Jump to content
  • Labidochromis sp. hongi


    AfricaTeam
      Ήπειρος: Αφρική Λίμνες και Ποτάμια Αφρικής: Malawi Lake Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7) Κατηγορίες ενυδρείων: 130-200 lt
     Share

     

    Labidochromis sp. Hongi

     

    Επιστημονικό Όνομα: Labidochromis sp. hongi (Lewis, 1982)
    Κοινές Ονομασίες: Labidochromis Red Hongi
    Ελληνικό Όνομα: -
    Τάξη: Cichliformes
    Οικογένεια: Cichlidae
    Γένος: Labidochromis


    Μέγεθος: Το ψάρι αυτό φτάνει τα 10 -12 εκατοστά μήκος το θηλυκό ελαφρός μικρότερο .

     

    Βιότοπος: Eνδημικό είδος της λίμνης malawi. Ανήκει στην κατηγορία των ψαριών mbuna (πετρόψαρα)
    Ζει κυρίως σε πετρώδης περιοχές του βυθού, και σπανίως περιφέρεται σε ανοιχτό χώρο. Το φυσικό του περιβάλλον αποτελείται από πετρώδης περιοχές και άμμο με το ύψος νερού να μην ξεπερνά τα 3 -4 μέτρα..

    Συντήρηση στο ενυδρείο

    PH: 7,5 - 9 ( Ιδανικά: 8,2 )
    KH: 10 - 25 °dKH
    GH: 12-20°
    Θερμοκρασία: 25 - 28 °C ( Ιδανικά: 26 °C )

    Λίτρα: Τα ελάχιστα λίτρα ενυδρείου που μπορεί να φιλοξενηθεί ένα χαρέμι από αυτό το είδος είναι τα 180 λίτρα, άλλα θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στο μήκος του ενυδρείου που πρέπει να είναι άνω του ενός  (1) μέτρου .

    Κοινωνική συμπεριφορά: Το ψάρι αυτό ζει σε χαρέμια (1 αρσενικό με 3 ή 4 θηλυκά) διότι με αυτό τον τρόπο μοιράζεται η επιθετικότητα των αρσενικών, αλλά παρατηρούνται και καλύτερες συμπεριφορές μεταξύ των θηλυκών . Είναι χωροκτητικά ψάρια, γι' αυτό θα πρέπει να διασφαλίζονται πέτρες και σπηλιές για όλο το χαρέμι. Σε μεγαλύτερα ενυδρεία είναι δυνατόν να φιλοξενήσουμε και παραπάνω από ένα (1) αρσενικό.

    Διαχωρισμός φύλου: Σχετικά εύκολο να γίνει. Τα αρσενικά έχουν θαλασσί χρωματισμό με σκούρες μπλε κάθετες ρίγες και πορτοκαλί πτερύγια σε αντίθεση με τα θηλυκά που έχουν σχετικά σχεδόν άτονο χρωματισμό. Τα αρσενικά του είδους τείνουν να γίνονται λίγο μεγαλύτερα απ' ότι τα θηλυκά. Τα ψάρια γεννιούνται όλα σκούρα μωβ. Στην συνέχεια και κατά την ενηλικίωση τους τα αρσενικά αρχίζουν να παρουσιάζουν τα κανονικά τους χρώματα σε αντίθεση με τα θηλυκά που παραμένουν σχεδόν  ίδια.

    Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να διατηρήσει το είδος στο ενυδρείο του, θα πρέπει να φτιάξει το περιβάλλον του με πολλές  ασβεστολιθικές πέτρες, καθώς είναι πετρόψαρο, αλλά και για να αποφεύγεται η επιθετικότητα στα ψάρια. Όσο μικρότερο το ενυδρείο τόσο περισσότερες πρέπει να είναι οι πέτρες  Επίσης, καλό είναι να χρησιμοποιείται άμμος για την δημιουργία του βυθού  καθώς τα ψάρια αυτά σκάβουν για να βρούνε την τροφή τους  και θα τα διευκολυνθούν πολύ σε αυτό.

    Ζώνη Κολύμβησης: Βυθός κυρίως , αλλά και μεσαία και ανώτερα στρώματα κολύμβησης

    Διατροφή: Τα ψάρια αυτά είναι κυρίως φυτοφάγα, γι' αυτό η διατροφή τους πρέπει να βασίζεται κατά μεγάλο μέρος σε φυτικές ύλες και ελάχιστα σε ζωικές. Ιδιαίτερα ελκυστική σε αυτά είναι η σπιρουλίνα. Μπορεί κάποιος να τα ταΐζει εκτός από τις τροφές του εμπορίου ακόμα και λαχανικά τα οποία τα έχουν ζεματιστεί για 2 λεπτά και έπειτα κοπεί σε μικρά κομμάτια.
    Επίσης υπάρχει περίπτωση να τραφούν και στην άλγη του ενυδρείου η οποία έχει σχηματιστεί στα τοιχώματα και τις πέτρες, κάτι το οποίο είναι ελκυστικό για αυτά.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Συνήθως 10 χρόνια.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Eίναι συμβατά με κάποια  είδη mbuna εκτός από τα Labidochromis caurelius  l.perlmutt, c.afra κ.α. που τείνουν να υβριδίσουν.

    Υποείδη και υβρίδια:  κυκλοφορούν πολλά υβρίδια κυρίως από χομπίστες που δεν πρόσεξαν την συγκατοίκηση .

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι  σχετικά εύκολη. Εφόσον το ζευγάρι εκ του χαρεμιού ζευγαρώσει, το θηλυκό θα κρατήσει τα αυγά στο στόμα (στοματοεπωάζον) του για περίπου 23 με 26 μέρες(ανάλογα το θηλυκό) μέχρι αυτά να αναπτυχθούν και να γίνουν γόνος. Μόλις γίνουν γόνος τότε τα αφήνει( "φτύνει") ελεύθερα. Τα μικρά τις πρώτες 2,3 μέρες δεν θα τρέφονται κανονικά, αλλά θα τρώνε από τον λεκιθικό τους σάκο, και έπειτα θα αναζητήσουν για τροφή. Γι' αυτό καλό είναι να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τα φάνε.

     

    Γενικές πληροφορίες:  Είναι από τα επιθετικά ψάρια των Labidochromis και γι΄ αυτό θέλει ιδιαίτερη προσοχή στο πως θα διαμορφώσουμε τον διάκοσμο στο ενυδρείο μας και κυρίως να είμαστε πολύ τυπική στην σύσταση του χαρεμιού . Παρατηρείται ότι πλέον τα ψάρια αυτά μέσω της προσαρμογής τους σε ενυδρεία η διατροφή του να έχει αλλάξει και πλέον αν είναι και παμφάγα.

