Jump to content
  • Προφίλ γλυκού νερού


    Acarichthys heckelii (MÜLLER & TROSCHEL, 1849)

    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Ουδέτερο (Ph=7), Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 250-300 lt
    Φωτογραφία από το ενυδρείο του μέλους μας @Geosid
     
    Επιστημονικό Όνομα: Acarichthys heckelii (MÜLLER & TROSCHEL, 1849)
    Κοινές Ονομασίες: Threadfin Acara
    Ελληνικό Όνομα: -
    Γενική Κατηγορία: Cichlid
    Τάξη: Cichliformes
    Οικογένεια: Cichlidae
    Γένος: Acarichthys

    Βιότοπος: Ενδημικό των βόριων τμημάτων του Αμαζονίου στο Περού την Κολομβία και την Βραζιλία. Θα το συναντήσουμε όμως και στους ποταμούς Río Putumayo, Trombetas, Negro, Xingu, Tocantins, Capim και Branco.
     
    Μέγεθος: Τα ενήλικα ψάρια μπορεί να φτάσουν και να ξεπεράσουν τα 20 cm.

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 6-7.2 (όχι πάνω από 7,5)
    KH: 5-15°dKH
    GH: 5-10 °dGH
    Θερμοκρασία: 24-30 °C (ιδανικά στους 28°C ).
     
    Λίτρα: Ανάλογα, αν έχουμε ένα ζευγάρι ένα ενυδρείο με μήκος 120 cm και πάνω από 250 είναι το ελάχιστο που θα χρειαστούμε. Για μια ομάδα 8 ατόμων το μήκος θα πρέπει να είναι πάνω από 170 cm και ανάλογα λίτρα πάνω από 650.

    Κοινωνική συμπεριφορά: Είναι μια πάρα πολύ ειρηνική κιχλίδα, έκτος από την περίοδο της ωοτοκίας όπου το ζευγάρι δεν ανέχεται κανένα ψάρι του είδους του.

    Διαχωρισμός φύλου: Το ενήλικο θηλυκό είναι αισθητά πιο παχύ από το ενήλικο αρσενικό.

    Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως είπαμε θέλει μεγάλο ενυδρείο σε κάθε περίπτωση. Ο βυθός πρέπει να έχει ένα παχύ στρώμα άμμου (γιατί αρέσκεται να σκάβει), μη ασβεστολιθικές πέτρες που να σχηματίζουν σπηλιές ξύλα και ρίζες που να αποτελούν οπτικό εμπόδιο είναι ο ιδανικός διάκοσμος για το ενυδρείο μας. Από φυτά μπορούμε να βάλουμε μόνο όσα δένονται σε πέτρες και ξύλα.

    Ζώνη Κολύμβησης: Σε όλο το ενυδρείο.

    Διατροφή: Παμφάγο ψάρι. Θα φάει από όλες τις τροφές που διατίθενται στο εμπόριο, άλλα θα πρέπει να προτιμούμε λίγο περισσότερο τις τροφές που περιέχουν πρωτεΐνη.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8-10 χρόνια.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Όλες οι ήσυχες κιχλίδες παρόμοιου μεγέθους που ζουν στις ίδιες συνθήκες νερού.

    Υποείδη και υβρίδια: Δεν έχουν αναφερθεί.

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Δύσκολη. Τα ενήλικα ζευγαρώνουν μετά τα 2 έτη τους. Κατά την διάρκεια της αναπαραγωγής θα πρέπει να απομονώσουμε το ζευγάρι σε άλλο ενυδρείο. Στην φύση σκάβει πολλές κάθετες σπηλιές στην άμμο, και σε μια από αυτές το θηλυκό αφήνει τα αυγά του και υπερασπίζεται με σθένος όλες τις σπηλιές για να ξεγελάσει τα αρπακτικά. Στο ενυδρείο αν θέλουμε να πετύχουμε κάτι παρόμοιο θα πρέπει να γεμίσουμε με αναποδογυρισμένες γλάστρες το ενυδρείο, αφού πρώτα κάνουμε τρύπα στον πάτο τους ώστε να αναπαραστήσουμε τεχνητά τις συνθήκες που αυτό δημιουργεί στην φύση. Μετά την εκκόλαψη το ζεύγος θα υπερασπιστεί τον γόνο έως ότου να γίνει 1 cm.
     
    Γενικές πληροφορίες: Προσοχή στην ποιότητα του νερού. Καλό φιλτράρισμα και γενναίες αλλαγές νερού (40-50% εβδομαδιαίως) είναι απαραίτητες για αυτούς που συντηρούν τα ψάρια αυτά.
     

     

     
    Πήγες
    https://www.seriouslyfish.com/
    https://aquaticarts.com/
    https://www.cichlid-forum.com/
     
    Συντάκτης: @marinos
     
    Επιμέλεια δημοσίευση: @SOTIRIS @Am Team

    Altolamprologus calvus

    Ήπειρος: Αφρική Λίμνες και Ποτάμια Αφρικής: Tanganyika Lake Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7) Κατηγορίες ενυδρείων: 250-300 lt
    Επιστημονικό Όνομα: Altolamprologus calvus
    Κοινές Ονομασίες: Lamprologus calvus ,Neolamprologus calvus
    Ελληνικό Όνομα: Κάλβος
    Γενική κατηγορία: Cichlid
    Τάξη: Cichliformes
    Οικογένεια: Cichlidae
    Γένος: Altolamprologus
     
    Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Θα το συναντήσουμε αποκλειστικά σε βραχώδης περιοχές, ανατολικά της λίμνης στις όχθες και τα νησιά.
     
    Μέγεθος: Το αρσενικό που τείνει να είναι το μεγαλύτερο του είδους φτάνει τα 12 - 14 εκατοστά.
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 7,8-9
    KH: 14-20°dKH
    GH: 12-20°dGH
    Θερμοκρασία: 24-27°C
     
    Λίτρα: Μπορούμε να το διατηρήσουμε στα ενυδρεία μας και σαν ζευγάρι άλλα και σαν χαρέμι. Για ένα επιβεβαιωμένο ζευγάρι το ελάχιστο μήκος του ενυδρείου μας πρέπει να είναι 80 cm, και τα ελάχιστα λίτρα τα 120. Για το χαρέμι θα χρειαστούμε ενυδρεία άνω των 120 cm και 250 λίτρων.
     
    Κοινωνική συμπεριφορά: Αν και θα προστατέψει τον χώρο του είναι αρκετά ειρηνικό και ντροπαλό ψάρι. Αυτό το κάνει συμβατό σε όλα τα κοινωνικά ενυδρεία της λίμνης Tanganyika. Προσοχή όμως, παρότι δεν θα επιτεθούν, και δεν θα ενοχλήσουν άλλα ψάρια του ενυδρείου, είναι εξαιρετικά επιθετικά ως προς το είδος τους. Δύο αρσενικά δεν μπορούν να συνυπάρξουν στο ίδιο ενυδρείο παρά μόνο αν είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Ενοχλούνται εύκολα από την όποια παρέμβαση στο ενυδρείο, και από τις μεταβολές των τιμών του νερού.
     
    Διαχωρισμός φύλου: Όχι και τόσο εύκολο να γίνει στην νεανική τους ηλικία. Τα αρσενικά του είδους τείνουν να γίνονται μεγαλύτερα, και έχουν μακρύτερα πτερύγια από τα θηλυκά. 
     
    Διακόσμηση ενυδρείου:  Όπως σε όλες τις αφρικανικές κιχλίδες το υπόστρωμα πρέπει να είναι από άμμο (όσο πιο σκουρόχρωμη τόσο καλύτερα). Απαραίτητη είναι η τοποθέτηση αρκετών πετρών τοποθετημένες με τέτοιο τρόπο, ώστε να δημιουργούνται πολλές σπηλιές με στενά περάσματα, αφού τα σκληρά λέπια αυτού του ψαριού το καθιστούν δύσκολο σε τραυματισμούς. Επίσης προτιμούν χαμηλό φωτισμό διαφορετικά τις περισσότερες ώρες θα είναι κρυμμένα.
     
    Ζώνη κολύμβησης: Κινείται στα μεσαία στρώματα του ενυδρείου, και κοντά στα βράχια και τις σπηλιές.
     
