Jump to content
mad23

Aiptasia...πληροφοριες,πιθανες Λυσεις.... Κ.α

Recommended Posts

Απταιζια....ένα πρόβλημα το οποίο οι περισσότεροι τρεμουμε,δεν θέλουμε ποτέ να δούμε η' μας έχει κάνει να βλέπουμε εφιάλτες!

Αρκετοί χομπυστες έχουν κάνει restart στα ενυδρεία τους εξαιτίας τους,άλλοι ταλαιπωρηθηκαν-με επιτυχία η' όχι- προσπαθώντας με διάφορες μεθόδους να τις αφαιρέσουν χειροκίνητα και άλλοι στάθηκαν τυχεροί και έκαναν τη δουλειά γι'αυτους διάφοροι οργανισμοί(ψάρια,γαρίδες κ.α) έστω και προσωρινά.

 

Σε αυτό το θέμα θα αναφερθούν κάποιες πληροφορίες για αυτούς τους οργανισμούς-όσο το δυνατόν πιο αναλυτικά-οι οποίες προέρχονται και απο προσωπική εμπειρία αλλά και απο πληροφορίες που υπάρχουν στο διαδίκτυο.

 

Τι είναι απταιζια?

Είναι και αυτή μια ανεμώνη αλλά δεν φτάνει τα μεγέθη των υπόλοιπων ευρέως γνωστών ανεμώνων(carpet,bubble tip κ.α)

Θα φτάσει περίπου στα 4 εκατοστά τελικό μέγεθος και η διαφορά της με τις άλλες είναι οτι μπορεί να καταλάβει ολόκληρο το ενυδρείο μας εάν της το επιτρέψουμε εμείς οι ίδιοι αλλά και οι συνθήκες του νερού μας.

Θα αναπαραχθεί με πολύ γρήγορο ρυθμό,ειδικά εάν βρει το ιδανικό περιβάλλον(περίσσεια τροφή).

Δεν θα γίνει ένα μεγάλο πρόβλημα αλλά πολλά πολλά πολλά μικρά,αφού πολλαπλασιαζεται πολύ εύκολα.

Μπορεί να πολλαπλασιαστει μόνη της με split(αποκοπή μέρους της βάσης) αλλά και "μαζικά" μεσώ

του spawning.

aiptasia1.jpg

 

 

Τι μπορεί να προκαλέσει?

Γενικότερα είναι πολύ αντιαισθητικη στην όψη(τουλάχιστον στα μάτια των περισσότερων χομπυστων) και είναι ακόμα πιο αντιαισθητικο θέαμα του να έχει "κατακτήσει-καταλάβει" το ενυδρείο μας.

Είναι πάρα πολύ επιθετική σαν οργανισμός και εκκρίνει τοξίνες και αυτή,όπως οι περισσότερες ανεμώνες,χτυπώντας κοραλια,καβούρια,σαλιγκάρια ακόμα και πολύ μικρά ψάρια.

Δεν θα το κάνει για να τραφεί αλλά πιο πολύ για να αμυνθεί η'σαν προσπάθεια να κερδίσει

χώρο για την ανάπτυξη της.

Τροφή της ειναι το ζωοπλαγκτόν και τα οργανικά αλλά θα καταναλώσει ακόμα και τροφή για τα ψάρια η' τα κοραλια μας(flakes,κατεψυγμένη κ.α) αν πέσουν πάνω της.

 

Εχει μόνο αρνητικές επιπτώσεις η ύπαρξη της στα ενυδρεία μας?

Παλαιότερα υπήρχαν αρκετοί χομπυστες οι οποίοι τις χρησιμοποιουσαν στο sump σαν μέσο φιλτρανσης του νερού τους.

Αυτό δεν είναι τόσο δημοφιλές πια.Θα έλεγα οτι έχει σταματήσει εντελώς(πάντα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις βέβαια).

Αυτό ισχύει γιατί πλέον υπάρχουν άλλες μέθοδοι και εξοπλισμοί οι οποίοι κάνουν πολύ καλύτερη δουλειά και φυσικά χωρίς την ανησυχία μήπως περάσει κάποια στο κεντρικό ενυδρείο και πριν το καταλάβουμε γεμίσουμε και πάνω.

JA024_0124.jpg

 

Που μπορεί να εγκατασταθεί?

Δεν κανει διακρίσεις ούτε επιλογές στα σημεία(μόνο στην άμμο δεν θα τη δούμε)

Θα την δούμε όμως πάνω στο βράχο,στο τζάμι...ακόμα και στο μπροστινό,σε έναν κυκλοφορητη,στο σκιμμερ,υπερχείλιση,ριακτορες κτλ κτλ.

 

Μόλις είδα μια μικρή τι κάνω?Την αφήνω?μήπως φύγει μόνη της?

ΠΟΤΕ δεν την αφήνουμε όταν την εντοπίσουμε για πρώτη φορά!

Οι ιδανικές συνθήκες να την αντιμετωπισουμε είναι όταν δούμε την πρώτη μικρη.Εαν

την αφήσουμε στην τύχη τότε ένα είναι σίγουρο...οτι σε λίγο καιρό θα είναι παντού.

Χομπυστες που την υποτίμησαν και θεώρησαν πως είναι κάτι ασήμαντο,μετά από λίγο

καιρό το μετάνιωσαν οικτρά.

Είναι σχεδόν απίθανο να πεθάνει από μόνη της απο ασιτία η κάποιο άλλο λόγο.

 

Μα εχω να βάλω κάτι καινούργιο στο ενυδρείο μου 2 μήνες!Απο που ήρθε?

Αρκει να περάσει απαρατήρητη μια μικρή σε μέγεθος μύτης καρφίτσας,σε ένα βράχο η' βάση κοραλιου που βάλαμε πριν 2 μήνες.

 

Δεν θα τη σκοτώσει το dip που κάνω συνήθως στα κοραλια?

Δυστυχώς είναι πάρα πολύ ανθεκτικοί οργανισμοί και έχουν πολύ μεγάλες ικανότητες-δυνατότητες επιβίωσης!

Το dip(τουλάχιστον αυτά που έχουν σκοπό να μας απαλλάξουν από Pest κοραλιων) το μόνο που θα καταφέρει είναι να τις στρεσαρει και οχι να τις σκοτώσει.

aiptasiabefore.jpg

 

Τι μπορώ να κάνω για να τις ξεφορτωθώ?

