Jump to content
simone

Ποσα Γνωριζουμε Για Τον Κυκλο Του Αζωτου?

Recommended Posts

image001.gif

Κατοικεί στον αέρα σε πολύ πιο έντονη από το οξυγόνο παρουσία και ο ρόλος του είναι ιδιαίτερα αποφασιστικός δεδομένου ότι διατηρεί σχετικά χαμηλή τη συγκέντρωση του οξυγόνου σε αυτή μειώνοντας έτσι τη δραστικότητά του, με αποτέλεσμα όλες οι οξειδώσεις στη φύση, η καύση και η σήψη, να προχωρούν με τη γνωστή μικρή φυσική τους ταχύτητα

Μπορεί οι Έλληνες να το λένε « ά –ζωτο » μεταφράζοντας τους Γάλλους ( azote ) και μέχρι ενός σημείου να έχουν δίκιο με αυτό που υποδηλώνει το ά- το στερητικό στο όνομά του.

Ωστόσο χωρίς το ΑΖΩΤΟ δεν μπορεί να υπάρξει ΖΩΗ . Αποτελεί βασικό συστατικό των DNA και των πρωτεϊνών.

Το βασικό « έργο» είναι ένας ΚΥΚΛΟΣ με πρωταγωνιστές εκτός από το στοιχείο άζωτο και τις ενώσεις του τον αέρα, το έδαφος, τα βακτήρια, και τα φυτά. Τα ζώα συμμετέχουν.

Οι ζωντανοί οργανισμοί στη μεγάλη τους πλειονότητα, δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το άφθονο στην ατμόσφαιρα άζωτο . Χρειάζεται να γίνεται «κάτι» που να το μετατρέπει σε κάποια άλλη χημική αζωτούχα δομή.

Κι αυτό το «κάτι» είναι η ΑΖΩΤΟΔΕΣΜΕΥΣΗ

Πραγματοποιείται είτε με φυσικό είτε με βιολογικό τρόπο.

Λέγοντας ΦΥΣΙΚΗ ΑΖΩΤΟΔΕΣΜΕΥΣΗ εννοούμε ότι

το ατμοσφαιρικό άζωτο ενώνεται με το οξυγόνο ή το υδρογόνο των υδρατμών,

με την απορρόφηση ενέργειας από κεραυνούς ή από άλλες ηλεκτρικές εκκενώσεις, σχηματίζοντας νιτρικά ιόντα ή αμμωνία τα οποία μεταφέρονται στο έδαφος με τη βροχή

Η ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΖΩΤΟΔΕΣΜΕΥΣΗ είναι και ο βασικός τρόπος μετατροπής του ελεύθερου αζώτου σε χρήσιμες χημικές ενώσεις. Πραγματοποιείται με τη βοήθεια βακτηρίων τα οποία είτε ζουν ελεύθερα είτε, συνηθέστερα, συμβιώνουν στις ρίζες φυτών όπως τα φασόλια και τα κουκιά .

Εκεί, τα βακτήρια μετατρέπουν το ατμοσφαιρικό άζωτο σε νιτρικά ιόντα

μέρος των οποίων μεταφέρεται στα φυτά.

Τα φυτά

Τα φυτά με τη σειρά τους συμμετέχουν στο παιχνίδι . Μετατρέπουν τα νιτρικά ιόντα σε οξείδια του αζώτου και αμινοξέα, για τη δημιουργία πρωτεϊνών - και όχι μόνο - και «σε αντάλλαγμα» εκκρίνουν σάκχαρα τα οποία χρειάζονται τα βακτήρια.

Στη συνέχεια το άζωτο, το δεσμευμένο τώρα πια στην οργανική ύλη των πρωτεϊνών, ανακυκλώνεται , κλείνοντας έτσι τον ΚΥΚΛΟ

και διατηρώντας την ισορροπία στην ατμόσφαιρα.

Η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ πραγματοποιείται σε δύο στάδια.

Κατά το πρώτο οι πρωτεΐνες διασπώνται με τη βοήθεια decomposers μικροοργανισμών σε ιόντα αμμωνίου NH4+ και αυτά μετατρέπονται από άλλους

(nitrifying, νιτροποιητικούς ) μικροοργανισμούς, σε νιτρικά ιόντα ΝΟ2- και ΝΟ3-.