     

    Labidochromis sp. Hongi Red Hongi

     

    Συντακτική ομάδα:  @marinos @corto maltese @johnbaggios

     

    Πήγες και φωτογραφίες :

    http://www.african-cichlid.com/Hongi.htm

    https://en.wikipedia.org/wiki/Labidochromis_sp._"Hongi"

     

    • Like 1
    • Thanks 2
     Share


    User Feedback

    Recommended Comments

    There are no comments to display.



    Create an account or sign in to comment

    You need to be a member in order to leave a comment

    Create an account

    Sign up for a new account in our community. It's easy!

    Register a new account

    Sign in

    Already have an account? Sign in here.

    Sign In Now

  • Πρόσφατες Προσθήκες Προφίλ

    Parachromis managuensis (Günther, 1867)

    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7), Ουδέτερο (Ph=7), Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 250-300 lt, 400+ lt
    Φωτογραφία από το ενυδρείο του μέλους @Force
     
     
    Επιστημονικό Όνομα : Parachromis managuensis (Günther, 1867)
    Κοινές Ονομασίες : Jaguar, Guapote, Aztec cichlid
    Ελληνικό Όνομα : Τζάγκουαρ
    Γενική Κατηγορία : Cichlid
    Τάξη : Cichliformes
    Οικογένεια : Cichlidae
     
    Γένος :  Parachromis
     
    Βιότοπος : Κατάγεται από την Ανατολική Κεντρική Αμερική. Ονδούρα ( ποταμός Ulua), Νικαράγουα, Κόστα Ρίκα (ποταμός Matina). Έχει εισαχθεί σε όλη την Κεντρική Αμερική, στις ΗΠΑ (και την Χαβάη) αλλά και στις Φιλιππίνες και την Σιγκαπούρη.
     
    Μέγεθος : Σε αιχμαλωσία μέχρι 30 εκ. Στην φύση σχεδόν διπλάσιο.
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH : 6 - 8
    KH : 4 - 10°dKH
    GH : 6 - 18°dGH
    Θερμοκρασία : 23 - 26 °C 
     
    Λίτρα : 350+ για ένα και μόνο ψάρι (Σε τελικό μέγεθος απαιτεί εμβαδό 1,20x0,6 τουλάχιστον) . Αν έχουμε σκοπό να προσθέσουμε και άλλα ψάρια τότε θα χρειαστούμε πραγματικά μεγάλο ενυδρείο.
     
    Κοινωνική συμπεριφορά : Κλασσική μεγάλη κιχλίδα. Επιθετική με ίδιου και μεγαλύτερου μεγέθους κιχλίδες. Οτιδήποτε μικρότερο αντιμετωπίζεται σαν τροφή. Έντονα χωροκτητικό είδος. Ακόμα και το θηλυκό κινδυνεύει, αν δεν είναι έτοιμο να αναπαραχθεί και ο αρσενικός έχει τέτοιες επιθυμίες.
     
    Διαχωρισμός φύλου : Τα θηλυκά είναι μικρότερα και πιο στρογγυλεμένα, ενώ τα αρσενικά έχουν μακριά ουριαία και ραχιαία πτερύγια και πιο έντονο χρωματισμό.
     
    Διακόσμηση ενυδρείου : Άμμος, λάσπη, πέτρες, ξύλα. Στην φύση εντοπίζονται σε ποικιλία βιοτόπων από ζεστά στάσιμα με χαμηλή οξυγόνωση νερά, μέχρι καθαρότερα νερά. Πρόκειται για μια δυνατή κιχλίδα που απαιτεί καλής ποιότητας νερό με εξαίρεση το οξυγόνο.
     
    Ζώνη Κολύμβησης : Σε όλο το ενυδρείο
     
    Διατροφή :Θηρευτής. Σαρκοφάγο στην φύση . Στο ενυδρείο θα δεχτεί την ξηρή τροφή σαρκοφάγων σε pellet, όπως και κατεψυγμένες τροφές, γαρίδα και μύδι . Μην τους δίνεται ζωντανά ψάρια για τροφή. Ο κίνδυνος μεταφοράς παρασίτων είναι μεγάλος.
     
    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο : 15 χρόνια
     
    Ιδανικοί Συγκάτοικοι : Wolf cichlid (σε 4-5 κυβικά ενυδρείο, υπό προϋποθέσεις και με πολύ μεγάλες πιθανότητες να πεθάνει το Jaguar), Midas cichlid και γενικά παρόμοιου μεγέθους αρπακτικά.
     
    Υποείδη και υβρίδια : δεν έχουν αναφερθεί.
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο : Για να βγάλετε ζευγάρι προτείνετε να αγοράσετε 6 ανήλικα ψάρια και να περιμένετε να προκύψει ζευγάρι. Όταν φτάσει σε ηλικία αναπαραγωγής το ζευγάρι θα καθαρίσει μια πέτρα όπου η θηλυκιά θα εναποθέσει σειρές από αυγά και ο αρσενικός θα τα γονιμοποιήσει. Η μητέρα αναλαμβάνει τον αερισμό/καθαρισμό των αυγών με τον αρσενικό να περιπολεί. Όταν εκκολαφθούν τα αυγά τα νεογνά θα μεταφερθούν σε προηγουμένως σκαμμένους λάκκους. Για τις επόμενες 5-6 εβδομάδες οι γονείς θα αναθρέψουν τον γόνο. Μετά καλά θα ήταν να αφαιρεθούν τα μικρά καθώς οι γονείς ή θα τα φάνε για να προστατέψουν την επόμενη γέννα ή θα προχωρήσουν σε νέο ζευγάρωμα με τα πρώτα νεογνά να τρώνε την επόμενη γενιά. Χαρακτηρίζονται ως εύκολα ψάρια προς αναπαραγωγή. Κάθε ωοτοκία  αριθμεί 1000 έως 5000 αυγά.
     
    Γενικές πληροφορίες : Μέγας θηρευτής . Το όνομα της προέρχεται από την λίμνη Managua στην Νικαράγουα όπου συλλέχθηκε για πρώτη φόρα. Επίσης το Jaguar έχει κυνόδοντες. Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες και επιθετικότερες κιχλίδες, ειδικά αν έχουμε να κάνουμε με αρσενικό. Το μοτίβο του σώματος του είναι ο λόγος που την ονομάζουμε Jaguar καθώς παραπέμπουν στο μοτίβο του ομώνυμου αιλουροειδούς. Προτιμήστε να τα κρατήσετε σε species ενυδρείο.
     

