Jump to content

Recommended Posts

Η Αφρική είναι η τρίτη σε μέγεθος ήπειρος του πλανήτη μας, μετά την Ασία και την Αμερική. Η έκτασή της είναι, χωρίς τα νησιά, 29,2 εκατομμύρια τετρ. χιλιόμετρα, ενώ με νησιά φτάνει τα 30,2 εκατ. τετρ. χιλιόμετρα και καλύπτει το 6.0% της ολικής επιφάνειας της γης και το 20.4% της στεριάς. Ο πληθυσμός της είναι  1,216 δισεκατομμύρια (2016).

 

1213934092_afrika-weltkugel-100_v-img__16__9__xl_-d31c35f8186ebeb80b0cd843a7c267a0e0c81647.thumb.jpg.434aa8856b3bc7c266e6dc6854dd6720.jpg

 

Στο εσωτερικό της ηπείρου, υπάρχουν μεγάλες λίμνες. Η μεγαλύτερη λίμνη της Αφρικής είναι η λίμνη της Βικτωρίας από την οποία πηγάζει ο Νείλος. Άλλες μεγάλες λίμνες είναι: η Κιόγκα, η λίμνη του Ροδόλφου, η Κίβο, η Ταγκανίκα, η Μοέβο, η Μαλάουι, η Λουαμπούλα, η Τάνα στα υψίπεδα της Αβησσυνίας και άλλες μικρότερες τόσο στη βόρεια όσο και στη νότια Αφρική.
Η Περιοχή των Μεγάλων Λιμνών της Αφρικής είναι μια σειρά από λίμνες μέσα και γύρω από τη Μεγάλη Κοιλάδα του Ρήγματος (Rift Valley) που σχηματίζεται από τη δράση των τεκτονικών ρηγμάτων της Ανατολικής Αφρικής. Περιλαμβάνουν: την λίμνη Βικτώρια, τη δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη φρέσκου νερού (freshwater) στον κόσμο όσον αφορά την έκταση, την λίμνη Μαλάουι καθώς και τη λίμνη Τανγκανίκα, δεύτερη μεγαλύτερη σε όγκο και βάθος, στον κόσμο.

 

Map-of-the-3-African-Great-Lakes-Lake-Victoria-Lake-Tanganyika-and-Lake-Malawi-of-East.thumb.jpg.dd011e552329eeab58d5b40756ae40c8.jpg

 

Οι τρεις αυτές λίμνες Βικτώρια, Μαλάουι και Τανγκανίκα είναι γνωστές σε εμάς τους ενυδρειόφιλους για τα μικρά τους πολύχρωμα και πανέμορφα ψάρια, με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα που ανήκουν στο γένος cichlidae , τις ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΚΙΧΛΙΔΕΣ .


Η Λίμνη Βικτώρια.

Η Λίμνη Βικτώρια (γνωστή τοπικά και ως Ukerewe και Nalubaale) είναι η μεγαλύτερη σε έκταση λίμνη της Αφρικής. Εκτός αυτού, είναι η μεγαλύτερη τροπική λίμνη της Γης και η δεύτερη σε έκταση λίμνη γλυκού νερού της Γης. Είναι επίσης γνωστή ως μία από τις πηγές του Νείλου (για την ακρίβεια του Λευκού Νείλου, ενώ ο ποταμός που εκβάλλει σε αυτή ονομάζεται Καγκέρα).

 

Victoria_lake_landsat_7.png.6b10ddf0633bb77286914759768fc2e3.png

 

Το σχήμα της είναι χονδρικά ελλειπτικό με μήκος 337 km και πλάτος 240 km. Η μέση έκτασή της ανέρχεται σε 68.800 km², δηλαδή περίπου το μισό της έκτασης όλης της Ελλάδας. Το μήκος των ακτών της είναι 3.440 χιλιόμετρα. Το μέσο βάθος της είναι 40 μέτρα, ενώ το μέγιστο 84 (σχετικά ρηχή για την έκτασή της). Ή λίμνη, μοιράζεται μεταξύ των κρατών Ουγκάντα, Τανζανία και Κένυα.

Συνθήκες νερού της Λίμνης Βικτώρια
Ph: 7,2 – 8,6
Gh: 8-10°dKH
Kh: 2 – 8°dKH
Θερμοκρασία: 23-27 ° C

Οι Κιχλίδες της Λίμνης Βικτώρια
H Λίμνη Βικτώρια έχει 12 οικογένειες ψαριών με περίπου 550 είδη από 28 διαφορετικά γένη. Από αυτά, 20 γένη και 38 είδη δεν είναι κιχλίδες και μόνο τα 16 είδη είναι ενδημικά στη λίμνη Βικτώρια.
Μέχρι το 1994 πάνω από 400 κιχλίδες είχαν ανακαλυφθεί (Seehausen & Witte 1994). Πιθανώς δημιουργήθηκαν από ένα σμήνος Κιχλίδων με άλλα Haplochromines από τις λίμνες Kyoga, Edward, Kiwu και άλλες μικρές λίμνες της περιοχής.
Πολλά είδη δεν έχουν περιγραφεί πλήρως και υπάρχουν μόνο προσωρινά ονόματα. Τα νέα είδη ανακαλύπτονται κάθε χρόνο και γι 'αυτό θα περάσουν πολλά χρόνια πριν όλα τα είδη λάβουν επιστημονική ονομασία.
Μερικές κιχλίδες πιστεύεται ότι έχουν εξαφανιστεί πριν ακόμη εντοπιστούν. Ο λόγος για αυτή την εξαφάνιση είναι ο ανθρώπινος παράγοντας, που στη δεκαετία του 1950, για την παροχή τροφίμων για τους ανθρώπους της λίμνης και την ανάπτυξη του εμπορίου αλιείας, εισήγαγε στη λίμνη την Πέρκα του Νείλου!
Τα εν λόγω αρπακτικά που μεγαλώνοντας μπορούν να φτάσουν και τα 3 μέτρα μήκος, πιστεύεται ότι έχουν επιτυχώς αφανίσει περίπου τα 250 από τα 500 είδη κιχλίδων που υπήρχαν.

Στη Λίμνη Βικτώρια οι κιχλίδες χωρίζονται σε Haplochromines και tilapiines!
Οι Haplochromines χωρίζονατι σε haplochromis και mbipis.

 

 

 

 

Haplochromines

 

Pundamilla_fish_Lake_Victoria.jpg.a4188e477f9f52c5cad8a2d0f6c16642.jpg

 

 

tilapiines

 

Oreochromis-niloticus-Nairobi.thumb.JPG.e2e15b309549b2c5a45e7eb3a8e15a59.JPG

 

1909913945_Chicild_Biodiversity_in_Lake_Victoria.thumb.jpg.e7f75637fbac00d074b11e3e4d0e592d.jpg

 

Δυστυχώς στην Ελλάδα οι εισαγωγές ψαριών από την λίμνη Βικτώρια είναι περιορισμένες. Ελάχιστα και συγκεκριμένα είδη εισάγονται κατά καιρούς και αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο δεν μπορεί να δημιουργηθεί / στηθεί ένα βιοτοπικό ενυδρείο της Λίμνης Βικτώρια.
Το ελάχιστο μήκος που αναφέρεται στην βιβλιογραφία για ενυδρείο που φιλοξενεί ψάρια της Λίμνης Βικτώρια είναι 90 εκατοστά όμως προτιμότερο θα ήταν να ξεκινούσε από 120 εκατοστά!


Η Λίμνη Μαλάουι


Η Λίμνη Μαλάουι καλύπτει έκταση τριών χωρών της Αφρικής – τη Μαλάουι, τη Μοζαμβίκη και την Τανζανία. Το μεγαλύτερο μέρος είναι στη χώρα Μαλάουι. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη λίμνη στην Αφρική και η όγδοη μεγαλύτερη στον κόσμο.
Επίσης, είναι περίπου 570 χλμ. μήκος και 75 χλμ. πλάτος. Καταλαμβάνει έκταση 29 600 km2. Το μέσο βάθος 292 m, το ανώτατο όριο είναι 706 μέτρα. Ο όγκος του νερού είναι 8.400 km3. Ενδιαφέρον είναι ότι η Λίμνη Μαλάουι είναι πολύ πλούσια σε πανίδα και σε σύγκριση με άλλες λίμνες στον κόσμο υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη ψαριών, αφού διαθέτει ίσως την μεγαλύτερη ποικιλία από Κιχλίδες στον κόσμο!

 

cruises-on-lake-malawi.jpg.ba067af387249d4b6dede4802682ba73.jpg

 

Συνθήκες νερού τις Λίμνης Μαλάουι
Ph: 7,6 – 8,7
Gh: 8-12°dKH
Kh: 8-10°dKH
Θερμοκρασία: 23-27 ° C

Οι Κιχλίδες της Λίμνης Malawi
Περιέχει περίπου 500 με 1000 είδη. Έντεκα οικογένειες ψαριών υπάρχουν στη λίμνη, αλλά εδώ η οικογένεια Cichlidae αντιπροσωπεύει πάνω από το 90% του συνόλου των ψαριών της λίμνης. Η ποικιλομορφία των ‘’πελαγικών’’ κιχλιδών (haplochromis) είναι υψηλή με οποιαδήποτε κριτήρια, όπως και των κιχλίδων που κατοικούν σε νερά με βραχώδη βυθό (mbunas) της λίμνης. Περισσότερα από 500 ψάρια και 22 είδη μπορεί να βρεθούν σε μια περιοχή 50 τετρ.μέτρων.
Οι κιχλίδες της λίμνης malawi χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες τις Haplochromines και τις Tilapiines.

• Οι Haplochromines χωρίζονται σε τρείς ομάδες:
Α) Astatotilapia group όπου εδώ ανήκει ένα μη ενδημικό είδος η A.calliptera που απαντάται και στη Βικτώρια και σε άλλες λίμνες όπως η λιμνη Edward ,kivu κ.τ.λ.

Β) Haplochromis group που όλοι ξέρουμε ότι ανήκουν σε ψάρια σαν τα moori , protomelas καθώς επίσης συγγραφείς βάζουν σε αυτή την ομάδα και τις Aulonocara.

