Jump to content

Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

Mέλη με δικαίωμα ψήφου
  • Δημοσιευσεις

    30
  • Εγγραφή

  • Τελευταια επισκεψη

Community Reputation

14 Good

Profile Information

  • Φύλο
    'Ανδρας

Previous Fields

  • Χώρα
    Hellas

Πρόσφατοι επισκέπτες

331 εμφανίσεις προφίλ
  1. Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Hyphessobrycon Pulchripinnis (Ahl, 1937)

    πηγή: en.wikipedia.org Επιστημονικό Όνομα: Hyphessobrycon pulchripinnis (Ahl, 1937) Κοινές Ονομασίες: Lemon tetra Ελληνικό Όνομα: - Γενική Κατηγορία: Characins Τάξη: Characiformes Οικογένεια: Characidae Μέγεθος: 4-5 εκατοστά. Βιότοπος: Νότια Αμερική, στην Βραζιλία στη λεκάνη απορροής του ποταμού Tapajos. Στα ρηχά νερά και τις όχθες του ποταμού. Συντήρηση στο ενυδρείο PH: 5,5-7,5 (Ιδανικά: <7) KH: - GH: 3-20°dGH (Ιδανικά: 3-10°dGH) Θερμοκρασία: 22-28°C (Ιδανικά: 23-25°C) Λίτρα: 60 λίτρα το ελάχιστο για κοπάδι 6 ατόμων. Κοινωνική συμπεριφορά: Ήρεμο ψάρι ιδανικό για κοινωνικό ενυδρείο.Είναι τυπικό σμηνόψαρο και θα πρέπει να διατηρούνται σε ομάδα τουλάχιστον 6 ατόμων και αν είναι δυνατό πάνω από 10 άτομα σε ενυδρείο 100 λίτρων. Διαφορετικά τείνουν να είναι νευρικά και στρεσαρισμένα. Διαχωρισμός φύλου: Τα αρσενικά καθώς ενηλικιώνονται αναπτύσσουν μια πιο έντονη και παχιά μαύρη γραμμή στην άκρη του ραχιαίου αλλά κυρίως του εδρικού πτερυγίου η οποία στα θηλυκά είναι λιγότερο έντανη και διακριτή. Επίσης τα αρσενικά είναι πιο λεπτά. Διακόσμηση ενυδρείου: Είναι ένα αρκετά δραστήριο και προσαρμοστικό tetra και μπορεί να ζήσει σε μια ποικιλία συνθηκών. Τα πάει εξίσου καλά και σε "καθαρό” διάφανο νερό αλλά και σε καφέ νερό (black water). Όμως σε ένα πυκνοφυτεμένο ενυδρείο με πιο μαλακό και όξινο νερό θα εμφανίσουν τον καλύτερο και πιο έντονο χρωματισμό τους. Συνεπώς, αρκετά ζωντανά φυτά που προσφέρουν κρυψώνες, ανοιχτός χώρο για κολύμπι και σκουρόχρωμος βυθός είναι οι ιδανικές συνθήκες για αυτά τα ψάρια. Ζώνη Κολύμβησης: Κυρίως στο μέσο του ενυδρείου αλλά και στις υπόλοιπες ζώνες. Διατροφή: Εύκολο στην διατροφή του, θα δεχτεί σχεδόν οποιαδήποτε τροφή του εμπορίου του προσφερθεί. Για διατήρηση του χρώματος, μακροημέρευση και υγεία εκτός από νιφάδες (flakes) η δίαιτά τους πρέπει να εμπλουτίζεται με μικρού μεγέθους κατεψυγμένες ή και ζωντανές τροφές. Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 4-8 χρόνια. Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μπορούν να συγκατοικήσουν με όλα τα μετρίου μεγέθους κοινωνικά ψάρια αντίστοιχων συνθηκών χημείας νερού και γενικά με φιλήσυχα ψάρια. Θα συμβιώσουν χωρίς κανένα πρόβλημα με άλλα tetra, danios, cory κλπ. Υποείδη και υβρίδια: Στο εμπόριο κυκλοφορούν και σε αλφική μορφή Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Αν και έχει επιτευχθεί αναπαραγωγή σε ενυδρείο δεν είναι εύκολη υπόθεση. Οι συνθήκες και η διαδικασία είναι ανάλογες με αυτές της πλειοψηφίας των tetra. Ένα επιμελώς καθαρισμένο ενυδρείο 15 - 20 λίτρων επαρκεί για την αναπαραγωγή ενός αρσενικού με ένα ή περισσότερα θηλυκά. Σε μεγαλύτερο ενυδρείο μπορούμε να δοκιμάσουμε με περισσότερα ψάρια. Διατηρούμε χαμηλό φωτισμό αφού τόσο τα αυγά όσο και οι λάρβες είναι φωτοευαίσθητα. Τα tetra δεν προστατεύουν τα αυγά τους και μόλις βρουν ευκαιρία θα τα φάνε. Για το λόγο αυτό δε θα πρέπει να τοποθετηθεί υπόστρωμα στο ενυδρείο, παρά μόνο μια σχετικά λεπτή σήτα 2 με 3 εκατοστά πάνω από τον πυθμένα, που θα επιτρέπει τα αυγά να διέρχονται μέσα από τα ανοίγματα της αλλά θα αποτρέπει τα ενήλικα να τα φτάσουν και να τα φάνε. Μια τέτοια σήτα μπορεί εύκολα να φτιαχτεί από κουνουπιέρα με κατάλληλου μεγέθους ανοίγματα, στερεώνοντας την καλά πάνω σε ένα πλαστικό πλαίσιο. Για να απέχει 2-3 εκατοστά από τον πυθμένα, τοποθετούμε στον πάτο κάποια κομμάτια από ουδέτερο υλικό (πλαστικό, πέτρες κλπ). Στην μέση του ενυδρείου τοποθετούμε ένα κομμάτι java moss ή μάλλινες χοντρές κλωστές πλεξίματος δεμένες σε ένα παχύ ματσάκι. Εκεί συνήθως λαμβάνει μέρος το ζευγάρωμα. Θερμοστάτης και ένα καλά στρωμένο μικρό αερόφιλτρο συμπληρώνουν τον εξοπλισμό του ενυδρείου αναπαραγωγής. Για καλύτερα αποτελέσματα θα μπορούσαμε να κρατήσουμε σε ξεχωριστά ενυδρεία τα δύο φύλλα για ένα διάστημα περίπου δύο εβδομάδων και να τους παρέχουμε πλούσια ζωντανή ή κατεψυγμένη τροφή. Επιλέγουμε τα πιο “φουσκωμένα” θηλυκά και τα πιο έντονα χρωματισμένα αρσενικά. Το νερό του ενυδρείο θα πρέπει να είναι μαλακό και σχετικά όξινο με gh μικρότερο του 10, ph μεταξύ 6,5 και 7,2, και θερμοκρασία νερού κοντά στο πάνω όριο. Εισάγουμε τα ψάρια στο προετοιμασμένο ενυδρείο το βράδυ και αν όλα εξελιχθούν καλά το ζευγάρωμα γίνεται τις πρώτες πρωινές ώρες, εντός των επόμενων ημερών. Το θηλυκό θα αφήσει στο νερό 250 ή και περισσότερα αυγά. Μετά το ζευγάρωμα τα ψάρια θα πρέπει να απομακρυνθούν. Εκκολάπτονται μέσα σε 24 με 36 ώρες. Τις πρώτες 3 με 5 ημέρες τρέφονται από τον λεκιθικό τους σάκο. Και στη συνέχεια κολυμπούν ελεύθερα και αναζητούν τροφή. Πέραν αυτού του διαστήματος και για τις πρώτες ημέρες ταΐζουμε τα μικρά με infusoria και στη συνέχεια με νεοεκκολαφθείσα αρτέμια,microworms και θρυμματισμένα flakes ή τροφή του εμπορίου κατάλληλη για γόνο. Το προφίλ δημιουργήθηκε από το χρήστη theodor72
  2. Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Hemigrammus Erythrozonus (Durbin, 1909)

    Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον Dan Bryan Sayam (www.aquahobby.com) Επιστημονικό Όνομα: Hemigrammus erythrozonus (Durbin, 1909) Κοινές Ονομασίες: Glowlight tetra Ελληνικό Όνομα: - Γενική Κατηγορία: Characins Τάξη: Characiformes Οικογένεια: Characidae Μέγεθος: 4 εκατοστά. Βιότοπος: Νότια Αμερική, στην Γουιάνα και συγκεκριμένα στον ποταμό Rio Essequibo. Στις δασώδεις περιοχές του ποταμού όπου το νερό είναι συνήθως καφέ από τα οργανικά υλικά που βρίσκονται σε αποσύνθεση και συνεπώς αρκετά όξινο. Συντήρηση στο ενυδρείο PH: 5,5-7,5 (Ιδανικά: 6,6) KH: - GH: 5-12°dGH (Ιδανικά: 5-6°dGH) Θερμοκρασία: 24-28°C (Ιδανικά: 26°C) Λίτρα: 60 λίτρα το ελάχιστο για κοπάδι 6 ατόμων. Κοινωνική συμπεριφορά: Ήρεμο ψάρι ιδανικό για κοινωνικό ενυδρείο.Είναι σμηνόψαρο και θα πρέπει να διατηρούνται σε ομάδα τουλάχιστον 6 ατόμων και αν είναι δυνατό πάνω από 10 άτομα. Διαχωρισμός φύλου: Μπορούμε να διαχωρίσουμε τα δυο φύλα παρατηρώντας τον σωματικό τύπο του ψαριού. Τα θηλυκά είναι πιο στρογγυλεμένα στην περιοχή της κοιλιάς και συνήθως λίγο μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως και τα περισσότερα tetra, προτιμούν μαλακό και όξινο νερό. Η χρήση τύρφης στην επεξεργασία του νερού θα μας δώσει την ποιότητα και το χρώμα του νερού που προτιμούν. Σε αυτό το σκούρο περιβάλλον θα αναδείξουν τον ιδιαίτερο χρωματισμό τους. Σε ένα ενυδρείο με χαμηλό φωτισμό, ζωντανά φυτά που προσφέρουν κρυψώνες, ανοιχτό χώρο για κολύμπι, σκουρόχρωμο βυθό και ήρεμη ροή νερού τα ψαράκια θα κινούνται πιο άνετα και θα κρύβονται λιγότερο. Ζώνη Κολύμβησης: Μέσο και κάτω μέρος ενυδρείου. Διατροφή: Εύκολο στην διατροφή του, θα δεχτεί σχεδόν οποιαδήποτε τροφή του εμπορίου του προσφερθεί. Στην φύση είναι μικροί κυνηγοί. Καλό είναι εκτός από νιφάδες (flakes) η δίαιτά τους να εμπλουτίζεται με κατεψυγμένη ή και ζωντανή τροφή ώστε να ενισχυθεί το ανοσοποιητικό τους αλλά και να αναδείξουν τα χρώματά τους. Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 4-5 χρόνια. Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μπορούν να συγκατοικήσουν με όλα τα μετρίου μεγέθους κοινωνικά ψάρια αντίστοιχων συνθηκών χημείας νερού και γενικά με φιλήσυχα ψάρια. Θα συμβιώσουν χωρίς κανένα πρόβλημα με άλλα tetra, danios, cory κλπ. Σε μικρά ενυδρεία ωστόσο, είναι καλύτερα να είναι το μοναδικό κοπαδόψαρο στην μεσαία ζώνη κολύμβησης. Αποφεύγουμε τα μεγάλα ψάρια, όπως μεγάλες κιχλίδες (αγγελόψαρα) ή θηρευτές καθώς και ιδιαίτερα κινητικά ψάρια που θα τους προκαλέσουν στρες. Υποείδη και υβρίδια: - Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Μέτρια η δυσκολία αναπαραγωγής τους χωρίς να παραγνωρίζουμε όμως την δυσκολία που παρουσιάζουν στην αναπαραγωγή τους όλα τα είδη tetra. Απαιτούνται ιδιαίτερες συνθήκες, ακριβείς και προσεκτικοί χειρισμοί. Ένα επιμελώς καθαρισμένο ενυδρείο 20 λίτρων φαίνεται να επαρκεί για την αναπαραγωγή ενός ζευγαριού. Σε μεγαλύτερο ενυδρείο μπορούμε να δοκιμάσουμε αναπαραγωγή με περισσότερα ζευγάρια. Τα tetra δεν προστατεύουν τα αυγά τους και μόλις βρουν ευκαιρία θα τα φάνε. Για το λόγο αυτό δε θα πρέπει να τοποθετηθεί υπόστρωμα στο ενυδρείο, παρά μόνο μια σχετικά λεπτή σήτα 2 με 3 εκατοστά πάνω από τον πυθμένα, που θα επιτρέπει τα αυγά να διέρχονται μέσα από τα ανοίγματα της αλλά θα αποτρέπει τα ενήλικα να τα φτάσουν και να τα φάνε. Μια τέτοια σήτα μπορεί εύκολα να φτιαχτεί από κουνουπιέρα με κατάλληλου μεγέθους ανοίγματα, στερεώνοντας την καλά πάνω σε ένα πλαστικό πλαίσιο. Για να απέχει 2-3 εκατοστά από τον πυθμένα, τοποθετούμε στον πάτο κάποια κομμάτια από ουδέτερο υλικό (πλαστικό, πέτρες κλπ). Στην μέση του ενυδρείου τοποθετούμε ένα κομμάτι java moss ή μάλλινες χοντρές κλωστές πλεξίματος δεμένες σε ένα παχύ ματσάκι. Εκεί συνήθως λαμβάνει μέρος το ζευγάρωμα. Θερμοστάτης και ένα καλά στρωμένο μικρό αερόφιλτρο συμπληρώνουν τον εξοπλισμό του ενυδρείου αναπαραγωγής. Επιβάλλεται χαμηλός φωτισμός, τόσο για να ζευγαρώσουν τα ψάρια, όσο και για να εκκολαφθούν τα αυγά αλλά και να επιβιώσουν οι νεοσσοί που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στο φως. Η επιλογή του ή των ζευγαριών είναι δύσκολη υπόθεση. Τα ψάρια θα πρέπει να είναι υγιή και ενήλικα . Επιλέγουμε τα πιο έντονα χρωματισμένα και δραστήρια αρσενικά και τα πιο “φουσκωμένα” και γεμάτα αυγά θηλυκά. Η πλούσια σε ζωντανές ή κατεψυγμένες τροφές διατροφή θα βοηθήσει πολύ τα ψαράκια να έρθουν σε αυτή την κατάσταση. Το νερό του ενυδρείο θα πρέπει να είναι μαλακό και όξινο με ph μεταξύ 5,5 και 6,5 και όσο το δυνατό χαμηλότερη σκληρότητα. Αναγκαία λοιπόν η χρήση αντίστροφης όσμωσης ή τύρφης. Αυξάνουμε την θερμοκρασία στο πάνω όριο (27 με 28°C). Το ζευγάρωμα γίνεται συνήθως τις πρωινές ώρες και το θηλυκό εναποθέτει 100 με 150 αυγά. Μόλις διαπιστώσουμε την ύπαρξη αυγών τα ενήλικα θα πρέπει να απομακρυνθούν. Εκκολάπτονται μέσα σε 24 με 36 ώρες και για τις επόμενες 3 με 4 ημέρες τρέφονται από τον λεκιθικό τους σάκο. Πέραν αυτού του διαστήματος και για τις πρώτες ημέρες ταΐζουμε τα μικρά με infusoria και στη συνέχεια με νεοεκκολαφθείσα αρτέμια,microworms και θρυμματισμένα flakes ή τροφή του εμπορίου κατάλληλη για γόνο. Γενικές πληροφορίες: Ένα υπέροχο και ευρέως διαδεδομένο ψάρι, που αποτελεί ιδανική προσθήκη για κάθε κοινωνικό ενυδρείο. Με τις κατάλληλες συνθήκες θα σας ανταμείψει με τα υπέροχα χρώματα του και την κινητικότητα του. Αν και είναι ένα ανθεκτικό και σχετικά ευπροσάρμοστο ψάρι είναι αρκετά ευαίσθητο στην ασθένεια των νέον (neon disease). Διατηρούμε λοιπόν ιδανικές συνθήκες καθαριότητας και ποιότητας νερού. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον Paulo Gordinho (www.aquahobby.com) Το προφίλ δημιουργήθηκε από το χρήστη theodor72
  3. Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Trichogaster Trichopterus (Pallas, 1770)

    Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το χρήστη PanaGreco Επιστημονικό Όνομα: Trichogaster Trichopterus (Pallas, 1770) Κοινές Ονομασίες: Blue Gourami, Crosby Gourami, Golden Gourami, Opaline Gourami, Three Spot Gourami, Two Spot Gourami, White Gourami Ελληνικό Όνομα: - Γενική κατηγορία: Λαβυρινθόψαρα. Τάξη: Perciformes. Οικογένεια: Osphronemidae. Μέγεθος: Στην φύση μπορεί να φτάσει τα 15 εκατοστά αλλά συνήθως είναι μικρότερο. Στο ενυδρείο το μέγεθος τους φτάνει τα 10 – 12 εκατοστά. Βιότοπος: Συναντάται κυρίως στην Νοτιοανατολική Ασία (Ποταμός Μεκόνγκ στη Νότια Κίνα, Βιετνάμ, Λάος, Καμπότζη, Ταϊλάνδη, Μιανμάρ, Μαλαισία και σε κάποια μέρη της Ινδονησίας). Το φυσικό τους περιβάλλον βρίσκεται σε ήρεμα νερά χαμηλής στάθμης, με πολύ πλούσια βλάστηση όπως λίμνες, τάφροι και έλη. Συντήρηση στο ενυδρείο: Σαν αναβαντίδα θέλει χαμηλή ροή στο νερό, επιφάνεια νερού χωρίς ανατάραξη (τουλάχιστον στη μια πλευρά του ενυδρείου), δεν προτιμά τα ψηλά ενυδρεία και μπορεί να διατηρηθεί πολύ καλά τόσο σε blackwater συνθήκες με ξερά φύλλα, όσο και σε καλοφυτεμένα ενυδρεία με άφθονα φυτά επιφανείας. Το ενυδρείο πρέπει να έχει χώρο ανάμεσα στο καπάκι και την επιφάνεια του νερού για να μπορεί να ανασαίνει το απαραίτητο οξυγόνο. PH: 6 – 8,5 (Ιδανικά: 6,5-7,5) KH: - °dKH GH: 5 - 20 °dGH Θερμοκρασία: 23 - 28 °C Λίτρα: Για την διατήρηση μιας μικρής ομάδας από 1 αρσενικό και 2-3 θηλυκά απαιτείται ενυδρείο με ελάχιστο μήκος 100 εκατοστά και περίπου 140 λίτρα χωρητικότητα. Όσα περισσότερα είναι τα λίτρα στα οποία τα φιλοξενούμε και σε συνδυασμό με την ύπαρξη φυτών και ξύλων που τους προσφέρουν κρυψώνες, τόσο πιο ήρεμα γίνονται και αποφεύγουμε προβλήματα επιθετικότητας προς τους άλλους συγκάτοικους του ενυδρείου. Κοινωνική συμπεριφορά: Δεν θα λέγαμε ότι πρόκειται για φιλήσυχο ψάρι. Εξαρτάται από τον χαρακτήρα του κάθε ψαριού. Μερικά είναι ήρεμα και παραμένουν έτσι ενώ κάποια άλλα είναι μπορεί να γίνουν επιθετικά καθώς μεγαλώνουν και ενηλικιώνονται. Τα αρσενικά γίνονται ιδιαίτερα επιθετικά κατά την περίοδο αναπαραγωγής τους προς άλλα αρσενικά του είδους τους αλλά και όταν διεκδικούν την περιοχή τους απέναντι στους υπόλοιπους συγκάτοικους. Δεν συνίσταται να φιλοξενούνται δύο αρσενικά στο ίδιο ενυδρείο ακόμα και όταν αυτό είναι αρκετά μεγάλο. Αντίθετα μπορεί να φιλοξενηθούν μαζί θηλυκά χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Σε μεγάλα, πυκνοφυτεμένα ενυδρεία με πολλές κρυψώνες και χαμηλή ροή αυτό το gourami έχει πιο ήρεμες συμπεριφορές και μπορεί να γίνει ένας καλός συγκάτοικος. Διαχωρισμός φύλου: Ο διαχωρισμός είναι δυνατός μόνο στα ενήλικα ψάρια όπου τα αρσενικά έχουν μακρύτερο και μυτερό, ενώ τα θηλυκά έχουν μικρότερο και πιο στρογγυλεμένο ραχιαίο πτερύγιο και πιο φουσκωτή κοιλιά. Διακόσμηση ενυδρείου: Είναι σκληρά ψάρια και προσαρμόζονται στις περισσότερες συνθήκες. Προτιμούν όμως τα καλά φυτεμένα ενυδρεία με φυτά επιφανείας, ξύλα και πέτρες (οι πέτρες καλό θα είναι να μην είναι ασβεστολιθικές) που παρέχουν πολλές κρυψώνες. Θα πρέπει να αποφεύγεται η έντονη ροή έτσι ώστε να μην καταστρέφονται οι φωλιές τους καθώς και ο δυνατός φωτισμός. Αν επιδιώκουμε μια πιο βιοτοπική προσέγγιση ή αναπαραγωγή των φιλοξενούμενων μας η επιλογή του βυθού θα πρέπει να είναι άμμος. βοηθώντας έτσι τα ψάρια να συλλέγουν όσα αβγά ξεκολλούν από την φωλιά και πέφτουν στο βυθό. Ζώνη Κολύμβησης: Κολυμπούν στην επιφάνεια και στην μεσαία ζώνη του ενυδρείου μας. Διατροφή: Κυρίως εντομοφάγα στη φύση. Στο ενυδρείο η διατροφή τους δε θα αποτελέσει πρόβλημα, καθώς θα δεχτούν νιφάδες και άλλα επεξεργασμένες τροφές και απολαμβάνουν ζωντανές και κατεψυγμένες τροφές (προνύμφες μικρών εντόμων, δάφνια κλπ). Καταναλώνουν με ευχαρίστηση πλανάρια και ύδρες. Υπάρχει η πιθανότητα να φάνε και κάποια μαλακά φυτά από το ενυδρείο συνήθως χωρίς να προκαλέσουν όμως, σημαντικές ζημίες. Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 5-8 χρόνια. Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Συνίσταται η συγκατοίκηση με άλλα ειρηνικά είδη παρόμοιου ή μεγαλύτερου μεγέθους. Καλό είναι να αποφεύγονται τα κυρίαρχα ψάρια (πχ κιχλίδες), ψάρια που αρέσκονται να δαγκώνουν πτερύγια (fin nippers) αλλά και μικρότερα είδη που μπορεί να δέχονται επιθέσεις από τα blue gourami. Θα μπορούσαν να συγκατοικήσουν με είδη που κινούνται ήρεμα όπως Loaches, Corydoras, Plecos (loricariids), μεγαλόσωμα tetras (characins). Υποείδη και υβρίδια: Συναντάμε τρεις μορφές του μπλε γκουράμι. Και οι τρεις είναι αρκετά συνηθισμένες στο εμπόριο. Η πρώτη, είναι ο άγριος τύπος και συχνά πωλείται ως three spot gourami. Έχει ομοιόμορφο ανοιχτό μπλε χρώμα και δύο μαύρες ή σκούρο μπλε κηλίδες στα πλευρά του (η τρίτη "κηλίδα" είναι στην πραγματικότητα το μάτι του ψαριού). Η δεύτερη μορφή καλείται opaline ή grosby gourami. Έχει παρόμοιο ανοιχτό μπλε χρώμα, αλλά αντί για κηλίδες, έχει σκούρες μπλε ραβδώσεις κατά μήκος του σώματος του. Η τρίτη μορφή είναι η ονομαζόμενη gold gourami, εξαιτίας του χρώματος του. Τα σημάδια σε αυτή την ποικιλία μπορεί να ποικίλουν από τις ραβδώσεις που διατηρούν τα opaline gouramis ως τις κηλίδες που έχουν τα άγριου τύπου μπλε γκουράμι. Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Όπως τα περισσότερα ψάρια της οικογενείας, φτιάχνει τη φωλιά του από φυσαλίδες στην επιφάνεια του νερού και εκεί εναποθέτει τα αυγά του (bubble nester). Η επιτυχής αναπαραγωγή σε κοινωνικό ενυδρείο παρουσιάζει αρκετές δυσκολίες γι’ αυτό απαιτείται ξεχωριστό ενυδρείο αναπαραγωγής χωρητικότητας 40 - 80 λίτρων. Το ύψος του νερού μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 15 και 20 εκατοστών, φυσιολογικές τιμές νερού χωρίς να πλησιάζουμε τα άκρα, ελάχιστη ροή νερού και ένα μικρό αερόφιλτρο είναι τα χαρακτηριστικά του ενυδρείο αναπαραγωγής. Η ύπαρξη φυτών που φτάνουν ως την επιφάνεια ή επιπλέοντων φυτών ή κάποιου άλλου υλικού θα βοηθήσει ώστε η φωλιά να παραμείνει στη θέση της. Μπορούμε να ταΐζουμε τα ψάρια μας με ζωντανές ή κατεψυγμένες τροφές ώστε να ενδυναμώσουμε τη διάθεση τους για αναπαραγωγή. Με την διατροφή αυτή κάποιο ή κάποια από τα θηλυκά σύντομα θα γεμίσει αυγά και θα στρογγυλέψει. Τότε θα πρέπει να γίνει η εισαγωγή του ζευγαριού στο ενυδρείο αναπαραγωγής ή απλά αφαιρούμε από το ενυδρείο τα υπόλοιπα ψάρια. Το αρσενικό θα φτιάξει μία μεγάλη φωλιά με φυσαλίδες ανάμεσα στα φυτά της επιφάνειας ή σε κάποια γωνιά, ενσωματώνοντας σε αυτή και μικρά τμήματα των φυτών. Μετά θα πλησιάσει την θυληκιά για το ζευγάρωμα, το οποίο γίνεται κάτω από την φωλιά όπως σε όλα τα ψάρια αναβατίδες. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται αρκετές φορές και μπορούν να γονιμοποιηθούν μερικές εκατοντάδες αυγών. Όταν δεν υπάρχουν άλλα αυγά το θηλυκό θα πρέπει να απομακρύνεται από το ενυδρείο γιατί κινδυνεύει πλέον να σκοτωθεί από το αρσενικό. Το αρσενικό θα προσέχει συνεχώς την φωλιά επανατοποθετώντας τα αυγά που πέφτουν για περίπου 20 – 30 ώρες μέχρι να γίνει η εκκόλαψή τους. Ο γόνος θα αρχίσει να κολυμπάει ελεύθερα μετά από περίπου 4 με 5 ημέρες. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να απομακρυνθεί και το αρσενικό. Ο γόνος θα πρέπει να ταϊστεί με infusoria ή υγρή τροφή για γόνους την πρώτη εβδομάδα. Μετά είναι αρκετά μεγάλα ώστε να μπορούν να δεχθούν θρυμματισμένες νιφάδες, brine shrimp, nauplii, microworm. Οι γόνοι έχουν διαφορετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και θα πρέπει να παρακολουθούνται διαρκώς. Τα μεγαλύτερα θα πρέπει να απομακρύνονται καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να φάνε τα μικρότερα. Γενικές πληροφορίες: Όλες οι αναβατίδες διαθέτουν ένα ιδιαίτερο και χαρακτηριστικό όργανο, τον λαβύρινθο, που τους παρέχει την δυνατότητα να παίρνουν οξυγόνο κατευθείαν από τον ατμοσφαιρικό αέρα αντί από το νερό μέσω των βράγχιων τους. Έτσι έχουν το πλεονέκτημα να μπορούν να επιβιώσουν σε νερά φτωχά σε οξυγόνο, όπου άλλα ψάρια δε θα μπορούσαν. Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως πρέπει να παραμελούμε τις σωστές και τακτικές αλλαγές νερού, που είναι σημαντικές για την καλή υγειά και την ανάπτυξη του ψαριού. Θα πρέπει επίσης το ενυδρείο που διατηρεί τέτοια ψάρια να διαθέτει καπάκι, όχι μόνο γιατί τα περισσότερα απ΄αυτά είναι ικανοί άλτες, αλλά και για να διατηρείται ο αέρας υγρός και σε θερμοκρασία αντίστοιχη με αυτή του νερού ώστε να μη καταστραφεί ο λαβύρινθος του ψαριού. three spot gourami opaline gourami gold gourami πηγή: wikipedia Το προφίλ δημιουργήθηκε από τους χρήστες Akridas66 και mary74 στα πλαίσια των εργασιών της BetTeam
  4. Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Atyopsis Moluccensis (Bamboo Shrimp)

    Η φωτογραφία ανήκει στο μέλος FotisGt Επιστημονικό Όνομα: Atyopsis moluccensis (Fenner A. Chace, Jr., 1983) Κοινή ονομασία: Bamboo shrimp. Άλλες κοινές ονομασίες: Asian Filter Shrimp, Fan Shrimp, Wood Shrimp, Flower Shrimp, Marble Shrimp Ελληνικό Όνομα: Γαρίδα Bamboo Γενική κατηγορία: Μαλακόστρακα Τάξη: Decapoda Οικογένεια: Atyidae Μέγεθος: Το τυπικό μέγεθος των ενηλίκων είναι για το αρσενικό 10 εκατοστά και για θηλυκό 7 εκατοστά είναι. Κάποιοι αναφέρουν ότι τα ενήλικα κυμαίνονται σε γκάμα μεγεθών από 5-12 εκατοστά. Βιότοπος: Προέλευση ΝΑ Ασία (κυρίως Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη, Μαλαισία, Σρι Λάνκα, Νήσο Σαμόα αλλά εξάπλωση από Οκινάουα (Ιαπωνία) μέχρι τη Ινδική χερσόνησο). Απαιτεί σταθερή ροή στο ενυδρείο, διότι συλλέγει την τροφή του φιλτράροντας (παθητικά) το νερό. Συντήρηση στο ενυδρείο PH: 6.5-7.8 (Ιδανικά: 7,2) ΚΗ: 3-10°dKH (Ιδανικά: 7 dKH) GH: °dGH Θερμοκρασία: 23-28 °C Είναι ανθεκτικό είδος σε διάφορες συνθήκες νερού, ωστόσο προτιμάει ουδέτερο ή ελαφρά βασικό pH (δηλαδή μεγαλύτερο του 7). Λίτρα: Λόγω του μεγάλου μεγέθους της, προτείνεται ένας ελάχιστος όγκος γύρω στα 40 λίτρα για μία ή δύο γαρίδες. Κοινωνική συμπεριφορά: Είναι πολύ κοινωνικό είδος, εξαιρετικά ειρηνικό, καθόλου δειλό. Λόγω της ιδιαιτερότητας στον τρόπο που διατρέφεται βρίσκεται σχεδόν πάντα σε ορατά σημεία του ενυδρείου. Γίνεται δειλή και κρύβεται, μόνο εάν αισθάνεται άβολα, όταν είναι άρρωστη ή φοβηθεί. Επίσης σε περίοδο που αλλάζει εξωσκελετό (έκδυση). Διαχωρισμός φύλου: Πέραν της διαφοράς του μεγέθους δεν υπάρχει κάποιο εξωτερικό χαρακτηριστικό που κάνει εύκολα διακριτά τα δύο φύλα. Διακόσμηση ενυδρείου: Προτείνεται η ύπαρξη φυτών, ξύλων (κυρίως), πέτρας, ή παρόμοιας «πλατφόρμας», όπου μπορεί η γαρίδα να κάθεται για να είναι εκτεθειμένη στο ρεύμα του νερού και να συλλέγει την τροφή της. Συχνά ανεβαίνει για το σκοπό αυτό στη σωλήνωση του φίλτρου (π.χ. στη έξοδο) αναζητώντας το ρεύμα για να τραφεί ικανοποιητικά. Επίσης απαιτείται κάποιο σημείο του ενυδρείου όπου θα μπορεί να κρυφτεί (π.χ. πυκνή βλάστηση, ξύλα με κρυψώνες) προκειμένου να κάνει έκδυση, δηλαδή να απαλλαγεί από το παλιό της εξωσκελετό (κέλυφος) και να δημιουργήσει καινούριο – μεγαλύτερο. Ζώνη κολύμβησης: Κινείται σε όλη τη στήλη του νερού. Συνήθως βρίσκεται σκαρφαλωμένη σε συγκεκριμένα σημεία του ενυδρείου όπου το ρεύμα του νερού είναι ικανοποιητικό για να την προμηθεύσει με τους μικροοργανισμούς που αποτελούν την τροφή της. Σε περίπτωση που υπάρχει ικανοποιητική ροή στο ενυδρείο μας ώστε να μπορεί να προσλαμβάνει την τροφή της,θα την δούμε και στο βυθό.Σε αντίθετη περίπτωση,αν τη δούμε στο βυθό,σημαίνει ότι δεν διατρέφεται σωστά και πεινάει. Διατροφή: Η γαρίδα Bamboo είναι οργανισμός που προσλαμβάνει την τροφή του φιλτράροντας το νερό (ηθμοφάγος οργανισμός) με το μπροστινό ζεύγος ποδιών της. Τα μπροστινά πόδια (τα δύο πρώτα ζευγάρια) είναι διαφοροποιημένα ως ένα είδος φίλτρου σε σχήμα βεντάλιας. Τα κρατάει τεντωμένα σε κάποιο σημείο που το ρεύμα ευνοεί τη μεταφορά μικροοργανισμών με τους οποίους διατρέφεται. Κάθε τόσο και όταν έχει συλλέξει αρκετή τροφή, τη μεταφέρει στο στόμα της. Ως εκ τούτου χρειάζονται πολύ ειδικές πηγές τροφής. Ένα μικρός αριθμός μπορεί να διατηρηθεί σε ένα καλοστρωμένο ενυδρείο των 200 λίτρων χωρίς καμία προσθήκη τροφής. Εάν χρειάζεται να προστεθεί τροφή αυτή θα είναι φύκη (π.χ. ταμπλέτες σπιρουλίνα, ή τροφές σε σκόνη (π.χ. τριμμένα flakes για ψάρια, τροφές για γόνο) και τροφές που προορίζονται για ηθμοφάγους οργανισμούς. Από ζωντανές ή κατεψυγμένες τροφές, μπορούν να χορηγηθούν Dafnia, Mysis, ή Artemia μόλις έχει εκκολαφθεί. Ένας τρόπος άμεσης χορήγησης των τροφών αυτών είναι να γίνουν μείγμα με νερό και να χορηγηθούν με μία σύριγγα κατευθείαν κοντά στις γαρίδες. Όταν υπάρχει έλλειψη τροφής (όχι επαρκής ποσότητα) κατεβαίνουν στο βυθό για αναζήτηση τροφής στο υπόστρωμα («Ψαχουλεύουν στην άμμο»). Επειδή συνήθως μόλις αγοράζονται από το pet shop είναι πολύ πεινασμένες είναι συχνό φαινόμενο αμέσως μετά την αγορά τους. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να αγνοήσουμε αυτή τη συμπεριφορά, εάν το ενυδρείο μας είναι καλά στρωμένο και μπορεί να τους παρέχει τροφή. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, η συμπεριφορά αυτή είναι ανησυχητική και σημαίνει ότι τα άτομα δεν διατρέφονται επαρκώς και λιμοκτονούν, οπότε πρέπει άμεσα να προστεθεί τροφή στο ενυδρείο. Η φωτογραφία ανήκει στο μέλος klipitiklopos. Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 1-2 έτη. Υπάρχουν, ωστόσο, και πολλές προσωπικές αναφορές για παραπάνω από 2 έτη Ιδανικοί συγκάτοικοι: Η γαρίδα Bamboo συμβιώνει αρμονικά με όλες τις γαρίδες ενυδρείου συμπεριλαμβανομένων των Amano Shrimp,Vampire Shrimp, Red Cherry Shrimp, Ghost Shrimp καθώς και με τα Zebra snails, και ψάρια όπως Corydoras, Corys, Ottos, και Chinese Algae Eaters. ΔΕΝ μπορούν να συνυπάρξουν με Oscars, Jack Dempseys ή άλλες επιθετικές κιχλίδες διότι μπορούν να καταλήξουν τροφή αυτών. Υποείδη και υβρίδια: Δεν υπάρχουν αναφορές για υποείδη και δεν υβριδίζουν με άλλα είδη γαρίδων. Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Το συγκεκριμένο είδος ΔΕΝ αναπαράγεται στο γλυκό νερό. Απαιτεί υφάλμυρο νερό για να μπορέσουν να αναπτυχθούν κατά το νυμφικό στάδιο, μετά την εκκόλαψη των αυγών. Γενικές πληροφορίες: Όπως όλα τα υδρόβια καρκινοειδή είναι ευαίσθητη στο χαλκό (copper, Cu) ο οποίος είναι πολύ τοξικός γι’ αυτήν. Είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί ότι δεν θα μπει στο ενυδρείο χαλκός (περιέχεται σε πολλές περιπτώσεις φαρμάκων), γι αυτό είναι σημαντικό να ΜΗΝ γίνονται θεραπείες στο ενυδρείο που περιέχει γαρίδες με φάρμακα με χαλκό. Επίσης είναι πολύ ευαίσθητες στην αμμωνία (NH3) και τα νιτρώδη (ΝΟ2), γι αυτό η καλές συνθήκες στο ενυδρείο είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Η γαρίδα Bamboo εμφανίζεται σε διάφορους χρωματισμούς από κιτρινο πορτοκαλί, ρόδινο, κόκκινο, μπεζ ανοιχτό έως σκούρο καφέ. Ενώ κάποιοι θεωρούν ότι αλλάζει χρωματισμούς ανάλογα με την κατάσταση της υγείας της, το πιο πιθανό είναι ότι οι διαφορετικοί χρωματισμοί είναι αποτέλεσμα της χρωματικής προσαρμογής στους χρωματισμούς τους περιβάλλοντός της (καμουφλάζ). Επίσης πιθανή είναι η αλλαγή χρώματος στα θηλυκά για να δηλώσουν ότι βρίσκονται σε περίοδο όπου μπορούν να αναπαραχθούν. Τέλος ο χρωματισμός που έχουν αμέσως μετά την έκδυση (αλλαγή εξωσκελετού -«κελύφους») είναι απαλό καφεκόκκινο. Η φωτογραφία ανήκει στο μέλος Raven. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Το προφίλ δημιουργήθηκε απο το μέλος Kriton στα πλαίσια των εργασιών της InverTeam
  5. Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Neritina Natalensis (Zebra Nerite Snail)

