Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'γλυκού νερού'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • FORUM AQUAZONE
    • AQUAZONE Forum & Portal
    • Ανακοινώσεις
    • Καλώς ήρθατε
  • LOUNGE
    • Aquazone Cafe
    • Aquazone Meetings
    • Aquazone Quiz - Διαγωνισμοί
  • 'Αρθρα
    • Η αρθρογραφία του Aquazone
    • Συζητήσεις άρθρων
  • ΓΛΥΚΟ ΝΕΡΟ (Freshwater)
    • Γενικά περί γλυκού νερού
    • Φυτεμένο Ενυδρείο
    • Κιχλίδες
    • Κιχλίδες Αφρικής
    • Δίσκοι
    • Ζωοτόκα
    • Λαβυρινθόψαρα
    • Ψάρια βυθού
    • Θηρευτές
    • Γαρίδες, Σαλιγκάρια και άλλα ασπόνδυλα
    • Ψάρια κρύου νερού
    • Killifish
    • Ψάρια Ωκεανίας
    • Ασθένειες, θεραπείες και φάρμακα γλυκού νερού
    • Αναπαραγωγές
    • Ζωντανές τροφές
    • Ενυδρεία μελών
    • Εξοπλισμός Γλυκού Ενυδρείου
    • Τεχνικές Φωτογράφισης Ενυδρείων
    • Προφίλ ψαριών γλυκού νερού
    • Αμφίβια και νεροχελώνες
  • ΥΦΑΛΜΥΡΟ ΝΕΡΟ (Brackish water)
    • Υφάλμυρο ενυδρείο
  • ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΝΕΡΟ (Saltwater)
    • Γενικά περί Θαλασσινού
    • Reef
    • Nano Reefs
    • Fish Only
    • Μεσογειακό ενυδρείο
    • Αναγνώριση θαλάσσιων οργανισμών
    • Ασθένειες θαλασσινού Νερού
    • Ενυδρεία μελών
    • Εξοπλισμός Θαλασσινού Ενυδρείου
    • Προφίλ θαλασσινών οργανισμών
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ
    • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ

Calendars

There are no results to display.

Categories

  • Aquarium Classifieds
    • Freshwater
    • Saltwater
    • Equipment
    • Ζήτηση
  • Non-Aquarium Classifieds
    • Job Seek and Offer

