Jump to content

Recommended Posts

Τα μικρά ενυδρεία της λίμνης Tanganyika.

 

Tanganyika

 

Έχουμε δει μια γενική περιγραφή από τις Κιχλίδες της Λίμνης Tanganyika. Tο πλεονέκτημα που μας προσφέρει η λίμνη αυτή είναι ότι μπορούμε να διατηρούμε κάποιες από τις πανέμορφες και με ιδιαίτερο χαρακτήρα κιχλίδες της, σε μικρά ενυδρεία με μήκος από 60 εκατοστά μήκος έως 1 μέτρο (60 - 120λ)
Σε ενυδρεία μπορούμε να φιλοξενήσουμε αρκετά είδη κιχλίδων και σε κάποιες περιπτώσεις δύο είδη, ανάλογα πάντα από το χαρακτήρα των ψαριών.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως κάποια είδη της Λίμνης Tanganyika αν και μικρόσωμα, είναι πολύ διεκδικητικά με το χώρο τους.

 

 

Για spieces ενυδρεία με ελάχιστο μήκος  60 εκατοστά και τα  60 λίτρα:
 

1. Χαρέμι με N. Multifasciatus

 

N. Multifasciatus

 

 

2. Χαρέμι με Lamprologus brevis

 

Lamprologus brevis

 

 

3. Χαρέμι με Lamprologus similis

 

Lamprologus similis

 

 

4. Ζευγάρι N. signatus

 

N. signatus

 

 

Για spieces ενυδρεια με ελαχιστο μήκος ενυδρείου 80 εκατοστά και τα  80 λίτρα:

 

1. Χαρέμι Lamprologus Ocellatus

 

Lamprologus Ocellatus

 

2. Χαρέμι Lamprologus stappersi (melagris)

 

Lamprologus stappersi (melagris)

 

 

3. Ζευγάρι Altolamprologus sp. ''Sumbu shell"

 

Altolamprologus sp. ''Sumbu shell"

 

 

4. Ζευγάρι Julidochromis Transcriptus

 

Julidochromis Transcriptus

 

 

5.Ζευγάρι Lamprologus Boulengeri

 

Lamprologus Boulengeri

 

 

6. Zευγάρι Eretmodus Cyanostictus

 

Ertemodus Cyanostictus

 

 

Για spieces ενυδρεία με ελάχιστο μήκος 1  μέτρο και τα  120 λίτρα:

 

1. Ζευγάρι Altolamprologus Calvus

 

Altolamprologus Calvus

 

 

2. Ζευγάρι από οποιοδήποτε είδος Julidochromis

 

Julidochromis

 

 

3. Ζευγάρι Neolamprologus Brichardi ''Princess of Burundi''

 

Neolamprologus Brichardi ''Princess of Burundi''

 

 

4. Ζευγάρι N.pulcher

 

N.pulcher

 

 

5. Χαρέμι Altolamprologus sp. ''Sumbu shell"

 

Altolamprologus sp. ''Sumbu shell"

 

 

6. Ζευγάρι N. Buescheri

 

N. Buescheri

 

 

 7. Ζευγάρι Altolamprologus sp. Compressiceps ''gold head''

 

Altolamprologus sp. Compressiceps ''gold head''

 

 

8. Zευγάρι Lamprologus.Caudopunctatus

 

Lamprologus.Caudopunctatus

 

 

Για ενυδρεία με δυο είδη και με ελάχιστο μήκος 1  μέτρο και τα  120 λίτρα μια εκ των παρακάτω επιλόγων μπορεί να επιτευχθεί με το κατάλληλα μελετημένο στήσιμο του scape και φυσικά ο ''χαρακτήρας'' των ψαριών να επιτρέψει την ομαλή συμβίωση.

 

1. Ζευγάρι Julidochromis transcriptus & χαρέμι Lamprologus stappersi (melagris)
2. Ζευγάρι Altolamprologus Calvus/Compressiceps & χαρέμι Neolamprologus multifaciatus
3. Ζευγάρι Altolamprologus Calvus/Compressiceps & Ζευγάρι Lamprologus occelatus ή χαρέμι 1:2

 

Lake Tanganyika

 

 

Πηγές

aquazone profiles

https://www.jordanella.eu/
https://wikimedia.org/
https://www.apistogramma.com/
https://riverpark.biz/
https://azure.co.uk/
https://www.tropical-fish-keeping.com/

 

Edited by corto maltese
  • Like 3
Link to post
Share on other sites
Guest
This topic is now closed to further replies.
  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Similar Content

    • By AfricaTeam
      Λίμνη Μαλάουι
       
      Mbuna
       
      Labidochromis caeruleus
       
      Labidochromis sp. Hongi
       
      Chindongo Demasoni (ex. Pseudotropheus )
       
       Pseudotropheus Cyaneorhabdos (melanochromis maingano)
       
      Pseudotropheus Acei "Msuli"
       
      Metriaclima estherae
       
       
       
      Haplochromis (Haps, Aulonacara)
       
      Nimbochromis venustus
       
       Cyrtocara moorii
       
      Sciaenochromis Fryeri
       
      Otopharynx lithobates
       
      Copadichromis Βorleyi
       
      Aulonacara stuartgranti
    • By AfricaTeam
      (φώτο από το διαδίκτυο)
       
       
      Επιστημονικό Όνομα: Metriaclima estherae  (πρώην Pseudotropheus estherae )
      Κοινές Ονομασίες:  Red Zebra -  Malawi Zebra Cichlid
      Ελληνικό Όνομα: -
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae
       
      Μέγεθος: Το ψάρι αυτό φτάνει το αρσενικό τα 13 εκατοστά μήκος και το θηλυκό τα 10 εκατοστά .
       
      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Malawi. Ζει κυρίως σε πετρώδης περιοχές του βυθού σε βάθος περίπου των 10 μέτρων, και σπανίως περιφέρεται σε ανοιχτό χώρο.
      Το φυσικό του περιβάλλον αποτελείται από πετρώδης περιοχές και άμμο.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,5 – 8,6 ( Ιδανικά: 8 )
      KH:10 - 25 °dKH
      GH: 6-10.°dGH
      Θερμοκρασία: 25 - 28 °C ( Ιδανικά: 26 °C )
       
      Λίτρα: Τα ελάχιστα λίτρα ενυδρείου που μπορεί να φιλοξενηθεί ένα χαρέμι από το είδος αυτό (1 αρσενικό + 6 θηλυκά) είναι τα 250 λίτρα και ελάχιστο μήκος ενυδρείου τα 120 cm.
       
      Κοινωνική συμπεριφορά: Το ψάρι αυτό ζει σε μεγάλα χαρέμια (1 αρσενικό με 6+ θηλυκά) διότι με αυτό τον τρόπο μοιράζεται η επιθετικότητα των ψαριών, αλλά παρατηρούνται και καλύτερα οι συμπεριφορές. τους. Είναι χωροκτητικά ψάρια, για αυτό θα πρέπει ο διάκοσμος να αποτελείται από πολλές πέτρες που να σχηματίζουν κρυψώνες και σπηλιές. Σε πολύ μεγαλύτερα ενυδρεία είναι δυνατόν να φιλοξενήσουμε και παραπάνω από 1 αρσενικό.
       
      Διαχωρισμός φύλου: Τα θηλυκά του είδους έχουν πορτοκάλι /κόκκινο χρώμα . Στα αρσενικά συναντάμε και αυτά που έχουν το ίδιο χρώμα με τα θηλυκά άπλα λίγο πιο έντονα άλλα υπάρχουν αρσενικά με χρώμα μπλε.
       
      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να το διατηρήσει στο ενυδρείο του, θα πρέπει να φτιάξει το περιβάλλον τους με πάρα πολλές ασβεστολιθικές πέτρες που θα σχηματίζουν σπηλιές και περάσματα και ο βυθός να είναι από λεπτόκοκκη άμμο.
       
      Ζώνη Κολύμβησης: Κυρίως στον βυθό, αλλά και στα μεσαία στρώματα κολύμβησης.
       
      Διατροφή: Τα ψάρια αυτά είναι κυρίως φυτοφάγα και θα ευχαριστηθούν τροφές που περιέχουν σπιρουλίνα. Δεν θα αρνηθεί όμως να τραφεί και με διάφορα flakes που κυκλοφορούν στο εμπόριο .
       