Κατά το επόμενο στάδιο, τα νιτρικά αυτά ιόντα – κατά ένα μέρος – μετατρέπονται, από (denitrifying , απονιτροποιητικά) βακτήρια,

σε μοριακό άζωτο που ελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα.

Τα ζώα

Τα ζώα προσλαμβάνουν από τα φυτά τα αζωτούχα αμινοξέα τα οποία χρησιμοποιούν ως πρώτη ύλη για πρωτεϊνες και νουκλεϊνικά οξέα

αλλά συμμετέχουν και στο παιχνίδι με τα αζωτούχα περιττώματα και με τα πτώματά τους, τα οποία αναλαμβάνουν οι decomposers μικροοργανισμοί να τα μετατρέψουν σε αμμώνιο και σε νιτρικά άλατα και να τα εντάξουν στον ΚΥΚΛΟ

image002.jpg

Nitrogen cycle οι Άγγλοι

Cycle de l'azote οι Γάλλοι

Stickstoffkreislauf οι Γερμανοί

Stikstofkringloop οι Ολλανδοί

Ciclo dell'azoto οι Ιταλοί

Ciclo del nitrógeno οι Ισπανοί

Cykl azotowy οι Πολωνοί

Koloběh dusíku οι Τσέχοι

Kvælstofkredsløb οι Δανοί

Кръговрат на азота οι Βούλγαροι

Азотний цикл οι Ουκρανοί

Η παραπάνω ισορροπία πολλές φορές διαταράσσεται από διάφορες δραστηριότητες των ανθρώπων, όπως η χρήση φυσικών και βιομηχανικών λιπασμάτων σε τεράστιες ποσότητες. Ένα μεγάλο μέρος αυτών των λιπασμάτων παρασύρεται από τα νερά της βροχής και καταλήγει σε λίμνες, ποτάμια ή τη θάλασσα. Εκεί προκαλείται ευτροφισμός, φαινόμενο δηλαδή κατά το οποίο η υπερβολική ανάπτυξη των βακτηρίων λόγω της παρουσίας του αζώτου εξαντλεί το οξυγόνο των νερών, με αποτέλεσμα το θάνατο των ανώτερων οργανισμών.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο κύκλος του Αζώτου

  • m_595_nitrogen4.jpg
  • m_596_nitrogen_plant.jpg

Ο κύκλος του αζώτου στη φύση και στο ενυδρείο

Στη φύση

Το άζωτο είναι το κυριότερο συστατικό των αμινοξέων, των νουκλεικών οξέων, των αμινοσακχάρων και των πολυμερών τους, θεμέλιων λίθων της ζωής.

Είναι συστατικό του κυτταροπλάσματος στα ζωντανά κύτταρα.

Έξω από αυτά είναι ένα από τα κυριότερα συστατικά της ατμόσφαιρας σε ποσοστό 79% του συνόλου της ατμόσφαιρας.

Ο κύκλος του αζώτου είναι σχετικά απλός και μπορεί να διακριθεί σε τρία διαφορετικά στάδια.

Τη δέσμευση του μοριακού αζώτου (αζωτοδέσμευση), τη νιτροποίηση και την απονιτροποίηση.

Ας δούμε την πορεία του αζώτου ξεκινώντας από την αζωτοδέσμευση.

Αναφέραμε πως αποτελεί το 79% της ατμόσφαιρας. Ωστόσο σε αυτή την αέρια μορφή του είναι μη χρησιμοποιήσιμο από την πλειονότητα των ζωντανών οργανισμών.

Γι' αυτό το λόγο για να μπορέσουν οι οργανισμοί να προσλάβουν το άζωτο πρέπει προηγουμένως να μετατραπεί σε μία περισσότερο εύχρηστη μορφή. Αυτό γίνεται με τη διαδικασία της αζωτοδέσμευσης.

Η αζωτοδέσμευση διακρίνεται σε φυσική και βιολογική.

Κατά την φυσική αζωτοδέσμευση το άζωτο της ατμόσφαιρας ενώνεται με το υδρογόνο σχηματίζοντας αμμωνία ή με το οξυγόνο σχηματίζοντας νιτρικά ιόντα.

H ενέργεια που χρειάζεται για να γίνει η δέσμευση αυτή εξασφαλίζεται από τις ηλεκτρικές εκκενώσεις (κεραυνούς) στην ατμόσφαιρα.

