Jump to content

Recommended Posts

large.1385669661_Plectorhinchuslineatus.jpg.94ca523224dd53044318a87960c487a4.jpg

 

Plectorhinchus lineatus

 

Το Plectorhinchus lineatus είναι το ανθεκτικότερο είδος αυτού του γένους. Επειδή τα μικρά δεν είναι τόσο γρήγορα, πρέπει να έχουν ήρεμους συγκατοίκους που δεν θα καταναλώνουν αμέσως όλη την τροφή προτού προλάβουν τα ίδια να τραφούν. Μέχρι να συνηθίσουν, μπορούν να βρίσκουν μικρά σκουλήκια και καρκινοειδή που ζουν στην άμμο, ακριβώς όπως κάνουν και στη φύση. Στο ενυδρείο μπορούμε να κρατήσουμε παραπάνω από ένα ανήλικο, αλλά μεγαλώνοντας θα χρειαστούν αρκετό χώρο, αφού το τελικό τους μέγεθος είναι αρκετά μεγάλο, όπως και πολλές κρυψώνες.

 

Στη φύση η διατροφή αυτού του είδος αποτελείται κυρίως από καρκινοειδή. Στο ενυδρείο τα μικρά αρνούνται συχνά να τραφούν και μπορεί να απαιτηθεί ζωντανή τροφή στην αρχή. Με τον καιρό θα δεχτεί ψιλοκομμένα φρέσκα ή κατεψυγμένα μαλάκια, καλαμάρια, γαρίδες και ψάρια, αλλά και προπαρασκευασμένες κατεψυγμένες ψαροτροφές. Τα ενήλικα θα φάνε επίσης κάποιους επιθυμητούς κατοίκους του ενυδρείου όπως μικρά σαλιγκάρια, σκουλήκια, καρκινοειδή και οφίουρους.

 

Ζει σε βάθη από 2 έως 50 μέτρα. Τα νεαρά άτομα απαντώνται μόνα σε πιο προστατευμένους οικοτόπους. Τα ενήλικα απαντώνται συχνά μόνα ή και σε μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες. Όταν δύσει ο ήλιος τα άτομα αυτών των ομάδων διασκορπίζονται σε ρηχές αμμώδεις περιοχές για να τραφούν. Έχει παρατηρηθεί πως συγκεντρώνεται για αναπαραγωγή στη νέα σελήνη.

 

Link to post
Share on other sites
Guest
This topic is now closed to further replies.
  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Similar Content

    • By Aquazone Project Team
       Pseudocolochirus violaceus
       
      Δραστηριοποιείται σε όλα τα επίπεδα του ενυδρείου και όταν βρεθεί μια ευνοϊκή θέση παραμένει εκεί για πολύ καιρό, προσκολλώντας τα πόδια-βεντούζες σε διάφορα σημεία του βράχου, (ένθετη φωτογραφία). Είναι πολύ ευαίσθητο στα υψηλά επίπεδα χαλκού και στις απότομες αλλαγές pH και αλατότητας, που μπορεί να προκαλέσουν τη ρήξη των πλοκαμιών του και λόγω της τοξικότητας του είδους αυτού, είναι πολύ επικίνδυνο για τους υπόλοιπους οργανισμούς.
       
      Κύρια πηγή διατροφής το φυτοπλαγκτόν σε οποιαδήποτε μορφή, υγρή, στερεά ή ζωντανό. Επεκτείνει τα πλοκάμια του σε περιοχές με ρεύματα, παγιδεύοντας έτσι τη τροφή και κατόπιν οδηγεί ένα-ένα το πλοκάμι στο στόμα του απορροφώντας την, (ένθετη φωτογραφία). Έχει παρατηρηθεί ότι τρέφεται συνήθως τις βραδινές ώρες.
       
      Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή διότι είναι τοξικό είδος και εάν ενοχληθεί, συνήθως από Butterfly fish,αποβάλει για άμυνα την τοξίνη holothurin η οποία είναι άκρως επικίνδυνη για τους ζωντανούς οργανισμούς. Δεν πρέπει να συνυπάρχουν στο ενυδρείο οργανισμοί που δεν θεωρούνται ασφαλείς για ενυδρείο υφάλου. Απαιτείται προσοχή ώστε να μη πλησιάσει τους κυκλοφορητές. Σε περίπτωση θανάτου πρέπει να αφαιρεθεί άμεσα από το ενυδρείο.
    • By Aquazone Project Team
       Hippocampus erectus
       
      Είναι ένα από τα πιο ανθεκτικά και από τα πιο δραστήρια είδη ιππόκαμπου. Είναι ήρεμα ζώα τα οποία δεν θα ενοχλήσουν κάποιο άλλο. Το πιθανότερο μάλιστα είναι να ενοχληθούν γι' αυτό κιόλας προτιμάμε species tank. Οι ιππόκαμποι είναι κάτι το συναρπαστικό για ένα ενυδρείο και είναι περιζήτητο από πολλούς χομπίστες. Υπάρχουν περίπου 35 γνωστά είδη των οποίων σε αρκετά έχει μειωθεί ο πληθυσμός τους αισθητά πράγμα που οφείλεται στην παράνομη αλιεία αλλά και για διάφορους ιατρικούς σκοπούς στην Άπω Ανατολή. Όσον αφορά τον σεξουαλικό διμορφισμό, δεν έχει να βρούμε κάποιες ουσιαστικές διαφορές μέχρι περίπου 6 μηνών. Πιο αισθητή διαφοροποίηση θα δούμε κατά τη διάρκεια του ζευγαρώματος όπου το πρωκτικό πτερύγιο του θηλυκού θα είναι λίγο μεγαλύτερο από του αρσενικού και θα πρέπει να μπορούμε πλέον να διακρίνουμε τον σάκο που υπάρχει στην αρσενικό.
       
      Στην άγρια φύση περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους στο κυνήγι ψάχνοντας για μικροσκοπικά καρκινοειδή που καταναλώσει με αργές κινήσεις. Επίσης είναι φοβερό κανείς να βλέπει το καμουφλάζ που κάνει ώστε να μιμείται το περιβάλλον του καθιστώντας το αόρατο στα αρπακτικά. Παρόλο που μπορεί να βρει κανείς αρκετούς σε μερικά σημεία στη θάλασσα στο χόρτο του Ατλαντικό Ωκεανού στην ανατολική ακτή της Βόρειας Αμερικής και της Βραζιλίας, είναι ένα σπάνιο θέαμα για τους δύτες, λόγω των καταπληκτικών ικανοτλητων στο να καμουφλάρονται και να κρύβονται. Ίσως το πιο μοναδικό και ασυνήθιστο χαρακτηριστικό της βιολογίας στους ιππόκαμπους είναι το γεγονός ότι είναι το αρσενικό και όχι το θηλυκό μείνει έγκυος. Όταν ωριμάσει, το αρσενικό αναπτύσσει ένα σάκο κάτω από την κοιλιά του, που είναι γνωστή ως η θήκη γόνου. Το θηλυκό τοποθετεί στην θήκη του αρσενικού τα αυγά. Το πλακούντα υγρό που υπάρχει στον σάκο απομακρύνει τα απόβλητα και εφοδιάζει τα αυγά με οξυγόνο και θρεπτικές ουσίες. Η εγκυμοσύνη εξελίσσεται, αυτό το υγρό γίνεται σταδιακά παρόμοιο με τις γύρω συνθήκες του θαλασσινού νερού, έτσι ώστε όταν οι νέοι ιππόκαμποι γεννηθούν η μεταβολή της αλατότητας δεν είναι υπερβολικά μεγάλη. Οι απόγονοι θα είναι πλήρως ανεξάρτητοι μετά τη γέννησή τους και να φροντίσουν τον εαυτό τους, (ένθετη φωτογραφία).
       
      Είναι ένα μεγάλο θέμα για του ιππόκαμπους το οποίο έχει να κάνει με το αν είναι αναπαραγωγής η άγριοι. Στην πρώτη περίπτωση θα δεχτούν κατεψυγμένη όπως mysis shrimp και brine shrimp. Αν ανήκουν στην δεύτερη κατηγορία θα χρειασθούν ζωντανή τροφή όπως π.χ αρτέμια και κωπήποδα. Project Team Aquazohe.gr
    • By Aquazone Project Team
       Arothron nigropunctatus
       