C) Mbuna group γνωστή σε όλους μας και πολύ αγαπημένη ομάδα από πολλούς χομπίστες.

Οι Tilapiines χωρίζονται σε:
Α) Mouthbrooders Εδώ ανήκουν τα είδη Nyasalapia σημαντική πηγή τροφής για τους πληθυσμούς και τα είδη Oreochromis

B) Substrate Spawners .στην ομάδα αυτή ανήκει το μοναδικό μη ενδημικό είδος που δεν είναι στοματοεπωάζουσα και είναι βέβαια η Tilapia rendalli και αυτό μη ενδημικό είδος.

Οι Mbunas(δηλαδή, ψάρια που ζουν σε βράχια) είναι μια μεγάλη ομάδα κιχλίδων που ζουν σε βραχώδη σημεία κατά μήκος της ακτογραμμής, της λίμνης και εμφανίζονται σε μεγάλες ομάδες.. Τα mbuna είναι μικρότερα από τα Haplochromis και παρουσιάζουν έντονα χρώματα , τόσο τα θηλυκά όσο και τα αρσενικά (τα αρσενικά εντονότερα) και είναι σχεδόν όλα χορτοφάγα. Τα ψάρια της ομάδας αυτής αποτελούνται κυρίως από τα γένη Pseudotropheus, Labidochromis, Mealnochromis, Labeotropheus, Metriaclima, Cynotilapia και Idotropheus.



image.jpeg.0d829af0e578944bd737bced72b72d48.jpg.61f64dba1fdcfacb6874490560d966a1.jpg

 

large.gallery_61990_303_50271.jpg.0052fdfc9f17d706b9becdf6347d0aa8.thumb.jpg.096bb5c713469fffaa8d343e1eb22160.jpg

 

Pseudotropheus-flavus-750x502.jpg.bb1172ba46d8318673f7f1ce190c641b.jpg


 

Τα Haps(Haplochromis) είναι ιχθυοφάγα, σε αντίθεση με την χορτοφάγο Mbuna.
Τα haps είναι επιθετικά, αλλά όχι τόσο όσο τα Mbuna. Μορφολογικά διαφέρουν από τα Mbuna, είναι λεπτότερα, μακρύτερα με πιο μεγάλα πτερύγια, αφού αυτά κολυμπούν στα ανοιχτά και όχι στις άκρες της λίμνης. Αυτός είναι και ο λόγος που χρειάζονται μεγάλα σε μήκος ενυδρεία. Ενώ τα αρσενικά μεγαλώνοντας αποκτούν έντονα χρώματα, τα θηλυκά συνήθως παραμένουν χωρίς χρώμα.
 


 

large.1022585166_Cyrtocaramoorii1.jpg.0adde6572ddddadac6992c76769fb32f.thumb.jpg.c4d5e9fda771e406c360113f87f77440.jpg

 

large.36252423_Nimbochromisvenustus3.jpg.d3bb9d8b125d79afa071f90a73b0749d.jpg.ce978305d06806a6d774786a5aed7316.jpg

 

large.218381670_Copadichromisborleyi4.jpg.c034de64610bb167129ea6263789b769.jpg.ed9c8bfe0fa32ef78ea19982bb09f6eb.jpg

 

 

Η Λίμνη Τανγκανίκα
Η λίμνη Τανγκανίκα εκτιμάται ότι είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού στον κόσμο σε όγκο και η δεύτερη σε βάθος, με μέγιστο στα 1470 μέτρα (και στα δύο την ξεπερνά η Βαϊκάλη). Η έκταση της λίμνης ανέρχεται σε 32.900 km². Τέσσερις χώρες βρέχονται από την Τανγκανίκα: το Μπουρούντι, η Δημοκρατία του Κονγκό (DRC), η Τανζανία και η Ζάμπια. Όμως η Δημοκρατία του Κονγκό και η Τανζανία κατέχουν όλη σχεδόν τη λίμνη (45% και 41% αντίστοιχα). Τα νερά της τροφοδοτούν τον ποταμό Κονγκό. Οι κιχλίδες που απαντούνται και σε αυτή τη Λίμνη έχουν τεράστια ποικιλία και μεγάλο ενδιαφέρον. Από τα 214 είδη των ιθαγενών ψαριών της λίμνης, 176 είναι ενδημικά! Ο αριθμός των ενδημικών ανέρχεται σε τριάντα γένη που ανήκουν στις κιχλίδες και οχτώ που ανήκουν σε άλλα ψάρια.(Non-cichlids).
Η γύρω περιοχή είναι κυρίως ορεινή με ελάχιστα ανεπτυγμένες παραλιακές πεδιάδες, εκτός από την ανατολική πλευρά της λίμνης. .
Αυτή η λίμνη έχει ιδιαίτερα υψηλή περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχει μόνο μία διέξοδο που ρέει προς τον ποταμό Κονγκό.

 

 

 

1image2.thumb.jpg.6af220244ecdb3e1ab79a582876521b0.jpg

 

 

Συνθήκες νερού τις Λίμνης Τανγκανίκα
Ph: 8,6 – 9,5
Gh: 11-17°dKH
Kh: 16-19°dKH
Θερμοκρασία: 23-27 ° C

Αξίζει να αναφερθεί ότι η διαφάνεια των νερών στην Λίμνη Tανγκανίκα είναι πολύ μεγαλύτερη σε σχέση με τις άλλες δυο λίμνες(το νερό εκεί είναι κρυστάλλινο και διαυγές), καθώς και η ποσότητα του οξυγόνου στο νερό, αφού τα ψηλότερα στρώματα τις λίμνης είναι κορεσμένα από οξυγόνο!

Οι Κιχλίδες της Λίμνης Tanganyika
Η λίμνη Τανγκανίκα είναι γνωστή για τις πολλές ποικιλίες των ψαριών, εκ των οποίων σχεδόν 200 μοναδικά είδη είναι Κιχλίδες οι οποίες είναι όλες ενδημικές και γνωστές για τον επιθετικό τους χαρακτήρα.
Η λίμνη Tanganyika περιλαμβάνει τρεις κύριους βιότοπους:
Ο πρώτος είναι ο βυθός που καλύπτεται με άδεια κελύφη σαλιγκαριών, ο δεύτερος αποτελείται από υποβρύχιους υφάλους και βραχώδεις ακτές, που περιστοιχίζουν τη λίμνη, και ο τρίτος βιότοπος είναι τα ανοιχτά νερά της Λίμνης. Οι κιχλίδες Τανγκανίκα βρίσκονται και στους τρεις βιότοπους και τα διαφορετικά είδη προσαρμόζονται στις διάφορες αυτές περιοχές.
Ο διαχωρισμός τους εδώ έχει γίνει με βάση των τρόπο με των οποίο αναπαράγονται.Έτσι έχουμε δυο μεγάλες ομάδες.Την ομάδα των Mouthbrooders και την ομάδα των Subtrate brooders , οι οποίες χωρίζονται ως εξής:

Α.Mouthbrooders

1.Η ομάδα των tropheus

 

IMG_20200825_091718_754.thumb.jpg.4238650b2c7d3e1f6e6c608562c3bc3c.jpg.0ed127768fbb9992eb3219b850daa26c.jpg

 


2.Η ομάδα των sand dwellers

Lamprologus_ocellatus.jpg.fdca27e5dfb716c93ba7c446e59a599f.jpg

 


3.Η cyphotilapia frontosa

PSX_20201029_203517.thumb.jpg.56db14f85eb121500119407280a98f33.jpg.efa2d791bf96b2ecd5dd65c309167f04.jpg

 


4.Η ομάδα των Cyprichromis

1478075205_Cyprichromis-leptosoma-Jumbo-Livua-Jumbo-Livua-Sardine-Cichlid.jpg.402de93e76e3a32e631ef354dbbe36be.jpg

 


5.Η ομάδα των featherfin.

220px-Cyathopharynx.JPG.2e40e7f66f6622509244b0f3580a9b58.JPG

 


B.Subtrate brooders

1.Η ομάδα των Brichardi


image.png.2d0f7450399d84f7bf97c69f150bff54.png.c15273d6075247818948c104b51ae579.png



2.Η ομάδα των leleupi

image.png.408a58e356f147e8e91ad006298c2b28.png.ead07d349704cacacd1c041484c4fb43.png



3.Η ομάδα των Compressiceps

large.gallery_1684_14_34972.jpg.ade322a13e8aa7adc27182301383c45b.jpg.3e8214288f2b78ca0a334abee77f8d3b.jpg



4.Η ομάδα των Julies


image.png.7b5d33c545af524e3d610494e9eb0ef4.png.5b4977b552c31573e05031fd9ceec41e.png



5.Η ομάδα των shell–dwellers

 

Lamprologus_ocellatus2.jpg.046d6b38249e95f6617de15193ff04a9.jpg

 

Οι κιχλίδες τις λίμνης Τανγκανίκα που ανήκουν στην κατηγορία των Subtrate brooders είναι πιο διαδεδομένες λόγο των μικρότερων απαιτήσεών τους, αφού ενυδρείο με μήκος 1 μέτρου είναι αρκετό για να διατηρήσει αρκετά από τα είδη αυτά, σε αντίθεση με την ομάδα των Mouthbrooders όπου το μήκος του ενυδρείο θα πρέπει να ξεκινά περίπου από 1,5 μέτρο!

 

To άρθρο αυτό ετοιμάστηκε από το μέλος @PRINCE τον Οκτώβριο του 2010 και αποτελεί ένα καλωσόρισμα στις λίμνες της Αφρικής και μια πρώτη επαφή με αυτές και τις κιχλίδες.Ενημερώθηκε τον Δεκέμβριου του 2020 και αναδημοσιεύεται στα πλαίσια εργασιών της Africa Team από τα μέλη @corto maltese @johnbaggios @marinos .