Υπάρχουν αρκετές λύσεις αλλά είναι λίγο πολύπλοκο γενικότερα το θέμα "ξεφορτώνομαι" τις απταιζιες ειδικά στο κομμάτι που αφορά στο πόσο μόνιμα-για πάντα ησυχάσαμε από αυτές.

 

Χειροκίνητοι τρόποι απαλλαγής από aptaisia...

 

-Ένας από τους σχετικά εύκολους τρόπους είναι να την "ταπώσουμε" με εποξική.

Φτιάχνουμε μια ποσότητα και απλά προσπαθούμε να την καλύψουμε.

Δυστυχώς το μεγαλύτερο μέρος των βράχων που έχουμε είναι πορώδες οπότε το πιθανότερο είναι να βρει μια άλλη δίοδο και να βγει κάπου αλλού..

Αν είμαστε τυχεροί και έχει κάτσει σε μια λεία επιφάνεια τότε ο παραπάνω είναι ένας πολύ εύκολος και αποτελεσματικος τρόπος.

Θα δουλέψει περισσότερο όμως και θα μας βολέψει,κυρίως σε μικρές απταιζιες και υπο την προϋπόθεση να είναι σε κατάλληλα και προσβάσιμα σημεία.

Πολυ προσοχή και στο να προσπαθησουμε να αποφύγουμε την επαφή μαζί της.

Αρκετοι έχουν αναφέρει πως μετά την επαφή στα αντίστοιχα σημεία έβγαλαν κάποιες κοκκινίλες.

Ας μην ξεχνάμε πως είναι μια ανεμώνη και πρέπει να την προσέχουμε όπως τις υπόλοιπες...το

μικρο μέγεθος της δεν σημαίνει κατι.

 

 

-Υπάρχουν όμως και αρκετά έτοιμα προϊόντα τα οποία υπόσχονται πως μπορούν να μας απαλλάξουν απο αυτές με χορήγηση των παρακάτω προϊόντων...

1.elimi aiptas(tropic marine)

2.joe's juice

3.Aptaisia-x(red sea)

 

Υπάρχουν αρκετά ακόμα προϊόντα αλλά για τα παραπάνω έχουν ακουστεί οι περισσότερες ιστορίες επιτυχίας.

Επίσης είναι αυτά που θα βρούμε και πιο εύκολα στα ελληνικά καταστήματα.

Πάρα πολύ καλά λόγια έχουν ακουστεί για το joe's juice οπότε εάν θέλετε να δοκιμάσετε τον συγκεκριμένο τρόπο εξόντωσης της καλύτερα να πειραματιστειτε πρώτα με αυτό.

 

-Άλλες "συνταγές" που μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας

1.kalk paste(φτιάχνουμε ένα μείγμα από νερό όσμωσης και kalk και το χορηγούμε(προσπαθούμε τουλάχιστον)στο στόμα της aptaisia με μια σύριγγα.)Καλό θα είναι να προσπαθησουμε το μείγμα να είναι όσο πιο πηχτό γίνεται.

2. Χορήγηση ασβεστίου με τον ίδιο τρόπο που αναφέρθηκε παραπάνω

3. Βράζουμε νερό όσμωσης και το χορηγούμε στο στόμα της

4. Επίσης με σύριγγα χορηγούμε στο ίδιο σημείο χυμό λεμονιού

 

Ανα διαστήματα ακούγονται και άλλες συνταγές αλλά αυτές έχουν δοκιμαστεί σε μεγαλύτερο βαθμό και με μια σχετικά περισσότερη επιτυχια.Καμια απο τις παραπάνω όμως δεν προσφέρει εγγυημένη απαλλαγή από αυτές.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Εαν επιλέξετε κάτι από τα παραπάνω πολύ προσοχή στο να χορηγηθούν στο στόμα της.

Εαν δεν την πετύχουμε η' απλά θα κλείσει και θα ανοίξει πάλι μετά από λίγο η' -στη χειρότερη- θα διαλυθεί και θα πολλαπλασιαστει προσπαθώντας να επιβιώσει.

Επίσης πάρα πάρα πολύ προσοχή στο πόσες θα δοκιμάσουμε μέσα σε μια μέρα να σκοτώσουμε γιατί εάν υπερβάλουμε είναι πολύ πιθανό να αλλοιώσουμε τις τιμές του ενυδρείου μας(κυρίως το Ph) κάνοντας κακό σε άλλους οργανισμούς.

 

-Έχουν γίνει και προσπάθειες με κάποια αυτοσχέδιες κατασκευές χορήγησης μικρών ποσοτήτων ρεύματος η' λέιζερ αλλά δυστυχώς επειδή στην ουσία διαλύουν σε πολλά κομμάτια την απταιζια και δεν την σκοτώνουν ίσως το μόνο που θα καταφέρουμε να είναι να τις κάνουμε περισσότερες.

Οι περισσότερες επιτυχημένες ιστορίες ήταν προσωρινες.Λιγες είναι αυτές που με την συγκεκριμένη μέθοδο εξαλείφθηκε το πρόβλημα και ειδικά το λέιζερ εγκυμονεί και άλλους κινδύνους.

 

-Υπαρχει πάντα και η επιλογή να βγάλουμε τον βράχο και να τον νεκρώσουμε η να τις κάψουμε με 

ένα καμινέτο αλλά δεν είναι πάντα εύκολο να βγει ο βράχος από το ενυδρειο.Αυτος ο τρόπος 

αφορά πιο πολύ στην περίπτωση που μας "κερδίσουν" οι απταιζιες και πάμε για restart!

 

Υπάρχουν βέβαια και οργανισμοί οι οποίοι μπορούν να κάνουν την δουλειά για εμάς.....άλλες φορές με επιτυχία και άλλες φορές οχι.Παντα οι φυσικοί θηρευτές είναι και η καλύτερη λύση και η πιο ξεκούραστη...μερικοί από αυτούς ειναι....

 

1.Copperband butterflyfish(chelmon rosratus)

tn_Chros_u0.jpg

Είναι από τα πιο δημοφιλή ψάρια τα οποία χρησιμοποιουμε για την αντιμετώπιση τους και κυρίως reef safe.

Το reef safe είναι σχετικό βέβαια καθώς μια μέρα μπορεί απλά να μας "καθαρίσουν" τα clam όπως επίσης σχετικό είναι και το αν θα τις φανε.Ειναι ένα στοίχημα αυτο.Σε σχέση όμως με άλλες πεταλούδες που θα ασχοληθούν με τις απταιζιες είναι η πιο reef safe λύση!