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Facebook Profile


Twitter


LinkedIn


Instagram


Skype


Website URL


Τα Ενυδρεία μου


Location


Interests


Ομάδα Aquazone

Found 31 results

  1. Δάφνη καραμπίγκα

    help

    πρόσφατα αγόρασα ενιδρείο με ψαράκια gubby, οστώσο δεν ξεχωρίζω πια είναι τα αρσενικά και πία τα θυληκά. Απο 12 ψάρια έμεινα με 6 (γιατί ορισμένα τσιμούσαν τα άλλα). Θέλω να τους διαμορφώσω το ενυδρείο για να είναι ευνοικό για αυτά. καθώς επίσης και με τι ψάρια μπορώ να τα έχω μαζί, και σε τι θερμοκρασία; (απο εκεί που τα πήρα ούτε ήξεραν να μου πουν πολλά πολλά) Οπότε αν μπορεί κάποιος να βοηθήσει θα το εκτιμούσα ευχαριστώ!
  2. Εισαγωγή Πολλά από τα ψάρια που διατηρούμε στα ενυδρεία μας, προέρχονται από μαλακά τροπικά νερά και για να ζήσουν καλύτερα χρειάζονται πιο όξινο νερό από αυτό που συνήθως μας παρέχει η βρύση μας. Είναι λοιπόν αναγκαίο να μειώσουμε το ph του νερού μας. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι που θα μπορούσε κάποιος να χρησιμοποιήσει ώστε να μειώσει το ph: i) η χρήση νερού από αντίστροφη όσμωση, ii) η παροχή διοξειδίου του άνθρακα και iii) το φιλτράρισμα του νερού με τύρφη. Στο συγκεκριμένο άρθρο θα εξετάσουμε τι είναι, τι κάνει και πως χρησιμοποιείται η τύρφη. Τι είναι η τύρφη Η τύρφη είναι φυσικό υλικό και σχηματίζεται από φυτικές ύλες που είναι σε αποσύνθεση. Αποτελείται κυρίως από βλάστηση (δέντρα, χόρτα), μύκητες καθώς και άλλους τύπους οργανικών υλικών. Τη συναντάμε σε ελώδεις περιοχές και γενικότερα σε υγροβιότοπους όπου, κάτω από κατάλληλες συνθήκες, έχουν σχηματισθεί ολόκληρα κοιτάσματα, από τα οποία η τύρφη εξορύσσεται, υφίσταται κάποια επεξεργασία (τεμαχισμός, άλεσμα, απολύμανση, κ.λπ.) και συσκευάζεται. Γενικά έχουμε δύο τύπους τύρφης, την ξανθιά και την μαύρη, τη βρίσκουμε σε κοκκώδη μορφή, σε πλάκες που χρησιμοποιούνται ως υπόστρωμα αλλά και σε μορφή χώματος. Έχει αρκετά σταθερή δομή, με αποτέλεσμα η αποσύνθεσή της να γίνεται με αργούς ρυθμούς. Προέρχεται κυρίως από τη Ρωσία, τις χώρες της Βαλτικής αλλά και από αρκετές άλλες βορειοευρωπαϊκές χώρες. Η τύρφη στη φυσική της κατάσταση είναι φτωχή σε θρεπτικά στοιχεία και έχει χαμηλό pH (3,5 - 4). Μας βοηθάει να κατεβάσουμε την τιμή του ph στο νερό του ενυδρείου μας, μειώνοντας την ανθρακική (kh) και τη γενική (gh) σκληρότητα, βοηθώντας παράλληλα να πλησιάσουμε τις συνθήκες διαβίωσης που υπάρχουν στο φυσικό περιβάλλον πολλών τροπικών ψαριών. Το άμεσα ορατό αποτέλεσμα είναι το σκούρο χρώμα του νερού (blackwater). Αυτό το κίτρινο/καφέ χρώμα που παίρνουμε από το νερό που είναι επεξεργασμένο με τύρφη δεν σημαίνει ότι το νερό είναι βρώμικο. Το χρώμα αυτό βγαίνει από τα χουμικά οξέα, που είναι σωματίδια και προέρχονται από τη αποσύνθεση των φυτικών υλών (Τανινες ). Η απελευθέρωση στο νερό των χουμικών οξέων και παράλληλα και άλλων στοιχείων όπως φουλβικά οξέα, τανίνες και ιχνοστοιχεία είναι σημαντική έχουν σημαντικές θετικές συνέπειες γιατί είναι απαραίτητα για κάποια ψάρια ενώ τα ενθαρρύνει και στην αναπαραγωγή τους με τη δημιουργία του κατάλληλου περιβάλλοντος. Τα χουμικά οξέα έχουν την δυνατότητα να δεσμεύουν κάποια βαρέα μέταλλα, μειώνοντας τη συγκέντρωσή τους στο νερό. Μειώνουν το ασβέστιο, το μαγνήσιο και τα όξινα ανθρακικά άλατα με συνέπεια τη πτώση του ph. Επίσης, έχουμε ένα είδος καταστολής των βακτηριδίων και λιγότερους παθογόνους οργανισμούς στο νερό που, στην περίπτωση των δίσκων για παράδειγμα, τα οποία είναι σχετικά ευαίσθητα ψάρια, αυτό λειτουργεί θετικά ως ασπίδα προστασίας στο ιδιαίτερο περιβάλλον που ζουν. Τα ψάρια που ζουν σε ένα τέτοιο περιβάλλον, έχουν προσαρμόσει το ανοσοποιητικό τους σύστημα με βάση το χουμικό οξύ, που στις περιοχές που ζουν υπάρχει άφθονο. Παρατηρήθηκε, ότι σε ενυδρεία με λιγοστό η καθόλου χουμικό οξύ τα ψάρια εμφανίζουν συχνότερα ασθένειες με αποτέλεσμα να θεωρούνται ευαίσθητα ψάρια, όπως για παράδειγμα οι δίσκοι, ενώ στην ουσία η κύρια αιτία των ασθενειών είναι η έλλειψη του χουμικού οξέως που κανονικά υπάρχει άφθονο στο φυσικό τους περιβάλλον. Επιπλέον, η τύρφη περιέχει θρεπτικά συστατικά που είναι ευεργετικά για τα φυτά (φουλβικό οξύ) και μπορεί να εμποδίσει την ανάπτυξη άλγης. Απαγορεύεται η χρήση κηπουρικής τύρφης η οποία είναι πιθανό να περιέχει χημικές ουσίες επικίνδυνες για τα ψάρια. Θα πρέπει επίσης να ξέρουμε ότι η χρήση τύρφης σε φυτεμένο ενυδρείο, ανάλογα με την ποσότητα, επηρεάζει από λίγο έως πολύ τον φωτισμό μας λόγω του χρώματος που παίρνει το νερό. Συνεπώς ακόμη κι αν, με βάση τα λίτρα του ενυδρείου μας, θεωρητικά διαθέτουμε επαρκή φωτισμό, είναι πιθανόν με τη χρήση τύρφης αυτός ο φωτισμός τελικά να μην είναι ικανοποιητικός, ειδικά αν διαθέτουμε και φυτά με υψηλές απαιτήσεις φωτισμού. Στη συνέχεια, είναι χρήσιμο να αναφερθούμε σε μερικές από τις ιδιότητες του χουμικού οξέος - Αντιφλεγμονώδης δράση - Αντιμυκητιακή δράση - Αντιβακτηριδιακή δράση - Δρα αρνητικά στους ιούς - Δρα θετικά στον μεταβολισμό των ψαριών που ζουν σε αυτό το περιβάλλον - Αλλάζει την δομή σε βλαβερά ένζυμα - Δρα θετικά στην βιολογία του νερού - Με ειδικές πρωτεΐνες που δημιουργεί ο δίσκος και σε συνδυασμό με το χουμικό οξύ δημιουργείται ένα προστατευτικό φιλμ στους βλεννογόνους αδένες με αποτέλεσμα να τους προστατεύει από εξωτερικούς παθογόνους οργανισμούς. - Γενικά, δυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα του ψαριού σε βαθμό που ενδεχόμενα παράσιτα που έχει το ψάρι να μην εκδηλώνονται. Είναι γνωστό ότι η άγριοι δίσκοι έχουν σχεδόν όλοι παράσιτα και παρ’ όλα αυτά ζουν και βασιλεύουν στην φύση. - Το χουμικό οξύ, λόγω της οξύτητας που έχει και σε συνδυασμό με το χαμηλό ph, δρα αρνητικά σε διάφορα έξω- παράσιτα. - Συντομεύει τη θεραπεία από δερματικές παθήσεις που προέρχονται από τραυματισμούς κ.λπ. - Σε γενικές γραμμές, δημιουργεί άριστες προϋποθέσεις για τη σωστή και απροβλημάτιστη συντήρηση των δίσκων και γενικά ψαριών που ζουν σε ανάλογα περιβάλλοντα. Πώς χρησιμοποιούμε την τύρφη Για να έχουμε αποτέλεσμα με τη χρήση της τύρφης, θα πρέπει το νερό να περνά από μέσα της και να δημιουργείται ροή. Δηλαδή, αν απλά αφήναμε την τύρφη στο ενυδρείο μας χωρίς να τη βάλουμε μέσα σ’ ένα φίλτρο, δεν θα μπορούσε να μειώσει το ph αλλά ούτε και να απελευθερώσει τα χουμικά οξέα και τις τανίνες. Την τύρφη μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε με δύο τρόπους. Είτε τοποθετώντας την στο φίλτρο του ενυδρείου μας, είτε χρησιμοποιώντας το δοχείο που έχουμε για την προετοιμασία του νερού της αλλαγής. Με την πρώτη μέθοδο, βάζουμε μια ποσότητα τύρφης σε μια «κάλτσα» με μικρές τρύπες για να μη διασκορπίζεται η τύρφη στο νερό και τη τοποθετούμε πάνω-πάνω στα υλικά του φίλτρου μας . Αυτός ο τρόπος έχει το πλεονέκτημα ότι δεν χρειάζεται να αγοράσουμε επιπλέον εξοπλισμό για το φιλτράρισμα της τύρφης και ότι δεν παρουσιάζεται αμμωνία* από την τύρφη . Τα μειονεκτήματα αυτού του τρόπου είναι ότι πρέπει να βγάλουμε βιολογικό υλικό από το φίλτρο μας για να χωρέσει η τύρφη, το συχνό άνοιγμα του φίλτρου για αλλαγή της τύρφης, οι πιθανές απότομες αλλαγές στις σκληρότητες του νερού του ενυδρείου μας κάτι που φυσικά δεν είναι καλό για τα ψάρια μας και τέλος το γεγονός ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε που θα σταματήσει το ph. Επίσης ,είναι πολύ πιό λειτουργικό, η τύρφη στο ενυδρείο να μή μπαίνει στο βιολογικό φίλτρο αλλά σε ξεχωριστό μικρό εξωτερικό ή εσωτερικό φίλτρο (ανάλογα τις ανάγκες του ενυδρείου και τη διαθεσιμότητα εξοπλισμού) για να αλλάζεται αυτόνομα και εύκολα χωρίς να χρειάζεται να ανοίγεται το βιολογικό φίλτρο συχνά. Στη δεύτερη μέθοδο, χρειαζόμαστε επιπλέον εξοπλισμό για να μπορέσουμε να φιλτράρουμε την τύρφη και να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Ο εξοπλισμός που χρειαζόμαστε είναι ο εξής: α) Βαρέλι προετοιμασίας νερού. Το βαρέλι πρέπει να είναι καινούριο (να μην έχει χρησιμοποιηθεί για άλλους σκοπούς). Ιδανικά είναι αυτά που χρησιμοποιούνται για λάδι ή ελιές . Η χωρητικότητα του βαρελιού σε λίτρα πρέπει να είναι ανάλογη με το τα λίτρα της αλλαγής νερού β) Εσωτερικό φίλτρο. Ένα εσωτερικό φίλτρο που να μπορεί να γυρίσει το νερό στο βαρέλι από τρεις έως και δέκα φορές και να έχει αρκετά μεγάλο κάδο για υλικά φιλτραρίσματος ώστε να χωρέσει η τύρφη γ) Καλτσάκι με μικρές τρύπες ή γυναικείο καλσόν Η διαδικασία είναι απλή. Γεμίζουμε το βαρέλι με νερό και ρίχνουμε το απαιτούμενο αντιχλώριο. Βάζουμε στη κάλτσα μια ποσότητα τύρφης και την τοποθετούμε μέσα στον κάδο του εσωτερικού φίλτρου. Προσοχή χρειάζεται ώστε η τύρφη να μην είναι στουμπωμένη μέσα στο φίλτρο ώστε να μπορεί να περάσει άνετα το νερό. Βάζουμε το φιλτράκι μέσα στο βαρέλι και με καθημερινές μετρήσεις ελέγχουμε τις σκληρότητες του νερού και το ph. Όταν οι τιμές είναι αυτές που θέλουμε, τότε είμαστε έτοιμοι για την αλλαγή νερού. Τα μειονεκτήματα αυτού του τρόπου είναι η αγορά επιπλέον εξοπλισμού, ο όγκος ενός βαρελιού μέσα στο σπίτι μας και επίσης ότι μπορεί να δημιουργηθεί μετρήσιμη αμμωνία στο νερό του βαρελιού μας . Τα πλεονεκτήματα είναι ότι έχουμε πιο ελεγχόμενες τιμές και έτσι το νερό μπαίνει έτοιμο στο ενυδρείο με τις ίδιες ή κοντινές σκληρότητες με το νερό του ενυδρείου μας και επίσης δεν χρειάζεται να αφαιρέσουμε πολύτιμο βιολογικό υλικό από το φίλτρο του ενυδρείου. Για την δοσολογία δεν μπορούμε να δώσουμε συγκεκριμένες τιμές και αναλογίες γιατί πολλοί παράγοντες παίζουν ρόλο σε αυτό. Μερικοί είναι οι ακόλουθοι: α) Πόσο καινούρια είναι η τύρφη και η ποιότητά της β) Πόσο «δυνατό» είναι το φίλτρο που χρησιμοποιούμε γ) Πόσα λίτρα είναι το νερό που θέλουμε να επεξεργαστούμε στο βαρέλι δ) Πόσο θέλουμε να κατεβάσουμε τις σκληρότητες από τις αρχικές τιμές τους Αν θέλουμε να υπολογίσουμε περίπου την ποσότητα της τύρφης και δεν έχουμε ογκομετρικό δοχείο ακριβείας και έχουμε ζυγαριά ακριβείας οι ισοδυναμίες είναι : Για τύρφη σε κόκκους που συνήθως είναι 400gr τα 1000ml (1 λίτρο), για να βρούμε τα γραμμάρια, διαιρούμε τα ml διά 2.5 και βίισκουμε τα γραμμάρια. Κάποιες ισοδυναμίες είναι: 1 κουταλάκι του γλυκού τύρφη σε κόκκους = 5ml = 2gr 1 κουταλιά της σούπας κοφτή τύρφη σε κόκκους = 15ml = 6gr 1 μικρό φλιτζανάκι του καφέ τύρφη σε κόκκους = 90ml = 36gr 1 λίτρο τύρφη σε κοκκους = 1000ml = 400gr Ενδεικτικά, μπορούμε να ξεκινήσουμε με 20-25ml τύρφης ανά 10 λίτρα νερού και σιγά-σιγά με τις μετρήσεις μας θα μπορέσουμε να καταλάβουμε ποια είναι η ποσότητα που χρειαζόμαστε . Πάντως, πριν ξεκινήσουμε με οποιοδήποτε τρόπο για να ρίξουμε το ph στο ενυδρείο, καλό θα είναι να ελέγξουμε αν το χαλίκι ή οι πέτρες που έχουμε στο ενυδρείο μας είναι ασβεστολιθικές, γιατί στην περίπτωση που ισχύει κάτι τέτοιο το ph θα τείνει να επανέρχεται σε υψηλές τιμές παρ’ όλες τις προσπάθειές μας. Η διάρκεια της δραστικότητας της τύρφης είναι συνήθως 15-20 μέρες * Έχει παρατηρηθεί, ότι σε μετρήσεις στο νερού του βαρελιού μερικές φορές ανιχνεύεται ποσότητα αμμωνίας η οποία βγαίνει από την τύρφη, όταν αυτή είναι φρέσκια. Επειδή όμως το νερό είναι επεξεργασμένο και έχει χαμηλό ph είναι ακίνδυνο για τα ψάρια μας στο ενυδρείο. Όταν θα γίνει η αλλαγή, το επεξεργασμένο νερό θα διαλυθεί στο νερό του ενυδρείου μας οπότε η ποσότητα αμμωνίας θα είναι πολύ μικρή και θα καταναλωθεί πολύ γρήγορα από τα βακτήρια του φίλτρου χωρίς να προλάβει να προκαλέσει κάποιο πρόβλημα στα ψάρια μας. Αν θέλουμε να είμαστε ακόμα πιο σίγουροι, μπορούμε να αφήσουμε την τύρφη στο βαρέλι με λίγο νερό για μία μέρα, μετά να πετάξουμε το νερό αυτό και να βάλουμε νέο για να το επεξεργαστούμε κανονικά. Έτσι, η τύρφη θα ξεπλυθεί και δεν θα βγάλει αμμωνία στο νερό. Κάτι τέτοιο δεν αναμένεται να μειώσει τις ιδιότητές της. Κώστας Δαμάσκος (Rastafarian)
  3. Anna Dragoumanou

    Από την αρχή...

