Jump to content
Sign in to follow this  
viciouscircle

Σίδηρος

Recommended Posts

FeEDTA

Κάποια λιπάσματα χρησιμοποιούν το edta (ethylenediaminetetraacetic) και άλλα οργανικά σύμπλοκα για να δώσουν τα επιθυμητά στοιχεία σε συγκεκριμένη μορφή ένα παράδειγμα για αυτούς που φτιάχνουν μονοι τους λιπάσματα είναι το FeEDTA για σίδηρο, σε αυτή την ένωση ο σίδηρος προστατεύεται στη δισθενή μοφή του (Fe2+) και δεν οξειδώνεται από το νερό σε τρισθενή (Fe3+) (ο δισθενής απορροφάται εύκολα από τα φυτά ενώ ο τρισθενής αρκετά δύσκολα). Τα σύμπλοκα μετάλλων με EDTA ονομάζονται και χηλικές ενώσεις. Αναφέρεται οτι το pH στο οποίο η ένωση διατηρεί τη μορφή της είναι κοντά στο 5,6 είναι αρκετά αρνητικό το οτι σε pH=7 και πάνω το σύμπλοκο διαλύεται και ο σίδηρος γίνεται τρισθενής δηλαδή άχρηστος για τα φυτά.

Πηγή: http://www.aquazone.gr/forums/index.php?showtopic=9381

Αξίζει όμως να δούμε και αυτό:

________________________________________________________________________________

Τοξικότητα του EDTA

Το EDTA έχει βρεθεί από τοξικολογικές έρευνες ότι είναι κυτταροτοξικό (cytotoxic) και ασθενές γονοτοξικό (mutagenic) σε πειραματόζωα, όχι όμως καρκινογόνο. Η λήψη από το στόμα έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί αναπαραγωγικά και αναπτυξιακά προβλήματα. Τα προβλήματα αυτά είναι αποτέλεσμα της σύμπλεξης μετάλλων χρήσιμων στον ανθρώπινο οργανισμό. Το πρώτο μέταλλο που συμπλέκεται είναι το ασβέστιο και κατά πάσα πιθανότητα ακολουθεί ο ψευδάργυρος. Για το δινάτριο άλας του EDTA (Na2H2EDTA) αναφέρονται τιμές LD50 2000-2300 mg/kg για αρουραίους και κουνέλια (δια της στοματικής οδού) [Αναφ. 19]. Η αποδεκτή ημερίσια λήψη του συμπλόκου Na2CaEDTA έχει καθοριστεί στα 2,5 mg/kg (FAO/WHO 1974) και του συμπλόκου NaFe(III)EDTA στα 0,8 mg/kg (FAO/WHO 2000) [Αναφ. 19γ].

Γενικά το EDTA και τα άλατά του δεν θεωρούνται ως επικίνδυνες τοξικές ουσίες και δεν απαιτούν ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά την κανονική χρήση τους. Τα προβλήματα τοξικότητας μπορεί να προκύψουν μόνο μετά από μακροχρόνιες εκθέσεις σε μεγάλες ποσότητες στο εργασιακό περιβάλλον, όπως π.χ. στις βιομηχανίες παρασκευής EDTA. Αντίθετα το EDTA έχει πολλές φαρμακευτικές εφαρμογές, προστίθεται στα καλλυντικά, ακόμη και πρόσθετο στα τρόφιμα, ως NaFe(III)EDTA, επειδή αυξάνει τη βιοδιαθεσιμότητα του σιδήρου, ειδικά για άτομα με αναιμία ή έλλειψη σιδήρου. To NaFe(III)EDTA έχει προταθεί για ενίσχυση (fortification) άρτου και δημητριακών πρωϊνού (cereals). Επίσης, η χρήση EDTA σε καλλυντικά, για χαμηλές συγκεντρώσεις έχει αποδειχθεί ασφαλής [Αναφ. 20].

πηγή: http://www.chem.uoa.gr/chemicals/chem_EDTA.htm

________________________________________________________________________________

FeDTPA

Παρόμοια μορφή με το EDTA έχει και το DTPA (Pentetic acid), τα πλεονεκτήματα είναι οτι θεωρητικά είναι ασφαλές και πιό σταθερό από το EDTA, τα αρνητικά είναι οτι είναι δυσεύρετο. Το pH στο οποίο η ένωση διατηρεί τη μορφή της είναι κοντα στο 7.

FeNTA

Ακόμα μια τεχνητή χειλική ένωση σιδήρου (nitriloacetate).