Αυτές οι ενώσεις προσλαμβάνονται από τα φυτά καθώς είναι υδατοδιαλυτές και με αυτόν τον τρόπο ενσωματώνονται στην τροφική αλυσίδα.

Δηλαδή παρασύρονται από τις κατακρημνίσεις (βροχή) και καταλήγουν στη γή ή στην θάλασσα.

Όμως το άζωτο που δεσμεύεται με αυτόν τον τρόπο δεν αποτελεί παρά το 10 % περίπου που χρησιμοποιείται από τη ζώσα ύλη. Το υπόλοιπο 90% γίνεται διαθέσιμο με τη βιολογική αζωτοδέσμευση.

Κατά τη βιολογική αζωτοδέσμευση διάφοροι οργανισμοί που ονομάζονται αζωτοδεσμευτικοί μετατρέπουν με κατανάλωση ενέργειας, το μόριο του ελεύθερου αζώτου σε διαθέσιμή προς δέσμευση μορφή.

Ενδεικτικά είδη αζωτοδεσμευτικών οργανισμών είναι τα γένη των εξής βακτηρίων: Azotobacter, Azospirillium, Clostridium, Rhizobium, Vibrio, Thiobacillus, Bradyhizobium κ.α. καθώς και τα κυανοβακτήρια Anabaena, Aphanizomenon, Nostoc, Tolypothrix κ.α.

Επίσης υπάρχει άζωτο δεσμευμένο μέσα στην οργανική ύλη των φυτών και των ζώων.

Αυτό είναι δεσμευμένο σε μεγαλομοριακές ενώσεις όπως πρωτεΐνες και αμινοξέα.

Όταν αυτό διασπάται μέσα στα μικροβιακά κύτταρα το τελικό προϊόν της αποικοδόμησης είναι η αμμωνία.

Η αμμωνία χρησιμοποιείται και προσλαμβάνεται από τα φυτά, αλλά σε μεγάλες συγκεντρώσεις είναι τοξική τόσο για τους φυτικούς όσο και τους ζωικούς οργανισμούς.

Στο επόμενο βήμα η αμμωνία χρησιμοποιείται από μία ομάδα αερόβιων βακτηρίων τα οποία την χρησιμοποιούν ως τροφή.

Τα βακτήρια αυτά ανήκουν στα γένη Nitrosomonas, Nitrospira, Nitrosococcus, Nitrosolobus, Nitrosovibrio, και με κατανάλωση οξυγόνου οξειδώνουν την τοξική αμμωνία σε νιτρώδη ιόντα. Επικρατέστερο είναι το γένος Nitrosomonas.

Τα νιτρώδη ιόντα είναι λιγότερο τοξικά από την αμμωνία και πολύ περισσότερο ανεκτά από τους ζώντες οργανισμούς.

Σε αυτό το αερόβιο μονοπάτι ακολουθεί η οξείδωση των νιτρωδών ιόντων, η οποία πραγματοποιείται από μία ομάδα αερόβιων βακτηρίων τα γένη Nitrobacter, Nitrospira, Nitrospina, Nitrosococcus.

Τα βακτήρια αυτά μετατρέπουν τα νιτρώδη ιόντα σε νιτρικά ιόντα. Επικρατέστερο είναι το γένος Nitrobacter.

Τα νιτρικά ιόντα είναι ακόμα λιγότερο τοξικά σε σχέση με τα νιτρώδη.

Είναι η καλύτερη μορφή αζώτου η οποία δεσμεύεται σε τεράστια ποσοστά και πολύ εύκολα από τα φυτά.

Η διαδικασία αυτή στο σύνολό της μέχρι αυτό το σημείο ονομάζεται νιτροποίηση και συμβαίνει σε αερόβιες συνθήκες, παρουσία οξυγόνου.

Τόσο η αμμωνία όσο και τα νιτρικά και νιτρώδη ιόντα είναι όλα τους υδατοδιαλυτά με αποτέλεσμα να καταλήγουν στους υδάτινους αποδέκτες λίμνες , ποτάμια, θάλασσα.