  • Like 3
Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Similar Content

    • By AfricaTeam
      Λίμνη Μαλάουι
       
      Mbuna
       
      Labidochromis caeruleus
       
      Labidochromis sp. Hongi
       
      Chindongo Demasoni (ex. Pseudotropheus )
       
      Pseudotropheus Cyaneorhabdos (melanochromis maingano)
       
      Pseudotropheus Acei "Msuli"
       
      Metriaclima estherae
       
       
       
      Haplochromis (Haps, Aulonacara)
       
      Nimbochromis venustus
       
       Cyrtocara moorii
       
      Sciaenochromis Fryeri
       
      Otopharynx lithobates
       
      Copadichromis Βorleyi
       
      Aulonacara stuartgranti
    • By AfricaTeam
      Επιστημονικό Όνομα: Cyphotilapia Gibberosa (Kapampa) (Takahashi and Nakaya, 2003)
      Κοινές Ονομασίες: Cyphotilapia Frontosa Zaire Blue, Frontosa zaire Moba
      Ελληνικό Όνομα: -

      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae
       
      Μέγεθος: Τα αρσενικά του είδους μπορούν να φτάσουν τα 40-45 εκατοστά μαζί με την ουρά. Τα θηλυκά γίνονται  λίγο μικρότερα.
       
      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Ζει σε αμμώδη, βραχώδη και βαθιά νερά. Συναντάται σε κοπάδια.
       
      Συντήρηση στο ενυδρείο
      ΡH: 8,2– 9,1(Ιδανικά: 8,6)
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24-27 ° C(Ιδανικά: 25°C)
       
      Λίτρα: Μπορούν να ζήσουν σε χαρέμια 1 αρσενικό με 3 ή 4 θηλυκά, με ελάχιστα τα 500 λίτρα και μήκος ενυδρείου 1.50μ. Προτιμότερο βέβαια είναι να μπουν στο ενυδρείο σαν κοπάδι, όμως αυτό προϋποθέτει τα ανάλογα λίτρα και μήκος που θα πρέπει να έχει το ενυδρείο.
       
      Κοινωνική συμπεριφορά: Σχετικά φιλήσυχο ψάρι σε κατάλληλα λίτρα, αλλά μπορεί κάλλιστα να επιτεθεί θανάσιμα όταν τεθεί θέμα κυριαρχίας.
       
      Διαχωρισμός φύλου: Τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά του είδους αυτού παρουσιάζουν το ίδιο χρώμα, αλλά και την χαρακτηριστική καμπούρα πάνω στο κεφάλι τους. Στα αρσενικά όμως είναι πιο μεγάλη και έντονη. Επίσης, τα αρσενικά είναι λίγο μεγαλύτερα απ' ότι τα θηλυκά, αλλά και το κυρίαρχο αρσενικό παρουσιάζει εντονότερα χρώματα.
      Όταν είναι μικρά έχουν κυρίως μαύρο χρώμα, με άσπρες ρίγες και μπλε έντονα πτερύγια και κεφάλι, που όταν μεγαλώνουν γίνονται εντονότερα αποκτώντας και την καμπούρα.
       
      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να φιλοξενήσει αυτό το είδος, θα πρέπει να φτιάξει το ενυδρείο του με πέτρες οι οποίες θα σχηματίζουν φωλιές και περάσματα, αλλά και η άμμος καλό θα είναι να είναι ασβεστολιθική για το λόγο ότι ζουν σε σκληρό νερό. Όταν μεγαλώσουν αρκετά και σταθεροποιηθεί η ομάδα  σε αριθμό και αναλογία, καλό είναι να δώσουμε ''χώρο' στα ψάρια μας, μικραίνοντας σε ύψος ή όγκο  το ''νταμάρι'' μας αφαιρώντας  κάποιες πέτρες.
       
      Ζώνη Κολύμβησης: Κυρίως στον βυθό όταν είναι μικρά. Αλλά  μεγαλώνοντας κινούνται και στα μεσαία στρώματα
                     
      Διατροφή: Είναι κυρίως σαρκοφάγο. Από τις τροφές του εμπορίου μπορούμε να δίνουμε  πέλλετς, αλλά και κατεψυγμένες τροφές όπως αρτέμια, cyclops και mysis. Επίσης, μπορεί κάποιος να τα ταΐσει και χειροποίητες τροφές π.χ να  κρεμάσει σε πετονιά μια καθαρισμένη γαρίδα ή ένα κομμάτι ψάρι και αυτό φυσικά αφού μεγαλώσουν οι φροντoζες γύρω στους 5-6 μήνες.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 25 χρόνια υπό καλές συνθήκες.
       
      Ιδανικοί συγκάτοικοι: Παρόλο που στην βιβλιογραφία  οι απόψεις διίστανται για το αν βάζουμε  συγκάτοικους και αν ναι, ποιους, η εμπειρία  από χομπίστες έχει δείξει ότι μπορεί  να συστεγαστεί σε ενυδρείο με κάποια είδη νανοκιχλίδες (Τanganyika Rock-Dweller), αλλά και με τις απαραίτητες προϋποθέσεις  (λίτρα, διατροφικές συνήθειες, χαρακτήρας κλπ) .
      Επίσης, σε ένα τέτοιο ενυδρείο μπορεί να μπει και το γατόψαρο synodontis, όμως η επιβίωση του γόνου είναι αμφίβολη.
       
      Υποείδη και υβρίδια: Η ομάδα των Cyphotilapia αποτελείται από 3 είδη: "Cyphotilapia Frontosa", "Cyphotilapia Gibberosa", "Cyphotilapia Sp. North". Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζουν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος.
       
      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Δεν είναι δύσκολο να ζευγαρώσει σε κατάσταση αιχμαλωσίας εφόσον τηρηθούν τα απαραίτητα λίτρα, τα απαραίτητα άτομα και ο κατάλληλος διάκοσμος.
      Είναι στοματοεπωάζον ψάρι. Το θηλυκό θα πάρει τα αυγά στο στόμα του και ο αρσενικός θα τα γονιμοποιήσει. Ο χρόνος που θα χρειαστεί περίπου για να γίνουν τα αυγά, γόνος είναι περίπου 35 με 40 μέρες ανάλογα με την εμπειρία του θηλυκού αλλά και την θερμοκρασία. Μόλις το θηλυκό απελευθερώσει τα μικρά, τότε αυτά θα τρέξουν να κρυφτούν σε μικρά ανοίγματα. Έπειτα θα αρχίσουν να αναζητούν την τροφή τους, γι' αυτό θα είναι καλό να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τραφούν.
      Είναι από τα ψάρια που αργούν να οριμάσουν για να φτάσουν σε αναπαραγωγική ηλικία, μιας και έχουν πολύ αργή ανάπτυξη.  Τον πρώτο χρόνο θα φτάσουν γρήγορα τα 15-20 εκατοστά, αλλά φτάνουν στην ενηλικίωση  και έτοιμα για αναπαραγωγή γύρω στα 3 χρόνια και το τελικό τους μέγεθος αρκετά αργότερα.
       
      Γενικές πληροφορίες: Το συγκεκριμένο είδος είναι από τα ομορφότερα αλλά και πιο δυσεύρετα. Ο λόγος είναι ότι ζει σε μεγαλύτερα βάθη από τα υπόλοιπα του είδους, ξεπερνώντας τα 40 μέτρα. Αυτό κάνει τον εντοπισμό αλλά και την συλλογή του ακόμα δυσκολότερη. Ο μέσος χρόνος που χρειάζεται μια "blue zair" για να φτάσει στην επιφάνεια χωρίς συνέπειες είναι 4 μέρες.
       

       
       
      Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από το μέλος @thanasis1976
    • By Aquazone Project Team
      Επιστημονικό Όνομα: Tropheus duboisi (Marlier 1959)
      Κοινές Ονομασίες: -
      Ελληνικό Όνομα: -
      Τάξη: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε τελικό μέγεθος τα 13 εκατοστά, ενώ το θηλυκό τα 12 εκατοστά.

      Βιότοπος: Ενδημικό της λίμνης Τανγκανίκα και πιο συγκεκριμένα θα το βρούμε στο βόρειο τμήμα της λίμνης κοντά στο Uvira του Κονγκό και κοντά στις περιοχές Kigoma , Cape Kabogo και Karilani στην Τανζανία. Ζει σε βραχώδη τμήματα της λίμνης και σε βάθος μεταξύ 5 και 15 μέτρων.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 8-9.2
      KH: 12-20°dkh
      GH: 14-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24°C-27°C
      Λίτρα: Η αυξημένη επιθετικότητα προς τα ψάρια του είδους τους, μας υποχρεώνει να τα φιλοξενούμε σε μεγάλες ομάδες. Τα ελάχιστα λίτρα και το ελάχιστο μήκος που απαιτείται, ποικίλει μεταξύ των συγγραφέων. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings ως ελάχιστο όριο ορίζονται τα 500 λίτρα και τα 150 εκατοστά μήκος. Τονίζεται επίσης ότι κάθε αρσενικός πρέπει να έχει την δική του συστάδα από πέτρες, η οποία να απέχει από του άλλου 30 εκατοστά. Αντίθετα ο Georg Zurlo αναφέρει τα 120 εκατοστά ως μήκος εισόδου. Συνδυάζοντας την βιβλιογραφία με εμπειρικές αναφορές, μπορούμε να καταλήξουμε στα 150 εκατοστά ως ελάχιστο μήκος εισόδου για μια ομάδα των 20 ατόμων.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Το Tropheus duboisi θεωρείται το λιγότερο επιθετικό είδος σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδα των tropheus. Μεγάλη σημασία έχει να φιλοξενηθεί σε μεγάλη ομάδα άνω των 15 ατόμων για να μετριαστεί αυτή η επιθετικότητα και τα ψάρια να μπουν στο ενυδρείο κατά προτίμηση όλα μαζί. Τα ισχυρότερα αρσενικά θα κυριαρχήσουν και θα οδηγήσουν τα πιο αδύναμα στον θάνατο εάν δεν παρέμβουμε απομακρύνοντας τα. H προσθήκη ενός νέου ατόμου, αφού έχει σχηματιστεί η ομάδα, είναι άκρως επισφαλής για τη σωματική ακεραιότητα του νέου ατόμου. Υπάρχουν αναφορές ότι η πιθανότητα επιβίωσης ενός νέου ατόμου αυξάνεται εφόσον γίνει πλήρης ανακατανομή του διακόσμου, κάτι που προκαλεί τριγμούς στην υπάρχουσα ιεραρχία. Παρ' όλα αυτά, καλό είναι να αποφεύγεται μιας και ούτε η παραπάνω προσέγγιση διασφαλίζει την επιβίωση του νέου ατόμου.