     
      
     

     
     
    Πηγές και φωτογραφίες :
    ttps://www.seriouslyfish.com/species/parachromis-managuensis/
    https://tropical-fish-keeping.com/tag/managuense-cichlid
    https://www.fishbase.de/summary/4684
    https://en.m.wikipedia.org/wiki/Parachromis_managuensis
     
     
    Συντάκτης : @Jester
    Επιμέλεια δημοσίευση : @Antonis K @SOTIRIS @marinos @Am Team
     
     
     

    Pantodon buchholzi

    Ήπειρος: Αφρική Τάξη: Osteoglossiformes Εύρος Ph: Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 130-200 lt
    Επιστημονικό Όνομα : Pantodon buchholzi
    Κοινές Ονομασίες : African Butterfly Fish
    Ελληνικό Όνομα : -
    Γενική Κατηγορία : Pantodontidae
    Τάξη : Osteoglossiformes
    Οικογένεια : Pantodontidae
    Γένος : Pantodon
     
    Βιότοπος : Ενδημικό είδος της κεντρικής Αφρικής. Το συναντάμε σε  λίμνες και βάλτους με αργά ή ακίνητα νερά , στο Καμερούν, τη Νιγηρία, την  Σιέρα Λεόνε, το Νίγηρα, και τη Γκαμπόν.
     
    Μέγεθος : Το μέγεθός τους κυμαίνεται από 10 έως 12 εκατοστά.
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH : 6 – 7,2 (ιδανικά: 6,5)
    KH : 9 - 19 °dKH
    GH : 9 - 19 °dGH

    Θερμοκρασία : 23-30 °C   (ιδανικά: 26°C )
     
    Λίτρα : Ένα ενυδρείο μήκους 100 εκατοστών και πλάτους άνω των 40 εκατοστών θα μπορούσε να φιλοξενήσει μια ομαδούλα των 6 ατόμων. Σε λίτρα θα λέγαμε από 150 λίτρα και άνω, θα ήταν τα ελάχιστα για αυτό το είδος.

    Κοινωνική συμπεριφορά : Σε γενικές γραμμές πρόκειται για ένα φιλήσυχο είδος . Όμως θα φάει οποιοδήποτε ψάρι χωράει στο στόμα του και για αυτό δεν πρέπει να φιλοξενείται με Νeon και Cardinal Τetra ή άλλο είδος παρόμοιου μεγέθους . Στην περίοδο της αναπαραγωγής μπορεί να είναι επιθετικά προς το είδος τους, γι’ αυτό χρειαζόμαστε πυκνή βλάστηση από φυτά επιφάνειας (νούφαρα, ινδική φτέρη, κερατόφυλλο κα)

    Διαχωρισμός φύλου : Τα αρσενικά και τα θηλυκά είναι σχεδόν ίδια . Η μόνη τους διαφορά είναι το πρωκτικό πτερύγιο, που στα θηλυκά είναι ίσιο και στα αρσενικά κυρτό .

    Διακόσμηση ενυδρείου :Δεν του αρέσει ο έντονος φωτισμός. Τους αρέσουν οι κρυψώνες στην επιφάνεια . Πυκνή βλάστηση από φυτά επιφάνειας θα πρέπει να στολίζουν το ενυδρείο τους . Κατά τα άλλα, εύκολα φυτά, πέτρες και για βυθό σκούρο χαλικάκι, θα ήταν ο ιδανικός διάκοσμος. Προσοχή, το ενυδρείο μας πρέπει απαραίτητα να έχει καπάκι μιας και πρόκειται για εξαιρετικούς άλτες .

    Ζώνη Κολύμβησης : Στην άνω στήλη του νερού
     
    Διατροφή :Στην φύση είναι εντομοφάγα . Έτσι και στο ενυδρείο μας θα λατρέψουν οτιδήποτε τους δοθεί σε έντομο (μύγες, αράχνες, καφέ ακρίδες, δάφνιες, σκουλήκια κτλ) . Επίσης τους αρέσουν τα Bloodworms και θα τραφούν και με αποξηραμένες νιφάδες . Τρέφονται μόνο από την επιφάνεια γι’ αυτό αποφύγετε βυθιζόμενες τροφές, γιατί δεν θα τους δώσουν καμία σημασία .

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο : έως 10  έτη

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι : Synodontis , Congo Τetras, Corydoras και μικρές κιχλίδες Αμερικής είναι συμβατοί συγκάτοικοι.

    Υποείδη και υβρίδια : Δεν έχουν αναφερθεί.

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο : Δύσκολή άλλα όχι αδύνατη. Το ενυδρείο πρέπει να έχει την επιφάνεια και τον διάκοσμο που αναφέραμε παραπάνω . Το νερό θα πρέπει να είναι όξινο (6-6,5 Ph ) και η θερμοκρασία στους 28 °C . Για να ξεκινήσει το ζευγάρωμα, η στάθμη του νερού στο ενυδρείο μας θα πρέπει να κατέβει περίπου στα 10 εκατοστά και σε διάστημα δυο εβδομάδων να συμπληρώνουμε νερό ώστε να φτάσει τα 20 εκατοστά . Πριν από το ζευγάρωμα το αρσενικό θα κυνηγήσει ανελέητα το θηλυκό και εντέλει το αρσενικό θα πιάσει και θα σφίξει το θηλυκό ανάμεσα στα πτερύγια του . Έπειτα από αρκετές ημέρες το θηλυκό θα γεννήσει πάνω από 100 αυγά, τα οποία θα ανέβουν αμέσως στην επιφάνεια του ενυδρείου μας . Σε αυτό το σημείο πρέπει να επέμβουμε και να απομακρύνουμε τα αυγά σε άλλο ενυδρείο, γιατί το πιθανότερο είναι να γίνουν γεύμα . Τα αυγά στην αρχή είναι τελείως διάφανα, όμως μέσα σε λίγες ώρες θα σκουρίνουν . Το πολύ σε 4 ημέρες θα γίνει η εκκόλαψη . Δυστυχώς ο γόνος τρέφεται δύσκολα και μόνο με ότι βρίσκεται μπροστά του (δεν θα κυνηγήσει την τροφή του ) και αυτό δυσχεραίνει την επιτυχία της αναπαραγωγής.
     
    Γενικές πληροφορίες : Είναι το μοναδικό είδος της οικογενείας Pantodontidae. Πρόκειται για ένα πολύ δυνατό ψάρι που μπορεί να πραγματοποιήσει άλμα πάνω από 1 μέτρο για να πιάσει την λεία του έξω από το νερό . Η εμφάνιση με τα πλευρικά πτερύγια ανοικτά είναι αυτή που του έδωσε την κοινή του ονομασία, γιατί πράγματι μοιάζουν με φτερά πεταλούδας . Στην φύση δραστηριοποιείται τις ώρες γύρω στο σούρουπο και αυτό μας δίνει την αίσθηση ότι το χρώμα του είναι βυσσινί. 