    Η φωτογραφία ανήκει στο μέλος Vogias Επιστημονικό Όνομα: Neritina natalensis (Reeve, 1855) Κοινή Ονομασία: Zebra Snail, Zebra Nerite Snail, Tiger Snail Ελληνικό Όνομα: Σαλιγκάρι ζέβρα Οικογένεια: Neritidae Μέγεθος: 2,5 εκατοστά (από κάποιους αναφέρεται ως μέγιστο μέγεθος τα 5 εκατοστά!) Βιότοπος: Αφρική (Κένυα, Μοζαμβίκη, Νότια Αφρική, Τανζανία) Συντήρηση στο ενυδρείο PH: 6-8,5 (Ιδανικά: 7,5-8) KH: 5-15°dKH GH: 4-20°dGH Θερμοκρασία: 22-26°C, (επιβιώνουν μόνο σε τροπικά ενυδρεία, όχι σε κρύο νερό) Ενυδρείο: τουλάχιστον 20 λίτρα, με στάθμη του νερού χαμηλότερα για να μπορεί να βγαίνει από αυτό. Κοινωνική συμπεριφορά: Ειρηνικό και ακίνδυνο για όλους τους οργανισμούς του ενυδρείου. Διαχωρισμός φύλου: Γονοχωριστικά. Ο διαχωρισμός φύλου είναι πολύ δύσκολος (δεν υπάρχουν γνωστά χαρακτηριστικά για τα δύο φύλα). Ζώνη Κολύμβησης: Βρίσκονται περισσότερο στην επάνω ζώνη του ενυδρείου ενώ συχνά βγαίνουν και έξω από το νερό. Χρειάζεται προσοχή, γιατί έχουν την τάση να δραπετεύουν. Τροφή: Τρέφεται αποκλειστικά με άλγη και θεωρείται ως το πιο αποτελεσματικό αλγοφάγο είδος. Δεν καταστρέφει τα φυτά. Η δίαιτά του μπορεί να συμπληρωθεί και με ταμπλέτες άλγης. Μέγιστη ηλικία: 2 χρόνια. Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μπορεί να συγκατοικήσει με όλους τους οργανισμούς αρκεί να μην είναι θηρευτές σαλιγκαριών (loaches, puffers και τα σαλιγκάρια Αnentome helena). Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Δεν αναπαράγεται στο ενυδρείο γλυκού νερού. Ωστόσο μπορεί να γενούν αυγά και στο γλυκό νερό, τα οποία όμως δεν εκκολάπτονται ποτέ και μπορεί να είναι πρόβλημα αισθητικής στο ενυδρείο. Απαιτείται υφάλμυρο νερό για να αναπαραχθεί. Ωστόσο ακόμα και εάν συμβεί αυτό τα νεαρά σαλιγκάρια δεν επιβιώνουν για πολύ. Η διαδικασία αναπαραγωγής σε υφάλμυρο νερό περιλαμβάνει: 1. Ενυδρείο με βυθό πλούσιο σε ασβέστιο (π.χ. θρυμματισμένο κοράλλι). 2. Η πυκνότητα του νερού πρέπει να είναι μεταξύ 1.005 και 1.010 (μετριέται με πυκνόμετρο). 3. Η θερμοκρασία δεν είναι περιοριστικός παράγοντας αλλά ιδανικά πρέπει να είναι γύρω 26 βαθμούς. 4. Τοποθετείται μία ομάδα ζώων (5 ή περισσότερα) στο ενυδρείο αναπαραγωγής, έτσι αυξάνεται η πιθανότητα να είναι σίγουρα και αρσενικά και θηλυκά άτομα. 5. Άφθονη τροφή (ενυδρείο που να περιέχει αρκετή άλγη). Οι παραπάνω συνθήκες είναι ικανές για να γεννήσουν τα σαλιγκάρια αυγά. Αφήνουν μικρά λευκά αυγά συνήθως πάνω σε ξύλα ή στα τοιχώματα του ενυδρείου. Από αυτά (μόνο όταν είναι σε υφάλμυρο νερό) μετά την επώαση βγαίνουν μικρές προνύμφες. Γενικές πληροφορίες: Ο τυπικός χρωματισμός του είναι μαύρο και κιτρινό-χρυσό, καφέ ή πράσινο χρυσό (χρώμα του φύλου της ελιάς), με ραβδώσεις που μπορεί να είναι περισσότερο ή λιγότερο έντονες και που εκτείνονται μέχρι την κορυφή του κελύφους. Η κοινή του ονομασία (Zebra snail) μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση με τα είδη της ίδιας οικογένειας που έχουν το ίδιο κοινό όνομα, Puperita pupa που είναι ένα μικρό θαλασσινό σαλιγκάρι προερχόμενο από τον Δ. Ατλαντικό, ή Austrocochlea porcata θαλασσινό σαλιγκάρι από την Αυστραλία Το προφίλ δημιουργήθηκε απο το μέλος Kriton στα πλαίσια των εργασιών της InverTeam
  6. Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Paracaridina Sp. "princess Bee"

    Η φωτογραφία ανήνει και έχει παραχωρηθεί απο τον Chris Lukhaup Επιστημονικό Όνομα: Paracaridina sp. "princess bee" (Liang, Guo & Tang, 1999) Κοινές ονομασίες: princess bee shrimp, hue bee (Honey Vietnamese) Ελληνικό Όνομα: - Γενική κατηγορία: Ασπόνδυλα, νανογαρίδες γλυκού νερού / Invertebrates, fresh water dwarf shrimps Τάξη: Decapoda Οικογένεια: Atyidae Μέγεθος: αρσενικό 2,5 εκατοστά / θηλυκό 3-3,5 εκατοστά Βιότοπος: Ασία και πιο συγκεκριμένα Βιετνάμ Συντήρηση στο ενυδρείο PH: 5,6-6,2 (Ιδανικά: 6 ) KH: 0-1°dKH GH: 4-6°dGH TDS: 80-140 Θερμοκρασία: 18 - 25 °C (να μην υπερβεί όμως τους 25) Λίτρα: Για μια ομάδα των 10 γαρίδων είναι τα 20 λίτρα. Κοινωνική συμπεριφορά: Είναι ειρηνικές απέναντι στις άλλες γαρίδες και συνιστάτε να διατηρείτε σε ομάδες 10 και άνω ατόμων για να έχουν πιο ενεργή συμπεριφορά. Διαχωρισμός φύλου: Τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος με πιο έντονα χρώματα σε σχέση με τα αρσενικά. Ένας άλλος τρόπος διαχωρισμού είναι ότι τα θηλυκά έχουν στρογγυλοποιημένη κοιλία, αλλά είναι πιο δύσκολος τρόπος. Διακόσμηση ενυδρείου: Η διακόσμηση του ενυδρείου δεν χρειάζεται να έχει κάτι το ιδιαίτερο. Θα πρέπει να υπάρχουν πολλές κρυψώνες για την προστασία τους και την αλλαγή ‘’κελύφους’’ τις οποίες μπορούμε να πετύχουμε χρησιμοποιώντας διάφορα διακοσμητικά (πχ ξύλα, ξερά φύλλα,),αλλά σε καμία περίπτωση δεν χρησιμοποιούμε πλαστικά διακοσμητικά. Επίσης δεν θα πρέπει να λείπουν διάφορα φυτά και ιδιαίτερα moss. Αν θέλουμε να πλησιάσουμε τον βιότοπό τους θα πρέπει να υπάρχουν αρκετές πέτρες και πολλά ξερά φύλλα ( από τα όποια τρέφονται) και κάποια απο τα φυτα Rotala sp. 'vietnam', Ultricularia graminifolia , Limnophila aromatica. Ζώνη κολύμβησης: Συνήθως στον βυθό, στα φυτά και στα διακοσμητικά. Αρκετές φορές θα κινηθούν στην μεσαία και πιο σπάνια στην υψηλή ζώνη του ενυδρείου. Διατροφή: Είναι παμφάγα και θα τραφούν με υπολείμματα τροφών , νεκρά φυτά , βακτήρια από το φίλτρο , ενώ θα προτιμήσουν περισσότερο τροφές με φυτική προέλευση και άλγες. Θα πρέπει να τις ταΐζουμε 5 - 6 φορές την εβδομάδα ,ώστε να μην σταματήσουν να αναζητούν μέσα στο ενυδρείο τις άλγες που πιθανόν να εμφανιστούν και από τις οποίες θα τραφούν. Τέλος καλό είναι να τους δίνουμε και τροφή πλούσια σε σπιρουλίνι. Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Σε ενυδρείο δεν γνωρίζουμε , αλλά στο φυσικό τους περιβάλλον ζουν 12 – 24 μήνες Ιδανικοί συγκάτοικοι: Το καλύτερο είναι να είναι μόνες τους στο ενυδρείο ή με κάποιο άλλο είδος γαρίδας (εκτός από είδη caridina και caracaridina διότι υπάρχει πιθανότητα υβριδισμού) έτσι ώστε να πολλαπλασιάζονται, διότι για τα περισσότερα ψάρια τα γαριδάκια αποτελούν έναν καταπληκτικό μεζέ. Υποείδη και υβρίδια: Paracaridina "Blue Bee' Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η αναπαραγωγή της δεν θεωρείτε δύσκολη εφόσον έχουμε τις κατάλληλες συνθήκες. Αφού το θηλυκό γονιμοποιηθεί θα δημιουργηθεί μια ‘’σέλα’’ όπου θα αρχίσουν να σχηματίζονται τα αυγά. Όταν τα αυγά μεγαλώσουν λίγο, η θηλυκιά θα τα κατεβάσει κάτω από την κοιλιά της όπου και θα τα κρατήσει μέχρι να εκκολαφθούν και να γίνουν πολύ μικρά γαριδάκια (3 - 4 βδομάδες θα τα κρατήσει στην κοιλιά της). Όσο καιρό θα τα έχει εκεί θα την δούμε να αερίζει τα αυγά συνεχεία. Ο αριθμός των αυγών θα κυμαίνεται από 20 – 30 αυγά. Γενικές πληροφορίες: Το χρώμα τους είναι μαύρο με λευκές ρίγες , αλλά υπάρχει πιθανότητα να αλλάξει σε κοκκινωπό με λεύκες ρίγες. Το συγκεκριμένο είναι μέτριας δυσκολίας διατήρησης , για αυτό καλό είναι να γίνονται κάθε εβδομάδα μικρές αλλαγές νερού. Το νερό για αυτό το είδος θα πρέπει να έχει καλή οξυγόνωση. Όπως τα περισσότερα ασπόνδυλα και γαρίδες είναι πολύ ευαίσθητες σε βαρέα μέταλλα. Οι συνθήκες διατήρησης τους είναι παρόμοιες με αυτές των Crystal Red και Crystal Black. Καλό είναι να υπάρχει κάποιο καπάκι γιατί υπάρχει πιθανότητα να πηδήξει έξω από το νερό , το πιο πιθανό όταν δεν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες διατήρησης. Επίσης χρειάζεται να τοποθετείτε τούλι εκεί που το φίλτρο ρουφάει το νερό ή να γίνεται χρήση πρόφιλτρου , ώστε να μην ρουφήξει κάποιο γαριδάκι. Επιπλέον είναι καλύτερο να διατηρούνται σε ενυδρεία με εύκολα φυτά ώστε να μην χρειάζεται να γίνεται χρήση κάποιου λιπάσματος. Όπως όλες οι γαρίδες έτσι και αυτό το είδος είναι ευαίσθητες σε λιπάσματα και ειδικά σ αυτά που περιέχουν χαλκό. Έτσι πριν την εισαγωγή τους στον νέο περιβάλλον θα πρέπει να γίνει καλή προσαρμογή , τουλάχιστον 2 ώρες για να μην έχουμε καμία απώλεια. ΠΡΟΣΟΧΗ: Για να βάλουμε τις γαρίδες μας σε νέο ενυδρείο θα πρέπει το ενυδρείο να δουλεύει τουλάχιστον 2 μήνες , έτσι ώστε ο βυθός να στρωθεί πολύ καλά (να αναπτυχτεί η κατάλληλη βιολογία)­ Το προφίλ δημιουργήθηκε απο το μέλος paul.asty στα πλαίσια των εργασιών της InverTeam
  7. Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Betta Ιmbellis (Ladiges, 1975)