    Διατροφή: Πρόκειται για ένα αρπακτικό είδος που στην φύση θα χωθεί ανάμεσα στις σπηλιές και τις πέτρες για να κυνηγήσει και να φάει αβγά και μικρά ψάρια κατά τη διάρκεια της νύχτας. Επίσης μέρος της διατροφή του είναι γαρίδες, προνύμφες εντόμων, καρκινοειδή που βρίσκει πάνω από το υπόστρωμα και στα βράχια. Στο ενυδρείο μας θα δεχτεί τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη σε μορφή flakes, αλλά και κατεψυγμένες τροφές όπως αρτέμια , cyclops και mysis.
     
    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Συνήθως 8 - 10 χρόνια.
     
    Ιδανικοί συγκάτοικοι: Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω είναι ιδανικό ψάρι για τα κοινωνικά ενυδρεία της λίμνης. Τα πάει όμως πολύ καλύτερα με τα Julidochromis , Neolamprologus , Cyprichromis και Tanganyikan Synodontis.
     
    Υποείδη και υβρίδια: Έχει αναφερθεί ότι υπάρχει ο κίνδυνος να ζευγαρώσει με άλλο είδος του γένους του.
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο:  Πέρα από την δυσκολία στο διαχωρισμό του φύλου το συγκεκριμένο είδος είναι εξαιρετικά δύσκολο να αναπαραχθεί στο ενυδρείο. Λόγο της αργής του ανάπτυξης, καθυστερεί και η σεξουαλική του ωρίμανση που μπορεί να είναι από 18 μήνες ως και 2 χρόνια.
    Εξίσου σημαντική είναι και η ύπαρξη σπηλιάς μεγέθους αρκετή ώστε να χωράει το θηλυκό αλλά το αρσενικό να μην έχει πρόσβαση, έτσι ώστε μετά την διαδικασία ζευγαρώματος το θηλυκό να παραμένει στην σπηλιά του αποφεύγοντας τους τραυματισμούς από τυχών επιθέσεις του αρσενικού. Εάν επιτύχουμε αναπαραγωγή στο ενυδρείο καλό θα ήταν τα νεογέννητα να μεταφερθούν, αφού είναι πολύ πιθανό να γίνουν τροφή για το αρσενικό, καθώς και από το θηλυκό όταν θα δρουν ανεξάρτητα από αυτό.
     
    Γενικές πληροφορίες: Η λέξη calvus στα λατινικά σημαίνει φαλακρός. Το είδος αυτό έχει μια περιοχή στο κεφάλι χωρίς λέπια και από εκεί πήρε το όνομα του. 
    Επίσης να αναφέρουμε ότι υπάρχουν αρκετές τοπικές παραλλαγές που είναι οι παρακάτω: Altolamprologus calvus (Congo),    Altolamprologus calvus 'Cape Chaitika',   Altolamprologus calvus 'Cape Kachese',   Altolamprologus calvus 'Cape Kapembwa,    Altolamprologus calvus 'Cape Nangu',    Altolamprologus calvus 'Chisanze',    Altolamprologus calvus  'Kapampa',    Altolamprologus calvus 'Katete',    Altolamprologus calvus 'Kitumba',    Altolamprologus calvus 'Livua',    Altolamprologus calvus 'Lupota',     Altolamprologus calvus 'Moliro',    Altolamprologus calvus 'Mtoto' ,     Altolamprologus calvus 'Mzwema',    Altolamprologus calvus 'Nkamba Bay',    Altolamprologus calvus 'Sumbu'. 
     

     
    Πήγες-φωτογραφίες 
    Ad Konings The Cichlid Yearbook 
    Προσωπικές εμπειρίες των μελών μας
    https://www.cichlid-forum.com
    https://cichlidspecies.com
     
    Συντάκτης: @marinos
    Επιμέλεια δημοσίευση:  @SOTIRIS @AfricaTeam

    Altolamprologus compressiceps gold head (Boulenger, 1898)

    Ήπειρος: Αφρική Λίμνες και Ποτάμια Αφρικής: Tanganyika Lake Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7) Κατηγορίες ενυδρείων: 130-200 lt
    Επιστημονικό Όνομα: Altolamprologus compressiceps gold head (Boulenger, 1898)
    Κοινές Ονομασίες: Goldface
    Ελληνικό Όνομα:
    Τάξη: Cichliformes
    Οικογένεια: Cichlidae
    Γένος: Altolamprologus

    Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε μέγεθος τα 16 εκατοστά, ενώ το θηλυκό τα 10 εκατοστά.

    Βιότοπος: Ζει στα παράκτια ύδατα της λίμνης Τανγκανίκα, από την Ζάμπια έως και την Τανζανία, σε βάθος 5-30 μέτρων σε βραχώδεις περιοχές.

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 7,8-9
    KH: 14-20°dKH
    GH: 12-20°dGH
    Θερμοκρασία: 24-27°C
    Λίτρα: Το ελάχιστο που απαιτείται για ένα επιβεβαιωμένο ζευγάρι είναι ένα ενυδρείο 125 λίτρων. Εάν θέλουμε να διατηρήσουμε ένα χαρέμι από 1 αρσενικό και 2 ή 3 θηλυκά, ιδανικό θεωρείτε ένα ενυδρείο τουλάχιστον 200 λίτρων .

    Κοινωνική συμπεριφορά: Πρόκειται για ψάρια με ιδιαίτερο και ιδιόμορφο χαρακτήρα. Παρότι δεν θα επιτεθούν και δεν θα ενοχλήσουν άλλα ψάρια του ενυδρείου, είναι εξαιρετικά επιθετικά στο είδος τους. Δύο αρσενικά δεν μπορούν να συνυπάρξουν στο ίδιο ενυδρείο. Στρεσάρονται εξαιρετικά εύκολα από την όποια παρέμβαση στο ενυδρείο και στις μεταβολές των τιμών του νερού.

    Διαχωρισμός φύλου: Είναι εξαιρετικά δύσκολος o διαχωρισμός του φύλου για αυτό το είδος, καθώς και για όλα τα είδη Altolamprologus. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα θηλυκά έχουν πιο αργή ανάπτυξη από ότι τα αρσενικά, όμως όλα τα Altolamprologus compressiceps έχουν χαρακτηριστικά αργό ρυθμό ανάπτυξης. Η παρατήρηση της συμπεριφοράς των ψαριών ίσως είναι ο καλύτερος τρόπος για τον διαχωρισμό του φύλου.

    Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως σε όλες τις αφρικανικές κιχλίδες το υπόστρωμα πρέπει να είναι από άμμο. Απαραίτητη είναι η τοποθέτηση αρκετών πετρών τοποθετημένες με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργούνται πολλές σπηλιές με στενά περάσματα, αφού τα σκληρά λέπια αυτού του ψαριού το καθιστούν δύσκολο σε τραυματισμούς!

    Ζώνη Κολύμβησης: Κινείται στα μεσαία στρώματα του ενυδρείου και κοντά στα βράχια και τις σπηλιές.

    Διατροφή: Σαρκοφάγο ψάρι, το οποίο στην φύση τρέφεται κυρίως με γαρίδες, προνύμφες εντόμων, καρκινοειδή που βρίσκει πάνω από το υπόστρωμα και στα βράχια, αλλά και με αυγά και νεογέννητα άλλων ψαριών που κλέβει κατά τη διάρκεια της νύχτας! Στο ενυδρείο μας θα δεχτεί τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη σε μορφή flakes, αλλά και κατεψυγμένες τροφές όπως αρτέμια, cyclops και mysis.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Πιθανό να υπερβαίνει τα 10 χρόνια ζωής.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Προτείνεται να διατηρείτε μόνο του σε species tank σε ζεύγος ή και σε χαρέμι (1 αρσενικό με 2-3 θηλυκά).Παρόλα αυτά δεν θα επιχειρήσει να επιτεθεί σε άλλα ψάρια που μπορεί να είναι τις λίμνης Τανγκανίκα με τις ίδιες διατροφικές συνήθειες. Προτείνεται να μην συγκατοικούν με μικρότερα ψάρια,όπως shell-dwellers,καθότι ενδέχεται να τους επιτεθούν έχοντας ως σκοπό να τραφούν με αυτά.

    Υποείδη και υβρίδια: -

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Πέρα από την δυσκολία στο διαχωρισμό του φύλου το συγκεκριμένο είδος είναι εξαιρετικά δύσκολο να αναπαραχθεί στο ενυδρείο. Λόγο της αργής του ανάπτυξης, καθυστερεί και η σεξουαλική του ωρίμανση που μπορεί να είναι από 18 μήνες ως και 2 χρόνια.
    Εξίσου σημαντική είναι και η ύπαρξη σπηλιάς μεγέθους αρκετή ώστε να χωράει το θηλυκό αλλά το αρσενικό να μην έχει πρόσβαση, έτσι ώστε μετά την διαδικασία ζευγαρώματος το θηλυκό θα παραμένει αρκετά στην σπηλιά του αποφεύγοντας τους τραυματισμούς από τυχών επιθέσεις του αρσενικού. Εάν επιτύχουμε αναπαραγωγή στο ενυδρείο καλό θα είναι τα νεογέννητα να μεταφερθούν αλλού, αφού είναι πολύ πιθανό να γίνουν τροφή για το αρσενικό, καθώς και από το θηλυκό όταν θα δρουν ανεξάρτητα από αυτό.

