Jump to content

Aquazone Project Team

Ομάδα Δημιουργίας
  • Content Count

    1,036
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

Aquazone Project Team last won the day on February 9 2019

Aquazone Project Team had the most liked content!

Community Reputation

107 Excellent

5 Followers

About Aquazone Project Team

  • Rank
    Υπεύθυνος ομάδας Υποστήριξης

Profile Information

  • Φύλο
    'Ανδρας
  • Location
    Athens, Greece
  • Interests
    Υπεύθυνος ομάδας Υποστήριξης

Previous Fields

  • Ομάδα Aquazone
    Υπεύθυνος ομάδας Υποστήριξης
  • Νομός
    Αττικής
  • Χώρα
    Hellas

Contact Methods

Recent Profile Visitors

3,176 profile views
  1. Liopropoma swalesi Είναι ένα εντυπωσιακό ψάρι, αλλά πολύ συνεσταλμένο και είναι πιο ενεργό κατά τη διάρκεια της νύχτας. Όταν πρωτοεισαχθεί στο ενυδρείο θα περνά τον περισσότερο χρόνο κρυμμένο, αλλά αφού εγκλιματιστεί θα εμφανίζεται περισσότερο, συνήθως κοντά στην είσοδο της κρυψώνας του. Σε ενυδρεία με χαμηλότερο φωτισμό θα περνά περισσότερο χρόνο μακριά από την κρυψώνα του. Γενικά προτιμά ενυδρεία με ήσυχους συγκάτοικους και αρκετές κρυψώνες. Μπορούμε να κρατήσουμε περισσότερα του ενός σε μεγαλύτερα ενυδρεία (πάνω από 500lt). Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται σε ανοιχτά ενυδρεία, αφού το ψάρι αυτό συνηθίζει να πηδά όταν φοβηθεί. Διατροφή: Στο ενυδρείο θα δεχτεί με ευκολία σχεδόν όλα τα είδη τροφής, κατεψυγμένες, flakes και pellets, αλλά θα τραφεί και με μικρά καρκινοειδή όπως κωπήποδα και αμφίποδα. Καλό είναι να προσέξουμε την ψαροσύνθεση του ενυδρείου στο οποίο θα το εισάγουμε, γιατί με επιθετικούς συγκάτοικους θα φοβάται και δεν θα βγαίνει να φάει. Γενικά χαρακτηριστικά: Ζει σε βάθη από 5 έως 70 μέτρα. Στην φύση απαντάται μόνο, σε ζευγάρια ή και σε μικρές ομάδες. Δύο ακόμη είδη της ίδιας οικογένειας με παραπλήσια χαρακτηριστικά είναι το Liopropoma carmabi και το Liopropoma rubre. Και τα δύο προέρχονται από τον κόλπο τον Κόλπο του Μεξικού, την Φλόριντα και την Καραϊβική.
  2. Cromileptes altivelis Είναι ένα πολύ ανθεκτικό ψάρι, κατάλληλο για ενυδρεία όλων των επιπέδων. Παρόλο που τα μικρά αποτελούν μια δελεαστική αγορά για μικρότερα ενυδρεία, προσοχή: αυτό το είδος μεγαλώνει με ταχείς ρυθμούς εάν τρέφεται συχνά. Το ενυδρείο θα πρέπει να έχει κατάλληλες κρυψώνες, αλλά είναι επίσης σημαντικό να υπάρχει άπλετος χώρος για κολύμπι. Από την αρχή, τείνει να είναι πιο τολμηρό από πολλά μέλη αυτής της οικογένειας και είναι