Jump to content

Recommended Posts

OIΚΟΓΕΝΕΙΑ POLYPTERIDAE
 


Η οικογένεια Polypteridae περιλαμβάνει δύο γένη, το γένος Erpetoichthys και το γένος Polypterus. Το γένος Erpetoichthys περιλαμβάνει μόνο ένα είδος. Τα ψάρια Erpetoichthys calabaricus (κοινώς γνωστά ως "Ψάρια Reed" και "Rope Fish»). Το γένος Polypterus είναι ένα πλούσιο γένος με πολλά είδη, όπως τα Polypterus delhezi, Polypterus retropinnis, Polypterus weeksii και Polypterus bichir. Το Polypterus bichir είναι το πρώτο είδος Polypterus που περιγράφηκε επιστημονικά. Συχνά αναφέρεται απλώς ως "Bichir". Τα άλλα είδη που είναι επίσης γνωστά, αναφέρονται ως Bichirs του ποταμού Νείλου, δεδομένου ότι η μητρική τους προέρχεται από το Νείλο, στην Αφρική.

Χαρακτηριστικά
Όλα τα μέλη της οικογένειας Polypteridae μοιράζονται κοινά διακριτικά χαρακτηριστικά, όπως το σώμα σχήματος φιδιού . Είναι επίσης εξοπλισμένα με μια κύστη με την οποία μπορούν να αναπνεύσουν το οξυγόνο από τον αέρα. Αυτά τα ψάρια είναι ικανά να βγαίνουν από το νερό με τη χρήση των ισχυρών θωρακικών πτερυγίων τους για να ανιχνεύσουν ένα νέο σπίτι. Πρόκειται για ψάρια που έχουν προσαρμοστεί σε μια ζωή σε συνθήκες χαμηλού οξυγόνου, στα ύδατα της Αφρικής. Βρίσκονται σε λίμνες, καθώς και τα ποτάμια της Αφρικής. Κατά τη διάρκεια μιας ξηρασίας μπορεί να μετακινηθούν από την ξηρά σε μια νέα περιοχή.
Αναπτύχθηκαν περίπου 60 εκατομμύρια χρόνια πριν, κατά τη διάρκεια της Κρητιδικής περιόδου.
Το Polypterus bichir, όπως προαναφέρθηκε, βρίσκεται στον ποταμό Νείλο και σε μερικές άλλες αφρικανικές λίμνες και ποτάμια.
Η κάτω σιαγόνα του είναι πολύ μεγαλύτερη από την άνω. Το όνομα Polypterus μεταφράζεται ως "πολλά πτερύγια" αφού το ραχιαίο τους πτερύγιο αποτελείται από 14-18 spines. Τα μεγαλύτερα Polypterus bichir που έχουν αλιευθεί είναι έως 68 εκατοστά .Εμφανίζουν ένα σκούρο γκρι χρώμα στην ραχιαία επιφάνεια τους και παράτυπες κάθετες ζώνες στα πλάγια. Πριν φτάσουν στην ενηλικίωση, τα Polypterus bichir καλύπτονται με σκούρες οριζόντιες ζώνες ώστε να γίνουν πιο χλωμά και να έχουν καλύτερη κάλυψη μεγαλώνοντας. Τα πιο δημοφιλή είδη Polypterus μεταξύ των φίλων του ενυδρείου σήμερα είναι τα: Polypterus delhezi, Polypterus palmas, Polypterus ornatipinnis, και Polypterus senegalus. Και τα τέσσερα αυτά είδη, περιέργως αναφέρονται συχνά ως “Bichirs”.

Διατήρηση στο ενυδρείο
Για να διατηρήσουμε Polypterus bichirs στο ενυδρείο μας, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι σημαντικό ρόλο παίζουν οι διαστάσεις του πυθμένα. Για τα μικρά είδη Polypterus χρειαζόμαστε ενυδρείο με μήκος 120 εκατοστά τουλάχιστον και πλάτος τουλάχιστον 50 εκατοστά! Για τα μεγαλύτερα σε τελικό μέγεθος είδη, οι απαιτήσεις αυξάνονται και το μήκος του ενυδρείου πρέπει να είναι 180εκατοστά και το πλάτος τουλάχιστον 60εκατοστά. Κάτι ακόμα σημαντικό που πρέπει να προσέξουμε είναι ότι θα πρέπει να διαμορφώσουμε το ενυδρείο έτσι ώστε τα ψάρια αυτά, αν θέλουν, να μπορούν εύκολα να βγουν στην επιφάνεια του ενυδρείου για μια πνοή φρέσκου αέρα!
Ο βυθός του ενυδρείου θα πρέπει να αποτελείται από καλής ποιότητας άμμου με χοντρή κοκκομετρία που θα βοηθά να διατηρούμε καθαρό τον πυθμένα! Η διακόσμηση του ενυδρείου από φυτά, βράχια και διάφορα κλαδιά θα είναι πολύ χρήσιμη για την διαβίωση των Polypterus, αφού οι σκοτεινές κρυψώνες και σπηλιές μειώνουν το στρές των ψαριών αυτών και βοηθά εμάς τους χομπίστες να χαρούμε εξαιρετικές συμπεριφορές.
Τα Bichirs θα νιώθουν άνετα σε νερό με ph μεταξύ 6,8 -7,8 και γενικά σκληρό νερό.
Πολύ σημαντική όμως είναι η ανάγκη για καθαρό νερό. Συχνές αλλαγές νερού και καλή φίλτρανση μπορούν να μας δώσουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.Τα ψάρια αυτά μπορούν να διατηρηθούν μαζί με άλλα ειρηνικά ψάρια αλλά με αρκετό μέγεθος, διαφορετικά θα γίνουν τροφή για τα Bichirs.Δεν θα πρέπει να τα διατηρούμε με άλλα ψάρια βυθού, διότι θα υπάρξει ανάγκη για μεγαλύτερο χώρο στον πυθμένα. Η διατήρηση πολλών Bichirs μαζί είναι εφικτή αλλά συνεπάγεται η δημιουργία πολύ μεγάλου ενυδρείου.

Ο παράγοντας του φωτός
Ένας παράγοντας που παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην συμπεριφορά αυτών των ψαριών είναι το φώς. Τα ψάρια αυτά είναι αρπακτικά και δραστηριοποιούνται κυρίως την νύχτα. Δεν χρειάζονται πολύ φως. Η ύπαρξη ενός moonlight θα βοηθούσε πολύ εμάς τους χομπίστες να παρατηρούμε τις κινήσεις τους και η προσομοίωση ανατολής-δύσης θα βοηθούσε πολύ τα ψάρια αυτά στο να έχουν λιγότερο στρες.

Διατροφή
Η τροφή τους θα πρέπει να είναι από τροφές υψηλές σε καλής ποιότητας πρωτείνη τόσο ζωική όσο και φυτική! Επίσης θα δεχθούν μύδια, γαρίδες και bloodworms.Ανιχνεύουν την τροφή τους με την όσφρησή τους, γι’ αυτό και θα τραφούν μερικά λεπτά αφού πέσει η τροφή στο ενυδρείο.
post-7034-1278855680_thumb.jpgpost-7034-1278855692_thumb.jpgpost-7034-1278855709_thumb.jpgpost-7034-1278855721_thumb.jpgpost-7034-1278855743_thumb.jpgpost-7034-1278855763_thumb.jpgpost-7034-1278855777_thumb.jpgpost-7034-1278855785_thumb.jpg

Η ομάδα της Αφρικής.

Edited by argy1
Link to comment
Share on other sites

Εξαιρετική παρουσίαση Κώστα :thumbup:

Τελικά έχει πολλά μυστικά η Αφρική, που κρύβονται όχι μόνο στις λίμνες της αλλά και στα ποτάμια της και που αρχίζουν να αποκαλύπτονται σιγά σιγά :P

Link to comment
Share on other sites

Εξαιρετική παρουσίαση Κώστα :thumbup:

Τελικά έχει πολλά μυστικά η Αφρική, που κρύβονται όχι μόνο στις λίμνες της αλλά και στα ποτάμια της και που αρχίζουν να αποκαλύπτονται σιγά σιγά :P

Κατι ξερεις εσυ...... :hysterical:

Link to comment
Share on other sites

Καταρχήν πρόκειται για πολύ καλή παρουσίαση του ψαριού και μπράβο στην ομάδα της Αφρικής και των Κώστα (PRINCE).

Έχει τύχει και έχω δει αυτά τα ψάρια στον βιότοπό τους (Νείλο) και αυτό που έχω να προσθέσω είναι η αναγκαιότητα αυτού που αναφέρει ο Κώστας για το θέμα διαμόρφωσης του ενυδρείου ώστε να μπορούν να βγαίνουν και να αράζουν κοντά στην επιφάνεια.

Επίσης θα τονίσω το ότι δεν πρέπει να συγκατοικεί με μικρότερα ψάρια. Το άνοιγμα του στόματός του είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που φαίνεται. Ένα polypterus 10-15 εκατοστών μπορεί άνετα να καταπιεί μονομάχο (το φέρνω ως μέτρο σύγκρισης).

Τέλος, ως πρώην κάτοχος Polypterus Senegalus, θα πω πως μου έκανε φοβερή εντύπωση η δύναμη του συγκεκριμένου ψαριού. Για να είμαι ειλικρινής, δεν θυμάμαι να έχει ταρακουνηθεί τόσο έντονα η απόχη μου με κανένα άλλο ψάρι.....

Απλά καταπληκτικά αλλά και ιδιαίτερα!

Link to comment
Share on other sites

Καταρχήν πρόκειται για πολύ καλή παρουσίαση του ψαριού και μπράβο στην ομάδα της Αφρικής και των Κώστα (PRINCE).