      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Συνήθως 5 με 8 χρόνια.
       
      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Είναι συμβατά με κάποια άλλα mbuna εκτός από τα Maylandia callainos, Pseudotropheus Saulosi και τα Labidochromis Caeruleus καθώς μπορεί να υπάρξει υβριδισμός.
       
      Υποείδη και υβρίδια: Σχετικά εύκολο να υβριδίσει με τα Maylandia callainos, Pseudotropheus Saulosi και τα Labidochromis Caeruleus, για αυτό πρέπει να τηρήσουμε κάποια βασικά κριτήρια διαβίωσης.
       
      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη. Εφόσον το ζευγάρι εκ του χαρεμιού ζευγαρώσει, το θηλυκό θα κρατήσει τα αυγά στο στόμα του (στοματοεπωάζον) για περίπου 20 με 25 μέρες (ανάλογα το θηλυκό) μέχρι αυτά να αναπτυχθούν και να γίνουν γόνος. Μόλις γίνουν γόνος τότε τα αφήνει "φτύνει" ελεύθερα. Τα μικρά τις πρώτες 2-3 μέρες δεν θα τρέφονται κανονικά, αλλά θα τρώνε από τον λεκιθικό τους σάκο, και έπειτα θα αναζητήσουν τροφή. Αργότερα ιδανική τροφή είναι η αρτέμια ή και τροφές σε μορφή πούδρας .
       
      Γενικές πληροφορίες: Είναι από τα ψάρια που είναι εύκολο να διατηρήσουν οι αρχάριοι χομπίστες ειδικά αν είναι το μοναδικό είδος μέσα στο ενυδρείο. Πρέπει να προσέξουμε πολύ να μην τα συντηρούμε στο ίδιο ενυδρείο με Labidochromis Caeruleus γιατί θα υβριδίσουν και ήδη στο εμπόριο κυκλοφορούν πάρα πολλά υβρίδια .
       

       

       
      Πηγές 
      cichlid-forum.com
      seriouslyfish.com
      www.fishlore.com
    • By AfricaTeam
      Επιστημονικό Όνομα: Cyphotilapia Gibberosa (Kapampa) (Takahashi and Nakaya, 2003)
      Κοινές Ονομασίες: Cyphotilapia Frontosa Zaire Blue, Frontosa zaire Moba
      Ελληνικό Όνομα: -

      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae
       
      Μέγεθος: Τα αρσενικά του είδους μπορούν να φτάσουν τα 40-45 εκατοστά μαζί με την ουρά. Τα θηλυκά γίνονται  λίγο μικρότερα.
       
      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Ζει σε αμμώδη, βραχώδη και βαθιά νερά. Συναντάται σε κοπάδια.
       
      Συντήρηση στο ενυδρείο
      ΡH: 8,2– 9,1(Ιδανικά: 8,6)
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24-27 ° C(Ιδανικά: 25°C)
       
      Λίτρα: Μπορούν να ζήσουν σε χαρέμια 1 αρσενικό με 3 ή 4 θηλυκά, με ελάχιστα τα 500 λίτρα και μήκος ενυδρείου 1.50μ. Προτιμότερο βέβαια είναι να μπουν στο ενυδρείο σαν κοπάδι, όμως αυτό προϋποθέτει τα ανάλογα λίτρα και μήκος που θα πρέπει να έχει το ενυδρείο.
       
      Κοινωνική συμπεριφορά: Σχετικά φιλήσυχο ψάρι σε κατάλληλα λίτρα, αλλά μπορεί κάλλιστα να επιτεθεί θανάσιμα όταν τεθεί θέμα κυριαρχίας.
       
      Διαχωρισμός φύλου: Τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά του είδους αυτού παρουσιάζουν το ίδιο χρώμα, αλλά και την χαρακτηριστική καμπούρα πάνω στο κεφάλι τους. Στα αρσενικά όμως είναι πιο μεγάλη και έντονη. Επίσης, τα αρσενικά είναι λίγο μεγαλύτερα απ' ότι τα θηλυκά, αλλά και το κυρίαρχο αρσενικό παρουσιάζει εντονότερα χρώματα.
      Όταν είναι μικρά έχουν κυρίως μαύρο χρώμα, με άσπρες ρίγες και μπλε έντονα πτερύγια και κεφάλι, που όταν μεγαλώνουν γίνονται εντονότερα αποκτώντας και την καμπούρα.
       
      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να φιλοξενήσει αυτό το είδος, θα πρέπει να φτιάξει το ενυδρείο του με πέτρες οι οποίες θα σχηματίζουν φωλιές και περάσματα, αλλά και η άμμος καλό θα είναι να είναι ασβεστολιθική για το λόγο ότι ζουν σε σκληρό νερό. Όταν μεγαλώσουν αρκετά και σταθεροποιηθεί η ομάδα  σε αριθμό και αναλογία, καλό είναι να δώσουμε ''χώρο' στα ψάρια μας, μικραίνοντας σε ύψος ή όγκο  το ''νταμάρι'' μας αφαιρώντας  κάποιες πέτρες.
       
      Ζώνη Κολύμβησης: Κυρίως στον βυθό όταν είναι μικρά. Αλλά  μεγαλώνοντας κινούνται και στα μεσαία στρώματα
                     
      Διατροφή: Είναι κυρίως σαρκοφάγο. Από τις τροφές του εμπορίου μπορούμε να δίνουμε  πέλλετς, αλλά και κατεψυγμένες τροφές όπως αρτέμια, cyclops και mysis. Επίσης, μπορεί κάποιος να τα ταΐσει και χειροποίητες τροφές π.χ να  κρεμάσει σε πετονιά μια καθαρισμένη γαρίδα ή ένα κομμάτι ψάρι και αυτό φυσικά αφού μεγαλώσουν οι φροντoζες γύρω στους 5-6 μήνες.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 25 χρόνια υπό καλές συνθήκες.
       
      Ιδανικοί συγκάτοικοι: Παρόλο που στην βιβλιογραφία  οι απόψεις διίστανται για το αν βάζουμε  συγκάτοικους και αν ναι, ποιους, η εμπειρία  από χομπίστες έχει δείξει ότι μπορεί  να συστεγαστεί σε ενυδρείο με κάποια είδη νανοκιχλίδες (Τanganyika Rock-Dweller), αλλά και με τις απαραίτητες προϋποθέσεις  (λίτρα, διατροφικές συνήθειες, χαρακτήρας κλπ) .
      Επίσης, σε ένα τέτοιο ενυδρείο μπορεί να μπει και το γατόψαρο synodontis, όμως η επιβίωση του γόνου είναι αμφίβολη.
       
      Υποείδη και υβρίδια: Η ομάδα των Cyphotilapia αποτελείται από 3 είδη: "Cyphotilapia Frontosa", "Cyphotilapia Gibberosa", "Cyphotilapia Sp. North". Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζουν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος.
       
      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Δεν είναι δύσκολο να ζευγαρώσει σε κατάσταση αιχμαλωσίας εφόσον τηρηθούν τα απαραίτητα λίτρα, τα απαραίτητα άτομα και ο κατάλληλος διάκοσμος.
      Είναι στοματοεπωάζον ψάρι. Το θηλυκό θα πάρει τα αυγά στο στόμα του και ο αρσενικός θα τα γονιμοποιήσει. Ο χρόνος που θα χρειαστεί περίπου για να γίνουν τα αυγά, γόνος είναι περίπου 35 με 40 μέρες ανάλογα με την εμπειρία του θηλυκού αλλά και την θερμοκρασία. Μόλις το θηλυκό απελευθερώσει τα μικρά, τότε αυτά θα τρέξουν να κρυφτούν σε μικρά ανοίγματα. Έπειτα θα αρχίσουν να αναζητούν την τροφή τους, γι' αυτό θα είναι καλό να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τραφούν.
      Είναι από τα ψάρια που αργούν να οριμάσουν για να φτάσουν σε αναπαραγωγική ηλικία, μιας και έχουν πολύ αργή ανάπτυξη.  Τον πρώτο χρόνο θα φτάσουν γρήγορα τα 15-20 εκατοστά, αλλά φτάνουν στην ενηλικίωση  και έτοιμα για αναπαραγωγή γύρω στα 3 χρόνια και το τελικό τους μέγεθος αρκετά αργότερα.
       