Ακόμα και να ασχοληθούν όμως με αυτές στην ουσία τις κουρεύουν 

και δεν τις τρώνε από τη "ρίζα"-βάση....γι'αυτο υπάρχουν και πολλές αναφορές χομπυστων που λένε οτι με το που έδωσαν η' έχασαν το chelmon οι απταιζιες ξαναεκαναν την εμφάνιση τους.

Πέρα από όλα αυτά το συγκεκριμένο ψαράκι είναι πολύ δύσκολο και στη διατροφή του αλλά και ακόμα και να φάει ίσως μια μέρα ξαφνικά και χωρίς αιτία να το χάσουμε.

 

2.Matted filefish(acreichthys tomentosus)

aiptasia-eating-filefish-e1338673727262-

Ένα ακόμα από τα ψαράκια τα οποία βάζουν πολλοί στα ενυδρεία τους.Το συγκεκριμένο βέβαια δεν είναι και τόσο δημοφιλές αφού δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις στις οποίες αφού έφαγε τις απταιζιες χτυπησε lps η' και sps η' ακόμα και χωρίς να τις φάει πείραξε κοραλια!

Υπαρχουν βέβαια και περιπτώσεις που δεν πείραξε τίποτα...αυτό εξαρτάται(όπως πολλά ανάλογα θέματα) από τον χαρακτήρα του κάθε ψαριού αλλά και την δική μας...τυχη :)

Οπως το chelmon έτσι και αυτό όμως δεν είναι σίγουρο ότι θα καθαρίσει τις απταιζιες.

Ακόμα και να το κανει όμως δεν θα τις εξολοθρεύσει αλλά θα τις "κουρεύει"-κόβει κρατώντας τες έτσι υπό έλεγχο.

Επίσης υπάρχουν αναφορές οτι κάποιες εβδομάδες η' μήνες αφού έβγαλαν το ψαράκι και χωρίς προσθήκη βράχου,οι απταιζιες έκαναν πάλι την εμφάνιση τους.

 

3.Peppermint shrimp(lysmata wurdemanni)

peppermintshrimps1.JPG

Ειναι από τις πρώτες λύσεις που θα προτείνει κάποιος επειδή είναι σχετικά φθηνές και δεν έχουν τις απαιτήσεις η' τους κινδύνους των παραπάνω ψαριων.Δυστυχως όμως είναι 50-50 το αν θα ασχοληθούν με τις απταιζιες.Υπαρχουν και αναφορές οτι ενώ ασχολήθηκαν με τις μικρές δεν έκαναν κάτι με τις μεγάλες.

Και αυτές όμως δεν θα τη φάνε ολόκληρη αλλά θα φτάσουν μόνο μέχρι εκεί που έχουν προσβαση.Οτι αφήσουν θα ξαναγίνει μια "πανέμορφη" απταιζια.Επισης έχουν γίνει αναφορές οτι μετά την αφαίρεση των peppermint οι απταιζιες έκαναν πάλι την εμφάνιση τους.

 

4.Βerghia nudibranch

berghia-nudibranch-300x214.jpg

Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ θηρευτής τους είναι τα berghia nudibranch.

Tα berghia θα "πέσουν" πάνω τους και δεν θα φύγουν μέχρι να την εξαφανίσουν-φάνε-καταναλώσουν ολόκληρη.

Το οτι είναι το μοναδικό ζωντανό που θα μας απαλλάξει 100% από αυτές το δείχνει από μόνο του,το γεγονός οτι οι απταιζιες είναι η βασική και μοναδική τροφή τους.Εαν μας καθαρίσουν το ενυδρείο και δεν έχουμε άλλες μέσα,τα berghia θα πεθάνουν.

Επίσης είναι αρκετά εύκολο να αναπαραχθούν μέσα στο ενυδρείο μας αρκεί να έχουμε τουλάχιστον δυο.

Όσο περισσότερα βάλουμε τόσο το καλύτερο...και για την αναπαραγωγή τους αλλά και για να ξεφορτωθούμε το πρόβλημα συντομότερα και οριστικά.

Δυστυχώς είναι ακριβά σαν αγορά και σχετικά δυσευρετα.Στην Ελλάδα δύσκολα θα τα βρούμε σε κάποιο κατάστημα.

Υπάρχουν όμως κάποια site του εξωτερικού που μπορούμε να τα προμηθευτουμε και ειδικά στην περίπτωση ομαδικής παραγγελίας τα πράγματα θα είναι καλύτερα στο οικονομικό κομμάτι(τουλάχιστον στα μεταφορικά)

Θέλουν όμως προσοχή κατά τη διάρκεια της τοποθέτησης τους μέσα στο ενυδρείο(ειδικά εάν είναι μικρά γιατί κάποιο wrasse η' άλλο ψαράκι μπορεί να τους κανει κακό θεωρώντας πως είναι τροφή).Πιο πιθανοί οργανισμοί(ψάρια-καβούρια-γαρίδες) να τους κάνουν κακό είναι αυτοί που κυνηγούν(η' μπορεί) τη τροφή τους τη νύχτα,καθώς και τα berghia είναι νυχτόβιοι θηρευτές.

Είναι  σχεδόν απαραίτητο εάν βάλουμε τα εν λόγω nudis στο ενυδρείο μας να βγάλουμε κάποια wrasse η' butterflyfish αφού τα περισσότερα αν όχι όλα θα τα φάνε είτε σαν τροφή,είτε θα τα τραυματίσουν στη προσπάθεια τους να δοκιμάσουν τι είναι εάν τα δουν στο βράχο.

Εαν τα βάλουμε και δεν τα ξαναδούμε δεν είναι ανάγκη να ανησυχήσουμε αφού όπως αναφέρθηκε παραπάνω κάνουν τη "δουλειά" τους τη νύχτα,όταν έχουν σβήσει τα φώτα.

Ο χρόνος στον οποίο θα μας απαλλάξουν από αυτές εξαρτάται από το πόσα θα βάλουμε αλλά και το μέγεθος του προβλήματος.Μερικες φορές ίσως να πάρει και μήνες.

Πραγματικά η ΑΠΟΛΥΤΗ και σίγουρη λύση. :thumbup:

 

Φυσικά και για τις απταιζιες ισχύει οτι η πρόληψη είναι καλύτερη μέθοδος από τη θεραπεία.