    Άρχισα να ψάχνω για ενυδρείο πριν περίπου ένα χρόνο. Κατέληξα σε ένα 65λίτρο της Hailea, με λάμπα φθορίου 24 W. Δεν ξέρω πλέον αν ήταν για το καλύτερο, αλλά ήθελα να φτιάξω μόνη μου το ντεκόρ. Για αυτό και αποφάσισα να το κατασκευάσω με φενιζόλ, τσιμέντο και πολλή σιλικόνη. Έφτιαξα το προσχέδιο και μετά από πολλές αλλαγές κατέληξα στο τελικό. Το φίλτρο είναι κρυφό και τοποθετείται πίσω από τον κορμό του δέντρου. Μετά από 2 μήνες (Σεπτέμβρης - Δεκέμβρης 17) και πάρα πολλές αλλαγές νερού κατάφερα να στρώσω το Ph και πήρα τα πρώτα φυτά: Lilaeopsis brasilliensis (το έφαγαν αργότερα τα κοι ), Ludwigia repens, Anubia Barteri, Aponogeton madagascariensis (το αγαπημένο μου), Echinodorus Tenellus, Cryptocoryne Undulata 'Broad Leaves', ένα μίνι νούφαρο και το φυτό που μεγαλώνει πάνω στο ξύλο, το οποίο δεν μπορώ να βρω ποιο είναι. Το είχα παραγγείλει σαν σπόρο από το ίντερνετ. Λειτούργησε για ένα μήνα μόνο με τα φυτά και στη συνέχεια απέκτησα δύο Κόι (μου τα πούλησαν για χρυσόψαρα) και ένα μικροσκοπικό γλυφτη- που δεν ξέρω τι ακριβώς είναι. Πλέον τα κόι έχουν μετακομίσει, σε ενυδρείο πολύ μεγαλύτερο και καταλληλότερο από το δικό μου και στη θέση τους υπάρχουν 5 γκάπι, 3 αρσενικά και δύο θυληκά από γέννα φίλου μου, μαζί και ένα apple snail και δύο κοινά plec. Σήμερα, έχει 6 μήνες λειτουργίας και πέντε με ψάρια. Όλα καλά προς το παρόν! Αναμένεται να υπάρξουν έξτρα συγκάτοικοι , ένα κοπαδάκι Endlers και ολοκληρωθήκαμε σαν οικογένεια!
  4. Καλησπέρα, Έχω αναρτήσει Κ μια αγγελία αλλα δε ξέρω ποιο είναι το πιο κατάλληλο μέρος για να απευθυνθώ για το συγκεκριμένο θέμα.Έχω 3 χρυσόψαρα σε ενυδρείο 105 λιτρων. Τα έχω εδώ Κ 4 χρόνια Κ προσπαθω να τα φροντίσω σωστά Κ τα αγαπώ πολυ. Επειδή τον τελευταίο καιρό όμως άλλαξαν κάποιες συνθήκες δυστυχώς ( κ το λεω με πόνο ψυχης) δε μπορώ να τα κρατήσω άλλο. Ψάχνω να βρω κάποιον που θα τα φροντίσει καλά ( σε σωστό ενυδρείο η λίμνη ) για να τα χαρίσω. Κ αν χρειάζεται Κ κατι απ τον εξοπλισμο τους θα το έχει.το μόνο που μ ενδιαφέρει είναι να τα φροντιζει σωστά
  5. Aquazone Project Team