σπάνια επιθετικό, αγνοώντας τους συγκατοίκους του, εκτός εάν είναι αρκετά μικροί για να τους καταπιεί ολόκληρους. Το στόμα αυτού του είδους είναι μικρό σε σχέση με το μέγεθος του σώματός του, καθιστώντας το ανίκανο να φάει ψάρια τόσο μεγάλα όσο αυτά που καταναλώνονται από άλλα είδη της οικογένειας. Ωστόσο, είναι καλύτερο να διατηρείται με ψάρια παρόμοιου μεγέθους. Στη φύση τρέφεται με ψάρια, καρκινοειδή και κεφαλόποδα. Στο ενυδρείο θα δεχτεί με ευκολία όλους τους τύπους κατεψυγμένων και φρέσκων τροφών, καλαμάρια, γαρίδες και ψάρια, αλλά και τις κλασικές ψαροτροφές, όπως flakes και pellets. Πρέπει να ταΐζεται πολλές φορές την ημέρα. Καλό είναι να προσέξουμε την ψαροσύνθεση του ενυδρείου στο οποίο θα το εισάγουμε, αφού θα καταπιεί ολόκληρο όποιο μικρό ψάρι ή γαρίδα χωρά στο στόμα του. Ζει σε βάθη από 0,5 έως 40 μέτρα. Τα μικρά είναι μοναχικά, ενώ τα ενήλικα απαντώνται μόνα ή σε μικρές ομάδες. Το μέγεθος και η ποσότητα των κηλίδων στο σώμα του μπορεί να αλλάξει αρκετά γρήγορα. Σε αιχμαλωσία, ένα άτομο μπορεί να υιοθετήσει μια πιο “λεκιασμένη” εμφάνιση για μεγάλα χρονικά διαστήματα όταν οι φυσικές παράμετροι (ειδικά το pH) του ενυδρείου δεν είναι οι βέλτιστες. Όταν κολυμπά αργά ή διατηρεί τη θέση του στη στήλη του νερού, γέρνει το κεφάλι του προς τα κάτω κυματίζοντας το οπίσθιο τμήμα του σώματος και κωπηλατεί με τα μεγάλα θωρακικά του πτερύγια.
  3. Cephalopholis miniata Αυτό το είδος είναι πολύ ανθεκτικό. Παρόλο που είναι ντροπαλό όταν πρωτοεισάγεται στο ενυδρείο, όταν εγκλιματιστεί θα περνά αρκετό χώρο μακριά από την κρυψώνα του. Γι’ αυτό, το ενυδρείο θα πρέπει να έχει κατάλληλες κρυψώνες, αλλά και άπλετο χώρο για κολύμπι. Στο ενυδρείο θα πρέπει να τοποθετείται μόνο ένα, καθώς είναι επιθετικό απέναντι σε ψάρια του ίδιου είδους αλλά και γενικότερα του ίδιου γένους. Θα καταπιεί ολόκληρο οποιοδήποτε ψάρι χωράει στο στόμα του και θα γίνει επιθετικό απέναντι σε ψάρια που θα προσπαθήσουν να καταλάβουν τις αγαπημένες του κρυψώνες. Στη φύση τρέφεται κυρίως με ψάρια και σε μικρότερο βαθμό με καρκινοειδή. Στο ενυδρείο θα δεχτεί με ευκολία όλους τους τύπους κατεψυγμένων και φρέσκων τροφών, καλαμάρια, γαρίδες και ψάρια, αλλά και τις κλασικές ψαροτροφές, όπως flakes και pellets. Πρέπει να ταΐζεται πολλές φορές την ημέρα. Καλό είναι να προσέξουμε την ψαροσύνθεση του ενυδρείου στο οποίο θα το εισάγουμε, αφού θα καταπιεί ολόκληρο όποιο ψάρι ή και καρκινοειδές χωρά στο στόμα του. Ζει σε βάθη από 2 έως 150 μέτρα. Τα μικρά είναι μοναχικά, ενώ τα ενήλικα απαντώνται μόνα ή σχηματίζουν χαρέμια που αποτελούνται από ένα μόνο αρσενικό και έως 12 θηλυκά. Το αρσενικό περιπολεί την περιοχή του χαρεμιού και επισκέπτεται κάθε θηλυκό, κολυμπώντας παράλληλα μαζί τους όταν συναντιούνται. Το είδος αυτό είναι πρωτόγυνο ερμαφρόδιτο.
