Jump to content

Recommended Posts

gallery_1684_7_7851.jpg

 

 

Sphaerella spp.

Είναι γενικά ειρηνικό είδος, αλλά είναι απαραίτητο να υπάρχει μια απόσταση από γειτονικά κοράλλια ώστε να μπορέσει να ανοίξει τα πλοκάμια του χωρίς να ενοχληθεί από άλλους επιθετικότερους οργανισμούς.

Δραστηριοποιείται κατά τη διάρκεια της ημέρας θυμίζοντας ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο (από εκεί και η κοινή του ονομασία) και όταν ενοχληθεί (ή το βράδυ) κλείνει παίρνοντας ένα οβάλ σχήμα μικρού μεγέθους.

 

Το είδος αυτό δεν περιέχει συμβιωτική άλγη στους ιστούς του που σημαίνει ότι δεν είναι φωτοσυνθετικό, οπότε πρέπει να σιτίζεται με μικρό-ττλαγκτόν, Artemia, και τρόφιμα που έχουν σχεδιαστεί για παρόμοιους οργανισμούς.

 

Τοποθετείται στα χαμηλότερα επίπεδα του ενυδρείου, συνήθως στην άμμο ή ανάμεσα σε βράχους, αφού οι ανάγκες σε φωτισμό είναι περιορισμένες και χρειάζεται μια μέτρια ροή νερού.

Για την καλή του ανάπτυξη είναι απαραίτητη η προσθήκη ιχνοστοιχείων, στροντίου και ιωδίου.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
This topic is now closed to further replies.

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Similar Content

    • By Aquazone Project Team
      Plectorhinchus chaetodonoides
       
      Αυτό το ευαίσθητο είδος παρουσιάζει ενδιαφέρον, ιδίως όταν είναι μικρό, τόσο λόγω της εμφάνισής του όσο και του περίεργου τρόπου που κολυμπά, καθώς μιμείται δηλητηριώδεις πλατυέλμινθες για να προστατευτεί. Επειδή τα μικρά δεν είναι τόσο γρήγορα, πρέπει να έχουν ήρεμους συγκατοίκους που δεν θα καταναλώνουν αμέσως όλη την τροφή προτού προλάβουν τα ίδια να τραφούν. Μέχρι να συνηθίσουν, μπορούν να βρίσκουν μικρά σκουλήκια και καρκινοειδή που ζουν στην άμμο, ακριβώς όπως κάνουν και στη φύση. Στο ενυδρείο μπορούμε να κρατήσουμε παραπάνω από ένα ανήλικο, αλλά μεγαλώνοντας θα χρειαστούν αρκετό χώρο για να μην δημιουργηθούν προβλήματα, αφού το τελικό τους μέγεθος είναι αρκετά μεγάλο. Χρειάζεται άπλετο χώρο και καλές κρυψώνες.
       
      Τα μικρά αρνούνται συχνά να τραφούν και μπορεί να απαιτηθεί ζωντανή τροφή στην αρχή, όπως γαρίδες, φρέσκα μύδια ή ζωντανά σκουλήκια. Με τον καιρό θα δεχτεί ψιλοκομμένα φρέσκα ή καταψυγμένα μαλάκια, καλαμάρια, γαρίδες και ψάρια, αλλά και προπαρασκευασμένες κατεψυγμένες ψαροτροφές. Τα ενήλικα θα φάνε επίσης κάποιους επιθυμητούς κατοίκους του ενυδρείου όπως μικρά σαλιγκάρια, σκουλήκια, καρκινοειδή και οφίουρους. Θα φάει όμως και επιβλαβή σκουλήκια, όπως ορισμένους πολυχαίτες. Πρέπει να ταΐζεται πολλές φορές την ημέρα.
       
      Ζει σε βάθη από 1 έως 30 μέτρα. Τα μικρά απαντώνται μόνα και τα ενήλικα συχνά σχηματίζουν ομάδες. Κατά τη διάρκεια της ημέρας κρύβεται στον ύφαλο και τη νύχτα βγαίνει σε αμμώδεις περιοχές για να τραφεί. Σε αιχμαλωσία τα χρώματά του τείνουν να ξεθωριάζουν.
       