      Η συμπεριφορά του είδους αυτού μπορεί να χαρακτηριστεί ως ημιάγρια, όχι για τη συμπεριφορά του ως προς άλλα ψάρια, αλλά ως προς τα κοράλλια και ιδιαίτερα τα σκληρά κοράλλια, δεν μπορεί να κρατηθεί με ασπόνδυλα (γαρίδες, σαλιγκάρια. clams) λόγο του ότι περιλαμβάνονται στις διατροφικές του συνήθειες. Έτσι λοιπόν το είδος χαρακτηρίζεται μη συμβατό σε ενυδρείο υφάλου. Αρκετές φορές θα το δούμε να τσιμπάει το βράχο. Αυτό το κάνει πιθανόν για να ακονίσει τα δόντια του. Γενικά όμως είναι ήρεμο είδος με καταπληκτική συμπεριφορά που πολλές φόρες μοιάζει σαν πραγματικό σκυλί. Μπορεί να συγκατοικήσει άνετα και με άλλα puffer στο ενυδρείο.Δεν υπάρχει διμορφισμός μεταξύ αρσενικού και θηλυκού.
       
      Ένα ενυδρείο fish-only 400 λίτρα και μήκος 1,20 μέτρα είναι κατάλληλο για το puffer αυτό. Ανέχεται τη συγκατοίκηση με άλλα puffer αρκεί να μην είναι επιθετικά. Είναι ντροπαλό στην αρχή και συνήθως κυκλοφορεί μόνο κατά τη διάρκεια του ταΐσματος, αλλά στη συνέχεια, όταν νιώσει άνετα και ασφαλές γίνεται κανονικό κατοικίδιο. Όπως τα περισσότερα puffers έτσι και αυτό είναι ιδιαίτερα τοξικό. Προκειμένου να αποκρούσει κάποιον πιθανό εχθρό μπορεί να φουσκώσει το σώμα του με κατάποση αέρα ή του νερού. Τις περισσότερες φορές όταν χαλαρώνει, κουλουριάζεται σαν κανονικό σκυλί και κλείνει τα μάτια.
       
      Το είδος είναι Σαρκοφάγο. Τρώει ζωντανή και κατεψυγμένη τροφή, όχι όμως ψάρια. Κυρίως τρώει αποφλοιωμένη γαρίδα, και κατεψυγμένα καλαμάρια, γαρίδες και άλλα μαλάκια και μαλακόστρακα. Τροφή σε μορφή flakes θα προσπαθήσει να την φάει, αλλά λόγω της μορφολογίας του στόματος του και κυρίως των δοντιών του το κάνει αδύνατο να καταφέρει να τη φάει. Μπορεί να δέχεται όμως ξηρή τροφή σε μορφή pelets A fAquazohe.gr
    • By Aquazone Project Team
      Hippocampus kuda
       
      Οι ιππόκαμποι είναι κάτι το συναρπαστικό για ένα ενυδρείο και είναι περιζήτητο από πολλούς χομπίστες. Υπάρχουν περίπου 35 γνωστά είδη των οποίων σε αρκετά έχει μειωθεί ο πληθυσμός τους αισθητά πράγμα που οφείλεται στην παράνομη αλιεία αλλά και για διάφορους ιατρικούς σκοπούς στην Άπω Ανατολή. Είναι ήρεμα ζώα τα οποία δεν θα ενοχλήσουν κάποιο άλλο. Το πιθανότερο μάλιστα είναι να ενοχληθούν γι'αυτό κιόλας προτιμάμε species tank.
       
       Ίσως το πιο μοναδικό και ασυνήθιστο χαρακτηριστικό της βιολογίας στους ιππόκαμπους είναι το γεγονός ότι είναι το αρσενικό και όχι το θηλυκό μείνει έγκυος. Όταν ωριμάσει, το αρσενικά αναπτύσσει ένα σάκο κάτω από την κοιλιά του, που είναι γνωστή ως η θήκη γόνου. Το θηλυκό τοποθετεί στην θήκη του αρσενικού τα αυγά. Το πλακούντα υγρό που υπάρχει στον σάκο απομακρύνει τα απόβλητα και εφοδιάζει τα αυγά με οξυγόνο και θρεπτικές ουσίες. Η εγκυμοσύνη εξελίσσεται, αυτό το υγρό γίνεται σταδιακά παρόμοιο με τις γύρω συνθήκες του θαλασσινού νερού, έτσι ώστε όταν οι νέοι ιππόκαμποι γεννηθούν η μεταβολή της αλατότητας δεν είναι υπερβολικά μεγάλη. Οι απόγονοι θα είναι πλήρως ανεξάρτητοι μετά τη γέννησή τους και να φροντίσουν τον εαυτό τους. Δεν έχει να βρούμε κάποιες ουσιαστικές διαφορές μέχρι περίπου 6 μηνών. Πιο αισθητή διαφοροποίηση θα δούμε κατά τη διάρκεια του ζευγαρώματος όπου το πρωκτικό πτερύγιο του θηλυκού θα είναι λίγο μεγαλύτερο από του αρσενικού, και θα πρέπει να μπορούμε πλέον να διακρίνουμε τον σάκο που υπάρχει στην αρσενικό.
       