  4. Plectorhinchus vittatus Αυτό το είδος είναι ευαίσθητο και δεν εγκλιματίζεται εύκολα. Επειδή τα μικρά δεν είναι τόσο γρήγορα, πρέπει να έχουν ήρεμους συγκατοίκους που δεν θα καταναλώνουν αμέσως όλη την τροφή προτού προλάβουν τα ίδια να τραφούν. Μέχρι να συνηθίσουν, μπορούν να βρίσκουν μικρά σκουλήκια και καρκινοειδή που ζουν στην άμμο, ακριβώς όπως κάνουν και στη φύση. Είναι φιλήσυχο είδος και στο ενυδρείο μπορούμε να κρατήσουμε παραπάνω από ένα ανήλικο, αλλά μεγαλώνοντας θα χρειαστούν πολλές κρυψώνες και αρκετό χώρο, αφού το τελικό τους μέγεθος είναι αρκετά μεγάλο. Τα μικρά αρνούνται συχνά να τραφούν και μπορεί να απαιτηθεί ζωντανή τροφή στην αρχή, όπως γαρίδες, φρέσκα μύδια ή ζωντανά σκουλήκια. Με τον καιρό θα δεχτεί ψιλοκομμένα φρέσκα ή κατεψυγμένα μαλάκια, καλαμάρια, γαρίδες και ψάρια, αλλά και προπαρασκευασμένες κατεψυγμένες ψαροτροφές. Τα ενήλικα θα φάνε επίσης κάποιους επιθυμητούς κατοίκους του ενυδρείου όπως μικρά σαλιγκάρια, σκουλήκια, καρκινοειδή και οφίουρους. Θα φάει όμως και επιβλαβή σκουλήκια, όπως ορισμένους πολυχαίτες. Πρέπει να ταΐζεται πολλές φορές την ημέρα. Ζει σε βάθη από 2 έως 25 μέτρα. Τα μικρά απαντώνται μόνα ενώ τα ενήλικα συχνά σχηματίζουν ομάδες. Κατά τη διάρκεια της ημέρας κρύβεται στον ύφαλο και τη νύχτα βγαίνει σε αμμώδεις περιοχές για να τραφεί. Πολλές φορές εισάγεται με το όνομα Plectorhinchus orientalis, όνομα που αναφέρεται στο ίδιο είδος και δεν είναι επιστημονικά αποδεκτό.
  5. Plectorhinchus lineatus Το Plectorhinchus lineatus είναι το ανθεκτικότερο είδος αυτού του γένους. Επειδή τα μικρά δεν είναι τόσο γρήγορα, πρέπει να έχουν ήρεμους συγκατοίκους που δεν θα καταναλώνουν αμέσως όλη την τροφή προτού προλάβουν τα ίδια να τραφούν. Μέχρι να συνηθίσουν, μπορούν να βρίσκουν μικρά σκουλήκια και καρκινοειδή που ζουν στην άμμο, ακριβώς όπως κάνουν και στη φύση. Στο ενυδρείο μπορούμε να κρατήσουμε παραπάνω από ένα ανήλικο, αλλά μεγαλώνοντας θα χρειαστούν αρκετό χώρο, αφού το τελικό τους μέγεθος είναι αρκετά μεγάλο, όπως και πολλές κρυψώνες. Στη φύση η διατροφή αυτού του είδος αποτελείται κυρίως από καρκινοειδή. Στο ενυδρείο τα μικρά αρνούνται συχνά να τραφούν και μπορεί να