Έχει τύχει και έχω δει αυτά τα ψάρια στον βιότοπό τους (Νείλο) και αυτό που έχω να προσθέσω είναι η αναγκαιότητα αυτού που αναφέρει ο Κώστας για το θέμα διαμόρφωσης του ενυδρείου ώστε να μπορούν να βγαίνουν και να αράζουν κοντά στην επιφάνεια.

Επίσης θα τονίσω το ότι δεν πρέπει να συγκατοικεί με μικρότερα ψάρια. Το άνοιγμα του στόματός του είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που φαίνεται. Ένα polypterus 10-15 εκατοστών μπορεί άνετα να καταπιεί μονομάχο (το φέρνω ως μέτρο σύγκρισης).

Τέλος, ως πρώην κάτοχος Polypterus Senegalus, θα πω πως μου έκανε φοβερή εντύπωση η δύναμη του συγκεκριμένου ψαριού. Για να είμαι ειλικρινής, δεν θυμάμαι να έχει ταρακουνηθεί τόσο έντονα η απόχη μου με κανένα άλλο ψάρι.....

Απλά καταπληκτικά αλλά και ιδιαίτερα!

Νικο έχεις απόλυτο δίκιο είχα διατηρήσει και εγώ για λίγο ενα απο αυτά τα καταπληκτικά ψάρια.

Αρκετά απειρος τοτε, οταν όμως ενημερώθηκα για το τι χρείάζεται φρόντισα να το μεταφέρω σε κατάλληλο χώρο.post-7034-1278866358_thumb.jpg

Link to comment
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
  • Similar Content

    • By Aquazone Project Team
      Επιστημονικό Όνομα: Betta splendens (Regan, 1910)
      Κοινές Ονομασίες: Siamese fighting fish.
      Ελληνικό Όνομα: Μονομάχος
      Γενική κατηγορία: Labyrinthfish
      Τάξη: Perciformes
      Οικογένεια: Osphronemidae

      Μέγεθος: 5 - 8 εκατοστά.

      Βιότοπος: Στην άγρια μορφή του ο μονομάχος ζει στην Νοτιοανατολική Ασία (Ινδονησία, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ, Μαλαισία κλπ) σε βάλτους και ορυζώνες με ρηχά μεν νερά (7-15 εκ.) αλλά όχι σε "λακκούβες νερού" όπως λέει ο μύθος. Οι ποσότητες νερού στους ορυζώνες και τους βάλτους ειναι μεγάλες και υπάρχει άφθονος χώρος.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      Μεγάλο ρόλο παίζει η σταθερότητα των συνθηκών και η αποφυγή των απότομων αλλαγών τους.
      PH: 6-7,5 (Ιδανικά: 6,5-7,0)
      KH: -
      GH: 4-12°dGH (Ιδανικά: 5-8°dGH)
      Θερμοκρασία: 22-28°C (Ιδανικά: 25-26°C)
      Λίτρα: Ελάχιστα απαιτούμενα 20-25 λίτρα.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Μοναχικό είδος που δεν προτιμά παρέα στο ενυδρείο του, ιδίως από άτομα του ίδιου είδους (μονομάχους) είτε αρσενικούς είτε θηλυκούς.

      Διαχωρισμός φύλου: Τα αρσενικά έχουν πιο έντονα χρώματα και μεγαλύτερα πτερύγια.
      Στα θηλυκά είναι ορατή μια μικρή άσπρη κουκκίδα στην κοιλιά της και πίσω από τα κοιλιακά πτερύγια, που είναι ο ωοαποθετήρας (ovipositor). Από εκεί γεννάνε τα αυγά τους.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Ο μονομάχος αν και θεωρείται εύκολο ψάρι στη διατήρησή του, θέλει λίγη προσοχή στο στήσιμο του ενυδρείου του για να διατηρηθεί όντως με ευκολία. Κατ' αρχήν πρέπει να έχει καπάκι, γιατί είναι από τα ψάρια που πηδάνε εύκολα και ψηλά έξω από το νερό. Επειδή είναι τροπικό ψάρι χρειάζεται συγκεκριμένη θερμοκρασία στο νερό (23-28°C) που επιτυγχάνεται με χρήση θερμαντήρα.
      Τα μεγάλα πτερύγιά τους τους κάνουν αργούς και δυσκίνητους κολυμβητές και αν υπάρχει δυνατό ρεύμα νερού κάνει την κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη. Γι' αυτό το φίλτρο του ενυδρείου πρέπει να έχει μικρή ροή (δηλαδή να ανακυκλώνει 3-4 φορές μόνο, τα λίτρα νερού του ενυδρείου) και spraybar για σπάσιμο της ροής του νερού σε πολλά σημεία. Σε καλά φυτεμένο ενυδρείο, θα μπορούσε να διατηρηθεί και μόνο με απλό μικρό κυκλοφορητή.
      Πρέπει να υπάρχει απαραίτητα ένα κενό 2-3 εκατοστών ανάμεσα στην επιφάνεια του νερού και στο καπάκι για κάποια προστασία από τα πιθανά άλματα τους αλλά περισσότερο γιατί τα ψάρια ως Αναβαντίδες - Λαβυρινθόψαρα, επειδή ζουν σε νερό με λίγο οξυγόνο, έχουν ένα όργανο στον εγκέφαλο τους τον λαβύρινθο που τους επιτρέπει να αναπνέουν και ατμοσφαιρικό αέρα. Χωρίς πρόσβαση σε αυτόν είναι καταδικασμένα.
      Για το βυθό δεν υπάρχει ιδιαίτερη προτίμηση σε χαλίκι ή άμμο, αρκεί να είναι σε φυσικά χρώματα και να μη αντανακλά το φως και στρεσάρει το ψάρι.
      Τα ξύλα και τα φυτά ιδίως τα φυτά επιφανείας είναι μια χρήσιμη προσθήκη και για την ποιότητα του νερού αλλά και για την προσφορά τους ως κρυψώνες για τις στιγμές ξεκούρασης του ψαριού.
      Φυτά όπως Cryptocoryne cordata, Cryptocoryne crispatula, Cyperus helferi, Hygrophila difformis, Hygrophila corymbosa 'Siamensis', Limnophila sessiliflora, Pogostemon helferi, Rotala rotundifolia, και τα κλασικά, όλες οι Moss (Vesicularia), Ceratophyllum demersum, Egeria densa και Microsorum pteropus.
      Πολύ χρήσιμη προσθήκη είναι επίσης τα ξερά φύλλα από δέντρα όπως η καρυδιά, πλατάνι, αμυγδαλιά, δρυς (βελανιδιά), καστανιά μαζεμένα από καθαρό περιβάλλον χωρίς να έχουν πάνω τους περιττώματα πουλιών κλπ.
      Τα ξεπλένουμε και τα αφήνουμε να ξεραθούν καλά στον ήλιο, ή τα βάζουμε το φούρνο για λίγο, ή και τα σιδερώνουμε. Μια εύκολη λύση είναι ή αγορά Indian Almond leaves ή Catappa leaves από το e-bay.
      Τα ξερά φύλλα απελευθερώνουν στο νερό τανίνες που δρουν προληπτικά για την υγεία των ψαριών και μαλακώνουν ταυτόχρονα το νερό, κατεβάζοντας και την οξύτητα του (pH).
      Επίσης χρωματίζουν εύκολα το νερό και δημιουργούν το φαινόμενο blackwater όπως και στο φυσικό βιότοπο πολλών από τα άγρια είδη μονομάχων.

      Ζώνη Κολύμβησης: Συνήθως στην επιφάνεια αλλά εξερευνούν και περιπολούν συχνά σε όλα τα επίπεδα του ενυδρείου τους.

      Διατροφή: Είναι σαρκοφάγο ψάρι, στη φύση τρέφεται με έντομα και λάρβες κουνουπιών, στο ενυδρείο μπορούν να τραφεί με αποξηραμένες τροφές εμπορίου ειδικά για μονομάχους. Θα δεχτεί εκτός από τις αποξηραμένες, κατεψυγμένες 1-2 φορές την εβδομάδα (bloodworm, artemia, daphnia κλπ) και ζωντανές (grindal, artemia, daphnia κλπ), ακόμα και κουνούπια ή καλλιέργεια από λάρβες κουνουπιών. Οι μονομάχοι είναι επιρρεπείς στην δυσκοιλιότητα, γι'αυτό καλό είναι να ταΐζονται μια φορά την εβδομάδα με ζεματισμένο για λίγα λεπτά και αποφλοιωμένο αρακά, κομμένο στα τέσσερα για να μπορεί να το φάει το ψάρι.
      Προσέχετε να μη φαίνεται φουσκωμένο το ψάρι από το φαγητό και αποφεύγετε να ταΐζεται υπερβολική ποσότητα από κοινές τροφές όπως φυλλαράκι πελετάκια και αποξηραμένα κατεψυγμένα που μπορούν να διογκωθούν μαζί με το νερό μέσα στο στομάχι του ψαριού. Το μούλιασμα την ξηρής τροφής πριν το τάισμα θα μειώσει τις πιθανότητες για Bloating. Οι μονομάχοι μπορούν να μείνουν για μια εβδομάδα νηστικοί, αν έχουν ταϊστεί πριν τη νηστεία καλά.
      Τάισμα μία με δύο φορές την ημέρα. Μία φορά την εβδομάδα μούλιασμα της τροφής τους σε μερικές σταγόνες βιταμίνης.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 2-4 χρόνια (έχει αναφερθεί και 7 χρόνια).