    Γενικές πληροφορίες: Πρόκειται για ένα πανάρχαιο ψάρι υπολογίζεται σχεδόν στην ίδια ηλικία με την λίμνη Τανγκανίκα, χωρίς ουσιαστικές αλλαγές στη μορφολογία του. Παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρων από τις πάρα πολλές ιδιομορφίες του. Σύμφωνα με τον Altolamprologus compressiceps gold head, ίδιες συμπεριφορές και συνήθειες έχουν και τα υπόλοιπα είδη Altolamprologus compressiceps και Altolamprologus calvus.
     
     
     

     

     

     
     
    Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από τον χρήστη PRINCE

    Altolamprologus sp. 'compressiceps shell'

    Ήπειρος: Αφρική Λίμνες και Ποτάμια Αφρικής: Tanganyika Lake Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7) Κατηγορίες ενυδρείων: 60-80 lt
    Επιστημονικό Όνομα: Altolamprologus sp. 'compressiceps shell'
    Κοινές Ονομασίες: Sumbu Dwarf
    Ελληνικό Όνομα: Κάλβος
    Γενική κατηγορία: Cichlid
    Τάξη: Cichliformes
    Οικογένεια: Cichlidae
    Γένος: Altolamprologus
     
    Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Θα το συναντήσουμε αποκλειστικά σε αμμώδες και γεμάτες με άδεια κελύφη περιοχές στη Ζάμπια, στα νότια μέρη της Τανζανίας, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, και τέλος στο Μπουρούντι.
         
    Μέγεθος: Το αρσενικό που τείνει να είναι το μεγαλύτερο του είδους φτάνει τα 5,5-6 εκατοστά ενώ το θηλυκό ως 4 cm.
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 7,8-9
    KH: 14-20°dKH
    GH: 12-20°dGH
    Θερμοκρασία: 24-27°C
     
    Λίτρα: Ένα ενυδρείο με μήκος 60 cm και 80 λίτρα είναι αρκετό για 2 ζευγάρια .
     
    Κοινωνική συμπεριφορά: Αν και θα προστατέψει το κέλυφός του είναι αρκετά ειρηνικό και ντροπαλό ψάρι . Αυτό τα κάνει συμβατά σε όλα τα κοινωνικά ενυδρεία της λίμνης Tanganyika με κοχυλόψαρα . Ενοχλούνται εύκολα από την όποια παρέμβαση στο ενυδρείο, και από τις μεταβολές των τιμών του νερού. Θα κρυφτεί στο κέλυφος του βαθιά με την παραμικρή κίνηση.
     
    Διαχωρισμός φύλου: Τα αρσενικά του είδους τείνουν να γίνονται  μεγαλύτερα και έχουν μακρύτερα πτερύγια από τα θηλυκά. Τα θηλυκά έχουν πιο στρογγυλή κοιλιά.
     
    Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως σε όλες τις αφρικανικές κιχλίδες το υπόστρωμα πρέπει να είναι από άμμο (όσο πιο σκουρόχρωμη τόσο καλύτερα). Απαραίτητη είναι η τοποθέτηση αρκετών κοχλιών, αφού συχνά θέλουν να αλλάζουν θέση. Επίσης προτιμούν χαμηλό φωτισμό διαφορετικά τις περισσότερες ώρες θα είναι κρυμμένα.
     
    Ζώνη κολύμβησης: Κινείται πολύ λίγο γύρω από το κέλυφος του.
     
    Διατροφή: Πρόκειται για ένα σαρκοφάγο είδος που στην φύση θα ψάξει να βρει μικρά καρκινοειδή για να τραφεί. Στο ενυδρείο μας θα δεχτεί τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη σε μορφή flakes, αλλά και κατεψυγμένες τροφές ή ζωντανές όπως αρτέμια , cyclops και mysis. Μεγάλη προσοχή να μην περισσεύουν τροφές όταν ταΐζουν γιατί θα επιβαρυνθεί  η ποιότητα του νερού .
     
    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Συνήθως 3-5 χρόνια.
     
    Ιδανικοί συγκάτοικοι: Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω είναι ιδανικό ψάρι για τα κοινωνικά ενυδρεία της λίμνης με άλλα κοχυλόψαρα. Τα πάει όμως πολύ καλύτερα με τα Lamprologus meleagris, Neolamprologus brevis, Neolamprologus multifasciatus.
     
    Υποείδη και υβρίδια: Έχει αναφερθεί ότι υπάρχει ο κίνδυνος να ζευγαρώσει με άλλα κοχυλόψαρα αν δεν τηρηθούν οι σωστές αναλογίες αρσενικών θηλυκών.
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Πέρα από την δυσκολία στο διαχωρισμό του φύλου το συγκεκριμένο είδος είναι εξαιρετικά εύκολο να αναπαραχθεί στο ενυδρείο. Το θηλυκό γεννά περίπου 50 αβγά και τα εναποθέτει μέσα σε ένα κέλυφος που έχει επιλέξει, περιμένοντας τον αρσενικό για να τα γονιμοποιήσει. Αφού εκκολαφτεί ο γόνος το θηλυκό θα παραμείνει στο κέλυφος για τις 20 επόμενες ημέρες και θα κουνά τα πτερύγια του ώστε να οξυγονώνει το νερό. Αφού φύγει ο γόνος, οι γονείς δεν θα ασχοληθούν ξανά με αυτόν.
     
    Γενικές πληροφορίες: Η λέξη calvus στα λατινικά σημαίνει φαλακρός. Το είδος αυτό έχει μια περιοχή στο κεφάλι χωρίς λέπια και από εκεί πήρε το όνομα του. 
    Επίσης να αναφέρουμε ότι υπάρχουν αρκετές τοπικές παραλλαγές που είναι οι παρακάτω: Altolamprologus sp. 'compressiceps shell' (unknown locality), Altolamprologus sp. 'compressiceps shell' Cameron Bay, Altolamprologus sp. 'compressiceps shell' Cape Chipimbi, Altolamprologus sp. 'compressiceps shell' Cape Kachese, Altolamprologus sp. 'compressiceps shell' Chimba, Altolamprologus sp. 'compressiceps shell' Sumbu. 
     
    Πηγές:
    https://www.cichlid-forum.com/
    https://aquainfo.org/
     
    Συντάκτης: @marinos
    Επιμέλεια δημοσίευση: @SOTIRIS @AfricaTeam

    Amphilophus labiatus (Albert Günther, 1864)

    By Am Team, in Ψάρια γλυκού νερού, , 0 comments, 268 views
    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7), Ουδέτερο (Ph=7), Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 400+ lt
    Επιστημονικό Όνομα : Amphilophus labiatus (Günther, 1864)
    Amphi = Αmphibious = Αμφίβιο
    Lophus = λόφος (lóphos) = Αναφορά στο έντονο μετωπιαίο λίπωμα.
    Labia = χείλια = Αναφορά στα έντονα χείλια του είδους.
    Κοινές Ονομασίες: Red Devil Cichlid
    Κοινή ονομασία από τους λάτρεις του είδους, από το σύνηθες βαθύ κόκκινο χρώμα του, και τον επιθετικό χαρακτήρα του με ισχυρά δόντια.
    Γενική Κατηγορία : Cichlid
    Τάξη : Cichliformes
    Οικογένεια : Cichlidae
    Γένος : (Amphilophus spp.)
     
    Είδος: Midas cichlid (Η ονομασία παρέχεται για να καλύψει την ποιο έγκαιρη και καλύτερη επιστημονική πληροφόρηση.
    Οι πληροφορίες δεν έχουν λάβει την τελική έγκριση από το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ USGS).
     

     
    Βιότοπος : Εντοπίζεται στις λίμνες Νικαράγουα και Μανάγκουα της Νικαράγουας, και σπανιότερα στον ποταμό Τιπιτάπα που τις ενώνει, καθώς και στους μικρότερους κρατήρες στην περιοχή. Αναφέρεται επίσης ότι εισήχθη και εγκαταστάθηκε σε διάφορους βιότοπους στη Βόρεια Αμερική, τη Χαβάη, το Πουέρτο Ρίκο και Ινδονησία αλλάζοντας τις ισορροπίες στα υπάρχοντα οικοσυστήματα.
     