    Astronotus ocellatus

  6. Aquazone Project Team

    Astronotus ocellatus

  7. Aquazone Project Team

    Astronotus ocellatus

  8. Aquazone Project Team

    Astronotus ocellatus1

  9. καλησπερα εχω ενα ενυδρειο 15 λιτρα και θελω να βαλω μεσα καποια φυτα μεσαιας δυσκολιας...θα μπορουσατε ως πιο εμεπιροι εσεις να μου προτινατε φυτα και γενικα τι εξοπλισμο θα χρειαστω για να ειναι υγιες αυτο που θελω να φτιαξω...αμα γινεται θα ηθελα να μου πειτε εναλυτικο οδηγο πως να το κατασκευσω σας ευχαριστω πολυ!!
  10. Στρώσιμο ενυδρείου Σκοπός του άρθρου αυτού δεν είναι να εμβαθύνει στους διάφορους τρόπους στρωσίματος αλλά να τους παρουσιάσει ώστε ο χομπιστας να διαλέξει τον τρόπο που του ταιριάζει. Για καλύτερη αποσαφήνιση των διάφορων μεθόδων στρωσίματος θα χαρούμε να μας ρωτήσετε μέσα στο φόρουμ. Προτού γίνει αναφορά στους διάφορους τρόπους στρωσίματος ας δούμε συνοπτικά τι σημαίνει στρώσιμο του ενυδρείου. Στρώσιμο ενυδρείου σημαίνει όλη η διαδικασία που πρέπει να προηγηθεί έτσι ώστε το ενυδρείο να είναι έτοιμο να δεχτεί ψάρια χωρίς να υπάρχει κίνδυνος να πάθουν κάτι. Ο κύκλος του αζώτου Το κύριος και βασικότερο τμήμα του στρωσίματος είναι ο κύκλος του αζώτου όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα. Φάση πρώτη:Τα ψάρια με τα εκκρίματα και την αναπνοή τους αποβάλουν αμμωνία (ΝΗ3) όπως και τα φυτά τα οποία βρίσκονται σε αποσύνθεση. Φάση δεύτερη: Ανάλογα με το Ph του ενυδρείου μας ένα τμήμα απο την αμμωνία (ΝΗ3) μετατρέπετε σε ακίνδυνο αμμώνιο (ΝΗ4), και το άλλο τμήμα παραμένει ως αμμωνία (ΝΗ3) η οποία είναι δηλητήριο για τα ψάρια μας. Φάση τρίτη: Η Αμμωνία (ΝΗ3) με την σειρά της είναι τροφή για τα νίτροποιητικά βακτήρια τα οποία διασπούν την αμμωνία (ΝΗ3) σε νιτρώδη άλατα (ΝΟ2) όπου και αυτά είναι δηλητήριο για τα ψάρια μας. Φάση τέταρτη: Τα νιτρώδη άλατα (ΝΟ2) είναι τροφή για τα λεγόμενα απονίτροποιητικά βακτήρια τα οποία μετατρέπουν τα νιτρώδη άλατα(ΝΟ2) σε ακίνδυνα νιτρικά άλατα (ΝΟ3). Φάση πέμπτη: Στην φύση τα νιτρικά άλατα μπορούν να διασπαστούν από μία διαδικασία σε άζωτο και οξυγόνο και αυτός είναι ο φυσικός κύκλος του αζώτου. Στο ενυδρείο όμως αυτή η τελευταία φάση δεν συμβαίνει η συμβαίνει σε πάρα πολύ μικρό βαθμό, έτσι για να μειώσουμε την συσσώρευση το νιτρικών αλάτων(ΝΟ3) στο ενυδρείο μας θα πρέπει να κάνουμε αλλαγές νερού. Σε ενυδρεία που έχουνε μέσα φυτά ένα μεγάλο ποσοστό ή και ολόκληρο μερικές φορές τα νιτρικά άλατα (ΝΟ3) απορροφούνται από τα φυτά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να κάνουμε αλλαγές νερού οι οποίες έχουν άλλα θετικά και δεν είναι τώρα του παρόντος. 1. Στρώσιμο με ειδικά σκευάσματα Όπως είναι γνωστό, η επιστήμη προχώρα σε όλους τους τομής. Έτσι και στον ενυδρειακό τομέα έχουν εξελιχτεί τα πράγματα πολύ. Τα έτοιμα σκευάσματα αν και έκαναν την εμφάνισή τους νωρίς περίπου 1998, στην ελληνική αγορά ήρθαν πολύ αργότερα. Μέσα σε αυτά τα χρόνια εξελίχθηκαν και βελτιώθηκαν πάρα πολύ. Τα σκευάσματα αυτά περιέχουν μια ποικιλία νιτροποιητικών και απονιτροποιητικων βακτηρίων όπου ενεργοποιούνται άμεσα ή σε σύντομο χρονικό διάστημα (ανάλογα με το είδος) μόλις έρθουν σε επαφή με το νερό. Επίσης περιέχουν και διάφορα ένζυμα, αλλά και άλλα χρήσιμα βακτήρια που μπορούν να αποσυνθέτουν την τροφή και τα περιττώματα των ψαριών. Ας δούμε τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουμε. α) Χρύση αντιχλώριου Πριν από την χρήση των σκευασμάτων οι περισσότερες εταιρίες προτείνουν να προηγηθεί η χρήση ενός αντιχλώριου. Αυτό έχει σαν στόχο την εξουδετέρωση των επιβλαβών ουσιών που θα μπορούσαν να βλάψουν τα βακτήρια. β) Ακολουθήστε επακριβώς της οδηγίες χρήσης των σκευασμάτων. Τα έτυμα βακτήρια απο την στιγμή που έρθουν σε επαφή με το νερό ενεργοποιούνται άμεσα και ψάχνουν για τροφή ή οποία μπορεί να τους δοθεί μόνο απο τα ψάρια. Αν δεν βάλουμε άμεσα τροφή δηλαδή ψάρια τα βακτήρια αρχίζουν να νεκρώνονται και αν βάλουμε ψάρια μετά απο 48 ώρες πιθανών να έχουν μειωθεί τα βακτήρια σε βαθμό που να μην επαρκούν πλέον ώστε να εισάγουμε ψάρια στο ενυδρείο μας. Πολλοί αντί για ψάρια βάζουν τροφή ψαριών ώστε να έχουν τα βακτήρια τροφή. Αν και τα σκευάσματα περιέχουν ένζυμα που διασπούν την τροφή παρόλο αυτά είναι μια διαδικασία που θέλει χρόνο και έως ότου διασπαστεί η τροφή σε τροφή για τα βακτήρια αυτά θα έχουν μειωθεί και θα είναι ανεπαρκές για την εισαγωγή των ψαριών. Πιστεύω πως είναι κατανοητό γιατί πρέπει να μπουν άμεσα τα ψάρια στο ενυδρείο μας. γ) Δεν συνδυάζουμε διαφορετικούς τρόπους στρωσίματος Αυτό θα έχει πάντοτε αρνητικές επιπτώσεις εκτός και αν είμαστε πολύ καλή γνωστές της χειμειας και της βιολογίας όπου εκεί μπορούμε να κάνουμε της αλχημείες μας, αλλά επ΄ ουδενί λόγω αν είμαστε αρχάριοι. Το ρίσκο να νεκρώσουμε τα βακτήρια η να μην είναι ο πληθυσμός τους επαρκής είναι μεγάλο. δ) Δεν βάζουμε όλα τα ψάρια με μιας στο ενυδρείο Τοποθετήστε στην αρχή ένα μικρό αριθμο ψαριών. Ένας καλός μπούσουλας είναι να βάλουμε το 1/4 των ψαριών απο το τελικο αριθμό που θα φιλοξενήσει το ενυδρείο μας. Στην περίπτωση που προσθέσουμε περισσότερα ψάρια τα βακτήρια δεν θα επαρκούν οπότε θα έχουμε αύξηση των βλαβερών παραμέτρων με ενδεχομένως δυσάρεστα αποτελέσματα. Στην περίπτωση που βάλουμε λίγα ψάρια δεν θα αξιοποιήσουμε όλα τα βακτήρια και ένα μέρος τους θα χαθεί. Μετά απο 5-6 μέρες τοποθετούμε το 2/4, κοκ. Ο τελικός αριθμός των ψαριών θα πρέπει να έχει τοποθετηθεί σε περίπου 20 μέρες. ε) Δεν κάνουμε της πρώτες μέρες αλλαγές νερού Στην αρχή θέλουμε μια συνεχή ροή τροφής από τα ψάρια προς τα βακτήρια, για αυτό δεν κάνουμε αλλαγή νερού εκτός και αν ανέβουν η τιμές των ΝΗ και του ΝΟ2. Συνήθως η πρώτη αλλαγή νερού γίνεται στις 10-15 μέρες 20-30%. στ) Μετρήσεις του ΝΗ, ΝΟ2 Υπάρχει ένα ρητό που λέει η εμπιστοσύνη είναι καλή ο έλεγχος όμως καλύτερος. Για αυτό μετά απο δυο μέρες κάνουμε μια προληπτική μέτρηση των ΝΗ και ΝΟ2. την επόμενη μέτρηση την κάνουμε το αργότερο μια μέρα προτού τοποθετηθούν τα νέα ψάρια για να δούμε ότι όλα είναι εντάξει. Επαναλαμβάνουμε της μετρήσεις πάντοτε μια μέρα προτού βάλουμε ψάρια και μια δυο μέρες μετά απο την εισαγωγή ψαριών. Να επισημάνουμε πως αυτές είναι οι λιγότερες μετρήσεις που πρέπει να κάνουμε για λόγους ασφαλείας, και φυσικά αν θέλουμε μπορούμε να κάνουμε και παραπάνω μετρήσεις. 2. Στρώσιμο με μπόλι Το στρώσιμο με μπόλι γίνετε με την εισαγωγή ζωντανών βακτήριον απο ένα είδη στρωμένο και υγιές ενυδρείο. Η εισαγωγή αυτή γίνεται με την τοποθέτηση ενός μικρού μέρους του υλικού φίλτρανσης απο ένα στρωμένο ενυδρείο πχ 5-10 κομμάτια, siporax η παρόμοια υλικά. Η με τα ιζήματα απο το στρωμένο φίλτρο πχ απο ένα σφουγγάρι παίρνουμε το καφέ ίζημα ζουπώντας το. Όπως και με τα έτυμα σκευάσματα έτσι και εδώ απο την στιγμή που βάλαμε μέσα στο ενυδρείο μας ζωντανά βακτήρια πρέπει και αυτά να τα ταΐσουμε ακολουθώντας περίπου τα ίδια βήματα με το στρώσιμο με σκευάσματα. Ας δούμε τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουμε. α) Χρύση αντιχλώριου Πριν από το μπόλιασμα του ενυδρείου μας κάνουμε χρήση ενός αντιχλώριου. Αυτό έχει σαν στόχο την εξουδετέρωση των επιβλαβών ουσιών που θα μπορούσαν να βλάψουν τα βακτήρια. β) Βάζουμε ψάρια στο ενυδρείο αλλά όχι όλα με μιας Αμέσως μετά το μπόλιασμα τοποθετήστε τα ψάρια. Τα βακτήρια απο την στιγμή που μπουν στο νερό θέλουν άμεσα τροφή ή οποία μπορεί να τους δοθεί μόνο απο τα ψάρια. Αν δεν βάλουμε άμεσα τροφή δηλαδή ψάρια τα βακτήρια αρχίζουν να νεκρώνονται και αν βάλουμε ψάρια μετά απο 48 τα βακτήριο θα έχουν μειωθεί κατά πάρα πολύ και η τοποθέτηση ψαριών δεν συνιστάτε. Στην αρχή τοποθετούμε ένα μικρό αριθμο ψαριών. Ένας καλός μπούσουλας είναι να βάλουμε το 1/4 των ψαριών απο το τελικο αριθμό που θα φιλοξενήσει