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Οι μονομάχοι δεν ανέχονται στο χώρο τους άλλα ψάρια της οικογένειας Osphronemidae (όπως άλλοι μονομάχοι, Gοurami, Paradise fish κλπ) ενώ θα είναι το ίδιο επιθετικά σε όποιο ψάρι μοιάζει με του είδος τους πχ. τα ψάρια με μακριές ουρές, όπως τα guppy.
      Στη φύση δύο αρσενικά Betta δεν θα παλέψουν μέχρι θανάτου, αφού ο χαμένος θα υποχωρήσει και θα φύγει. Στο ενυδρείο όμως δεν υπάρχει χώρος για υποχώρηση, οπότε ο νικητής θα συνεχίσει να επιτίθεται συνήθως μέχρι να σκοτώσει τον χαμένο. Γι' αυτό δεν βάζουμε μαζί δύο αρσενικά σε ενυδρείο παρά μόνο αν είναι 180 λίτρα και πάνω, ή σε ενυδρείο με χωρίσματα ή σε πολύ καλά φυτεμένο ενυδρείο με πολλές κρυψώνες.
      Οι θηλυκές αναπτύσσουν μια ιεραρχία μεταξύ τους οπότε θα μπορούσαν να συμβιώσουν μερικές μαζί.
      Στη φύση τα θηλυκά μένουν μακρυά από τα αρσενικά εκτός της περιόδου αναπαραγωγής. Όταν μπουν μαζί σε ενυδρείο, τα αρσενικά συνήθως σκοτώνουν τα θηλυκά εκτός αν α) είναι αδέρφια και μεγαλωμένα από μικρά μαζί, β) είναι σε φάση αναπαραγωγής, γ) υπάρχει χώρισμα στο ενυδρείο, δ) το ενυδρείο είναι πολύ μεγάλο και πολύ καλά φυτεμένο έτσι ώστε να παρέχει κρυψώνες για το θηλυκό. Γι'αυτό συχνά πριν την αναπαραγωγή οι εκτροφείς ψαριών, χρησιμοποιούν ενυδρείο με τζαμένιο χώρισμα, έτσι ώστε να είναι ορατές οι θηλυκές από τον αρσενικό χωρίς να διακινδυνεύουν επίθεση, μέχρι να έρθει η ώρα που θα είναι έτοιμα τα ψάρια για αναπαραγωγή και να φύγει το χώρισμα.
      Σίγουρα οι μονομάχοι δεν πρέπει να συνυπάρχουν με άλλα ψάρια επιθετικά όπως κιχλίδες, ή ψάρια που έχουν τη συνήθεια να τσιμπάνε τα πτερύγια των άλλων (fin nippers), όπως τα Danios, Tetras και Barbs.
      Κάποιο είδος σαλιγκαριού θα ήταν ιδανικός συγκάτοικος σε μικρό ενυδρείο.
      Οι γαρίδες μικρού μεγέθους όπως οι Red cherry θέλουν προσοχή, ιδίως ο γόνος τους.
      Γενικότερα η επιτυχία της συμβίωσης του μονομάχου με άλλα ψάρια έγκειται στο ποσοστό επιθετικότητας του χαρακτήρα του κάθε μονομάχου ξεχωριστά.

      Υποείδη και υβρίδια:
      - Βάση του τύπου ουράς τους, Veil Tail (VT), Plakat (PK), Crowntail (CT), Half Moon (HM), Deltas (D) & Super Deltas (SD), Double Tail (DT), Combtail, Rosetail & Feathertail, Round Tail, Half Sun, Over Halfmoon (OHM), Spade Tail
      - Βάση του σχεδίου τους
      Solid, Cambodian or Bi-Coloured, Butterfly, Marble, Piebald, Mask, Dragon, Multicolour,
      Βάση του χρωματισμού τους
      Red, Blue, Green, Wild-Type, Cellophane/Pastel, Opaque, Yellow & Pineapple, Orange, Orange Dalmatian, Black,
      Purple, Mustard Gas, Chocolate, Copper, Albino
      - Ιδιαίτερου σχεδίου ή χρώματος που δεν υπάγεται σε κάποια από τις πιο πάνω κατηγορίες.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η αναπαραγωγή τους είναι μια μακρόχρονη και επίπονη διαδικασία. Το ζευγάρι δεν πρέπει να είναι πάνω από 1 έτους σε ηλικία. Χρειάζεται καλή προετοιμασία με πολύ καλής ποιότητας νερό και καλή φρέσκια τροφή για 2-3 εβδομάδες, πριν μπουν μαζί τα δύο ψάρια. Το συχνό φρεσκάρισμα του νερού, τα ξερά φύλλα σαν τα Catappa και τα bloodworms για τροφή είναι ένα παράδειγμα.
      Το επόμενο βήμα είναι το στήσιμο ενός 40λιτρου ενυδρείου με 10-15 εκ ύψος νερού με ένα απλό αλλά καλά στρωμένο αερόφιλτρο για φίλτρανση. Συνιστάται "γυμνός βυθός" στο ενυδρείο και η άμμος ή το χαλίκι, δεν είναι επιθυμητά καθώς θα χάνονται αυγά σε αυτά.
      Προσθέτουμε πυκνά αληθινά φυτά (θα κρατήσουν σε καλή κατάσταση το νερό όταν θα μείνει εκτός λειτουργίας το φίλτρο), μερικά ξερά φύλλα, να επιπλέει ένα κομμένο στη μέση πλαστικό ποτηράκι.
      Ένα θερμαντήρα ρυθμισμένο στους 27°C.
      Μεταφέρουμε σε αυτό τον αρσενικό από το ενυδρείο του, με μισής ώρας προσαρμογής τουλάχιστον και τον αφήνουμε για μία μέρα να συνηθίσει το νέο περιβάλλον.
      Πλησιάζουμε το ενυδρείο της θηλυκιάς έτσι ώστε να βλέπει το ένα ψάρι το άλλο.
      Ο αρσενικός θα αρχίσει το Flaring και να χτίζει τη φωλιά κάτω από το κομμένο ποτηράκι και η θηλυκιά θα πρέπει να είναι ήδη γεμάτη αυγά.
      Αν δεν είναι, θα την αφήσουμε μέχρι να γεμίσει και θα καταλάβουμε ότι είναι έτοιμη όταν θα δούμε κάθετες ραβδώσεις στο σώμα της.
      Όταν είναι έτοιμη και η φωλιά θα μεταφέρουμε με καλή προσαρμογή και τη θηλυκιά στο 40λιτρο.
      Στην αρχή θα έχουν αψιμαχίες. Εδώ θα χρειαστούν τα φυτά για παροχή κρυψώνας σε αυτόν που θα τις φάει (ίσως είναι και το αρσενικό).
      Μπορεί να χρειαστούν ώρες έως και μέρες μέχρι να ολοκληρώσουν τα καθήκοντα τους.
      Αν φανεί ότι τα πράγματα αγριεύουν πολύ, χωρίστε τα ψάρια.
      Συνήθως το ζευγάρωμα γίνεται από αμέσως έως και σε 1-2 μέρες.
      Όταν γίνει το αρσενικό θα μαζέψει τα αυγά και θα τα βάλει στη φωλιά.
      Θα ζευγαρώσουν μερικές φορές ακόμα και μόλις βεβαιωθείτε ότι η θηλυκιά είναι άδεια από αυγά, μεταφέρετε την στο ενυδρείο της για να ηρεμήσει.
      Μη την αφήσετε στο ενυδρείο γιατί κινδυνεύει.
      Το αρσενικό θα μείνει να προσέχει τη φωλιά μέχρι να σκάσουν τα αυγά χωρίς ούτε να τρέφεται καν.
      Θα τα αερίζει, θα απομακρύνει τα αγονιμοποίητα, θα μαζεύει όσα πέφτουν και θα τα ξαναβάζει στη θέση τους κλπ
      Κάποιοι πρωτάρηδες μπαμπάδες ίσως φάνε τα αυγά ή το γόνο.
      Αν γίνει κάτι τέτοιο αντιληπτό, απομακρύνετε και τον πατέρα από το ενυδρείο.
      Τα αυγά θα σκάσουν μετά από 48 ώρες. Θα δείτε τις ουρίτσες να κρέμονται από τη φωλιά και ο πατέρας θα πιάνει και θα επιστρέφει στη θέση του όποιο μικρό πέσει.
      Μέσα στην επόμενη μέρα, ο γόνος θα έχει ενδυναμωθεί τόσο όσο να μένει στη φωλιά.
      Μόλις καταναλώσουν όλο το λεκιθικό του σάκο και αρχίσουν να κολυμπάνε ελεύθερα, μπορεί να επιστρέψει ο πατέρας στο ενυδρείο του.
      Τώρα αρχίζει το τάισμα με infusoria και μετά από μερικές μέρες με νεοεκκολαφθείσα αρτέμια.
      Θα χρειαστούν καθημερινές αλλαγές νερού λόγω του συχνού ταΐσματος, με προσοχή στο χειρισμό για να μη χαθεί γόνος. Το νερό της αλλαγής πρέπει να είναι ίδιων παραμέτρων (pH, gH, θερμοκρασία) με του ενυδρείου.
      Θα ζήσουν μαζί για 2-4 μήνες και θέλουν καθημερινή φροντίδα πριν πάνε πια στα νέα ενυδρεία τους.

      Αναπαραγωγή Μονομάχων - A' Μέρος
      Αναπαραγωγή Μονομάχων - B' Μέρος

      Γενικές πληροφορίες: Το Betta Splendens είναι αποτέλεσμα επιλεκτικών αναπαραγωγών.
       