      Γενικές πληροφορίες: Το συγκεκριμένο είδος είναι από τα ομορφότερα αλλά και πιο δυσεύρετα. Ο λόγος είναι ότι ζει σε μεγαλύτερα βάθη από τα υπόλοιπα του είδους, ξεπερνώντας τα 40 μέτρα. Αυτό κάνει τον εντοπισμό αλλά και την συλλογή του ακόμα δυσκολότερη. Ο μέσος χρόνος που χρειάζεται μια "blue zair" για να φτάσει στην επιφάνεια χωρίς συνέπειες είναι 4 μέρες.
       

       
       
      Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από το μέλος @thanasis1976
    • By Aquazone Project Team
      Επιστημονικό Όνομα: Julidochromis Transcriptus (Matthess, 1959)
      Κοινές Ονομασίες: Masked Julie, Julidochromis Kissi
      Ελληνικό Όνομα:
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Τάξη: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε μέγεθος τα 7 εκατοστά, ενώ το θηλυκό είναι λίγο μικρότερο. Αποτελεί το μικρότερο είδος σε μέγεθος, από όλα τα είδη julidochromis.

      Βιότοπος: Ζει σε βραχώδεις περιοχές της Λίμνης Τανγκανίκα, στα βορειοδυτικά και νοτιοανατολικά κομμάτια της λίμνης, κοντά στην Uvira στο Samazi στο Katoto και το Gombe, σε βάθος από 5 ως 25 μέτρα.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 8-9
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24-27°C
      Λίτρα: Το ελάχιστο που απαιτείται για ένα επιβεβαιωμένο ζευγάρι είναι ένα ενυδρείο 60 λίτρων. Μπορούμε άνετα να το διατηρήσουμε και σε μεγαλύτερα ενυδρεία σαν ζευγάρι, μαζί με άλλα ψάρια, αρκεί να φροντίσουμε να υπάρχει χώρος ώστε να έχει την οριοθετημένη περιοχή του.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Πρόκειται για ήσυχο και ειρηνικό είδος. Μετά την περίοδο αναπαραγωγής όμως νοιάζεται, φροντίζει τους απογόνους του και θα τους υπερασπιστεί με κάθε τρόπο.

      Διαχωρισμός φύλου: Ο διαχωρισμός του φύλου είναι δύσκολος στο συγκεκριμένο είδος. Το γεγονός ότι το θηλυκό παραμένει λίγο μικρότερο από το αρσενικό ίσως είναι ένα κριτήριο. Για να ξεχωρίσουμε ένα ζευγάρι συνήθως εισάγουμε στο ενυδρείο 5-6 ψάρια του ιδίου είδους και κατόπιν παρατηρώντας συμπεριφορές, αφήνουμε το ζευγάρι στο ενυδρείο και αφαιρούμε τα υπόλοιπα ψάρια.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως σε όλες τις αφρικανικές κιχλίδες, ο βυθός, πρέπει να είναι από άμμο. Απαραίτητη είναι και η τοποθέτηση αρκετών πετρών τοποθετημένων με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργούνται πολλές σπηλιές, οι οποίες εσωτερικά να έχουν κάθετες και οριζόντιες επιφάνειες από πέτρες, οι λεγόμενες Shalow Caves.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κινείται στα μεσαία και κατώτερα στρώματα του ενυδρείου κοντά στα βράχια και τις σπηλιές της περιοχής του.

      Διατροφή: Στη φύση τρέφονται με έντομα, προνύμφες εντόμων και μια ποικιλία ασπόνδυλων οργανισμών. Στο ενυδρείο μας θα δεχτεί τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη σε μορφή flakes, αλλά και κατεψυγμένες τροφές όπως αρτέμια, cyclops και mysis.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Προτιμάται να διατηρείται σε ζεύγη στο ενυδρείο αλλά θα συμβιώσει άνετα με άλλα ειρηνικά είδη της Λίμνης Τανγκανίκα ίδιου περίπου μεγέθους και ομοίων διατροφικών συνθηκών. Καλό είναι να διατηρούμε ΕΝΑ μόνο είδος Julidochromis στο ενυδρείο, αποφεύγοντας έτσι, τον κίνδυνο του υβριδισμού.

      Υποείδη και υβρίδια: Τα Julidochromis Transcriptus βρίσκονται ελεύθερα στη λίμνη Τανγκανίκα όπου ζουν και άλλα είδη Julidochromis. Ένα από αυτά είναι και το Julidochromis Ornatus το οποίο ζει στο δυτικό κομμάτι της λίμνης. Αυτά τα δύο είδη ΔΕΝ πρέπει να τα διατηρούμε μαζί στο ενυδρείο διότι υπάρχει μεγάλος κίνδυνος υβριδισμού.
      Παρ'όλα αυτά υπάρχει το Julidochromis sp. "Kissi" (Pemba) το οποίο δεν έχει διευκρινιστεί αν αφορά νέο είδος Julidochromis ή είναι φυσική διασταύρωση των ειδών Ornatus και Transcriptus.
      Επίσης ΔΕΝ θα πρέπει να διατηρούμε στο ίδιο ενυδρείο μαζί, τα είδη Regani και Marlieri, όμοια για να αποφύγουμε τον κίνδυνο υβριδισμού.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η αναπαραγωγή του είδους έρχεται φυσικά αφού διαχωρίσουμε το φύλο. Δηλαδή αφού τοποθετήσουμε έξι ψάρια του είδους και κατόπιν παρατήρησης, αφήνουμε στο ενυδρείο το ζευγάρι, αφαιρώντας τα υπόλοιπα.
      Η αναπαραγωγή θα έλθει φυσικά και σχετικά εύκολα σε εύλογο χρονικό διάστημα.
      Η εμπειρία από άτομα που έχουν διατηρήσει το συγκεκριμένο είδος, αναφέρει πως το θηλυκό εναποθέτει τα αυγά του σε κάθετες πέτρες εσωτερικά της σπηλιάς στην οποία έχει επιλέξει για φωλιά.

      Γενικές πληροφορίες: Πρόκειται ίσως για το πιο αγαπητό ψάρι από όλα τα είδη Julidochromis. Ίσως αυτό να οφείλεται στα όμορφα χρώματά του, στο μικρό του μέγεθος στην ενδιαφέρουσα συμπεριφορά του καθώς και στις λίγες απαιτήσεις του. Το αρνητικό με το συγκεκριμένο είδος είναι οι μικρές διαφορές που υπάρχουν στα ψάρια, ανάλογα με την περιοχή στην οποία ζουν. Αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος που κάνει τα είδη αυτά δύσκολα στην αναγνώρισή τους.

      J.dickfeldi Katete, J.dickfeldi cape Kachese, J.marlieri Magara, J.marlieri Kala, J.marlieri Milima,
      J.marlieri Halembe, J.marleri Gombe.
      J.ornatus kiku, J.ornatus Isanga, J.ornatus Pemba, J.ornatus Mbita
      J.regani Sumbu, J.regani Kerenge, J.regani Chisanse, J.regani cape Nangu, J.regani Malagarasi,
      J.Transcriptus Kapampa, J.transcriptus Pemba
       
       

       

       


      Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από τους χρήστες ilouvatar και viciouscircle
       
       
    • By Aquazone Project Team
      Επιστημονικό Όνομα: Tropheus duboisi (Marlier 1959)
      Κοινές Ονομασίες: -
      Ελληνικό Όνομα: -
      Τάξη: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε τελικό μέγεθος τα 13 εκατοστά, ενώ το θηλυκό τα 12 εκατοστά.