      Διαχωρισμός φύλου: Ο διαχωρισμός είναι αδύνατος όταν τα ψάρια είναι μικρά. Εισάγουμε στο ενυδρείο μεγάλο αριθμό μικρών και παρατηρώντας την συμπεριφορά τους αφαιρούμε τα επιπλέον αρσενικά. Αυτά είναι συνήθως εκείνα που καταλήγουν στις άνω γωνίες του ενυδρείου, οδηγούμενα από την επιθετικότητα των υπολοίπων.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως συμβαίνει με όλες τις Αφρικάνικες κιχλίδες που ζουν στα βραχώδη τμήματα της λίμνης Τανγκανίκα, χονδρόκοκκη άμμος και πολλές πέτρες είναι αυτό που χρειάζονται. Οι πέτρες παρέχουν σπηλιές και περάσματα για να νοιώθουν τα ψάρια ασφάλεια και να υποχωρούν εκεί για προστασία. Άμμος και πέτρες είναι προτιμότερο να είναι ασβεστολιθικά, ώστε να επιτύχουμε πιο εύκολα τις επιθυμητές σκληρότητες του νερού. Αν θέλουμε να βάλουμε κάποιο φυτό, αυτό θα πρέπει να είναι κάποιο ανθεκτικό είδος όπως κάποιο από το είδος vallisneria.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κινείται σε όλο το μήκος του ενυδρείου και πολλές φορές θα δούμε όλη την ομάδα να κολυμπάει μαζί, επιδεικνύοντας συμπεριφορά κοπαδιού.

      Διατροφή: Πρόκειται για φυτοφάγο ψάρι όπου στην φύση τρέφεται με άλγη που ξύνει από τις πέτρες. Στο ενυδρείο μας πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα τις τροφές που θα του παρέχουμε, καθώς τροφές με υψηλά ποσοστά ζωικής πρωτεΐνης θα οδηγήσουν στο bloat και σχεδόν σίγουρα στον θάνατο. Καλό θα ήταν τις πρώτες 2,3 μέρες να αφήσουμε τα ψάρια να τραφούν αποκλειστικά από τις άλγες του ενυδρείου, ώστε να προσαρμοστούν ευκολότερα πριν εισάγουμε στην διατροφή τους τροφές του εμπορίου. Ιδανικές θεωρούνται τροφές που είναι πλούσιες σε σπιρουλίνα, ενώ μπορεί να δεχθεί μικρά ποσοστά πρωτεΐνης μιας και στην φύση σκαλίζοντας την άλγη τρώει μαζί οστρακοειδή και διάφορους άλλους μικροοργανισμούς.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8-10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Με κιχλίδες που ονομάζονται gobies όπως του γένους eretmodous, Tanganicodus και spathodus είναι συμβατό όπως επίσης και με την οικογένεια των petrochromis και simochomis. Το καλύτερο πάντως είναι να το φιλοξενηθούν στο ενυδρείο μας ως μοναδικό είδος.

      Υποείδη και υβρίδια: Σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings, η ομάδα των Tropheus αποτελείται από 8 είδη: Tropheus Moorii, Tropheus Annectens, Tropheus Duboisi, Tropheus Brichardi, Tropheus sp. “black”, Tropheus sp. “red”, Tropheus sp.“Mpimbwe”, και Tropheus sp. “Ikola”. Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζούν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος. Για παράδειγμα, αν βάλουμε μια ομάδα Τ. duboisi με μια ομάδα Τ. moorii δεν θα έχουμε πρόβλημα. Αν όμως βάλουμε δύο διαφορετικές ποικιλίες από το είδος των Τ. moorii, το πιθανότερο είναι να υβριδίσουν.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Πρόκειται για στοματοεπωάζουσα κιχλίδα όπου ζευγαρώνει σε απομονωμένα σημεία του ενυδρείου. Η περίοδος επώασης διαρκεί περίπου 30 ημέρες και σε κάθε γέννα προκύπτουν περίπου 20 μικρά. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι σε αντίθεση με άλλες κιχλίδες, δεν συνιστάται η απομάκρυνση του θηλυκού σε ξεχωριστό ενυδρείο καθώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην γίνει αποδεκτό όταν επιστρέψει πίσω στο ενυδρείο και πιθανότατα θα κυνηγηθεί πολύ έντονα.

      Γενικές πληροφορίες: Η ομάδα των tropheus στην οποία ανήκει το Tropheus duboisi είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ψάρια της λίμνης Τανγκανίκα. Η έντονη επιθετικότητα που εμφανίζουν καθώς και το γεγονός ότι απαιτούν πολύ καθαρό νερό δίνει την εντύπωση ότι είναι απαγορευτικά για αρχάριους. Σίγουρα δεν είναι από τα ψάρια που συγχωρούν λάθη αυτού που τα φιλοξενεί, αλλά αν τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες δεν είναι κάτι το ακατόρθωτο. Καθαρό νερό, μικρά και συχνά γεύματα με τροφές υψηλής ποιότητας και πολύ σταθερές συνθήκες είναι αυτά που χρειάζονται και η ανταμοιβή από την μοναδική τους συμπεριφορά είναι δεδομένη.
       
       
       


      Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από τον Matthew Mannell
    • By AfricaTeam
      Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον χρήστη Δίας  
       
      Επιστημονικό Όνομα: Chindongo Demasoni (πρώην Pseudotropheus Demasoni)
      Κοινές Ονομασίες: Demasoni
      Ελληνικό Όνομα:
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το ψάρι αυτό φτάνει τα 8 εκατοστά μήκος στο φυσικό του περιβάλλον, αλλά έχει παρατηρηθεί ότι σε συνθήκες αιχμαλωσίας μπορεί να γίνει και μεγαλύτερο.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης malawi.
      Ζει κυρίως σε πετρώδεις περιοχές του βυθού, και σπανίως κολυμπάει σε ανοιχτό χώρο.
      Το φυσικό του περιβάλλον αποτελείται από πετρώδεις περιοχές και άμμο.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,6 - 8,6 (Ιδανικά: 8,2 )
      KH: 7 - 12°dKH
      GH: 7-14°dGH
      Θερμοκρασία: 25 - 28 °C (Ιδανικά: 26 °C )

      Λίτρα: Οι ελάχιστές απαιτήσεις για να φιλοξενηθεί στο ενυδρείο μας είναι τα 100 εκατοστά μήκος και τα 150 λίτρα, αν και όπως συμβαίνει με όλες τις κιχλίδες του είδους Mbuna όσο μεγαλύτερο είναι το ενυδρείο τόσο το καλύτερο.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Το ψάρι αυτό ζει σε ομάδες (10+ ψάρια ) διότι με αυτό τον τρόπο μετριάζεται η επιθετικότητα των ψαριών, αλλά παρατηρούνται και καλύτερες συμπεριφορές. Είναι περιοχικά ψάρια, γι'αυτό θα πρέπει να διασφαλίζονται πέτρες για όλα τα μέλη του κοπαδιού.

      Διαχωρισμός φύλου: Σχετικά εύκολος. Τα αρσενικά έχουν σκούρο μπλε χρωματισμό με ανοιχτές κάθετες μπλε ρίγες και τα θηλυκά έχουν ίδιο χρωματισμό, αλλά όχι τόσο έντονο. Τα αρσενικά του είδους τείνουν να γίνονται λίγο μεγαλύτερα απ'ότι τα θηλυκά. Τα ψάρια γεννιούνται όλα μπλε. Στην συνέχεια όσο μεγαλώνουν,αρχίζουν να παίρνουν το τελικό τους χρώμα.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να τα διατηρήσει στο ενυδρείο του, θα πρέπει να φτιάξει το περιβάλλον τους με πολλές πέτρες, (νταμάρι) και να δημιουργήσει σπηλιές καθώς είναι ψάρια επιθετικά και χρειάζονται κρυψώνες και για τους πιο αδύναμους του κοπαδιού. Επίσης, καλό είναι να χρησιμοποιείται άμμος καθώς τα ψάρια αυτά σκάβουν πολύ.Η χρήση αραγωνίτη ή αμμου θαλάσσης θα βοηθούσε να επιτύχουμε τις απαιτούμενες σκληρότητες.

      Ζώνη Κολύμβησης: Βυθός, αλλά και μεσαία στρώματα κολύμβησης

      Διατροφή: Τα ψάρια αυτά είναι κυρίως φυτοφάγα, γι'αυτό η διατροφή τους πρέπει να βασίζεται κατά μεγάλο μέρος σε φυτικές ύλες και ελάχιστα σε ζωικές. Ιδιαίτερα ελκυστική σε αυτά είναι η σπιρουλίνα. Μπορεί κάποιος να τα ταΐζει εκτός από τις τροφές του εμπορίου ακόμα και λαχανικά τα οποία να έχουν ζεματιστεί για 2 λεπτά και έπειτα κοπεί σε μικρά κομμάτια.
      Επίσης υπάρχει περίπτωση να επιτεθούν και στην άλγη του ενυδρείου η οποία έχει σχηματιστεί στα τοιχώματα και τις πέτρες.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Συνήθως 8 - 10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Είναι συμβατά σχεδόν με όλα τα είδη mbuna εκτός από μερικά είδη όπως ps.johanni, ps.saulosi, ps.cyaneorhabdos. l.mbamba. ps elongatus κ.α καθώς μπορεί να υπάρξει υβριδισμός.