       

       
       
       
       

      Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον χρήστη stormtrooper
    • By Aquazone Project Team
      Centropyge deborae
       
      Είναι ανθεκτικό και ένα από τα λιγότερο επιθετικά είδη του γένους, αν και μπορεί να γίνει επιθετικό σε μικρότερα ενυδρεία. Παρόλο που συνήθως δεν ενοχλεί τα περισσότερα σκληρά κοράλλια, αποτελεί πιθανή απειλή για τα είδη που έχουν μεγάλους πολύποδες και περιστασιακά θα ενοχλεί μαλακά κοράλλια, ζωανθίδες και τριδάκνες.
       
      Θα δεχτεί όλες τις τροφές που θα του προσφερθούν. Στη βασική του διατροφή θα πρέπει να υπάρχουν τροφές που να περιέχουν Spirulina, και καλό θα ήταν να του προσφέρουμε λαχανικά (π.χ. βρασμένο σπανάκι ή μπρόκολο) και αποξηραμένα φύλλα μακροφυκών (nori). Στη φύση τρέφεται κυρίως με άλγες και οργανικά σωματίδια σε αποσύνθεση, συμπεριλαμβανομένων ζωικών και φυτικών αποβλήτων, βακτηρίων, και άλλων συναφών μικροοργανισμών.
       
      Ζει μόνο στα Φίτζι,  σε κοραλλιογενείς υφάλους σε βάθη από 10 μέχρι 70 μέτρα, και λόγω της συνεσταλμένης του φύσης και του χρώματός δεν απαντάται εύκολα. Το χρώμα του μοιάζει μαύρο, με δυνατότερο φωτισμό όμως φαίνεται το πραγματικό έντονο μπλε χρώμα του. Μέχρι να αποδειχθεί το 2012 πως πρόκειται για νέο είδος, θεωρούνταν πως είναι χρωματική παραλλαγή του Centropyge nox.
    • By Aquazone Team
      Αντίστροφη όσμωση & εξοπλισμός
      του Ιωάννη Στέλλα
       
      Τι είναι όσμωση & αντίστροφη όσμωση
      Όσμωση είναι το φαινόμενο, κατά το οποίο κάποιο υγρό ρέει μέσα από μια ημιπερατή μεμβράνη, η οποία δεν επιτρέπει την μεταφορά αλάτων ή άλλων διαλυμένων ουσιών από μέσα της.
      Όταν δύο όγκοι υγρών διαφορετικής πυκνότητας διαχωριστούν από μια ημιπερατή μεμβράνη, το υγρό με τη μικρότερη πυκνότητα θα ρέει προς την μεριά αυτού με τη μεγαλύτερη πυκνότητα. Η ανεπιθύμητη αυτή ροή μπορεί να αποφευχθεί αν ασκηθεί εξωτερική πίεση από την πλευρά του πυκνότερου υγρού. Σε αυτήν την περίπτωση, λέμε ότι έχουμε το φαινόμενο της αντίστροφης όσμωσης.

      Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται πολύ συχνά για καθαρισμό του νερού από άλατα και άλλες διαλυμένες ουσίες, καθώς και για βιομηχανικούς και χημικούς λόγους, όπου η καθαρότητα του νερού παίζει πολύ σημαντικό ρόλο.

      Ενυδρειακή χρήση
      Μια από τις χρήσεις της αντίστροφης όσμωσης, είναι και η παραγωγή καθαρού νερού για την προσθήκη του στο ενυδρείο. Το νερό που παράγεται με αυτόν τον τρόπο, έχει μηδενική σκληρότητα (ανθρακική και γενική) και έχει σχεδόν ουδέτερο pH (περίπου 6.8-6.9). Έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για βιοτοπικά ενυδρεία με ψάρια όπου οι απαιτήσεις τους σε σκληρότητα είναι πολύ χαμηλές. Είναι ο πιο φυσικός τρόπος για παραγωγή νερού με χαμηλή σκληρότητα και χωρίς να χρειαστεί να προσθέσουμε χημικά.

      Αξίζει να σημειωθεί ότι το νερό της αντίστροφης όσμωσης δεν κάνει να μπαίνει αυτούσιο, όπως παράγεται από τη συσκευή αντίστροφης όσμωσης, στο ενυδρείο, χωρίς να αναμιγνύεται είτε με κάποια ποσότητα νερού βρύσης, είτε με την προσθήκη κάποιων αλάτων, γιατί είναι επικίνδυνο για τους ζωντανούς οργανισμούς. Το νερό αυτό δεν έχει ηλεκτρολύτες, άλατα, ιχνοστοιχεία και διάφορες ενώσεις αλάτων που είναι απαραίτητες για τη σωστή λειτουργία των οργάνων των ψαριών του ενυδρείου. Γι’ αυτό το λόγο, ποτέ δεν γεμίζουμε ένα ενυδρείο μόνο με νερό από αντίστροφη όσμωση. Συνήθως προσθέτουμε μια αναλογία νερού από τη βρύση, το οποίο έχει τα απαραίτητα στοιχεία που λείπουν από το νερό της αντίστροφης όσμωσης, με την προσθήκη βέβαια της απαραίτητης ποσότητας αντιχλωρίου.

      Ας δούμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ανάμειξης νερού από αντίστροφη όσμωση με νερό βρύσης. Έστω ότι το νερό βρύσης μας έχει τιμές ανθρακικής και γενικής σκληρότητας 10, και θέλουμε να γεμίσουμε ένα ενυδρείο 100 λίτρων με νερό όπου η επιθυμητή σκληρότητα να είναι 3. Δεδομένου ότι το νερό από αντίστροφη όσμωση βγάζει τιμές σκληρότητας μηδενικές, σημαίνει ότι θα πρέπει να αναμείξουμε 30 λίτρα νερού βρύσης με 70 λίτρα νερού αντίστροφης όσμωσης. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνουμε τις τιμές σκληρότητας που θέλουμε, έχοντας προσθέσει και ποσότητα ηλεκτρολυτών και ιχνοστοιχείων, απαραίτητες για τα ψάρια. Ένας άλλος τρόπος να φτιάξουμε το νερό που θέλουμε χωρίς να χρησιμοποιήσουμε νερό από τη βρύση, είναι να προσθέσουμε σε νερό αντίστροφης όσμωσης κάποιο σκεύασμα ώστε να ανεβάσουμε τις σκληρότητες (ανθρακική και γενική), ιχνοστοιχεία, καθώς και ηλεκτρολύτες. Αναφορικά η ανθρακική σκληρότητα μπορεί να αυξηθεί με την προσθήκη μαγειρικής σόδας (sodium biocarbonate) στο νερό, ενώ η γενική με την προσθήκη αλάτων μαγνησίου και ασβεστίου σε συνδυασμό με ιχνοστοιχεία.

      Παρακάτω θα αναλύσουμε τα υλικά που αποτελούν μια συσκευή αντίστροφης όσμωσης, αφού πλέον είδαμε πώς λειτουργεί το φαινόμενο της αντίστροφης όσμωσης.

      Συσκευή αντίστροφης όσμωσης
      Κάθε συσκευή αντίστροφης όσμωσης έχει 3 αγωγούς παροχής νερού. Ο ένας είναι για την παροχή του νερού από τη βρύση, ενώ οι άλλοι δύο χρησιμοποιούνται για την εκροή του καθαρού νερού και της αποχέτευσης του συστήματος.

      Το βασικό στοιχείο σε κάθε συσκευή αντίστροφης όσμωσης είναι η μεμβράνη η οποία παρακρατεί τα διάφορα άλατα και διαλυμένα στοιχεία που βρίσκονται στο νερό και μας αποδίδει “καθαρό” νερό. Αυτή η μεμβράνη έχει βέβαια σαν μειονέκτημα ότι επηρεάζεται/καταστρέφεται πολύ εύκολα από τη χλωρίνη και από τα μεγάλα σε μέγεθος σωματίδια που έχει το νερό, καθώς και από τη θερμοκρασία του νερού. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την υποχρεωτική χρήση των προφίλτρων σε ένα σύστημα αντίστροφης όσμωσης.

      Ένα από τα προφίλτρα που συνήθως βλέπουμε σε μια τέτοια συσκευή είναι το προφίλτρο διαπερατότητας “x μm”. Αυτό παρακρατά όλα τα σωματίδια από το νερό, που το μέγεθός τους είναι μεγαλύτερο από x. Όσο πιο μικρή είναι η τιμή αυτή, τόσο καλύτερα για τη βασική μεμβράνη μας, αφού πλέον σε αυτήν συσσωρεύονται όσο το δυνατόν μικρότερα σωματίδια. Μια σύνηθες τιμή του x είναι της τάξης των 5μm. Σε ακριβά συστήματα το προφίλτρο αυτό μπορεί να φτάσει και την τιμή 1μm.

      Ένα εξίσου σημαντικό προφίλτρο είναι και αυτό του άνθρακα, το οποίο παρακρατά το χλώριο που περιέχει το νερό της βρύσης μας, αφήνοντας να περάσει προς την μεμβράνη αποχλωριωμένο νερό. Είναι αρκετά σημαντικό στη λειτουργία του, αν σκεφτεί κανείς ότι το χλώριο καταστρέφει την μεμβράνη.

      Σε ακριβότερα συστήματα αντίστροφης όσμωσης μπορεί να έχουμε και επιπλέον προφίλτρα άνθρακα, όπως π.χ. από καρύδα (coconut carbon filter) ή ενεργού (active carbon filter), με σκοπό την καλύτερη προφίλτρανση του νερού πριν αυτό οδηγηθεί στη βασική μεμβράνη του συστήματός μας.