    • By Aquazone Project Team
      Plectorhinchus albovittatus
       
      Είναι ένα από τα πιο ανθεκτικά ψάρια, ωστόσο είναι και το μεγαλύτερο μέλος του γένους, καθιστώντας το πάρα πολύ μεγάλο για τη συντριπτική πλειοψηφία των ενυδρείων. Πρόκειται για έναν ατρόμητο θηρευτή που όταν εγκλιματιστεί θα γίνει επιθετικός και θα συναγωνιστεί με είδη που έχουν παρόμοια φύση. Κρατήστε μόνο ένα στο ενυδρείο, παρέχοντάς του αρκετό χώρο για κολύμπι και μερικές καλές κρυψώνες. Αυτό το είδος θα βοηθήσει να διατηρείται το υπόστρωμα του ενυδρείου καθαρό, αφού συνηθίζει να παίρνει μπουκιές άμμου στο στόμα του καθώς ψάχνει για τροφή.
       
      Στο ενυδρείο θα δεχτεί ψιλοκομμένα φρέσκα ή καταψυγμένα μαλάκια, καλαμάρια, γαρίδες και ψάρια, αλλά και προπαρασκευασμένες κατεψυγμένες ψαροτροφές. Πρέπει να ταΐζεται πολλές φορές την ημέρα. Καλό είναι να προσέξουμε την ψαροσύνθεση του ενυδρείου στο οποίο θα το εισάγουμε, αφού θα καταπιεί ολόκληρο ότι χωρά στο στόμα του, όπως μικρά ψάρια, γαρίδες, μικρά σαλιγκάρια και οφίουρους.     
       
       Ζει σε βάθη από 2 έως 50 μέτρα. Τα μικρά απαντώνται σε ρηχότερα νερά και ζουν μόνα, ενώ τα ενήλικα συχνά απαντώνται σε ζευγάρια. Ο αμερικανός βιολόγος Ransom A. Myers (1999) αναφέρει πως τα ενήλικα σχηματίζουν ομάδες κατά την περίοδο ζευγαρώματος μεταξύ Απρίλη και Μάη κοντά στη νέα σελήνη. Τα μικρά μοιάζουν με το Plectorhinchus lineatus, έχοντας τέσσερις οριζόντιες λωρίδες στα πλαϊνά. Φτάνοντας τα 14 εκατοστά, οι λωρίδες τις κοιλιάς χάνονται και σε πλήρη ενηλικίωση το είδος γίνεται γκρι με μαύρα πτερύγια.
    • By Aquazone Project Team
      Scolopsis bilineata
       
      Το είδος αυτό είναι ανθεκτικό και πολύ ενδιαφέρον να το παρακολουθείς, αφού παίρνει μπουκιές άμμου για να βρει μικρά σαλιγκάρια, σκουλήκια και καρκινοειδή με τα οποία και τρέφεται, φτύνοντας τους κόκκους  δεξιά και αριστερά. Είναι απαραίτητο λοιπόν να έχουμε λεπτόκοκκο υπόστρωμα βάθους τουλάχιστον 5 εκατοστών. Καλό είναι να κρατάμε μόνο ένα στο ενυδρείο και με ήσυχους συγκατοίκους.   
       
      Στη φύση τρέφεται με σαλιγκάρια, σκουλήκια και καρκινοειδή που βρίσκει στην άμμο. Στο ενυδρείο θα δεχτεί διάφορα είδη κατεψυγμένης ή φρέσκιας τροφής, όπως γαρίδες, μύδια και κομμάτια ψαριών. Αν κάποιο αρνείται να φάει, καλό είναι να του προσφέρουμε ζωντανές γαρίδες ή σκουλήκια. Αν και κάποια στιγμή θα μάθει να πιάνει την τροφή του από τη στήλη του νερού, συνήθως προτιμά να τρέφεται από το βυθό. Έτσι θα πρέπει να είμαστε σίγουροι πως κάποια κομμάτια θα φτάνουν στον πάτο, πριν να καταναλωθούν από άλλα ψάρια. Πρέπει να τρέφεται τουλάχιστον 3 φορές τη μέρα. 
       