απαιτηθεί ζωντανή τροφή στην αρχή. Με τον καιρό θα δεχτεί ψιλοκομμένα φρέσκα ή κατεψυγμένα μαλάκια, καλαμάρια, γαρίδες και ψάρια, αλλά και προπαρασκευασμένες κατεψυγμένες ψαροτροφές. Τα ενήλικα θα φάνε επίσης κάποιους επιθυμητούς κατοίκους του ενυδρείου όπως μικρά σαλιγκάρια, σκουλήκια, καρκινοειδή και οφίουρους. Ζει σε βάθη από 2 έως 50 μέτρα. Τα νεαρά άτομα απαντώνται μόνα σε πιο προστατευμένους οικοτόπους. Τα ενήλικα απαντώνται συχνά μόνα ή και σε μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες. Όταν δύσει ο ήλιος τα άτομα αυτών των ομάδων διασκορπίζονται σε ρηχές αμμώδεις περιοχές για να τραφούν. Έχει παρατηρηθεί πως συγκεντρώνεται για αναπαραγωγή στη νέα σελήνη.
  6. Plectorhinchus chaetodonoides Αυτό το ευαίσθητο είδος παρουσιάζει ενδιαφέρον, ιδίως όταν είναι μικρό, τόσο λόγω της εμφάνισής του όσο και του περίεργου τρόπου που κολυμπά, καθώς μιμείται δηλητηριώδεις πλατυέλμινθες για να προστατευτεί. Επειδή τα μικρά δεν είναι τόσο γρήγορα, πρέπει να έχουν ήρεμους συγκατοίκους που δεν θα καταναλώνουν αμέσως όλη την τροφή προτού προλάβουν τα ίδια να τραφούν. Μέχρι να συνηθίσουν, μπορούν να βρίσκουν μικρά σκουλήκια και καρκινοειδή που ζουν στην άμμο, ακριβώς όπως κάνουν και στη φύση. Στο ενυδρείο μπορούμε να κρατήσουμε παραπάνω από ένα ανήλικο, αλλά μεγαλώνοντας θα χρειαστούν αρκετό χώρο για να μην δημιουργηθούν προβλήματα, αφού το τελικό τους μέγεθος είναι αρκετά μεγάλο. Χρειάζεται άπλετο χώρο και καλές κρυψώνες. Τα μικρά αρνούνται συχνά να τραφούν και μπορεί να απαιτηθεί ζωντανή τροφή στην αρχή, όπως γαρίδες, φρέσκα μύδια ή ζωντανά σκουλήκια. Με τον καιρό θα δεχτεί ψιλοκομμένα φρέσκα ή καταψυγμένα μαλάκια, καλαμάρια, γαρίδες και ψάρια, αλλά και προπαρασκευασμένες κατεψυγμένες ψαροτροφές. Τα ενήλικα θα φάνε επίσης κάποιους επιθυμητούς κατοίκους του ενυδρείου όπως μικρά σαλιγκάρια, σκουλήκια, καρκινοειδή και οφίουρους. Θα φάει όμως και επιβλαβή σκουλήκια, όπως ορισμένους πολυχαίτες. Πρέπει να ταΐζεται πολλές φορές την ημέρα. Ζει σε βάθη από 1 έως 30 μέτρα. Τα μικρά απαντώνται μόνα και τα ενήλικα συχνά σχηματίζουν ομάδες. Κατά τη διάρκεια της ημέρας κρύβεται στον ύφαλο και τη νύχτα βγαίνει σε αμμώδεις περιοχές για να τραφεί. Σε αιχμαλωσία τα χρώματά του τείνουν να ξεθωριάζουν.