      Αφού το νερό περάσει και προφιλτραριστεί από τα προφίλτρα του συστήματος που έχουμε, οδηγείται στην μεμβράνη αντίστροφης όσμωσης. Βασικός παράγοντας παραγωγής νερού αντίστροφης όσμωσης είναι η πίεση που πρέπει να εξασκήσουμε στο νερό ώστε να έχουμε το φαινόμενο που περιγράψαμε παραπάνω. Αυτό επιτυγχάνεται με την πίεση της παροχής του νερού από το δίκτυο ύδρευσης της περιοχής μας. Μια ελάχιστη τιμή πίεσης που πρέπει να έχουμε στη μεμβράνη είναι της τάξης του 35-40 PSI, προκειμένου να έχουμε παραγωγή του φαινομένου της αντίστροφης όσμωσης. Αν η τιμή αυτή είναι μικρότερη, τότε το φαινόμενο της αντίστροφης όσμωσης δεν λειτουργεί σε ικανοποιητικό βαθμό, έχοντας μεγάλες ποσότητες αποχέτευσης “βρώμικου” νερού. Αφού το νερό περάσει από τη μεμβράνη της αντίστροφης όσμωσης, έχουμε ένα μέρος “καθαρού” νερού, ενώ το νερό που οδεύεται προς την αποχέτευση και χαρακτηρίζεται ως “βρώμικο” είναι της τάξης των 3-5 μερών. Αυτό σημαίνει ότι για κάθε 1 λίτρο καθαρό νερό που παίρνουμε από τη συσκευή, έχουμε την αποχέτευση 3-5 λίτρων “βρώμικου” νερού. Το “βρώμικο” νερό δεν είναι τίποτε άλλο από νερό της βρύσης αποχλωριωμένο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε άλλες λειτουργίες του σπιτιού, όπως για πλύσιμο, για πότισμα κ.α. Ο λόγος καθαρού/βρώμικου νερού εξαρτάται από τον παράγοντα θερμοκρασία και από τον στραγγαλιστή που έχει πάνω η συσκευή μας. Ο όγκος “καθαρού” νερού που παίρνουμε μετράται σε λίτρα/ημέρα, μετρημένος σε μια συγκεκριμένη θερμοκρασία (~25οC) και μια συγκεκριμένη συγκέντρωση διαλυμένων ουσιών, ενώ για νερό μικρότερης θερμοκρασίας οι περισσότεροι κατασκευαστές δίνουν έναν δείκτη διόρθωσης για τον υπολογισμό του όγκου. Βέβαια, ας μην ξεχνάμε, ότι θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 40 βαθμών προκαλούν καταστροφή της μεμβράνης, οπότε δεν πρέπει να υπερβάλουμε. Ο στραγγαλιστής νερού είναι αυτός που καθορίζει την αναλογία βρώμικου/καθαρού νερού που βγαίνει από τη συσκευή αντίστροφης όσμωσης και συνήθως κυμαίνεται από 1:3 έως 1:5. Κάποια συστήματα αντίστροφης όσμωσης έχουν ένα μηχανισμό με τον οποίο αφήνουμε το νερό να περάσει μέσα από τη μεμβράνη προς την αντίθετη κατεύθυνση, ώστε να μπορεί να καθαριστεί η μεμβράνη και να επιμηκυνθεί έτσι ο χρόνος ζωής της.

      Επιπλέον συστήματα που χρησιμοποιούνται μετά την μεμβράνη αντίστροφης όσμωσης είναι κάποια φίλτρα άνθρακα, που παρακρατούν ό,τι κατάλοιπο έχει τυχόν μείνει στο νερό, αλλά το πιο βασικό είναι το σύστημα απιονισμού (DI) που υπάρχει σε πολλές συσκευές αντίστροφης όσμωσης. Αυτό περιέχει ένα υλικό σαν υγρή άμμο, με φορτισμένα σωματίδια, το οποίο δεσμεύει όλα τα θετικά ή αρνητικά ιόντα που περιέχει το νερό μετά το πέρασμά του από τη μεμβράνη της αντίστροφης όσμωσης, δίνοντάς μας το λεγόμενο απιονισμένο νερό. Το βαθμό απιονισμού στο νερό, δηλαδή την ποσότητα ιόντων στο νερό (αγωγιμότητα), μπορούμε να την μετρήσουμε μόνο με ηλεκτρονικό όργανο (αγωγιμόμετρο - TDS meter).

      Ένα από τα πράγματα που θα πρέπει να αναφέρουμε, είναι τι εννοούμε όταν λέμε ότι ένα σύστημα αντίστροφης όσμωσης είναι τριών, τεσσάρων ή και περισσοτέρων σταδίων. Ο αριθμός αυτός μας κάνει κατανοητό τα στάδια που περνάει το νερό βρύσης πριν το πάρουμε για τη χρήση που προορίζεται. Έτσι, όσα περισσότερα στάδια έχει ένα σύστημα, τόσο πιο “καθαρό” είναι το νερό που παίρνουμε. Σίγουρα πάντως, ένα στάδιο είναι αυτό της μεμβράνης αντίστροφης όσμωσης καθώς και ενός προφίλτρου.

      Να πούμε επίσης, ότι όπως όλα τα μηχανικά συστήματα, έτσι και το σύστημα αντίστροφης όσμωσης, χρειάζεται επιθεώρηση και αντικατάσταση των φίλτρων/προφίλτρων του ώστε να έχουμε πάντα την καλύτερη απόδοση στον “καθαρισμό” του νερού μας. Γι’ αυτό πρέπει να ακολουθούμε τις συμβουλές του κάθε κατασκευαστή για αλλαγή των διαφόρων φίλτρων του, ώστε να πετύχουμε την όσο το δυνατόν μακροχρόνια σωστή λειτουργία της μεμβράνης, μια και η αντικατάστασή της είναι συνήθως το πιο ακριβό ανταλλακτικό και πολλές φορές συμφέρει να αγοράσουμε ένα καινούργιο σύστημα, παρά την κυρίως μεμβράνη ως ανταλλακτικό.

      Τελειώνοντας θα παραθέσω αναφορικά, μερικά από τα συστατικά και τα ιόντα που παρακρατώνται σε ένα σύστημα αντίστροφης όσμωσης: Ασβέστιο, Νάτριο, Μαγνήσιο, Κάλιο, Μαγγάνιο, Σίδηρος, Αλουμίνιο, Χαλκός, Νικέλιο, Κάδμιο, Άργυρος, τα αντίστοιχα άλατα των παραπάνω μετάλλων, ιόντα, βακτήρια κ.α.
       
       
       
       
       
    • By Katrin
      Πολλοί νέοι αλλά και παλιοί χομπίστες κατά καιρούς κάνουν την πιο βασική ερώτηση  όταν ξεκινάνε να στήσουν το ενυδρείο τους ή ακόμα και να το αλλάξουν, και η ερώτηση αυτή δεν είναι άλλη απο το "Τι ψάρια να βάλω στο ενυδρείο μου".
      Στόχος του παρόντος θέματος είναι να συγκεντρώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες προτάσεις για τις ψαροσυνθέσεις αλλά και τον διάκοσμο που μπορούμε να έχουμε, με βάση τα λίτρα και την συμβατότητα και να καλύψουμε όσο περισσότερες κατηγορίες ενυδρείων μπορούμε. Αναφέρομαι κυρίως στα λίγα λίτρα 20-30,60-80,100-120,120+, και φυσικά σε κάθε είδους ενυδρείο: κοινωνικό, αφρικάνικο, species tank κλπ. 
      Αφού λοιπόν έχουμε βεβαιωθεί οτι έχουμε τον κατάλληλο εξοπλισμό και στρωμένο το φίλτρο μας (καλό θα ήταν να έχουμε διαβάσει και το παρακάτω άρθρο Στήνοντας ένα ενυδρείο από το μηδέν ) ας συγκεντρώσουμε τις προτάσεις μας για τα ψάρια που μπορούμε να βάλουμε στο ενυδρείο μας, παρατηρήσεις και οτιδήποτε άλλο κρίνετε απαραίτητο οτι πρέπει να αναφερθεί
      Αν το ενυδρείο που προτείνετε έχει στηθεί από εσάς ήδη και υπάρχουν φωτογραφίες σίγουρα θα βοηθήσουν στον στόχο του θέματος.
       
       
    • By Χρήστος
      Στήνοντας ένα ενυδρείο από το μηδέν
       

       
      Το άρθρο αυτό δεν στοχεύει στην επίλυση όλων των αποριών, και προβλημάτων που αφορούν το χόμπι μας. Ο στόχος του είναι να  δώσει στον νέο χομπιστα μια ορθή βάση εκκίνησης  και έναν σωστό μπούσουλα χωρίς να χρειάζεται να διαβάσει μεγάλα και επιστημονικά κείμενα που ίσως τον κουράσουν και τον αποτρέψουν από το χόμπι. Οποιαδήποτε απορία σας δημιουργηθεί και για περαιτέρω πληροφορίες θα χαρούμενα να σας απαντήσουμε μέσα στο φόρουμ, μην διαστίζεται να ρωτήσετε οτιδήποτε.
      Το άρθρο θα ενημερώνεται κατά διαστήματα εφόσον προκύψει ανάγκη
      Θα αναγράφεται η ημερομηνία ενημέρωσης στα επί μέρους τμήματα
       
      Επιλέξτε ένα απο τα παρακάτω θέματα που σας ενδιαφέρει και πατήστε πάνω ή διαβάστε τα όλα με την σειρά.
      Κριτήρια επιλογής ενυδρείου και τοποθέτηση. Ενημερώθηκε στις 1/3/2021
      Βασικές αρχές αγοράς ενυδρείου, τοποθέτησης ενυδρείου, αγορά ψαριών, και άλλες χρήσιμες πληροφορίες.
       