το ενυδρείο μας. Στην περίπτωση που προσθέσουμε περισσότερα ψάρια τα βακτήρια δεν θα επαρκούν οπότε θα έχουμε αύξηση των βλαβερών παραμέτρων με ενδεχομένως δυσάρεστα αποτελέσματα. Στην περίπτωση που βάλουμε λίγα ψάρια δεν θα αξιοποιήσουμε όλα τα βακτήρια και ένα μέρος τους θα χαθεί. Μετά απο 5 μέρες τοποθετούμε το 2/4, κοκ. Ο τελικός αριθμός των ψαριών θα πρέπει να έχει τοποθετηθεί σε περίπου 15 μέρες. γ) Δεν κάνουμε της πρώτες μέρες αλλαγές νερού Στην αρχή θέλουμε μια συνεχή ροή τροφής από τα ψάρια προς τα βακτήρια, για αυτό δεν κάνουμε αλλαγή νερού εκτός και αν ανέβουν η τιμές των ΝΗ και του ΝΟ2. Συνήθως η πρώτη αλλαγή νερού γίνεται στις 10-15 μέρες 20-30%. δ) Μετρήσεις του ΝΗ, ΝΟ2 Μετά απο δυο μέρες κάνουμε μια προληπτική μέτρηση των ΝΗ και ΝΟ2. την επόμενη μέτρηση την κάνουμε το αργότερο μια μέρα προτού τοποθετηθούν τα νέα ψάρια για να δούμε ότι όλα είναι εντάξει. Επαναλαμβάνουμε της μετρήσεις πάντοτε μια μέρα προτού βάλουμε ψάρια και μια δυο μέρες μετά απο την εισαγωγή ψαριών. Να επισημάνουμε πως αυτές είναι οι λιγότερες μετρήσεις που πρέπει να κάνουμε για λόγους ασφαλείας, και φυσικά αν θέλουμε μπορούμε να κάνουμε και παραπάνω μετρήσεις. Η συγκεκριμένη μέθοδος κατά πολλούς θεωρήτε πω είναι η αρτιότερη και η καλύτερη μέθοδος στρωσίματος. Βέβαια έχει μόνο ένα αρνητικό, πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι το μπόλι που θα πάρουμε προέρχεται απο ένα υγιές ενυδρείο χωρίς ασθένειες ώστε να μην της μεταφέρουμε στο νέο ενυδρείο. 3. Στρώσιμο με τροφή Το σκεπτικό είναι να ρίχνουμε τροφής στο ενυδρείο ώστε να ενεργοποιήσουμε και να αυξήσουμε τον πληθυσμό των ωφέλιμων βακτηρίων στο ενυδρείο μας. Ο χρόνος στρωσίματος μπορεί να κρατήσει από 20 έως 40 μέρες. Ο λόγος που δεν είναι σταθερές η μέρες στρωσίματος είναι ότι δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε πόσο τροφή θα ρίξουμε στο ενυδρείο μας και με τη ρυθμούς θα αυξάνουμε της δόσης. Υπάρχει ο κίνδυνος να μην είναι επαρκής ο πληθυσμός των βακτηρίων και ας έχει στρώσει το ενυδρείο μας. Μερικές φορές οι χομπιστες για να είναι σίγουροι ότι ο πληθυσμός των βακτηρίων θα είναι επαρκής ρίχνουν υπερβολική ποσότητα τροφής με αποτέλεσμα να έχουν έξαρση άλγεων και έξαρση βακτηρίων ή και παθογόνων οργανισμών. Γενικά είναι ένας τρόπος που θέλει μια εμπειρία πάνω στα ενυδρεία Ας δούμε τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουμε. α) Χρύση αντιχλώριου Πριν από την εισαγωγή της τροφής στο ενυδρείο μας κάνουμε χρήση ενός αντιχλώριου. Αυτό έχει σαν στόχο την εξουδετέρωση των επιβλαβών ουσιών που θα μπορούσαν να βλάψουν τα βακτήρια. γ) Δεν κάνουμε της πρώτες μέρες αλλαγές νερού Στην αρχή θέλουμε μια συνεχή ροή τροφής από τα ψάρια προς τα βακτήρια, για αυτό δεν κάνουμε αλλαγή νερού εκτός και αν ανέβουν η τιμές των ΝΗ και του ΝΟ2. Συνήθως η πρώτη αλλαγή νερού γίνεται στις 10-15 μέρες 20-30%. δ) Μετρήσεις του ΝΗ, ΝΟ2 Μετά απο δυο μέρες κάνουμε μια προληπτική μέτρηση των ΝΗ και ΝΟ2. την επόμενη μέτρηση την κάνουμε το αργότερο μια μέρα προτού τοποθετηθούν τα νέα ψάρια για να δούμε ότι όλα είναι εντάξει. Επαναλαμβάνουμε της μετρήσεις πάντοτε μια μέρα προτού βάλουμε ψάρια και μια δυο μέρες μετά απο την εισαγωγή ψαριών. Να επισημάνουμε πως αυτές είναι οι λιγότερες μετρήσεις που πρέπει να κάνουμε για λόγους ασφαλείας, και φυσικά αν θέλουμε μπορούμε να κάνουμε και παραπάνω μετρήσεις. Η συγκεκριμένη μέθοδος κατά πολλούς θεωρήτε πω είναι η αρτιότερη και η καλύτερη μέθοδος στρωσίματος. Βέβαια έχει μόνο ένα αρνητικό, πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι το μπόλι που θα πάρουμε προέρχεται απο ένα υγιές ενυδρείο χωρίς ασθένειες ώστε να μην της μεταφέρουμε στο νέο ενυδρείο. 4. Στρώσιμο με αμμωνία Είναι ένας αμφιλεγόμενος τρόπος στρωσίματος που έχει τους υποστηρικτές του αλλά και αυτούς που τον απορρίπτουν. Μεταξύ αυτόν και αρκετοί επιστήμονες όπως πχ ο Dr. Ron Shimek. 5. Ανορθόδοξη τρόποι στρωσίματος Η παρακάτω μέθοδοι στρωσίματος δεν συνιστούνται γενικά και αφορά χομπιστες χωρίς πολύ καλές γνώσεις πάνω στο αντικείμενο. Απλά αναφέρονται ως ενημέρωση α) Στρώσιμο με φυτά και ψάρια ή με σκέτα ψάρια. Η μέθοδος αυτή απαιτεί γνώση και εμπειρία πάνω στα ενυδρεία και δεν απευθύνεται σε αρχάριους όπου θα μπορούσαν να κάνουν μοιραία λάθη. Η λογική αυτής της μεθόδου βασίζεται σε ένα σύμπλεγμα απο διάφορες παραμέτρους όπως, απέκκρισης ψαριών ανάλογα με το βάρος τους, αναλογίες του ΝΗ3 και ΝΗ4 με βάση το Ph, λίτρα ενυδρείου, αριθμός ψαριών, θερμοκρασία, ρυθμός ανάπτυξης των βακτηρίων, τάισμα των ψαρών και αν υπάρχουν φυτά παίζει ρόλο το είδος και η μάζα των φυτών. β) Στρώσιμο με χρήση μεταχειρισμένου υλικού φίλτρανσης Έχει αναφερθεί από αρκετούς χομπίστες μια όχι και τόσο γνωστή μέθοδος στρωσίματος. Αυτή αφορά τη χρήση μεταχειρισμένου υλικού φίλτρανσης (βιολογικό υλικό ή σφουγγάρι) από στρωμένο φίλτρο που έχει αφεθεί να στεγνώσει και αποθηκευτεί. Είναι γνωστό ότι τα ωφέλιμα βακτήρια κλείνονται σε κέλυφος και μεταβαίνουν σε ανενεργή κατάσταση (νάρκη) όταν βρεθούν εκτός νερού. Σε αυτή τη λανθάνουσα κατάσταση μπορούν να επιβιώσουν για πάρα πολλά χρόνια. Όταν τα βακτήρια βρεθούν πάλι σε κατάλληλες συνθήκες, δηλαδή εντός νερού, ενεργοποιούνται ξανά και δημιουργούν μια νέα, δραστήρια αποικία σε σύντομο χρονικό διάστημα. Βέβαια το στέγνωμα των βιολογικών υλικών και η επιτυχής μετάβαση των βακτήριων σε "αδράνεια" δεν είναι τόσο απλά όσο ακούγονται γιατί δεν γνωρίζουμε αν επιβίωσαν τα βακτήρια και αν ναι πόσα επιβίωσαν και πόσο χρόνο θέλουν για να ενεργοποιηθούν. γ) Στρώσιμο με ούρα Ίσως να έσκασε λίγο το χειλάκι σας διαβάζοντας τη μέθοδο αυτή αλλά είναι μία μέθοδος η οποία παλιότερα συγκαταλέγονταν στις μεθόδους στρωσίματος του ενυδρείου. Ο τρόπος είναι απλός, χρησιμοποιώντας μια ποσότητα απο ανθρώπινα ούρα. Η ποσότητα αυτή αυξάνονταν ελαφρώς κάθε δύο μέρες/ Αν και ακούγεται περίεργο τα ούρα έχουν όλα αυτά που χρειάζεται ένα ενυδρείο για να στρώσει. Είναι μία μέθοδος που δεν τη συστήνουμε ουδενί λόγο Απλώς την αναφέρουμε για την ιστορία. Υ.Γ. Όποιον τρόπο και να διαλέξουμε πάντοτε να έχουμε υπόψη ότι το ενυδρείο για να στρώσει ουσιαστικά και να σταθεροποιηθεί θέλει το λιγότερο 3 μήνες. Για τυχόν απορίες και ερωτήσεις ρωτήστε που ενδεχομένως να προκύψουν ρωτήστε μας στο φόρουμ.
  11. photo credits: FMEL ΓΕΝΙΚΑ Μια ιδιαίτερα θρεπτική τροφή για τα ψάρια μας κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών θα μπορούσε να είναι οι προνύμφες (λάρβες) των κουνουπιών. Η διατροφική τους αξία είναι ευρέως αναγνωρισμένη. Οι προνύμφες και οι νύμφες (χρυσαλίδες) των κουνουπιών έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, αμινοξέα και μικροστοιχεία και χρησιμοποιούνται τόσο ως ζωντανή, όσο και ως κατεψυγμένη τροφή. Μια τέτοια καλλιέργεια, μπορεί να είναι αρκετά απλή, αλλά όπως θα δούμε απαιτεί υπευθυνότητα και προσοχή. Στην Ελλάδα απαντώνται πάνω από 50 διαφορετικά είδη κουνουπιών από περίπου 3500 γνωστά είδη παγκοσμίως. Τα κουνούπια χρειάζονται το υγρό στοιχείο για να ολοκληρώσουν τον βιολογικό τους κύκλο. Έτσι ιδανικές εστίες ανάπτυξης αποτελούν τα έλη, οι βάλτοι, οι ορυζώνες, οι λίμνες ρυάκια με μικρή ροή αλλά και άλλες τεχνητές εστίες που μπορούν να κατακρατήσουν έστω και την ελάχιστη ποσότητα νερού (βραχόκηποι, σιντριβάνια, βαρέλια, πιατάκια γλάστρας, δεξαμενές κ.α.) Έχουν τέσσερα υδρόβια στάδια προνύμφης και ένα τελικό ή πέμπτο στάδιο νύμφης που δεν τρέφεται. Μόνο τα θηλυκά τρέφονται περιστασιακά με αίμα καθώς τα θρεπτικά συστατικά που περιέχει, είναι απαραίτητα για να γεννήσουν τα αβγά τους. Εφόσον πραγματοποιήσει ένα γεύμα αίματος, τότε ωριμάζουν τα αβγά και μπορεί να ωοτοκήσει. Αντίθετα τα αρσενικά συνήθως τρέφονται με νέκταρ λουλουδιών και χυμούς από τα φυτά. ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ Τα κουνούπια καλλιεργούνται εδώ και πολλά χρόνια από ενυδρειόφιλους σε πολλά μέρη του κόσμου, με πολλές και διάφορες μεθόδους. Στη χώρα μας, η καλλιέργεια τους είναι δυνατή μόνο κατά τους μήνες με σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, δηλαδή από 25 oC και πάνω. Τα κουνούπια συνήθως εναποθέτουν τα αβγά τους μεμονωμένα ή πολλά μαζί στο νερό, σε πλευρές δοχείων που σύντομα θα καλυφθούν από νερό ή πάνω σε υγρό έδαφος όπου μπορούν να εκκολαφθούν όταν πλημμυρίσουν από τα νερά της βροχής ή από την παλίρροια. Χωρίς την παρουσία του υγρού στοιχείου δε μπορούν να ολοληρώσουν τον βιολογικό τους κύκλο. Η καλλιέργεια κουνουπιών είναι αρκετά απλή. Πρώτα απ’ όλα τοποθετούμε ένα δοχείο σε εξωτερικό χώρο έτσι ώστε να σκιάζεται τουλάχιστον μερικώς. Ρηχά δοχεία με μεγάλη επιφάνεια φαίνεται να είναι καταλληλότερα από τα βαθειά δοχεία. Γεμίζουμε το ενυδρείο με προετοιμασμένο νερό. Καλύτερη πηγή νερού είναι το βρόχινο νερό ή το νερό από μια λίμνη ή ακόμα πιο εύκολα, το νερό από τις αλλαγές που κάνουμε στο ενυδρείο μας. Στη συνέχεια, επειδή τα ενήλικα κουνούπια έλκονται από την μυρωδιά της αποσυνθεμένης οργανικής ύλης, προσθέτουμε κάποια οργανική ύλη ή οργανικό λίπασμα. Τα φρέσκα υλικά είναι προτιμότερα από τα παλιά καθώς είναι πλουσιότερα σε μικρόβια και οργανική ύλη. Τα υλικά αυτά θα μείνουν στο νερό για αρκετές ημέρες. Ένας τρόπος χρήσης είναι να μουλιάσουμε το οργανικό υλικό για αρκετές ώρες, και μετά να απλώσουμε το υγρό υλικό πάνω στο βυθό, αφήνοντας το σιγά σιγά να αποσυντεθεί. Ένας άλλος τρόπος είναι να τοποθετήσουμε το στεγνό υλικό μέσα σε ένα δικτυωτό σακουλάκι και να το τοποθετήσουμε μέσα στο δοχείο. Κάποια άλλα υλικά, όπως θρυμματισμένη τροφή για σκύλους ή pellets για ψάρια μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν. Μερικές φορές σχηματίζεται ένας βρώμικος αφρός στην επιφάνεια του δοχείου καλλιέργειας, ο οποίος μπορεί να επηρεάσει τα αρχικά στάδια της προνύμφης ή νύμφης. Η φύση ενός τέτοιου σχηματισμού αναμφίβολα επηρεάζεται από ένα πλήθος παραγόντων του δοχείου καλλιέργειας, όπως για παράδειγμα θερμοκρασία νερού, φύση και ποσότητα οργανικού υλικού, και πλήθος προνυμφών. Μετά από μερικές ημέρες, όταν το νερό θα έχει καθαρίσει, προσθέτουμε μια χούφτα υδρόβιων φυτών για να αποκτήσουν τα κουνούπια ένα μέρος να κάθονται καθώς εναποθέτουν τα αβγά τους στο νερό. Τα επιμήκη αβγά επιπλέουν στο νερό με την βοήθεια μικρών μαύρων πλωτήρων (το μεγαλείο της φύσης) που έχουν μήκος 6 χιλ. Κάθε τέτοιος πλωτήρας περιέχει από 50 ως 500 αβγά, αριθμός που εξαρτάται εν μέρει και από το πόσο αίμα έχει καταναλώσει το θηλυκό. Κάθε θηλυκό μπορεί να εναποθέσει αρκετές τέτοιες "λέμβους". Αν δεν έχει τραφεί με αίμα, μπορεί πάλι να γεννήσει αυγά, αλλά αυτά θα είναι πιο μικρά και θα έχουν λιγότερες ελπίδες επιβίωσης. Ανάλογα με τη θερμοκρασία του νερού, τα αβγά των περισσότερων ειδών θα εκκολαφθούν σε 1 με 3 ημέρες. Οι προνύμφες αρχικά είναι πολύ μικρές. Τρέφονται με άλγη, πρωτόζωα και οργανική ύλη. Μέσα σε ένα διάστημα 5 με 10 ημερών θα μεταμορφωθούν τέσσερεις φορές μέχρι να φτάσουν το στάδιο της νύμφης. Κρέμονται ανάποδα ακριβώς κάτω από την επιφάνεια του νερού και όταν ενοχληθούν κάνουν σπασμωδικές κινήσεις. Η ουρά της προνύμφης έχει κάποιες δομές σαν φτερά που της επιτρέπουν να κρέμεται από την επιφάνεια χρησιμοποιώντας την επιφανειακή τάση. Επίσης παρουσιάζουν και έναν ενδιαφέρον τρόπο αναπνοής. Έχουν ένα αναπνευστικό σωλήνα, που φτάνει από την ουρά στην επιφάνεια του νερού. Αυτός ο σωλήνας, χρησιμοποιείται σχεδόν όπως οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τους αναπνευστήρες για να παραμένουν κάτω από το νερό. Τέλος, οι νύμφες σε ένα διάστημα 3 ημερών ή και μικρότερο εξελίσσονται σε ενήλικα κουνούπια. Ο διαχωρισμός των προνυμφών από τις νύμφες, είναι πολύ εύκολος οπτικά. Προσοχή λοιπόν όταν στην καλλιέργεια μας εμφανιστούν νύμφες κουνουπιών γιατί πολύ σύντομα θα εμφανιστούν και τα ενοχλητικά ενήλικα κουνούπια. ΤΑΙΖΟΝΤΑΣ ΠΡΟΝΥΜΦΕΣ ΚΟΥΝΟΥΠΙΩΝ Μόλις παρατηρήσουμε αβγά να επιπλέουν, τα μαζεύουμε και τα τοποθετούμε σε μικρό γυάλινο βάζο με 5 εκατοστά νερού περίπου και το καλύπτουμε με ένα λεπτό δίχτυ. Όταν λοιπόν τα αυγά εκκολαφθούν σε προνύμφες, απλά μαζεύουμε τις προνύμφες από το δοχείο και τις ταΐζουμε στα ψάρια μας. Καλό είναι να μη ρίχνουμε το νερό του βάζου στο ενυδρείο, για να αποφύγουμε την επιβάρυνση του με ρύπους. Αν πάλι επιθυμούμε προνύμφες μεγαλύτερου μεγέθους ή νύμφες, τοποθετούμε τα αβγά σε ένα μεγαλύτερο βάζο μέχρι να φτάσουν το επιθυμητό μέγεθος. Μερικές φορές η καλλιέργεια μας μπορεί να έχει τέτοια επιτυχία που αν ταΐσουμε όλες τις προνύμφες μαζί, κάποιες από αυτές μπορεί να μη φαγωθούν, και να γίνουν ενοχλητικές. Σε μια τέτοια περίπτωση, μπορούμε είτε να τοποθετήσουμε μερικές σε ένα δοχείο και στο ψυγείο όπου ο μεταβολισμός τους θα επιβραδυνθεί, είτε είναι προτιμότερο να τις καταψύξουμε και να τις ταΐσουμε στα ψάρια κατά τους χειμερινούς μήνες. Άλλα είδη εντόμων παράγουν διαφορετικές προνύμφες όπως τα bloodwarms ή τα glasswarm, τις οποίες μπορεί να βρούμε στην καλλιέργεια μας και να ταΐσουμε επίσης στα ψάρια. Όπως και με όλες τις ζωντανές τροφές, καλό είναι να αποτελλούν μέρος μιας διατροφής με ποικιλία και να είμαστε προσεκτική στην ποσότητα που ταΐζουμε ανάλογα πάντα με τις διατροφικές απαιτήσεις των ψαριών μας. Είναι μακράν προτιμότερο να αναπαράγουμε κουνούπια κατά τον τρόπο που αναφέρθηκε παραπάνω από το να αφήσουμε τα αβγά να εκκολαφτούν στο δοχείο στον εξωτερικό χώρο. Αναπόφευκτα, κάποια θα καταφέρουν να ολοκληρώσουν την μεταμόρφωση τους, να δραπετεύσουν και να μαστίσουν εσάς και τους γύρω σας. ! ΠΡΟΣΟΧΗ ! Σε περίπτωση που προχωρήσουμε σε μια τέτοια καλλιέργεια, θα πρέπει να δείξουμε την πρέπουσα υπευθυνότητα. Αν αμελήσουμε και επιτρέψουμε σε κάποια κουνούπια να φτάσουμε το στάδιο του ενήλικα, θέτουμε σε κίνδυνο την οικογένεια μας, τους γείτονες μας, τα κατοικίδια μας και γενικά την δημόσια υγεία. Τα κουνούπια είναι δυνητικοί φορείς ασθενειών, όπως ο δάγκειος πυρετός, ο ιός του Δυτικού Νείλου, η ελονοσία, ο κίτρινος πυρετός κ.α. Τέλος υπάρχει το ενδεχόμενο τα κουνούπια να μεταφέρουν ασθένειες και στα ίδια μας τα ψαράκια. Τάισμα με προνύμφες κουνουπιού. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Προνύμφες και νύμφες κουνουπιού Ο βιολογικός κύκλος του κουνουπιού -------------------- Infusoria, Η απαραίτητη τροφή για νεοεκκολαφθείσες λάρβες Microworms, Η ευκολότερη καλλιέργεια ζωντανής τροφής Grindal, Θρεπτική και οικονομική ζωντανή τροφή