     
    Πηγές :
    https://www.seriouslyfish.com/
    https://en.wikipedia.org/
    https://www.fishbase.se/
    https://www.encyclo-fish.com/
    Aquascaping Lab 
     
    Συντάκτης : @marinos
    Επιμέλεια δημοσίευση : @Antonis K @SOTIRIS @AfricaTeam

    Amphilophus labiatus (Albert Günther, 1864)

    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7), Ουδέτερο (Ph=7), Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 400+ lt
    Επιστημονικό Όνομα : Amphilophus labiatus (Günther, 1864)
    Amphi = Αmphibious = Αμφίβιο
    Lophus = λόφος (lóphos) = Αναφορά στο έντονο μετωπιαίο λίπωμα.
    Labia = χείλια = Αναφορά στα έντονα χείλια του είδους.
    Κοινές Ονομασίες: Red Devil Cichlid
    Κοινή ονομασία από τους λάτρεις του είδους, από το σύνηθες βαθύ κόκκινο χρώμα του, και τον επιθετικό χαρακτήρα του με ισχυρά δόντια.
    Γενική Κατηγορία : Cichlid
    Τάξη : Cichliformes
    Οικογένεια : Cichlidae
    Γένος : (Amphilophus spp.)
     
    Είδος: Midas cichlid (Η ονομασία παρέχεται για να καλύψει την ποιο έγκαιρη και καλύτερη επιστημονική πληροφόρηση.
    Οι πληροφορίες δεν έχουν λάβει την τελική έγκριση από το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ USGS).
     

     
    Βιότοπος : Εντοπίζεται στις λίμνες Νικαράγουα και Μανάγκουα της Νικαράγουας, και σπανιότερα στον ποταμό Τιπιτάπα που τις ενώνει, καθώς και στους μικρότερους κρατήρες στην περιοχή. Αναφέρεται επίσης ότι εισήχθη και εγκαταστάθηκε σε διάφορους βιότοπους στη Βόρεια Αμερική, τη Χαβάη, το Πουέρτο Ρίκο και Ινδονησία αλλάζοντας τις ισορροπίες στα υπάρχοντα οικοσυστήματα.
     
    Μέγεθος : Το τελικό μέγεθος σε αυτό το είδος κυμαίνεται από 25 εκατοστά (συνήθως τα θηλυκά) μέχρι και 35 εκατοστά που μπορούν να γίνουν τα αρσενικά, και χρειάζονται τρία χρόνια για να φτάσουν σε πλήρες μέγεθος.
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο:
    PH : 6 - 8
    KH : 5-10°dKH
    GH : 10 - 20 °dGH
    Θερμοκρασία : 23 - 26 °C στην φύση επιβιώνει μέχρι και τους 33 °C.
     
    Λίτρα : Ένα ενυδρείο με μήκος 150cm και πλάτος 45 για ένα και μόνο ψάρι άλλα πολλά περισσότερα λίτρα για ζευγάρι. Αν το μεταφράσουμε σε λίτρα τα ελάχιστα που θα μπορούσαμε να το διατηρήσουμε είναι τα 350λτ. Εννοείται ότι όσο περισσότερα λίτρα τόσο καλύτερα για το ψάρι μας.

    Κοινωνική συμπεριφορά : Πολύ επιθετικό ψάρι και ειδικά με το είδος του. Η επιθετικότητα αυτή μειώνεται όταν τοποθετείται σε ενυδρεία πολλών λίτρων (άνω των 1000) μαζί με άλλα είδη μεγάλων κιχλίδων (Oscar, Green Terror κ.α).

    Διαχωρισμός φύλου : Αν και τα δυο φύλα έχουν μετωπιαίο εξόγκωμα στα αρσενικά είναι πιο μεγάλο, και γίνονται αισθητά μεγαλύτερα με επιμήκη ουριαία και ραχιαία πτερύγια.

    Διακόσμηση και εξοπλισμός του ενυδρείου : Ο φυσικός τους βιότοπος είναι πολύ επικίνδυνος. Άλλωστε είναι και η μόνη λίμνη γλυκού νερού στην Κεντρική Αμερική με μεγάλο πληθυσμό ταύροκαρχαριών. Για αυτό, βρίσκονται να κολυμπούν κατά μήκος βράχων, έχοντας την δυνατότητα οποιαδήποτε στιγμή να μπορούν να θαλαμώσουν σε οπές όταν πρέπει να υποχωρήσουν, και να κρυφτούν ανάμεσα στους βράχους. Στο ενυδρείο συστήνεται να μπουν πολύ μεγάλες πέτρες στις δυο άκρες του ενυδρείου ή κιούπια πήλινα έτσι ώστε τα ψάρια να αισθάνονται ασφαλή και να τους παρέχονται κρυψώνες σε περιπτώσεις αψιμαχίας μειώνοντας έτσι την επιθετικότητα τους.
    Σε περίπτωση γέννας, η θηλυκιά ανοίγει λαγούμι ανάμεσα στα βράχια προστατεύοντας τον γόνο τις πρώτες μέρες, για αυτό σημαντικό ρόλο παίζει ο βυθός. Πρέπει να έχει βάθος διότι σκάβουν αρκετά για να δημιουργήσουν την φωλιά τους και οι πέτρες πρέπει να είναι στερεωμένες πολύ καλά για να μην υπάρξει κάποιο ατύχημα στο ίδιο το ενυδρείο.
    Τα φυτά αποκλείονται καθώς θα τα καταστρέψει. Μπορούμε όμως να βάλουμε στην  επιφάνεια του νερού φυτά τύπου Πόθο, Φιλόδεντρο, Σπαθίφυλλο, κλπ, αρκεί το ρίζωμα τους να είναι προστατευμένο από την άμεση επαφή με τα ψάρια, έτσι ώστε να υποβοηθούν σε ένα βαθμό στην απονιτροποίηση του ενυδρείου μας. Πέτρες, ξύλα και γενικά υλικά που είναι πολύ βαριά για να τα μετακινήσει μπορούν να τοποθετηθούν στο ενυδρείο ασφαλίζοντας τα καλά, και γενικά ο εξοπλισμός όπως οι Θερμαντήρες εντός της γυάλας θα πρέπει να προστατεύονται όσο το δυνατόν καλύτερα.
    Ιδανικά, καλό θα ήταν να υπάρχει sump όπου να  μπορεί να μπει όλος ο εξοπλισμός, πολλά υλικά φίλτρανσης (μιας που τα συγκεκριμένα ψάρια παράγουν αρκετά απόβλητα) και αρκετά υδρόβια φυτά (Refugium) που θα μπορούν να επιβιώσουν από την καταστροφική συμπεριφορά των ψαριών μην έχοντας πρόσβαση. Απαραίτητο επίσης κρίνεται το καπάκι καθώς δεν θα είναι λίγες οι φορές που θα αποπειραθούν να πηδήξουν έξω από την γυάλα. Οι  σταθερές παράμετροι του νερού, το καθαρό νερό με τις τακτικές αλλαγές του,  και η  υψηλή οξυγόνωση  για την οξείδωση των αζωτούχων υποπροϊόντων είναι απαραίτητα για την ισορροπία του συστήματος χωρίς να επιδιώκουμε  δυνατές ροές μια που στον βιότοπο τους ζούνε σε λίμνες με σχετικά ήρεμα νερά.

