλλική λειτουργία και βοηθάει στην αναπνοή των φυτών. Όταν λείψει, τα φύλλα, χάνουν το χρώμα τους και εμφανίζουν μια κατάσταση χλώρωσης. Η ανάπτυξή τους καθυστερεί και τελικά σταματάει. Σε μεγάλες συγκεντρώσεις σιδήρου έχουμε αύξηση της άλγης και ποσοστό άνω των 2.0 mg/l μπορεί να επιφέρει των θάνατο στα ψάρια.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ Fe ΣΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΤΙΜΕΣ
• Προσθήκη σιδήρου για ενυδρειακή χρήση, είτε σε υγρή μορφή είτε σε μορφή κόκκων ή ταμπλέτων.
• Χρήση υποστρώματος πλούσιου σε θρεπτικά συστατικά.

Κάλιο (Κ)





Το κάλιο είναι απαραίτητο για την αφομοίωση των θρεπτικών συστατικών. Όταν λείπει, τα φυτά δεν διαθέτουν αποθέματα. Χάνουν την σκληρότητά τους. Η ανάπτυξη δεν γίνεται κανονικά. Τα φύλλα αποκτούν κηλίδες και παρατηρούμε ελάχιστη αντίσταση των ιστών στις αρρώστιες.

Ασβέστιο (Ca)






Το ασβέστιο προστατεύει τα φυτά από εξωτερικές επιθέσεις και κρατά τα κύτταρά τους συνδεδεμένα μεταξύ τους. Η έλλειψη του προκαλεί μια καθυστέρηση της ανάπτυξης και καθιστά τα φυτά πιο ευάλωτα στις ασθένειες.

Φωσφορικό Άλας (PO4)



ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Τα φωσφορικά άλατα και τα νιτρικά άλατα είναι οι κύριες θρεπτικές ουσίες των αλγών. Τα υπερβολικά επίπεδα φωσφορικών αλάτων προωθούν την ανεπιθύμητη αύξηση των αλγών. Οι κύριες πηγές φωσφορικών αλάτων είναι η τροφή ψαριών και ακατάλληλα ενυδρειακά προϊόντα που περιέχουν υψηλά επίπεδα φωσφορικού άλατος.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ PO4 ΣΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΤΙΜΕΣ
• Τακτικές μερικές αλλαγές νερού ανά εβδομάδα το 20%.
• Αφαίρεση των νεκρών φυτών ή φύλλων από το ενυδρείο.
• Χρήση χημικού υλικού στο φίλτρο
• Αύξηση της ποσότητας των υδροχαρών φυτών στο ενυδρείο.
• Προσθήκη ταχέως αναπτυσσόμενων υδροχαρών φυτών.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
This topic is now closed to further replies.

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Σχετικό περιεχόμενο

    • Από yfranky
      Καλημέρα αγαπητοί φίλοι.
      Σκέφτομαι να βάλω CO2 από μπουκάλα στο 160λιτρο ενυδρείο μου και θα ήθελα τη συμβουλή σας.
      Να πάρω μπουκάλα από το γνωστό μαγαζί που έχει και πυροσβεστήρες; Να πάρω τον υπόλοιπο εξοπλισμό από Κίνα μέσω Aliexpress ή Ebay; Είναι αξιόπιστος, ή θα έχω προβλήματα; Μήπως υπάρχει κανένα μαγαζί στην Αθήνα που πουλάει τετοιου είδους εξοπλισμό που να μη σου αδειάζει όμως και την τσέπη; Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να κάνω τη διάχυση; Έχω εσωτερικό φίλτρο juwel και δε νομίζω οτι θα διασπά τις φυσσαλίδες αρκετά αν ρίξω το διοξείδιο εκεί. Μπορώ να βάλω κάποιο ph sensor για να ανοιγοκλείνει το σύστημα; Πού το βρίσκω; Ευχαριστώ για τη βοήθεια!
    • Από agalenia
      Καλημέρα και χρόνια πολλά. Έχω 2 ερωτήσεις που θέλω να κάνω και να μου δώσετε τα φώτα σας. Η πρώτη είναι πως μπορούμε να μειώσουμε το ph στο ενυδρείο μας και η 2η πως αποφασίζουμε πόσες φυσαλίδες CO2/λεπτό θα παρέχουμε στο ενυδρείο μας. Έχω ένα Juwel Rio 240 λίτρα και το φυτεύω σταδιακά. Οι κύριοι κάτοικοι θα είναι σκαλάρια. Αλλά θέλουν ph από 7 και κάτω ενώ τώρα το ph είναι στο 7,7.
    • Από theodor72
      Τα σκουληκάκια grindal είναι μια εύκολη, οικονομική και θρεπτική τροφή για ψάρια μετρίου ή μικρού μεγέθους. Η δημιουργία μιας καλλιέργειας είναι απλή υπόθεση και σας παρουσιάζω πως ετοίμασα σε ελάχιστο χρόνο μια για έναν φίλο του AZ.

      Πρώτα χρειαζόμαστε ένα σχετικά μικρό και ρηχό ταπεράκι. Πήρα λοιπόν μια απλή συσκευασία από super market. Αν είναι διαφανές βοηθάει σημαντικά στην παρατήρηση. Το καπάκι πρέπει να κλείνει ερμητικά για να μην αρχίσουν τα σκουληκάκια τις εξερευνήσεις, αλλά και για να μη γεμίσει μυγάκια η καλλιέργεια. Στο καπάκι άνοιξα μία τρύπα (ακόμα καλύτερα είναι δύο τρύπες) για να ανανεώνεται ό αέρας της καλλιέργειας. Το άνοιγμα αυτό το έφραξα με υαλοβάμβακα (και απλό βαμβάκι κάνει την ίδια δουλειά) προσέχοντας όμως να μη το παραφρακάρω και κόψω εντελώς τη διέλευση του αέρα.

      Έπειτα έκοψα (μετά δυσκολίας) από το "τούβλο" χώματος humus λίγη ποσότητα, την έβαλα στο τάπερ και άρχισα να προσθέτω σταδιακά νερο. Το humus αυξάνει εντυπωσιακά τον όγκο του όταν βραχεί, γι' αυτό προσέχουμε να μη βάλουμε αρχικά πολύ χώμα. Προσέχουμε το χώμα να παραμείνει αφράτο και νωπό, χωρίς όμως να περισσέψει καθόλου νερό στον πάτο του τάπερ. Έχω ακούσει πως και το ψιλό φυλλόχωμα (χωρίς εντομοκτώνα) έχει τα ίδια αποτελέσματα.

      Τοποθέτησα πάνω στο χώμα μια ποσότητα από σκουληκάκια που θα αποτελέσει το "μπόλι" για τη νέα αποικία. Δίπλα τους τοποθέτησα λίγη τροφή. Εγώ χρησιμοποιώ κροκέτες για γάτες. Είναι φτηνές εύχρηστες και δε λερώνουν. Δεν έχω πειραματιστεί με κάποια άλλη τροφή από τις πολλές που τρώνε τα grindal.

      Στη συνέχεια σκέπασα τα σκουληκάκια με ένα διαφανές κομμάτι πλεξιγκλάς που προήλθε από τα κομμάτια μιας θήκης για CD. Το πλέξιγλας δε θα πρέπει να καλύπτει όλο το χώμα και να αφήνει ακάλυπτη κάποια επιφάνεια περιμετρικά.

      Το μόνο που έχουμε να κάνουμε όταν η αποικία αποκτήσει ικανοποιητικό μέγεθος, είναι να σηκώσουμε το κομμάτι πλέξιγλας και να ταΐσουμε στα ψάρια μας όποια ποσότητα θέλουμε από τα σκουληκάκια που έχουν μαζευτεί σε αυτό.


      Καλή επιτυχία σε όσους το δοκιμάσουν...
    • Από theodor72
      ΓΕΝΙΚΑ
      Τα σκουλήκια grindal (enchytraeus buchholtzi) είναι μια ιδανική τροφή τόσο για τα ενήλικα ψάρια, όσο και για τις μεγαλύτερες λάρβες. Είναι κάπως μικρότερα από τα συγγενικά τους άσπρα σκουλήκια (white worms) και φτάνουν σε μέγεθος τα 0,5 - 1,0 cm. Συνεπώς το μέγεθος τους τα καθιστά κατάλληλα ακόμα και για τα μικρότερα ψάρια. Είναι τροφή πλούσια σε πρωτεΐνες και καταλυτικός παράγοντας για την αναπαραγωγή των ψαριών και την ενίσχυση των χρωμάτων τους.

      ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
      Η καλλιέργεια τους είναι μια σχετικά εύκολη, απλή και οικονομική υπόθεση. Αν γνωρίζουμε τις λιγοστές απαιτήσεις που έχουν και τους παρέχουμε την ελάχιστη φροντίδα που θέλουν δε θα έχουμε κανένα πρόβλημα με την καλλιέργεια τους. Οι βασικοί παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν είναι το χώμα, η υγρασία και η τροφή τους.

      Πρώτα από όλα χρειαζόμαστε το κατάλληλο δοχείο που θα φιλοξενήσει την καλλιέργεια. Οποιοδήποτε ρηχό, επίπεδο, στεγανό δοχείο με εφαρμοστό καπάκι είναι κατάλληλο. Η καλή εφαρμογή του καπακιού αποτρέπει την μόλυνση της καλλιέργειας από έντομα ή άλλα ζωύφια, αλλά και την αφυδάτωση της. Εξίσου σημαντικός για τα σκουληκάκια είναι και ο αερισμός του δοχείου. Ανοίγουμε λοιπόν ένα μικρό άνοιγμα στο καπάκι το οποίο «σφραγίζουμε» με ένα κομμάτι ενυδρειακό βαμβάκι. Έτσι επιτρέπουμε τον αερισμό του δοχείου και ταυτόχρονα απομακρύνουμαι ανεπιθύμητους επισκέπτες και αποτρέπουμε και την έξοδο των σκουληκιών από το δοχείο.

      Θα πρέπει επίσης να χρησιμοποιήσουμε ένα λεπτό, διαφανές κάλυμμα με διαστάσεις λίγο μικρότερες από αυτές του δοχείου. Το κάλυμμα αυτό ( από πλεξιγκλάς, σκληρή ζελατίνα ή λεπτό γυαλί) πιέζεται ελαφρά στο έδαφος ώστε να διατηρηθεί η υγρασία ανάμεσα στην επιφάνεια του εδάφους και το κάλυμμα. Η συγκέντρωση υγρασίας έλκει τα σκουληκάκια καθιστώντας το ιδανικό μέρος για το τάισμα τους. Τα σκουληκάκια που προσκολλούνται στο κάλυμμα μπορούν να συλλεχθούν ευκολότερα και να ταϊστούν στα ψάρια.

      Τα grindal θα αναπτυχθούν σε οποιοδήποτε χώμα που πλήρει κάποια χαρακτηριστικά. Θα πρέπει να είναι ελαφρύ, πλούσιο σε οργανικά υλικά με pH 6,8 με 7,2 να διατηρεί την υγρασία του και να παραμένει αφράτο ακόμα και όταν στεγνώσει,. Από την άλλη πλευρά δε θα πρέπει να είναι αμμώδες. Οποιοδήποτε λεπτό φυλλόχωμα που χρησιμοποιούμε για τις γλάστρες μας ή και το πιο εξειδικευμένο humus είναι μια πολύ καλή επιλογή. Φυσικά όποιο χώμα ή συνδυασμό και να επιλέξουμε, θα πρέπει να είμαστε σίγουροι πως είναι καθαρό από λιπάσματα, παρασιτοκτόνα ή άλλα χημικά κατάλοιπα τα οποία θα σκοτώσουν τα σκουληκάκια.
      Γεμίζουμε λοιπόν τα 2/3 του δοχείου μας με το χώμα που έχουμε επιλέξει. Κάνουμε επίπεδη την επιφάνεια του χώματος πιέζοντας το ελαφρά, χωρίς όμως να το συμπιέσουμε, ώστε να εξαλείψουμε οποιεσδήποτε ανωμαλίες που θα στεγνώνουν και θα δημιουργούν μύκητες.

      Βρέχουμε τώρα το χώμα τόσο ώστε να παραμείνει υγρό χωρίς να λασπώνει και απομακρύνουμε όσο νερό στραγγίσει στον πάτο του δοχείου μας. Περίσσεια νερού και λασπώδες χώμα θα προκαλέσει τον θάνατο των σκουληκιών, ενώ έλλειψη υγρασίας και στεγνό χώμα θα οδηγήσει τα σκουλήκια βαθύτερα μέσα στο χώμα προς αναζήτηση υγρασίας και μείωση της αναπαραγωγής τους. Φροντίζουμε να διατηρείται υγρό το χώμα, ψεκάζοντας ή βρέχοντας το όταν κρίνουμε αναγκαίο. Λογικά, αν το καπάκι του δοχείου μας εφαρμόζει ικανοποιητικά, το χώμα θα παραμείνει υγρό για αρκετές εβδομάδες χωρίς την επέμβαση μας.

      Το επόμενο βήμα είναι να εισάγουμε μια μικρή ποσότητα σκουληκιών, ώστε να ξεκινήσει η νέα καλλιέργεια. Την ποσότητα αυτή θα την προμηθευτούμε από κάποιον χομπίστα. Τοποθετούμε λοιπόν τα σκουληκάκια μας στην επιφάνεια του χώματος καθώς και μια μικρή ποσότητα τροφής. Πιέζουμε ελαφρά το διαφανές κάλυμμα ώστε να εφάπτεται στο χώμα και στη συνέχεια κλείνουμε και το καπάκι. Δεν τα ενοχλούμε για μερικές μέρες μέχρι να αρχίσουν να αναπαράγονται και να μεγαλώνει το μέγεθος της αποικίας.

      Τα grindal έχουν μια σημαντική ανοχή στις διακυμάνσεις και το εύρος της θεοκρασίας. Η αποικία είναι περισσότερο παραγωγική σε θερμοκρασίες μεταξύ 20 και 24 °C. Όσο απομακρυνόμαστε από αυτές τις συνθήκες, τόσο μειώνεται και η παραγωγικότητα της αποικίας μας. Βάζουμε λοιπόν την αποικία μας σε εσωτερικό χώρο, αποφεύγοντας τις ακραίες θερμοκρασίες, το έντονο φως και την άμεση έκθεση στον ήλιο.

      Θα μπορούσαν να τραφούν από οποιαδήποτε οργανική τροφή. Υπάρχει λοιπόν μια ποικιλία τροφών που προτιμούν οι χομπίστες. Κάποιοι επιλέγουν τροφές φυτικής προέλευσης: νιφάδες βρώμης ή άλλων δημητριακών, ψωμί μουσκεμένο με γάλα (χωρίς την κόρα), σιτάλευρο ή καλαμποκάλευρο, παιδική τροφή σε σκόνη κλπ. Κάποιοι άλλοι προτιμούν τροφές που ταΐζουμε τα ψάρια μας (νιφάδες ή πάλετ) ή κροκέτες για σκύλους ή γάτες. Δεν πρέπει να ταΐζουμε τα σκουληκάκια περισσότερο από όσο μπορούν να φάνε σε εύλογο χρονικό διάστημα. Καθορίζουμε την ποσότητα της τροφής ανάλογα με το μέγεθος της αποικίας. Όση τροφή δεν καταναλώνεται πρέπει να απομακρύνεται για να μη δημιουργηθεί εστία μόλυνσης της καλλιέργειας.
      Είναι σημαντικό να τοποθετήσουμε πάνω από τα grindal και την τροφή τους το διαφανές καπάκι που αναφέραμε παραπάνω, έτσι ώστε να εφάπτεται στην επιφάνεια του χώματος. Η υγρασία που θα δημιουργηθεί θα προσελκύσει τα σκουληκάκια να τραφούν και όσα παραμείνουν στο κάλυμμα, ταΐζονται εύκολα στα ψάρια μας.

      Μετά από ένα χρονικό διάστημα 6 ως 9 μηνών, η υφή του χώματος αρχίζει να αλλοιώνεται εξαιτίας τις δραστηριότητας και των απορριμμάτων των σκουληκιών. Το χώμα γίνεται επιφανειακά πιο λασπώδες και όξινο. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον τα σκουληκάκια θα σταματήσουν να αναπαράγονται και τελικά θα μείνουμε μόνο με ενήλικα. Για να διατηρήσουμε την καλλιέργεια το παλιό χώμα πρέπει να αφαιρεθεί και να τοποθετηθεί καινούργιο. Είναι μια καλή ευκαιρία να δημιουργήσουμε περισσότερες από μία καλλιέργειες. Απλά μαζεύουμε τα σκουληκάκια από το παλιό κουτί και τα μεταφέρουμε στο νέο.