      Βιότοπος: Ενδημικό της λίμνης Τανγκανίκα και πιο συγκεκριμένα θα το βρούμε στο βόρειο τμήμα της λίμνης κοντά στο Uvira του Κονγκό και κοντά στις περιοχές Kigoma , Cape Kabogo και Karilani στην Τανζανία. Ζει σε βραχώδη τμήματα της λίμνης και σε βάθος μεταξύ 5 και 15 μέτρων.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 8-9.2
      KH: 12-20°dkh
      GH: 14-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24°C-27°C
      Λίτρα: Η αυξημένη επιθετικότητα προς τα ψάρια του είδους τους, μας υποχρεώνει να τα φιλοξενούμε σε μεγάλες ομάδες. Τα ελάχιστα λίτρα και το ελάχιστο μήκος που απαιτείται, ποικίλει μεταξύ των συγγραφέων. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings ως ελάχιστο όριο ορίζονται τα 500 λίτρα και τα 150 εκατοστά μήκος. Τονίζεται επίσης ότι κάθε αρσενικός πρέπει να έχει την δική του συστάδα από πέτρες, η οποία να απέχει από του άλλου 30 εκατοστά. Αντίθετα ο Georg Zurlo αναφέρει τα 120 εκατοστά ως μήκος εισόδου. Συνδυάζοντας την βιβλιογραφία με εμπειρικές αναφορές, μπορούμε να καταλήξουμε στα 150 εκατοστά ως ελάχιστο μήκος εισόδου για μια ομάδα των 20 ατόμων.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Το Tropheus duboisi θεωρείται το λιγότερο επιθετικό είδος σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδα των tropheus. Μεγάλη σημασία έχει να φιλοξενηθεί σε μεγάλη ομάδα άνω των 15 ατόμων για να μετριαστεί αυτή η επιθετικότητα και τα ψάρια να μπουν στο ενυδρείο κατά προτίμηση όλα μαζί. Τα ισχυρότερα αρσενικά θα κυριαρχήσουν και θα οδηγήσουν τα πιο αδύναμα στον θάνατο εάν δεν παρέμβουμε απομακρύνοντας τα. H προσθήκη ενός νέου ατόμου, αφού έχει σχηματιστεί η ομάδα, είναι άκρως επισφαλής για τη σωματική ακεραιότητα του νέου ατόμου. Υπάρχουν αναφορές ότι η πιθανότητα επιβίωσης ενός νέου ατόμου αυξάνεται εφόσον γίνει πλήρης ανακατανομή του διακόσμου, κάτι που προκαλεί τριγμούς στην υπάρχουσα ιεραρχία. Παρ' όλα αυτά, καλό είναι να αποφεύγεται μιας και ούτε η παραπάνω προσέγγιση διασφαλίζει την επιβίωση του νέου ατόμου.

      Διαχωρισμός φύλου: Ο διαχωρισμός είναι αδύνατος όταν τα ψάρια είναι μικρά. Εισάγουμε στο ενυδρείο μεγάλο αριθμό μικρών και παρατηρώντας την συμπεριφορά τους αφαιρούμε τα επιπλέον αρσενικά. Αυτά είναι συνήθως εκείνα που καταλήγουν στις άνω γωνίες του ενυδρείου, οδηγούμενα από την επιθετικότητα των υπολοίπων.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως συμβαίνει με όλες τις Αφρικάνικες κιχλίδες που ζουν στα βραχώδη τμήματα της λίμνης Τανγκανίκα, χονδρόκοκκη άμμος και πολλές πέτρες είναι αυτό που χρειάζονται. Οι πέτρες παρέχουν σπηλιές και περάσματα για να νοιώθουν τα ψάρια ασφάλεια και να υποχωρούν εκεί για προστασία. Άμμος και πέτρες είναι προτιμότερο να είναι ασβεστολιθικά, ώστε να επιτύχουμε πιο εύκολα τις επιθυμητές σκληρότητες του νερού. Αν θέλουμε να βάλουμε κάποιο φυτό, αυτό θα πρέπει να είναι κάποιο ανθεκτικό είδος όπως κάποιο από το είδος vallisneria.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κινείται σε όλο το μήκος του ενυδρείου και πολλές φορές θα δούμε όλη την ομάδα να κολυμπάει μαζί, επιδεικνύοντας συμπεριφορά κοπαδιού.

      Διατροφή: Πρόκειται για φυτοφάγο ψάρι όπου στην φύση τρέφεται με άλγη που ξύνει από τις πέτρες. Στο ενυδρείο μας πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα τις τροφές που θα του παρέχουμε, καθώς τροφές με υψηλά ποσοστά ζωικής πρωτεΐνης θα οδηγήσουν στο bloat και σχεδόν σίγουρα στον θάνατο. Καλό θα ήταν τις πρώτες 2,3 μέρες να αφήσουμε τα ψάρια να τραφούν αποκλειστικά από τις άλγες του ενυδρείου, ώστε να προσαρμοστούν ευκολότερα πριν εισάγουμε στην διατροφή τους τροφές του εμπορίου. Ιδανικές θεωρούνται τροφές που είναι πλούσιες σε σπιρουλίνα, ενώ μπορεί να δεχθεί μικρά ποσοστά πρωτεΐνης μιας και στην φύση σκαλίζοντας την άλγη τρώει μαζί οστρακοειδή και διάφορους άλλους μικροοργανισμούς.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8-10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Με κιχλίδες που ονομάζονται gobies όπως του γένους eretmodous, Tanganicodus και spathodus είναι συμβατό όπως επίσης και με την οικογένεια των petrochromis και simochomis. Το καλύτερο πάντως είναι να το φιλοξενηθούν στο ενυδρείο μας ως μοναδικό είδος.

      Υποείδη και υβρίδια: Σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings, η ομάδα των Tropheus αποτελείται από 8 είδη: Tropheus Moorii, Tropheus Annectens, Tropheus Duboisi, Tropheus Brichardi, Tropheus sp. “black”, Tropheus sp. “red”, Tropheus sp.“Mpimbwe”, και Tropheus sp. “Ikola”. Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζούν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος. Για παράδειγμα, αν βάλουμε μια ομάδα Τ. duboisi με μια ομάδα Τ. moorii δεν θα έχουμε πρόβλημα. Αν όμως βάλουμε δύο διαφορετικές ποικιλίες από το είδος των Τ. moorii, το πιθανότερο είναι να υβριδίσουν.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Πρόκειται για στοματοεπωάζουσα κιχλίδα όπου ζευγαρώνει σε απομονωμένα σημεία του ενυδρείου. Η περίοδος επώασης διαρκεί περίπου 30 ημέρες και σε κάθε γέννα προκύπτουν περίπου 20 μικρά. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι σε αντίθεση με άλλες κιχλίδες, δεν συνιστάται η απομάκρυνση του θηλυκού σε ξεχωριστό ενυδρείο καθώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην γίνει αποδεκτό όταν επιστρέψει πίσω στο ενυδρείο και πιθανότατα θα κυνηγηθεί πολύ έντονα.

      Γενικές πληροφορίες: Η ομάδα των tropheus στην οποία ανήκει το Tropheus duboisi είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ψάρια της λίμνης Τανγκανίκα. Η έντονη επιθετικότητα που εμφανίζουν καθώς και το γεγονός ότι απαιτούν πολύ καθαρό νερό δίνει την εντύπωση ότι είναι απαγορευτικά για αρχάριους. Σίγουρα δεν είναι από τα ψάρια που συγχωρούν λάθη αυτού που τα φιλοξενεί, αλλά αν τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες δεν είναι κάτι το ακατόρθωτο. Καθαρό νερό, μικρά και συχνά γεύματα με τροφές υψηλής ποιότητας και πολύ σταθερές συνθήκες είναι αυτά που χρειάζονται και η ανταμοιβή από την μοναδική τους συμπεριφορά είναι δεδομένη.
       
       
       


      Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από τον Matthew Mannell
    • By AfricaTeam
      Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον χρήστη Δίας  
       
      Επιστημονικό Όνομα: Chindongo Demasoni (πρώην Pseudotropheus Demasoni)
      Κοινές Ονομασίες: Demasoni
      Ελληνικό Όνομα:
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το ψάρι αυτό φτάνει τα 8 εκατοστά μήκος στο φυσικό του περιβάλλον, αλλά έχει παρατηρηθεί ότι σε συνθήκες αιχμαλωσίας μπορεί να γίνει και μεγαλύτερο.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης malawi.
      Ζει κυρίως σε πετρώδεις περιοχές του βυθού, και σπανίως κολυμπάει σε ανοιχτό χώρο.
      Το φυσικό του περιβάλλον αποτελείται από πετρώδεις περιοχές και άμμο.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,6 - 8,6 (Ιδανικά: 8,2 )
      KH: 7 - 12°dKH
      GH: 7-14°dGH
      Θερμοκρασία: 25 - 28 °C (Ιδανικά: 26 °C )

      Λίτρα: Οι ελάχιστές απαιτήσεις για να φιλοξενηθεί στο ενυδρείο μας είναι τα 100 εκατοστά μήκος και τα 150 λίτρα, αν και όπως συμβαίνει με όλες τις κιχλίδες του είδους Mbuna όσο μεγαλύτερο είναι το ενυδρείο τόσο το καλύτερο.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Το ψάρι αυτό ζει σε ομάδες (10+ ψάρια ) διότι με αυτό τον τρόπο μετριάζεται η επιθετικότητα των ψαριών, αλλά παρατηρούνται και καλύτερες συμπεριφορές. Είναι περιοχικά ψάρια, γι'αυτό θα πρέπει να διασφαλίζονται πέτρες για όλα τα μέλη του κοπαδιού.