    Ζώνη Κολύμβησης : Φαίνεται να προτιμά τους βενθικούς οικότοπους καθώς συνήθως παρατηρείται ότι παραμένει κοντά στον πυθμένα των λιμνών στη Νικαράγουα και εάν απειληθεί θα προσπαθήσει να διαφύγει σε βαθύτερα νερά ή μέσα στον βραχισμό. Στο ενυδρείο κινείτε σε όλο το πλάτος, μήκος και ύψος του.

    Διατροφή : Παμφάγο. Είναι ψάρι θηρευτής και θα φάει ότι χωράει στο στόμα του.
    Στη φύση τρέφεται κυρίως με μικρά ψάρια, σαλιγκάρια, όστρακα, προ νύμφες εντόμων, σκουλήκια και άλλους βενθικούς οργανισμούς. Από τροφές του εμπορίου προτιμά τα stiks που έχουν σαν βάση την πρωτεΐνη. Θα τιμήσει ιδιαίτερα τις κατεψυγμένες τροφές όσο και  γαρίδες, μύδια, κτλ. Κόκκινο κρέας και μοσχαροκαρδιά αποκλείονται από την διατροφή τους γιατί θα δημιουργήσουν προβλήματα στο πεπτικό τους σύστημα. Όσον αφορά το γόνο, στη φύση συνήθως τρέφεται  με πλαγκτόν, μικρά ασπόνδυλα όπως τα κωπήποδα, και βλέννα από τους γονείς τους.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο : 10-12 χρόνια, ίσως και παραπάνω.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι : Μεγάλες κιχλίδες, μεγάλα γατόψαρα (σε ενυδρεία μεγαλύτερα των 1000 λίτρων).
     
    Υποείδη και υβρίδια : Επίσημα όχι αλλά οι χομπίστες στην Αμερική ειδικότερα έχουν δημιουργήσει υβρίδια με διάφορα αλλά είδη της οικογένειας amphilophus. Είναι επίσης αποδεκτό από πολλούς πως τα άτομα που αγοράζουμε από εκτροφείς έχουν μεγάλη πιθανότητα να είναι υβρίδια με τον Μίδα (Amphilophus Citrinellus)
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο :  Απαιτείται ενυδρείο μήκους 2 μέτρων με πέτρες και πήλινα για να εναποθέσουν τα αυγά. Η μεγάλη δυσκολία στην αναπαραγωγή τους είναι η εύρεση ζευγαριού. Το αρσενικό είναι ικανό να σκοτώσει το θηλυκό ακόμα και κατά την διαδικασία του φλερτ. Σε ενήλικα άτομα έχουν δοκιμαστεί επιτυχώς διάφανα χωρίσματα, πολλές φορές και με τρύπες ώστε τα ψάρια να αναπαραχθούν χωρίς να αφαιρεθεί το χώρισμα. Πιο εύκολο είναι η αγορά ανηλίκων ατόμων ώστε να προκύψει ζευγάρι φυσικά. Μόλις συμβεί αυτό αφαιρούμε τα υπόλοιπα γιατί κινδυνεύουν να εξοντωθούν από το ζευγάρι.
    Όταν το ζευγάρι είναι έτοιμο για αναπαραγωγή, τα μετωπιαία εξογκώματα θα φουσκώσουν και στα δυο ψάρια. Το φλερτ τους είναι βίαιο και μεγάλο σε χρονική διάρκεια. Λίγο πριν την γέννα θα είναι εμφανή τα γεννητικά όργανα της θηλυκής. Τα αυγά θα τοποθετηθούν σε σπηλιά ή σε οποιαδήποτε διαθέσιμη επιφάνεια. Το θηλυκό γεννά τα αυγά και το αρσενικό τα γονιμοποιεί. Κατά μέσο όρο γεννάνε 600-700 αυγά αλλά μπορεί και περισσότερα εάν τα ψάρια είναι πλήρως ανεπτυγμένα. Οι γονείς παρουσιάζουν εξαιρετικά ένστικτα προστατεύοντας και μεγαλώνοντας το γόνο με απόλυτη αφοσίωση σε σημείο που θα επιτεθούν και σε εργαλεία/σωλήνες/χέρια που μπορεί να μπουν στο ενυδρείο. Οι γόνοι εμφανίζονται μέσα σε 2-3 ημέρες και μεταφέρονται σε λαγούμι όπου θα παραμείνουν για 5 με 7 ημέρες μέχρι να μπορούν να κολυμπούν μόνοι τους. Αρχικά τρέφονται με το λεκιθικό τους σάκο. Καθώς μεγαλώνουν, αφήνουν σταδιακά την  φωλιά τους αλλά θα μείνουν κοντά στην εμβέλεια των γονέων. Όταν τα ιχθύδια έχουν μήκος περίπου 20 mm, αρχίζουν να ανεξαρτητοποιούνται από τους γονείς τους, κολυμπώντας ελεύθερα σε όλο τον χώρο.
     
     
     
    Γενικές πληροφορίες : Δύσκολο ψάρι που δεν συνίσταται σε αρχάριους χομπίστες. Δεν ονομάζεται κόκκινος διάβολος τυχαία. Είναι αρκετά επιθετικά, έχουν έντονα χείλη και το στόμα τους είναι μεγάλο. Στη φαρυγγική γνάθο, υπάρχει ένα δεύτερο σύνολο σιαγόνων που βρίσκονται ακριβώς μπροστά από το λαιμό και παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατροφή τους. Έχει ουσιαστικά μεγάλα γερά δόντια (Γομφίους) για να σπάει τα οστρακοειδή με τα δυνατά του σαγόνια.
     
     
     

     
     
    Συνήθως έχουν έντονο κόκκινο, πορτοκαλί χρώμα της φωτιάς και ξεχωρίζουν στο ενυδρείο από τα άλλα ψάρια.
    Στην φύση αλλά και στα ενυδρεία, θα το βρούμε σε πολλές παραλλαγές χρώματος από σκούρο καφέ, γκρι, κόκκινο, πορτοκαλί και μερικές φορές λευκά.
     
     

     
    Red Devil vs Midas
    Συχνά οι λάτρεις μπερδεύουν τον Μίδα (Amphilophus Citrinellus) με τον RedDevil (Amphilophus labiatus). Άλλωστε δεν είναι λίγες οι φορές που στο εμπόριο συναντάμε διάφορες κιχλίδες που έχουν ανάμεικτα χαρακτηριστικά λόγω υβριδισμού.
     