  12. Αμμωνία και τρόποι αντιμετώπισής της Περιγραφή προβλήματος: Η δηλητηρίαση από ιονισμένη αμμωνία (ΝΗ3) είναι μία από τις κυριότερες αιτίες ασθενειών και θνησιμότητας των ψαριών σε ένα ενυδρείο. Η αμμωνία εμφανίζεται συχνά σε καινούρια ενυδρεία, όπου δεν έχει αναπτυχθεί ακόμα η απαραίτητη βιολογία (αποικίες βακτηρίων). Παρουσιάζεται όμως και σε παλαιότερα ενυδρεία όταν γίνει απότομη προσθήκη πολλών ψαριών όπου η υπάρχουσα βιολογία είναι ανεπαρκής ή και από τον θάνατο των αποικιών βακτηρίων λόγο κάποιου φαρμάκου ή απότομης αλλαγής των συνθηκών του νερού. Συμπτώματα αμμωνίας μέσα στο ενυδρείο: - Τα ψάρια ανασαίνουν από την επιφάνεια του νερού - Μοβ ή έντονα κόκκινα βράγχια - Ληθαργική κίνηση των ψαριών - Απώλεια όρεξης των ψαριών - Τα ψάρια κάθονται στον πάτο του ενυδρείο και πιθανότατα ανασαίνουν γρήγορα - Κοκκινίλες σαν αιματώματα στο σώμα και τα πτερύγια των ψαριών Η δηλητηρίαση από αμμωνία μπορεί να παρουσιαστεί είτε ξαφνικά, είτε με την πάροδο μερικών ημερών. Αρχικά μπορεί να παρατηρηθεί ότι τα ψάρια λαχανιάζουν και να παίρνουν συχνές ανάσες από την επιφάνεια του νερού. Τα βράγχια τους θα αρχίσουν να αποκτούν έντονο χρώμα προς το μοβ ή κόκκινο και μπορεί να δείξουν πως αιμορραγούν. Τα ψάρια θα χάσουν την όρεξη τους για φαΐ και θα γίνονται όλο και πιο ληθαργικά στις κινήσεις τους. Σε αρκετές των περιπτώσεων θα κάθονται στον βυθό (συνήθως σε κάποια γωνία), θα είναι λαχανιασμένα και τα πτερύγιά τους να είναι κολλημένα στο σώμα τους. Δεδομένου πως δεν έχουμε παρατηρήσει το πρόβλημα της δηλητηρίασης από αμμωνία για να προβούμε σε ενέργειες αντιμετώπισής της, οι ιστοί των ψαριών σιγά σιγά θα καταστρέφονται και θα αρχίσουν να εμφανίζονται κοκκινίλες στο σώμα και τα πτερύγια. Ταυτόχρονα το ψάρι θα καταστρέφεται κι εσωτερικά, καθότι η αμμωνία θα αρχίσει να επηρεάζει το μυαλό, τα εσωτερικά όργανα και το νευρικό σύστημα. Το ψάρι θα αιμορραγεί εσωτερικά κι εξωτερικά ώσπου τελικά να πεθάνει. Τρόποι αντιμετώπισης της δηλητηρίασης από αμμωνία: - Σε ενυδρεία που τα ψάρια αντέχουν σε pH μικρότερο του 7 και χαμηλές θερμοκρασίες, η συγκέντρωση της αμμωνίας μπορεί να μην είναι βλαβερή κι επικίνδυνη (συμβουλευτείτε τους πίνακες που θα βρείτε εδώ) - Μερική αλλαγή προετοιμασμένου νερού (αποχλωριωμένο και στην ίδια περίπου θερμοκρασία) - Χρήση χημικών σκευασμάτων εμπορίου που διασπούν την αμμωνία και την κάνουν μη τοξική (ΠΡΟΣΟΧΗ: Σε αυτή τη περίπτωση, παρ'όλο που η αμμωνία θα είναι μη τοξική, θα είναι ανιχνεύσιμη από τα τεστ) - Πλήρη διακοπή ή περιορισμός της διατροφής ΠΡΟΣΟΧΗ: Η πτώση του pH και της θερμοκρασίας, το ποσοστό αλλαγής νερού, η διακοπή ή ο περιορισμός διατροφής, έχουν άμεση σχέση με τη συγκέντρωση αμμωνίας βάση των αποτελεσμάτων των τεστ. Αν η μετρήσιμη συγκέντρωση αμμωνίας είναι μεγαλύτερη του 1 ppm, θα πρέπει να πραγματοποιηθούν άμεσα ενέργειες για τη μείωσή της. Η μείωση του pH και της θερμοκρασίας (σε ψάρια που το ανέχονται) καθώς και η μερική αλλαγή με προετοιμασμένο νερό, θα προσφέρουν άμεση ανακούφιση στα ψάρια. Οι συχνές αλλαγές μέσα σε διάρκεια λίγων ωρών με ταυτόχρονη διακοπή ή περιορισμό διατροφής και προσθήκη ζωντανών βακτηρίων εμπορίου, θα βοηθήσουν στο να μειωθούν τα επίπεδα αμμωνίας κάτω του 1 ppm. Αν υπάρχει μπόλι από δεύτερο δικό μας ενυδρείο ή ενυδρείο γνωστού μας, είναι το ιδανικότερο. Αν το πρόβλημα είναι σχετικά σε προχωρημένο επίπεδο και τα ψάρια δυσφορούν έντονα, συνίσταται η χρήση ειδικού χημικού διάσπασης αμμωνίας. Ο περιορισμός της διατροφής θα βοηθήσει στο να παράγονται λιγότεροι ρύποι από τα ψάρια. Σε περίπτωση που υπάρχουν υψηλές συγκεντρώσεις αμμωνίας (άνω των 2 ppm) θα πρέπει η διατροφή να διακοπεί εντελώς για κάποιες ημέρες. Εννοείται πως σε περίπτωση που παρουσιαστούν μετρήσιμες συγκεντρώσεις, δεν πρέπει να γίνει καμία εισαγωγή νέου οργανισμού στο ενυδρείο, έως ότου μηδενιστεί η αμμωνία. Η τοξικότητα της αμμωνίας έρχεται σε άμεση συσχέτιση με το pH και την θερμοκρασία. Τη πραγματική συγκέντρωση αμμωνίας και το πόσο τοξική μπορεί να είναι για τους οργανισμούς, μπορείτε να δείτε εδώ. Πρόληψη: - Σωστό στήσιμο ενυδρείου και υλικών του φίλτρου - Εισαγωγή ψαριών σε νέα ενυδρεία τμηματικά - Σωστή ποσότητα τροφής και χειροκίνητη αφαίρεση όσης δεν φαγωθεί μέσα σε 5 λεπτά - Σωστή συντήρηση ενυδρείου - Τακτικός έλεγχος με τεστ ώστε αν υπάρξει κάποιο πρόβλημα να διαπιστωθεί νωρίς, πριν αρχίσει να επηρεάζει τα ψάρια Για να αποφευχθούν οι απώλειες ψαριών από δηλητηρίαση αμμωνίας, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα από τη ρίζα του. Δηλαδή να προλαμβάνουμε την όποια πιθανότητα δημιουργίας υψηλών συγκεντρώσεων αμμωνίας στο ενυδρείο. Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, οπότε θα πρέπει εξαρχής να προσεχθεί αφενός το θέμα εισόδου κι εξόδου του φίλτρου του ενυδρείου, ώστε να υπάρχει σωστή κυκλοφορία μέσα στη δεξαμενή, αφετέρου, η επιλογή ποιοτικών υλικών (μηχανικών και βιολογικών) καθώς και η σωστή σειρά τοποθέτησής τους για να υπάρχει σωστή ροή του νερού μέσα από τα υλικά. Ο γενικός κανόνας τοποθέτησης υλικών μέσα σε ένα φίλτρο, από την είσοδο του νερού μέσα σε αυτό, μέχρι την έξοδο, είναι: 1) Είσοδος νερού στο φίλτρο 2) Μηχανικός καθαρισμός για κατακράτηση οργανικών στοιχείων όπως ακαθαρσίες, φύλλα και τροφές 3) Βιολογικός καθαρισμός δια μέσω βιολογικών υλικών που έχουν πάνω τους τις αποικίες των βακτηρίων και καθαρίζουν το νερό από αμμωνία και νιτρώδη άλατα 4) Ενυδρειακό βαμβάκι για κατακράτηση μικροστοιχείων που δεν κράτησε ο μηχανικός καθαρισμός, αλλά και τρίμματα του βιολογικού υλικού που προκαλούνται από τη ροή του νερού 5) Έξοδος νερού από το φίλτρο στη δεξαμενή Σημείωση: Η διάταξη υλικών του παραπάνω σχεδίου δεν αποτελεί κάποιον αυστηρό κανόνα. Ανάλογα με το είδος φίλτρανσης (εσωτερικό φίλτρο, εξωτερικό φίλτρο ή sump), τον όγκο του εκάστοτε κάδου, αλλά και τα πιθανά διαχωριστικά που έχει δημιουργήσει ο κάθε κατασκευαστής, αυτά τα υλικά μπορεί να τροποποιηθούν από θέμα σειράς, είδους ή ποσότητας. Σε νέα ενυδρεία, η εισαγωγή ψαριών θα πρέπει να γίνεται τμηματικά ώστε η πλήρη ιχθοφόρτωση που μπορεί να υποστηρίξει η εκάστοτε δεξαμενή να ολοκληρώνεται μετά από 3-4 μήνες. Επίσης η διατροφή θα πρέπει στην αρχή να είναι περιορισμένη, πιθανόν όχι καθημερινά, και σιγά σιγά να αυξηθεί ποσότητα μέχρι να φτάσει στην σωστή δοσολογία. Υπολείμματα τροφής που μένουν μέσα στο ενυδρείο χωρίς να φαγωθούν μέσα σε 5 λεπτά θα πρέπει να απομακρύνονται. Σε παλαιότερα ενυδρεία με χαμηλή ιχθοφόρτωση, δεν πρέπει να γίνεται απότομη εισαγωγή πολλών νέων ψαριών, καθότι οι ρύποι τους θα είναι πολύ περισσότεροι από τις ήδη υπάρχουσες αποικίες βακτηρίων. Ταυτόχρονα θα πρέπει να γίνεται και προσεχτικό τάισμα. Η φροντίδα του ενυδρείου και κυρίως του φίλτρου, είναι επίσης πάρα πολύ σημαντική. Θα πρέπει να γίνεται έλεγχος στη ροή του φίλτρου ώστε να μη μειώνεται ποτέ η κυκλοφορία κάτω από ένα ικανοποιητικό όριο. Στην περίπτωση που πέσει η ροή, θα πρέπει να ανοιχτεί το φίλτρο και να καθαριστούν τα υλικά που έχουν πιάσει βρωμιές μόνο με νερό ενυδρείου και ποτέ με νερό βρύσης, ενώ θα πρέπει να αντικατασταθούν υλικά όπως το ενυδρειακό βαμβάκι (filter wool) ή κάποια σφουγγάρια. Σε περίπτωση που υπάρχει κάποιος νεκρός οργανισμός μέσα στο ενυδρείο (ψάρι ή ασπόνδυλο) θα πρέπει να απομακρύνεται άμεσα. Στις αλλαγές νερού, θα πρέπει να προσεχθεί ώστε οι τιμές σκληρότητας, αλλά και της θερμοκρασίας του νερού, να είναι σε αντίστοιχα επίπεδα με αυτές που προϋπάρχουν μέσα στη δεξαμενή. Σε αντίθετη περίπτωση, εκτός του να πάθουν σοκ τα ψάρια, υπάρχει και ο κίνδυνος να νεκρωθούν τα βακτήρια που βρίσκονται στο βιολογικό υλικό του φίλτρου. Επίσης, καλό είναι να ελέγχεται δύο φορές τον μήνα το νερό με τα τεστ, ώστε να υπάρχει εικόνα της ποιότητάς του και αν τυχόν διαπιστωθεί αύξηση συγκέντρωσης της αμμωνίας να υπάρχει χρονικό περιθώριο δράσης, άμεσα και με σωστές κινήσεις. Γι'αυτή τη δουλειά μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σταθερά τεστ που τοποθετούνται με βεντούζες στο εσωτερικό των τζαμιών του ενυδρείου και βρίσκονται σε μόνιμη έκθεση στο νερό. Αυτά ενημερώνουν άμεσα για το αν υπάρχει αύξηση στη συγκέντρωση αμμωνίας. ΠΡΟΣΟΧΗ: Οι κλιμακωτές ενδείξεις αυτών των τεστ δεν είναι αξιόπιστες κι εφόσον υπάρξει αύξηση της αμμωνίας, έστω και λίγο, θα πρέπει να διασταυρωθεί και με υγρά τεστ. Σε καμία περίπτωση όμως, δεν θα υπάρξει αμμωνία στο νερό και δεν θα το δείξουν εφόσον δεν έχει λήξει η διάρκεια ζωής τους (συνήθως 2-3 μήνες). Τέλος, σε περίπτωση διακοπής ρεύματος για πάνω από 2 ώρες και κατόπιν επαναφοράς της τροφοδοσίας, θα πρέπει να ελεγχθεί το νερό με τεστ καθημερινά, για περίπου πέντε μέρες και σε περίπτωση που αυξηθούν οι τιμές συγκέντρωσης της αμμωνίας, θα πρέπει να πραγματοποιηθούν οι παραπάνω ενέργειες αντιμετώπισής της.
  13. Aquazone Project Team