Με αυτόν τον τρόπο θα περίμενε κανείς τα αποθέματα αζώτου στην ατμόσφαιρα συνεχώς να μειώνονται και ολοένα και λιγότερο άζωτο να είναι διαθέσιμο για χρήση από τα ζώντα κύτταρα. Αυτό όμως δεν συμβαίνει διότι στη φύση επιτελείται και η ακριβώς αντίθετη διαδικασία της νιτροποίησης η οποία ονομάζεται απονιτροποίηση.

Η απονιτροποίηση διαδραματίζεται κάτω από αυστηρά αναερόβιες συνθήκες από ομάδες αναερόβιων θειοβακτηρίων και βακτηρίων του γένους Pseudomonas (Pseudomonas denitrificans), Azospirillium, Rhizobium, Rhodopsedomonas, Propionibacterium,Vibrio, Bacillus, Spirilliun, Nocardia, το Thibacillus denitrificans και άλλα.

Έτσι λοιπόν τα νιτρικά ιόντα ανάγονται σε νιτρώδη, έπειτα τα νιτρώδη ιόντα σε οξείδιο του αζώτου και αυτό με τη σειρά του σε μοριακό άζωτο που είναι αέριο. Με αυτό τον τρόπο λοιπόν ανατροφοδοτείται η ατμόσφαιρα με άζωτο και ολοκληρώνεται ο κύκλος αυτού του στοιχείου στη φύση.

Στο ενυδρείο

Μέσα σε ένα ενυδρείο πραγματοποιούνται τα ίδια γεγονότα σε μικρότερη βέβαια κλίμακα από ότι στον πλανήτη. Πάντως οι διαδικασίες της νιτροποίησης και απονιτροποίησης γίνονται με παρόμοιο τρόπο και οι οργανισμοί που συμμετέχουν είναι οι ίδιοι.

Η κυριότερη διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι το ενυδρείο είναι ένα πάρα πολύ μικρό κλειστό σύστημα, με πολύ λίγους πρωτογενείς παραγωγούς (δηλαδή φυτά) και πάρα πολύ περισσότερους καταναλωτές (δηλαδή ψάρια) για το δεδομένο όγκο και χώρο του, αναλογικά με αυτόν που υπάρχει σε μία λίμνη ή στη θάλασσα. Αυτό το γεγονός δημιουργεί ορισμένες ιδιαιτερότητες οι οποίες χρειάζονται συγκεκριμένους χειρισμούς.

Ξεκινώντας λοιπόν και στήνοντας κανείς το ενυδρείο του έρχεται αντιμέτωπος αρχικά με τα γεγονότα της νιτροποίησης, τα οποία αν δεν ληφθούν σοβαρά υπόψη μπορεί να οδηγήσουν το ενυδρείο σε πλήρη αποδιοργάνωση του συστήματος και θάνατο των οργανισμών που κατοικούν σε αυτό.

Ας ξεκινήσουμε από τη στιγμή που προσθέτει κανείς το πρώτο ψάρι μέσα στο ενυδρείο.

Όταν το ψάρι αυτό ταϊστεί θα καταναλώσει την τροφή, θα την μεταβολίσει και τελικά θα απεκκρίνει αμμωνία στο νερό.

Με την συνεχή του παρουσία μέσα στο ενυδρείο και τα συνεχή διαδοχικά καθημερινά ταίσματα η συγκέντρωση της αμμωνίας στο νερό του ενυδρείου μας ολοένα και θα αυξάνει.

Στην φύση τα βακτήρια Nitrosomonas θα «έτρωγαν» (δηλαδή θα οξείδωναν) την αμμωνία αμέσως και θα την εξαφάνιζαν από την υδάτινη στήλη και αυτό γιατί βρίσκονται σε αφθονία.

Σε ένα καινούργιο ενυδρείο όμως που βρίσκεται στο ξεκίνημά του τα βακτήρια αυτά βρίσκονται σε απελπιστικά μικρούς αριθμούς (υπάρχουν όμως) με αποτέλεσμα να μην προλαβαίνουν να καταναλώσουν την αμμωνία που παράγεται με αποτέλεσμα η συγκέντρωσή της να αυξάνεται συνεχώς.

Μέχρι αυτό το σημείο η συγκέντρωση της αμμωνίας καθιστά το νερό σχεδόν τοξικό για τους υδρόβιους οργανισμούς και μόνο ορισμένα πολύ ανθεκτικά είδη ψαριών είναι ικανά να επιβιώνουν.