  7. Plectorhinchus albovittatus Είναι ένα από τα πιο ανθεκτικά ψάρια, ωστόσο είναι και το μεγαλύτερο μέλος του γένους, καθιστώντας το πάρα πολύ μεγάλο για τη συντριπτική πλειοψηφία των ενυδρείων. Πρόκειται για έναν ατρόμητο θηρευτή που όταν εγκλιματιστεί θα γίνει επιθετικός και θα συναγωνιστεί με είδη που έχουν παρόμοια φύση. Κρατήστε μόνο ένα στο ενυδρείο, παρέχοντάς του αρκετό χώρο για κολύμπι και μερικές καλές κρυψώνες. Αυτό το είδος θα βοηθήσει να διατηρείται το υπόστρωμα του ενυδρείου καθαρό, αφού συνηθίζει να παίρνει μπουκιές άμμου στο στόμα του καθώς ψάχνει για τροφή. Στο ενυδρείο θα δεχτεί ψιλοκομμένα φρέσκα ή καταψυγμένα μαλάκια, καλαμάρια, γαρίδες και ψάρια, αλλά και προπαρασκευασμένες κατεψυγμένες ψαροτροφές. Πρέπει να ταΐζεται πολλές φορές την ημέρα. Καλό είναι να προσέξουμε την ψαροσύνθεση του ενυδρείου στο οποίο θα το εισάγουμε, αφού θα καταπιεί ολόκληρο ότι χωρά στο στόμα του, όπως μικρά ψάρια, γαρίδες, μικρά σαλιγκάρια και οφίουρους. Ζει σε βάθη από 2 έως 50 μέτρα. Τα μικρά απαντώνται σε ρηχότερα νερά και ζουν μόνα, ενώ τα ενήλικα συχνά απαντώνται σε ζευγάρια. Ο αμερικανός βιολόγος Ransom A. Myers (1999) αναφέρει πως τα ενήλικα σχηματίζουν ομάδες κατά την περίοδο ζευγαρώματος μεταξύ Απρίλη και Μάη κοντά στη νέα σελήνη. Τα μικρά μοιάζουν με το Plectorhinchus lineatus, έχοντας τέσσερις οριζόντιες λωρίδες στα πλαϊνά. Φτάνοντας τα 14 εκατοστά, οι λωρίδες τις κοιλιάς χάνονται και σε πλήρη ενηλικίωση το είδος γίνεται γκρι με μαύρα πτερύγια.
  8. Pentapodus emeryii Το είδος αυτό είναι ήσυχο, ανθεκτικό και πολύ ενδιαφέρον να το παρακολουθείς, αφού παίρνει μπουκιές άμμου για να βρει μικρά σαλιγκάρια, σκουλήκια, οφίουρους και καρκινοειδή με τα οποία και τρέφεται, φτύνοντας τους κόκκους δεξιά και αριστερά. Είναι απαραίτητο λοιπόν να έχουμε λεπτόκοκκο υπόστρωμα βάθους τουλάχιστον 5 εκατοστών. Καλό είναι να κρατάμε μόνο ένα στο ενυδρείο και με ήσυχους συγκατοίκους. Προσοχή γιατί συνηθίζει να πηδά έξω από το ενυδρείο όταν φοβηθεί. Στο ενυδρείο θα δεχτεί διάφορα είδη κατεψυγμένης ή φρέσκιας τροφής, όπως γαρίδες, μύδια και κομμάτια ψαριών. Αν κάποιο αρνείται να φάει, καλό είναι να του προσφέρουμε ζωντανές γαρίδες ή σκουλήκια. Αν και κάποια στιγμή θα μάθει να πιάνει την τροφή του από τη στήλη του νερού, συνήθως προτιμά να τρέφεται από το βυθό. Έτσι θα πρέπει να είμαστε σίγουροι πως κάποια κομμάτια θα φτάνουν στον πάτο, πριν να καταναλωθούν από άλλα ψάρια. Πρέπει να τρέφεται τουλάχιστον 3 φορές τη μέρα. Ζει σε βάθη από 2 μέχρι 35 μέτρα. Τα μικρά απαντώνται μόνα και σε πιο ρηχά νερά, ενώ τα ενήλικα συχνά σχηματίζουν μικρά κοπάδια που κολυμπούν πάνω από τον βυθό, συνήθως σε βάθη που ξεπερνούν τα 20 μέτρα.
×
×
  • Create New...