      Στρώσιμο ενυδρείου (Ο κύκλος του αζώτου). Ενημερώθηκε στις 1/3/2021
      1. Στρώσιμο με ειδικά σκευάσματα Ενημερώθηκε στις 1/3/2021
      2. Στρώσιμο με μπόλι Ενημερώθηκε στις 3/3/2021
      3. Στρώσιμο με αμμωνία Ενημερώθηκε στις 1/3/2021
      4. Στρώσιμο με τροφή Ενημερώθηκε στις 3/3/2021
      5. Ανορθόδοξοι τρόποι στρωσίματος
       
      Ο βυθός του ενυδρείου. 
      Άμμος, Χαλίκι, soil (επεξεργασμένο χώμα).
       
      Ο φωτισμός του ενυδρείου. 
      α) Ενυδρείο με φυτά
      β) Ενυδρείο χωρίς φυτά
       
      Διακόσμηση ενυδρείου. 
      Ξύλα, πέτρες, φύλλα, και τεχνητά διακοσμητικά
       
      Λίγα λόγια για την λίπανση των φυτών.  Ενημερώθηκε στις 3/3/2021
      ΝΟ3, CO2, Μακροστοιχεία - Ιχνοστοιχεία
       
      Αλλαγές νερού. 
      πόσο και κάθε πότε
       
       
      Παρελκόμενα του ενυδρείου
      Φίλτρο Ενημερώθηκε στις 8/3/2021
      Θέρμανση/Ψύξη Ενημερώθηκε στις 3/3/2021
      Αντίστροφή όσμωση Ενημερώθηκε στις 2/3/2021
      Σύστημα διοξειδίου και Diy κατασκευές Ενημερώθηκε στις 2/3/2021
      Αεραντλία. Ενημερώθηκε στις 2/3/2021
       
       -------------------------------------------------------------------------------
       
       
    • By Vaggef
      Μικρά ενυδρεία για Κιχλίδες της Λίμνης Tanganyika

      Έχουμε δει μια γενική περιγραφή από τις Κιχλίδες της Λίμνης Tanganyika. Tο πλεονέκτημα που μας προσφέρει η λίμνη αυτή είναι ότι μπορούμε να διατηρούμε κάποιες από τις πανέμορφες κιχλίδες της με ιδιαίτερο χαρακτήρα, σε μικρά ενυδρεία.
       
      Μέγεθος Ενυδρείου 60 - 120λ
      Σε ενυδρεία από 60 εκατοστά μήκος έως 1 μέτρο μπορούμε να φιλοξενήσουμε αρκετά είδη κιχλίδων και σε κάποιες περιπτώσεις δύο είδη, ανάλογα πάντα από το χαρακτήρα των ψαριών.
      Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως κάποια είδη της Λίμνης Tanganyika αν και μικρόσωμα, είναι διεκδικητικά.
       
      Χρήση άμμου στο βυθό

      Σε όλα τα αφρικάνικα ενυδρεία τοποθετούμε άμμο χαλαζιακή ή άμμο θαλάσσης ή αραγωνίτη καθώς επίσης και μίξη των παραπάνω. Η χρήση τους θα βοηθήσει πολύ τα ψάρια μας να διατηρούν καθαρά τα βράγχια τους, και θα τους διευκολύνει να σκάβουν για να φτιάξουν τις φωλιές τους.Καλό θα είναι η άμμος να ΜΗΝ είναι λευκή, διότι αντανακλά το φως και ίσως στρεσάρει τα ψάρια.
      Για το ενυδρείο μας θα χρειαστούμε μια στρώση 5 εκατοστών περίπου.
      1. Αραγωνίτης (έχει την ιδιότητα να διατηρεί αρκετά την σκληρότητα του νερού, επιθυμητό για αφρικανικά ενυδρεία)
      2. Χαλαζιακή άμμος (ουδέτερη για το νερό , δεν πετρώνει εύκολα)
      3. Άμμο Θαλάσσης (έχει την ιδιότητα να διατηρεί ελαφρά την σκληρότητα του νερού, πετρώνει σχετικά εύκολα με το πέρασμα του χρόνου, βρίσκεται εύκολα στην φύση!
       
      Πέτρες

      Το δεύτερο βασικό στοιχείο του διακόσμου είναι οι πέτρες που απαραίτητα κοσμούν κάθε ενυδρείο Αφρικής, με τις παρακάτω επιλογές:
      1. Ασβεστολιθικά πετρώματα (έχουν την ιδιότητα να διατηρούν ελαφρά την σκληρότητα του νερού, βρίσκονται εύκολα στην φύση)
      2. Πορώδες πετρώματα (συνήθως είναι ουδέτερα για το νερό, με το πέρασμα του χρόνου αποκτούν ωφέλιμες άλγες που κοσμούν ένα βιοτοπικό ενυδρείο)
      3. Άλλα πετρώματα όπως Σχιστόλιθος, Χαλαζίας, Βασάλτης…. (είναι ουδέτερα για το νερό)
      Στην διαλογή των πετρών θα πρέπει να αποφύγουμε αιχμηρά κομμάτια που μπορεί να τραυματίσουν τα ψάρια μας.
      Χρειάζεται πολύ προσοχή στην διαλογή των πετρών διότι κάποιες πέτρες που μπορεί να συλλέξουμε και δίχως να το γνωρίζουμε να περιέχουν μέταλλα και τοξικές ουσίες που ίσως προκαλέσουν προβλήματα.
       
      Φυτά

      Οι επιλογές μας είναι περιορισμένες στο ''πράσινο" που κοσμεί τα ενυδρεία της Αφρικής.
      Τα κριτήρια μας είναι: ανθεκτικότητα στο PH και στο σκάψιμο των ριζών που αρέσκονται τα ψάρια της Αφρικής καθώς και στην έλλειψη υποστρώματος.
      Τα περισσότερα είδη vallisneria θα μπορούσαν να κοσμήσουν το ενυδρείο μας.
       
      Κελύφη σαλιγκαριών

      Απαραίτητα για την διαβίωση τον Κοχυλόψαρων.Χρήσιμα και για τις υπόλοιπες μικρές κιχλίδες καθώς έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο να εναποθέτουν εκεί τα αυγά τους και να βρίσκουν καταφύγιο τα νεογνά.
      Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κελύφη σαλιγκαριών με ποικιλία στο μέγεθος, από την φύση, εφόσον τα βράσουμε και αφαιρέσουμε τελείως την σάρκα τους και τα ξαναβράσουμε.
      Ακόμα και κοχύλια/όστρακα από την θάλασσα, αρκεί να ακολουθηθεί αυστηρά η ιδία διαδικασία.
      Στα ενυδρεία που θα φιλοξενήσουν κοχυλόψαρα θα βάλουμε πολύ λίγες πέτρες (3-5 κομμάτια) και θα μοιράσουμε πολλά κοχύλια στον πυθμένα.

      Γενικά σε όλα τα υλικά που προορίζονται για το ενυδρείο μας θα πρέπει να πλυθούν καλά με άφθονο νερό, σε περίπτωση που έχουμε αμφιβολία για την προέλευση των υλικών καλό είναι να βραστούν(αποστειρωθούν) με νερό για 20’.

       
      Φωτισμός
      Τα ψάρια της Αφρικής δεν έχουν συγκεκριμένες ανάγκες σε ποιότητα και ένταση φωτισμού.
      Αποφεύγουμε τον έντονο φωτισμό γιατί στρεσάρει τα ψάρια και είναι πιθανό να έχουμε και έξαρση αλγών.
      Λάμπες τύπου plant (ροζ) δίνουν πολύ καλά αποτελέσματα και αναδεικνύουν και τα χρώματα των ψαριών. Επίσης θα βοηθήσουν και τα ανθεκτικά φυτά που ευδοκιμούν στις αφρικάνικες συνθήκες αλλά ταλαιπωρούνται από τις σκληρότητες του νερού.
      Πιο γενικά λάμπες, εώς 6000 kelvin μπορούν να χρησιμοποιηθούν και έχουν πολύ καλά αποτελέσματα στο φωτισμό ενός αφρικάνικου ενυδρείου.
      Πολύ σημαντική είναι η χρήση χρονοδιακόπτη, για να έχουμε έναν ομαλό και σταθερό κύκλο φωτοπεριόδου (μέρα/νύχτα) στο ενυδρείο μας 7-8 ωρών.
       
      Θερμοκρασία
      Με την χρήση θερμαντικού σώματος, προσπαθούμε να έχουμε σταθερή θερμοκρασία στους 25 - 27 C.
      Ο θερμαντήρας τοποθετείται πάντα σε σημείο έντονης ροής νερού στο ενυδρείο μας για να διαχέεται ομοιόμορφα η θερμοκρασία μέσα σε αυτό (συνήθως δίπλα στην είσοδο του φίλτρου μας).
      Για την παρακολούθηση της θερμοκρασίας είναι απαραίτητο ένα ενυδρειακό θερμόμετρο, είναι αρκετά οικονομικό και ζωτικής σημασίας για το ενυδρείο μας.
       
      Ψύξη
      Τους ζεστούς μήνες του χρόνου σε συνδυασμό με την χρήση των φωτιστών μέσων, ειδικά τα μικρά ενυδρεία που αναφέρουμε ανεβάζουν μεγάλη θερμοκρασία ≥29 C, απαγορευτική για την διαβίωση των ψαριών μας.
      Αντιμετωπίζουμε τις υψηλές θερμοκρασίες με τους έξεις τρόπους:
      1. Έχοντας ανοικτό το καπάκι του ενυδρείου και στρέφοντας την έξοδο του φίλτρου στην επιφάνια του νερού έτσι ώστε να δημιουργήσουμε έντονη ανατάραξη επιφανείας.