    Μέγεθος : Το τελικό μέγεθος σε αυτό το είδος κυμαίνεται από 25 εκατοστά (συνήθως τα θηλυκά) μέχρι και 35 εκατοστά που μπορούν να γίνουν τα αρσενικά, και χρειάζονται τρία χρόνια για να φτάσουν σε πλήρες μέγεθος.
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο:
    PH : 6 - 8
    KH : 5-10°dKH
    GH : 10 - 20 °dGH
    Θερμοκρασία : 23 - 26 °C στην φύση επιβιώνει μέχρι και τους 33 °C.
     
    Λίτρα : Ένα ενυδρείο με μήκος 150cm και πλάτος 45 για ένα και μόνο ψάρι άλλα πολλά περισσότερα λίτρα για ζευγάρι. Αν το μεταφράσουμε σε λίτρα τα ελάχιστα που θα μπορούσαμε να το διατηρήσουμε είναι τα 350λτ. Εννοείται ότι όσο περισσότερα λίτρα τόσο καλύτερα για το ψάρι μας.

    Κοινωνική συμπεριφορά : Πολύ επιθετικό ψάρι και ειδικά με το είδος του. Η επιθετικότητα αυτή μειώνεται όταν τοποθετείται σε ενυδρεία πολλών λίτρων (άνω των 1000) μαζί με άλλα είδη μεγάλων κιχλίδων (Oscar, Green Terror κ.α).

    Διαχωρισμός φύλου : Αν και τα δυο φύλα έχουν μετωπιαίο εξόγκωμα στα αρσενικά είναι πιο μεγάλο, και γίνονται αισθητά μεγαλύτερα με επιμήκη ουριαία και ραχιαία πτερύγια.

    Διακόσμηση και εξοπλισμός του ενυδρείου : Ο φυσικός τους βιότοπος είναι πολύ επικίνδυνος. Άλλωστε είναι και η μόνη λίμνη γλυκού νερού στην Κεντρική Αμερική με μεγάλο πληθυσμό ταύροκαρχαριών. Για αυτό, βρίσκονται να κολυμπούν κατά μήκος βράχων, έχοντας την δυνατότητα οποιαδήποτε στιγμή να μπορούν να θαλαμώσουν σε οπές όταν πρέπει να υποχωρήσουν, και να κρυφτούν ανάμεσα στους βράχους. Στο ενυδρείο συστήνεται να μπουν πολύ μεγάλες πέτρες στις δυο άκρες του ενυδρείου ή κιούπια πήλινα έτσι ώστε τα ψάρια να αισθάνονται ασφαλή και να τους παρέχονται κρυψώνες σε περιπτώσεις αψιμαχίας μειώνοντας έτσι την επιθετικότητα τους.
    Σε περίπτωση γέννας, η θηλυκιά ανοίγει λαγούμι ανάμεσα στα βράχια προστατεύοντας τον γόνο τις πρώτες μέρες, για αυτό σημαντικό ρόλο παίζει ο βυθός. Πρέπει να έχει βάθος διότι σκάβουν αρκετά για να δημιουργήσουν την φωλιά τους και οι πέτρες πρέπει να είναι στερεωμένες πολύ καλά για να μην υπάρξει κάποιο ατύχημα στο ίδιο το ενυδρείο.
    Τα φυτά αποκλείονται καθώς θα τα καταστρέψει. Μπορούμε όμως να βάλουμε στην  επιφάνεια του νερού φυτά τύπου Πόθο, Φιλόδεντρο, Σπαθίφυλλο, κλπ, αρκεί το ρίζωμα τους να είναι προστατευμένο από την άμεση επαφή με τα ψάρια, έτσι ώστε να υποβοηθούν σε ένα βαθμό στην απονιτροποίηση του ενυδρείου μας. Πέτρες, ξύλα και γενικά υλικά που είναι πολύ βαριά για να τα μετακινήσει μπορούν να τοποθετηθούν στο ενυδρείο ασφαλίζοντας τα καλά, και γενικά ο εξοπλισμός όπως οι Θερμαντήρες εντός της γυάλας θα πρέπει να προστατεύονται όσο το δυνατόν καλύτερα.
    Ιδανικά, καλό θα ήταν να υπάρχει sump όπου να  μπορεί να μπει όλος ο εξοπλισμός, πολλά υλικά φίλτρανσης (μιας που τα συγκεκριμένα ψάρια παράγουν αρκετά απόβλητα) και αρκετά υδρόβια φυτά (Refugium) που θα μπορούν να επιβιώσουν από την καταστροφική συμπεριφορά των ψαριών μην έχοντας πρόσβαση. Απαραίτητο επίσης κρίνεται το καπάκι καθώς δεν θα είναι λίγες οι φορές που θα αποπειραθούν να πηδήξουν έξω από την γυάλα. Οι  σταθερές παράμετροι του νερού, το καθαρό νερό με τις τακτικές αλλαγές του,  και η  υψηλή οξυγόνωση  για την οξείδωση των αζωτούχων υποπροϊόντων είναι απαραίτητα για την ισορροπία του συστήματος χωρίς να επιδιώκουμε  δυνατές ροές μια που στον βιότοπο τους ζούνε σε λίμνες με σχετικά ήρεμα νερά.

    Ζώνη Κολύμβησης : Φαίνεται να προτιμά τους βενθικούς οικότοπους καθώς συνήθως παρατηρείται ότι παραμένει κοντά στον πυθμένα των λιμνών στη Νικαράγουα και εάν απειληθεί θα προσπαθήσει να διαφύγει σε βαθύτερα νερά ή μέσα στον βραχισμό. Στο ενυδρείο κινείτε σε όλο το πλάτος, μήκος και ύψος του.

    Διατροφή : Παμφάγο. Είναι ψάρι θηρευτής και θα φάει ότι χωράει στο στόμα του.
    Στη φύση τρέφεται κυρίως με μικρά ψάρια, σαλιγκάρια, όστρακα, προ νύμφες εντόμων, σκουλήκια και άλλους βενθικούς οργανισμούς. Από τροφές του εμπορίου προτιμά τα stiks που έχουν σαν βάση την πρωτεΐνη. Θα τιμήσει ιδιαίτερα τις κατεψυγμένες τροφές όσο και  γαρίδες, μύδια, κτλ. Κόκκινο κρέας και μοσχαροκαρδιά αποκλείονται από την διατροφή τους γιατί θα δημιουργήσουν προβλήματα στο πεπτικό τους σύστημα. Όσον αφορά το γόνο, στη φύση συνήθως τρέφεται  με πλαγκτόν, μικρά ασπόνδυλα όπως τα κωπήποδα, και βλέννα από τους γονείς τους.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο : 10-12 χρόνια, ίσως και παραπάνω.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι : Μεγάλες κιχλίδες, μεγάλα γατόψαρα (σε ενυδρεία μεγαλύτερα των 1000 λίτρων).
     