Γλυκονικός σίδηρος

Μια άλλη μορφή κατάλληλου σιδήρου είναι ο γλυκονικός ή γλουκονικός σίδηρος (ferrous gluconate ή iron gluconate).

Και εδώ χρειάζεται ένα σύμπλοκο προστασίας του δισθενούς σιδήρου από την οξείδωση αλλά αντί για το χηλικές ενώσεις χρησιμοποιείται το γλουκονικό οξύ (gluconic acid) το οποίο είναι πολύ διαδεδομένη ένωση στη φύση και θεωρείται ασφαλής. Αυτή είναι η πιο εύκολα απορροφήσιμη μορφή οργανικού σιδήρου από τα φύλλα των φυτών. Το εύρος του pH στο οποίο μένει σταθερό αυτό το μόριο είναι αρεκτά μεγάλο και βρίσκεται γύρω από το 7, πράγμα πολύ βολικό για ένα φυτεμένο ενυδρείο.

Περισσότερα:

http://en.wikipedia.org/wiki/Gluconic_acid

http://www.freepatentsonline.com/5094845.html

http://fins.actwin.com/aquatic-plants/mont...1/msg00474.html

http://www.thekrib.com/Plants/Fertilizer/gluconate.html

http://www.akzonobel.com/micronutrients/pr...duct_stability/

http://www.istellas.gr/aquarium/plants_mac..._nutrients.html

Παρ' όλο που δεν θα έπρεπε να αναφερθώ σε συγκεκριμένω προϊόν για λόγους διαφήμησης θέλω να αναφέρω ένα μιας και το χρησιμοποιώ εγώ και πολλοί άλλοι και θα ήταν λάθος να αρχίσουν να κυκλοφορούν φήμες οτι είναι τοξικό, το προϊόν είναι το "seachem flourish" και "seachem iron" τα οποία έχουν Ferrous gluconate το οποίο είναι απόλυτα ασφαλές για όλους τους οργανισμούς, μάλιστα αυτή τη μορφή έχει και στα φαρμακευτικά συμπληρώματα σιδήρου για τον άνθρωπο. Λογικά και τα προιόντα των υπόλοιπων εταιριών θα έχουν αυτή τη μορφή αλλά δεν μπορώ να το ελέγξω. Αν οι συντονιστές κρίνουν οτι αυτή η τελευταία αναφορά μπορεί να γίνει αιτία προβλημάτων με χαρά θα δεχθώ τη διαγραφή της.

Η σελίδα της εταιρίας για το προϊόν: http://www.seachem.com/Products/product_pages/Flourish.html

Share this post


Link to post
Share on other sites

Χρησιμοποιεί κανείς κανένα από τα παραπάνω για DIY λιπάσματα?

Share this post


Link to post
Share on other sites

είναι αρκετά αρνητικό το οτι σε pH=7 και πάνω το σύμπλοκο διαλύεται και ο σίδηρος γίνεται τρισθενής δηλαδή άχρηστος για τα φυτά.

Πηγή: http://www.aquazone.gr/forums/index.php?showtopic=9381

Αξίζει όμως να δούμε και αυτό:

Γιώργο αυτό που το γράφω στο άρθρο αν είναι έτσι πρέπει να διορθωθεί

Γιατί έρχεται σε αντίθεση με αυτό που γράφω στη στην Ζώνη β 3 παράγραφο στο τέλος.

«Επίσης το Fe που υπάρχει στο νερό σε μορφή Fe3 διασπάται στην αναερόβια αυτήν περιοχή σε Fe2, που μπορεί να καταναλωθεί από τις ρίζες των φυτών. Το ίδιο συμβαίνει και με το Μαγγάνιο. Εδώ να διευκρινίσω το Fe2 οξειδώνεται μέσα στο νερό από το οξυγόνο εύκολα σε Fe3 το οποίο για να καταναλωθεί χρειάζεται να καταβάλούν τα περισσότερα φυτά πολλή μεγάλη ενέργεια.»

Αυτό αν θέλεις το συζητάμε.

Επίσης έχω χρησιμοποιήσει και της δυο μορφές σιδήρου και χειλικό και γλουκανικό.

Αυτό που ψάχνω είναι να βρω σκέτο γλουκανικο σίδηρο για να φτιάξω εγώ το λίπασμα μου.