      Ζει σε βάθη από 1 μέχρι 30 μέτρα. Τα μικρά απαντώνται συνήθως μόνα, ενώ τα ενήλικα συχνά σχηματίζουν ζευγάρια και σπανιότερα μικρά κοπάδια. Συχνά ακολουθούνται από wrasses που εκμεταλλεύονται το ανακάτεμα του βυθού για να κλέψουν τροφή (το ίδιο κάνουν και αυτά, ακολουθώντας μπαρμπούνια με τον ίδιο στόχο). Υπάρχουν τρεις χρωματικές φάσεις που περνούν τα μικρά, ανάλογα με τη γεωγραφική περιοχή που κατοικούν: στα Φίτζι έχουν μια κίτρινη χρωματική φάση, στον υπόλοιπο Ειρηνικό έχουν κίτρινες και σκούρες οριζόντιες λωρίδες με λευκή κοιλιά και στον Ινδικό δεν έχουν καθόλου κίτρινες λωρίδες. Τα ενήλικα από τον Ειρηνικό έχουν κίτρινο στο ραχιαίο πτερύγιο.
    • By Aquazone Project Team
      Pentapodus emeryii
       
      Το είδος αυτό είναι ήσυχο, ανθεκτικό και πολύ ενδιαφέρον να το παρακολουθείς, αφού παίρνει μπουκιές άμμου για να βρει μικρά σαλιγκάρια, σκουλήκια, οφίουρους και καρκινοειδή με τα οποία και τρέφεται, φτύνοντας τους κόκκους  δεξιά και αριστερά. Είναι απαραίτητο λοιπόν να έχουμε λεπτόκοκκο υπόστρωμα βάθους τουλάχιστον 5 εκατοστών. Καλό είναι να κρατάμε μόνο ένα στο ενυδρείο και με ήσυχους συγκατοίκους. Προσοχή γιατί συνηθίζει να πηδά έξω από το ενυδρείο όταν φοβηθεί.
       
      Στο ενυδρείο θα δεχτεί διάφορα είδη κατεψυγμένης ή φρέσκιας τροφής, όπως γαρίδες, μύδια και κομμάτια ψαριών. Αν κάποιο αρνείται να φάει, καλό είναι να του προσφέρουμε ζωντανές γαρίδες ή σκουλήκια. Αν και κάποια στιγμή θα μάθει να πιάνει την τροφή του από τη στήλη του νερού, συνήθως προτιμά να τρέφεται από το βυθό. Έτσι θα πρέπει να είμαστε σίγουροι πως κάποια κομμάτια θα φτάνουν στον πάτο, πριν να καταναλωθούν από άλλα ψάρια. Πρέπει να τρέφεται τουλάχιστον 3 φορές τη μέρα. 
       
      Ζει σε βάθη από 2 μέχρι 35 μέτρα. Τα μικρά απαντώνται μόνα και σε πιο ρηχά νερά, ενώ τα ενήλικα συχνά σχηματίζουν μικρά κοπάδια που κολυμπούν πάνω από τον βυθό, συνήθως σε βάθη που ξεπερνούν τα 20 μέτρα.
    • By Aquazone Project Team
      Scolopsis lineata
       
      Το είδος αυτό είναι ανθεκτικό και πολύ ενδιαφέρον να το παρακολουθείς, αφού παίρνει μπουκιές άμμου για να βρει μικρά σαλιγκάρια, σκουλήκια και καρκινοειδή με τα οποία και τρέφεται, φτύνοντας τους κόκκους  δεξιά και αριστερά. Είναι απαραίτητο λοιπόν να έχουμε λεπτόκοκκο υπόστρωμα βάθους τουλάχιστον 5 εκατοστών. Καλό είναι να κρατάμε μόνο ένα στο ενυδρείο και με ήσυχους συγκατοίκους. 
       
      Στη φύση τρέφεται με σαλιγκάρια, σκουλήκια και καρκινοειδή που βρίσκει στην άμμο. Στο ενυδρείο θα δεχτεί διάφορα είδη κατεψυγμένης ή φρέσκιας τροφής, όπως γαρίδες, μύδια και κομμάτια ψαριών. Αν κάποιο αρνείται να φάει, καλό είναι να του προσφέρουμε ζωντανές γαρίδες ή σκουλήκια. Αν και κάποια στιγμή θα μάθει να πιάνει την τροφή του από τη στήλη του νερού, συνήθως προτιμά να τρέφεται από το βυθό. Έτσι θα πρέπει να είμαστε σίγουροι πως κάποια κομμάτια θα φτάνουν στον πάτο, πριν να καταναλωθούν από άλλα ψάρια. Πρέπει να τρέφεται τουλάχιστον 3 φορές τη μέρα. 
       