      ΤΑΙΖΟΝΤΑΣ GRINDAL
      Η συλλογή των σκουληκιών είναι και σε αυτή την περίπτωση πολύ απλή διαδικασία, αρκεί να έχουμε τοποθετήσει το φύλο πλεξιγκλας που είπαμε παραπάνω. Απλά αφαιρούμε όση ποσότητα θέλουμε από την επιφάνεια του και ταΐζουμε τα ψαράκια μας.

      Σε πολλούς χομπίστες υπάρχει η αίσθηση ότι ψάρια που τρέφονται αποκλειστικά με grindal γίνονται παχύσαρκα, εξαιτίας του λίπους που περιέχουν τα σκουλήκια. Ενδέχεται όμως το πρόβλημα να είναι η υπερβολική ποσότητα σκουληκιών που ταΐζουμε παρά στο λίπος που περιέχουν. Να μη ξεχνάμε ότι τα ψάρια στη φύση, τον περισσότερο καιρό είναι πεινασμένα παρά χορτάτα. Σε κάθε περίπτωση, καλό είναι τα grindal να αποτελούν μέρος μιας διατροφής με αρκετή ποικιλία.

      Ένα άλλο πρόβλημα είναι πως παρά το γεγονός ότι τα σκουληκάκια μπορούν να ζήσουν αρκετές ημέρες μέσα το νερό, δε μπορούν να κολυμπήσουν και επομένως βυθίζονται στο βυθό, όπου για να αποφύγουν το φως θα κρυφτούν μέσα στην άμμο ή το χαλικάκι. Εκεί κάποια στιγμή θα πεθάνουν και μπορεί σύντομα να μολύνουν το νερό. Για το λόγο αυτό δε πρέπει να ταΐζουμε μεγάλες ποσότητες. Το πρόβλημα αυτό βέβαια δε υφίσταται σε ενυδρεία με γυμνό βυθό, όπου τα σκουληκάκια μπορούν φαγωθούν αργότερα ή να σιφοναριστούν. Ούτε σε ενυδρεία που περιέχουν γατόψαρα, loach ή σαλιγκάρια τα οποία σύντομα θα ανακαλύψουν και θα καταναλώσουν κάθε εναπομείναν σκουλήκι. Καθώς τα grindal είναι ελαφριά, η χρήση αεραντλίας για κάποιο χρονικό διάστημα θα κρατήσει τα σκουληκάκια σε κυκλοφορία μέχρι να καταναλωθούν. Εναλλακτικά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια ταΐστρα σκουληκιών.



      Καλλιέργεια σκουληκιών Grindal, Εύκολα, απλά και οικονομικά
      --------------------
      Infusoria, Η απαραίτητη τροφή για νεοεκκολαφθείσες λάρβες
      Microworms, Η ευκολότερη καλλιέργεια ζωντανής τροφής
      Προνύμφες κουνουπιών, Μια καλοκαιρινή λιχουδιά
    • Από Zorba_The_Freak
      Μιας και εκφραστηκε ενδιαφερον για την τεχνικη που χρησιμοποιω για να προετοιμασω τα φυλλα που βαζω στα γαριδοενυδρεια μου, αποφασισα να το κανω εδω λιγο πιο αναλυτικά.

      Καταρχην μαζευουμε ήδη ξερά φύλλα απο καποιο μερος ΑΠΟΛΥΤΑ καθαρό. Δηλαδη μακρια από αυτοκινητα, καυσαερια, φυτοφαρμακα κλπ.

      Θέλουμε φυλλα που ΔΕΝ βγαζουν πολλες τανινες καθως οι γαριδες δεν τις γουσταρουν καθόλου.

      Καταλληλα δενδρα ειναι η βελανιδιά, ο πλάτανος κλπ.

      Μετα την συλλογή εγώ τα πλένω και τα στεγνώνω καλά για να μην μουχλιασουν.

      Για να τα βαλω στο ενυδρειο χρησιμοποιω δυο τρόπους:

      1) Εχω ένα πλαστικο ποτηρι μεγαλουτσικο, βαζω νερο αλλαγής απο καποιο ενυδρειο και εκει μουλιαζω τα φυλλα καμμια εβδομαδα κατω απο φως. Με αυτον τον τρόπο πετυχαίνω:
      α) να βγαλουν τα φυλλα οσες τανινες εχουν
      β) να βυθίζονται πιο ευκολα
      γ) να μαλακωσουν/αλοιωθούν ελαφρά, και
      δ) να δημιουργηθεί εν απρωτο biofilm. Αυτο βεβαια απλα το υποψιαζομαι, χωρις να ειμαι σιγουρος.

      2) Επειδή στα αλλα ενυδρεία μου χρησιμοποιω diy blackwater, βραζω τα φυλλα, φτιαχνω το blakcwater μου και μετα τα φυλλα τα χρησιμοποιώ για τις γαριδες μου.

      Πλεονεκτηματα ίδια με τα παραπάνω, τα φυλλα ειναι ετοιμα πιο γρήγορα, αλλα σίγουρα δεν δημιουργείται biofilm.


      Προσωπικα θεωρώ το leaf litter σημαντικό σε ενα γαριδοενυδρείο καθώς προσφερει εκτός από ενα απαραιτητο ειδος τροφής και ενα περιβάλλον σχεδόν ομοιο με το φυσικό.
    • Από Aquazone Team
      Ενυδρεία ειδών (species tank)
      του Θανάση Μπαλάσκα


      Στο χόμπι μας μια από τις μεγαλύτερες αν όχι η μεγαλύτερη χαρά είναι να βλέπουμε την δημιουργία μιας νέας ζωης στο ενυδρείο μας. Μέσα από τα εκατοντάδες είδη ψαριών που προσφέρονται στο χόμπι ελάχιστα μπορούν να μας δώσουν αυτήν την χαρά χωρίς να το επιδι'ωξουμε και φυσικά μιλάω για τα ζωοτόκα ψάρια όπως molly, platy, guppy κ.λ.π. Για τα υπόλοιπα είδη ψαριών θα πρέπει εμείς σαν χομπίστες να ασχοληθούμε περαιτέρω με τις ανάγκες τους, τις συνήθειες τους την προσομοίωση όσο το δυνατόν στον βιότοπο τους έτσι ώστε να έχουμε κάποιο θετικό αποτέλεσμα κάτι το οποίο μπορεί να μας παρέχει ένα ενυδρείο ειδών(species tank).

      Αρκετά είδη ψαριών και ιδιαίτερα όταν μιλάμε για ψάρια θηρευτές, εκ των πραγμάτων είναι μονόδρομος να κρατηθούν σε ενυδρείο ειδών ή αρκετές φορές λόγω επιθετικότητας μόνα τους ως μοναδικό ψάρι στο ενυδρείο.
      Όπως το λέει και η λέξη το ενυδρείο ειδών αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο είδος ψαριού που ο κάθε χομπιστας επιλέγει να δεσπόζει στο ενυδρείο του. Από πολλούς χομπίστες επικρατεί η άποψη ότι η χαρά που μπορεί να μας δώσει ένα τέτοιο ενυδρείο δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο τύπο ενυδρείου και σε αυτό έχουν αρκετό δίκιο.

      Πρώτα από όλα για να ξεκινήσουμε ένα τέτοιο εγχείρημα θα πρέπει να έχουμε διαβάσει αρκετά για το είδος που θέλουμε να ασχοληθούμε για τις διατροφικές του συνήθειες τα σημεία όπου το βρίσκουμε στον εκάστοτε βιότοπο, τις συνήθειες ζευγαρώματος του, τυχόν κλιματικές αλλαγές που ενεργοποιούν την κατάσταση ζευγαρώματος κάτι το οποίο συναντάμε σε ένα μεγάλο ποσοστό στον Αμαζόνιο κατά τις περιόδους ξηρασίας-βροχών. Φυσικά υπάρχουν και άλλες πολλές μικρολεπτομέρειες που πρέπει να κοιτάξουμε ανάλογα το είδος έτσι ώστε να επιτύχουμε ένα σωστό ενυδρείο ειδών (species tank).