      Υποείδη και υβρίδια: Σχετικά εύκολο να υβριδίσει με κάποια συγγενικά του ψάρια, γι'αυτό πρέπει να τηρούμε κάποια βασικά κριτήρια διαβίωσης.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη.H θηλυκιά εναποθέτει γύρω στα 15 αυγά τα οποία θα τα γονιμοποιήσει ο αρσενικός. Μετά το θηλυκό θα πάρει τα γονιμοποιημένα αυγά στο στόμα του και θα τα επωάσει μέχρι να εκκολαφθούν. Εφόσον το ζευγάρι του χαρεμιού ζευγαρώσει, το θηλυκό θα κρατήσει τα αυγά στο στόμα του ( στοματοεπωάζον ) για περίπου 20 με 25 μέρες μέχρι αυτά να αναπτυχθούν και να γίνουν γόνος. Καθ΄όλη τη διάρκεια που το θηλυκό ψάρι κρατά το γόνο στο στόμα του δεν τρέφεται.Μετά την ελευθέρωση του στο ενυδρείο σε περίπτωση κινδύνου αναζητά καταφύγιο στο στόμα της μητέρας. Είναι πολύ χαρακτηριστική η κίνηση της μητέρας που "ρουφάει" το γόνο για να τον προστατέψει.Τα μικρά τις πρώτες 2,3 μέρες δεν θα τρέφονται κανονικά, αλλά θα τρώνε από τον λεκιθικό τους σάκο και έπειτα θα αναζητήσουν τροφή. Καλό είναι να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τραφούν.

      Γενικές πληροφορίες: Η εν λόγω Κιχλίδα αξιολογήθηκε το 2006 απο την Διεθνή Ένωση για την Προστασία της Φύσης (IUCN) στην κόκκινη λίστα με τα απειλούμενα είδη που εκδίδει και χαρακτηρίστηκε ώς ευάλωτο είδος (Vulnerable ). Ώς σημαντικότερός κίνδυνος για το Pseudotropheus Demasoni έχει προσδιοριστεί η περιορισμένη διασπορά του στη λίμνη.
    • By AfricaTeam
      Επιστημονικό Όνομα: Cyphotilapia Frontosa (Kigoma) (Boulenger, 1906)
      Κοινές Ονομασίες: 7-stripe Frontosa
      Ελληνικό Όνομα:

      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Τα αρσενικά του είδους μπορούν να αγγίξουν τα 40 εκατοστά μαζί με την ουρά, ενώ τα θηλυκά λίγο λιγότερο.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Ζει σε πετρώδη, βαθιά και σχετικά κρύα νερά. Στη φύση συναντάται σε κοπάδια.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 8,6 – 9,5 (Ιδανικά: 9,1)
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH (Ιδανικά: 16°dGH)
      Θερμοκρασία: 24-27 °C (Ιδανικά: 25 °C)

      Λίτρα: Μπορούν να ζήσουν σε χαρέμια 1 αρσενικό με 3 ή 4 θηλυκά και τα ελαχιστα λίτρα είναι τα 500. Το σωστότερο όμως είναι να μπουν σε ομάδα, οπότε και τα λίτρα αυξάνονται.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Σχετικά φιλήσυχο ψάρι σε κατάλληλα λίτρα, αλλά μπορεί κάλλιστα να επιτεθεί θανάσιμα όταν τίθεται θέμα κυριαρχίας.

      Διαχωρισμός φύλου: Τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά του είδους αυτού παρουσιάζουν το ίδιο χρώμα, αλλά και την χαρακτηριστική καμπούρα πάνω στο κεφάλι τους, όμως στα αρσενικά είναι πιο μεγάλη και έντονη. Επίσης, τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα απ'ότι τα θηλυκά, αλλά και το κυρίαρχο αρσενικό παρουσιάζει εντονότερα χρώματα.
      Όταν είναι μικρά έχουν κυρίως άσπρο χρώμα, με μαύρες ρίγες και μπλε πτερύγια που όταν μεγαλώνουν γίνονται εντονότερα αλλά αποκτούν και την καμπούρα. Μια πρώτη ένδειξη για το φύλλο τους, είναι μετά απο 1 χρόνο, παρατηρούμε οτι στο αρσενικό,τα θωρακικά πτερύγια, είναι πολύ πιο μακρύτερα απο τα θηλυκά.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να φιλοξενήσει αυτό το είδος, θα πρέπει να φτιάξει το ενυδρείο του με πέτρες οι οποίες θα σχηματίζουν φωλιές και περάσματα, αλλά και η άμμος καλό θα είναι να είναι ασβεστολιθική για το λόγο ότι ζουν σε σκληρό νερό.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κυρίως στον βυθό. Αλλά πάνε και στα μέσα στρώματα.

      Διατροφή: Είναι κυρίως σαρκοφάγο. Τρέφεται με όλες τις τροφές του εμπορίου, σε πέλετς, ακόμα και κάποια φλέικς. Επίσης, μπορεί κάποιος να τα ταΐσει και χειροποίητες τροφές που έχουν βάση το ψάρι. Πολύ προσοχή πρέπει να δοθεί στο οι τροφές να είναι βυθιζόμενες και όχι επιπλέουσες για αποφυγή μιας ασθένειας ονόματι float. Τρώγοντας απο την επιφάνεια αυτά τα ψάρια πάνε κόντρα στη φύση τους σαν ψάρια βυθού που είναι και έτσι αποθηκεύεται αέρας μέσα τους με καταστροφικά αποτελέσματα αν δεν πράξουμε άμεσα.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 25 χρόνια υπό καλές συνθήκες

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μπορεί κάλλιστα να συστεγαστεί σε ενυδρείο με κάποιες ανοκιχλίδες Τanganyika, αλλά απαραίτητο είναι να έχουν τις ίδιες διατροφικές συνήθειες. Επίσης, σε ένα τέτοιο ενυδρείο μπορεί να μπει και το γατόψαρο synodontis όμως καλό είναι να αποφεύγεται αν θέλουμε να επιβιώσει ο γόνος.

      Υποείδη και υβρίδια: Η ομάδα των Cyphotilapia αποτελείται από 3 είδη: "Cyphotilapia Frontosa", "Cyphotilapia Gibberosa", "Cyphotilapia Sp. North". Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζουν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Δεν είναι δύσκολο να ζευγαρώσει σε κατάσταση αιχμαλωσίας εφόσον τηρηθούν τα απαραίτητα λίτρα, τα απαραίτητα άτομα και ο κατάλληλος διάκοσμος.
      Είναι στοματοεπωάζον ψάρι. Το θηλυκό θα πάρει τα αυγά στο στόμα του και ο αρσενικό θα τα γονιμοποιήσει. Ο χρόνος που θα χρειαστεί περίπου για να γίνουν τα αυγά σε γόνο είναι περίπου 35 με 40 μέρες ανάλογα την εμπειρία του θηλυκού αλλά και την θερμοκρασία. Μόλις το θηλυκό απελευθερώσει τα μικρά, τότε αυτά θα τρέξουν να κρυφτούν σε μικρά ανοίγματα. Έπειτα θα αρχίσουν να αναζητούν την τροφή τους, γι'αυτό θα είναι καλό να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τραφούν.

      Γενικές πληροφορίες: Πολλοί χαρακτηρίζουν το συγκεκριμένο ψάρι σαν τον βασιλιά της Tanganyika. Δικαιολογημένα αφού και μόνο από το μέγεθος του σε συνεπαίρνει. Τα μακριά του πτερύγια και το χαρακτηριστικό αργό κολύμπι του, υποστηρίζουν με ευκολία την ονομασία. Ζώντας στα 15-20 μέτρα, το να συλλέξεις αυτό το ψάρι απαιτεί πολύ κόπο, αφού μόνο για να βγει στην επιφάνεια χωρίς συνέπειες θέλει 2-3 μέρες προσαρμογή στις πιέσεις. Όλα αυτά αφού πρώτα αιχμαλωτιστεί σε αυτά τα βάθη.
       
      Πηγή φωτογραφίας: http://www.aquariumslife.com
       
    • By AfricaTeam
      (Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον χρήστη Δίας)
       
      Επιστημονικό Όνομα: Tropheus Moorii Moliro
      Κοινές Ονομασίες:
      Ελληνικό Όνομα:
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Φτάνουν τα 14 εκατοστά μήκος μαζί με την ουρά.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika.Ζει σε βραχώδεις περιοχές με άμμο και σε μεγάλα βάθη.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,8 - 9 (Ιδανικά: 8.5
      KH: 14 - 20°dKH
      GH: 12 - 20°dGH
      Θερμοκρασία: 24 - 27 °C (Ιδανικά: 26 °C)

      Λίτρα: Η αυξημένη επιθετικότητα προς τα ψάρια του είδους τους, μας υποχρεώνει να τα φιλοξενούμε σε μεγάλες ομάδες. Τα ελάχιστα λίτρα και το ελάχιστο μήκος που απαιτείται, ποικίλει μεταξύ των συγγραφέων. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings ως ελάχιστο όριο ορίζονται τα 500 λίτρα και τα 150 εκατοστά μήκος. Τονίζεται επίσης ότι κάθε αρσενικός πρέπει να έχει την δική του συστάδα από πέτρες, η οποία να απέχει από του άλλου 30 εκατοστά. Αντίθετα ο Georg Zurlo αναφέρει τα 120 εκατοστά ως μήκος εισόδου. Συνδυάζοντας την βιβλιογραφία με εμπειρικές αναφορές, μπορούμε να καταλήξουμε στα 150 εκατοστά ως ελάχιστο μήκος εισόδου για μια ομάδα των 20 ατόμων.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Τα ψάρια αυτά πρέπει να κρατούνται σε ομάδες άνω των 15 ψαριών, καθώς ζουν σε κοπάδια, αλλά αυτό τα κάνει να μετριάζουν την επιθετικότητα τους. Επιπρόσθετα, λόγω της περιοχικότητας που μπορεί να αναπτύξουν,καλό είναι να μπαίνουν όλα μαζί από την αρχή, και όχι σταδιακά. Αν πρέπει στη συνέχεια να προστεθεί κάποιο ψάρι, καλό θα ήταν να μπει σε νεαρή ηλικία, και όχι μόνο ένα , αλλά από δύο και πάνω, και για μερικές μέρες να είναι υπό παρακολούθηση.  Αν υπάρξει τσακωμός μεταξύ αρσενικών για την κυριαρχία του ενυδρείου, και υπάρξει τραυματίας ηττημένος τότε πρέπει να δράσουμε άμεσα και να τον απομακρύνουμε από το ενυδρείο.