    Επιστημονικό Όνομα: Betta ιmbellis (Ladiges, 1975) Κοινές ονομασίες:
 Crescent Betta, Peaceful Betta Ελληνικό Όνομα:
 - Γενική κατηγορία: Labyrinthfish Τάξη: Perciformes Οικογένεια: Osphronemidae Μέγεθος: 5-6 εκατοστά. Βιότοπος: Ζει στην Ασία και συγκεκριμένα στα ρηχά νερά της Μαλαισίας, της νότιας Ταϊλάνδης και της βόρειας Σουμάτρα. Πληθυσμοί από διαφορετικές περιοχές εμφανίζουν διαφορετικούς χρωματισμούς και σχήματα. Κατοικεί σε ορυζώνες, βάλτους, ρυάκια και λίμνες τα οποία έχουν πυκνή βλάστηση, άμμο, λάσπη ή απορρίμματα φύλλων για υπόστρωμα και οι συνθήκες τους ποικίλουν ανάλογα με την εποχή. Πολλές φορές η περιεκτικότητα του νερού σε οξυγόνο είναι μικρή. Συντήρηση στο ενυδρείο 
PH: 5,5-7 (Ιδανικά 6-7) KH: 5-19 °dKH
 GH: 5-19 °dGH
 Θερμοκρασία: 24 - 28°C

 (Ιδανικά 25-27°C) Λίτρα: Ένα ενυδρείο 40 λίτρων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ένα ζευγάρι ως species tank. Κοινωνική συμπεριφορά: Γενικά φιλήσυχο ψάρι το οποίο όμως δεν συνιστάται για κάθε κοινωνικό ενυδρείο.Είναι προτιμότερο να ζει σε species tank με ένα αρσενικό, εκτός αν το ενυδρείο είναι αρκετά μεγάλο και προσφέρει κάλυψη. Γενικά αν θέλουμε να αναπαράγουμε το είδος προτιμάται species tank για ένα ζευγάρι. Σε ενυδρείο με το σωστό στήσιμο μπορεί να συμβιώσει με άλλα ψάρια που δεν ανήκουν στην οικογένεια των λαβυρινθόψαρων, είναι φιλήσυχα και μικρά σε μέγεθος όπως κάποια μικρά Cyprinids και Loaches. Διαχωρισμός φύλου: Τα αρσενικά έχουν πιο έντονα χρώματα και πιο εντυπωσιακά και μεγάλα πτερύγια. Διακόσμηση ενυδρείου: Το Betta Imbellis χρειάζεται φυτεμένο ενυδρείο με πολλές κρυψώνες και σημεία με σκιά. Φυτά επιφάνειας αλλά και φυτά όπως οι Nymphaea, Cryptocoryne spp, Salvinia, Riccia , Microsorum και Taxiphyllum spp. καθώς και οι ρίζες ξύλων, οι κρυψώνες από καρύδες,σωλήνες,μικρές γλάστρες και τα αποξηραμένα φύλλα δημιουργούν το κατάλληλο περιβάλλον. Η φίλτρανση πρέπει να έχει χαμηλή ροή και το ενυδρείο χρειάζεται οπωσδήποτε καπάκι, γιατί τα Betta είναι εξαιρετικοί άλτες. Ζώνη κολύμβησης: Σε όλες τις ζώνες και κυρίως στο βυθό. 
Διατροφή: Τα ψάρια μεγαλωμένα σε αιχμαλωσία δέχονται συνήθως αποξηραμένες τροφές αλλά είναι σημαντικό να υπάρχει παροχή ποικιλίας κατεψυγμένων και ζωντανών τροφών για την σωστή ανάπτυξη και τους χρωματισμούς του ψαριού. Τάισμα 1 με 2 φορές την ημέρα σε ποσότητα που καταναλώνεται μέσα σε λίγα λεπτά. Προσοχή στο υπερβολικό τάισμα επειδή τα ψάρια της οικογένειας Betta δεν έχουν μέτρο και τρώνε υπερβολικές ποσότητες που τους προκαλούν προβλήματα. Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Ζούνε 3 με 5 χρόνια. Ιδανικοί συγκάτοικοι: 

Όπως αναφέρθηκε, αν και είναι καλύτερα το είδος να ζει μόνο του, μπορεί να συμβιώσει με άλλα μικρά και φιλήσυχα ψάρια τα οποία δεν ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Προτείνονται σαν συγκάτοικοι ψάρια από την οικογένεια των Loaches και των Cyprinids, με προϋπόθεση να υπάρχει κατάλληλο στήσιμο. Υποείδη και υβρίδια: Τα Betta imbellis ανήκουν στην τεράστια οικογένεια του Betta Splendens (Μονομάχος) και παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες με αυτόν και κυρίως με την μορφή Plakat με την οποία πολλές φορές μπερδεύεται από τους χομπίστες σαν το ίδιο είδος. Για να επιτευχθούν κάποιοι χρωματισμοί το Betta Impellis υβριδίζει κάποιες φορές με το Betta Splendens και Smaragdina από τους εκτροφείς των ψαριών. Έτσι γεννιούνται ψάρια με χρωματισμούς που δεν υπάρχουν στην φύση. 
Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η αναπαραγωγή τους, η οποία σίγουρα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί εύκολη, είναι παρόμοια με των Μονομάχων (διαβάστε και το προφίλ του Betta Splendens για πρόσθετες πληροφορίες), αν και υπάρχουν κάποιες διαφορές. Για το ζευγάρωμα χρειάζεται ξεχωριστό ενυδρείο για το ζευγάρι, τουλάχιστον 30 λίτρων, εκτός αν υπάρχει ήδη ενυδρείο με δυο ψάρια μέσα. Δεν χρειάζονται κάποια ειδική προετοιμασία ή διαχωρισμό όπως γίνεται με τους μονομάχους. Η παροχή σωστών συνθηκών και μια διατροφή με μεγάλη ποικιλία κυρίως ζωντανών τροφών θα βοηθήσει πολύ. Ο αρσενικός δημιουργεί μια φωλιά στην επιφάνεια ανάμεσα από φυτά ή σε πλαστικό κυκλικό σωλήνα με φυσαλίδες και η θηλυκιά εμφανίζει μαύρες γραμμές πριν το ζευγάρωμα. Η θηλυκιά δεν συμμετέχει καθόλου στην δημιουργία τις φωλιάς ή την φροντίδα των γόνων, κάτι το οποίο αναλαμβάνει αποκλειστικά το αρσενικό μέχρι τα μικρά να αρχίσουν να κολυμπούν. Αντίθετα με τους μονομάχους τα Crescent Betta δεν συνηθίζουν να τρώνε τα μικρά τους , αλλά το σωστό και συστηματικό τάισμα τους κατά την περίοδο της αναπαραγωγής είναι σημαντικό για να αποθαρρυνθούν ακόμα περισσότερο. Τα ψάρια αναπαράγονται αγκαλιάζοντας το ένα το άλλο αρκετές διαδοχικές φορές. Ο αρσενικός μαζεύει τα αυγά που δημιουργούνται μετά από κάθε φορά. Συνιστάται η χρήση υποστρώματος τέτοιου που θα διευκολύνει τον πατέρα να βρει τα αυγά καθώς πέφτουν από την φωλιά (π.χ. χαλαζιακή άμμος και αφαίρεση των ξερών φύλλων κάτω από τη φωλιά και συνεχής χαμηλός φωτισμός στο σημείο της φωλιάς). Απαιτείται η χρήση καπακιού, το οποίο θα βρίσκεται πολύ κοντά στην επιφάνεια του νερού, τόσο ώστε να διατηρείται ζεστός ο ατμοσφαιρικός αέρας και να μπορεί να γίνει σωστή δημιουργία του λαβύρινθου του γόνου (αναπνευστικό όργανο όλων των λαβυρινθόψαρων που τους επιτρέπει να αναπνέουν τον ατμοσφαιρικό αέρα). Τέλος κάποιοι προτείνουν την αφαίρεση νερού από το ενυδρείο, τόσο όσο η στάθμη να πέσει 15-20 εκατοστά.Τα αυγά εκκολάπτονται σε 1-2 μέρες και αρχίζουν να κολυμπούν ελεύθερα μετά από 3-4 μέρες, αφού καταναλώνεται ο λεκιθικός σάκος. Ταΐστε τις πρώτες μέρες με infusoria και μετά με microworms και ναύπλιους artemia salina.Υπάρχουν αναφορές ότι η συστηματική κατανάλωση των τελευταίων δύο βλάπτει τα ψάρια και για αυτό συνιστάται τάισμα με μεγάλη ποικιλία τροφών σε μικρές ποσότητες, πολλές φορές την μέρα. Τέλος οι μεγάλες αλλαγές νερού στο ενυδρείο του γόνου μπορεί να αποβούν μοιραίες, για αυτό προτείνονται μικρές αλλαγές σε συστηματική βάση. 
Γενικές πληροφορίες: Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι οικογένεια Betta δεν υπάρχει καν αν και αποτελείται από τουλάχιστον 70 είδη με πολλές υποκατηγορίες.Το Betta Imbellis ανήκει στο σύμπλεγμα του κοντινού ξαδέρφου του Betta Splendens, χωρίς να έχει όμως το επιθετικό ταμπεραμέντο του. Στην Ελλάδα δεν είναι διαδεδομένο και λίγοι είχαν ποτέ την ευκαιρία να το δουν από κοντά. Έχει εκπληκτικά χρώματα, είναι ντροπαλό και χρειάζεται πολύ προσεκτική προσαρμογή, αλλά αν καλυφθούν οι απαιτήσεις του θα μας ανταμείψει με την συμπεριφορά του. Γενικά δεν είναι ευαίσθητο ψάρι και ζει σε ένα μεγάλο εύρος συνθηκών. Ένας πρόχειρος τρόπος για να το ξεχωρίσουμε από τα Plakat Betta Splendens είναι το ότι έχουν έντονο στα πτερύγιά τους κυρίως το κόκκινο και το μπλε και το καφέ ή μαύρο στο σώμα τους, αν και αυτό δεν επαληθεύει απόλυτα την γνησιότητα του ψαριού. αρσενικό: θηλυκό: πηγή: commons.wikimedia.org Το προφίλ δημιουργήθηκε από το χρήστη bbetta στα πλαίσια των εργασιών της BetTeam
  8. Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Nematobrycon Palmeri (Eigenmann, 1911)

    Οι φωτογραφία ανήκει στον χρήστη Ζ_Χ. Επιστημονικό Όνομα: Nematobrycon palmeri (Eigenmann, 1911) Κοινές ονομασίες: Emperor Tetra Ελληνικό Όνομα: - Γενική κατηγορία: Characins Τάξη: Characiformes Οικογένεια: Characidae Μέγεθος: 4,2 - 6 εκατοστά. Βιότοπος: Τα συγκεκριμένα ψάρια τα συναντάμε συνήθως σε βιότοπους της Νοτίου Αμερικής: Ποτάμια και παραπόταμοι χαμηλής ροής όπως οι λεκάνες απορροής των ποταμών San Juan και Rio Atrato στην Κολομβία είναι τα συνηθέστερα μέρη που μπορούμε να τα βρούμε. Τα ποτάμια που τα βρίσκουμε χαρακτηρίζονται για το πολύ μαλακό νερό και τις τροπικές θερμοκρασίες. Στην Νότιο Αμερική οι πυκνοφυτεμένοι βιότοποι τους προσφέρουν περιοχές με χαμηλό φωτισμό για να μπορούν να κρυφτούν. Το είδος έχει εκλείψει σχετικά από την άγρια φύση αλλά διατηρείται σε μεγάλη ποσότητα από αναπαραγωγές για εμπορικούς λόγους όπως τα ενυδρεία. Συντήρηση στο ενυδρείο PH: 5,0 – 7,5 (Ιδανικά: 6,5) KH: - GH: 5 – 20°dGH (Ιδανικά: μικρότερο από 12°dGH) Θερμοκρασία: 23 - 27°C (Ιδανικά: 25°C) Λίτρα: Για μία ομάδα των 5 ατόμων ένα ενυδρείο με μήκος το λιγότερο 80 εκατοστά και χωρητικότητα τουλάχιστον 70 λίτρα. Προτιμότερο όμως είναι να τα έχουμε σε ομάδες τουλάχιστον των 10 ατόμων ή περισσότερα και σε ενυδρεία άνω των 100 λίτρων. Κοινωνική συμπεριφορά: Ειρηνικό ψάρι που μπορεί εύκολα να μπει σε ομάδα σε κοινωνικό ενυδρείο μικρόσωμων ψαριών. Σε μικρά ενυδρεία υπάρχει περίπτωση να παρατηρήσουμε εντάσεις μεταξύ των αρσενικών για την εδαφική τους διατήρηση. Διαχωρισμός φύλου: Τα πτερύγια και των δύο φύλων έχουν μία κίτρινη απόχρωση με μαύρες ακμές και κόκκινη απόχρωση στη βάση του πτερυγίου. Το σώμα του ψαριού είναι σχετικά ιριδίζων με μείγμα από μπλε, γκρι και μοβ. Χαρακτηριστικό είναι η ευρεία σκούρα λωρίδα που διατρέχει οριζόντια κατά μήκος το ψάρι από το στόμα μέχρι την ουρά. Το σώμα έχει πιο ανοιχτές αποχρώσεις κάτω από την λωρίδα και πιο κλειστές αποχρώσεις πάνω από την λωρίδα. Το αρσενικό ξεχωρίζει σχετικά εύκολα καθώς είναι πιο πολύχρωμο από το θηλυκό και τα πτερύγιά του έχουν μεγαλύτερο μήκος. Μια άλλη ενδιαφέρουσα διαφορά είναι ότι στα αρσενικά τα μάτια τους είναι μπλε γύρω από την κόρη τους ενώ στα θηλυκά είναι πράσινα. Διακόσμηση ενυδρείου: Η διακόσμηση του ενυδρείου πρέπει να του προσφέρει αρκετά σημεία ώστε να κρύβεται σε περίπτωση που αισθανθεί κίνδυνο. Ξύλα και ρίζες σε συνδυασμό με αρκετά φυτά του προσφέρουν πολλά σημεία χαμηλού φωτισμού και κρυψώνες. Για βυθό προτιμότερο είναι η λευκή άμμος. Ζώνη κολύμβησης: Καταλαμβάνουν την μεσαία ζώνη κολύμβησης. Διατροφή: Σαν μικρός θηρευτής στην φύση, αρέσκεται στο να τρέφεται με μικρά έντομα, σκουλήκια, καρκινοειδή και λοιπές μορφές από ζωοπλαγκτόν. Στο ενυδρείο μπορούμε να το ταΐζουμε με αποξηραμένα τρόφιμα σε κατάλληλο μέγεθος αλλά δεν θα πρέπει να έχουν αποκλειστικά ένα είδος τροφής. Η τροφή τους θα πρέπει να αποτελείται από διάφορα είδη σε καθημερινή βάση και κυρίως κατεψυγμένη Daphnia και Artemia που βοηθούν στον καλύτερο χρωματισμό τους. Η κατεψυγμένη τροφή βοηθάει επίσης τα ψάρια να έρθουν σε κατάσταση αναπαραγωγής. Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Αν και στην φύση η διάρκεια της ζωής τους φτάνει το πολύ τον έναν χρόνο, στα ενυδρεία κάτω από καλές συνθήκες μπορεί να φτάσουν τα 4 – 5 χρόνια. Αξιοσημείωτο είναι πως έχουν αναφερθεί ορισμένες φορές να φτάνουν τα 11 χρόνια! Ιδανικοί συγκάτοικοι: Εύκολο στην συμβίωσή του, αυτό το ψάρι αποτελεί μία από τις καλύτερες επιλογές σε κοινωνικό ενυδρείο. Ειρηνικό και ζωντανό με ζωηρό χαρακτήρα και χρώματα, προσφέρει μια ευχάριστη αντίθεση με ψάρια πολλών άλλων ειδών. Μπορεί να συμβιώσει με τα περισσότερα είδη μικρόσωμων ψαριών όπως άλλα είδη tetras, danionins και rasboras. Επίσης μπορεί να συμβιώσει με μικρή ομάδα γατόψαρων. Υποείδη και υβρίδια: - Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η αναπαραγωγή τους μπορεί να γίνει σε ενυδρεία ξεχωριστά από τον υπόλοιπο πληθυσμό. Ιδανικό μέγεθος είναι 40x20x20 εκατοστά. Το ενυδρείο γεννήστρα θα πρέπει να είναι πολύ υποφωτισμένο και να περιέχει φυτά όπως java moss για να μπορέσουν να αφήσουν τα αβγά τους. Εναλλακτικά μπορούμε να καλύψουμε τον βυθό με κάποιο είδος πλέγματος με τρύπες τέτοιου μεγέθους ώστε να μπορούν να περάσουν τα αβγά μέσα από αυτές. Το νερό θα πρέπει να είναι μαλακό (1 - 10°dGH) και όξινο προς ουδέτερο με εύρος 6,0 έως 7,0 PH και θερμοκρασία 24 – 26,5°C. Μία μικρή αεραντλία με την ελάχιστη ένταση καθώς και ένα φίλτρο σε μεγάλη απόσταση για όσο το δυνατόν λιγότερες αναταράξεις θα βοηθήσουν την οξυγόνωση και την φίλτρανση του ενυδρείου. Σε περίπτωση που βάλουμε στο ενυδρείο γεννήστρα πολλά αρσενικά θα χρειαστεί μεγαλύτερο ενυδρείο για να μπορέσει κάθε αρσενικό να έχει τη δική του περιοχή. Μόλις παρατηρηθούν αβγά στην γεννήστρα απομακρύνουμε αμέσως τους γονείς και περιμένουμε 24-36 ώρες για να εκκολαφθούν τα αβγά. Μετά από 4 – 5 ημέρες τα νεογνά μπορούν και κολυμπούν. Επειδή τα νεογνά είναι ευάλωτα σε κάθε παθογόνο οργανισμό θα πρέπει να κάνουμε συχνές αλλαγές νερού κάθε 3 μέρες το αργότερο. Γενικές πληροφορίες: Αρκετά εμπορικό ψάρι που το βρίσκουμε σε πολλά pet shop. Για να δούμε όμως την πραγματική τους συμπεριφορά χρειάζεται όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ενυδρείο με αρκετά μέλη του είδους για να μπορούν να κοπαδιάσουν. Οι ιδανικές συνθήκες νερού θα αναδείξουν το ιριδίζον σώμα τους. Οι φωτογραφίες ανήκουν στον Hristo Hristov, πηγή: petshop-zoomania.com Το προφίλ δημιουργήθηκε από το χρήστη filfilip στα πλαίσια των εργασιών της ProfiTeam
  9. Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Poecilia Velifera (Regan, 1914)