      Τις περισσότερες φορές, κάποιος που επιλεγεί να κρατήσει ένα ενυδρείο ειδών με το αγαπημένο του είδος ψαριού, αν όχι αμέσως μετά από κάποιο διάστημα προσαρμόζει το ενυδρείο αυτό και σαν βιοτοπικό έτσι ώστε να κάνει τα ψάρια του να νιώσουν πιο ευχάριστα. Κάτι τέτοιο είναι αν όχι το ζητούμενο μια πολύ καλή κίνηση γιατί έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες να δούμε την αληθινή συμπεριφορά του είδους οπού έχουμε επιλέξει που σίγουρα δεν θα βλέπαμε σε ένα κοινωνικό ενυδρείο.

      Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δώσουμε επίσης στην χημεία του νερού μας έτσι ώστε να είναι όμοια με αυτήν του εκάστοτε βιότοπου όπου ζει το είδος ψαριού που έχουμε επιλέξει. Μεγάλη απόκλιση από τις σωστές τιμές που συναντάμε στην φύση θα κάνει τα ψάρια μας πιο νευρικά αρκετά πιο ευαίσθητα σε τυχόν ασθένειες και γενικά θα μειώσουμε σε μεγάλο βαθμό την όλη μας προσπάθεια μιας και τα ψάρια μας δεν θα ζουν σε ένα ευχάριστο κλίμα.

      Θα τονίσω για άλλη μια φορά ότι πρέπει να τηρούμε σωστές συνθήκες σε ένα τέτοιο ενυδρείο έτσι ώστε να εξασφαλίσουμε την υγεία του πληθυσμού μας.
      Ενώ σε ένα κοινωνικό ενυδρείο όταν παρουσιάζεται κάποια ασθένεια βλέπουμε κάποια ψάρια να κολλάνε και κάποια άλλα όχι, σε ένα ενυδρείο ειδών αν προσβληθούν κάποια ψάρια από μια ασθένεια αυτή θα περάσει γρηγορότερα αν όχι ραγδαία λόγω του ότι το ενυδρείο μας θα πλαισιώνεται από ένα μόνο είδος.
      Σε ένα ενυδρείο ειδών σίγουρα θα νιώσουμε ανακούφιση στο θέμα της διατροφής. Ενώ σε ένα κοινωνικό ενυδρείο προσπαθούμε μάταια να βρούμε την χρήση τομή έτσι ώστε όλα μας τα ψάρια να λαμβάνουν την σωστή διατροφή σε ένα ενυδρείο ειδών αυτό είναι κάτι πολύ εύκολο μιας και θα αναφερόμαστε για ένα μόνο είδος ψαριού με συγκεκριμένες ανάγκες.

      Να κλείσω λέγοντας, ότι και από προσωπική μου εμπειρία ότι τυχόν γέννες ψαριών μου έχουν προκύψει ήταν μέσα από ενυδρεία ειδών τις περισσότερες φορές και σπάνια σε κοινωνικό ενυδρείο. Πραγματικά η χαρά που μας δίνει ένα τέτοιο ενυδρείο είναι αρκετά μεγάλη και για αυτό λοιπόν αν το σκέφτεστε προχωρήστε και σίγουρα θα καταλάβετε τι εννοώ.
    • Από Aquazone Team
      Διακοπή ρεύματος και ενυδρείο
      του Σταμάτη Χαλικιά
      Σε περίπτωση διακοπής ρεύματος:

      1α. ελπίζω να έχουμε UPS που να μπορεί να μας κρατάει για πολύ ώρα το PC ανοιχτό για να βλέπουμε aquazone.

      1β. δεν ταΐζουμε αν υπάρχει αυτόματη ταΐστρα τη σταματάμε .

      2. ανοίγουμε τα καπάκια του ενυδρείου για να παίρνει οξυγόνο από την επιφάνεια .

      3. μετά από 3 ώρες αδειάζουμε το νερό από το φίλτρο και δεν το γεμίζουμε απλά φροντίζουμε να υπάρχει υγρασία εφ όσον κρατάει πολλές ώρες η διακοπή .

      4. μετά από 6 ώρες κάνουμε αλλαγή νερού το 1/4 .

      5. μετά από 12 ώρες πρέπει να έχουμε πάρει μια αεραντλία μπαταρίας .

      6. αν έχουμε το σωστό αριθμό ψαριών σε σχέση με τα λίτρα του ενυδρείου ,τουλάχιστον για ένα 24ωρο δεν χρειάζεται τίποτα από όλα αυτά να γίνουν .Όλα αυτά ξεκινάνε να γίνονται από τις 24 ώρες και μετά .

      Εδώ υπάρχει και συζήτηση σχετικά .
      http://www.aquazone.gr/forums/index.php?sh...mp;#entry134356
    • Από delta66
      Pangasius

      ένας καρχαρίας στο ενυδρείο σας

      Για να είμαστε ενήμεροι πριν την πατήσουμε.
       
      .........................................................................................................................................................
      (απόσπασμα από)
      Επτά ψάρια που καλύτερα θα ήταν να αφήνονται στη φύση
      Γατόψαρο Pangasius
      Το Pangasius ή καρχαριοειδές γατόψαρο είναι δυστυχώς ένα κοινό θέαμα στα ενυδρεία των εμπόρων. Γενικά τα εισαγόμενα είδη που εμφανίζονται είναι τα hypophthalmus Pangasianodon και sanitwongsei Pangasius - και τα δύο πωλούνται συνήθως ως Iridescent sharks. (σημ μτφ : το sanitwongsei Pangasius, στην Ελλάδα το συναντάμε και ως Gallagher - Γκάλαχερ)
      Αυτά τα ψάρια διατίθενται μαζικά στη βιομηχανία τροφίμων. (σημ μτφ : μπορεί να έχετε δει τα φιλέτα Καλλιμάνης Pangasius http://www.kallimani...age=65&langid=1)
      Τα μωρά ψάρια που βλέπουμε στα τοπικά καταστήματα ενυδρείων είναι ακριβώς ένα κερδοφόρο παράπλευρο εμπόριο. Υπάρχει ένας λόγος που ανατρέφονται εμπορικά εκτός από την γεύση. Είναι ταχέως αναπτυσσόμενα, μεγάλα ψάρια. Όταν τα ψάρια διατίθενται στο εμπόριο ως τροφή, είναι πιθανώς νεότερα από ενός χρόνου αλλά ήδη πάνω από 30cm μήκος.
      Δεδομένου ότι το άγριο hypophthalmus έχει καταγραφεί πάνω από 1.3 μέτρα και 44 κιλά και το sanitwongsei 3 μέτρα και 300 κιλά, μπορείτε να καταλάβετε ότι υπάρχουν πολύ λίγα δημόσια ενυδρεία που μπορούν ικανοποιητικά να στεγάσουν αυτά τα ψάρια ως ενήλικα, πόσο μάλλον να το κάνουν οι ερασιτέχνες χομπίστες.
      Προσθέστε σε αυτό το ογκώδες μέγεθος, το γεγονός ότι είναι γρήγοροι κολυμβητές και νευρικά ψάρια.
      Έτσι λοιπόν δεν ειναι μεγάλη η έκπληξη ότι τα περισσότερα από αυτά τα ψάρια που διατηρούνται σε ενυδρεία να έχουν κατεστραμμένες μύτες και μάτια από τα χτυπήματα στα τζάμια των ενυδρείων.
       

      .........................................................................................................................................................
      Πιάστηκε γιγαντιαίο γατόψαρο Pangasius εννέα ποδών.
      (σημ μτφ : πρόκειται για το είδος Pangasianodon gigas ή αλλιώς Pangasius paucidens)
      ..... Διάφορα παρόμοια είδη μερικές φορές εμφανίζονται στο εμπόριο ενυδρείων, αλλά κανένα από αυτά δεν ειναι λογικές προσθήκες σε ενα ενυδρείο.
      Θα συμβουλεύαμε ιδιαιτέρως να αποφύγετε να αγοράσετε το Pangasius sanitwongsei και το Pangasius hypophthalmus (στο παρελθόν sutchi), αφού μπορούν να φτάσουν σε τελικό μέγεθος γύρω στα 200 εκατοστά (δυο μέτρα) και 120 εκατοστά (1,2 μέτρα) αντίστοιχα.
       