Καλό είναι να προσπαθούμε να μην μπουν στο ενυδρείο μας εξ'αρχης.

Μπορούμε να παρατηρούμε πολύ καλά και για καιρό το βράχο που θέλουμε να αγοράσουμε 

η' τις βάσεις των κοραλιων.

Οσο είναι στο νερό θα είναι ανοιχτή-ες και δεν θα κρύβεται-κρύβονται οπότε είναι σχετικά πιο εύκολο να τις εντοπίσουμε ;)

 

Πριν λοιπόν πάτε σε ψυχολόγο,σταματήσετε το ενυδρείο η' κάνετε restart δώστε μια ευκαιρία σε μια από τις παραπάνω λύσεις.

Είναι σίγουρα ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα τα οποία μπορεί να αντιμετωπισουμε στα ενυδρεία μας αλλά δεν είναι αξεπέραστο-ανίκητο!Με υπομονή,επιμονή,τύχη και κάποια χρήματα(αναγκαστικά) το πιθανότερο είναι να μην τις ξαναδούμε!

 

Ολα τα παραπάνω είναι ταπεινές προσωπικές εμπειρίες-απόψεις αλλά και πληροφορίες που υπάρχουν στο διαδίκτυο.

Οι φώτο δεν είναι δικές μου και αν έχω κανει και κάποιο λάθος η' παράλειψη συγχωρέστε με.

 

Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο που σας έκλεψα να τα διαβάσετε :bigemo_harabe_net-146:

 

Φιλικά 

Μιχάλης

 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μιχαλιο αδερφε πραγματικά μπράβο σου και σε ευχαριστούμε!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγραψες παλι :bigemo_harabe_net-64:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μπράβο Μιχάλη!

Μ αρέσει που τώρα τελευταία έχεις πάρει φόρα και γράφεις.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εξαιρετικό! Μπραβο σου!

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΩΩΩ Ρε μιχαλιω ζωγραφισες παλι!!!!!Μια ερωτηση μονο...?Η απταισια μπορει να δημιουργηθει μεσα στο νερο μας (λογω ποιοτητας νερου)....?Η μονο οταν προυπαρχει στον βραχο που εχουμε αγορασει η καποιο κοραλλι...και ειναι ΗΔΗ επανω στην βαση του κοραλλιου και απλα δεν το παρατηρησαμε και μετα ερχεται το κακο.....???Ευχαριστω..............

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολυ ωραιες πληροφοριες. Μπραβο Mad. Θα βοηθησει πολλους νεους χομπηστες.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μιχαλη,διορθωσε αν θες εκει που λες οτι μονο στην αμμο δεν θα τη δουμε.Κι εκει βγαινει η ρουφιανα!!!!!!!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ενταξει στραταρε,απλα θα το βγαλω.

Προσωπικα την εχω δει να βγαινει μονο σε σπασμενο κοραλι(σαν υποστρωμα)

και οχι σε λεπτοκοκο αραγωνιτη αλλα για να το λες ειμαι σιγουρος οτι το εχεις δει φιλε μου!:-)

Σ'ευχαριστω για την πληροφορια;-)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σας ευχαριστώ παιδιά και για τα καλά σας λόγια!

Τιμή μου!

Share this post


Link to post
Share on other sites

μιχαλη μονο εσυ μπορεις να συνεχισεις το game of thrones ο γερος αργει!εισαι μεγαλος συνγραφεας!

Share this post


Link to post
Share on other sites

μιχαλη μονο εσυ μπορεις να συνεχισεις το game of thrones ο γερος αργει!εισαι μεγαλος συνγραφεας!

τι είπες τωρα χαχαχα χαχα!

Share this post


Link to post
Share on other sites

γιατι αδικο εχω το παλικαρι ειναι μεγαλη πενα!και αν παρατηρησεις μεταξυ 12-3 εχει μεγαλη εμπνευση

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολύ καλό το άρθρο!!!!

Θα συμφωνήσω για τη διόρθωση του Στράτου, και στην άμμο βγαίνουν (αλλά που να τα ξέρεις αυτά ρε mad με το bare bottom... :P )

Ένα μικρό tip στην αντιμετώπιση μέσω calk paste. Αν προσθέσουμε τροφή σε μορφή σκόνης έχουμε πολύ καλύτερα αποτελέσματα.Τσεκαρισμένο. :gunsmilie:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μπράβο Μιχάλη :bigemo_harabe_net-92:

αλλό ένα δυνατό ευαγγέλιο όπως το άρθρο σου για τα Bare Bottom ενυδρεία και αυτό με τα Tangs καθώς καί τα επόμενα που είμαι σίγουρος ότι θ' ακολουθήσουν από εσένα,, για να μή χαθούν μέσα στα εκατοντάδες πόστ ,,θα πρέπει να μεταφερθούν σε μιά θεματική κατηγορία .. :bigemo_harabe_net-64:

Edited by NAVY

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πλήρες και ευκολοδιάβαστο.

Καλό θα ήταν να γίνει pinned μία και το θέμα απασχολεί συχνά αρκετούς.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολλά άρθρα του Μιχάλη έχουν να γίνουν pinned, αλλά όταν θα περάσουν και από το "χεράκι μου" πρώτα για να γίνουν και pdf...

Έχουμε μέλλον μ αυτόν !!! Θα μας κάνει ακόμη πιο πλούσια τη θεματολογία του ΑΖ

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παιδια ελικρινα εγω σας ευχαριστω :bigemo_harabe_net-146:

Λυκο,disc,μακη,γιαννη(Gio),toyo,submarine,βασιλη,φωτη,αποστολε μου,δημητρη και βαγγελη

ειναι τιμη μου να δεχομαι καλα λογια απο εσας!

Και εγω εχω διαβασει και μαθει πολλα πραγματα απο ποστ και αρθρα δικα σας οποτε ολοι εχουμε δωσει κατι,ο ενας στον αλλο! :thumbup:

Και παλι ενα μεγαλο ευχαριστω απο μενα!

βαγγελη εχεις πολυ δικιο φιλε μου..το aquazone εχει μια απιστευτα ενημερωμενη θεματολογια και αυτο οφειλεται σε ολους!