      Διαχωρισμός φύλου: Σχετικά εύκολος. Τα αρσενικά έχουν σκούρο μπλε χρωματισμό με ανοιχτές κάθετες μπλε ρίγες και τα θηλυκά έχουν ίδιο χρωματισμό, αλλά όχι τόσο έντονο. Τα αρσενικά του είδους τείνουν να γίνονται λίγο μεγαλύτερα απ'ότι τα θηλυκά. Τα ψάρια γεννιούνται όλα μπλε. Στην συνέχεια όσο μεγαλώνουν,αρχίζουν να παίρνουν το τελικό τους χρώμα.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να τα διατηρήσει στο ενυδρείο του, θα πρέπει να φτιάξει το περιβάλλον τους με πολλές πέτρες, (νταμάρι) και να δημιουργήσει σπηλιές καθώς είναι ψάρια επιθετικά και χρειάζονται κρυψώνες και για τους πιο αδύναμους του κοπαδιού. Επίσης, καλό είναι να χρησιμοποιείται άμμος καθώς τα ψάρια αυτά σκάβουν πολύ.Η χρήση αραγωνίτη ή αμμου θαλάσσης θα βοηθούσε να επιτύχουμε τις απαιτούμενες σκληρότητες.

      Ζώνη Κολύμβησης: Βυθός, αλλά και μεσαία στρώματα κολύμβησης

      Διατροφή: Τα ψάρια αυτά είναι κυρίως φυτοφάγα, γι'αυτό η διατροφή τους πρέπει να βασίζεται κατά μεγάλο μέρος σε φυτικές ύλες και ελάχιστα σε ζωικές. Ιδιαίτερα ελκυστική σε αυτά είναι η σπιρουλίνα. Μπορεί κάποιος να τα ταΐζει εκτός από τις τροφές του εμπορίου ακόμα και λαχανικά τα οποία να έχουν ζεματιστεί για 2 λεπτά και έπειτα κοπεί σε μικρά κομμάτια.
      Επίσης υπάρχει περίπτωση να επιτεθούν και στην άλγη του ενυδρείου η οποία έχει σχηματιστεί στα τοιχώματα και τις πέτρες.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Συνήθως 8 - 10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Είναι συμβατά σχεδόν με όλα τα είδη mbuna εκτός από μερικά είδη όπως ps.johanni, ps.saulosi, ps.cyaneorhabdos. l.mbamba. ps elongatus κ.α καθώς μπορεί να υπάρξει υβριδισμός.

      Υποείδη και υβρίδια: Σχετικά εύκολο να υβριδίσει με κάποια συγγενικά του ψάρια, γι'αυτό πρέπει να τηρούμε κάποια βασικά κριτήρια διαβίωσης.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη.H θηλυκιά εναποθέτει γύρω στα 15 αυγά τα οποία θα τα γονιμοποιήσει ο αρσενικός. Μετά το θηλυκό θα πάρει τα γονιμοποιημένα αυγά στο στόμα του και θα τα επωάσει μέχρι να εκκολαφθούν. Εφόσον το ζευγάρι του χαρεμιού ζευγαρώσει, το θηλυκό θα κρατήσει τα αυγά στο στόμα του ( στοματοεπωάζον ) για περίπου 20 με 25 μέρες μέχρι αυτά να αναπτυχθούν και να γίνουν γόνος. Καθ΄όλη τη διάρκεια που το θηλυκό ψάρι κρατά το γόνο στο στόμα του δεν τρέφεται.Μετά την ελευθέρωση του στο ενυδρείο σε περίπτωση κινδύνου αναζητά καταφύγιο στο στόμα της μητέρας. Είναι πολύ χαρακτηριστική η κίνηση της μητέρας που "ρουφάει" το γόνο για να τον προστατέψει.Τα μικρά τις πρώτες 2,3 μέρες δεν θα τρέφονται κανονικά, αλλά θα τρώνε από τον λεκιθικό τους σάκο και έπειτα θα αναζητήσουν τροφή. Καλό είναι να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τραφούν.

      Γενικές πληροφορίες: Η εν λόγω Κιχλίδα αξιολογήθηκε το 2006 απο την Διεθνή Ένωση για την Προστασία της Φύσης (IUCN) στην κόκκινη λίστα με τα απειλούμενα είδη που εκδίδει και χαρακτηρίστηκε ώς ευάλωτο είδος (Vulnerable ). Ώς σημαντικότερός κίνδυνος για το Pseudotropheus Demasoni έχει προσδιοριστεί η περιορισμένη διασπορά του στη λίμνη.
    • By AfricaTeam
      Επιστημονικό Όνομα: Cyphotilapia Frontosa (Kigoma) (Boulenger, 1906)
      Κοινές Ονομασίες: 7-stripe Frontosa
      Ελληνικό Όνομα:

      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Τα αρσενικά του είδους μπορούν να αγγίξουν τα 40 εκατοστά μαζί με την ουρά, ενώ τα θηλυκά λίγο λιγότερο.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Ζει σε πετρώδη, βαθιά και σχετικά κρύα νερά. Στη φύση συναντάται σε κοπάδια.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 8,6 – 9,5 (Ιδανικά: 9,1)
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH (Ιδανικά: 16°dGH)
      Θερμοκρασία: 24-27 °C (Ιδανικά: 25 °C)

      Λίτρα: Μπορούν να ζήσουν σε χαρέμια 1 αρσενικό με 3 ή 4 θηλυκά και τα ελαχιστα λίτρα είναι τα 500. Το σωστότερο όμως είναι να μπουν σε ομάδα, οπότε και τα λίτρα αυξάνονται.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Σχετικά φιλήσυχο ψάρι σε κατάλληλα λίτρα, αλλά μπορεί κάλλιστα να επιτεθεί θανάσιμα όταν τίθεται θέμα κυριαρχίας.

      Διαχωρισμός φύλου: Τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά του είδους αυτού παρουσιάζουν το ίδιο χρώμα, αλλά και την χαρακτηριστική καμπούρα πάνω στο κεφάλι τους, όμως στα αρσενικά είναι πιο μεγάλη και έντονη. Επίσης, τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα απ'ότι τα θηλυκά, αλλά και το κυρίαρχο αρσενικό παρουσιάζει εντονότερα χρώματα.
      Όταν είναι μικρά έχουν κυρίως άσπρο χρώμα, με μαύρες ρίγες και μπλε πτερύγια που όταν μεγαλώνουν γίνονται εντονότερα αλλά αποκτούν και την καμπούρα. Μια πρώτη ένδειξη για το φύλλο τους, είναι μετά απο 1 χρόνο, παρατηρούμε οτι στο αρσενικό,τα θωρακικά πτερύγια, είναι πολύ πιο μακρύτερα απο τα θηλυκά.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να φιλοξενήσει αυτό το είδος, θα πρέπει να φτιάξει το ενυδρείο του με πέτρες οι οποίες θα σχηματίζουν φωλιές και περάσματα, αλλά και η άμμος καλό θα είναι να είναι ασβεστολιθική για το λόγο ότι ζουν σε σκληρό νερό.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κυρίως στον βυθό. Αλλά πάνε και στα μέσα στρώματα.