     

     
     
    Οι κιχλίδες Midas περιγράφηκαν για πρώτη φορά από τον Albert Günther το 1864 από τρία δείγματα που συλλέχθηκαν στη λίμνη Νικαράγουα.
    Αρχικά περιγράφηκαν δυο είδη, τα γενεαλογικά ψηλόσωμης μορφής ευρέως διαδεδομένα στην περιοχή (Cichlasoma citrinellum - τώρα Amphilophus citrinellus), και και μια ιδιαίτερης μορφής με χοντρά χείλη που περιορίζεται στις μεγάλες λίμνες Μανάγκουα και Νικαράγουα το(C. labiatum, τώρα A. Labiatus) που συνδέονται πάντα με περιορισμένους και συγκεκριμένους βραχώδεις οικότοπους.
     

     
    Ένα τρίτο είδος ενδημικό στον κρατήρα Lake Apoyo περιγράφηκε επίσης  αλλά εκατό χρόνια αργότερα, το 1976 (C. zaliosum, τώρα A. Zaliosus).
    Αρκετά ακόμη είδη έχουν περιγραφεί από τότε πολύ πρόσφατα σε αυτό το πολυμορφικό και πολυχρωματικό σύμπλεγμα  αλλά ακόμη δεν είναι διεξοδικά μελετημένα. Το σύμπλεγμα ειδών κιχλίδων Midas, ως συνέπεια της εκτεταμένης διαφοροποίησης του χρώματος και της μορφολογίας τους, και της ιδιαίτερης γεωγραφικής του κατανομής, είναι ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον σύστημα - μοντέλο για την μελέτη των μηχανισμών και των υποκείμενων βιογεωγραφικών ρυθμιστών της ενδογένεσης με εναλλακτικά εξελικτικά σενάρια της βιοποικιλότητας τους.
     
    Επί του παρόντος, η κιχλίδα Midas τοποθετείται στο γένος Amphilophus Citrinellus, αλλά αρκετοί ερευνητές το αμφισβητούν και ισχυρίζονται ότι η κιχλίδα Midas είναι ένα σύμπλεγμα ειδών που αποτελείται από πολλά είδη που δεν έχουν ακόμη οριοθετηθεί. Ως αποτέλεσμα, ένας αριθμός νέων ειδών έχει περιγραφή φέρνοντας τον αριθμό ειδών του γένους Amphilophus μεταξύ τριών ή εννέα, ανάλογα με τον συγγραφέα. Ωστόσο, οι ερευνητές θα πρέπει να είναι προσεκτικοί για  ακατάλληλη χρήση εννοιών των ειδών γιατί μπορεί να οδηγήσει σε ανούσιες οριοθετήσεις.
     
     
     

     
     
    Μελέτες και απόψεις στην εξελικτική βιολογία, για την συμπατριακή διαφοροποίηση, φυλογεωγραφία, αποικισμός και ιστορία του πληθυσμού του συμπλέγματος των ειδών (Amphilophus spp.) τα δύο είδη του συμπλέγματος Midas Cichlid συνυπάρχουν στις μεγάλες λίμνες της Νικαράγουας. Το ευρέως διαδεδομένο είναι το κοινό A. citrinellus, και το φαινομενικά πιο εξειδικευμένο και μόνο τοπικά άφθονα είδος Α. labiatus που είναι μορφολογικά αρκετά ευδιάκριτο, γεγονός που υποδηλώνει ότι διαχωρίζονται και βιοτοπικά.
     
    Το Amphilophus labiatus έχει πολύ χαρακτηριστικά σαρκώδη χείλη, (χαρακτηριστικό επίσης κοινό σε κάποιες αφρικανικές κιχλίδες), πιο επιμήκη ρύγχος που ερμηνεύεται χαρακτηριστικά ως προσαρμογέας για τη διατροφή τους με ασπόνδυλα και καρκινοειδή, πιπιλίζοντας την τροφή τους. Το μακρόστενο ρύγχος αποτελεί πρόσθετη προσαρμογή για την αύξηση της δύναμης αναρρόφησης. Σε συμφωνία με την υποθετική συμπεριφορά αναζήτησης τροφής, βρήκαμε το A. labiatus, όπως άλλες κιχλίδες με σαρκώδη χείλη, να συνδέονται με την παρουσία τους σε βραχώδεις βιότοπους, ενώ το A. Citrinellus βρέθηκε ως επί το πλείστον σε αμμώδη βυθούς στις μεγάλες λίμνες.
      Αν και τα Red Devil ζούνε κοντά στην ακτίνα των κιχλίδων,  A. citrinellus τα A. labiatus είναι μορφολογικά και οικολογικά σαφώς διαφοροποιημένα, παραμένουν όμως γενετικά απροσδόκητα δυσδιάκριτα.
    Πιθανώς λόγω της εμμονής των κοινών προγονικών πολυμορφισμών, η έντονη φαινοτυπική πλαστικότητα μπορεί να αποκλειστεί αφού σε συμπατριακά περιβάλλοντα είναι συχνές οι γενετικές διαφορές που βρέθηκαν στο εργαστήριο, όταν τα ψάρια τρέφονταν με τις ίδιες τροφές. Επίσης στο εργαστήριο τα A. labiatus προτιμούν να ζευγαρώνουν με χοντρά χείλη ψάρια και όχι με μικρά υποστηρίζοντας περαιτέρω την κατάστασή τους ως δύο περιγραφόμενων ειδών.
     
     
    Φαίνεται ότι η μορφολογική καινοτομία των A. labiatus εξελίχθηκαν πολύ γρήγορα και πολλές φορές ανεξάρτητα σε διαφορετικές γεωγραφικές τοποθεσίες. Αυτή η ιδέα υποστηρίζεται από την παρουσία μορφών με χοντρά χείλη σε μερικές από τις λίμνες κρατήρες της Νικαράγουας (όπως η Masaya, Xiloá και Apoyeque - αν και σε χαμηλές συχνότητες και γενετικά αδιαφοροποίητα από άλλες μορφές εντός αυτών των λιμνών). Μελλοντική έρευνα για πρόσθετες μορφολογικές και  χαρακτηριστικές διαφορές όπως το σχήμα του σώματος, οι τροφικές δομές ή ο χρωματισμός και η γενετική διαφοροποίηση μπορεί να οδηγήσουν σε μελλοντικές περιγραφές αρκετών ειδών με χοντρά χείλη στις λίμνες κρατήρες της περιοχής.
     

     
    Εν κατακλείδι:
    Στον ενυδριεακό κόσμο αλλά και στην φύση θα βρούμε αρκετούς υβριδισμούς με τα A. Citrinellus μια που ανήκουν στην ίδια οικογένεια και μοιράζονται τις ίδιες λίμνες, αλλά μιλώντας για F1 και F2 καθαρόαιμων ειδών A. Labiatus, αυτό που συμπεραίνουμε είναι ότι μορφολογικά και βιοτοπικά έχουν αρκετές χαρακτηριστικές διαφορές.
     