      Διαχωρισμός φύλου: Είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε το φύλο των ψαριών αυτών. Τα ψάρια του είδους αυτού, κατά την νεαρή τους ηλικία παρουσιάζουν ένα πρασινωπό χρώμα και κατά την ενηλικίωση τους αρχίζουν και αποκτούν το κόκκινο χρώμα τους το οποίο είναι ιδιαίτερα εμφανές στα πτερύγια τους..
      Διαχωρισμός μπορεί να γίνει, παρατηρώντας κάποια σημάδια που έχουν τα δύο φύλα του είδους αυτού, όμως σίγουρη ταυτοποίηση φύλου μπορεί να γίνει από τα γεννητικά του όργανα.Αυτή η διαδικασία πρέπει να γίνει από κάποιον ειδικό.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Είναι πετρόψαρα, γι'αυτό ο διάκοσμος του ενυδρείου θα πρέπει να αποτελείται κυρίως από πέτρες. Επίσης, καλό υπόστρωμα για τα ψάρια αυτά είναι η άμμος. Ιδιαίτερα καλή είναι η άμμος θαλάσσης ή ο αραγωνίτης,ο οποίος μπορεί να ανεβάσει το ph και τις σκληρότητες του νερού.
      Επιπρόσθετα, τα tropheus αγαπάνε τα δυνατά ρεύματα, γι'αυτο απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπάρχει καλή κυκλοφορία στο ενυδρείο μας, που να διασφαλίζει καλή οξυγόνωση και καθαριότητα.


      Ζώνη Κολύμβησης: Κινούνται κυρίως στον βυθό αλλά και στις ενδιάμεσες ζώνες.

      Διατροφή: Είναι φυτοφάγα, γι'αυτό η διατροφή τους πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά σε φυτικές τροφές. Ιδιαίτερα ελκυστική για αυτά είναι η σπιρουλίνα που μπορεί να περιέχεται σε μερικές τροφές του εμπορίου. Τα ψάρια αυτά είναι επιρρεπή στο bloat (μια ασθένεια των αφρικάνικων κιχλίδων), γι'αυτό η διατροφή τους θα πρέπει να είναι ισορροπημένη. Η διατροφή τους με ζωική πρωτεΐνη, αλλά και η υπερκατανάλωση σπιρουλίνας μπορεί να προκαλέσει την προαναφερθείσα ασθένεια.


      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Περίπου 10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μπορούν να συμβιώσουν σχεδόν με όλα τα είδη tropheus, εκτος  αν ειναι της ιδίας οικογενείας, αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να αυξηθούν τα λίτρα συντήρησής τους. Εκτός από τα tropheus, οι συγκάτοικοι τους, θα πρέπει να προσδιορίζονται ανάλογα με τον χαρακτήρα του ψαριού, με τις διατροφικές τους συνήθειες και το μέγεθος.
      Ιδανικοί συγκάτοικοι είναι τα γένη της οικογένειας julidochromis, eretmodus Και tanganicodus.

      Υποείδη και υβρίδια: Σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings, η ομάδα των Tropheus αποτελείται από 8 είδη: Tropheus Moorii, Tropheus Annectens, Tropheus Duboisi, Tropheus Brichardi, Tropheus sp. “black”, Tropheus sp. “red”, Tropheus sp.“Mpimbwe”, και Tropheus sp. “Ikola”. Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζούν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία ομάδα στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος. Για παράδειγμα, αν βάλουμε μια ομάδα Τ. duboisi με μια ομάδα Τ. moorii δεν θα έχουμε πρόβλημα. Αν όμως βάλουμε δύο διαφορετικές ποικιλίες από το είδος των Τ. moorii, το πιθανότερο είναι να υβριδίσουν.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Πρόκειται για στοματοεπωάζουσα κιχλίδα όπου ζευγαρώνει σε απομονωμένα σημεία του ενυδρείου. Η περίοδος επώασης διαρκεί περίπου 30 ημέρες και σε κάθε γέννα προκύπτουν περίπου 20 μικρά. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι σε αντίθεση με άλλες κιχλίδες, δεν συνιστάται η απομάκρυνση του θηλυκού σε ξεχωριστό ενυδρείο καθώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην γίνει αποδεκτό όταν επιστρέψει πίσω στο ενυδρείο και πιθανότατα να κυνηγηθεί πολύ έντονα.
       
      Γενικές πληροφορίες: Η ομάδα των tropheus, στην οποία ανήκει το Tropheus duboisi είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ψάρια της λίμνης Τανγκανίκα. Η έντονη επιθετικότητα που εμφανίζουν καθώς και το γεγονός ότι απαιτούν πολύ καθαρό νερό δίνει την εντύπωση ότι είναι απαγορευτικά για αρχάριους. Σίγουρα δεν είναι από τα ψάρια που συγχωρούν τα λάθη αυτού που τα φιλοξενεί, αλλά αν τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες δεν είναι κάτι το ακατόρθωτο. Καθαρό νερό, μικρά και συχνά γεύματα με τροφές υψηλής ποιότητας και πολύ σταθερές συνθήκες είναι αυτά που χρειάζονται και η ανταμοιβή από την μοναδική τους συμπεριφορά είναι δεδομένη.
    • By AfricaTeam
      (Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν απο τα μέλη kokalo,Δίας)
       
      Επιστημονικό Όνομα: Tropheus Sp. "Ikola" (Boulenger, 1898)
      Κοινές Ονομασίες: Yellow banded tropheus, Tropheus yellow, Tropheus ikola kaiser
      Ελληνικό Όνομα:

      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε τελικό μέγεθος τα 13 εκατοστά, ενώ το θηλυκό τα 12 εκατοστά.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Ζει σε βραχώδης περιοχές με άμμο.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      ΡH 7,8-9
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24-27 ° C(ιδανικά 25°C)

      Λίτρα: Η αυξημένη επιθετικότητα προς τα ψάρια του είδους τους, μας υποχρεώνει να τα φιλοξενούμε σε μεγάλες ομάδες. Τα ελάχιστα λίτρα και το ελάχιστο μήκος που απαιτείται, ποικίλει μεταξύ των συγγραφέων. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings ως ελάχιστο όριο ορίζονται τα 500 λίτρα και τα 150 εκατοστά μήκος. Τονίζεται επίσης ότι κάθε αρσενικός πρέπει να έχει την δική του συστάδα από πέτρες, η οποία να απέχει από του άλλου 30 εκατοστά. Αντίθετα ο Georg Zurlo αναφέρει τα 120 εκατοστά ως μήκος εισόδου. Συνδυάζοντας την βιβλιογραφία με εμπειρικές αναφορές, μπορούμε να καταλήξουμε στα 150 εκατοστά ως ελάχιστο μήκος εισόδου για μια ομάδα των 20 ατόμων.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Τα ψάρια αυτά πρέπει να κρατούνται σε ομάδες άνω των 15 ψαριών, καθώς ζουν σε κοπάδια, αλλά αυτό τα κάνει να μετριάζουν την επιθετικότητα τους. Επιπρόσθετα, λόγω της περιοχικότητας που μπορεί να αναπτύξουν,καλό είναι να μπαίνουν όλα μαζί από την αρχή, και όχι σταδιακά. Αν πρέπει στη συνέχεια να προστεθεί κάποιο ψάρι, καλό θα ήταν να μπει σε νεαρή ηλικία, και όχι μόνο ένα , αλλά από δύο και πάνω, και για μερικές μέρες να είναι υπό παρακολούθηση.  Αν υπάρξει τσακωμός μεταξύ αρσενικών για την κυριαρχία του ενυδρείου, και υπάρξει τραυματίας ηττημένος τότε πρέπει να δράσουμε άμεσα και να τον απομακρύνουμε από το ενυδρείο.


      Διαχωρισμός φύλου: Είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε το φύλο των ψαριών αυτών. Κατά την νεαρή τους ηλικία έχουν ένα μαύρο - γκρι χρώμα με ελάχιστο κίτρινο, και κατά την ενηλικίωση τους αρχίζουν να αποκτούν μια μεγάλη και παχιά κίτρινη γραμμή στην μέση του σώματος τους.
      Διαχωρισμός μπορεί να γίνει όσον αφορά κάποια σημάδια που τείνουν να έχουν τα φύλα του είδους αυτού, όμως σίγουρη ταυτοποίηση μπορεί να γίνει από τα γεννητικά όργανα του ψαριού. Αλλά αυτή η διαδικασία θα πρέπει να γίνει από κάποιον ειδικό.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως συμβαίνει με όλες τις Αφρικάνικες κιχλίδες που ζουν στα βραχώδη τμήματα της λίμνης Τανγκανίκα, χονδρόκοκκη άμμος και πολλές πέτρες είναι αυτό που χρειάζονται. Οι πέτρες παρέχουν σπηλιές και περάσματα για να νοιώθουν τα ψάρια ασφάλεια και να  καταφεύγουν εκεί για προστασία. Άμμος και πέτρες είναι προτιμότερο να είναι ασβεστολιθικά, ώστε να επιτύχουμε πιο εύκολα τις επιθυμητές σκληρότητες του νερού. Αν θέλουμε να βάλουμε κάποιο φυτό, αυτό θα πρέπει να είναι κάποιο ανθεκτικό είδος όπως κάποιο από το είδος vallisneria.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κινείται σε όλο το μήκος του ενυδρείου και πολλές φορές θα δούμε όλη την ομάδα να κολυμπάει μαζί, επιδεικνύοντας συμπεριφορά κοπαδιού.

      Διατροφή: Πρόκειται για φυτοφάγο ψάρι όπου στην φύση τρέφεται με άλγη που ξύνει από τις πέτρες. Στο ενυδρείο μας πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα τις τροφές που θα του παρέχουμε, καθώς τροφές με υψηλά ποσοστά ζωικής πρωτεΐνης θα οδηγήσουν στο bloat και σχεδόν σίγουρα στον θάνατο. Καλό θα ήταν την πρώτη και για δυο τρεις μέρες να αφήσουμε τα ψάρια να τραφούν αποκλειστικά από τις άλγες του ενυδρείου, ώστε να προσαρμοστούν ευκολότερα, πριν εισάγουμε στην διατροφή τους τροφές του εμπορίου. Ιδανικές θεωρούνται τροφές που είναι πλούσιες σε σπιρουλίνα, ενώ μπορεί να δεχθεί μικρά ποσοστά πρωτεΐνης μιας και στην φύση σκαλίζοντας την άλγη τρώει μαζί οστρακοειδή και διάφορους άλλους μικροοργανισμούς.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8 με 10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Με κιχλίδες που ονομάζονται gobies όπως του γένους eretmodous, Tanganicodus και spathodus είναι συμβατό όπως επίσης και με την οικογένεια των petrochromis και simochomis. Το καλύτερο πάντως είναι να το φιλοξενηθούν στο ενυδρείο μας ως μοναδικό είδος.