      Διατροφή: Είναι κυρίως σαρκοφάγο. Τρέφεται με όλες τις τροφές του εμπορίου, σε πέλετς, ακόμα και κάποια φλέικς. Επίσης, μπορεί κάποιος να τα ταΐσει και χειροποίητες τροφές που έχουν βάση το ψάρι. Πολύ προσοχή πρέπει να δοθεί στο οι τροφές να είναι βυθιζόμενες και όχι επιπλέουσες για αποφυγή μιας ασθένειας ονόματι float. Τρώγοντας απο την επιφάνεια αυτά τα ψάρια πάνε κόντρα στη φύση τους σαν ψάρια βυθού που είναι και έτσι αποθηκεύεται αέρας μέσα τους με καταστροφικά αποτελέσματα αν δεν πράξουμε άμεσα.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 25 χρόνια υπό καλές συνθήκες

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μπορεί κάλλιστα να συστεγαστεί σε ενυδρείο με κάποιες ανοκιχλίδες Τanganyika, αλλά απαραίτητο είναι να έχουν τις ίδιες διατροφικές συνήθειες. Επίσης, σε ένα τέτοιο ενυδρείο μπορεί να μπει και το γατόψαρο synodontis όμως καλό είναι να αποφεύγεται αν θέλουμε να επιβιώσει ο γόνος.

      Υποείδη και υβρίδια: Η ομάδα των Cyphotilapia αποτελείται από 3 είδη: "Cyphotilapia Frontosa", "Cyphotilapia Gibberosa", "Cyphotilapia Sp. North". Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζουν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Δεν είναι δύσκολο να ζευγαρώσει σε κατάσταση αιχμαλωσίας εφόσον τηρηθούν τα απαραίτητα λίτρα, τα απαραίτητα άτομα και ο κατάλληλος διάκοσμος.
      Είναι στοματοεπωάζον ψάρι. Το θηλυκό θα πάρει τα αυγά στο στόμα του και ο αρσενικό θα τα γονιμοποιήσει. Ο χρόνος που θα χρειαστεί περίπου για να γίνουν τα αυγά σε γόνο είναι περίπου 35 με 40 μέρες ανάλογα την εμπειρία του θηλυκού αλλά και την θερμοκρασία. Μόλις το θηλυκό απελευθερώσει τα μικρά, τότε αυτά θα τρέξουν να κρυφτούν σε μικρά ανοίγματα. Έπειτα θα αρχίσουν να αναζητούν την τροφή τους, γι'αυτό θα είναι καλό να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τραφούν.

      Γενικές πληροφορίες: Πολλοί χαρακτηρίζουν το συγκεκριμένο ψάρι σαν τον βασιλιά της Tanganyika. Δικαιολογημένα αφού και μόνο από το μέγεθος του σε συνεπαίρνει. Τα μακριά του πτερύγια και το χαρακτηριστικό αργό κολύμπι του, υποστηρίζουν με ευκολία την ονομασία. Ζώντας στα 15-20 μέτρα, το να συλλέξεις αυτό το ψάρι απαιτεί πολύ κόπο, αφού μόνο για να βγει στην επιφάνεια χωρίς συνέπειες θέλει 2-3 μέρες προσαρμογή στις πιέσεις. Όλα αυτά αφού πρώτα αιχμαλωτιστεί σε αυτά τα βάθη.
       
      Πηγή φωτογραφίας: http://www.aquariumslife.com
       
    • By AfricaTeam
      (Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον χρήστη Δίας)
       
      Επιστημονικό Όνομα: Tropheus Moorii Moliro
      Κοινές Ονομασίες:
      Ελληνικό Όνομα:
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Φτάνουν τα 14 εκατοστά μήκος μαζί με την ουρά.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika.Ζει σε βραχώδεις περιοχές με άμμο και σε μεγάλα βάθη.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,8 - 9 (Ιδανικά: 8.5
      KH: 14 - 20°dKH
      GH: 12 - 20°dGH
      Θερμοκρασία: 24 - 27 °C (Ιδανικά: 26 °C)

      Λίτρα: Η αυξημένη επιθετικότητα προς τα ψάρια του είδους τους, μας υποχρεώνει να τα φιλοξενούμε σε μεγάλες ομάδες. Τα ελάχιστα λίτρα και το ελάχιστο μήκος που απαιτείται, ποικίλει μεταξύ των συγγραφέων. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings ως ελάχιστο όριο ορίζονται τα 500 λίτρα και τα 150 εκατοστά μήκος. Τονίζεται επίσης ότι κάθε αρσενικός πρέπει να έχει την δική του συστάδα από πέτρες, η οποία να απέχει από του άλλου 30 εκατοστά. Αντίθετα ο Georg Zurlo αναφέρει τα 120 εκατοστά ως μήκος εισόδου. Συνδυάζοντας την βιβλιογραφία με εμπειρικές αναφορές, μπορούμε να καταλήξουμε στα 150 εκατοστά ως ελάχιστο μήκος εισόδου για μια ομάδα των 20 ατόμων.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Τα ψάρια αυτά πρέπει να κρατούνται σε ομάδες άνω των 15 ψαριών, καθώς ζουν σε κοπάδια, αλλά αυτό τα κάνει να μετριάζουν την επιθετικότητα τους. Επιπρόσθετα, λόγω της περιοχικότητας που μπορεί να αναπτύξουν,καλό είναι να μπαίνουν όλα μαζί από την αρχή, και όχι σταδιακά. Αν πρέπει στη συνέχεια να προστεθεί κάποιο ψάρι, καλό θα ήταν να μπει σε νεαρή ηλικία, και όχι μόνο ένα , αλλά από δύο και πάνω, και για μερικές μέρες να είναι υπό παρακολούθηση.  Αν υπάρξει τσακωμός μεταξύ αρσενικών για την κυριαρχία του ενυδρείου, και υπάρξει τραυματίας ηττημένος τότε πρέπει να δράσουμε άμεσα και να τον απομακρύνουμε από το ενυδρείο.

      Διαχωρισμός φύλου: Είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε το φύλο των ψαριών αυτών. Τα ψάρια του είδους αυτού, κατά την νεαρή τους ηλικία παρουσιάζουν ένα πρασινωπό χρώμα και κατά την ενηλικίωση τους αρχίζουν και αποκτούν το κόκκινο χρώμα τους το οποίο είναι ιδιαίτερα εμφανές στα πτερύγια τους..
      Διαχωρισμός μπορεί να γίνει, παρατηρώντας κάποια σημάδια που έχουν τα δύο φύλα του είδους αυτού, όμως σίγουρη ταυτοποίηση φύλου μπορεί να γίνει από τα γεννητικά του όργανα.Αυτή η διαδικασία πρέπει να γίνει από κάποιον ειδικό.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Είναι πετρόψαρα, γι'αυτό ο διάκοσμος του ενυδρείου θα πρέπει να αποτελείται κυρίως από πέτρες. Επίσης, καλό υπόστρωμα για τα ψάρια αυτά είναι η άμμος. Ιδιαίτερα καλή είναι η άμμος θαλάσσης ή ο αραγωνίτης,ο οποίος μπορεί να ανεβάσει το ph και τις σκληρότητες του νερού.
      Επιπρόσθετα, τα tropheus αγαπάνε τα δυνατά ρεύματα, γι'αυτο απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπάρχει καλή κυκλοφορία στο ενυδρείο μας, που να διασφαλίζει καλή οξυγόνωση και καθαριότητα.


      Ζώνη Κολύμβησης: Κινούνται κυρίως στον βυθό αλλά και στις ενδιάμεσες ζώνες.

      Διατροφή: Είναι φυτοφάγα, γι'αυτό η διατροφή τους πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά σε φυτικές τροφές. Ιδιαίτερα ελκυστική για αυτά είναι η σπιρουλίνα που μπορεί να περιέχεται σε μερικές τροφές του εμπορίου. Τα ψάρια αυτά είναι επιρρεπή στο bloat (μια ασθένεια των αφρικάνικων κιχλίδων), γι'αυτό η διατροφή τους θα πρέπει να είναι ισορροπημένη. Η διατροφή τους με ζωική πρωτεΐνη, αλλά και η υπερκατανάλωση σπιρουλίνας μπορεί να προκαλέσει την προαναφερθείσα ασθένεια.


      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Περίπου 10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μπορούν να συμβιώσουν σχεδόν με όλα τα είδη tropheus, εκτος  αν ειναι της ιδίας οικογενείας, αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να αυξηθούν τα λίτρα συντήρησής τους. Εκτός από τα tropheus, οι συγκάτοικοι τους, θα πρέπει να προσδιορίζονται ανάλογα με τον χαρακτήρα του ψαριού, με τις διατροφικές τους συνήθειες και το μέγεθος.
      Ιδανικοί συγκάτοικοι είναι τα γένη της οικογένειας julidochromis, eretmodus Και tanganicodus.