    Σωματότυπος:


    Αρχικά το σώμα τους είναι στενόμακρο και το τελικό τους μέγεθος είναι σχετικά μικρότερο από έναν κλασικό Μίδα για να μπορεί να είναι ποιο ευέλικτα και να τρυπώνει εύκολα στις οπές των βράχων. (μοιάζουν περισσότερο σε Αφρικάνες εκτός από τα πτερύγια τους που είναι Αμερικάνικα). Ακόμη και το μετωπιαίο λίπωμα είναι σε συνέχεια της δυναμικής μορφής του σώματος τους και δεν ξεχωρίζει από το σώμα του τόσο έντονα όπως των A. Citrinellus. Το στενόμακρο κεφάλι με τα έντονα χείλια τους εσωτερικούς δυνατούς γομφίους είναι καθοριστικά για την διατροφή τους και την προτίμηση τους σε όστρακα και ασπόνδυλα που ζουν στον βιότοπο τους δηλαδή κοντά σε βραχισμούς.
     
    Συμπατριώτες σε διαφορετικούς βιότοπους:


    Τα Citrinellus και άλλες παρεμφερείς διασταυρώσεις του είδους ζούνε κυρίως στους βενθικούς αμμώδης πυθμένες, για αυτό και πληθυσμιακά τα συγκεκριμένα είδη υπερτερούν σε αριθμό σε σχέση με τα A. Labiatus  που ζούνε μονό στους συγκεκριμένους βραχώδεις βιότοπους. Μπορεί να είναι περιορισμένα τα μέρη που ζούνε αλλά αυτό τα διατήρησε σε ένα βαθμό ποιο καθαρά σαν είδος μια που ο διαφορετικός τρόπος ζωής τα κρατάει σε μια απόσταση από τα άλλα είδη.
     
    Γενετικός καθορισμός:
    Από τις μελέτες που έχουν γίνει δεν έχει υπάρξει μια ξεκάθαρη εικόνα μια που έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά. Άλλωστε το A. Labiatus και το A. Citrinellus είναι τα πρώτα 2 είδη που καταγράφηκαν αρχικά στις λίμνες τις Νικαράγουα και δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτοι εάν το ένα είδος προέρχεται από το άλλο ή αν το ίδιο είδος εξελίχθηκε απλά στις μεγάλες λίμνες αλλά σε διαφορετικούς βιοτόπους αναπτύσσοντας για αυτό το λόγο διαφορετικά μορφολογικά χαρακτηριστικά στο πέρας των χρόνων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα υπόλοιπα είδη προέρχονται και από τα δυο είδη που αναφερόμαστε και μόνο μετά από σχεδόν  εκατό χρόνια καταγράφηκε το τρίτο είδος έως σήμερα που έχουμε φτάσει τα 9.
     
    Πηγές:
    https://www.youtube.com/watch?v=xLK1JguJubs
    https://nas.er.usgs.gov/queries/factsheet.aspx?SpeciesID=444
    https://wiki.nus.edu.sg/display/TAX/Amphilophus+citrinellus+-+Midas+Cichlid
    https://bmcecolevol.biomedcentral.com/articles/10.1186/1471-2148-10-326
    https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15189226/
    https://www.researchgate.net/publication/259674444_Two_new_endemic_species_in_the_Midas_cichlid_species_complex_from_Nicaraguan_crater_lakes_Amphilophus_tolteca_and_Amphilophus_viridis_Perciformes_Cichlidae
    https://digitalcommons.unl.edu/ichthynicar/24/
    https://academic.oup.com/mbe/article/34/10/2469/3746560
    https://www.semanticscholar.org/paper/The-Midas-cichlid-species-complex%3A-incipient-in-Barluenga-Meyer/363b052295b04d54c5a184476a88fc3f5a7791a7
    https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1560081/
    https://cichlidae.com/species.php?id=166
    https://www.researchgate.net/publication/232227657_The_ecological_and_genetic_basis_of_convergent_thick-lipped_phenotypes_in_cichlid_fishes
     
    Συντάκτες: @Jester @Rik
     
    Επιμέλεια δημοσίευση: @SOTIRIS @marinos @Am Team

    Cichlasoma festae

    Ήπειρος: Αμερική Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7), Ουδέτερο (Ph=7) Κατηγορίες ενυδρείων: 400+ lt
    Επιστημονικό Όνομα : Cichlasoma festae, Amphilophus Festae, με την τελευταία νέα κατάταξη ως Mesoheros festae (Boulenger, 1899)
    Κοινές Ονομασίες : True Red Terror, Harlequin Cichlid, Guayas Cichlid
    Ελληνικό Όνομα : Red Terror
    Γενική Κατηγορία : Actinopteri
    Τάξη : Perciformes
    Οικογένεια : Cichlidae
    Γένος : Cichlasoma

    Βιότοπος : Ενδημικό ψάρι των ποταμών Ρίο Εσμεράλδα στο Περού, Ρίο Τουμπές και Ρίο Γκουαγιάς στο Εκουαδόρ. Έχει απελευθερωθεί και σε κάποια ποτάμια στην Σιγκαπούρη.
     
    Μέγεθος : Τα αρσενικά φτάνουν σε μήκος έως τα 50 cm ενώ τα θηλυκά έως 35cm.

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH : 6 – 8 (7 με 7,5)
    KH : 3° – 10°dKH
    GH : 4 – 20 (10 – 15)°dGH
    Θερμοκρασία : 24-28 °C
     
    Λίτρα : Για ένα και μόνο θηλυκό 400+ λίτρα με προτεινόμενες διαστάσεις ενυδρείου(1,2Χ 0,6 Χ 0,6) και σε περίπτωση που φιλοξενήσουμε επιβεβαιωμένο ζευγάρι θέλουμε τουλάχιστον 800+ λίτρα (2 Χ 0,6 Χ0,6).

    Κοινωνική συμπεριφορά : Πολύ επιθετικό. Ο ζωηρός του χρωματισμός επισημάνει ότι έχει ένα πολύ επιθετικό ταμπεραμέντο και  ταραχώδη προσωπικότητά.

    Διαχωρισμός φύλου : Σημαντικός σεξουαλικός διμορφισμός. Πέρα από την διαφορά μεγέθους και το καρούμπαλο του αρσενικού, τα θηλυκά κρατούν τον εφηβικό χρωματισμό (κάθετες μαύρες γραμμές, κόκκινο πρόσωπο με πορτοκαλί σώμα), ενώ στα αρσενικά οι γραμμές σβήνουν, το κόκκινο στο κεφάλι περιορίζεται και εμφανίζονται πράσινες / τιρκουάζ νότες στο πορτοκαλί σώμα. Το ανήλικο True Red Terror έχει γκρι σώμα με πιο σκούρες πλευρικές ρίγες και καθώς τα ψάρια μεγαλώνουν, το χρώμα τους αλλάζει σε έντονο πορτοκαλί.