Οσο μπαινει κανεις βαθυτερα στο χομπυ μπορει να το διαπιστωνει ευκολοτερα,μερα με τη μερα!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ρε φιλαρακι μπραβο πολλα κ απο μενα τελεφταια μας κρατας σε εκγρηγορση συνεχισε ετσι να μαθαινουμε κ μεις

Στάλθηκε από το HUAWEI U8815 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΜΠΡΑΒΟ ρε φιλε,μπραβο και απο εμενα!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Να'σαι καλα φιλε μου,χιλια ευχαριστω! :bow:

Γενικα το φορουμ εχει απιστευτη αρθρογραφια.Ορεξη να εχουμε να διαβαζουμε!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγώ πάντως από Απταιζια χάλασα το ενυδρείο μου, έβρασα τα πάντα και ξεκινάω πάλι από την αρχή

Share this post


Link to post
Share on other sites

Είχα θέμα με απταισιες αλλά έβαλα ένα Acreichthys tomentosus και τις εξαφάνισε!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και τα Ρας κάνουν καλή δουλειά αν μπορεί κάποιος να τα βάλει .

Share this post


Link to post
Share on other sites

Είχα θέμα με απταισιες αλλά έβαλα ένα Acreichthys tomentosus και τις εξαφάνισε!

 

και μετά τι έτρωγε αυτό?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Similar Content

    • By Aquazone Project Team
      Forcipiger longirostris
       
      Αυτό το πεταλουδόψαρο δεν είναι τόσο ανθεκτικό όσο το πανομοιότυπο Forcipiger flavissimus, λόγω του πολύ μικρού στόματός του και της συνεπαγόμενης ιδιαιτερότητάς του να τραφεί. Προτιμά ένα ενυδρείο με αρκετές κρυψώνες και ήσυχους συγκάτοικους. Είναι ιδιαίτερα επιθετικό με μέλη του ίδιου είδους, γι’ αυτό είναι καλύτερο να κρατάμε μόνο ένα στο ενυδρείο. Δεν θα δημιουργήσει κανένα πρόβλημα σε ενυδρεία υφάλου, αφού δεν τρέφεται ούτε με σκληρά, ούτε με μαλακά κοράλλια.
       
      Αυτό το είδος έχει πολύ μικρό στόμα και έτσι μπορεί να καταναλώσει μόνο πολύ μικρά κομμάτια τροφής. Πρέπει να του παρέχουμε πολύ ψιλοκομμένα φρέσκα και κατεψυγμένα μαλάκια, οστρακόδερμα και γαρίδες. Ένας καλός τρόπος για να τραφεί είναι και οι μικροοργανισμοί που κατοικούν στον ζωντανό βράχο, όπως κωπήποδα και πολυχαίτες. Δεν αποτελεί απειλή για σκληρά και μαλακά κοράλλια αφού δεν περιλαμβάνονται στις διατροφικές του συνήθειες.
       
      Ζει σε υφάλους σε βάθη από 5 μέχρι 200 μέτρα. Απαντάται μόνο, σε ζευγάρια ή και σε τρίο. Όταν δημιουργεί ζευγάρια, πολλές φορές χωρίζεται από τον σύντροφό του για να τραφεί και επανασυνδέεται. Όταν τσακώνεται με άλλα ψάρια σκύβει και προτάσσει τα μακριά αγκάθια στη ράχη του για να υπερασπιστεί το εαυτό του. Μοιάζει πολύ με το Forcipiger flavissimus με την διαφορά πως έχει μακρύτερο ρύγχος, τα μάτια του είναι μαύρα και έχει σκούρες βουλίτσες στο στέρνο του. 
    • By Aquazone Project Team
      Forcipiger flavissimus
       
      Αυτή η πεταλούδα είναι αρκετά ανθεκτική, με την προϋπόθεση να υπάρχουν αρκετές κρυψώνες και ήσυχοι συγκάτοικοι. Είναι ιδιαίτερα επιθετική με μέλη του ίδιου είδους, γι’ αυτό είναι καλύτερο να κρατάμε μόνο μία στο ενυδρείο. Εάν ταΐζεται καλά και έχουμε κάνει προσεκτική επιλογή κοραλλιών, μπορούμε να την δοκιμάσουμε σε ένα ενυδρείο υφάλου (δεν θα πειράξει σκληρά κοράλλια και μαλακά κοράλλια όπως Sarcophyton και Lobophytum, υπάρχει βέβαια η περίπτωση να τσιμπολογά σκληρά κοράλλια με μεγάλους πολύποδες). Πρέπει όμως να την παρατηρούμε προσεκτικά: εάν ξεκινήσει να “χτυπά” κοράλλια θα πρέπει να την απομακρύνουμε. 
       
      Διατροφή: Παρόλο που στη φύση τρέφεται και με πολύποδες κοραλλιών, η δίαιτά του περιλαμβάνει επίσης άλλα ασπόνδυλα και άλγες. Θα μάθει να δέχεται και “τροφές ενυδρείου” αλλά μπορεί να απαιτηθεί ιδιαίτερη προσοχή και χρήση ζωντανών τροφών για να διασφαλιστεί ότι τρέφεται καλά, ιδίως όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο. Δεν πρέπει να το εμπιστευόμαστε απόλυτα σε ένα ενυδρείο ύφαλου.
       
      Γενικά χαρακτηριστικά: Ζει σε υφάλους σε βάθη από 2 μέχρι 145 μέτρα. Απαντάται μόνο, σε ζευγάρια ή και σε τρίο. Όταν δημιουργεί ζευγάρια, πολλές φορές χωρίζεται από τον σύντροφό του για να τραφεί και επανασυνδέεται. Όταν τσακώνεται με άλλα ψάρια σκύβει και προτάσσει τα μακριά αγκάθια στη ράχη του για να υπερασπιστεί το εαυτό του. Μοιάζει πολύ με το Forcipiger longirostris με την διαφορά πως έχει κοντύτερο ρύγχος και τα μάτια του είναι μισό μαύρο και μισό λευκό. Επίσης δεν έχει τις σκούρες βουλίτσες που έχει το F. longirostris στο στέρνο του. 
    • By Aquazone Project Team
      Chelmon rostratus
       