      Υποείδη και υβρίδια: Σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings, η ομάδα των Tropheus αποτελείται από 8 είδη: Tropheus Moorii, Tropheus Annectens, Tropheus Duboisi, Tropheus Brichardi, Tropheus sp. “black”, Tropheus sp. “red”, Tropheus sp.“Mpimbwe”, και Tropheus sp. “Ikola”. Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζούν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία ομάδα στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος. Για παράδειγμα, αν βάλουμε μια ομάδα Τ. duboisi με μια ομάδα Τ. moorii δεν θα έχουμε πρόβλημα. Αν όμως βάλουμε δύο διαφορετικές ποικιλίες από το είδος των Τ. moorii, το πιθανότερο είναι να υβριδίσουν.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Πρόκειται για στοματοεπωάζουσα κιχλίδα όπου ζευγαρώνει σε απομονωμένα σημεία του ενυδρείου. Η περίοδος επώασης διαρκεί περίπου 30 ημέρες και σε κάθε γέννα προκύπτουν περίπου 20 μικρά. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι σε αντίθεση με άλλες κιχλίδες, δεν συνιστάται η απομάκρυνση του θηλυκού σε ξεχωριστό ενυδρείο καθώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην γίνει αποδεκτό όταν επιστρέψει πίσω στο ενυδρείο και πιθανότατα να κυνηγηθεί πολύ έντονα.
       
      Γενικές πληροφορίες: Η ομάδα των tropheus, στην οποία ανήκει το Tropheus duboisi είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ψάρια της λίμνης Τανγκανίκα. Η έντονη επιθετικότητα που εμφανίζουν καθώς και το γεγονός ότι απαιτούν πολύ καθαρό νερό δίνει την εντύπωση ότι είναι απαγορευτικά για αρχάριους. Σίγουρα δεν είναι από τα ψάρια που συγχωρούν τα λάθη αυτού που τα φιλοξενεί, αλλά αν τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες δεν είναι κάτι το ακατόρθωτο. Καθαρό νερό, μικρά και συχνά γεύματα με τροφές υψηλής ποιότητας και πολύ σταθερές συνθήκες είναι αυτά που χρειάζονται και η ανταμοιβή από την μοναδική τους συμπεριφορά είναι δεδομένη.
    • By AfricaTeam
      (Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν απο τα μέλη kokalo,Δίας)
       
      Επιστημονικό Όνομα: Tropheus Sp. "Ikola" (Boulenger, 1898)
      Κοινές Ονομασίες: Yellow banded tropheus, Tropheus yellow, Tropheus ikola kaiser
      Ελληνικό Όνομα:

      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε τελικό μέγεθος τα 13 εκατοστά, ενώ το θηλυκό τα 12 εκατοστά.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Ζει σε βραχώδης περιοχές με άμμο.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      ΡH 7,8-9
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24-27 ° C(ιδανικά 25°C)

      Λίτρα: Η αυξημένη επιθετικότητα προς τα ψάρια του είδους τους, μας υποχρεώνει να τα φιλοξενούμε σε μεγάλες ομάδες. Τα ελάχιστα λίτρα και το ελάχιστο μήκος που απαιτείται, ποικίλει μεταξύ των συγγραφέων. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings ως ελάχιστο όριο ορίζονται τα 500 λίτρα και τα 150 εκατοστά μήκος. Τονίζεται επίσης ότι κάθε αρσενικός πρέπει να έχει την δική του συστάδα από πέτρες, η οποία να απέχει από του άλλου 30 εκατοστά. Αντίθετα ο Georg Zurlo αναφέρει τα 120 εκατοστά ως μήκος εισόδου. Συνδυάζοντας την βιβλιογραφία με εμπειρικές αναφορές, μπορούμε να καταλήξουμε στα 150 εκατοστά ως ελάχιστο μήκος εισόδου για μια ομάδα των 20 ατόμων.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Τα ψάρια αυτά πρέπει να κρατούνται σε ομάδες άνω των 15 ψαριών, καθώς ζουν σε κοπάδια, αλλά αυτό τα κάνει να μετριάζουν την επιθετικότητα τους. Επιπρόσθετα, λόγω της περιοχικότητας που μπορεί να αναπτύξουν,καλό είναι να μπαίνουν όλα μαζί από την αρχή, και όχι σταδιακά. Αν πρέπει στη συνέχεια να προστεθεί κάποιο ψάρι, καλό θα ήταν να μπει σε νεαρή ηλικία, και όχι μόνο ένα , αλλά από δύο και πάνω, και για μερικές μέρες να είναι υπό παρακολούθηση.  Αν υπάρξει τσακωμός μεταξύ αρσενικών για την κυριαρχία του ενυδρείου, και υπάρξει τραυματίας ηττημένος τότε πρέπει να δράσουμε άμεσα και να τον απομακρύνουμε από το ενυδρείο.


      Διαχωρισμός φύλου: Είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε το φύλο των ψαριών αυτών. Κατά την νεαρή τους ηλικία έχουν ένα μαύρο - γκρι χρώμα με ελάχιστο κίτρινο, και κατά την ενηλικίωση τους αρχίζουν να αποκτούν μια μεγάλη και παχιά κίτρινη γραμμή στην μέση του σώματος τους.
      Διαχωρισμός μπορεί να γίνει όσον αφορά κάποια σημάδια που τείνουν να έχουν τα φύλα του είδους αυτού, όμως σίγουρη ταυτοποίηση μπορεί να γίνει από τα γεννητικά όργανα του ψαριού. Αλλά αυτή η διαδικασία θα πρέπει να γίνει από κάποιον ειδικό.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως συμβαίνει με όλες τις Αφρικάνικες κιχλίδες που ζουν στα βραχώδη τμήματα της λίμνης Τανγκανίκα, χονδρόκοκκη άμμος και πολλές πέτρες είναι αυτό που χρειάζονται. Οι πέτρες παρέχουν σπηλιές και περάσματα για να νοιώθουν τα ψάρια ασφάλεια και να  καταφεύγουν εκεί για προστασία. Άμμος και πέτρες είναι προτιμότερο να είναι ασβεστολιθικά, ώστε να επιτύχουμε πιο εύκολα τις επιθυμητές σκληρότητες του νερού. Αν θέλουμε να βάλουμε κάποιο φυτό, αυτό θα πρέπει να είναι κάποιο ανθεκτικό είδος όπως κάποιο από το είδος vallisneria.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κινείται σε όλο το μήκος του ενυδρείου και πολλές φορές θα δούμε όλη την ομάδα να κολυμπάει μαζί, επιδεικνύοντας συμπεριφορά κοπαδιού.

      Διατροφή: Πρόκειται για φυτοφάγο ψάρι όπου στην φύση τρέφεται με άλγη που ξύνει από τις πέτρες. Στο ενυδρείο μας πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα τις τροφές που θα του παρέχουμε, καθώς τροφές με υψηλά ποσοστά ζωικής πρωτεΐνης θα οδηγήσουν στο bloat και σχεδόν σίγουρα στον θάνατο. Καλό θα ήταν την πρώτη και για δυο τρεις μέρες να αφήσουμε τα ψάρια να τραφούν αποκλειστικά από τις άλγες του ενυδρείου, ώστε να προσαρμοστούν ευκολότερα, πριν εισάγουμε στην διατροφή τους τροφές του εμπορίου. Ιδανικές θεωρούνται τροφές που είναι πλούσιες σε σπιρουλίνα, ενώ μπορεί να δεχθεί μικρά ποσοστά πρωτεΐνης μιας και στην φύση σκαλίζοντας την άλγη τρώει μαζί οστρακοειδή και διάφορους άλλους μικροοργανισμούς.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8 με 10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Με κιχλίδες που ονομάζονται gobies όπως του γένους eretmodous, Tanganicodus και spathodus είναι συμβατό όπως επίσης και με την οικογένεια των petrochromis και simochomis. Το καλύτερο πάντως είναι να το φιλοξενηθούν στο ενυδρείο μας ως μοναδικό είδος.