      Ζει σε βάθη από 1 μέχρι 20 μέτρα. Τα μικρά απαντώνται συνήθως μόνα, ενώ τα ενήλικα συχνά σχηματίζουν ζευγάρια και σπανιότερα μικρά κοπάδια. Συχνά ακολουθούνται από wrasses που εκμεταλλεύονται το ανακάτεμα του βυθού για να κλέψουν τροφή (το ίδιο κάνουν και αυτά, ακολουθώντας μπαρμπούνια με τον ίδιο στόχο).
    • By Aquazone Project Team
      Monodactylus argenteus
       
      Είναι ένα ανθεκτικό ψάρι που χρειάζεται άπλετο χώρο για κολύμπι καθώς και κατάλληλες κρυψώνες για να καταφεύγει όποτε χρειαστεί. Τα καταφέρνει καλύτερα σε ενυδρεία με ήσυχους συγκάτοικους και ζει καλύτερα  σε ομάδες τουλάχιστον πέντε ατόμων (καλό είναι βέβαια να τοποθετούνται όλα τα ψάρια ταυτόχρονα). Μπορεί να διατηρηθεί με ποικιλία μεγαλύτερων υφάλμυρων και θαλάσσιων ψαριών, αν και θα φάει ψάρια που είναι αρκετά μικρά για να τα καταπιεί(π.χ. tetras). Αυτό το ψάρι δεν θα βλάψει ασπόνδυλα.
       
      Στη φύση τρέφεται με πλαγκτόν και υπολείμματα άλλων οργανισμών. Είναι εύκολο ψάρι που στο ενυδρείο θα φάει όποια τροφή και να του προσφερθεί. Καλό είναι να του παρέχεται ποικίλη διατροφή που να περιλαμβάνει φρέσκα και κατεψυγμένα θαλασσινά, και φυτική ύλη (π.χ. σπανάκι ή αποξηραμένα φύκια) και να ταΐζεται τουλάχιστον τρεις φορές τη μέρα.
       
      Ζει σε βάθη από 1 έως 15 μέτρα. Τα νεαρά συνήθως απαντώνται ανάμεσα σε ρίζες μαγκρόβιων και εκβολές ποταμών, και μπαίνουν τακτικά σε περιβάλλον με γλυκό νερό. Τα ενήλικα ψάρια απαντώνται σε εκβολές ποταμών, κάτω από ξύλινες προβλήτες και βραχώδεις υφάλους, και συχνά κατοικούν σε βούρκους. Τα μικρά ζουν μόνα ή σε μικρές ομάδες, ενώ τα ενήλικα σχηματίζουν μικρά ή μεγάλα κοπάδια.
       
      Μπορεί να διατηρηθεί σε ένα ευρύ φάσμα αλατότητας. Σε περιβάλλον γλυκού νερού, θα πρέπει να προσθέσετε τουλάχιστον 10-20 γραμμάρια αλατιού ανά 10 λίτρα. Διατηρήστε το pH από 7,2 έως 8,5.
    • By Aquazone Project Team
      Monodactylus sebae
       
      Είναι ένα πολύ ανθεκτικό ψάρι που χρειάζεται άπλετο χώρο για κολύμπι καθώς και κατάλληλες κρυψώνες για να καταφεύγει όποτε χρειαστεί. Τα καταφέρνει καλύτερα σε ψηλότερα ενυδρεία, σε ομάδες τουλάχιστον τεσσάρων-πέντε ατόμων. Αν και το ίδιο δεν συμπεριφέρεται πάντα άψογα, καλό είναι να μένει γενικά με ήσυχους συγκατοίκους. Μπορεί να διατηρηθεί με ποικιλία μεγαλύτερων υφάλμυρων και θαλάσσιων ψαριών, αν και θα φάει ψάρια που είναι αρκετά μικρά για να τα καταπιεί(π.χ. tetras). Αυτό το ψάρι δεν θα βλάψει ασπόνδυλα.
       