      Η ανθεκτικότητα αυτού του είδους ποικίλλει. Τα άτομα που συλλέγονται από την Αυστραλία τείνουν να τα πάνε καλύτερα από αυτά που εξάγονται από τις Φιλιππίνες, αντανακλώντας τις διαφορές στις πρακτικές συλλογής και μεταφοράς τους. Έχει προταθεί πως τα άτομα με έντονο χρώμα από την Ασία έχουν συλλεχθεί με κυάνιο και είναι πιθανότερο να χαθούν πρόωρα (αν και αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί επιστημονικά). Αν θέλουμε να κρατήσουμε περισσότερες από μία, οι πιθανότητες επιτυχίας θα αυξηθούν εάν τις τοποθετήσουμε σε μεγαλύτερο ενυδρείο ταυτόχρονα. Μπορεί να τοποθετηθεί σε ενυδρείο υφάλου με τα περισσότερα μαλακά και σκληρά κοράλλια με μικρούς πολύποδες, αν και μερικά άτομα μπορεί να τσιμπήσουν σκληρά κοράλλια με μεγάλους πολύποδες, ορισμένα μαλακά κοράλλια (συμπεριλαμβανομένων των xeniidae και των clavulariidae) και ζωανθάρια (π.χ. Parazoanthus). Ένα πλεονέκτημα στο ενυδρείο υφάλου είναι πως τα περισσότερα άτομα θα φάνε παρασιτικές ανεμώνες Aiptasia (αν και ορισμένα θα τις αγνοήσουν). Ένα πιθανό μειονέκτημα είναι ότι θα αποδεκατίσουν πληθυσμούς πολυχαιτών.
       
      Παρόλο που είναι κοινό είδος σε ορισμένες περιοχές, δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για τις διατροφικές του συνήθειες. Θεωρείται ότι τρέφεται σε μεγάλο βαθμό με πολυχαίτες και μικρά καρκινοειδή. Στο ενυδρείο ορισμένα εγκαθίστανται μέσα σε λίγες μέρες και αρχίζουν να τρώνε φρέσκες και κατεψυγμένες τροφές, ενώ άλλα αρνούνται να φάνε, απαιτώντας ζωντανές τροφές, ανοιγμένα ζωντανά όστρακα ή ζωντανό βράχο με ασπόνδυλα. Ζωντανές γαρίδες του γένους Artemia και μυσιδώδη (mysid shrimps) έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί ώστε να πειστούν τα διστακτικά άτομα να δεχτούν τροφή. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να έχουμε υπόψη μας πως το είδος αυτό γενικά δεν είναι εύκολο να τραφεί και θα πρέπει να αποφεύγεται από τον αρχάριο χομπίστα.  
       
      Ζει σε υφάλους σε βάθη από 1 έως 25 μέτρα. Παρόλο που τα μικρά είναι μοναχικά, τα ενήλικα απαντώνται συνήθως σε ζευγάρια. Όταν τσακώνονται μεταξύ τους, χτυπούν τα κεφάλια τους προσπαθώντας να σπρώξουν τον αντίπαλο προς τα πίσω. Μοιάζει πολύ με το Chelmon marginalis, αν και σε αυτό λείπει η μεσαία πορτοκαλί λωρίδα και το “μάτι” στο μαλακό ραχιαίο πτερύγιο είναι ξεθωριασμένο.
    • By Aquazone Project Team
      Coradion melanopus
       
      Αυτή η πεταλούδα είναι αρκετά ανθεκτική, με την προϋπόθεση να υπάρχουν αρκετές κρυψώνες και ήσυχοι συγκάτοικοι. Δεν είναι ιδιαίτερα επιθετική με μέλη της ίδιας οικογένειας ή του ίδιου είδους και  έτσι μπορούμε να τοποθετήσουμε περισσότερες από μία, ιδίως σε μεγάλα ενυδρεία. Εάν ταΐζεται καλά και έχουμε κάνει προσεκτική επιλογή κοραλλιών, μπορούμε να την δοκιμάσουμε σε ένα ενυδρείο υφάλου (δεν θα πειράξει σκληρά κοράλλια και μαλακά κοράλλια όπως Sarcophyton και Lobophytum, υπάρχει βέβαια η περίπτωση να τσιμπολογά σκληρά κοράλλια με μεγάλους πολύποδες). Πρέπει όμως να την παρατηρούμε προσεκτικά: εάν ξεκινήσει να “χτυπά” κοράλλια θα πρέπει να την απομακρύνουμε. 
       
      Αυτό το είδος δεν περιλαμβάνει κοράλλια στη διατροφή του, τρώει όμως ζωανθάρια, πολυχαίτες, χιτωνοφόρα, καρκινοειδή και ζωοπλαγκτόν. Επειδή οι διατροφικές προτιμήσεις του είναι ποικίλες είναι  εύκολο να αποδεχτεί “τροφές ενυδρείου” αν και μπορεί να απαιτηθεί ιδιαίτερη προσοχή για να διασφαλιστεί ότι τρέφεται καλά όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο. Είναι από τα πεταλουδόψαρα που με προσοχή μπορούμε να εμπιστευόμαστε σε ένα ενυδρείο ύφαλου.
       
      Ζει σε υφάλους σε βάθη από 5 μέχρι 50 μέτρα, σε περιοχές με αραιή παρουσία κοραλλιών, αλλά με μεγάλες ποσότητες σφουγγαριών, πάνω στα οποία ζουν μικροοργανισμοί (όπως π.χ. κωπήποδα) με τους οποίους και τρέφεται. Απαντάται συνήθως σε ζευγάρια αλλά και μόνο.
    • By Aquazone Project Team
      Hemitaurichthys zoster
       
      Είναι ένα πολύ ανθεκτικό είδος που εγκλιματίζεται εύκολα στο ενυδρείο. Ζει άνετα με άλλα πεταλουδόψαρα και μπορούμε να το τοποθετήσουμε σε ζευγάρια ή και σε κοπάδι, αρκεί βέβαια να έχουμε αρκετά μεγάλο ενυδρείο αφού χρειάζεται άπλετο χώρο για κολύμπι. Μπορούμε να το κρατήσουμε σε ένα ενυδρείο υφάλου εάν το ταΐζουμε καλά και έχουμε κάνει προσεκτική επιλογή κοραλλιών (δεν θα πειράξει σκληρά κοράλλια, αλλά υπάρχει η περίπτωση να ενοχλήσει μαλακά κοράλλια της οικογένειας Xeniidae).
       