Μετά το πέρασμα περίπου 10 ημερών (δες σχεδιάγραμμα από Fenner) ο πληθυσμός των βακτηρίων Nitrosomonas έχει αυξηθεί με αποτέλεσμα να καταναλώνουν (να τρώνε) την παραχθείσα αμμωνία και γι αυτό η συγκέντρωσή της σταδιακά μειώνεται.

Τα βακτήρια όμως αυτά δεν καταναλώνουν μόνο την αμμωνία από το ενυδρείο, αλλά την ίδια στιγμή παράγουν και νιτρώδη ιόντα.

Κανονικά στη φύση τα νιτρώδη ιόντα θα εξαφανίζονταν αμέσως από την υδάτινη στήλη αφού μία άλλη ομάδα βακτηρίων τα Nitrobacter υπάρχουν σε αφθονία.

Στο καινούργιο ενυδρείο όμως οι πληθυσμοί και αυτών των βακτηρίων είναι απελπιστικά μικροί στην αρχή και έτσι τα νιτρώδη ιόντα συσσορεύονται μέσα στο νερό μέχρι να περάσουν ακόμα 15 με 20 μέρες.

Τότε μόνο οι πληθυσμοί των Nitrobacter θα είναι επαρκείς για να αρχίσουν να καταναλώνουν τα νιτρώδη ιόντα και να τα μετατρέπουν σε νιτρικά ιόντα που είναι και τα πλέον αβλαβή ακόμα και σε πολύ μεγαλύτερες συγκεντρώσεις (25-50mg/lt δες Noga, Fish Health).

Έτσι το συνολικό διάστημα που θα έχει περάσει από τη στιγμή που θα εισαχθεί το πρώτο μας ψαράκι μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία της νιτροποίησης ανέρχεται σε 35 με 40 μέρες (δες σχεδιάγραμμα από Fenner).

Τότε μόνο το ενυδρείο μας θα έχει ξεπεράσει το πρωταρχικό επικίνδυνο για τους υδρόβιους κατοίκους του διάστημα, και θα είναι έτοιμο να δεχθεί σταδιακά ένα αυξανόμενο πληθυσμό ψαριών. Αυτό στην πράξη σημαίνει πως θα έχει εγκατασταθεί η μικροβιολογική (ή βιολογική) ισορροπία στο ενυδρείο και πιο συγκεκριμένα στο τμήμα του φίλτρου που είναι υπεύθυνο για το βιολογικό φιλτράρισμα του νερού.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ολοκλήρωσης της νιτροποίησης είναι πολύ σημαντικό να παρατηρούμε τις διακυμάνσεις τόσο της αμμωνίας όσο και των νιτρωδών και νιτρικών αλάτων με τα αντίστοιχα τεστ ενυδρειακής χρήσης που είναι διαθέσιμα για αυτόν το σκοπό.

Άρα καταλαβαίνουμε ότι ένα στρωμένο ενυδρείο και κατ’ επέκταση φίλτρο έχει τη δυνατότητα να προκαλεί όλα τα γεγονότα της νιτροποίησης πράγμα που σημαίνει πώς εμείς όταν ταΐζουμε τα ψάρια μας πρακτικά θα παρατηρούμε μετρήσιμές τιμές μόνο στα νιτρικά άλατα.

Τόσο η αμμωνία όσο και τα νιτρώδη θα πρέπει να είναι μη ανιχνεύσιμα από τα τεστ.

Βέβαια στο ενυδρείο λαμβάνουν χώρα και τα γεγονότα της απονιτροποίησης. Έτσι τα νιτρικά που όλο και αυξάνονται μέσα στο νερό σταδιακά μετατρέπονται σε αέριο άζωτο το οποίο διαφεύγει στην ατμόσφαιρα. Όμως η απονιτροποίηση είναι μία καθαρά αναερόβια διαδικασία και δεν μπορεί να λάβει χώρα στο έντονα αερόβιο περιβάλλον του φίλτρου, το οποίο χαρακτηρίζεται από μεγάλη ροή οξυγονωμένου νερού.

Γι’ αυτό το σκοπό υπάρχουν ειδικά μηχανήματα που ονομάζονται απονιτροποιητές (denitrators) οι οποίοι εξασφαλίζουν πάρα πολύ χαμηλή ροή νερού στο θάλαμό της συσκευής τους, μέσα στον οποίο δημιουργείται έντονα αναερόβιο αναγωγικό περιβάλλον επιτρέποντας έτσι τον πολλαπλασιασμό των απονιτροποιών βακτηρίων.