    Υποείδη και υβρίδια : Επίσημα όχι αλλά οι χομπίστες στην Αμερική ειδικότερα έχουν δημιουργήσει υβρίδια με διάφορα αλλά είδη της οικογένειας amphilophus. Είναι επίσης αποδεκτό από πολλούς πως τα άτομα που αγοράζουμε από εκτροφείς έχουν μεγάλη πιθανότητα να είναι υβρίδια με τον Μίδα (Amphilophus Citrinellus)
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο :  Απαιτείται ενυδρείο μήκους 2 μέτρων με πέτρες και πήλινα για να εναποθέσουν τα αυγά. Η μεγάλη δυσκολία στην αναπαραγωγή τους είναι η εύρεση ζευγαριού. Το αρσενικό είναι ικανό να σκοτώσει το θηλυκό ακόμα και κατά την διαδικασία του φλερτ. Σε ενήλικα άτομα έχουν δοκιμαστεί επιτυχώς διάφανα χωρίσματα, πολλές φορές και με τρύπες ώστε τα ψάρια να αναπαραχθούν χωρίς να αφαιρεθεί το χώρισμα. Πιο εύκολο είναι η αγορά ανηλίκων ατόμων ώστε να προκύψει ζευγάρι φυσικά. Μόλις συμβεί αυτό αφαιρούμε τα υπόλοιπα γιατί κινδυνεύουν να εξοντωθούν από το ζευγάρι.
    Όταν το ζευγάρι είναι έτοιμο για αναπαραγωγή, τα μετωπιαία εξογκώματα θα φουσκώσουν και στα δυο ψάρια. Το φλερτ τους είναι βίαιο και μεγάλο σε χρονική διάρκεια. Λίγο πριν την γέννα θα είναι εμφανή τα γεννητικά όργανα της θηλυκής. Τα αυγά θα τοποθετηθούν σε σπηλιά ή σε οποιαδήποτε διαθέσιμη επιφάνεια. Το θηλυκό γεννά τα αυγά και το αρσενικό τα γονιμοποιεί. Κατά μέσο όρο γεννάνε 600-700 αυγά αλλά μπορεί και περισσότερα εάν τα ψάρια είναι πλήρως ανεπτυγμένα. Οι γονείς παρουσιάζουν εξαιρετικά ένστικτα προστατεύοντας και μεγαλώνοντας το γόνο με απόλυτη αφοσίωση σε σημείο που θα επιτεθούν και σε εργαλεία/σωλήνες/χέρια που μπορεί να μπουν στο ενυδρείο. Οι γόνοι εμφανίζονται μέσα σε 2-3 ημέρες και μεταφέρονται σε λαγούμι όπου θα παραμείνουν για 5 με 7 ημέρες μέχρι να μπορούν να κολυμπούν μόνοι τους. Αρχικά τρέφονται με το λεκιθικό τους σάκο. Καθώς μεγαλώνουν, αφήνουν σταδιακά την  φωλιά τους αλλά θα μείνουν κοντά στην εμβέλεια των γονέων. Όταν τα ιχθύδια έχουν μήκος περίπου 20 mm, αρχίζουν να ανεξαρτητοποιούνται από τους γονείς τους, κολυμπώντας ελεύθερα σε όλο τον χώρο.
     
     
     
    Γενικές πληροφορίες : Δύσκολο ψάρι που δεν συνίσταται σε αρχάριους χομπίστες. Δεν ονομάζεται κόκκινος διάβολος τυχαία. Είναι αρκετά επιθετικά, έχουν έντονα χείλη και το στόμα τους είναι μεγάλο. Στη φαρυγγική γνάθο, υπάρχει ένα δεύτερο σύνολο σιαγόνων που βρίσκονται ακριβώς μπροστά από το λαιμό και παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατροφή τους. Έχει ουσιαστικά μεγάλα γερά δόντια (Γομφίους) για να σπάει τα οστρακοειδή με τα δυνατά του σαγόνια.
     
     
     

     
     
    Συνήθως έχουν έντονο κόκκινο, πορτοκαλί χρώμα της φωτιάς και ξεχωρίζουν στο ενυδρείο από τα άλλα ψάρια.
    Στην φύση αλλά και στα ενυδρεία, θα το βρούμε σε πολλές παραλλαγές χρώματος από σκούρο καφέ, γκρι, κόκκινο, πορτοκαλί και μερικές φορές λευκά.
     
     

     
    Red Devil vs Midas
    Συχνά οι λάτρεις μπερδεύουν τον Μίδα (Amphilophus Citrinellus) με τον RedDevil (Amphilophus labiatus). Άλλωστε δεν είναι λίγες οι φορές που στο εμπόριο συναντάμε διάφορες κιχλίδες που έχουν ανάμεικτα χαρακτηριστικά λόγω υβριδισμού.
     
     

     
     
    Οι κιχλίδες Midas περιγράφηκαν για πρώτη φορά από τον Albert Günther το 1864 από τρία δείγματα που συλλέχθηκαν στη λίμνη Νικαράγουα.
    Αρχικά περιγράφηκαν δυο είδη, τα γενεαλογικά ψηλόσωμης μορφής ευρέως διαδεδομένα στην περιοχή (Cichlasoma citrinellum - τώρα Amphilophus citrinellus), και και μια ιδιαίτερης μορφής με χοντρά χείλη που περιορίζεται στις μεγάλες λίμνες Μανάγκουα και Νικαράγουα το(C. labiatum, τώρα A. Labiatus) που συνδέονται πάντα με περιορισμένους και συγκεκριμένους βραχώδεις οικότοπους.
     

     
    Ένα τρίτο είδος ενδημικό στον κρατήρα Lake Apoyo περιγράφηκε επίσης  αλλά εκατό χρόνια αργότερα, το 1976 (C. zaliosum, τώρα A. Zaliosus).
    Αρκετά ακόμη είδη έχουν περιγραφεί από τότε πολύ πρόσφατα σε αυτό το πολυμορφικό και πολυχρωματικό σύμπλεγμα  αλλά ακόμη δεν είναι διεξοδικά μελετημένα. Το σύμπλεγμα ειδών κιχλίδων Midas, ως συνέπεια της εκτεταμένης διαφοροποίησης του χρώματος και της μορφολογίας τους, και της ιδιαίτερης γεωγραφικής του κατανομής, είναι ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον σύστημα - μοντέλο για την μελέτη των μηχανισμών και των υποκείμενων βιογεωγραφικών ρυθμιστών της ενδογένεσης με εναλλακτικά εξελικτικά σενάρια της βιοποικιλότητας τους.
     
    Επί του παρόντος, η κιχλίδα Midas τοποθετείται στο γένος Amphilophus Citrinellus, αλλά αρκετοί ερευνητές το αμφισβητούν και ισχυρίζονται ότι η κιχλίδα Midas είναι ένα σύμπλεγμα ειδών που αποτελείται από πολλά είδη που δεν έχουν ακόμη οριοθετηθεί. Ως αποτέλεσμα, ένας αριθμός νέων ειδών έχει περιγραφή φέρνοντας τον αριθμό ειδών του γένους Amphilophus μεταξύ τριών ή εννέα, ανάλογα με τον συγγραφέα. Ωστόσο, οι ερευνητές θα πρέπει να είναι προσεκτικοί για  ακατάλληλη χρήση εννοιών των ειδών γιατί μπορεί να οδηγήσει σε ανούσιες οριοθετήσεις.
     
     
     

     
     
    Μελέτες και απόψεις στην εξελικτική βιολογία, για την συμπατριακή διαφοροποίηση, φυλογεωγραφία, αποικισμός και ιστορία του πληθυσμού του συμπλέγματος των ειδών (Amphilophus spp.) τα δύο είδη του συμπλέγματος Midas Cichlid συνυπάρχουν στις μεγάλες λίμνες της Νικαράγουας. Το ευρέως διαδεδομένο είναι το κοινό A. citrinellus, και το φαινομενικά πιο εξειδικευμένο και μόνο τοπικά άφθονα είδος Α. labiatus που είναι μορφολογικά αρκετά ευδιάκριτο, γεγονός που υποδηλώνει ότι διαχωρίζονται και βιοτοπικά.
     
    Το Amphilophus labiatus έχει πολύ χαρακτηριστικά σαρκώδη χείλη, (χαρακτηριστικό επίσης κοινό σε κάποιες αφρικανικές κιχλίδες), πιο επιμήκη ρύγχος που ερμηνεύεται χαρακτηριστικά ως προσαρμογέας για τη διατροφή τους με ασπόνδυλα και καρκινοειδή, πιπιλίζοντας την τροφή τους. Το μακρόστενο ρύγχος αποτελεί πρόσθετη προσαρμογή για την αύξηση της δύναμης αναρρόφησης. Σε συμφωνία με την υποθετική συμπεριφορά αναζήτησης τροφής, βρήκαμε το A. labiatus, όπως άλλες κιχλίδες με σαρκώδη χείλη, να συνδέονται με την παρουσία τους σε βραχώδεις βιότοπους, ενώ το A. Citrinellus βρέθηκε ως επί το πλείστον σε αμμώδη βυθούς στις μεγάλες λίμνες.
      Αν και τα Red Devil ζούνε κοντά στην ακτίνα των κιχλίδων,  A. citrinellus τα A. labiatus είναι μορφολογικά και οικολογικά σαφώς διαφοροποιημένα, παραμένουν όμως γενετικά απροσδόκητα δυσδιάκριτα.
    Πιθανώς λόγω της εμμονής των κοινών προγονικών πολυμορφισμών, η έντονη φαινοτυπική πλαστικότητα μπορεί να αποκλειστεί αφού σε συμπατριακά περιβάλλοντα είναι συχνές οι γενετικές διαφορές που βρέθηκαν στο εργαστήριο, όταν τα ψάρια τρέφονταν με τις ίδιες τροφές. Επίσης στο εργαστήριο τα A. labiatus προτιμούν να ζευγαρώνουν με χοντρά χείλη ψάρια και όχι με μικρά υποστηρίζοντας περαιτέρω την κατάστασή τους ως δύο περιγραφόμενων ειδών.
     