      Υποείδη και υβρίδια: Σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings, η ομάδα των Tropheus αποτελείται από 8 είδη: Tropheus Moorii, Tropheus Annectens, Tropheus Duboisi, Tropheus Brichardi, Tropheus sp. “black”, Tropheus sp. “red”, Tropheus sp.“Mpimbwe”, και Tropheus sp. “Ikola”. Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζουν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να
      επιλέγουμε μία από κάθε είδος. Για παράδειγμα, αν βάλουμε μια ομάδα Τ. duboisi με μια ομάδα Τ. moorii δεν θα έχουμε πρόβλημα. Αν όμως βάλουμε δύο διαφορετικές ποικιλίες από το είδος των Τ. moorii, το πιθανότερο είναι να υβριδίσουν.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη. Εφόσον το ζεύγος εκ της ομάδας ζευγαρώσει, το θηλυκό θα κρατήσει στο στόμα του (στοματοεπωάζον) τα αυγά για περίπου 25 με 30 μέρες (ανάλογα το θηλυκό), μέχρι να γίνουν γόνος  Ένα θηλυκό μπορεί να κρατήσει από 5 μέχρι 15 αυγά. Μόλις τα αυγά γίνουν ψάρια,η μητέρα θα τα ελευθερώσει, αλλά δεν θα τα αφήσει μόνα. Θα τα κρατάει και θα τα θρέφει μέχρι να μην χωράνε άλλο στο στόμα της. Τότε είναι η ώρα για την οριστική τους απελευθέρωση.

      Γενικές πληροφορίες: Η ομάδα των Τropheus στην οποία ανήκει το Tropheus sp. Ikola είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ψάρια της λίμνης Τανγκανίκα. Η έντονη
      επιθετικότητα που εμφανίζουν καθώς και το γεγονός ότι απαιτούν πολύ καθαρό νερό δίνει την εντύπωση ότι είναι απαγορευτικά για αρχάριους. Σίγουρα δεν είναι από τα ψάρια που συγχωρούν λάθη αυτού που τα φιλοξενεί, αλλά αν τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες δεν είναι κάτι το ακατόρθωτο. Καθαρό νερό, μικρά και συχνά γεύματα με τροφές υψηλής ποιότητας, και πολύ σταθερές συνθήκες, είναι αυτά που χρειάζονται, και η ανταμοιβή από την μοναδική τους συμπεριφορά είναι δεδομένη.
       

       

       

       

       

    • By AfricaTeam
      (Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν απο τα μέλη johnbaggios και Irakles)
       
      Επιστημονικό Όνομα: Neolamprologus Brichardi
      Κοινές Ονομασίες: Lamprologus Brichardi, Neolamprologus Pulcher
      Ελληνικό Όνομα: Πριγκίπισσα του Μπουρουντί
      Γενική κατηγορία: Cichids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae
       
      Μέγεθος: Το τελικό μέγεθος του αρσενικού φτάνει περίπου τα 10 εκατοστά, ενώ το θηλυκό είναι ελαφρώς μικρότερο.
       
      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Ζει σε βραχώδεις περιοχές με άμμο.
       
      Συντήρηση στο ενυδρείο
      ΡH: 7,8-9
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24-27 ° C ( Iδανικά 25°C )
       
      Λίτρα: Το N. Brichardi στην φύση ζει σε μεγαλες ομάδες εκατοντάδων ψαριών, καταλαμβάνοντας μεγάλες πέτρινες εκτάσεις. Στο ενυδρείο μας, μια γυάλα 200 λίτρων και 110 εκατοστών μήκος, είναι κατάλληλη για ένα ζευγάρι και τα μικρά τους.
       
      Κοινωνική συμπεριφορά: Αν και πολύ επιθετικό ψάρι όσο αφορά τα άλλα είδη, η συμπεριφορά του N.Brichardi προς τα μέλη της οικογένειας είναι πραγματικά αξιοσημείωτη, αφού έχει παρατηρηθεί οι γονείς να αφήνουν τις πρώτες και μεγαλήτερες σε ηλικία γενιές να μπαίνουν στην περιοχή τους, και εκτός αυτού, να τους βοηθάνε στο μεγάλωμα των νεότερων.
       
      Διαχωρισμός φύλου: Δυστυχώς ο διαχωρισμός είναι αρκετά δύσκολος αφού αρσενικό και θηλυκό δεν διαφέρουν πολύ. Η διαφορά μεγέθους του αρσενικού, και το ελαφρώς μεγαλύτερο ραχαίο πτερύγιο μπορεί να βοηθήσει στην ταυτοποίηση, αλλά φυσικά η πολύωρη παρατήρηση συμπεριφοράς είναι το κλειδί.
       
      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως συμβαίνει με όλες τις Αφρικάνικες κιχλίδες που ζουν στα βραχώδη τμήματα της λίμνης Τανγκανίκα, χονδρόκοκκη άμμος και πολλές πέτρες είναι αυτό που χρειάζονται. Οι πέτρες παρέχουν σπηλιές και περάσματα για να νοιώθουν τα ψάρια ασφάλεια, και να  καταφεύγουν εκεί για προστασία. Άμμος και πέτρες είναι προτιμότερο να είναι ασβεστολιθικά, ώστε να επιτύχουμε πιο εύκολα τις επιθυμητές σκληρότητες του νερού. Αν θέλουμε να βάλουμε κάποιο φυτό, αυτό θα πρέπει να είναι κάποιο ανθεκτικό είδος όπως κάποιο από το είδος vallisneria.
       
      Ζώνη Κολύμβησης: Κυρίως κινείται στο βυθό κοντά στις πέτρες και δύσκολα θα αφήσει την περιοχή του ειδικά όταν υπάρχει γόνος.
       
      Διατροφή: Πρόκειται για σαρκοφάγο ψάρι. Οπότε η διατροφή του θα πρέπει να αποτελείται κυρίως από ζωικές πρωτεΐνες όπως dafnia και krill, ή και ακόμα τροφές του εμπορίου ειδικά για τις ανάγκες του. Σίγουρα δεν θα πρέπει να παραλείπουμε και τις φυτικές τροφές όπως η σπιρουλίνα για να υπάρχει μια ισορροπημένη διατροφή.
       
      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 5 με 8 χρόνια.
       
      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Σίγουρα ο καλύτερος τρόπος για να διατηρήσουμε το N. Brichardi είναι μόνο του (species ενυδρείο), αλλά αν παρ’ όλα αυτά θέλουμε να βάλουμε συγκάτοικους, τότε σίγουρα θα χρειαστούμε ένα αρκετά μεγάλο ενυδρείο με ελάχιστο μήκος τα 120 εκατοστά. Οι συγκάτοικοι προτιμότερο είναι να φτάνουν ή και να ξεπερνάνε το Ν. Brichardi σε μέγεθος για να μπορέσουν να αντέξουν την επιθετικότητα του, ειδικά σε περιόδους αναπαραγωγής. Όπως και να έχει, το πιο πιθανό, είναι το ζευγάρι να είναι το κυρίαρχο στο ενυδρείο.
       
      Υποείδη και υβρίδια: Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες του είδους, που βρίσκονται διασκορπισμένες σε όλο το μήκος και πλάτος της λίμνης. Οι διαφορές τους είναι ελάχιστες αλλά μέσα στην οικογένεια Neolamprologus έχουμε μερικά υποείδη τα οποία καλό θα είναι να αποφεύγουμε να βάζουμε στο ίδιο ενυδρείο λόγω κινδύνου υβριδισμού.
       
      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη. Αφού στο ενυδρείο έχουμε ένα πιστοποιημένο ζευγάρι, τότε από το μέγεθος των 5 εκατοστών περίπου είναι αρκετά ώριμα για αναπαραγωγή.
      Είναι γνωστό οτι γεννάνε αρκετούς απογόνους την κάθε φορά (φτάνοντας τους 100+), δημιουργώντας σε μερικούς μήνες ολόκληρη αποικία.
       
      Γενικές πληροφορίες: Σαν τελικό συμπέρασμα είναι οτι πρόκειται για μια εκπληκτική κιχλίδα, με εκρηκτικό ταπεραμέντο, που μπορεί να δώσει στον χομπίστα αρκετές συγκινήσεις.
      Οι γέννες, το μεγάλωμα του γόνου και η σπάνια κοινωνική του συμπεριφορά συναρπάζει και υπόσχεται ατελείωτες ώρες ευχαρίστησης.
       
       

       

       

    • By AfricaTeam
      Επιστημονικό Όνομα: Nimbochromis venustus
      Κοινές Ονομασίες: Venustus
      Ελληνικό Όνομα: -
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Οικογένεια: Haplochromine
      Μέγεθος: Τα αρσενικά του είδους μπορούν να αγγίξουν τα 28cm μαζί με την ουρά, ενώ τα θηλυκά λιγότερο.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Malawi. Ζει σε αμμώδες και σχετικά ρηχά νερά. (περίπου μέχρι τα 15μέτρα) όπου θα βρει και θα κυνηγήσει μικρά σε ηλικία ή μέγεθος ψάρια.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7.2-8,8 (Ιδανικά:8)
      KH: 14-20°dKH
      GH: 10-18°dGH (Ιδανικά: 16°dGH)
      Θερμοκρασία: 24-27 °C (Ιδανικά: 25 °C)

      Λίτρα: Μπορούν να ζήσουν σε χαρέμι 1 αρσενικό με 3 ως 6 θηλυκά και τα ελάχιστα λίτρα είναι τα 450 για ένα χαρέμι

      Κοινωνική συμπεριφορά: Ψάρι αρπακτικό που οτιδήποτε άλλο ψάρι χωράει στο στόμα του θα το κυνηγήσει ή θα του στήσει ενέδρα για να γίνει το γεύμα του δεν συνιστάται η συγκατοίκηση με μικρότερα ή νεαρότερα ψάρια

      Διαχωρισμός φύλου: Τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά του είδους αυτού παρουσιάζουν τον ίδιο χρωματισμό κατά την νεαρή ηλικία (ελαφρύ κίτρινο με καφέ στρόγγυλα στίγματα. ) Κατά την ενηλικίωση και περίπου λίγο πριν την εποχή του ζευγαρώματος το αρσενικό αποκτά μπλε χρωματισμό στο κεφάλι και ποιο έντονο κίτρινο στο σώμα καθώς φεύγουν και τα στίγματα. . Επίσης, τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα απ΄ ότι τα θηλυκά,. Ασφαλείς διαχωρισμός του φύλλου γίνεται μετά την σεξουαλική του ωρίμανση .