      .........................................................................................................................................................
      Εξερεύνηση των μύθων στη διατήρηση των ψαριών:
      Τα ψάρια αυξάνονται ανάλογα το μέγεθος του ενυδρείου τους.
      Αυτό είναι ένας από τους παλαιότερους και πιό επικίνδυνους μύθους. Ενώ είναι αλήθεια ότι παρότι μερικοί τύποι ψαριών θα μείνουν "νάνοι" (stunted) αν δεν τους δίνεται ο απαραίτητος χώρος, τα περισσότερα δεν μένουν.
      Το Oscars, Tinfoil barbs, ασημένια δολάρια και plecos είναι παραδείγματα ειδών που δεν μένουν νάνοι και δεν πρέπει να αγοραστούν εκτός αν έχετε ικανοποιητικών διαστάσεων ενυδρείο.
      Το Goldfish και ο Clown loaches είναι μεταξύ των λίγων διακοσμητικών ειδών ψαριών που μένουν νάνοι. Αλλά αυτή η διακοπή της ανάπτυξης προκαλεί ζημιά;
      Αυτό είναι δύσκολο να απαντηθεί, σίγουρα όμως τα ψάρια στα ενυδρεία με πρόβλημα χώρου, είναι περισσότερο επιρρεπή σε ασθένειες που προκαλούνται από την κακή ποιότητα νερού και την αστάθεια pH, όπως το finrot και το fungus.
       

       
      .........................................................................................................................................................
      Αφού δεν έχει γίνει κάποια μελέτη ακόμα για τα ψάρια, εδώ είναι ένα παράδειγμα από μελέτη για τις ....
      - Επιπλοκές του νανισμού στον άνθρωπο. Από Mayo Clinic staff.

      Οι σχετικές με τον νανισμό επιπλοκές μπορούν να ποικίλουν πολύ, αλλά μερικές επιπλοκές είναι κοινές μεταξύ κάποιων καταστάσεων.

      Συμμετρικός νανισμός
      Με τις διαταραχές που προκαλούν συμμετρικό νανισμό, τα προβλήματα στο συνολική ανάπτυξη συχνά οδηγούν σε επιπλοκές με άλλα αναπτυγμένα εσωτερικά όργανα. Παραδείγματος χάριν, τα προβλήματα νεφρών ή καρδιάς συχνά παρόντα στο σύνδρομο Turner μπορούν να έχουν μια σημαντική επίδραση στη γενική υγεία ενός παιδιού. Η απουσία σεξουαλικής ωρίμανσης που συνδέεται με την ανεπάρκεια ορμονών ανάπτυξης ή με το σύνδρομο Turner, έχει επιπτώσεις όχι μόνο στη φυσική ανάπτυξη αλλά και την κοινωνική ένταξη του ατόμου.


      Ασύμμετρος νανισμός
      Τα κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα του κρανίου, της σπονδυλικής στήλης και των άκρων στις περισσότερες μορφές ασύμμετρου νανισμού οδηγούν σε μερικά κοινά προβλήματα:

      * Καθυστερήσεις στην ανάπτυξη μηχανικών δεξιοτήτων, όπως να σηκώνεσαι όρθιος, το σύρσιμο και το περπάτημα
      * Συχνές μολύνσεις αυτιών (μέσα ωτίτιδα) και κίνδυνος απώλειας ακοής
      * Στράβωμα των ποδιών (genu varum)
      * Δυσκολία στην αναπνοή κατά τη διάρκεια του ύπνου (sleep apnea)
      * Πίεση στο νωτιαίο μυελό στη βάση του κρανίου
      * Στριμμένα, συσσωρευμένα δόντια
      * Προοδευτική σοβαρή Κύφωση (kyphoscoliosis) ή Λόρδωση (lordosis) της πλάτης
      * Στην ενηλικίωση, στένεμα του καναλιού στη χαμηλότερη σπονδυλική στήλη (lumbosacral spinal stenosis), με συνέπεια την πίεση στο νωτιαίο μυελό και τον επόμενο πόνο ή το μούδιασμα στα πόδια
      * Αρθρίτιδα στην ενηλικίωση
      * Αύξηση βάρους που μπορεί περαιτέρω να περιπλέξει τα προβλήματα με τις ενώσεις και τη σπονδυλική στήλη και να ασκήσει πίεση στα νεύρα.

      Εγκυμοσύνη
      Οι γυναίκες με το συμμετρικό νανισμό μπορούν να αναπτύξουν αναπνευστικά προβλήματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η γέννα με Καισαρική τομή είναι σχεδόν πάντα απαραίτητη επειδή το μέγεθος και η μορφή της λεκάνης δεν επιτρέπουν την φυσιολογική γέννα.
      Δημόσιες αντιλήψεις
      Οι άνθρωποι με κανονικό ύψους, συχνά παρερμηνεύουν διάφορα για τους ανθρώπους με νανισμό. Πολλοί λανθασμένα, θεωρούν ότι οι άνθρωποι με το νανισμό έχουν περιορισμένες διανοητικές δυνατότητες ή τις διαταραχές προσωπικότητας. Κρίνοντας την ωριμότητα από το ύψος παρά από την ηλικία, μερικοί άνθρωποι μεταχειρίζονται τους ανθρώπους με νανισμό ως παιδιά.
      Υπάρχει επίσης μια μακρά ιστορία για τους ανθρώπους με νανισμό που μεταχειρίστηκαν ως ψυχαγωγικό θέαμά. Και η απεικόνιση των ανθρώπων με νανισμό στο σύγχρονο κινηματογράφο προσφεύγει συχνά σε στερεότυπα.
      Τα παιδιά με νανισμό είναι ιδιαίτερα ευάλωτα για πείραγμα και εμπαιγμό από τους συμμαθητές τους. Επειδή ο νανισμός είναι σχετικά ασυνήθιστος, τα παιδιά μπορούν να αισθανθούν απομονωμένα από τους συνομήλικους τους.
       

      .........................................................................................................................................................
      - Seven fish best left in the wild:
      Pangasius catfish
      Shark Catfish or Pangasius are sadly a common site in dealers tanks. Generally the species imported appear to be Pangasianodon hypophthalmus and Pangasius sanitwongsei - both usually sold as Iridescent sharks.
      These fish are mass produced for the food industry - you may have seen “Vietnamese River Cobbler” fillets for sale at supermarkets - this is usually the same fish.
      The babies seen in your local aquarium shop are just a profitable side line. There is a reason they are commercially farmed other than taste.
      They are fast growing, large fish. When the fish are harvested for food they are probably less than a year old but already well over 30cm long.
      Given that wild P. hypophthalmus have been recorded at over 1.3 metres and 44 kg and P. sanitwongsei 3 metres and 300 kg, you can see that there are probably few major public aquaria that can satisfactorily house these fish as adults, let alone hobbyists.
      Add to this massive potential size the fact they are a fast swimming, nervous fish then it's little surprise most of the fish seen in aquaria have damaged noses and eyes from crashing into the aquarium glass.
      http://www.practicalfishkeeping.co.uk/pfk/....php?blogid=216


      - Nine foot Giant pangasius catfish caught
      .....A number of related species do sometimes appear in the aquarium trade, but none of them make sensible additions to the aquarium.
      We would strongly advise avoiding Pangasius sanitwongsei and P. hypophthalmus (formerly sutchi) should you see them for sale, as they can reach around 2m/6'6" and 120cm/4' respectively.
      http://www.practicalfishkeeping.co.uk/pfk/...em.php?news=661


      - Exploding the fishkeeping myths:
      Fish grow to the size of their tank.
      This is one of the oldest and most dangerous myths. While it is true that some types will become stunted when kept in overcrowded conditions, most do not.
      Oscars, Tinfoil barbs, Silver dollars and plecs are examples of species that don’t become stunted and they shouldn’t be purchased unless you have sufficient tank space.
      Goldfish and Clown loaches are among very few ornamental fish species that do become stunted.
      But does stunting cause harm?
      That’s difficult to answer, but fish in overcrowded conditions are going to be more prone to diseases caused by poor water quality and pH instability, such as finrot and fungus.
      http://www.practicalfishkeeping.co.uk/pfk/...?article_id=704