Όταν συμβαίνει αυτό παρατηρείται μείωση των νιτρικών αλάτων στο νερό.

Στα θαλασσινά ενυδρεία αναερόβιες συνθήκες απαντούν στα βαθύτερα στρώματα του θαλασσινού χαλικιού που ονομάζεται αραγωνίτης και βρίσκεται σκόπιμα σε παχύ στρώμα στον πυθμένα του ενυδρείου.

Επίσης στο εσωτερικό στρώμα του ζωντανού βράχου (που είναι ένα βασικό υλικό διακόσμησης), απαντούν οι αναερόβιες αυτές συνθήκες, επιτρέποντας την απονιτροποίηση και τελικά την μείωση της συγκέντρωσης των νιτρικών αλάτων στο νερό.

Άρα ο κάτοχος ενός καινούργιου ενυδρείου θα αντιμετωπίσει αρχικά τις αυξημένες συγκεντρώσεις αμμωνίας και νιτρωδών αλάτων.

Έχοντας υπομονή και παράλληλα υποβοηθώντας την νιτροποίηση με την προσθήκη έτοιμων αποικιών βακτηρίων που υπάρχουν στο εμπόριο, γρήγορα το ενυδρείο θα «στρώσει» και θα ξεπεράσει το new tank syndrome όπως ονομάζεται το φαινόμενο αυτό.

Έπειτα σε ένα «στρωμένο» ενυδρείο αυτό που παρατηρείται είναι η συσσώρευση νιτρικών αλάτων. Ας δούμε πως θα απαλλαχθούμε από αυτά.

Τρόποι μείωσης νιτρικών αλάτων

Χρήση πολλών πρωτογενών παραγωγών (φυτών) και μάλιστα σε αρκετά μεγαλύτερη αναλογία από τους καταναλωτές (ψάρια). Τα φυτά απορροφούν τα νιτρικά ως άριστη πηγή λιπάσματος. Σε πολύ πυκνοφυτεμένα ενυδρεία οι τιμές των νιτρικών όχι μόνο μειώνονται αλλά είναι μηδενικές και μάλιστα πολλές φορές χρειάζεται να προσθέσουμε επιπλέον νιτρικά εξωγενώς με μορφή λιπασμάτων που υπάρχουν στο εμπόριο, αφού τα νιτρικά που παράγονται από τους οργανισμούς του ενυδρείου μας δεν αρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες των φυτών. Δώστε πολύ μεγάλη προσοχή σε αυτό το σημείο.

Χρησιμοποίηση συσκευών απονιτροποίησης για την επίτευξη της απονιτροπίησης

Σε περίπτωση που δεν υπάρχει η δυνατότητα εφαρμογής συστημάτων απονιτροποίησης (denitrator) προτείνεται το εξής:

να γίνει επιλογή 2 συμβατικών εξωτερικών φίλτρων,

το ένα εκ των οποίων να είναι το κλασικό με τα προτεινόμενα υλικά φιλτραρίσματος και συμβατική ρουτίνα καθαρισμού όπως προτείνεται από τις εταιρείες κατασκευής,

ενώ το άλλο να είναι πλήρες μόνο με βιολογικό υλικό φιλτραρίσματος να έχουμε μειώσει τη ροή του και ουσιαστικά να καθαρίζεται το ένα τρίτο του υλικού του ή κάτι λιγότερο από αυτό, μια φορά το χρόνο.

Αυτό το σύστημα φίλτρανσης θα βοηθήσει στη μείωση των νιτρωδών αλάτων του νερού.

Συχνές αλλαγές νερού σε 15μερη ή και μέχρι μηνιαία βάση, ανάλογα με τον αριθμό των φυτών, ψαριών και την αναλογία που έχουν μεταξύ τους.

Χρήση παχύ στρώματος αραγωνίτη (θαλασσινά ενυδρεία)

Χρήση επαρκούς ποσότητας ζωντανού βράχου (θαλασσινά ενυδρεία)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Βλεπω simone, οτι τελευταια αρχιζεις να την ψαχνεις και σε ποιο γενικο επιπεδο και καλα κανεις.