      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να φιλοξενήσει αυτό το είδος, θα πρέπει να φτιάξει το ενυδρείο του με πολύ άμμο και πέτρες οι οποίες θα σχηματίζουν φωλιές και περάσματα, αλλά και η άμμος καλό θα είναι να είναι ασβεστολιθική για το λόγο ότι ζουν σε σκληρό νερό. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι ένα μεγάλο ψάρι και πρέπει να του εξασφαλίσουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χώρο κολύμβησης .

      Ζώνη Κολύμβησης: Σε όλα τα στρώματα του ενυδρείου άλλα η αγαπημένη του συνήθεια είναι να ξαπλώνει στην άμμο στήνοντας ενέδρα προς εύρεση τροφής..

      Διατροφή: Είναι σαρκοφάγο. Τρέφεται με όλες τις τροφές του εμπορίου πρωτεΐνης, σε πέλετς, . Επίσης, μπορεί κάποιος να τα ταΐσει και χειροποίητες τροφές που έχουν βάση το ψάρι. Πολύ προσοχή πρέπει να δοθεί στο οι τροφές να είναι και βυθιζόμενες και όχι επιπλέουσες για αποφυγή της ασθένειας Malawi float . Τρώγοντας από την επιφάνεια αυτά τα ψάρια εγκλωβίζεται αέρας μέσα τους με καταστροφικά αποτελέσματα.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Έως και δέκα χρόνια υπό καλές συνθήκες
       
      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μπορεί να συστεγαστεί σε ενυδρείο με κάποιες μεγάλες κιλχίδες Haps , αλλά απαραίτητο είναι να έχουν τις ίδιες διατροφικές συνήθειες και σε πολύ μεγάλα ενυδρεία .
       
      Υποείδη και υβρίδια: Έχουν αναφερθεί υβρίδια και πρέπει να αποφεύγεται η συγκατοίκηση με το Nimbochromis Livingstonii
      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Δεν είναι δύσκολο να ζευγαρώσει σε κατάσταση αιχμαλωσίας εφόσον τηρηθούν τα απαραίτητα λίτρα, τα απαραίτητα άτομα και ο κατάλληλος διάκοσμος.
      Είναι στοματοεπωάζον ψάρι. Το θηλυκό θα πάρει τα αυγά στο στόμα του αφού το αρσενικό τα γονιμοποιήσει. Ο χρόνος που θα χρειαστεί περίπου για να γίνουν τα αυγά γόνος είναι περίπου 21 με 25 ημέρες ανάλογα την εμπειρία του θηλυκού αλλά και την θερμοκρασία. Μόλις το θηλυκό απελευθερώσει τα μικρά, τότε αυτά θα τρέξουν να κρυφτούν σε μικρά ανοίγματα. Έπειτα θα αρχίσουν να αναζητούν την τροφή τους, γιαυτό θα είναι καλό να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τραφούν. Ένα ενήλικο θηλυκό γεννά περίπου 150 ψαράκια .

      Γενικές πληροφορίες: Ένας θηρευτής της λίμνης με επιθετικό χαρακτήρα και άγρια ομορφιά . Στα αξιοσημείωτα είναι ο τρόπος που στήνει ενέδρα στα θηράματα του ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι το κυρίαρχο αρσενικό στο ενυδρείο δεν θα ανεχτεί άλλα αρσενικά και θα τα κυνηγήσει μέχρι να τα σκοτώσει.
       

       

       

       

       

       

       
      Οι φωτογραφίες είναι από τα ενυδρεία των μελών μας tkalamat και johnbaggios.
    • By AfricaTeam
      (φώτο από το διαδίκτυο)
       
      Επιστημονικό Όνομα: Paracyprichromis Nigripinis
      Κοινές Ονομασίες: Blue Neon
      Ελληνικό Όνομα: -

      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae
       
      Μέγεθος: Το είδος αυτό μπορεί να φτάσει τα 11 εκατοστά σε πλήρη ανάπτυξη. Τα θηλυκά λίγο  μικρότερα.
       
      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika.  Ζεί σε βραχώδεις περιοχές με σπηλιές, όπου ο βυθός αποτελείται από πέτρες και άμμο, σε βάθη από 10 ως 40 μέτρα.
       
      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 8 - 9,4 (Ιδανικά: 8,6)
      KH: 12 - 20 °dKH
      GH: 11 – 20 °dGH
      Θερμοκρασία: 23 - 27 °C  (Ιδανικά: 25 °C)
       
      Λίτρα: Τα ελάχιστα λίτρα που μπορεί να φιλοξενηθεί είναι τα 300 και 120 εκατοστά μήκος ενυδρείου με ελάχιστο αριθμό τα 8-10 άτομα.
      Τα ψάρια αυτά ζουν σε κοπάδια στα οποία αντιστοιχούν πολλές θηλυκές σε έναν αρσενικό.
      Μπορούν να φιλοξενηθούν και παραπάνω απο ένα αρσενικά αν τηρηθούν τα απαραίτητα λίτρα και οι συνθήκες διαβίωσης.
       
      Κοινωνική συμπεριφορά: Φιλήσυχο είδος. Καλό είναι να μην συμβιώνει με άλλα μεγαλύτερα είδη καθώς μπορεί να τεθεί θέμα επιβίωσης.
       
      Διαχωρισμός φύλου: Τα αρσενικά του είδους έχουν κόκκινο χρώμα με μπλέ οριζόντιες ρίγες  και μπλέ καταλήξεις στα πτερύγια τους, ενώ τα θηλυκά έχουν πιο μουντά χρώματα.
       
      Διακόσμηση ενυδρείου: Δεν έχει να κάνει αποκλειστικά με αυτά τα ψάρια, αλλά και απο τα ψάρια που θα τα συνδιάσουμε. Αν μπουν μόνα τους σε ένα ενυδρείο, χαμηλός φωτισμός, άμμος για υπόστρωμα και λίγες πέτρες (ψηλές κάθετες που να δημιουργούν σπηλιές) είναι αρκετές για την συμβίωση τους. Σε αντίθεση με τα Cyprichromis τους αρέσει να κολυμπάνε κοντά σε βραχώδης περιοχές και όχι σε ανοιχτά νερά, ιδιαίτερα τα θυληκά θα εκτιμήσουν μικρά περάσματα και ''κρυψώνες''.
       
      Ζώνη Κολύμβησης: Μέσες και πάνω ζώνες κολύμβησης.
       
      Διατροφή: Σαρκοφάγο είδος. Παρόλο των διατροφικών του συνηθειών, δεν μπορεί να τραφεί με άλλα ψάρια, αλλά στο φυσικό του περιβάλλον τρέφεται με ζωοπλακτόν. Το μικρό του στόμα δεν του επιτρέπει την κατάπωση μεγάλων τροφών, γι'αυτό καλό θα είναι να το ταΐζουμε μικρά σε
      μέγεθος pellets και διάφορα flakes.
       
      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 5 - 8 χρόνια.
       
      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μικρόψαρα της ίδιας λίμνης. Συνδυάζονται άψογα σε ένα κοινωνικό ενυδρείο Tanganyika. Μπορούν άνετα να συμβιώσουν με ''μικρά'' πετρόψαρα και κοχυλόψαρα (εκτός ορισμένων εξαιρέσεων).
       
      Υποείδη και υβρίδια: Υπάρχουν αλλες τρεις ποικιλίες του είδους, "Albino", "Chituta", "Kambwimba". Θα πρέπει όμωςνα κρατείται στο ίδιο ενυδρείο μόνο 1 είδος απο την οικογένεια αυτή διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος υβριδισμού.
       
      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι εύκολο να γίνει. Θα γεννήσουν πιο σπάνια σε ένα κοινωνικό ενυδρείο Tanganyika, αλλά σε ένα ενυδρείο μόνο με αυτό το είδος, οι γέννες θα γίνουν κάτι συχνό.
      Το είδος αυτό είναι στοματοεπωάζον. Το θηλυκό μπορεί να γεννήσει μέχρι και 20 αυγά τα οποία θα πάρει στο στόμα του κατά την διαδικασία της γονιμοποίησης τους. Στο διάστημα αυτό θα είναι επιφυλακτική, και δεν θα τρώει. Ο χρόνος περίπου που θα χρειαστεί για να γίνουν τα αυγά γόνος είναι περίπου 21 με 28 μέρες ανάλογα την εμπειρία του θηλυκού και την θερμοκρασία.
       
      Γενικές πληροφορίες: Mπορεί να φαίνεται ότι μοιάζουν αρκετά με τα "ξεδέρφια" τους τα Cyprichromis, αλλά στην ουσία το μόνο που έχουν κοινό είναι οι διατροφικές τους συνήθειες. Τους αρέσει να κολυμπάνε κοντά σε βραχώδης περιοχές και όχι σε ανοιχτά νερά. Διεκδικούν βράχους με σπηλιές και όχι απλά περιοχές στη στήλη του νερού. Επίσης τα αυγά στα Paracyprichromis γονιμοποιούνται έξω από το στόμα του θηλυκού, ενώ στα μεγαλύτερα "ξαδέρφια" τους μέσα. Παρ΄όλα αυτά το συγκεκριμένο "τελετουργικό", λαμβάνει χώρα στα ανοιχτά νερά και για τα 2 είδη.
×
×
  • Create New...