      Στη φύση τρέφεται με ζωοπλαγκτόν, γαρίδες και μικρά ψάρια. Είναι εύκολο ψάρι που στο ενυδρείο θα φάει λαίμαργα όποια τροφή και να του προσφερθεί, κάνοντας το έναν καλό “δάσκαλο” για ψάρια που δυσκολεύονται να τραφούν. Καλό είναι να του παρέχεται ποικίλη διατροφή που να περιλαμβάνει φρέσκα και κατεψυγμένα θαλασσινά, και φυτική ύλη (π.χ. σπανάκι ή αποξηραμένα φύκια) και να ταΐζεται τουλάχιστον τρεις φορές τη μέρα.
       
      Ζει σε βάθη από 1 έως 15 μέτρα και απαντάται συνήθως ανάμεσα σε ρίζες μαγκρόβιων και εκβολές ποταμών, όπου μπαίνει τακτικά σε περιβάλλον με γλυκό νερό. Τα μικρά ζουν μόνα ή σε μικρές ομάδες, ενώ τα ενήλικα σχηματίζουν μικρά ή μεγάλα κοπάδια. Κατά τη διάρκεια της νύχτας ή όταν στρεσάρεται παίρνει ένα σκούρο γκριζωπό χρώμα.
       
      Μπορεί να διατηρηθεί σε ένα ευρύ φάσμα αλατότητας. Σε περιβάλλον γλυκού νερού, θα πρέπει να προσθέσετε τουλάχιστον 30 γραμμάρια αλατιού ανά 10 λίτρα. Διατηρήστε το pH από 7,2 έως 8,5.
       
    • By Aquazone Project Team
      Parupeneus cyclostomus
       
      Τα μπαρμπούνια του γένους Parupeneus είναι νευρικά ψαριά που χρειάζονται μεγάλους ανοιχτούς χώρους για κολύμπι, μερικές καλές κρυψώνες και ήσυχους συγκατοίκους. Το συγκεκριμένο είδος μπαρμπουνιού δεν είναι κατάλληλο για να αναδεύει το υπόστρωμα του ενυδρείου, αφού χρησιμοποιεί τα μουστάκια του για να εντοπίζει και να οδηγεί μικρά ψάρια έξω από την κρυψώνα τους. Τα μικρά περνούν τον περισσότερο χρόνο τους κολυμπώντας κάτω από άλλα ψάρια κυνηγώντας παρέα, ιδίως είδη που είναι μακρόστενα (όπως π.χ. τα wrasses της οικογένειας Labridae), όπως άλλωστε κάνουν και στη φύση. Προσοχή γιατί συνηθίζουν να πηδούν έξω από το ενυδρείο όταν φοβηθούν.  
       
      Στη φύση τρέφεται με  μικρά ψάρια (damsel, blennies, dragonets, gobies) καβούρια, γαρίδες και αμφίποδα. Στο ενυδρείο δέχεται συνήθως όλα τα είδη τροφής, αλλά μετά από μερικούς μήνες συχνά αρχίζει να χάνει βάρος και πεθαίνει. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα νεότερα ψάρια, τα οποία πρέπει να καταναλώνουν αρκετά θρεπτικά συστατικά για να καλύψουν τις μεταβολικές τους ανάγκες καθώς και για την ανάπτυξή τους. Επομένως, είναι σημαντικό να ταΐζεται τουλάχιστον τέσσερις με πέντε φορές την ημέρα.
       
      Ζει σε βάθη από 1 μέχρι 123 μέτρα και απαντάται μόνο ή σε μικρά κοπάδια 2-12 ατόμων. Τα μικρά είναι πιο μακρόστενα από τα μεγάλα και τα άτομα που ζουν σε βαθύτερα νερά είναι πιο ροζ. Αυτό το είδος περνά μια κίτρινη χρωματική φάση καθώς μεγαλώνει. Έχει την ίδια ιδιοσυγκρασία και τις ίδιες διατροφικές απαιτήσεις με άλλα είδη του γένους, όπως το Parupeneus macronema και Parupeneus rubescens.  
    • By Aquazone Project Team
      Lutjanus sebae
       