     
    Φαίνεται ότι η μορφολογική καινοτομία των A. labiatus εξελίχθηκαν πολύ γρήγορα και πολλές φορές ανεξάρτητα σε διαφορετικές γεωγραφικές τοποθεσίες. Αυτή η ιδέα υποστηρίζεται από την παρουσία μορφών με χοντρά χείλη σε μερικές από τις λίμνες κρατήρες της Νικαράγουας (όπως η Masaya, Xiloá και Apoyeque - αν και σε χαμηλές συχνότητες και γενετικά αδιαφοροποίητα από άλλες μορφές εντός αυτών των λιμνών). Μελλοντική έρευνα για πρόσθετες μορφολογικές και  χαρακτηριστικές διαφορές όπως το σχήμα του σώματος, οι τροφικές δομές ή ο χρωματισμός και η γενετική διαφοροποίηση μπορεί να οδηγήσουν σε μελλοντικές περιγραφές αρκετών ειδών με χοντρά χείλη στις λίμνες κρατήρες της περιοχής.
     

     
    Εν κατακλείδι:
    Στον ενυδριεακό κόσμο αλλά και στην φύση θα βρούμε αρκετούς υβριδισμούς με τα A. Citrinellus μια που ανήκουν στην ίδια οικογένεια και μοιράζονται τις ίδιες λίμνες, αλλά μιλώντας για F1 και F2 καθαρόαιμων ειδών A. Labiatus, αυτό που συμπεραίνουμε είναι ότι μορφολογικά και βιοτοπικά έχουν αρκετές χαρακτηριστικές διαφορές.
     
    Σωματότυπος:


    Αρχικά το σώμα τους είναι στενόμακρο και το τελικό τους μέγεθος είναι σχετικά μικρότερο από έναν κλασικό Μίδα για να μπορεί να είναι ποιο ευέλικτα και να τρυπώνει εύκολα στις οπές των βράχων. (μοιάζουν περισσότερο σε Αφρικάνες εκτός από τα πτερύγια τους που είναι Αμερικάνικα). Ακόμη και το μετωπιαίο λίπωμα είναι σε συνέχεια της δυναμικής μορφής του σώματος τους και δεν ξεχωρίζει από το σώμα του τόσο έντονα όπως των A. Citrinellus. Το στενόμακρο κεφάλι με τα έντονα χείλια τους εσωτερικούς δυνατούς γομφίους είναι καθοριστικά για την διατροφή τους και την προτίμηση τους σε όστρακα και ασπόνδυλα που ζουν στον βιότοπο τους δηλαδή κοντά σε βραχισμούς.
     
    Συμπατριώτες σε διαφορετικούς βιότοπους:


    Τα Citrinellus και άλλες παρεμφερείς διασταυρώσεις του είδους ζούνε κυρίως στους βενθικούς αμμώδης πυθμένες, για αυτό και πληθυσμιακά τα συγκεκριμένα είδη υπερτερούν σε αριθμό σε σχέση με τα A. Labiatus  που ζούνε μονό στους συγκεκριμένους βραχώδεις βιότοπους. Μπορεί να είναι περιορισμένα τα μέρη που ζούνε αλλά αυτό τα διατήρησε σε ένα βαθμό ποιο καθαρά σαν είδος μια που ο διαφορετικός τρόπος ζωής τα κρατάει σε μια απόσταση από τα άλλα είδη.
     
    Γενετικός καθορισμός:
    Από τις μελέτες που έχουν γίνει δεν έχει υπάρξει μια ξεκάθαρη εικόνα μια που έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά. Άλλωστε το A. Labiatus και το A. Citrinellus είναι τα πρώτα 2 είδη που καταγράφηκαν αρχικά στις λίμνες τις Νικαράγουα και δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτοι εάν το ένα είδος προέρχεται από το άλλο ή αν το ίδιο είδος εξελίχθηκε απλά στις μεγάλες λίμνες αλλά σε διαφορετικούς βιοτόπους αναπτύσσοντας για αυτό το λόγο διαφορετικά μορφολογικά χαρακτηριστικά στο πέρας των χρόνων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα υπόλοιπα είδη προέρχονται και από τα δυο είδη που αναφερόμαστε και μόνο μετά από σχεδόν  εκατό χρόνια καταγράφηκε το τρίτο είδος έως σήμερα που έχουμε φτάσει τα 9.
     
    Πηγές:
    https://www.youtube.com/watch?v=xLK1JguJubs
    https://nas.er.usgs.gov/queries/factsheet.aspx?SpeciesID=444
    https://wiki.nus.edu.sg/display/TAX/Amphilophus+citrinellus+-+Midas+Cichlid
    https://bmcecolevol.biomedcentral.com/articles/10.1186/1471-2148-10-326
    https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15189226/
    https://www.researchgate.net/publication/259674444_Two_new_endemic_species_in_the_Midas_cichlid_species_complex_from_Nicaraguan_crater_lakes_Amphilophus_tolteca_and_Amphilophus_viridis_Perciformes_Cichlidae
    https://digitalcommons.unl.edu/ichthynicar/24/
    https://academic.oup.com/mbe/article/34/10/2469/3746560
    https://www.semanticscholar.org/paper/The-Midas-cichlid-species-complex%3A-incipient-in-Barluenga-Meyer/363b052295b04d54c5a184476a88fc3f5a7791a7
    https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1560081/
    https://cichlidae.com/species.php?id=166
    https://www.researchgate.net/publication/232227657_The_ecological_and_genetic_basis_of_convergent_thick-lipped_phenotypes_in_cichlid_fishes
     
    Συντάκτες: @Jester @Rik
     
    Επιμέλεια δημοσίευση: @SOTIRIS @marinos @Am Team

    Ancistrus cf. cirrhosus

    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Siluriformes Οικογένεια: Loricariidae Εύρος Ph: Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 30-50 lt
    Επιστημονικό Όνομα: Ancistrus cf. cirrhosus
    Κοινές Ονομασίες: Bristlenose Catfish, Bushynose Catfish, Sp3
    Ελληνικό Όνομα: Γατόψαρο
    Τάξη: Siluriformes
    Οικογένεια: Loricariidae

    Μέγεθος: 8 - 12,5 εκατοστά

    Βιότοπος: Νότιος Αμερική, Ποτάμι Παρανά

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 5,8-7,2 (Ιδανικά: 6,5)
    KH: -
    GH: 4-15 °dGH (Ιδανικά: <9°dGH)
    Θερμοκρασία: 21-28°C (Ιδανικά: 25°C)
    Λίτρα: Για ένα ζευγάρι 50 λίτρα είναι ιδανικά.

    Κοινωνική συμπεριφορά: Φιλήσυχο ψάρι που μπορεί να συμβιώσει με σχεδόν όλα τα ψάρια αντίστοιχων συνθηκών νερού. Όχι ιδιαίτερα κτητικό αλλά όπως τα περισσότερα πλεκόστομα, προστατεύουν την περιοχή τους.

    Διαχωρισμός φύλου: Τα ενήλικα αρσενικά έχουν "μουστάκια", δηλαδή διάφορες μικρές αποφύσεις πάνω από το στόμα και κατά μήκος του κεφαλιού τους. Τα θηλυκά επίσης μπορεί να έχουν μουστάκια, αλλά μόνο περιμετρικά του στόματός τους, χωρίς να αναπτύσσονται προς το κεφάλι!

    Διακόσμηση ενυδρείου: Ο βυθός πρέπει να είναι άμμος ή ψιλόκοκκο στρογγυλεμένο χαλίκι. Απαραίτητη η χρήση κρυψώνων, κυρίως για τα αρσενικά που αναζητούν σπηλιές. Οι σπηλιές μπορεί να είναι πέτρινες ή και ξύλινες. Τα φυτά είναι προαιρετικά. Δεν έχουν τη τάση να καταστρέφουν φυτά, αλλά πιθανόν να κάνουν ζημιά σε λεπτόφυλλα φυτά του ενυδρείου.

    Ζώνη Κολύμβησης: Κυρίως ο βυθός του ενυδρείου, αλλά μπορούν να κινηθούν άνετα και σε υψηλότερα επίπεδα προς αναζήτηση τροφής ή φωλιάς.