      2. Προσαρμόζοντας στο καπάκι του ενυδρείου μας ένα ή περισσότερα ανεμιστηράκια (από PC ή ενυδρειακά) και τα τροφοδοτούμε με χρονοδιακόπτη στις ανάλογες ώρες εωσότου φτάσουμε στην επιθυμητή τιμή θερμοκρασίας .Παράδειγμα

      3. Αυτοματοποιημένα

      Και στις δυο περιπτώσεις δημιουργούμε έντονη εξάτμιση και θερμοκρασία υποχωρεί, κάθε 2-3 μέρες ανάλογα θα πρέπει να συμπληρώνουμε νερό στο ενυδρείο μας μέχρι την επιθυμητή στάθμη.
       
      Συνθήκες Νερού
       
      pH : 8,6 – 9,5
      Gh : 11-17°dKH
      Kh : 16-19°dKH
       
      Φίλτρανση
      Χρησιμοποιείστε ένα φίλτρο που είναι ικανό να φιλτράρει όλο τον όγκο νερού 5-6 φορές την ώρα π.χ. για ένα ενυδρείο των 80 λίτρων βάλτε ένα φίλτρο με ροή 400-500 λίτρων την ώρα.
      Η χρήση εξωτερικού φίλτρου στα μικρά αφρικανικά ενυδρεία συνιστάτε για τους εξής λόγους.
      • Κερδιζουμε λίτρα νερού.
      • Εκμεταλλευόμαστε όλο τον χώρο του ενυδρείου για τα ψάρια μας (ειδικά στα μικρά ενυδρεία).
      • Έχουμε αρκετό διαθέσιμο χώρο στο φίλτρο για υλικά φίλτρανσης
      • Εντονότερη κυκλοφορία που προτιμούν οι αφρικάνες.
      • Δεν στρεσάρουμε τα ψάρια όταν συντηρούμε το φίλτρο.

      Τα υλικά που χρησιμοποιούμε είναι:
      • Βιολογική φίλτρανση π.χ. syporax, substrat pro κ.α.
      • Μηχανική και βιολογική φίλτρανση, Ενυδρειακά σφουγγάρια.
      • Μηχανική φίλτρανση (προαιρετικά) Ενυδρειακό βαμβάκι με συχνές αλλαγές π.χ. 1φορα/βδομάδα.

      Προτεινόμενη σειρά τοποθέτησης : είσοδος νερού στο φίλτρο→ σφουγγάρι → βιολογικό υλικό → σφουγγάρι → υαλοβάμβακας → έξοδος νερού από το φίλτρο.

      Στρώσιμο του νερού

      Σκοπός του στρωσίματος είναι να ολοκληρωθεί ο κύκλος του αζώτου στο νερό.
      Δυο κοινά αποδεκτοί και εύκολοι τρόποι είναι:
      1.Στρώσιμο με Μπόλι
      • Τοποθετούμε τα υλικά στο φίλτρο όπως υποδεικνύετε στην παράγραφο ''Φίλτρανση''
      • Τοποθετούμε και θέτουμε το φίλτρο σε λειτουργία σε κάποιο άλλο (στρωμένο) ενυδρείο κάποιου συνχομπιστα.
      • Το αφήνουμε να λειτουργεί για τουλάχιστον 20 ημέρες.
      • Μεταφέρουμε το φίλτρο από το στρωμμένο ενυδρείο στο ενυδρείο μας, σε σύντομο χρονικό διάστημα, το τοποθετούμε και το θέτουμε σε λειτουργία.
      Τέλος, εάν θέλουμε, χρησιμοποιούμε υγρό βακτηριδίων ακλουθώντας την δοσολογία που αναφέρει η συσκευασία (για νέα ενυδρεία).
      Από την στιγμή που θα τοποθετήσουμε το φίλτρο πρέπει να βάλουμε το πρώτο ψάρι μέσα σε 36 ώρες.
      Βασική προϋπόθεση για να ακολουθήσουμε την τεχνική του μπολιάσματος είναι να γνωρίζουμε ότι το ενυδρείο που θα φιλοξενήσει το φίλτρο μας δεν έχει αντιμετωπίσει ασθένειες και έχει καλής ποιότητας νερό.
      (Επίσης εκτος απο όλο το φίλτρο μπορουμε να "μπολιάσουμε" και ενα μέρος του βιουλογικού υλικού μας σε ενυδρείο συνχομπίστα.)

      2. Στρώσιμο με έτοιμα βακτήρια που διαθέτουν στο εμπόριο αρκετά ενυδρειακά σκευάσματα!
      • Έχουμε ετοιμάσει το ενυδρείο μας (νερό, θερμοστάτης, φίλτρα, αντιχλώριο, φωτισμός, διάκοσμος) όλος ο εξοπλισμός είναι σε λειτουργία.
      • Ακλουθούμε τις οδηγίες δοσολογίας (για νέα ενυδρεία) που αναφέρει η συσκευασία βακτηριδίων που θα χρησιμοποιήσουμε
      • Προμηθευόμαστε υγρά τεστ νερού για NH4/NH3 ,NO2, NO3 και κάνουμε μετρήσεις ανα 2-3 ημέρες.

      Το στρώσιμο του ενυδρείου μας ολοκληρώνεται όταν οι τιμές μας δίξουν ΝΗ3=0, ΝΟ2=0 και ΝΟ3 ≥ 20
       
      Ρουτίνες συντήρησης, αλλαγές νερού.
      Οι αλλαγές νερού είναι απαραίτητες στο ενυδρείο για να φρεσκάρουμε το νερό και να μειώσουμε τις τιμές των ΝΟ3 κάτω από 20mlg/l
      Ένας δοκιμασμένος τρόπος είναι να αλλάζουμε το 25%-30% του συνολικού όγκου του νερού ανά 12 μέρες μεσο όρο.Σημαντικό ρόλο παίζει το τι ιχθυοφόρτωση έχουμε στο ενυδρείο μας και ποιός ο αριθμός των νιτρικών.
      Ακολουθείστε την εξής διαδικασία:
      1. Επιλέξτε ένα δοχείο, κουβά, κάδο που μπορεί να χωρέσει τον όγκο (λίτρα) της αλλαγής σας.
      2. Μια μέρα πριν την καθορισμένη αλλαγή νερού γεμιστέ το δοχείο σας με νερό και προσθέστε αντιχλώριο (αναγραφόμενη δοσολογία), αφήστε το μέσα στο σπίτι για 24ωρες έτσι ώστε να προσαρμοστεί στην θερμοκρασία δωματίου (≥20°)
      3. Μετά το 24ωρο προετοιμασίας νερού και πριν αδειάσετε νερό από το ενυδρείο σας, απενεργοποιήστε το φίλτρο και τον θερμοστάτη.
      4. Αφαιρέστε τον όγκο του νερού που σχεδιάζεται να κάνετε αλλαγή
      5. Συμπληρώστε αργά το νερό που έχετε ετοιμάσει μέχρι την επιθυμητή στάθμη.
      6. Ενεργοποιήστε αμέσως το φίλτρο και τον θερμοστάτη.
       
      Επιλογή ψαριών και Προσαρμογή
      Όταν το ενυδρείο μας είναι έτοιμο να φιλοξενήσει τους πρώτους κατοίκους ξεκινάμε την αναζήτησή τους.
      Κατά την επιλογή των ψαριών μας απο τα ενυδρειακά καταστήματα παρατηρούμε τα ψάρια που μας ενδιαφέρουν σχολαστικά στα παρακάτω σημεία:
      • Να είναι έντονα τα χρώματα τους
      • Να μην έχουν κανένα στίγμα, δυσμορφία ή φαγωμένα πτερύγια.
      • Να αναπνέουν αργά και σταθερά
      • Να είναι ταϊσμένα καλά (γεμάτη η κοιλίτσα τους)
      • Να είναι κινητικά με φυσιολογικούς ρυθμούς (να μην κάνουν σπαστικές κινήσεις)
      • Μην τρομάζουν με την παρουσία μας κοντά στο τζαμί

      Πηγαίνοντας την σακούλα με τα ψάρια στο ενυδρείο σας ακολουθείστε την εξής διαδικασία .
      1. τοποθετήστε την γεμάτη σακούλα μέσα στο ενυδρείο (χωρίς να αναμιχθεί το νερό της σακούλας με αυτό του ενυδρείου).
      2. κάθε 10’ προσθέστε 100ml νερό του ενυδρείου μέσα στην σακούλα για 40’.
      3. χρησιμοποιώντας απόχη εγκλωβίστε το ψαρί και γρήγορα μεταφέρεται το στο ενυδρείο.
      *Προσοχή, αποφεύγουμε να αναμίξουμε το νερό των ενυδρειακών καταστημάτων μέσα στα ενυδρεία μας, αποφεύγοντας ετσι να μεταφέρουμε ασθένειες και παράσιτα.
       