      Διατροφή: Αυτό το είδος δεν περιλαμβάνει σκληρά κοράλλια στη διατροφή του, τρέφεται με ζωοπλαγκτόν και κυρίως με κωπήποδα. Επίσης τρέφεται με μαλακά κοράλλια και άλλα βενθικά ασπόνδυλα. Επειδή οι διατροφικές προτιμήσεις του είναι ποικίλες είναι πολύ εύκολο να αποδεχτεί “τροφές ενυδρείου” αν και μπορεί να απαιτηθεί ιδιαίτερη προσοχή για να διασφαλιστεί ότι τρέφεται καλά όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο. Είναι από τα πεταλουδόψαρα που με προσοχή μπορούμε να εμπιστευόμαστε σε ένα ενυδρείο ύφαλου. Πρέπει όμως να το παρατηρούμε προσεκτικά: εάν ξεκινήσει να “χτυπά” κοράλλια θα πρέπει να το απομακρύνουμε. 
       
      Γενικά χαρακτηριστικά: Ζει σε υφάλους σε βάθη από 1 έως 35 μέτρα και σχηματίζει μεγάλα κοπάδια που κολυμπούν με άλλα ψάρια στη στήλη του νερού για να τραφούν με ζωοπλαγκτόν. Τη νύχτα διασκορπίζονται και κρύβονται σε σχισμές στον ύφαλο.
    • By Aquazone Project Team
      Hemitaurichthys polylepis
       
      Είναι ένα πολύ ανθεκτικό είδος που εγκλιματίζεται εύκολα στο ενυδρείο. Ζει άνετα με άλλα πεταλουδόψαρα και μπορούμε να το τοποθετήσουμε σε ζευγάρια ή και σε κοπάδι, αρκεί βέβαια να έχουμε αρκετά μεγάλο ενυδρείο αφού χρειάζεται άπλετο χώρο για κολύμπι. Μπορούμε να το κρατήσουμε σε ένα ενυδρείο υφάλου εάν το ταΐζουμε καλά και έχουμε κάνει προσεκτική επιλογή κοραλλιών (δεν θα πειράξει σκληρά κοράλλια, αλλά υπάρχει η περίπτωση να ενοχλήσει μαλακά κοράλλια της οικογένειας Xeniidae).
                                              
      Αυτό το είδος δεν περιλαμβάνει σκληρά κοράλλια στη διατροφή του, τρέφεται με ζωοπλαγκτόν και κυρίως με κωπήποδα. Επίσης τρέφεται με μαλακά κοράλλια και άλλα βενθικά ασπόνδυλα. Επειδή οι διατροφικές προτιμήσεις του είναι ποικίλες είναι πολύ εύκολο να αποδεχτεί “τροφές ενυδρείου” αν και μπορεί να απαιτηθεί ιδιαίτερη προσοχή για να διασφαλιστεί ότι τρέφεται καλά όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο. Είναι από τα πεταλουδόψαρα που με προσοχή μπορούμε να εμπιστευόμαστε σε ένα ενυδρείο ύφαλου. Πρέπει όμως να το παρατηρούμε προσεκτικά: εάν ξεκινήσει να “χτυπά” κοράλλια θα πρέπει να το απομακρύνουμε. 
       
      Ζει σε υφάλους σε βάθη από 3 έως 46 μέτρα και σχηματίζει μεγάλα κοπάδια που κολυμπούν με άλλα ψάρια στη στήλη του νερού για να τραφούν με ζωοπλαγκτόν. Τη νύχτα διασκορπίζονται και κρύβονται σε σχισμές στον ύφαλο. Και το χρώμα τους επίσης αλλάζει δραματικά κατά τη διάρκεια της νύχτας: η λευκή περιοχή, όπως και το κεφάλι, σκουραίνει και μένει μόνο μια άσπρη βούλα στο πλάι.
    • By Aquazone Project Team
      Johnrandallia nigrirostris
       
      Είναι ένα πολύ ανθεκτικό είδος που εγκλιματίζεται εύκολα στο ενυδρείο. Ζει άνετα με άλλα πεταλουδόψαρα, συμπεριλαμβανομένου του είδους του, αρκεί να τα τοποθετήσουμε στο ενυδρείο ταυτόχρονα. Μπορούμε να το κρατήσουμε σε ένα ενυδρείο υφάλου εάν το ταΐζουμε καλά και έχουμε κάνει προσεκτική επιλογή κοραλλιών (γενικά δεν θα πειράξει σκληρά ή μαλακά κοράλλια, αλλά τα αλκυονάρια παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατροφή του).
       
      Αυτό το είδος δεν περιλαμβάνει σκληρά κοράλλια στη διατροφή του, τρώει όμως ζωανθάρια, θαλάσσιες ανεμώνες, πολυχαίτες, χιτωνοφόρα και ζωοπλαγκτόν. Επειδή οι διατροφικές προτιμήσεις του είναι ποικίλες είναι πολύ εύκολο να αποδεχτεί “τροφές ενυδρείου” αν και μπορεί να απαιτηθεί ιδιαίτερη προσοχή για να διασφαλιστεί ότι τρέφεται καλά όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο. Είναι από τα πεταλουδόψαρα που με προσοχή μπορούμε να εμπιστευόμαστε σε ένα ενυδρείο ύφαλου. Πρέπει όμως να το παρατηρούμε προσεκτικά: εάν ξεκινήσει να “χτυπά” κοράλλια θα πρέπει να το απομακρύνουμε. 
       
      Ζει σε υφάλους σε βάθη από 3 έως 40 μέτρα. Απαντάται και μόνο, αλλά συνήθως σχηματίζει ζευγάρια ή κοπάδια που αποτελούν σταθμούς καθαρισμού παράσιτων. Ο καλύτερος πελάτης του είναι το Mulloidichthys dentatus, που σκουραίνει του χρώμα του όταν το καθαρίζουν για να φαίνονται καλύτερα τα παράσιτα. Καθαρίζει επίσης σφυρίδες, τσιπούρες, και διάφορα ψάρια, ακόμη και σφυροκέφαλους καρχαρίες, που επιβραδύνουν καθώς τα πλησιάζουν για να απαλλαγούν από τα παρασιτικά κωπήποδα που συνηθίζουν να ζουν πάνω στο δέρμα τους. Τη νύχτα η μαύρη λωρίδα στη ράχη του ξεθωριάζει και λευκές κηλίδες εμφανίζονται στο σώμα του. Τα μικρά είναι πιο κίτρινα αλλά μεγαλώνοντας αποκτούν ένα λευκό-ασημί χρώμα.   
       