    Διατροφή: Κυρίως αλγοφάγα ψάρια, οπότε θα εκτιμηθούν ταμπλέτες άλγης. Λαχανικά, ταμπλέτες βυθού και οποιαδήποτε τροφή βυθίζεται επίσης θα καταναλωθεί.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Περίπου 10 χρόνια.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Κοινωνικά ψάρια που μπορούν να ζήσουν στις ίδιες συνθήκες.

    Υποείδη και υβρίδια: Υπάρχει και η αλφική του μορφή. Επίσης από επιλεκτικές αναπαραγωγές πωλείται και ως long fin.

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Σχετικά εύκολη εφόσον υπάρχουν οι απαραίτητες συνθήκες. Απαραίτητη η παρουσία σπηλιών. Χρειάζεται σχετικά υψηλή θερμοκρασία (κοντά στους 30 βαθμούς) με πολύ καλή οξυγόνωση του νερού. Το αρσενικό στριμώχνει το θηλυκό μέσα στην σπηλιά, όπου το θηλυκό αποθέτει τα αυγά (περίπου στα 50 με 80). Στη συνέχεια το αρσενικό "σπρώχνει" το θηλυκό εκτός σπηλιάς και γονιμοποιεί τα αυγά. Την φροντίδα των αυγών μέχρι να εκκολαφθούν την αναλαμβάνει αποκλειστικά το αρσενικό όπου "αερίζει" με τα πτερύγιά του την σπηλιά. Χρειάζονται περίπου 7 μέρες για την εκκόλαψη των αυγών, και άλλες τρεις για την κατανάλωση του λεκιθικού σάκου από τα μωρά. Μετά πρέπει να τραφούν με πρωτεϊνικές τροφές εμπορίου για νεοεκκολαφθέντα ψάρια, με προτίμηση να έχουν βάση την σπιρουλίνα (καθαρή ή ενυδρειακής χρήσης). Την πρώτη βδομάδα μπορούν να τραφούν και με Infusoria.

    Γενικές πληροφορίες: Όμορφο πλέκο, εύκολο στην διατήρησή του στο ενυδρείο και με εύκολη αναπαραγωγή. Το γεγονός ότι δεν μεγαλώνει ιδιαίτερα, το καθιστά ψάρι που δεν λείπει από ενυδρείο χαμηλού pH. Μερικές φορές, τα petshop το πουλάνε υπό την ονομασία Ancistrus Dolichopterus (L-183) αλλά φυσικά πρόκειται για διαφορετικό είδος πλέκο.
     
     

     





    Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από τους χρήστες stormtrooper και delta66
     
     

    Ancistrus dolichopterus (Kner, 1854)

    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Siluriformes Οικογένεια: Loricariidae Εύρος Ph: Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 60-80 lt
    Επιστημονικό Όνομα: Ancistrus dolichopterus (Kner, 1854)
    Κοινές Ονομασίες: L183, Starlight Bristlenose Catfish
    Ελληνικό Όνομα: Γατόψαρο
    Τάξη: Siluriformes
    Οικογένεια: Loricariidae

    Μέγεθος: Αρσενικά 12 εκατοστά - Θηλυκά 10 εκατοστά (SL).

    Βιότοπος: Νότιος Αμερική, ανώτερα και μεσαία τμήματα της κοίτης του Αμαζόνιου, βρέθηκαν στον ποταμό Negro, κάτω Trombetas, Tefe, τη Madeira και Tapajos.

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 4-6,5 (Ιδανικά: 5,5)
    KH: -
    GH: 1-5°dGH (Ιδανικά: κάτω του 4°dGH)
    Θερμοκρασία: 23-28°C (Ιδανικά: 26°C)
    Λίτρα: 50 με 60 λίτρα.

    Κοινωνική συμπεριφορά: Είναι κτητικά προς την περιοχή τους, αλλά η περιοχή που διεκδικούν δεν είναι μεγάλη. Ανήκει στα μεσαία σε μέγεθος είδη Ancistrus και έτσι η ομάδα που προτείνεται είναι 3 ψάρια 1 αρσενικό 2 θηλυκά σε 80 λίτρα. Το ελάχιστο όμως είναι 50 με 60 λίτρα για ένα ζευγάρι κι εφόσον πρόκειται για τα μοναδικά είδη βυθού. Μπορούν να συγκατοικήσουν με κάθε είδος βυθόψαρου,εφόσον οι συνθήκες νερού είναι κατάλληλες και υπάρχουν οι απαραίτητες σωστές κρυψώνες για όλους.

    Διαχωρισμός φύλλου: Τα ενήλικα αρσενικά έχουν "μουστάκια", δηλαδή διάφορες μικρές αποφύσεις πάνω από το στόμα και κατά μήκος του κεφαλιού τους. Τα θηλυκά επίσης μπορεί να έχουν μουστάκια, αλλά μόνο περιμετρικά του στόματός τους, χωρίς να αναπτύσσονται προς το κεφάλι.

    Διακόσμηση ενυδρείου: Θα προτιμήσουν πολλές κρυψώνες και σκιερά μέρη. Ως διακόσμηση πρέπει να υπάρχουν σπηλιές ή κάποιου είδους καταφύγιο,ώστε να κρύβονται και να αναπαράγονται. Τα φυτά και η λεπτόκοκκη άμμος είναι προαιρετικά, όμως καλό είναι να υπάρχουν.

    Ζώνη Κολύμβησης: Βυθός ενυδρείου και όπου μπορούν να βρουν κρυψώνες.

    Διατροφή: Τρέφονται στη φύση με άλγη και φρούτα. Στο ενυδρείο μπορούμε να τα ταΐζουμε το ίδιο με φρέσκα λαχανικά και φρούτα, αλλά και καλής ποιότητας ταμπλέτες άλγης. Γενικά καλό είναι η τροφή να είναι σε μορφή βυθιζόμενης ταμπλέτας, ενώ τα λαχανικά και τα φρούτα να τα τοποθετούμε έτσι ώστε να βυθίζονται (είτε πιασμένα με λαστιχάκι σε κάποια πέτρα, είτε σε ειδικά clips για λαχανικά που πωλούνται στα ενυδρειακά καταστήματα, είτε σε ένα προϊόν που είναι από χειρουργικό ανοξείδωτο ατσάλι και λέγεται screwcumber).
    Τα λαχανικά που θα μπορούσαμε να τους δώσουμε είναι το αγγούρι, μπρόκολο, σπανάκι, κολοκύθι, καρότο, μαρούλι, λάχανο, πατάτα, γλυκοπατάτα, πράσινα φασολάκια (χωρίς το εξωτερικό φλούδι), αρακάς, κουνουπίδι (αν δεν σας ενοχλεί η μυρωδιά του) και φρούτα όπως μάνγκο, μπανάνα (για λίγη ώρα όμως, γιατί λερώνει πολύ το νερό), παπάγια, πεπόνι και άλλα.
    Τα σκληρά λαχανικά όπως καρότο, πατάτα, μπρόκολο, σπανάκι, λάχανο, φασολάκια, αρακάς, κουνουπίδι κλπ, χρειάζονται ελαφρύ ζεμάτισμα σε σκέτο βραστό νερό για 2-3 λεπτά.
    Όλα τα φρούτα και λαχανικά πρέπει να είναι πολύ καλά πλυμένα και καθαρισμένα.
    Αφήνουμε τα λαχανικά και τα φρούτα τόση ώρα μέσα στο ενυδρείο, ανάλογα το μέγεθος του ενυδρείου, την φίλτρανση του, το είδος του λαχανικού αλλά και το αν το έχουμε ζεματίσει πριν.
    Συνήθως 12 ώρες ειναι αρκετές για να φαγωθεί η τροφή. Σε κάποια φρούτα όπως η μπανάνα που διαλύεται γρήγορα και λερώνει το νερό , καλό είναι να την αφήνουμε λιγότερο μέσα στο ενυδρείο πχ 2-3 ώρες και να προτιμάμε να ταΐζουμε ρυπαρή τροφή λίγο πριν την αλλαγή νερού. Τα ζεματισμένα λαχανικά διαλύονται πιο γρήγορα και πρέπει να αφαιρούνται πιο σύντομα από τα ωμά, τα οποία μπορούν να παραμείνουν και 24-48 ώρες μέσα στο ενυδρείο, ανάλογα και τους προηγούμενους παράγοντες.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8-10 χρόνια.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Κοινωνικά ψάρια που μπορούν να ζήσουν στις ίδιες συνθήκες. Λόγω της κτητικότητας της περιοχής τους μπορούν να συγκατοικήσουν με κάθε είδος βυθόψαρου,εφόσον υπάρχουν οι απαραίτητες κρυψώνες για όλους.