      - Complications By Mayo Clinic staff
      Complications of dwarfism-related disorders can vary greatly, but some complications are common among a number of conditions.
      Disproportionate dwarfism
      The characteristic features of the skull, spine and limbs shared by most forms of disproportionate dwarfism result in some common problems:
      Delays in motor skills development, such as sitting up, crawling and walking Frequent ear infections (otitis media) and risk of hearing loss Bowing of the legs (genu varum) Difficulty breathing during sleep (sleep apnea) Pressure on the spinal cord at the base of the skull Crowded teeth Progressive severe hunching (kyphoscoliosis) or swaying (lordosis) of the back In adulthood, narrowing of the channel in the lower spine (lumbosacral spinal stenosis), resulting in pressure on the spinal cord and subsequent pain or numbness in the legs Arthritis in adulthood Weight gain that can further complicate problems with joints and the spine and place pressure on nerves Proportionate dwarfism
      With disorders causing proportionate dwarfism, problems in overall growth often result in complications with other poorly developed organs. For example, kidney or heart problems often present in Turner syndrome can have a significant effect on a child's general health. An absence of sexual maturation associated with growth hormone deficiency or Turner syndrome affects not only physical development but also social functioning.
      Pregnancy
      Women with disproportionate dwarfism may develop respiratory problems during pregnancy. A Caesarean delivery is almost always necessary because the size and shape of the pelvis doesn't allow for vaginal delivery.
      Public perceptions
      People of average height often hold misconceptions about people with dwarfism. Many wrongly believe that people with dwarfism have limited intellectual abilities or personality disorders. Judging maturity by height rather than age, some people may treat people with dwarfism as children.
      There's also a long history of people with dwarfism being treated as spectacles for entertainment. And the portrayal of people with dwarfism in modern movies often resorts to stereotypes.
      Children with dwarfism are particularly vulnerable to teasing and ridicule from classmates. Because dwarfism is relatively uncommon, children may feel isolated from their peers.
      http://www.mayoclinic.com/health/dwarfism/...N=complications


      ΥΓ μετά από σοβαρό λειτουργικό πρόβλημα του www.practicalfishkeeping.co.uk τα περισσότερα άρθρα του, έχουν χαθεί ή αλλάξει διεύθυνση, με αποτέλεσμα να μην λειτουργούν οι σύνδεσμοι.
       
    • Από Aquazone Project Team
      Μετρώντας το Ψάρι



      Όλοι μας έχουμε στη κατοχή μας ψάρια και πολλές φορές έχουμε σκεφτεί να τα μετρήσουμε για να δούμε πόσο μεγάλωσαν ή τι μέγεθος έχουν. Όταν προσπαθήσουμε να το δοκιμάσουμε μας έρχεται αμέσως η απορία…. "Με ή χωρίς την ουρά";
      Για τη διευκρίνιση και την απάντηση αυτής της απορίας γράφτηκε αυτό το μικρό άρθρο το οποίο συνοδεύεται από μια επεξηγηματική εικόνα.
      Σωστή απάντηση δεν υπάρχει, αφού με ή χωρίς την ουρά, πάλι συγκρίσιμη θα είναι η μέτρηση μας. Έτσι λοιπόν πολλές φορές όταν διαβάζουμε ένα προφίλ ή ακόμα όταν πάμε να αγοράσουμε ένα ψάρι βλέπουμε στις πληροφορίες το μέγεθός του. Τις περισσότερες φορές διπλά από τη διάσταση βρίσκονται δύο γράμματα που μας μπερδεύουν περισσότερο, π.χ. SL 5 εκατοστά
      Τι είναι όμως αυτά τα αρχικά; Γιατί υπάρχουν; Σε τι μας χρησιμεύουν;

      Όλες αυτές οι πληροφορίες δίνονται στην παρακάτω λίστα:
      • TL: Μήκος μαζί με το ουραίο πτερύγιο (Total Length)
      • SL: Μήκος Χωρίς το ουραίο πτερύγιο (Standard Length)

       

    • Από Aquazone Team
      Προσαρμογή των ζωντανών στο ενυδρείο μας
      του Μιχάλη Πλαδέλη


      Εισαγωγή

      Πολλοί ενυδρειόφιλοι συχνά ξοδεύουν αρκετές ώρες στο internet, ψάχνοντας πληροφορίες για κάποια συγκεκριμένα είδη τα οποία θέλουν να συντηρήσουν στο ενυδρείο τους. Συχνά επίσης, πηγαίνοντας σε κάποιο μαγαζί συναντάμε κάποιο είδος (ψάρι, ασπόνδυλο, κοράλι) το οποίο ερωτευόμαστε αμέσως, έτσι μια και δύο το παίρνουμε στη σακουλίτσα του και τρέχουμε στο σπίτι για να το βάλουμε στο ενυδρείο. Ξαφνικά όμως άνευ λόγου και αίτιας το ζωντανό πεθαίνει και εμείς απογοητευόμαστε καθώς δεν γνωρίζουμε το γιατί.

      Θα πρέπει να έχουμε υπόψιν μας ότι προτού αγοράσουμε κάποιο ζωντανό θα πρέπει να ζητήσουμε πληροφορίες από το μαγαζί σχετικά με το χρονικό διάστημα που έχει παραμείνει το είδος στο μαγαζί του και τις τυχόν θεραπείες που έχει υποβληθεί. Είναι αυτονόητο ότι δεν πρέπει να αγοράζουμε ζωντανά όταν προέρχονται από πολύ πρόσφατες εισαγωγές (1-2 ημέρες), καθώς θα είναι ιδιαίτερα στρεσαρισμένα από το ταξίδι και την αλλαγή περιβάλλοντος και προφανώς δεν θα έχουν προλάβει να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες προληπτικές αντιπαρασιτικές θεραπείες. Σε τέτοια περίπτωση μπορούμε απλά να ζητήσουμε από το μαγαζάτορα να μας το κρατήσει έως ότου είναι σε καλή κατάσταση για να το αποκτήσουμε. Σε διαφορετική περίπτωση, εάν βιαζόμαστε να αποκτήσουμε το ζωντανό θα πρέπει να το περάσουμε από κάποιο ενυδρείο-καραντίνα εφαρμόζοντας κάποιες μεθόδους με τις οποίες θα κάνουμε αποπαρασιτοποίηση προκειμένου να σιγουρευτούμε ότι είναι υγιές και σε καλή κατάσταση και να το μεταφέρουμε στο κυρίως ενυδρείο μας ακολουθώντας την ίδια διαδικασία προσαρμογής σε περίπτωση που οι συνθήκες στα δύο ενυδρεία διαφέρουν. Βεβαίως αυτή η διαδικασία απαιτεί μεγάλη εμπειρία και γνώση και μπορεί από κάποιους λανθασμένους χειρισμούς να έχει τα αντίθετα αποτελέσματα. Η καραντίνα είναι καλό να χρησιμοποιείται σε όλες τις περιπτώσεις, ανεξάρτητα από το αν είναι πρόσφατη εισαγωγή ή παραλαβή, καθώς από αυτήν εξαρτάται η περαιτέρω πορεία του ενυδρείου που θα φιλοξενήσει το ζωντανό.

      Το ενυδρείο-καραντίνα είναι συνήθως ένα μικρό ενυδρείο το οποίο όμως είναι πλήρως εξοπλισμένο (φίλτρο, θερμαντήρα, χαμηλό φωτισμό) και χρησιμοποιείται για κάθε νέο είδος που αποκτούμε προκειμένου να περάσει κάποιο ικανό χρονικό διάστημα συνήθως 2-3 εβδομάδων. Σε αυτό το διάστημα μπορούμε να σιγουρευτούμε για το ότι το νέο μας απόκτημα είναι υγιές και τρώει καλά και δεν αναμένεται να δημιουργήσει προβλήματα ασθενειών, παρασίτων στους υπόλοιπους κατοίκους στο ενυδρείο που θα μπει να συγκατοικήσει.