    Επιστημονικό Όνομα: Poecilia velifera (Regan, 1914) Κοινές Ονομασίες: Sailfin Molly, Giant sailfin molly Ελληνικό Όνομα: Μόλυ Γενική κατηγορία: Ζωοτόκα Τάξη: Cyprinodontiformes Οικογένεια: Poeciliidae Μέγεθος: Μέγιστο μήκος για τα αρσενικά έως 15,0 εκατοστά (TL) , για τα θηλυκά έως 17,5 εκατοστά (TL). Γενικά στη φύση ξεπερνούν τα 10cm αλλά στο ενυδρείο μεγαλώνουν λιγότερο. Βιότοπος: Κεντρική Αμερική: Μεξικό: Yucatán-Quintana Roo και lower Usumacinta-Laguna de Términos systems. Έχει εισαχθεί στην Κολομβία και σε χώρες της Ν. Α. Ασίας. Συναντάται σε γλυκά και υφάλμυρα νερά. Συντήρηση στο ενυδρείο pH: 7,0-8,5 KH: - GH: 15-35°dGH Θερμοκρασία: 25-28°C (μέγιστη έως 30°C) Λίτρα: Συνίσταται να κρατούνται σε μεγάλο ενυδρείο, με ιδανικές ελάχιστες διαστάσεις 90*40*30 εκατοστά (110 λίτρα). Κοινωνική συμπεριφορά: Κοινωνικό ψάρι, με ειρηνική συμπεριφορά εκτός από την περίοδο αναπαραγωγής, όπου το αρσενικό έχει έντονη συμπεριφορά διεκδίκησης του θηλυκού. Ενδείκνυται να διατηρείται σε τριάδες (1 αρσενικό προς 2 θηλυκά). Διαχωρισμός φύλου: Υπάρχει διακριτός φυλετικός διαχωρισμός. Τα αρσενικά άτομα ξεχωρίζουν από τα θηλυκά καθώς φέρουν το γονοπόδιο (διαφοροποιημένο εδρικό πτερύγιο) το οποίο μοιάζει με σωλήνα. Επίσης, διαφέρουν στο ραχιαίο πτερύγιο, με αυτό των αρσενικών να είναι χαρακτηριστικά μεγαλύτερο και να μοιάζει με πανί ιστιοφόρου. Γενικά τα αρσενικά έχουν μικρότερο μέγεθος από τα θηλυκά. Διακόσμηση ενυδρείου: Ιδανικό είναι ένα αρκετά φυτεμένο ενυδρείο, το οποίο όμως παρέχει μεγάλη κολυμβητική περιοχή. Είναι απαραίτητη η συνεχής και επαρκής οξυγόνωση του νερού και ο έντονος φωτισμός. Εάν σκοπεύουμε να δούμε γέννες προτείνεται η ύπαρξη και αρκετών φυτών επιφανείας, ώστε να δημιουργούνται φυσικές κρυψώνες για τα μικρά ψαράκια. Επιθυμητή είναι και η χρήση ενυδρειακού αλατιού σε μικρή ποσότητα. Ζώνη Κολύμβησης: Κολυμπά σε όλες τις ζώνες του ενυδρείου, αλλά συνήθως στην μεσαία ζώνη. Διατροφή: Είναι παμφάγα ψάρια. Τρέφονται με σκώληκες, καρκινοειδή, έντομα και φυτική ύλη. Είναι απαραίτητος ο εμπλουτισμός της διατροφής με φυτικές τροφές όπως: αγγούρι, μαρούλι και αρακάς, ώστε να αναπτυχθούν σωστά τα πτερύγιά του. Δέχεται άνετα την τροφή εμπορίου. Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 3-5 χρόνια Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Είναι ένα ήρεμο ψάρι που μπορεί να συμβιώσει με άλλα ψάρια σε κοινωνικό ενυδρείο. Συγκατοικεί άνετα με άλλα ζωοτόκα ψάρια που έχουν παρόμοιες απαιτήσεις νερού (ελαφρώς υφάλμυρο και σκληρό νερό). Προσοχή χρειάζεται κατά τη συγκατοίκηση του με τα άλλα είδη μόλυ και ιδιαίτερα το είδος Poecilia latipinna καθώς μπορούν να προκύψουν υβρίδια. Υποείδη και υβρίδια: Υπάρχουν ποικιλίες σε διάφορα χρώματα και σχήματα του ουραίου πτερυγίου (πχ. Dalmatian Lyretail molly, Golddust Syretail molly, Silver molly, Marble Orange molly, Gold Dust molly, κ.α.) Υβριδισμοί με το συγγενικό είδος Poecilia latipinna οδηγούν σε απογόνους οι οποίοι ξεχωρίζουν μόνο από τον αριθμό των ακτίνων στο ραχιαίο πτερύγιο. Υβρίδια μπορούν να προκύψουν και από τη σύζευξη με το Poecilia sphenops. Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η γονιμοποίηση γίνεται στο εσωτερικό του θηλυκού, ύστερα από την απόθεση του σπέρματος από το αρσενικό με τη βοήθεια του γονοποδίου Η «εγκυμοσύνη» κρατά συνήθως 4-8 εβδομάδες. Το θηλυκό «γεννά» συνήθως 20-60 μικρά, τα οποία είναι έτοιμα να κολυμπήσουν και να τραφούν. Επειδή η γονική φροντίδα τελειώνει με την αποβολή των μικρών στο νερό, καλό θα ήταν τα μικρά να απομακρύνονται από τα ενήλικα άτομα ή να τους προσφέρονται αρκετές κρυψώνες ώστε να μη φαγωθούν. Τα νεογέννητα ιχθύδια μπορούν να τραφούν με θρυμματισμένη τροφή, ναύπλιους αρτέμιας και μικρούς σκώληκες. Γενικές πληροφορίες: Συχνά εκδηλώνουν ασθένειες βακτηριακής φύσεως: fin-rot, pop-eye, λοιμώξεις από Pseudomonas , αλλά και ασθένειες οφειλόμενες σε παράσιτα: Κωπήποδα, παρασιτικοί σκώληκες και Πρωτόζωα. Σε σχέση με τα άλλα δύο είδη Μόλυ (P. sphenops και P. latipinna) συντηρείται πιο δύσκολα στο ενυδρείο λόγω των απαιτήσεών του και δεν αναπαράγεται τόσο εύκολα. Τα ψάρια που κυκλοφορούν στην αγορά προέρχονται από επιλεκτικές αναπαραγωγές και συχνά είναι υβρίδια με κάποιο άλλο είδος molly. Οι φωτογραφίες ανήκουν στον χρήστη Ζ_Χ. Το προφίλ δημιουργήθηκε από το χρήστη irinichan στα πλαίσια των εργασιών της GupTeam
  10. Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Poecilia Latipinna (Lesueur, 1821)

    Επιστημονικό Όνομα: Poecilia latipinna (Lesueur, 1821) Κοινές Ονομασίες: Sailfin Molly Ελληνικό Όνομα: Μόλυ Γενική κατηγορία: Ζωοτόκα Τάξη: Cyprinodontiformes Οικογένεια: Poeciliidae Μέγεθος: Μέγιστο μήκος για τα αρσενικά έως 15,0 εκατοστά (TL) , για τα θηλυκά έως 10,0 εκατοστά (TL) , συχνά όμως συναντώνται τον πρώτο χρόνο με μήκος 1,25-7,5 εκατοστά (SL) τα αρσενικά και 1,25- 6,25 εκατοστά (SL) τα θηλυκά. Το μήκος των αρσενικών συχνά εξαρτάται από την πυκνότητα του πληθυσμού με αντιστρόφως ανάλογη σχέση. Δηλαδή όσο πιο πυκνός είναι ο πληθυσμός τόσο μικρότερο μέγεθος έχουν. Βιότοπος: Είναι ενδημικό είδος της Βόρειας και Κεντρικής Αμερικής (από το Cape Fear drainage της North Carolina έως τη Veracruz του Μεξικού). Έχει εισαχθεί και σε χώρες της υπόλοιπης αμερικάνικης ηπείρου, της Ασίας, της Αφρικής και την Αυστραλία και Ν. Ζηλανδία. Συναντάται σε γλυκά και υφάλμυρα νερά, σε ελαφρώς τρεχούμενα θερμά νερά, μικρά ποταμάκια και αυλάκια, μικρές και μεγάλες λίμνες, βάλτους, ήσυχα και πλούσια σε βλάστηση στάσιμα νερά, λιμνούλες που σχηματίζουν τα ρέματα καθώς και σε υφάλμυρα κανάλια που δέχονται την επίδραση της παλίρροιας. Συντήρηση στο ενυδρείο pH: 7,0-8,5 KH: - GH: 15-35°dGH Θερμοκρασία: 20-28°C Λίτρα: Συνίσταται να κρατούνται σε ενυδρείο με μήκος τουλάχιστον 60 εκατοστά, με ιδανικές ελάχιστες διαστάσεις 75*40*30 εκατοστά (90 λίτρα). Κοινωνική συμπεριφορά: Κοινωνικό ψάρι, με ειρηνική συμπεριφορά εκτός από την περίοδο αναπαραγωγής. Ενδείκνυται να διατηρείται σε τριάδες (1 αρσενικό προς 2 θηλυκά). Διαχωρισμός φύλου: Υπάρχει διακριτός φυλετικός διαχωρισμός. Τα αρσενικά άτομα ξεχωρίζουν από τα θηλυκά καθώς φέρουν το γονοπόδιο (διαφοροποιημένο εδρικό πτερύγιο) το οποίο μοιάζει με σωλήνα με μυτερή άκρη. Επίσης, διαφέρουν στο ραχιαίο πτερύγιο, με αυτό των αρσενικών να είναι χαρακτηριστικά μεγαλύτερο και να μοιάζει με πανί ιστιοφόρου. Διακόσμηση ενυδρείου: Ιδανικό είναι ένα αρκετά φυτεμένο ενυδρείο, το οποίο όμως παρέχει μεγάλη κολυμβητική περιοχή. Εάν σκοπεύουμε να δούμε γέννες προτείνεται η ύπαρξη και αρκετών φυτών επιφανείας, ώστε να δημιουργούνται φυσικές κρυψώνες για τα μικρά ψαράκια. Επιθυμητή είναι και η χρήση ενυδρειακού αλατιού σε μικρή ποσότητα. Ζώνη Κολύμβησης: Κολυμπά σε όλες τις ζώνες του ενυδρείου, αλλά συνήθως στην επιφανειακή ζώνη. Διατροφή: Είναι κυρίως φυτοφάγα με προτίμηση στην επιφυτική άλγη και τα μαλακά φύλλα των φυτών. Τρέφεται όμως και με ζωική τροφή όπως rotifer, μικρά καρκινοειδή (Κωπήποδα και Οστρακώδη) αλλά και υδρόβια έντομα. Στο ενυδρείο διατρέφεται με πράσινη άλγη, μαλακά φύλλα και αποξηραμένη τροφή εμπορίου. Καλό θα ήταν η διατροφή να είναι πλούσια σε φυτικά συστατικά ώστε η ανάπτυξη του ζώου να είναι σωστή. Τα μικρά μπορούν να τραφούν με θρυμματισμένη αποξηραμένη τροφή αλλά και με ναύπλιους αρτέμιας. Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Περίπου 2 χρόνια. Τα αρσενικά ζουν το μέγιστο ένα χρόνο μετά την αναπαραγωγική ωρίμανση, η οποία μπορεί να επέλθει σε λιγότερο από 1 χρόνο ανάλογα με τις συνθήκες του περιβάλλοντος. Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Είναι ένα ήρεμο ψάρι που μπορεί να συμβιώσει με άλλα ψάρια σε κοινωνικό ενυδρείο. Συγκατοικεί άνετα με άλλα ζωοτόκα ψάρια που έχουν παρόμοιες απαιτήσεις νερού (ελαφρώς υφάλμυρο νερό). Προσοχή χρειάζεται κατά τη συγκατοίκηση του με το είδος Poecilia sphenops καθώς μπορούν να προκύψουν υβρίδια. Υποείδη και υβρίδια: Το φυσικό τους χρώμα είναι από γκριζωπό με πράσινες και μαύρες λεπτομέρειες, μέχρι κατάμαυρο. Οι χρωματικές λεπτομέρειες μπορούν να «ενώνονται» σχηματίζοντας ρίγες. Από επιλεκτικές αναπαραγωγές έχουν προκύψει ποικιλίες με εντελώς μαύρο, άσπρο χρώμα αλλά και αλμπίνο. Έχει δημιουργηθεί ποικιλία Balloon Molly η οποία χαρακτηρίζεται από την παραμορφωμένη σπονδυλική η οποία δίνει το σχήμα μπαλονιού στο ψάρι. Αυτό δημιουργεί προβλήματα στη λειτουργία της νηκτικής κύστης καθώς και στο πεπτικό σύστημα και μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρο θάνατο του ψαριού. Υβριδισμοί με το συγγενικό είδος Poecilia sphenops οδηγούν σε απογόνους που ονομάζονται sailfin black molly, με τα αρσενικά να έχουν μεγάλα ραχιαία πτερύγια με κίτρινες λεπτομέρειες. Από κάποιους υβριδισμούς προκύπτουν αρσενικά με υπερβολικά επιμηκυμένα γονοπόδια , με αποτέλεσμα τα άτομα αυτά να μη μπορούν να αναπαραχθούν. Κατά τα άλλα, τα υβρίδια αναπαράγονται επιτυχώς μεταξύ τους, όμως η μέγιστη ηλικία τους δε φτάνει αυτή των αρχικών ειδών, αλλά είναι σαφώς μεγαλύτερη από αυτή της ποικιλίας Balloon. Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η γονιμοποίηση γίνεται στο εσωτερικό του θηλυκού, ύστερα από την εναπόθεση του σπέρματος από το αρσενικό με τη βοήθεια του γονοποδίου Η «εγκυμοσύνη» κρατά συνήθως 2 μήνες αλλά εξαρτάται από τη θερμοκρασία του νερού. Το θηλυκό «γεννά» 10-100 μικρά (συνήθως 50), τα οποία είναι έτοιμα να κολυμπήσουν και να τραφούν. Επειδή η γονική φροντίδα τελειώνει με την αποβολή των μικρών στο νερό, καλό θα ήταν τα μικρά να απομακρύνονται από τα ενήλικα άτομα ή να τους προσφέρονται αρκετές κρυψώνες ώστε να μη φαγωθούν. Τα νεογέννητα ιχθύδια μπορούν να τραφούν με θρυμματισμένη τροφή και ναύπλιους αρτέμιας. Γενικές πληροφορίες: Συχνά γίνονται ξενιστές για παράσιτα όπως Τρηματώδεις σκώληκες και Πρωτόζωα με βασικό το Icthyophtirius sp., κοινώς ικ. Έχουν χρησιμοποιηθεί ανεπιτυχώς για τη μείωση των κουνουπιών (είναι κυρίως φυτοφάγα ψάρια) και τείνουν να χαρακτηριστούν ως παράσιτα καθώς προκαλούν οικολογικά προβλήματα. Δεν πρέπει να συγχέεται με το συγγενικό είδος Poecilia velifera, το οποίο ξεχωρίζει από τις πιο ανοιχτόχρωμες κυκλικές βούλες που φέρει στο ραχιαίο πτερύγιο και των αριθμό των ακτίνων του ραχιαίου πτερυγίου. Το προφίλ δημιουργήθηκε από το χρήστη irinichan στα πλαίσια των εργασιών της GupTeam
  11. Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Poecilia Sphenops (Valenciennes, 1846)