    • By Aquazone Project Team
      Chaetodon vagabundus
       
      Είναι μια από τις ευκολότερες πεταλούδες, αλλά χρειάζεται αρκετό χώρο για κολύμπι αφού είναι και ένα από τα μεγαλύτερα είδη. Εάν θέλουμε να κρατήσουμε περισσότερες από μία, οι πιθανότητες επιτυχίας θα αυξηθούν εάν τις τοποθετήσουμε σε μεγαλύτερο ενυδρείο ταυτόχρονα. Τα πάει επίσης περίφημα και με άλλα είδη πεταλουδόψαρων.  Αυτό το είδος δεν είναι κατάλληλο για το ενυδρείο υφάλου.
       
      Παρόλο που στη φύση τρέφεται με πολύποδες σκληρών κοραλλιών, η δίαιτά του περιλαμβάνει επίσης άλλα ασπόνδυλα και άλγες. Θα μάθει να δέχεται και “τροφές ενυδρείου” αλλά μπορεί να απαιτηθεί ιδιαίτερη προσοχή και χρήση ζωντανών τροφών για να διασφαλιστεί ότι τρέφεται καλά, ιδίως όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο. Δεν πρέπει να το εμπιστευόμαστε σε ένα ενυδρείο ύφαλου, αφού τρέφεται περιστασιακά με κοράλλια και ανεμώνες, όπως το Chaetodon decussatus, ο κοντινότερος συγγενής του από τον Ινδικό Ωκεανό.
       
      Ζει σε υφάλους σε βάθη από 1 έως 30 μέτρα. Τα ενήλικα απαντώνται συνήθως σε ζευγάρια, ενώ τα ανήλικα ζουν μόνα και έχουν μια μαύρη κηλίδα στο ραχιαίο πτερύγιο που χάνεται καθώς μεγαλώνουν. Τη νύχτα επιστρέφουν στην ίδια κρυψώνα για να κοιμηθούν. Μοιάζει πολύ με το Chaetodon decussatus από τον Ινδικό Ωκεανό. Υβριδίζει με το Chaetodon raflessii.
    • By Aquazone Project Team
      Chaetodon ulietensis
       
      Τα ανήλικα μεταξύ 5-8 εκ. εγκλιματίζονται ταχύτατα, όμως τα μεγάλα ανήλικα αρνούνται συχνά να δεχτούν τροφή. Γενικά όμως είναι μια από τις ευκολότερες πεταλούδες και όταν εγκλιματιστεί θα γίνει ένα από τα πιο τολμηρά και ανταγωνιστικά ψάρια. Μπορούμε να κρατήσουμε ακόμη και ένα μικρό γκρουπ στο ενυδρείο, αρκεί βέβαια να εισάγουμε όλα τα ψάρια ταυτόχρονα. Δεν είναι κατάλληλο για το ενυδρείο υφάλου αφού είναι αρκετά καταστροφικά, καταναλώνοντας σκληρά κοράλλια, ανεμώνες και μανιτάρια.   
       
      Παρόλο που στη φύση τρέφεται και με πολύποδες σκληρών και μαλακών κοραλλιών, η δίαιτά του περιλαμβάνει επίσης άλλα ασπόνδυλα και άλγες. Θα μάθει να δέχεται και “τροφές ενυδρείου” αλλά μπορεί να απαιτηθεί ιδιαίτερη προσοχή και χρήση ζωντανών τροφών για να διασφαλιστεί ότι τρέφεται καλά, ιδίως όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο. Δεν πρέπει να το εμπιστευόμαστε σε ένα ενυδρείο ύφαλου.
       
      Ζει σε κοραλλιογενείς υφάλους σε βάθη από 1 έως 30 μέτρα. Ενώ τα ανήλικα ζουν μόνα, τα ενήλικα απαντώνται και σε ζευγάρια και σε μεγάλες ομάδες μέχρι 50 άτομα. Έχει μακρύτερο ρύγχος από τις περισσότερες πεταλούδες προφανώς για να ξετρυπώνει ευκολότερα πολυχαίτες, μικρά καρκινοειδή και άλλα βενθικά ασπόνδυλα. Μοιάζει πολύ με το Chaetodon falcula, με τη διαφορά πως δεν έχει κίτρινο χρώμα στην ράχη του (παρά μόνο στα αγκάθια του ραχιαίου πτερύγιου) και οι μαύρες κηλίδες κατεβαίνουν χαμηλά στο σώμα του.  
    • By Aquazone Project Team
      Chaetodon trifasciatus
       
      Λόγω του ότι τρέφεται αποκλειστικά με κοράλλια είναι πολύ δύσκολο να κρατήσουμε αυτό το ψάρι ζωντανό και υγιές.
       
      Δεδομένου του σχεδόν μηδενικού ποσοστού επιβίωσης, προτείνεται να μην αγοράζουμε ή να ενθαρρύνουμε την συλλογή αυτού του είδους.
       
      Αυτό το είδος τρέφεται αποκλειστικά με πολύποδες σκληρών κοραλλιών και σχεδόν ποτέ δεν προσαρμόζεται σε άλλες τροφές. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να τραφεί με ανοιγμένα ζωντανά όστρακα και σπανιότερα με άλλα υποκατάστατα της κανονικής του διατροφής (η εκτροφή σε ενυδρεία προνυμφών αυτού του είδους προερχόμενων από τη θάλασσα, μπορεί τελικά να αποδώσει ψάρια προσαρμοσμένα να δέχονται με ευκολία τροφές ενυδρείου).
       
      Ζει σε κοραλλιογενείς υφάλους σε βάθη από 3 έως 20 μέτρα, και τα ενήλικα απαντώνται συνήθως σε ζευγάρια, αλλά περιστασιακά και μόνα. Αυτό το πεταλουδόψαρο παρουσιάζει φυλετικό διμορφισμό: το πρώτο αγκάθι του εδρικού πτερύγιου είναι κόκκινο στα αρσενικά και ροζ στα θηλυκά. Μοιάζει πολύ με το Chaetodon lunulatus από τον Ειρηνικό Ωκεανό και ξεχωρίζουν κυρίως από το χρώμα του εδρικού πτερύγιου που στο Chaetodon trifasciatus είναι έντονο πορτοκαλί, ενώ στο Ch. lunulatus σκούρο κόκκινο.  
×