      Προκειμένου να χαρούμε όσο το δυνατόν για περισσότερο χρονικό διάστημα το νέο μας ζωντανό και να μην απογοητευτούμε γρήγορα, θα πρέπει να ακολουθήσουμε μια απλή, αλλά πολύ σημαντική διαδικασία, την προσαρμογή. Ο λόγος που ακολουθούμε αυτή τη διαδικασία είναι προφανής: Οι συνθήκες διαβίωσης του εκάστοτε ζωντανού μέχρι την αγορά από εμάς, διαφέρουν τις περισσότερες φορές πολύ από τις συνθήκες που έχουμε στο ενυδρείο μας. Το ph, η σκληρότητα, η αλατότητα, η θερμοκρασία, είναι κάποιες σημαντικές παράμετροι οι οποίες έχουν μεγάλες διαφορές από ενυδρείο σε ενυδρείο. Διαφορές της τάξεως του 0,3-0,5 στο pH, ή άνω των 2-3 βαθμών στην σκληρότητα, ή στην περιεκτικότητα των νιτρικών αλάτων, σε επίπεδα που σε εμάς δεν φαίνονται τόσο σημαντικά, μπορεί να έχουν σοβαρές παρενέργειες στην υγεία των ζωντανών μας.

      Κατά τους μήνες που έχουμε ακραίες θερμοκρασίες (χειμώνα, καλοκαίρι) καλό είναι τη σακούλα από το μαγαζί να την βάζουμε σε ένα φορητό ψυγειάκι μεταφοράς τροφίμων (χωρίς την παγοκύστη μέσα βέβαια) ή σε κάποια μικρή κούτα με φελιζόλ. Με αυτή την μέθοδο μπορούμε να αποφύγουμε τις μεγάλες διακυμάνσεις στη θερμοκρασία κατά την μεταφορά από το μαγαζί έως το σπίτι μας. Στο μαγαζί καλό θα είναι η σακούλα να γεμίζει με όσο το δυνατόν περισσότερο νερό και να παραμένει φουσκωμένη προκειμένου να υπάρχει αρκετό νερό με οξυγόνο κατά τη μεταφορά. Τονίζεται επίσης, ότι πρέπει να αποφεύγουμε άσκοπες καθυστερήσεις κατά την διαδικασία της μεταφοράς, ενώ η προσαρμογή θα πρέπει να έχει ξεκινήσει το αργότερο εντός 2 ωρών από την ώρα που θα μπει το ζωντανό στη σακούλα.

      Επίσης είναι πολύ σημαντικό όταν πρόκειται για τα πρώτα μας ζωντανά να βεβαιωθούμε ότι το ενυδρείο μας έχει στρώσει καλά και το βιολογικό φίλτρο λειτουργεί κανονικά (NH3,4=0 NO2=0, NO3
      Προτού προχωρήσουμε στην διαδικασία της προσαρμογής, προγραμματίζουμε την ώρα εισαγωγής του νέου ζωντανού στο ενυδρείο καθώς θα πρέπει να έχουμε σβήσει το φωτισμό και καλό θα ήταν να παραμείνει ολόκληρο το πρώτο βράδυ χωρίς φωτισμό προκειμένου να περιορίσουμε το όποιο πιθανό στρεσάρισμα. Αν δεν μπορεί να γίνει αυτό τότε θα πρέπει να είναι το ενυδρείο σκοτεινό για 4-5 ώρες περίπου και στη συνέχεια ο φωτισμός να ανάβει σταδιακά.

      Σημαντικό είναι επίσης ότι πριν ξεκινήσουμε την διαδικασία της προσαρμογής, καλό θα είναι να ταΐσουμε τα υπόλοιπα ζωντανά του ενυδρείου μας (εφόσον υπάρχουν), καθώς ο καινούργιος κάτοικος είναι εξαιρετικά απίθανο να φάει από την πρώτη μέρα, οπότε ταΐζοντας μετά την εισαγωγή του το πιθανότερο είναι να μείνει η τροφή και να βρωμίζει το ενυδρείο. Το καλύτερο για τις πρώτες 24-48 ώρες να τον μην ταίζουμε καθόλου και να παρακολουθούμε πολύ διακριτικά τις κινήσεις και την συμπεριφορά του αποφεύγοντας απότομες κινήσεις στο ενυδρείο ή εργασίες συντήρησης. (αλλαγή νερού κλπ). Είναι προτιμότερο οι όποιες εργασίες συντήρησης να γίνονται την παραμονή της εισαγωγής νέου είδους στο ενυδρείο μας.

      Καλό θα είναι μόλις ανοίξουμε τη σακούλα μεταφοράς, να πάρουμε κάποιες μετρήσεις από το περιεχόμενο της σακούλας για pΗ, σκληρότητα και αλατότητα, για να ξέρουμε περίπου που βαδίζουμε. Πάντα πρέπει χρησιμοποιούμε καθαρές σύριγγες και μπουκαλάκια και να καθαρίζονται πολύ καλά πριν και μετά από κάθε χρήση χρησιμοποιώντας τρεχούμενο, απιονισμένο ή νερό από αντίστροφη όσμωση ή ακόμα και να τα αποστειρώσουμε προκειμένου να θα καθαρίσουν πολύ καλά και να τα ξαναχρησιμοποιήσουμε. Σχετικά με τις μετρήσεις που θα κάνουμε, είναι προφανές ότι όσο περισσότερο διαφέρουν οι συνθήκες (παράμετροι) με αυτές του ενυδρείου μας, τόσος περισσότερος χρόνος θα χρειαστεί για την προσαρμογή. Η όλη διαδικασία παίρνει συνήθως μία ώρα να ολοκληρωθεί. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως πολλοί προτείνουν για κάθε 0,2 βαθμούς διαφοράς στο pH, μισή ώρα επιπλέον προσαρμογή, με ανώτατο όριο τις 2 ώρες.


      Προσαρμογή με χρήση της σακούλας μεταφοράς

      Καλό θα είναι τη σακούλα μεταφοράς του μαγαζιού να την βάλουμε μέσα σε μια άλλη καθαρή σακούλα για να αποφύγουμε τις τυχόν βρωμιές ή σκόνη που θα υπάρχουν πάνω στη σακούλα μεταφοράς. Αφού λοιπόν έχουμε κλείσει τα φώτα βάζουμε τη κλειστή σακούλα στην επιφάνεια του ενυδρείου μας για 15 περίπου λεπτά. Προσοχή: Δεν ανοίγουμε τη σακούλα αμέσως. Σιγά-σιγά η θερμοκρασία του νερού του ενυδρείου μας αρχίζει να μεταδίδεται στη σακούλα με το νέο μας ζωντανό. Αφού περάσει το πρώτο 15λεπτο ανοίγουμε τη σακούλα και προσθέτουμε ½ με ένα ποτήρι με νερό του ενυδρείου μας, κάθε 10-15 λεπτά. Συνεχίζουμε αυτή τη διαδικασία έως ότου, βάλουμε στη σακούλα 2-3 φορές το αρχικό περιεχόμενό της. Σε περίπτωση που βλέπουμε ότι στη σακούλα υπάρχει πολύ νερό και δεν θα χωρέσει 2-3 φορές επιπλέον, μπορούμε να αφαιρέσουμε ένα μέρος του προτού ξεκινήσουμε να προσθέτουμε νερό από το ενυδρείο. Μόλις το νερό φτάσει σε αυτήν την ποσότητα μέσα στη σακούλα, παίρνουμε το ζωντανό με προσοχή με μία απόχη και το βάζουμε στο ενυδρείο. Το νερό στη σακούλα το πετάμε.

      Ορισμένοι αναπαραγωγείς και εξαγωγείς στις οδηγίες που δίνουν, προτείνουν ότι μόλις ανοίξουμε τη σακούλα πρέπει να βάλουμε αμέσως το ζωντανό στο ενυδρείο μαζί με το νερό της σακούλας. Αυτό γιατί το ζωντανό κατά τη διάρκεια της μεταφοράς έχει παράγει αρκετή αμμωνία και έχει αποβάλει διοξείδιο του άνθρακα (CO2) το οποίο για όσο διάστημα παραμένει στη σακούλα (πολλές φορές μερικές ημέρες), ρίχνει το pH και με δεδομένη την πτώση της θερμοκρασίας κατά τη μεταφορά η αμμωνία δεν είναι τόσο τοξική. Όταν αφήσουμε λοιπόν τη σακούλα να επιπλέει ανεβαίνει η θερμοκρασία, στη συνέχεια ανοίγοντας τη σακούλα το CO2 φεύγει, το pH ανεβαίνει απότομα και έτσι η αμμωνία γίνεται αρκετά τοξική. Για αυτό το λόγο τονίστηκε παραπάνω ότι η μεταφορά από το μαγαζί στο σπίτι θα πρέπει να γίνεται άμεσα, προκειμένου να περιοριστούν κατά το δυνατόν τα φαινόμενα που περιγράφονται παραπάνω..