      Αυτός ο λουτιάνος εγκλιματίζεται εύκολα στο ενυδρείο και χρειάζεται αρκετές κρυψώνες αλλά και μεγάλους ανοιχτούς χώρους για κολύμπι. Τα μικρά μπορεί στην αρχή να είναι ντροπαλά, όταν όμως εγκλιματιστούν μπορούν να γίνουν εριστικά, κυνηγώντας τους συγκατοίκους τους και πληγώνοντας τα πτερύγιά τους. Μεγαλώνει γρήγορα, γι’ αυτό πρέπει να προσέξουμε την ψαροσύνθεση του ενυδρείου στο οποίο θα το εισάγουμε, αφού θα καταπιεί ολόκληρο ότι χωρά στο στόμα του, είτε αυτό είναι ψάρι είτε καρκινοειδές.  
       
      Στη φύση τρέφεται με καβούρια, γαρίδες, κεφαλόποδα και ψάρια. Στο ενυδρείο θα δεχτεί ψιλοκομμένα φρέσκα ή καταψυγμένα μαλάκια, καλαμάρια, γαρίδες και ψάρια, αλλά και προπαρασκευασμένες κατεψυγμένες ψαροτροφές.  
       
      Ζει σε βάθη από 3 μέχρι 180 μέτρα. Τα μικρά συχνά βρίσκουν καταφύγιο ανάμεσα στα αγκάθια αχινών του είδους Astropyga radiata και δεν απομακρύνονται από αυτούς παρά μόνο για να τραφούν. Τα ενήλικα ζουν σε μεγάλα βάθη και έχει παρατηρηθεί πως τους χειμερινούς μήνες μετακομίζουν στα ρηχά. Τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα από τα θηλυκά και απαντώνται συνήθως μόνα ή και σε μικρά κοπάδια που αποτελούνται πάντα από ψάρια ίδιου μεγέθους. Παρόλο που προσβάλλεται συχνά από την τοξίνη Ciguatera και προκαλεί τροφικές δηλητηριάσεις, αποτελεί σημαντική πηγή τροφής σε πολλές περιοχές του Ινδο-Ειρηνικού.
    • By Aquazone Project Team
      Symphorichthys spilurus
       
      Ο λουτιάνος αυτός εγκλιματίζεται εύκολα στο ενυδρείο και χρειάζεται μεγάλους ανοιχτούς χώρους για κολύμπι αλλά και κρυψώνες για να καταφεύγει όποτε χρειαστεί. Τα μικρά μπορεί στην αρχή να είναι ντροπαλά, όταν όμως εγκλιματιστούν μπορούν να γίνουν εριστικά, κυνηγώντας τους συγκατοίκους τους. Όταν ταΐζεται σωστά μεγαλώνει γρήγορα, γι’ αυτό πρέπει να προσέξουμε το μέγεθος του ενυδρείου και την ψαροσύνθεση, αφού θα καταπιεί ολόκληρο ότι χωρά στο στόμα του, είτε αυτό είναι ψάρι είτε καρκινοειδές.  
       
      Στη φύση τρέφεται κυρίως με ψάρια, αλλά και καρκινοειδή και μαλάκια που κρύβονται στην άμμο. Στο ενυδρείο θα δεχτεί ψιλοκομμένα φρέσκα ή καταψυγμένα μαλάκια, καλαμάρια, γαρίδες και ψάρια, αλλά και προπαρασκευασμένες κατεψυγμένες ψαροτροφές. Θα πρέπει να το ταΐζουμε τρεις φορές τη μέρα.   
       
      Ζει σε βάθη από 5 έως 60 μέτρα. Είναι είδος μοναχικό, όμως κατά την περίοδο αναπαραγωγής (Απρίλη με Ιούλιο) σχηματίζει κοπάδια που φτάνουν μέχρι και 1000 άτομα. Αυτά τα κοπάδια, που αρχίζουν να συγκεντρώνονται μερικές μέρες πριν τη νέα σελήνη, παραμένουν κατά μήκος της άκρης του υφάλου κατά τη διάρκεια της ημέρας και μετακινούνται σε ρηχά νερά τη νύχτα. Τα κοπάδια διαλύονται αμέσως μετά την ωοτοκία.
×