    Η Τοξικότητα Της Αμμωνίας

    Τοξικότητα Αμμωνίας Σχεδόν καθημερινά, μιλώντας για ενυδρεία, αναφέρεται ο όρος "αμμωνία" που συμβολίζεται ως ΝΗ3/ΝΗ4. Οι δυο αυτοί συμβολισμοί χρησιμοποιούνται γιατί η αμμωνία υπάρχει στο ενυδρείο μας και με τις δύο αυτές μορφές, το ΝΗ3 το οποίο είναι η αμμωνία και είναι τοξικό στοιχείο, και το ΝΗ4+ το οποίο συμβολίζει το αμμώνιο και είναι μη τοξικό. Συνεχώς μέσα στο ενυδρείο μόρια αμμωνίας μετατρέπονται σε αμμώνιο και το αντίστροφο. Όμως η πραγματική τοξικότητα της αμμωνίας (ΝΗ3) εξαρτάται από άλλους δύο παράγοντες, πέραν της συγκέντρωσης που μετράνε τα τεστ. Αυτοί οι δύο παράγοντες είναι η θερμοκρασία και η οξύτητα (pH) του νερού. Όσο υψηλότερο είναι το pH και η θερμοκρασία, τόσο πιο τοξική είναι η αμμωνία, ενώ αντίθετα, με χαμηλό pH και χαμηλή θερμοκρασία, μπορούν να υπάρχουν υψηλότερα ποσοστά συγκέντρωσης αμμωνίας (ΝΗ3) χωρίς όμως αυτή να είναι τοξική κι επικίνδυνη για τους ζωντανούς οργανισμούς του ενυδρείου. Στους πίνακες που ακολουθούν, βάση της μέτρησης αμμωνίας που παρουσιάζεται στα τεστ, μπορεί να βρεθεί η πραγματική συγκέντρωση αμμωνίας και τα επίπεδα τοξικότητάς της. Πραγματική συγκέντρωση αμμωνίας από 0.020ppm έως 0.029ppm δεν θεωρούνται άμεσα τοξικά, αλλά η χρόνια έκθεση των υδρόβιων οργανισμών σε αυτή, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα έως και θανάτους. Πραγματικές συγκεντρώσεις αμμωνίας πάνω από 0.030ppm είναι άμεσα τοξικές κι επικίνδυνες για τους ζωντανούς οργανισμούς του ενυδρείου και θα πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα καταπολέμησής της. Για τα προβλήματα που δημιουργεί η αμμωνία, τους τρόπους αντιμετώπισης χαμηλών και υψηλών συγκεντρώσεων στο ενυδρείο, καθώς και προληπτικά μέτρα για να μειωθούν οι πιθανότητες συγκέντρωσής της, μπορείτε να δείτε εδώ. Υπόμνημα:
  14. Aquazone Project Team

    Μέγεθος Ψαριού

    Μετρώντας το Ψάρι Όλοι μας έχουμε στη κατοχή μας ψάρια και πολλές φορές έχουμε σκεφτεί να τα μετρήσουμε για να δούμε πόσο μεγάλωσαν ή τι μέγεθος έχουν. Όταν προσπαθήσουμε να το δοκιμάσουμε μας έρχεται αμέσως η απορία…. "Με ή χωρίς την ουρά"; Για τη διευκρίνιση και την απάντηση αυτής της απορίας γράφτηκε αυτό το μικρό άρθρο το οποίο συνοδεύεται από μια επεξηγηματική εικόνα. Σωστή απάντηση δεν υπάρχει, αφού με ή χωρίς την ουρά, πάλι συγκρίσιμη θα είναι η μέτρηση μας. Έτσι λοιπόν πολλές φορές όταν διαβάζουμε ένα προφίλ ή ακόμα όταν πάμε να αγοράσουμε ένα ψάρι βλέπουμε στις πληροφορίες το μέγεθός του. Τις περισσότερες φορές διπλά από τη διάσταση βρίσκονται δύο γράμματα που μας μπερδεύουν περισσότερο, π.χ. SL 5 εκατοστά Τι είναι όμως αυτά τα αρχικά; Γιατί υπάρχουν; Σε τι μας χρησιμεύουν; Όλες αυτές οι πληροφορίες δίνονται στην παρακάτω λίστα: • TL: Μήκος μαζί με το ουραίο πτερύγιο (Total Length) • SL: Μήκος Χωρίς το ουραίο πτερύγιο (Standard Length)
×