      Είναι ένα μεγάλο θέμα για του ιππόκαμπους το οποίο έχει να κάνει με το αν είναι αναπαραγωγής η άγριοι. Στην πρώτη περίπτωση θα δεχτούν κατεψυγμένη όπως mysis shrimp και brine shrimp. Αν ανήκουν στην δεύτερη κατηγορία θα χρειασθούν ζωντανή τροφή όπως π.χ αρτέμια και κωπήποδα.
    • By Aquazone Project Team
       Apolemichthys xanthopunctatus
       
      Αυτό το ψάρι ήταν κάποτε πολύ σπάνιο στο χόμπι μας, αλλά το τελευταίο καιρό έχει γίνει περισσότερο διαδεδομένο αλλά και διαθέσιμο. Το Goldflake Angel μπορεί να ενεργήσει επιθετικά προς άλλα ψάρια. Ωστόσο, είναι ένας καλός υποψήφιος για να αναμειχθεί με άλλα μεγάλα ψάρια αυτής της κατηγορίας. Λίγα είναι γνωστά για την αναπαραγωγική συμπεριφορά αυτού του ψαριού και δεν υπάρχει διμορφισμός μεταξύ αρσενικού και θηλυκού.
       
      Λόγο συμπεριφοράς δεν πρέπει να το βάζουμε σε ενυδρείο μικρότερο από τα 700 λίτρα με ψάρια της ίδιας κατηγορίας αλλά και γενικά σε ενυδρείο μικρότερο από τα 400 λίτρα. Θεωρείτε από τα ασφαλέστερα τις κατηγορίας για να τοποθετηθεί σε ενυδρείο με ασπόνδυλα και δεν έχουν αναφερθεί ιδιαίτερα προβλήματα.
       
      Είναι παμφάγο ζώο που στην φύση το συναντάμε να τρώει άλγες, κομμάτια από γαρίδες, στρείδια, μύδια, μύσιδα, αρτέμια, κριλλ αλλά χρειάζεται στη διατροφή του αρκετή άλγη. A "Aquazohe,
    • By Aquazone Project Team
      Centropyge deborae
       
      Είναι ανθεκτικό και ένα από τα λιγότερο επιθετικά είδη του γένους, αν και μπορεί να γίνει επιθετικό σε μικρότερα ενυδρεία. Παρόλο που συνήθως δεν ενοχλεί τα περισσότερα σκληρά κοράλλια, αποτελεί πιθανή απειλή για τα είδη που έχουν μεγάλους πολύποδες και περιστασιακά θα ενοχλεί μαλακά κοράλλια, ζωανθίδες και τριδάκνες.
       
      Θα δεχτεί όλες τις τροφές που θα του προσφερθούν. Στη βασική του διατροφή θα πρέπει να υπάρχουν τροφές που να περιέχουν Spirulina, και καλό θα ήταν να του προσφέρουμε λαχανικά (π.χ. βρασμένο σπανάκι ή μπρόκολο) και αποξηραμένα φύλλα μακροφυκών (nori). Στη φύση τρέφεται κυρίως με άλγες και οργανικά σωματίδια σε αποσύνθεση, συμπεριλαμβανομένων ζωικών και φυτικών αποβλήτων, βακτηρίων, και άλλων συναφών μικροοργανισμών.
       
      Ζει μόνο στα Φίτζι,  σε κοραλλιογενείς υφάλους σε βάθη από 10 μέχρι 70 μέτρα, και λόγω της συνεσταλμένης του φύσης και του χρώματός δεν απαντάται εύκολα. Το χρώμα του μοιάζει μαύρο, με δυνατότερο φωτισμό όμως φαίνεται το πραγματικό έντονο μπλε χρώμα του. Μέχρι να αποδειχθεί το 2012 πως πρόκειται για νέο είδος, θεωρούνταν πως είναι χρωματική παραλλαγή του Centropyge nox.
×
×
  • Create New...