    Επιστημονικό Όνομα: Poecilia sphenops (Valenciennes, 1846) Κοινές Ονομασίες: : Black Molly, Mexican Molly, Molly Ελληνικό Όνομα: Μόλυ Γενική κατηγορία: Ζωοτόκα Τάξη: Cyprinodontiformes Οικογένεια: Poeciliidae Μέγεθος: Αρσενικά έως 4 εκατοστά (TL) , Θηλυκά έως 6 εκατοστά (TL) , με μέγιστο μήκος 8 και 12 εκατοστά αντίστοιχα. Βιότοπος: Είναι ενδημικό είδος της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, (Κολομβία, Νησιά του Κουκ, Κουρακάο, Μεξικό και Βενεζουέλα). Έχει εισαχθεί και στη Βόρεια Αμερική, την Ασία και την Ευρώπη. Συναντάται σε γλυκά και υφάλμυρα νερά καθώς και σε παράκτιες περιοχές της θάλασσας του Ειρηνικού. Συντήρηση στο ενυδρείο pH: 7,5-8,2 KH: - GH: 11-30°dGH Θερμοκρασία: 18-28°C (Όρια διαβίωσης: 15-35°C) Λίτρα: Συνίσταται να κρατούνται σε ενυδρείο με μήκος τουλάχιστον 60 εκατοστά, με ιδανικές μίνιμουμ διαστάσεις 90*30*30 εκατοστά (80 λίτρα). Κοινωνική συμπεριφορά: Κοινωνικό ψάρι, με ειρηνική συμπεριφορά εκτός από την περίοδο αναπαραγωγής. Ενδείκνυται να διατηρείται σε χαρέμια (1 αρσενικό προς 3 θηλυκά) καθώς το συνεχές κυνηγητό για ζευγάρωμα ενδέχεται να στρεσάρει ακόμα και θανάσιμα το θηλυκό άτομο. Διαχωρισμός φύλου: Υπάρχει διακριτός φυλετικός διαχωρισμός. Τα αρσενικά άτομα ξεχωρίζουν από τα θηλυκά καθώς φέρουν το γονοπόδιο (διαφοροποιημένο εδρικό πτερύγιο) το οποίο χρησιμοποιείται ως αναπαραγωγικό όργανο. Γενικά τα θηλυκά άτομα είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος και όταν είναι γονιμοποιημένα φέρουν φουσκωμένη και στρογγυλεμένη κοιλιά. Διακόσμηση ενυδρείου: Ιδανικό είναι ένα αρκετά φυτεμένο ενυδρείο, το οποίο όμως παρέχει μεγάλη κολυμβητική περιοχή. Εάν σκοπεύουμε να δούμε γέννες προτείνεται η ύπαρξη και αρκετών φυτών επιφανείας, ώστε να δημιουργούνται φυσικές κρυψώνες για τα μικρά ψαράκια. Επιθυμητή είναι και η χρήση ενυδρειακού αλατιού σε μικρή ποσότητα. Ζώνη Κολύμβησης: Κολυμπά σε όλες τις ζώνες του ενυδρείου, αλλά συνήθως στη μεσαία ζώνη. Διατροφή: Στη φύση τρέφονται με σκουλήκια, καρκινοειδή, έντομα, detritus και φυτική ύλη. Στο ενυδρείο διατρέφεται με πράσινη άλγη και αποξηραμένη τροφή εμπορίου. Τα μικρά μπορούν να τραφούν μ ε θρυμματισμένη αποξηραμένη τροφή αλλά και με ναύπλιους αρτέμιας. Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 3-5 χρόνια. Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Είναι ένα ήρεμο ψάρι που μπορεί να συμβιώσει με άλλα ψάρια σε κοινωνικό ενυδρείο. Συγκατοικεί άνετα με άλλα ζωοτόκα ψάρια που έχουν παρόμοιες απαιτήσεις νερού (ελαφρώς υφάλμυρο νερό). Προσοχή χρειάζεται κατά τη συγκατοίκηση του με το είδος Poecilia latipina καθώς μπορούν να προκύψουν υβρίδια. Υποείδη και υβρίδια: Το φυσικό τους χρώμα είναι γκριζωπό με μαύρες, καφέ ή /και πράσινες λεπτομέρειες. Τα πτερύγιά τους είναι μικρά και αποστρογγυλοποιημένα. Ο πολύ διαδεδομένος μαύρος χρωματισμός (Black Molly) είναι προϊόν επιλεκτικών αναπαραγωγών. Από επιλεκτικές αναπαραγωγές έχουν προκύψει ποικιλίες με ουραίο πτερύγιο Lyretail καθώς και η ποικιλία Balloon Molly. Η συγκεκριμένη ποικιλία χαρακτηρίζεται από την παραμορφωμένη σπονδυλική η οποία δίνει το σχήμα μπαλονιού στο ψάρι. Αυτό δημιουργεί προβλήματα στη λειτουργία της νηκτικής κύστης καθώς και στο πεπτικό σύστημα και μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρο θάνατο του ψαριού. Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η γονιμοποίηση γίνεται στο εσωτερικό του θηλυκό, ύστερα από την απόθεση του σπέρματος από το αρσενικό με τη βοήθεια του γονοποδίου. Η κάθε εναπόθεση σπέρματος είναι αρκετή για 4-5 γέννες. Η «εγκυμοσύνη» κρατά συνήθως 28 ημέρες αλλά εξαρτάται από τη θερμοκρασία του νερού. Το θηλυκό «γεννά» 20-150 μικρά, τα οποία είναι έτοιμα να κολυμπήσουν και να τραφούν. Επειδή η γονική φροντίδα τελειώνει με την αποβολή των μικρών στο νερό, καλό θα ήταν τα μικρά να απομακρύνονται από τα ενήλικα άτομα ή να τους προσφέρονται αρκετές κρυψώνες ώστε να μη φαγωθούν. Τα νεογέννητα ιχθύδια μπορούν να τραφούν με θρυμματισμένη τροφή και ναύπλιους αρτέμιας. Γενικές πληροφορίες: Είναι ιδανικά ψάρια για αρχάριους, που μπορούν να δώσουν εύκολα απογόνους. Συνίσταται να διατηρούνται όχι σε γλυκό αλλά σε ελαφρώς υφάλμυρο νερό με την προσθήκη ενυδρειακού αλατιού, ώστε να διατηρείται η υγεία τους. Αρσενικό (κάτω) και θηλυκό (πάνω) black molly Οι φωτογραφίες ανήκουν στον Hristo Hristov, πηγή: petshop-zoomania.com Το προφίλ δημιουργήθηκε από το χρήστη irinichan στα πλαίσια των εργασιών της GupTeam]GupTeam
  12. Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Caridina Cf Cantonensis Var. Tiger

    Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Επιστημονικό Όνομα Caridina cf cantonensis var. Tiger Κοινή Ονομασία: Tigers Ελληνικό Όνομα: Γαρίδα τίγρης Γενική κατηγορία: Ασπόνδυλα, νανογαρίδες γλυκού νερού / Invertebrates, fresh water dwarf shrimps Τάξη: Decapoda Οικογένεια: Atyidae Μέγεθος: 2,5-3,8 εκατοστά Βιότοπος: Στην φύση την συναντάμε στην Κίνα καθώς και σε άλλες περιοχές της Ασίας. Υπάρχει σε διάφορους χρωματισμούς. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Συντήρηση στο ενυδρείο PH : 6,5 – 7,5 (Ιδανικά: 7,0) KH: 0 - 8°dKH (Ιδανικά:4°dKH) GH: 6-10°dGH (Ιδανικά: 8°dGH) TDS: 80-220 Θερμοκρασία: 24 - 26°C (Ιδανικά: 25°C) Λίτρα: Ελάχιστος όγκος νερού για μία ομάδα 20 - 30 ενήλικων ατόμων είναι τα 30 λίτρα. Κοινωνική συμπεριφορά: Ειρηνικό και ακίνδυνο είδος πρός τις άλλες γαρίδες. Διαχωρισμός φύλλου: Τα αρσενικά έχουν ίσια κοιλιά ενώ τα θηλυκά έχουν στρογγυλεμένη και τα θηλυκά είναι συνήθως μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Αρσενικό Θηλυκό. Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από το http://www.planetinverts.com/ Διακόσμηση ενυδρείου: Η διακόσμηση συνίσταται να είναι απλή. Βυθός από ουδέτερο χαλικάκι μικρής διαμέτρου. Διάφορα φυτά εύκολα ή και δύσκολα, αναλόγως τις παραμέτρους που θα φτιάξουμε και αν χρησιμοποιήσουμε co2. Μπορούμε να προσθέσουμε ξύλα αλλα αποφεύγουμε τα χρησιμοποιημένα ξύλα μοπάνι (λόγο ότι απελευθερώνουν πολλές τανίνες).Επίσης μπορούμε να προσθέσουμε και ξερά φύλλα. Τα φύλλα που μπορούμε να προσθέσουμε είναι τα εξής: Φύλλα Quercus spp. «Oak Tree Leaves» Βελανιδιά. Πρίν τοποθετηθούν σε ενυδρείο ξεπλένονται ελαφρός ή μουλιάζουν για λίγες ώρες έως δύο μέρες σε νερό από ενυδρείο. Δίνουν ένα απαλό καφετί χρώμα στο νερό. Φύλλα Juglans spp. «Walnut Tree Leaves» Καρυδιά. Πρίν τοποθετηθούν σε ενυδρείο ξεπλένονται ελαφρός με νερό από ενυδρείο. Terminalia catappa «Indian Almond Leaves». Πρίν τοποθετηθούν σε ενυδρείο μουλιάζουν για 4 έως 7 μέρες σε νερό από ενυδρείο με σκοπό να φύγει το “πολύ” χρώμα γιατί δεν θέλουμε σκούρο νερό (black water). Φύλλα πλατάνου Πρίν τοποθετηθούν σε ενυδρείο μουλιάζουν για 4 έως 7 μέρες σε νερό από ενυδρείο. Φύλλα μουριάς Τα κόβουμε φρέσκα (πράσινα ) και πριν τοποθετηθουν σε ενυδρειο τα βράζουμε ωστε να μαλακώσουν. Ζώνη Κολύμβησης: Είναι δραστήριες σε όλο τον όγκο νερού του ενυδρείο. Διατροφή: Είναι σχετικά εύκολες γαρίδες και δεν απαιτούν κάποια ιδιαίτερη διατροφή τρώνε τα πάντα, σπανάκι, τροφές βασισμένες σε άλγες κ.α. Το τάισμα όπως και σε όλες τις γαρίδες να γίνεται με μικρή ποσότητα τροφής ( κατανάλωση εντός 2-3 ωρών ). Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Διάρκεια ζωής: Περίπου 12 -24μήνες. Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Άλλα ασπόνδυλα όπως σαλιγκάρια και συμβατές στις παραμέτρους νερού γαρίδες τύπου Neocaridina. Καλό είναι να αποφεύγεται η μείξη γαρίδων, λόγο ότι στο τέλος ένα από τα ειδή θα κυριαρχήσει, ψάρια απαγορεύεται. Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η αναπαραγωγή τους δεν είναι δύσκολη, το θηλυκό κρατάει στα πόδια του 20-25 αυγά καφέ χρώματος. Διάρκεια επώασης 3-4 εβδομάδες. Τα μικρά είναι ακριβή αντίγραφα των ενηλίκων. Γενικές πληροφορίες: Έχει κίτρινο κεφάλι, κιτρίνη ουρά και μαύρες γραμμές κάθετες στο σώμα. Από άποψη δυσκολίας βρίσκονται ανάμεσα στις ¨εύκολες ¨ red cherry και στις ¨δύσκολες ¨ crystal red. Το είδος αυτό δεν είναι δύσκολο στην διατήρηση του, απαιτούν όπως και όλα τα είδη καθαρό νερό. Το νερό μπορεί να φτιαχτεί με μείξη αντίστροφης όσμωσης και νερό δικτύου στις παραμέτρους που θέλουμε. Φιλτρανση όπως σε όλα τα γαριδάδικα με σφουγγάρι στη είσοδο του φίλτρου για να μην περνάνε τα μικρά. Αλλαγές με ίδιες παραμέτρους του ενυδρείου, 5-10 % και μπορούμε να ακολουθήσουμε μια ελαφριά λίπανση για τα φυτά μας, προσέχοντας να μην παρέχουμε χαλκό και μετρώντας τα νιτρικά να μην ξεπεράσουν τα 20ppm. ΠΡΟΣΟΧΗ: Ένα ενυδρείο για να υποδεχτεί γαρίδες θα πρέπει να είναι σε σωστή λειτουργία για τουλάχιστον δύο με τρείς μήνες ώστε να μπορέσει στον βυθό του να αναπτυχθεί επαρκή βιολογία (ώριμος βυθός). Υποείδη και υβρίδια Τα υβρίδια λόγο των γενετικών μεταλλάξεων είναι πολύ πιο ευαίσθητα γι'αυτό θέλουν ιδιαίτερη προσοχή και πολύ καθαρό νερό. Όποτε και η λίπανση των φυτών εδώ είναι σχεδόν απαγορευτική. Caridina cf cantonensis var. black tiger –black diamond, Προέρχεται από επιλεκτικές διασταυρώσεις από τις tiger γαρίδες, υπάρχουν δυο διαφορετικά ειδή black tigers με μαύρα μάτια και με πορτοκαλί. Είναι πολύ ευαίσθητες γαρίδες σε ασθένειες και στις παραμέτρους του νερού καθώς και δύσκολες στην αναπαραγωγή, δεν επιβιώνουν πολλά μικρά. Έχουμε διάφορα grades όπου αφορούν την ένταση του μαύρου. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Caridina cf cantonensis var. blue tiger Λένε ότι βρέθηκε στην φύση όπως και αυτή με τα πορτοκαλί μάτια, ο χρωματισμός δεν είναι σταθερός. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Υπαρχουν και εδώ grades που αφορουν την ενταση του μπλέ τις γαρίδας. Dark Blue Tiger Shrimp Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Semi-Dark Blue Tiger Shrimp Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Light Blue Tiger Shrimp Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Caridina cf cantonensis var. red tiger Προέρχεται από την φύση και αντί για μαύρες ρίγες έχει κόκκινες, από άποψη δυσκολίας είναι όπως και οι απλές tiger. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Caridina cf cantonensis var. Super Tiger Προέρχεται από την φύση και έχει πιο έντονες μαύρες ρίγες σε σχέση τις απλές tiger. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Caridina Cantonensis var. Yellow Tiger Προέρχεται από επιλεκτικές διασταυρώσεις από τις tiger γαρίδες, κιτρηνη στο χρωμα γαρίδα με εντονες μαυρες γραμμές. Η φωτογραφια εινα απο το http://nanocaridina.weebly.com/ Το προφίλ δημιουργήθηκε απο το μέλος nicpapa στα πλαίσια των εργασιών της InverTeam
  13. Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Caridina Cf. Cantonensis Var. Bee

    Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Επιστημονικό Όνομα: Caridina cf cantonensis var. Bee Κοινή Ονομασία: black bee, crystal black shrimp. Ελληνικό Όνομα: Μαύρη κρυσταλική Γενική κατηγορία: Ασπόνδυλα, νανογαρίδες γλυκού νερού / Invertebrates, fresh water dwarf shrimps Τάξη: Decapoda Οικογένεια: Atyidae Μέγεθος: 2,5-3 εκατοστά Βιότοπος: Yπάρχει στην φύση και προέρχεται από την Ιαπωνία. Συντήρηση στο ενυδρείο PH: 6,2 – 6.8 (Ιδανικά: 6,5) KH: 0 - 2°dKH (Ιδανικά: <1°dKH) GH: 4-6°dGH (Ιδανικά: 5°dGH) TDS: 80-180 Θερμοκρασία: 20 - 24°C (Ιδανικά: 22°C) Αν τις έχουμε σε ενυδρείο με 24 °C, θα παρατηρούμε περισσότερες γεννήσεις μικρών με το μειονέκτημα ότι αυξάνουμε τον μεταβολισμό τους που συνεπάγεται με λιγότερο χρόνο ζωής. Μπορούν για λίγο διάστημα να διατηρηθούν και σε υψηλότερες θερμοκρασίες αλλά όχι για πολύ καιρό. Για την διατήρησή τους πρέπει πρώτα να βρούμε μία λύση για την ψύξη της θερμοκρασίας το καλοκαίρι πριν τις προμηθευτούμε. Λίτρα: Ελάχιστος όγκος νερού για μία ομάδα 20 - 30 ενήλικων ατόμων είναι τα 50 λίτρα. Καλό είναι να δώσουμε περισσότερα λίτρα στις γαρίδες αυτές μιας και είναι αρκετά ευαίσθητες στις μεταβολές των παραμέτρων του νερού. Grading (διαβαθμίσεις και μοτίβα των γαρίδων) Υπάρχουν πολλές διαφορετικές διαβαθμίσεις χρωμάτων και σχεδίων όπως ακριβώς και στις crs . Ακολουθούν ακριβώς το ίδιο grading. sss grade Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Περισσότερες πληροφορίες για τα grades και τα μοτίβα εδώ. Κοινωνική συμπεριφορά: Κοινωνικό είδος, μπορείτε καμία φορά να τις δείτε να ¨κλέβουν¨ το φαγητό από άλλες γαρίδες ή το συνηθισμένο που κάνουν είναι να πιάνουν το φαγητό τους και να πηγαίνουν πάνω σε κάποιο φυτό για να το συνεχίσουν. Όταν δεν είναι κινητικές είναι σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά με το νερό μας και πρέπει άμεσα να ελέγξουμε τις παραμέτρους του. Διαχωρισμός φύλλου: Μόνο στα ενήλικα άτομα και με αρκετή δυσκολία. Τα θηλυκά είναι συνήθως λίγο πιο μεγαλόσωμα (10-30%) από τα αρσενικά. Στα θηλυκά διακρίνονται τα αυγά κάτω από την κοιλιά και ανάμεσα στα πόδια και ένας έμπειρος χομπίστας μπορεί να διακρίνει τα φύλλα και με μορφολογικά χαρακτηριστικά όπως η καμπυλωτή κοιλιά. Διακόσμηση ενυδρείου: Χρειάζονται ενυδρείο με πολλά φυτά για να έχουν κάπου να κρύβονται και να βρίσκουν τροφή. Τα φυτά παίζουν σημαντικό ρόλο στην διατήρηση του είδους αυτού, εκτός ότι δουλεύουν σαν ¨σφουγγάρια¨ με το να απορροφάνε όλα τα βλαβερά στοιχειά που δεν χρειάζονται οι γαρίδες, πάνω τους αναπτύσσεται και πρωτεϊνικό φίλμ το οποίο είναι και τροφή για τα μικρά. . Βυθός : Για να φτιάξουμε τις παραμέτρους του νερού, μπορούμε να πάρουμε ειδικό υπόστρωμα τύπου soil το οποίο κατεβάζει το ph και το kh. Μερικά γνωστά υποστρώματα τα οποία χρησιμοποιούνται στις γαρίδες αυτές είναι : Αda Amazonia, Akadama κ.α. Μπορούμε να πετύχουμε τις παραμέτρους που απαιτούν και με απλό χαλιζιακό χαλικάκι, αλλά πρέπει να το αφήσουμε πολύ καιρό (3-5μήνες) ώστε να πιάσει αρκετά οργανικά για να μας ρίχνει το ph ή πάλι χρησιμοποιώντας μπουκάλα co2 ώστε να κατεβάσουμε το ph εκεί που θέλουμε. Από φυτά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όλων των τύπων moss, Monosolenium tenerum, Microsorum pteropus,Bolbitis heudelotii και φυτά επιφανείας. Γενικά διαλέγουμε φυτά τα οποία δεν τα φυτεύουμε για να γλιτώσουμε το ανακάτεμα του βυθού. Σε συνδυασμό με τα φυτά μπορούμε να προσθέσουμε πέτρες μη ασβεστολιθικές και ξύλα (προσοχή στα ξύλα που θα προσθέσουμε,να είναι καινούρια και όχι χρησιμοποιημένα) προτιμούμε τις ρίζες και όχι μοπάνι γιατί απελευθερώνουν τανίνες στο νερό. Πού και πού μπορούμε να προσθέτουμε ξερά φύλλα, είναι επιφάνεια στην οποία αναπτύσσονται πάνω μικροοργανισμοί. Μερικά απο τα φύλλα που μπορούμε να προσθέσουμε είναι τα παρακάτω: Φύλλα Quercus spp. «Oak Tree Leaves» Βελανιδιά. Πρίν τοποθετηθούν σε ενυδρείο ξεπλένονται ελαφρός ή μουλιάζουν για λίγες ώρες έως δύο μέρες σε νερό από ενυδρείο. Δίνουν ένα απαλό καφετί χρώμα στο νερό. Φύλλα Juglans spp. «Walnut Tree Leaves» Καρυδιά. Πρίν τοποθετηθούν σε ενυδρείο ξεπλένονται ελαφρός με νερό από ενυδρείο. Terminalia catappa «Indian Almond Leaves». Πρίν τοποθετηθούν σε ενυδρείο μουλιάζουν για 4 έως 7 μέρες σε νερό από ενυδρείο με σκοπό να φύγει το “πολύ” χρώμα γιατί δεν θέλουμε σκούρο νερό (black water). Φύλλα πλατάνου Πρίν τοποθετηθούν σε ενυδρείο, μουλιάζουν για 4 έως 7 μέρες σε νερό από ενυδρείο. Φύλλα μουριάς Τα κόβουμε φρέσκα (πράσινα ) και πριν τοποθετηθούν σε ενυδρείο, τα βράζουμε ωστε να μαλακώσουν. Ζώνη Κολύμβησης: Οι γαρίδες βρίσκονται σε όλο τον όγκο του ενυδρείου. Στην περίοδο αναπαραγωγής είναι περισσότερο κινητικές και τις βλέπουμε να τριγυρνάνε το ενυδρείο και να ψάχνουν θηλυκό. Διατροφή: Είναι παμφάγοι οργανισμοί και προτιμούν τροφές με προευλεση αλγης. Στο εμπόριο υπάρχουν εξειδικευμένες τροφές για το είδος αυτό (shirakura, mosura, benimachi,borneo wild κ,α), οπού καλύπτουν όλες τις διατροφικές τους ανάγκες. Μικρές ποσότητες τροφής (κατανάλωση εντος 2-3 ωρων ) μια φορά την ημέρα και καλό είναι να υπάρχουν αρκετές διαφορετικές τροφές ώστε να καλύπτουμε τις διατροφικές ανάγκες τους. Διάρκεια ζωής: Περίπου 1,5 – 2 χρόνια. Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Προτιμάμε να έχουμε το είδος αυτό μόνο του ώστε να μην ¨επιβαρύνουμε ¨το νερό με άλλες γαρίδες. Σαλιγκαράκια καλό είναι να υπάρχουν στο ενυδρείο, μιας και καταναλώνουν την τροφή που περισσεύει και τρώνε τα σαπισμένα φύλλα. Ψάρια δεν προτιμούμε να έχουμε στα γαριδάδικα. Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Τα μικρά είναι ακριβή αντίγραφα των μεγάλων και είναι σεξουαλικά ώριμα μετά από 5-6 μήνες . Τα αυγά τα κρατάει στα πόδια της το θηλυκό για 3-4 εβδομάδες (εξαρτάται από την θερμοκρασία του νερού),έχουν καφέ χρώμα και μπορεί να έχει από 10 έως και 30 αυγά. Όσον αφορά τα μικρά με το που γεννηθούν είναι κρυμμένα σε φυτά και σε σκοτεινά σημεία του ενυδρείου και στην αρχη τρεφονται με μικροοργανισμούς και φίλμ το οποίο αναπτύσσεται πάνω σε επιφάνειες του ενυδρείου( φυτά ,τζάμια, πέτρες , υπόστρωμα, σφουγγάρι του φίλτρου) Γενικές πληροφορίες: Το είδος αυτό είναι ο πρόγονος της crystal red shrimp και έχουν ακριβώς τις ίδιες απαιτήσεις. Έχει χρώμα διάφανο καφέ με λευκές κηλίδες και μαύρες ραβδώσεις. Χρειάζεται καθαρό νερό και σταθερές συνθήκες και φίλτρο χαμηλής ροής με σφουγγάρι στην είσοδο. Αλλαγές νερού προτιμούνται 5-10 % κάθε εβδομάδα ή και δύο φορές την εβδομάδα,αυτό το βρίσκουμε κάνοντας μετρήσεις του νερού. Λόγω των παραμέτρων του νερού απαιτείται αντίστροφη όσμωση και εμπλουτισμός του νερού με ειδικά ιχνοστοιχεία ώστε να πετυχουμε τις συνθήκες kh,gh,tds που θέλουμε. Για αρχή μπορούμε να ξεκινήσουμε με μια αποικία των 10 ατόμων, από θέμα προσαρμογής ( με χρήση σταγόνας) 2-3 ώρες ανάλογα την διαφορά των παραμέτρων του νερού. Η λίπανση των φυτών απαγορεύεται και προσέχουμε τα νιτρικά να είναι πάντα μικρότερα των 20ppm. Το ενυδρείο το στήνουμε, το φυτεύουμε, φτιάχνουμε το νερό και παρατηρούμε τις παραμέτρους με τις αλλαγές που κάνουμε. Αφού βρούμε τις αναλογίες μας, μετά από 2-3 μήνες προσθέτουμε τις γαρίδες μας. Το προφίλ δημιουργήθηκε απο το μέλος nicpapa στα πλαίσια των εργασιών της InverTeam
  14. Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Caridina Cf. Cantonensis Var. "crystal Red"

    Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το μέλος klipitiklopos Επιστημονικό Όνομα: Caridina cf. cantonensis var. "Crystal Red" Κοινή Ονομασία: Crystal Red, Crs Ελληνικό Όνομα: Κόκκινη κρυσταλλική Γενική κατηγορία: Ασπόνδυλα, νανογαρίδες γλυκού νερού / Invertebrates, fresh water dwarf shrimps Τάξη: Decapoda Οικογένεια: Atyidae Μέγεθος: 2,5-3 εκατοστά Βιότοπος: Στην φύση δεν υπάρχει, συναντάμε μόνο την άγρια μορφή της . Το 1996 ο Hisayasu Suzuki στην Ιαπωνία ανακάλυψε ότι μια από της bee shrimp του είχε κόκκινες ρίγες αντί για μαύρες. Οπότε ξεκινώντας με επιλεκτικές αναπαραγωγές κατάφερε να παραμείνουν οι κόκκινες ρίγες(stripes). Συντήρηση στο ενυδρείο PH: 6,2 – 6,8 (Ιδανικά: 6,5) KH: 0 - 2°dKH (Ιδανικά: <1°dKH) GH: 4-6°dGH (Ιδανικά: 5°dGH) TDS: 80-180 Θερμοκρασία: 20 - 24°C (Ιδανικά: 22°C) Αν τις έχουμε σε ενυδρείο με 24 °C θα παρατηρηθούν περισσότερες γεννήσεις μικρών με το μειονέκτημα ότι αυξάνεται ο μεταβολισμός τους το οποίο συνεπάγεται σε λιγότερο χρόνο ζωής. Μπορούν για λίγο διάστημα να διατηρηθούν και σε υψηλότερες θερμοκρασίες, αλλά όχι για πολύ καιρό. Για την διατήρηση τους πρέπει πρώτα να βρούμε μία λύση για την ψύξη της θερμοκρασίας το καλοκαίρι πριν τις προμηθευτούμε. Λίτρα: Ελάχιστος όγκος νερού για μία ομάδα 20 - 30 ενήλικων ατόμων είναι τα 50 λίτρα. Καλό είναι να δώσουμε περισσότερα λίτρα στις γαρίδες αυτές μιας και είναι αρκετά ευαίσθητες στις μεταβολές των παραμέτρων του νερού. Grading (διαβαθμίσεις και μοτίβα των γαρίδων) Υπάρχουν πολλές διαφορετικές διαβαθμίσεις χρωμάτων και σχεδίων στις crs ,συνοπτικά αυτές που συναντάμε συνήθως είναι οι παρακάτω. Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από το http://www.planetinverts.com/ Κοινωνική συμπεριφορά: Κοινωνικό είδος , μπορείτε καμία φορά να τις δείτε να ¨κλέβουν¨ το φαγητό από άλλες γαρίδες ή το συνηθισμένο που κάνουν είναι να πιάνουν το φαγητό τους και να πηγαίνουν επάνω σε κάποιο φυτό για να το συνεχίσουν. Όταν δεν είναι κινητικές είναι σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά με το νερό μας και πρέπει άμεσα να ελέγξουμε τις παραμέτρους του νερού. Όταν είναι έτοιμες για αναπαραγωγή υπάρχει μια ευφορία στο ενυδρειο και παρακολουθόντας μοιάζουν με μέλλισες να πετάνε επάνω απο το μελίσσι. Διαχωρισμός φύλλου: Μόνο στα ενήλικα άτομα με αρκετή δυσκολία. Τα θηλυκά είναι συνήθως λίγο πιο μεγαλόσωμα (10-30%) από τα αρσενικά. Στα θηλυκά, διακρίνονται τα αυγά κάτω από την κοιλιά και ανάμεσα στα πόδια,ένας έμπειρος χομπίστας μπορεί να διακρίνει τα φύλλα και με μορφολογικά χαρακτηριστικά όπως τη καμπυλωτή κοιλιά. Θηλυκό.Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το μέλος klipitiklopos Διακόσμηση ενυδρείου: Χρειάζονται ενυδρείο με πολλά φυτά, ωστε να έχουν κάπου να κρύβονται και να βρίσκουν τροφή. Τα φυτά παίζουν σημαντικό ρόλο στην διατήρηση του είδους αυτού, εκτός ότι δουλεύουν σαν ¨σφουγγάρια¨ με το να απορροφάνε όλα τα βλαβερά στοιχειά που δεν χρειάζονται οι γαρίδες, πάνω τους αναπτύσσεται και πρωτεϊνικό φιλμ το οποίο είναι και τροφή για τα μικρά. Βυθός : Για να φτιάξουμε τις παραμέτρους του νερού, μπορούμε να πάρουμε ειδικό υπόστρωμα τύπου soil το οποίο κατεβάζειτο ph και το kh. Μερικά γνωστά υποστρώματα τα οποία χρησιμοποιούνται στις γαρίδες αυτές είναι : Αda Amazonia, Akadama κ.α. Μπορούμε να πετυχουμε τις παραμέτρους που απαιτούν και με απλό χαλιζιακό χαλικάκι, αλλά πρέπει να το αφήσουμε πολύ καιρό (3-5μήνες) ώστε να πιάσει αρκετά οργανικά για να μας ριχνει το ph ή πάλι χρησιμοποιώντας μπουκάλα co2 ώστε να κατεβάσουμε το ph εκεί που θέλουμε. Από φυτά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όλων των τύπων moss, Monosolenium tenerum, Microsorum pteropus, Bolbitis heudelotii και φυτά επιφάνειας. Γενικά διαλέγουμε φυτά τα οποία δεν τα φυτεύουμε για να γλιτώσουμε το ανακάτεμα του βυθού. Σε συνδυασμό με τα φυτά μπορούμε να προσθέσουμε πέτρες μη ασβεστολιθικές.Προσοχή στα ξύλα που θα προσθέσουμε να είναι καινούρια και όχι χρησιμοποιημένα, προτιμούμε τις ρίζες και όχι μοπάνι γιατί απελευθερώνουν τανίνες στο νερό. Που και που μπορούμε να προσθέτουμε ξερά φυλλά, είναι επιφάνεια στην οποία αναπτύσσονται πάνω μικροοργανισμοί. Φύλλα τα οποία μπορουμε να προσθέσουμε είναι τα παρακάτω: Φύλλα Quercus spp. «Oak Tree Leaves» Βελανιδιά. Πρίν τοποθετηθούν σε ενυδρείο, ξεπλένονται ελαφρός ή μουλιάζουν για λίγες ώρες έως δύο μέρες σε νερό από ενυδρείο. Δίνουν ένα απαλό καφετί χρώμα στο νερό. Φύλλα Juglans spp. «Walnut Tree Leaves» Καρυδιά. Πρίν τοποθετηθούν σε ενυδρείο, ξεπλένονται ελαφρός με νερό από ενυδρείο. Terminalia catappa «Indian Almond Leaves». Πρίν τοποθετηθούν σε ενυδρείο, μουλιάζουν για 4 έως 7 μέρες σε νερό από ενυδρείο με σκοπό να φύγει το “πολύ” χρώμα γιατί δεν θέλουμε σκούρο νερό (black water). Φύλλα πλατάνου Πριν τοποθετηθούν σε ενυδρείο, μουλιάζουν για 4 έως 7 μέρες σε νερό από ενυδρείο. Φύλλα μουριάς Τα κόβουμε φρέσκα (πράσινα ) και πρίν τοποθετηθουν σε ενυδρείο, τα βράζουμε ώστε να μαλακώσουν. Ζώνη Κολύμβησης: Οι γαρίδες βρίσκονται σε όλο τον όγκο του ενυδρείου. Στην περίοδο αναπαραγωγής είναι περισσότερο κινητικές και τις βλέπουμε να τριγυρνάνε το ενυδρείο και να ψάχνουν θηλυκό. Διατροφή: Είναι παμφάγοι οργανισμοί, προτιμούν τροφές με προευλεση αλγης. Στο εμπόριο υπάρχουν εξειδικευμένες τροφές για το είδος αυτό (shirakura, mosura, benimachi,borneo wild κ.α) όπου καλύπτουν όλες τις διατροφικές τους ανάγκες . Μικρές ποσότητες τροφής (κατανάλωση εντος 2-3 ωρων ) μια φορά την ημέρα και καλό ειναι να υπάρχουν αρκετές διαφορετικές τροφές ώστε να καλύπτουμε τις διατροφικές ανάγκες τους. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το μέλος klipitiklopos Διάρκεια ζωής: Περίπου 1,5 – 2 χρόνια. Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Προτιμάμε να έχουμε το είδος αυτό μόνο του ώστε να μην ¨επιβαρύνουμε ¨το νερό με άλλες γαρίδες. Σαλιγκαράκια καλό είναι να υπάρχουν στο ενυδρείο, μιας και καταναλώνουν την τροφή που περισσεύει και τρώνε τα σαπισμένα φύλλα. Ψάρια δεν προτιμούμε να έχουμε στα γαριδάδικα. Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Τα μικρά είναι ακριβή αντίγραφα των μεγάλων και είναι σεξουαλικά ωριμα μετά από 4-5 μήνες . Τα αυγά τα κρατάει το θηλυκό στα πόδια για 3-4 εβδομάδες (εξαρτάται από την θερμοκρασία του νερού),έχουν καφέ χρώμα και μπορεί να έχει από 10 έως και 30 αυγά. Όσον αφορά τα μικρά ,με το που γεννηθούν είναι κρυμμένα σε φυτά και σε σκοτεινά σημεία του ενυδρείου και στην αρχη τρεφονται με μικροοργανισμούς και φίλμ το οποίο αναπτύσσεται πάνω σε επιφάνειες του ενυδρείου( φυτά ,τζάμια, πέτρες , υπόστρωμα, σφουγγάρι του φίλτρου). Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Γενικές πληροφορίες: O χρωματισμός της γαρίδας αυτής είναι κόκκινη με άσπρες ρίγες, αναλόγως τα grades. Το είδος αυτό χρειάζεται καθαρό νερό και σταθερές συνθήκες, φίλτρο χαμηλής ροής με σφουγγάρι στην είσοδο . Αλλαγές νερού προτιμούνται 5-10 % κάθε εβδομάδα ή και δύο φορές την εβδομάδα, ανάλογα τις μετρήσεις του νερού. Λόγω των παραμέτρων του νερού απαιτείται αντίστροφη όσμωση και εμπλουτισμός του νερού με ειδικά ιχνοστοιχεία, ώστε να πετυχουμε τις συνθήκες kh, gh, tds που θέλουμε. Για αρχή μπορούμε να ξεκινήσουμε με μια αποικία των 10 ατόμων, από θέμα προσαρμογής ( με χρήση σταγόνας) 2-3 ώρες ανάλογα την διαφορά των παραμέτρων του νερού. Η λίπανση των φυτών απαγορεύεται και προσέχουμε τα νιτρικά να είναι πάντα μικρότερα των 20ppm. Το ενυδρείο το στήνουμε, το φυτεύουμε, φτιάχνουμε το νερό και παρατηρούμε τις παραμέτρους με τις αλλαγές που κάνουμε. Αφού βρούμε τις αναλογίες μας, μετά από 2-3 μήνες προσθέτουμε τις γαρίδες μας. Οδηγός grading γαρίδας red crystal Είναι λίγο μπερδεμένα τα πράγματα εδώ, υπάρχουν πολλές διαβαθμίσεις της έντασης του άσπρου και του κόκκινου σχηματισμού,τις εναλλαγές των χρωμάτων καθώς και τα μοτίβα πάνω σε αυτές. Όσο πιο ψηλό είναι το grade ( οσο περισσότερο άσπρο στην γαρίδα βρίσκουμε τόσο μεγαλύτερο είναι το grade) τόσο πιο ευαίσθητες είναι οι γαρίδες και πιο ακριβές. Ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που επηρεάζει το grade είναι η ένταση του λευκού και του ερυθρού χρωματισμού. Δεν αναμιγνύουμε ποτέ γαρίδες υψηλού grade με χαμηλό γιατί στο τέλος θα υποβαθμίζουμε την αποικία μας. C Grade Crystal Red Shrimp Είναι το χαμηλότερο grade και από εδώ ξεκίνησε όλη η ιστορία των red crystal γαρίδων. Η γαρίδα είναι σχεδόν όλη κόκκινη εκτός από τις λίγες άσπρες γραμμές. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ B Grade Crystal Red Shrimp. Αν παρατηρήσετε βλέπετε ότι υπάρχουν διαφανές σημεία στις περιοχές του άσπρου και του κόκκινου χρώματος. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ A Grade Crystal Red Shrimp Αυτό το grade είναι ένα καλό ξεκίνημα για τις γαρίδες αυτές, το κόκκινο είναι έντονο αλλά το άσπρο δεν είναι καλυμμένο πλήρως. A grade με 3 λεύκες περιοχές Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ A grade με 4 λεύκες περιοχές Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ S Grade Crystal Red Shrimp Το s grade έχει περισσότερο κόκκινο χρωματισμό από τα ss και sss grades και περισσότερο άσπρο από τα κατώτερα grades. Όταν συνδιάζεται s grade με μοτίβο έχουμε τις s+ S Grade με 3 λεύκες περιοχές. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ S grade με 4 λεύκες περιοχές. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ S+ Grade V-Band Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ S+ Grade Tiger Tooth Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ SS Grade Crystal Red Shrimp Το ss grade έχει πάλι περισσότερο κόκκινο χρώμα από τις sss και σχηματίζεται μόνο στην πάνω περιοχή της γαρίδας (Hinomaru). SS Grade με μονό Hinomaru Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ SS Grade με διπλό Hinomaru Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ SSS Grade Crystal Red Shrimp Το sss grade έχει το περισσότερο άσπρο από όλα τα grades . Αναφέρεται και ως mosura grade crystal red shrimp. Σε συνδυασμό με τα μοτίβα έχουμε πάλι μεγαλύτερο grade από το sss. SSS Grade Mosura με "flower" (λουλούδι) Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ SSS Grade Mosura με "crown" (στέμα) Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Τα μότιβα στις γαρίδες. Mosura "Flower": Με λίγη φαντασία μπορούμε να υποθέσουμε ότι μοιάζει με λουλούδι, το συναντάμε σε γαρίδες με grade sss. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Mosura "Crown": Ένας μισος κυκλος που μοιάζει με στέμα γύρω από το κεφάλι της γαριδας .Το συναντάμε στο sss grade. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Hinomaru: Όταν έχουμε στην πάνω περιοχή της γαρίδας ένα χαρακτηριστικό κόκκινο μισό κύκλο.Το συναντάμε στο ss grade. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Double Hinomaru: Αντί για ένα μισό κύκλο (κόκκινο χρώμα) στην πάνω μεριά έχουμε 2 μίσους κύκλους.Αυτή η γαρίδα έχει ταυτόχρονα και το No-Entry Hinomaru. To συναντάμε στο ss grade. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ No-Entry Hinomaru: Στην πάνω μεριά της γαρίδας σχηματίζεται το απαγορευτικό σήμα, αυτό γινεται όταν ανάμεσα στα κόκκινα βρίσκεται το άσπρο. Το παρατηρούμε σε γαρίδες με grade ss. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Tiger Tooth: Υπαρχουν 2 κόκκινες γραμμές στην κάτω περιοχή της γαρίδας ,ανάμεσα στις κόκκινες περιοχές πρέπει να έχει άσπρο χρώμα και να μην είναι διαφανές. Το συνανατάμαι στo S+ grade. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ V-Band: Αν παρατηρήσουμε στο σημείο του κύκλου σχηματίζεται ένα V.Βρίσκεται στο grade S+ Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το http://www.planetinverts.com/ Το προφίλ δημιουργήθηκε απο το μέλος nicpapa στα πλαίσια των εργασιών της InverTeam
  15. Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Gasteropelecus Sternicla (Linnaeus,1758)

    Επιστημονικό Όνομα: Gasteropelecus sternicla (Linnaeus,1758) Κοινές ονομασίες: Common Hatchet / Hatchetfish, Silver Hatchetfish, Black-lined Hatchetfish Ελληνικό Όνομα: - Γενική κατηγορία: Characins Τάξη: Characiformes Οικογένεια: Gasteropelecidae Μέγεθος: 6,5 εκατοστά στο ενυδρείο. Στη φύση αρκετά μικρότερα (4 εκατοστά). Βιότοπος: Νότιος Αμερική, στον Αμαζόνιο και τους παραποτάμους του στον Νότο. Βραζιλία, Βολιβία Περού, καθώς επίσης και στα μικρότερα ρέματα στην Γουιάνα και το Σουρινάμ. Ζει σε νερά με χαμηλή ροή ή ακόμα και στάσιμα, σε περιοχές με πολύ πυκνή επιφανειακή βλάστηση. Συνήθως κινείται στην επιφάνεια, αλλά όταν απειληθεί θα απομακρυνθεί από αυτήν. Συντήρηση στο ενυδρείο PH: 5,5-7,5 ( ιδανικά: < 6,5) KH: - °dKH GH: <15 °dGH Θερμοκρασία: 23-27 °C (ιδανικά: 25-26 °C) Λίτρα: Ενυδρείο με ελάχιστο μήκος 80 εκατοστών για μια ομάδα 6 ατόμων. Καθώς τα ψάρια κινούνται κυρίως στα πάνω στρώματα του ενυδρείου, μεγαλύτερη σημασία πρέπει να δίνεται στην επιφάνεια παρά στα λίτρα. Κοινωνική συμπεριφορά: Ήρεμο και ειρηνικό αλλά και ντροπαλό είδος, κατάλληλο για τα περισσότερα κοινωνικά ενυδρεία. Πολλές φορές στέκεται ακίνητο ακριβώς κάτω από την επιφάνεια του νερού. Ίσως είναι νευρικό αν διατηρείται με άλλα υπερκινητικά και ιδιαίτερα δραστήρια είδη. Πρέπει να διατηρείται οπωσδήποτε σε ομάδες τουλάχιστον έξι ατόμων, για να εμφανίσουν φυσιολογική συμπεριφορά και μακροημέρευση. Διαχωρισμός φύλου: Ο διαχωρισμός του φύλλου είναι δύσκολος αλλά μπορεί να επιτευχθεί με παρατήρηση από πάνω. Το αρσενικό έχει πιο λεπτό σώμα από το θηλυκό. Διακόσμηση ενυδρείου: Ένα ενυδρείο που φιλοξενεί αυτά τα ψάρια μπορεί να διακοσμηθεί με δύο τρόπους. Είτε δημιουργώντας έναν κλασικό βιότοπο Αμαζονίου με ρίζες, ανοιχτόχρωμη άμμο, λίγα φυτά και κάποια φυτά επιφάνειας είτε να φτιάξουμε ένα πυκνοφυτεμένο ενυδρείο. Όποια διακόσμηση και αν επιλέξουμε, το ενυδρείο μας θα πρέπει οπωσδήποτε να διαθέτει καπάκι το οποίο να κλείνει καλά, γιατί έχουν την ικανότητα να πραγματοποιούν μεγάλα άλματα. Η ύπαρξη φυτών επιφανείας είναι σημαντική για να νιώθουν τα ψάρια άνετα και ασφαλή. Πρέπει όμως να φροντίσουμε να υπάρχει και αρκετή ελεύθερη επιφάνεια νερού αφού κολυμπούν ακριβώς κάτω από την επιφάνεια του νερού. Θα κινηθούν προς τον βυθό του ενυδρείου κυρίως όταν νιώθουν να απειλούνται. Επίσης, τρέφονται σχεδόν αποκλειστικά στην επιφάνεια του νερού. Ζώνη κολύμβησης: Κυρίως κινούνται στην μέση και την επιφάνεια του ενυδρείο. Διατροφή: Είναι σαρκοφάγα ψάρια με ιδιαίτερη προτίμηση στα έντομα. Τρώνε ζωντανές (daphnia, artemia salina, blood worms, λάρβες και προνύμφες εντόμων) και κατεψυγμένες τροφές αλλά δεν λένε όχι και σε φύλλα (flakes) αρκεί να παραμένουν στην επιφάνεια του νερού και να μην βυθίζονται γρήγορα. Δε θα κάνουν τον κόπο να ασχοληθούν με κομμάτια τροφής που έχουν βυθιστεί, μιας και όπως φαίνεται και από την διαμόρφωση του στόματος τους, έχουν εξειδικευτεί να τρέφονται από την επιφάνεια. Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 2 με 5 χρόνια. Έχουν περισσότερες πιθανότητες να φτάσουν το άνω όριο όταν διατηρούνται σε ομάδες, ιδανικά 8 ατόμων και πάνω. Ιδανικοί συγκάτοικοι: Αν υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός για τροφή ή και την περιοχή μεταξύ hatchet-fish και άλλων ψαριών που τρέφονται-ζουν στα ανώτερα στρώματα τότε δημιουργούνται προβλήματα! Είναι ένας από τους ελάχιστους λόγους που μπορεί να γίνουν επιθετικά προς τους συγκατοίκους τους. Γι' αυτό συνήθως επιλέγονται για συγκατοίκηση ήρεμα ψάρια που κολυμπούν σε διαφορετικά επίπεδα του ενυδρείου, όπως τα περισσότερα είδη tetras, ώστε να αποφευχθεί η ένταση και το στρες. Υποείδη και υβρίδια: - Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Σε περιβάλλον αιχμαλωσίας δεν υπάρχουν επίσημες αναφορές για επιτυχημένες αναπαραγωγές. Στην φύση, το θηλυκό γεννά τα αυγά της στα επιπλέοντα φυτά και αμέσως μετά ο αρσενικός τα γονιμοποιεί, περνώντας την πυελική του χώρα και αποδεσμεύοντας σπέρμα, πολύ προσεκτικά πάνω τους. Για να εκκολαφθούν τα αυγά πρέπει η γενική σκληρότητα να μην ξεπερνά τους 5 βαθμούς ενώ το pH θα πρέπει να κυμαίνεται από 5,5 ως 6,5 βαθμούς. Η εκκόλαψη γίνεται μέσα σε 30 ώρες ενώ τα μικρά κολυμπούν ελεύθερα από την πέμπτη μέρα. Γενικές πληροφορίες: Το Carnegiella strigata έχει ασημί/λευκό χρώμα και το σχήμα του είναι από τα πιο περίεργα που συναντάμε στα ενυδρεία μας. Μια σκουρόχρωμη γραμμή, σχεδόν μαύρη, συνοδευόμενη από μια παράλληλη γραμμή χρώματος ασημί, ξεκινάει από τα βράγχια και καταλήγει στο διχαλωτό ουραίο πτερύγιο. Ενώ αυτή είναι ξεκάθαρη στα common hatchet-fish (είναι και η μοναδική άλλωστε), στα marbled αναμειγνύεται με άλλες, φαρδύτερες γραμμές χρώματος μαύρου. Αυτά τα «νερά - αποχρώσεις» είναι υπαίτια για την ονομασία των marbled hatchet fish. Το σώμα τους είναι συμπιεσμένο πλευρικά και η θωρακική και κοιλιακή τους περιφέρεια είναι στρογγυλεμένη. Σ' αυτό το σημείο, οι θωρακικοί μύες παρουσιάζουν μεγάλη ανάπτυξη, με αποτέλεσμα να αποτελούν το 25% του βάρους τους. Τα θωρακικά πτερύγια μοιάζουν με φτερά που είναι στραμμένα προς τα επάνω και όταν βρίσκονται σε πλήρη έκταση, έχουν το μισό μήκος του συνολικού μεγέθους τους. Το ραχιαίο πτερύγιο, μετρίου μεγέθους, βρίσκεται πολύ κοντά στο ουραίο ενώ τα πτερύγια στην κοιλιακή χώρα, είναι πολύ μικρά, σχεδόν ατροφικά. Αυτή η μορφολογία του επιτρέπει να εκτελεί εντυπωσιακά άλματα είτε για να αποφύγει κάποιον επίδοξο θηρευτή, είτε για να πιάσει έντομα. Τα ψάρια πραγματοποιούν πτήσης σε απόσταση 2 – 3 μέτρων πετώντας ξυστά από την επιφάνεια του νερού και κάποια hatchet κουνάνε τα πτερύγια τους όπως τα έντομα ή τα πτηνά. Γενικά, είναι από τα πιο ανθεκτικά hatchet, ωστόσο πρέπει πάντα να δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή κατά την αρχική του εισαγωγή στο ενυδρείο. Καθαρό νερό λοιπόν και σταδιακή προσαρμογή και δεν θα αντιμετωπίσουμε ιδιαίτερα προβλήματα στην διατήρηση του. Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον Rafael Motizuki (www.aquahobby.com) Το προφίλ δημιουργήθηκε από το χρήστη Χρήστος 96 στα πλαίσια των εργασιών της ProfiTeam
×

Important Information

Πολιτική απορρήτου και Όροι χρήσης