      Πιθανές συνθέσεις ψαριών για 60 Λίτρα (μήκος ενυδρείου 60 εκατοστά)
      1. Χαρέμι με Neolamprologus multifaciatus
      2. Χαρέμι με Neolamprologus brevis
      3. Χαρέμι με Neolamprologus similis
      4. Ζευγάρι Lamprologus signatus
      Πιθανές συνθέσεις ψαριών για 80λίτρα(μήκος ενυδρείου 80 εκατοστά)
      1. Χαρέμι Neolamprologus occelatus
      2. Χαρέμι Neolamprologus stappersi (melagris)
      3. Ζευγάρι Julidochromis transcriptus
      4.Ζευγάρι Lamprologus Boulengeri
      5. Zευγάρι  Ertemodus Cyanostictus
      6. .Zευγάρι Altolamprologus compressiceps shell
      7. Ζευγάρι Lepidolamprologus meeli
       
       
      Πιθανές συνθέσεις ψαριών για 120λίτρα (μήκος ενυδρείου 1 μέτρο)
      1. Ζευγάρι Altolamprologus Calvus/compressiceps
      2. Ζευγάρι από οποιδήποτε είδος julidochromis
      3. Zευγάρι N.Caudopunctatus
      4.Ζευγάρι Ν.Brichardi
      5.Ζευγάρι N.pulcher
      6. Χαρέμι με Altolamprologus compressiceps shell
      7. Ζευγάρι N. Buescheri
       
       
      Αξίζει να αναφερθεί πως οι παραπάνω συνθέσεις ψαριών όπως αναφέρει και ο τίλος ειναι "πιθανές" . Έχουν προκύψει τόσο απο την βιβλιογραφία όσο και απο την εμπειρία καποιων συχομπιστών και δεν αποτελούν κανόνα.Πρέπει να έχουμε πάντα κατα νού οτι τα μικρά ψάρια της Tanganyika έιναι περιοχικά και οτι ο ισχυρός τους χαρακτήρας κάποιες φορές ίσως δεν επιτρέψει την ομαλή συμβίωση σε κάποιες συνθέσεις.
    • By adlib
      Set up(ιδέες στησίματος) Αφρικάνικων ενυδρείων
       

       
      Μιας και το θέμα με τον διάκοσμο των αφρικάνικων ενυδρείων δεν υπάρχει πλέον, λέω να φτιάξουμε ένα καινούριο.
       
      Σκοπός του θέματος είναι να δίνει ιδέες και να βοηθάει τα νέα μέλη στο στήσιμο του νταμαριού τους.
      Όποιο μέλος θέλει μπορεί να ανεβάσει σε αυτό το θέμα, μια FTS(Full Tank Shot) από το/α ενυδρείο/α του, ώστε να μείνει σαν αρχείο/οδηγός του φόρουμ.
       
       
       
       
      Προς νέα μέλη:
      Οι ψαροσυνθέσεις στις φωτογραφίες να μην λαμβάνονται υπόψιν, διότι μπορεί να μην είναι σωστές. Το θέμα αφορά μόνο το στήσιμο του ενυδρείου.
    • By Georgios_V.
      Καλησπέρα στην ομάδα του aquazone καθώς είναι το πρώτο μου μήνυμα εδώ.
      Πρόσφατα αγόρασα ένα Juwel Rio 125, με διαστάσεις 80εκ (μήκος), 50εκ (ύψος) και 36εκ. (βάθος).
      Πέραν της διακόσμησης (βράχος, φυτά, υπόστρωμα, άμμος) έχω παραγγείλει και θα βάλω σε 1-2 ημέρες τα φυτά (Vallisneria, Anubias 'Petite', Ludwigia Mullerti, Aegagropila linnaei, Eleocharis acicularis mini) και σκέφτομαι για το επόμενο βήμα, τα ψάρια.
      Αν και δεν γνωρίζω πολλά, έχω αφιερώσει αρκετές ώρες διάβασμα -όσο μπορεί κάποιος με ένα 5χρονο παιδί στα πόδια του, που ανυπομονεί κι αυτό στην ιδέα του νέου ενυδρείου…
       
      Κατέληξα λοιπόν στις εξής επιλογές:
      6-8 Danio Zebra electric green 6-8 Danio Zebra sunbusrst orange 2-4 Neon Tetra 6-8  Emperor Purple Tetra ή 6-8  Cardinal Tetra 2 Γκουράμι. 4-6 Corydoras  
      Εννοείται, ότι δεν σκέφτομαι να γεμίσω το ενυδρείο με όλα αυτά, απλά θα ήθελα τη γνώμη σας για τον βέλτιστο συνδυασμό από αυτά (ή και διαφορετικά). Δεν θα ήθελα να υπάρχουν επιθετικά είδη στο συνδυασμό που θα κάνω.
      Επίσης, θα ήθελα να «μοιράζονται» τα ψάρια στις ζώνες του ενυδρείου (μέση, βυθός, επιφάνεια) αναλογικά.
      Ευπρόσδεκτες οι υποδείξεις σας και η πολύτιμη εμπειρία σας.
      Καλώς σας βρήκα, και καλή δύναμη σε όλους.
      Γιώργος
    • By Aquazone Project Team
      Liopropoma swalesi
       
      Είναι ένα εντυπωσιακό ψάρι, αλλά πολύ συνεσταλμένο και είναι πιο ενεργό κατά τη διάρκεια της νύχτας. Όταν πρωτοεισαχθεί στο ενυδρείο θα περνά τον περισσότερο χρόνο κρυμμένο, αλλά αφού εγκλιματιστεί θα εμφανίζεται περισσότερο, συνήθως κοντά στην είσοδο της κρυψώνας του. Σε ενυδρεία με χαμηλότερο φωτισμό θα περνά περισσότερο χρόνο μακριά από την κρυψώνα του. Γενικά προτιμά ενυδρεία με ήσυχους συγκάτοικους και αρκετές κρυψώνες. Μπορούμε να κρατήσουμε περισσότερα του ενός σε μεγαλύτερα ενυδρεία (πάνω από 500lt). Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται σε ανοιχτά ενυδρεία, αφού το ψάρι αυτό συνηθίζει να πηδά όταν φοβηθεί.
       
      Διατροφή: Στο ενυδρείο θα δεχτεί με ευκολία σχεδόν όλα τα είδη τροφής, κατεψυγμένες, flakes και pellets, αλλά θα τραφεί και με μικρά καρκινοειδή όπως κωπήποδα και αμφίποδα. Καλό είναι να προσέξουμε την ψαροσύνθεση του ενυδρείου στο οποίο θα το εισάγουμε, γιατί με επιθετικούς συγκάτοικους θα φοβάται και δεν θα βγαίνει να φάει.  
       
      Γενικά χαρακτηριστικά: Ζει σε βάθη από 5 έως 70 μέτρα. Στην φύση απαντάται μόνο, σε ζευγάρια ή και σε μικρές ομάδες. Δύο ακόμη είδη της ίδιας οικογένειας με παραπλήσια χαρακτηριστικά είναι το Liopropoma carmabi και το Liopropoma rubre. Και τα δύο προέρχονται από τον κόλπο τον Κόλπο του Μεξικού, την Φλόριντα και την Καραϊβική.
    • By Aquazone Project Team
      Cromileptes altivelis
       
      Είναι ένα πολύ ανθεκτικό ψάρι, κατάλληλο για ενυδρεία όλων των επιπέδων. Παρόλο που τα μικρά αποτελούν μια δελεαστική αγορά για μικρότερα ενυδρεία, προσοχή: αυτό το είδος μεγαλώνει με ταχείς ρυθμούς εάν τρέφεται συχνά. Το ενυδρείο θα πρέπει να έχει κατάλληλες κρυψώνες, αλλά είναι επίσης σημαντικό να υπάρχει άπλετος χώρος για κολύμπι. Από την αρχή, τείνει να είναι πιο τολμηρό από πολλά μέλη αυτής της οικογένειας και είναι σπάνια επιθετικό, αγνοώντας τους συγκατοίκους του, εκτός εάν είναι αρκετά μικροί για να τους καταπιεί ολόκληρους. Το στόμα αυτού του είδους είναι μικρό σε σχέση με το μέγεθος του σώματός του, καθιστώντας το ανίκανο να φάει ψάρια τόσο μεγάλα όσο αυτά που καταναλώνονται από άλλα είδη της οικογένειας. Ωστόσο, είναι καλύτερο να διατηρείται με ψάρια παρόμοιου μεγέθους.
       
      Στη φύση τρέφεται με ψάρια, καρκινοειδή και κεφαλόποδα. Στο ενυδρείο θα δεχτεί με ευκολία όλους τους τύπους κατεψυγμένων και φρέσκων τροφών, καλαμάρια, γαρίδες και ψάρια, αλλά και τις κλασικές ψαροτροφές, όπως flakes και pellets. Πρέπει να ταΐζεται πολλές φορές την ημέρα. Καλό είναι να προσέξουμε την ψαροσύνθεση του ενυδρείου στο οποίο θα το εισάγουμε, αφού θα καταπιεί ολόκληρο όποιο μικρό ψάρι ή γαρίδα χωρά στο στόμα του.
       
      Ζει σε βάθη από 0,5 έως 40 μέτρα. Τα μικρά είναι μοναχικά, ενώ τα ενήλικα απαντώνται μόνα ή σε μικρές ομάδες. Το μέγεθος και η ποσότητα των κηλίδων στο σώμα του μπορεί να αλλάξει αρκετά γρήγορα. Σε αιχμαλωσία, ένα άτομο μπορεί να υιοθετήσει μια πιο “λεκιασμένη” εμφάνιση για μεγάλα χρονικά διαστήματα όταν οι φυσικές παράμετροι (ειδικά το pH) του ενυδρείου δεν είναι οι βέλτιστες. Όταν κολυμπά αργά ή διατηρεί τη θέση του στη στήλη του νερού, γέρνει το κεφάλι του προς τα κάτω κυματίζοντας το οπίσθιο τμήμα του σώματος και κωπηλατεί με τα μεγάλα θωρακικά του πτερύγια.
×
×
  • Create New...