      Προσαρμογή με κουβά και σταγόνες

      Μία λίγο διαφορετική μέθοδος προσαρμογής την οποία ακολουθούμε κυρίως στα ασπόνδυλα είναι η εξής: Η αρχική ιδέα παραμένει η ίδια δηλαδή η σακούλα θα πρέπει να παραμείνει στην επιφάνεια του νερού προκειμένου να εξισσοροπηθεί η θερμοκρασία για 15 περίπου λεπτά. Στη συνέχεια παίρνουμε έναν κουβά (αχρησιμοποίητο-πεντακάθαρο) όπου βάζουμε μέσα το περιεχόμενο της σακούλας (νερό και ζωντανά) και τον βάζουμε χαμηλότερα από το ενυδρείο. Στη συνέχεια βάζουμε ένα σωληνάκι (αεραντλίας) το οποίο στερεώνουμε στο ενυδρείο και φροντίζουμε να στάζει στον κουβά με ροή 2-5 σταγόνες το δευτερόλεπτο. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε με κάποια βαλβίδα-ρυθμιστή ή στραγγαλιστή για το σωληνάκι.

      Μόλις ο κουβάς γεμίσει με το διπλάσιο του αρχικού νερού, αδειάζουμε το μισό και συνεχίζουμε τη διαδικασία έως ότου διπλασιαστεί πάλι. Τότε είμαστε έτοιμοι να τα βάλουμε στο ενυδρείο με πολύ προσοχή. Ορισμένα είδη, κυρίως θαλασσινά, απαιτούν πολύ περισσότερο χρόνο για προσαρμογή καθώς είναι ιδιαιτέρως ευαίσθητα σε απότομες αλλαγές της αλατότητας.

      Η παραπάνω μέθοδος χρησιμοποιείται και σε περίπτωση προσαρμογής ψαριών αλμυρού νερού καθώς πολλές φορές η διαφορά στο ph και στην αλατότητα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των ψαριών. Η διάρκειά της προσδιορίζεται περίπου στις 2 ώρες.

      Προσαρμογή με πλαστικό κουτί

      Άλλος ένας τρόπος προσαρμογής είναι η χρήση ενός πλαστικού κουτιού (μπωλ–τάπερ-αχρησιμοποίητο) στο οποίο βάζουμε το νερό από τη σακούλα μεταφοράς και το νέο μας ζωντανό και το αφήνουμε να επιπλέει στην επιφάνεια, προσθέτοντας κάθε τόσο λίγο νερό από το ενυδρείο. Μία εναλλακτική ιδέα που εφαρμόζουν μερικοί, είναι σε αυτό το κουτί να κάνουμε μία τρύπα στο κέντρο τόσο μικρή ώστε να μη βουλιάζει αλλά και παράλληλα να γεμίζει σιγά-σιγά με νερό του ενυδρείου έτσι ώστε σε κάποιο ικανό χρονικό διάστημα οι συνθήκες μέσα στο κουτί-τάπερ να είναι πανομοιότητες με του ενυδρείου. Στη συνέχεια πιάνουμε το ψάρι με μια απόχη και το βάζουμε στο ενυδρείο. Το νερό του τάπερ το πετάμε. Εδώ χρειάζεται πολύ προσοχή, καθώς το ψάρι το οποίο είναι πολύ πιθανό να έχει στρεσαριστεί αρκετά, μπορεί να αποφασίσει να πηδήξει έξω οπότε και είναι καλό να το έχουμε καλυμμένο.

      Παρασιτοκτόνες ενέργειες

      Συχνά ακούμε για το μπάνιο σε αλατόνερο σε αναλογία 0,3% για 3-15 λεπτά ή σε διάλυμα αλατόνερου χαμηλότερης αλατότητας όταν έχουμε να κάνουμε με καινούργια ψάρια θαλασσινού νερού προκειμένου να απομακρύνουμε όσο το δυνατό διάφορα εξωπαράσιτα τα οποία κουβαλάνε τα νέα ψάρια μας. Η όλη διαδικασία εξαρτάται από το κατά πόσο το είδος που πρόκειται να υποβληθεί σε τέτοια διαδικασία αντέχει την χορήγηση αλατιού και σε ποιες ποσότητες ή αντίστοιχα την υποαλατότητα.

      Ακόμα υπάρχει η μέθοδος για μπάνιο λίγων δευτερολέπτων σε διάλυμα φορμόλης (1:100) μέθοδος η οποία χρησιμοποιείται σε ιχθυοκαλλιέργειες καθώς έχει παρασιτοκτόνο δράση, όμως η αποτελεσματικότητα αυτής της μεθόδου στα τροπικά είδη τα οποία μας ενδιαφέρουν ελέγχεται και η χρήση του είναι αμφιλεγόμενη.

      Ορισμένοι χομπίστες στη συνέχεια ρίχνουν κάποιο υγρό anti-stress ή melafix ή προκειμένου να αντιμετωπίσουν το στρες της μεταφοράς ή και πιθανούς τραυματισμούς από τις απόχες. Πριν την χρήση κάποιου προϊόντος όπως το melafix, θα πρέπει να αφαιρούμε τον άνθρακα (εάν έχουμε) από το φίλτρο.

      Μία περίπτωση που πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν μας είναι το πολύωρα ταξίδια, κάτι που έχει τύχει σε αρκετούς από εμάς, ενώ βρισκόμαστε σε κάποια άλλη πόλη ή σε κάποια άλλη χώρα της Ευρώπης. Είναι σημαντικό να τονίσουμε στο κατάστημα όπου θα αγοράσουμε τα ψάρια την πολύωρη καθυστέρηση έτσι ώστε να φροντίσει ανάλογα με τροφοδοσία επιπλέον οξυγόνου είτε σε μορφή κάψουλας είτε με διοχέτευση από ειδική μπουκάλα οξυγόνου στην σακούλα όπου έχουμε το ψάρι.
      Στην συνέχεια θα πρέπει να μεριμνήσουμε για την θερμοκρασία. Σε κάποιες χώρες τις Ευρώπης υπάρχουν ειδικά μαξιλαράκια όπου μετά την τοποθέτησή τους στην τσάντα όπου θα έχουμε την σακούλα με το ψάρι-ψαριά αρχίζει να φουσκώνει τραβώντας υγρασία και με αυτόν τον τρόπο σταθεροποιεί την θερμοκρασία μέσα στην τσάντα.

      Προσοχή η τσάντα όπου θα έχουμε το ψάρι κατά το ταξίδι θα πρέπει να είναι δίπλα μας και όχι να πάει με τις αποσκευές αν ταξιδεύουμε με αεροπλάνο ή πλοίο.
      Όταν αισίως φτάσουμε στον προορισμό μας όπως καταλαβαίνετε τα ζωντανά μας θα είναι αρκετά ταλαιπωρημένα.

      Επιβάλλεται η έλλειψη φωτός στον χώρο που κάνουμε την προσαρμογή και σίγουρα στο ενυδρείο. Λόγω του ότι τα είδη έχουν περάσει αρκετές ώρες δεν θα έχουμε την πολυτέλεια του άπειρου χρόνου για την προσαρμογή. Με αργά βήματα κάνοντας στην αρχή μικρή προσθήκη νερού από το ενυδρείο όπου θα βάλουμε το ψάρι συνεχώς επιταχύνουμε την διαδικασία έτσι ώστε μέσα σε 1-1,5 ώρα maximum το ψάρι να έχει μπει στο νέο του σπιτικό.

      Η διαδικασία της προσαρμογής είναι από τις σημαντικότερες για την υγεία των ζωντανών στο ενυδρείο μας και θα πρέπει να την ακολουθούμε πιστά κάθε φορά που προσθέτουμε ένα νέο είδος.

      Είναι πολύ σημαντικό να ακολουθούμε τα παραπάνω βήματα χωρίς βιασύνη προκειμένου να μην έχουμε ξαφνικές απώλειες για άγνωστους και χωρίς προφανείς αιτίες λόγους.
×

Important Information

Πολιτική απορρήτου και Όροι χρήσης