    Διακόσμηση ενυδρείου : Ξύλα, πέτρες, άμμος. Το καπάκι απαραίτητα να είναι στιβαρό. Ο τι μπει μέσα στην γυάλα πρέπει να μην σπάει και να είναι σταθερό γιατί έχουν το συνήθειο να τα μετακινούν και να σκάβουν. Φυτά ίσως δεμένα ή επιφανείας για να επιβιώσουν. Τους αρέσει να σκάβουν οπότε να είστε προετοιμασμένοι. Για να αποτρέψετε κάπως την επιθετικότητα μεταξύ τους σαν ζευγάρι, καλό είναι να τους παρέχουμε ξεχωριστές περιοχές για να μπορούν να κρυφτούν σε ασφαλές καταφύγιο όταν απειλούνται, και να μπορούν να ξεφύγουν από τους υπερβολικά αυστηρούς συντρόφους τους.

    Ζώνη Κολύμβησης : Σε όλη τη στήλη του νερού αλλά κυρίως την μεσαία ζώνη και τον βυθό για να τσιμπολογάει. Προτιμούν μια ισχυρή ροή νερού και τείνουν να κρύβονται σε κοιλώματα και βαθουλώματα κάτω από κλαδιά δέντρων.
     
    Διατροφή : Παμφάγες και κυρίως σαρκοφάγες κιχλίδες.
    Στην φύση, τα ψάρια κυνηγούν κατά μήκος, στις όχθες των ποταμών και τρέφονται με μικρά ψάρια, καρκινοειδή, γαρίδες, σκουλήκια, φρούτα και έντομα ανάμεσα στα πυκνά φυτά όπου ψάχνουν για το θήραμα τους. Στο ενυδρείο μια ποιοτική, μεγάλου μεγέθους ξηρά τροφή για μεγάλες κιχλίδες, συνοδευμένες από γεωσκώληκες και κατεψυγμένες γαρίδες ή μύδια
     
    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο : 10 με 15 χρόνια.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι : Πάντα με την προϋπόθεση πως έχουμε την ανάλογη γυάλα (πάνω απο 1500+ λίτρα), άλλες μεγάλες κιχλίδες (Jaguar, wolf, Midas), μεγάλα θωρακισμένα Catfish, και Αrowana.

    Υποείδη και υβρίδια :  Σε νεαρές ηλικίες μπορούμε να τα μπερδέψουμε με τα Cichlasoma urophthalmus. Ο ευκολότερος τρόπος για να διακρίνετε ένα «αληθινό Red Terror» (M. festae) σε σχέση με ένα «ψευδή Red Terror» (M. urophthalmus) είναι κοιτάζοντας τις δεύτερες κάθετες γραμμές στο σώμα τους. Στο M. festae, η δεύτερη κάθετη ράβδος σχηματίζει ένα σχήμα «Y» στο πάνω μέρος του σώματος του ψαριού, ενώ στο M. urophthalmus όλες οι γραμμές διατρέχουν ευθεία προς τα κάτω και δεν τέμνονται ποτέ. Ωστόσο, είναι δύο διαφορετικά είδη που καταλαμβάνουν διαφορετικές γεωγραφικές τοποθεσίες, με τις Κιχλίδες Guayas (Mesoheros festae) να βρίσκονται στον Ισημερινό και το Περού και τις Κιχλίδες Μάγια (Mayaheros urophthalmus) από το Μεξικό έως τη Νικαράγουα. Ως αποτέλεσμα, είναι σημαντικό να τα ξεχωρίζετε για να αποφύγετε πιθανά προβλήματα επειδή έχουν διαφορετικές απαιτήσεις φροντίδας. Επίσης υπάρχουν πολλές διασταυρώσεις με convict, texas, managuensis jaguar, midas, κλπ, οπότε δώστε την κατάλληλη προσοχή εάν σας ενδιαφέρει να αποκτήσετε ένα καθαρόαιμο red terror.
    https://www.youtube.com/watch?v=0I-jP4cDY5w
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Γεννά σε σπηλιές. Ευκολότερος τρόπος επιλογής ζευγαριού είναι να αγοράσουμε 6 ανήλικα ψάρια και να αφήσουμε να προκύψει ένα ζευγάρι με φυσικό τρόπο και να απομακρύνουμε τα υπόλοιπα.
    Για να προκαλέσουμε γέννα σε σεξουαλικά ώριμα ψάρια μια μεγάλη αλλαγή με κρύο νερό (προσομοίωση βροχής) συνήθως είναι αρκετή.  Το ζευγάρι θα σκάψει αρκετά λαγούμια και μετά θα εναποθέσει τα αυγά (έως και 3000) σε κάποια σπηλιά (οποιαδήποτε επικλινής επιφάνεια με σκιερή πλευρά). Μετά από 3-4 μέρες τα αυγά θα εκκολαφθούν και οι γονείς θα τα μεταφέρουν στα λαγούμια  όπου θα συνεχίσουν την ανατροφή του γόνου.
     
     
    Γενικές πληροφορίες : Όπως και οι περισσότερες μεγάλες κιχλίδες. θέλουν σταθερές συνθήκες και καλή διατροφή. Είναι τέτοια η επιθετικότητα τους που δεν θα διστάσουν να επιτεθούν σε αρκετά μεγαλύτερα από αυτά ψάρια. και να τα νικήσουν. Σε περίπτωση που θέλουμε να έχουμε ένα Red Terror με άλλες κιχλίδες. είναι προτιμότερο να αναζητήσουμε ένα θηλυκό το οποίο θα είναι μικρότερο, με εντονότερα χρώματα και «λιγότερο» επιθετικό.
    Πρέπει να γίνει κατανοητό πως το Red Terror αποτελεί δέσμευση. Είναι σχεδόν αδύνατο να δεχτεί κάποιο ενυδρειακό μαγαζί επιστροφή ειδικά ενηλίκου ψαριού και για τα δεδομένα της Ελλάδας τα ιδιωτικά ενυδρεία που μπορούν να δεχτούν ένα τέτοιο ψάρι είναι ελάχιστα
     

     

     
     
    Πήγες - Φώτο :
    https://www.seriouslyfish.com/species/cichlasoma-festae/
    https://condor.depaul.edu/waguirre/fishwestec/cichlasoma_festae.html
    https://www.fishbase.in/summary/Cichlasoma-festae.html
    https://theaquariumguide.com/articles/red-terror-cichlid
    https://www.fishkeepingworld.com/red-terror-cichlid/
    https://www.aquariadise.com/red-terror-cichlid/
    https://www.mapress.com/zootaxa/2015/f/zt03999p234.pdf
    https://www.researchgate.net/publication/351024082_Productive_performance_of_the_Guayas_cichlid_Mesoheros_festae_fed_palm_meal_based_diets_during_the_juvenile_stag
    https://www.researchgate.net/search?q=Guayas%20cichlid%20%28Mesoheros%20festae%29
     
     
    Συντάκτες :  @Jester  @Rik
     
    Επιμέλεια και δημοσίευση : @SOTIRIS @Am Team @marinos

×
×
  • Create New...