Εγω ευχαριστως ξαναδιαβαζω αναλογα θεματα μια που φρεσκαρω λιγο τα δεδομενα.

Καλη συνεχεια........................ :bigemo_harabe_net-64:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Φιλε μου τα παραπανω ειναι δικα σου η τα βρικες απο καπου και τα εκανες αντιγραφη?

Share this post


Link to post
Share on other sites

:bigemo_harabe_net-54:

Share this post


Link to post
Share on other sites

φυσικα δεν καθησα να τα πληκτρολωγισω εγω....αλλα αυτα ειναι τα βασικα που θα επρεπε να ξερουν ολοι.

οσο για τις δικες μου γνωσεις στην χημεια....ακομα δεν ξερω τιποτα.

Share this post


Link to post
Share on other sites

μα τιποτα..........

Edited by simone

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αρκετά χρήσιμη γενική περίληψη του φαινομένου

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κανονικα πρεπει να γραψεις τις πηγες σου.

Share this post


Link to post
Share on other sites

φυσικα δεν καθησα να τα πληκτρολωγισω εγω....αλλα αυτα ειναι τα βασικα που θα επρεπε να ξερουν ολοι.

οσο για τις δικες μου γνωσεις στην χημεια....ακομα δεν ξερω τιποτα.

Φιλε μου αφου δεν ειναι δικο σου αρθρο θα επρεπε να γραψεις και τις πηγες απο οπου πηρες αυτες τις πληροφοριες.

Share this post


Link to post
Share on other sites

θεώρησα πιο σωστό να φαίνεται ολόκληρο το άρθρο παρά ενας σύνδεσμος που πιθανόν κάποιοι να μην τον ανοίξουν.

το να γράψω εγω νέο άρθρο ειναι χαζό μια και αυτα τα εχω διαβάσει με προσοχή και ειναι ακριβής στις πληροφορίες τους και με απλά λογία

αν κάποιος χρειάζεται περισσότερες αναλυτικές πληροφορίες με χαρά θα του απαντήσω..

πάντως ο κύκλος του αζώτου απο μόνος του οσο σωστά και να εφαρμόζεται , δεν μπορεί να κρατήσει το νερο σε επίπεδα διαβίωσης ψαριών μεσα σε ενα ενυδρείο χωρίς αλλαγές νερού λόγο έλλειψης ιονισμού και συσσώρευση ελεύθερων ριζών.

http://users.sch.gr/kassetas/0%20000%200aCycleAzote.htm

http://www.enidrio.gr/el/biogeochemical_cycles/nitrogen/

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο κυκλος του αζωτου ειναι η μια οψη του νομισματος και δηλαδη η μετατροπη της τοξικης αμμωνιας σε νιτρικα τα οποια ειναι πολυ λιγοτερο τοξικα για τους ζωντανους οργανισμους που ειναι ενα πολυ σημαντικο κοματι στη λειτουργεια του ενυδρειου μας. Απο εκει και περα η απονιτροποιηση απο μονη της ειναι ελαχιστη εαν δεν επεμβουμε με καποιο τροπο και δηλαδη τις αλλαγες νερου, αλλα υπαρχουν και τα φυτα που μπορουν να μας δωσουν ενα μεγαλο χερι βοηθειας οπως και το οζων για την καταπολεμιση των ελευθερων ριζων και με τις τροφες και τα λιπασματα μην ξεχναμε πως τροφοδοτητε συνεχεια το συστημα μας με διαφορα μικρο και μακρο στοιχεια. Το προβλημα ειναι πως συνηθως τα λιτρα που εχουμε σε σχεση με τα φυτα και τα ψαρια που φιλοξενουμε δεν ειναι σε σωστη ισοροποια οποτε εχουμε υπερτροφισμο και αρα ακαταλληλες συνθηκες στο τελος για τα ψαρια μας.

Σιγουρα οι αλλαγες νερου ειναι η καλυτερη και ποιο ευκολη αποτοξινωση του συστηματος μας αλλα εαν εχουμε μικρο πληθυσμο ψαριων σε σχεση με τα φυτα και τα λιτρα του ενυδρειου τοτε τα πραγματα θα ειναι πολυ ποιο ευκολα οσο αφορα την συντηρηση και την γενικη ισοροποια του μικρου οικοσυστηματος μας.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×