Διαφορές στην ανάπτυξη όμως δεν μπόρεσα να συναντήσω προφανώς γιατί έχω ένα πλούσιο σε συστατικά βυθό.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αν και ξέρω Χρήστο οτι η μορφή Fe+2 είναι σίγουρα πιο εύχρηστη και "οικονομική" για τα φυτά όσον αφορά στην ενέργεια που πρέπει να καταναλλώσουν για να τον χρησιμοποιήσουν, παρ' όλα αυτά δεν μπορώ να βρω αν και πως μπορούν να χρησιμοποιήσουν την Fe+3 μορφή.

Το μόνο που βρίσκω προς το παρόν στα βιβλία μου είναι: "Η Fe2+ είναι η ανηγμένη μορφή του σιδήρου και συγχρόνως η λειτουργική μορφή του που ονομάζεται και ενεργός σίδηρος, η Fe3+ είναι η οξειδωμένη μορφή του σιδήρου. Ο περισσότερος από τον σίδηρο που βρίσκεται μέσα στο φυτό είναι σε οξειδωμένη μορφή. Έχει ιδιέταιρη φυσιολογική σημασία το κλάσμα που υφίσταται αντιστρεπτή οξειδοαναγωγή."

Φαντάζομαι οτι εκτός από πιο ενεργοβόρα θα είναι και πιο αργή η διαδικασία εκμετάλλευσης του Fe3+ οπότε σε ένα ενυδείο υψηλών απαιτήσεων τα φυτά δεν θα προλαβαίνουν να καλύψουν τις ανάγκες τους σε σίδηρο σε σχέση με την απορρόφηση των υπολοίπων στοιχείων.

Να μια καλή ερώτηση για καθηγητή εφαρμοσμένης θρέψης, αν έχετε και άλλες ερωτήσεις ρίχτε. :ninja:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Να μια καλή ερώτηση για καθηγητή εφαρμοσμένης θρέψης, αν έχετε και άλλες ερωτήσεις ρίχτε. :ninja:

Ναι έχω.

Όπως στο ενυδρείο μας έτσι και στην φύση υπάρχουν φυτά απαιτητικά σε λίπανση (αφού όλα τα φυτά στο ενυδρείο μας προέρχονται από την φύση)

Εκεί δεν τα ρίχνει κανείς γλουκανικό ή χιληκό σίδηρο.

Η πηγές τους είναι λοιπών δυο

1. Η τον παίρνουν τον σίδηρο από της ρίζες όπου εκεί λόγο έλλειψη του οξυγόνου και με την βοήθεια των βακτηρίων μετατρέπετε το fe3 σε fe2

2. Η τον παίρνουν από το νερό σε μορφή fe3 αφού οξειδώνετε.

Υπάρχουν φυτά που χρησιμοποιούν το ρίζωμα τους για στήριξη και η ανάπτυξη τους είναι αργή. Αυτό θα μπορούσε να δικαιολογηθεί επειδή παίρνουν τον σίδηρο σε τρισθενή μορφή οργούν ποιο πολλή.

Τη γίνεται με τα φυτά που δεν έχουν ρίζες και η ανάπτυξη τους είναι γρήγορη παράδειγμα το κερατοφυλο και η φακή.

Έχω κάνη πειράματα, έβαλα φακή και κερατοφυλο σε απλό νερό δικτύου και δεν έριχνα λιπασμέ παρά μόνο αλλαγή νερού μέρα παρά μέρα ώστε να τους δίνω φρέσκα φυσικά ιχνοστοιχεία.

Σε πληροφορώ ότι η ανάπτυξη τους ήταν φυσιολογική. Αλλά και από πολλούς ακούω ότι δεν ρίχνουν λίπασμα στο ενυδρείο τους και το κερατοφυλο αναπτύσσεται με τον εκεί τρισθενή σίδηρο.

Και ρωτώ αν τα φυτά μπορούν να χρησιμοποιήσουν το τρισθενή σίδερο πολύ δύσκολα αυτά τα φυτά πως το καταφέρνουν μιας και στην φύση δισθενείς σίδηρος μέσα στο νερό δεν υπάρχει.

Θέλω απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα.

Share this post


Link to post
Share on other sites

οκ, από Δευτέρα! :ninja:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή κάντε είσοδο για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να προσθέσετε ένα σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Δημιουργήστε ένα νέο λογαριασμό. Είναι εύκολο!

Δημιουργία λογαριασμού

Σύνδεθείτε

Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Είσοδος
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×

Important Information

Πολιτική απορρήτου και Όροι χρήσης