      Υποείδη και υβρίδια: Σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings, η ομάδα των Tropheus αποτελείται από 8 είδη: Tropheus Moorii, Tropheus Annectens, Tropheus Duboisi, Tropheus Brichardi, Tropheus sp. “black”, Tropheus sp. “red”, Tropheus sp.“Mpimbwe”, και Tropheus sp. “Ikola”. Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζουν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να
      επιλέγουμε μία από κάθε είδος. Για παράδειγμα, αν βάλουμε μια ομάδα Τ. duboisi με μια ομάδα Τ. moorii δεν θα έχουμε πρόβλημα. Αν όμως βάλουμε δύο διαφορετικές ποικιλίες από το είδος των Τ. moorii, το πιθανότερο είναι να υβριδίσουν.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη. Εφόσον το ζεύγος εκ της ομάδας ζευγαρώσει, το θηλυκό θα κρατήσει στο στόμα του (στοματοεπωάζον) τα αυγά για περίπου 25 με 30 μέρες (ανάλογα το θηλυκό), μέχρι να γίνουν γόνος  Ένα θηλυκό μπορεί να κρατήσει από 5 μέχρι 15 αυγά. Μόλις τα αυγά γίνουν ψάρια,η μητέρα θα τα ελευθερώσει, αλλά δεν θα τα αφήσει μόνα. Θα τα κρατάει και θα τα θρέφει μέχρι να μην χωράνε άλλο στο στόμα της. Τότε είναι η ώρα για την οριστική τους απελευθέρωση.

      Γενικές πληροφορίες: Η ομάδα των Τropheus στην οποία ανήκει το Tropheus sp. Ikola είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ψάρια της λίμνης Τανγκανίκα. Η έντονη
      επιθετικότητα που εμφανίζουν καθώς και το γεγονός ότι απαιτούν πολύ καθαρό νερό δίνει την εντύπωση ότι είναι απαγορευτικά για αρχάριους. Σίγουρα δεν είναι από τα ψάρια που συγχωρούν λάθη αυτού που τα φιλοξενεί, αλλά αν τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες δεν είναι κάτι το ακατόρθωτο. Καθαρό νερό, μικρά και συχνά γεύματα με τροφές υψηλής ποιότητας, και πολύ σταθερές συνθήκες, είναι αυτά που χρειάζονται, και η ανταμοιβή από την μοναδική τους συμπεριφορά είναι δεδομένη.
       

       

       

       

       

    • By AfricaTeam
      (Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν απο τα μέλη johnbaggios και Irakles)
       
      Επιστημονικό Όνομα: Neolamprologus Brichardi
      Κοινές Ονομασίες: Lamprologus Brichardi, Neolamprologus Pulcher
      Ελληνικό Όνομα: Πριγκίπισσα του Μπουρουντί
      Γενική κατηγορία: Cichids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae
       
      Μέγεθος: Το τελικό μέγεθος του αρσενικού φτάνει περίπου τα 10 εκατοστά, ενώ το θηλυκό είναι ελαφρώς μικρότερο.
       
      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Ζει σε βραχώδεις περιοχές με άμμο.
       
      Συντήρηση στο ενυδρείο
      ΡH: 7,8-9
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24-27 ° C ( Iδανικά 25°C )
       
      Λίτρα: Το N. Brichardi στην φύση ζει σε μεγαλες ομάδες εκατοντάδων ψαριών, καταλαμβάνοντας μεγάλες πέτρινες εκτάσεις. Στο ενυδρείο μας, μια γυάλα 200 λίτρων και 110 εκατοστών μήκος, είναι κατάλληλη για ένα ζευγάρι και τα μικρά τους.
       
      Κοινωνική συμπεριφορά: Αν και πολύ επιθετικό ψάρι όσο αφορά τα άλλα είδη, η συμπεριφορά του N.Brichardi προς τα μέλη της οικογένειας είναι πραγματικά αξιοσημείωτη, αφού έχει παρατηρηθεί οι γονείς να αφήνουν τις πρώτες και μεγαλήτερες σε ηλικία γενιές να μπαίνουν στην περιοχή τους, και εκτός αυτού, να τους βοηθάνε στο μεγάλωμα των νεότερων.
       
      Διαχωρισμός φύλου: Δυστυχώς ο διαχωρισμός είναι αρκετά δύσκολος αφού αρσενικό και θηλυκό δεν διαφέρουν πολύ. Η διαφορά μεγέθους του αρσενικού, και το ελαφρώς μεγαλύτερο ραχαίο πτερύγιο μπορεί να βοηθήσει στην ταυτοποίηση, αλλά φυσικά η πολύωρη παρατήρηση συμπεριφοράς είναι το κλειδί.
       
      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως συμβαίνει με όλες τις Αφρικάνικες κιχλίδες που ζουν στα βραχώδη τμήματα της λίμνης Τανγκανίκα, χονδρόκοκκη άμμος και πολλές πέτρες είναι αυτό που χρειάζονται. Οι πέτρες παρέχουν σπηλιές και περάσματα για να νοιώθουν τα ψάρια ασφάλεια, και να  καταφεύγουν εκεί για προστασία. Άμμος και πέτρες είναι προτιμότερο να είναι ασβεστολιθικά, ώστε να επιτύχουμε πιο εύκολα τις επιθυμητές σκληρότητες του νερού. Αν θέλουμε να βάλουμε κάποιο φυτό, αυτό θα πρέπει να είναι κάποιο ανθεκτικό είδος όπως κάποιο από το είδος vallisneria.
       
      Ζώνη Κολύμβησης: Κυρίως κινείται στο βυθό κοντά στις πέτρες και δύσκολα θα αφήσει την περιοχή του ειδικά όταν υπάρχει γόνος.
       
      Διατροφή: Πρόκειται για σαρκοφάγο ψάρι. Οπότε η διατροφή του θα πρέπει να αποτελείται κυρίως από ζωικές πρωτεΐνες όπως dafnia και krill, ή και ακόμα τροφές του εμπορίου ειδικά για τις ανάγκες του. Σίγουρα δεν θα πρέπει να παραλείπουμε και τις φυτικές τροφές όπως η σπιρουλίνα για να υπάρχει μια ισορροπημένη διατροφή.
       
      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 5 με 8 χρόνια.
       
      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Σίγουρα ο καλύτερος τρόπος για να διατηρήσουμε το N. Brichardi είναι μόνο του (species ενυδρείο), αλλά αν παρ’ όλα αυτά θέλουμε να βάλουμε συγκάτοικους, τότε σίγουρα θα χρειαστούμε ένα αρκετά μεγάλο ενυδρείο με ελάχιστο μήκος τα 120 εκατοστά. Οι συγκάτοικοι προτιμότερο είναι να φτάνουν ή και να ξεπερνάνε το Ν. Brichardi σε μέγεθος για να μπορέσουν να αντέξουν την επιθετικότητα του, ειδικά σε περιόδους αναπαραγωγής. Όπως και να έχει, το πιο πιθανό, είναι το ζευγάρι να είναι το κυρίαρχο στο ενυδρείο.
       
      Υποείδη και υβρίδια: Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες του είδους, που βρίσκονται διασκορπισμένες σε όλο το μήκος και πλάτος της λίμνης. Οι διαφορές τους είναι ελάχιστες αλλά μέσα στην οικογένεια Neolamprologus έχουμε μερικά υποείδη τα οποία καλό θα είναι να αποφεύγουμε να βάζουμε στο ίδιο ενυδρείο λόγω κινδύνου υβριδισμού.
       
      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη. Αφού στο ενυδρείο έχουμε ένα πιστοποιημένο ζευγάρι, τότε από το μέγεθος των 5 εκατοστών περίπου είναι αρκετά ώριμα για αναπαραγωγή.
      Είναι γνωστό οτι γεννάνε αρκετούς απογόνους την κάθε φορά (φτάνοντας τους 100+), δημιουργώντας σε μερικούς μήνες ολόκληρη αποικία.
       
      Γενικές πληροφορίες: Σαν τελικό συμπέρασμα είναι οτι πρόκειται για μια εκπληκτική κιχλίδα, με εκρηκτικό ταπεραμέντο, που μπορεί να δώσει στον χομπίστα αρκετές συγκινήσεις.
      Οι γέννες, το μεγάλωμα του γόνου και η σπάνια κοινωνική του συμπεριφορά συναρπάζει και υπόσχεται ατελείωτες ώρες ευχαρίστησης.
       
       

       

       

×
×
  • Create New...