    Υποείδη και υβρίδια: Πιθανόν να υβριδίζουν με τα cf. cirrhosus και με άλλα είδη Ancistrus.

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Τα Ancistrus dolichopterus, όπως και τα περισσότερα pleco, θα γεννήσουν μέσα σε σπηλιές. Σπηλιές πρέπει να τους παρέχονται σε διάφορα μεγέθη, έτσι ώστε ο αρσενικός να επιλέξει σε ποια θα ζευγαρώσει.
    Οι συνθήκες αναπαραγωγής είναι πολύ χαμηλό PH (5-5.5) και σκληρότητες μηδενικές. Στην εποχή αναπαραγωγής προτείνεται ο εμπλουτισμός της τροφής με βιταμίνες που θα βοηθήσουν το θηλυκό στο υγιές μεγάλωμα τον αυγών. Τα αυγά θα σκάσουν μετά από 5 μέρες,κατά τις οποίες ο αρσενικός προσέχει συνέχεια την σπηλιά αερίζοντας την με την ουρά του. Τις πρώτες ημέρες, τα μικρά τρέφονται μόνο από τον λεκιθικό τους σάκο, μετά τα ταΐζουμε τροφές του εμπορίου για μωρά ψαράκια. Όσο περνάνε οι μέρες μπορούμε να τους δώσουμε και φρούτα-λαχανικά.
    Aναλυτική Αναπαραγωγή

    Γενικές πληροφορίες: Tα Ancistrus dolichopterus προέρχονται από τον Rio Negro, έναν ποταμό με "μαύρα" νερά (Black Water), με πολύ ψιλόκοκκη άμμο και πολλά ξύλα πεσμένα στον πυθμένα του ποταμού. Η χημεία του νερού, που θα πρέπει να διατηρούνται τα ψάρια, ειδικά αν πρόκειται για άγρια πιασμένα, είναι ιδιαίτερη. Το νερό του ποταμού είναι πάρα πολύ όξινο με PH που πέφτει συχνά κάτω από 5 και με ανύπαρκτη σκληρότητα μιας και τα νερά είναι τελείως καθαρά από ύλες με υπερβολική διαύγεια, παρόλο το μαύρο σκούρο χρώμα τους. Για αυτό τον λόγο η χρήση αντίστροφης όσμωσης ή τύρφης στο ενυδρείο είναι απαραίτητη. Το όνομα Ancistrus προέρχεται από την ελληνική λέξη Άγκιστρον, που σημαίνει γάντζος, και αναφέρεται στα interopercular odontodes, τα πλαϊνά πτερύγια που είναι σαν γάντζοι (η φώτο από άλλο είδος που φαίνονται όμως καθαρά για ποια πτερύγια πρόκειται).
    Το ειδικό επίθετο (dolichopterus) αναφέρεται στα μακριά του (dolichos=μακρύ) πτερύγια (pteron=πτερύγια)
     
     


    Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το www.aquahobby.com

    Andinoacara pulcher (GILL, 1858) Blue Acara

    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Ουδέτερο (Ph=7) Κατηγορίες ενυδρείων: 250-300 lt
    Επιστημονικό Όνομα: Andinoacara pulcher (GILL, 1858). Blue Acara
    Κοινές Ονομασίες: Blue Acara
    Ελληνικό Όνομα: Blue Acara
    Γενική Κατηγορία: Cichlid
    Τάξη: Cichliformes
    Οικογένεια: Cichlidae
    Γένος: Andinoacara

    Βιότοπος: Εγγενές είδος της Βενεζουέλα του Τρινιντάντ και Τομπάγκο, σε υδάτινες  περιοχές γλυκού νερού με πολύ μικρή ροή και θολά νερά, ανάμεσα στις βυθισμένες ρίζες δέντρων, άλλα και σε ρέματα και ποτάμια με δυνατή ροή και καθαρά νερά.
     
    Μέγεθος: Τα ενήλικα  ψάρια συνήθως φτάνουν τα 13 cm άλλα έχουν αναφερθεί και πολλές περιπτώσεις που ξεπέρασαν και τα 15 cm.

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 6,5 - 8 (ιδανικά 7)
    KH:10-25°dKH
    GH: 10-25 °dGH
    Θερμοκρασία: 24-30 °C (ιδανικά στους 28°C ).
     
    Λίτρα: Προτιμάμε να τα έχουμε σε species ενυδρεία. Αν έχουμε ένα ζευγάρι ένα ενυδρείο με μήκος 120 cm και πάνω από 250 είναι το ελάχιστο που θα χρειαστούμε. Για μια ομάδα 8 ατόμων το μήκος θα πρέπει να είναι πάνω από 180 cm και ανάλογα λίτρα πάνω από 650.

    Κοινωνική συμπεριφορά: Δεν είναι και πολύ πολύ ειρηνική κιχλίδα, και ειδικά κατά την περίοδο της ωοτοκίας το ζευγάρι δεν ανέχεται κανένα ψάρι του είδους του στην περιοχή της ωοτοκίας (φωλιάς).

    Διαχωρισμός φύλου: Το αρσενικό κατά την ενηλικίωση εμφανίζει πιο μυτερό ραχιαίο και πυελικό πτερύγιο.

    Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως είπαμε θέλει μεγάλο ενυδρείο σε κάθε περίπτωση. Ο βυθός πρέπει να έχει παχύ στρώμα άμμου (γιατί αρέσκεται να σκάβει), μη ασβεστολιθικές λείες πέτρες (που θα χρησιμοποιήσει στην αναπαραγωγή), ξύλα και ρίζες που να αποτελούν οπτικό εμπόδιο είναι ο ιδανικός διάκοσμος για το ενυδρείο μας. Από φυτά μπορούμε να βάλουμε μόνο όσα δένονται σε πέτρες και ξύλα.

    Ζώνη Κολύμβησης: Σε όλο το ενυδρείο.

    Διατροφή: Σαρκοφάγο ψάρι. Θα φάει όλες τις έτοιμες τροφές που διατίθενται στο εμπόριο και περιέχουν πρωτεΐνη. Θα πρέπει όμως κάποιες φορές να του προσφέρουμε και σκουλήκι ή ψιλοκομμένες γαρίδες ή μύδια.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8-10 χρόνια.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Είναι προτιμότερο να φιλοξενούνται σε species ενυδρεία. Διαφορετικά με  κιχλίδες και ψάρια  παρόμοιου μεγέθους που ζουν στις ίδιες συνθήκες νερού σε πολύ μεγάλα ενυδρεία .

    Υποείδη και υβρίδια: Δυστυχώς κυκλοφορούν πολλά πλέον στο εμπόριο γι' αυτό παρατηρούμε ότι πολλά ψάρια δεν έχουν τα έντονα χρώματα που παρουσιάζουν στη φύση.

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Σχετικά εύκολη. Το θηλυκό θα εναποθέσει τα αυγά πάνω σε μια λεία πέτρα και το αρσενικό θα τα γονιμοποιήσει. Μετά την εκκόλαψη ο γόνος θα παραμένει στην φωλιά για 3 μέρες όπου και θα προστατεύεται από τους γονείς και θα τρέφεται από τον λεκιθικό σάκο, ενώ αμέσως μετά τις 6 μέρες θα κολυμπήσει ελεύθερα στο ενυδρείο. Οι γονείς θα τα προστατεύουν για άλλες δυο εβδομάδες και είναι καλό να μην τα απομακρύνουμε το διάστημα αυτό από το ενυδρείο
     
    Γενικές πληροφορίες: Προσοχή στην ποιότητα του νερού. Καλό φιλτράρισμα και γενναίες αλλαγές νερού (40-50% εβδομαδιαίως) είναι απαραίτητες για αυτούς που συντηρούν τα ψάρια αυτά.
     
     

     
     Φωτογραφία από το ενυδρείο του μέλους @Μήτσος
     
    Πήγες
    https://www.aqualog.de/
    https://andinoacara.com/
    https://www.seriouslyfish.com/
    https://en.wikipedia.org/wiki/Andinoacara
     
     
    Συντάκτης @marinos
    Επιμέλεια δημοσίευση @SOTIRIS @Am Team

    Andinoacara rivulatus (Günther, 1860)

    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7), Ουδέτερο (Ph=7), Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 400+ lt
    Επιστημονικό Όνομα:  Andinoacara rivulatus Günther (1860)
    Κοινές Ονομασίες: Gold Saum, Green Terror
    Ελληνικό Όνομα: Green Terror
    Γενική Κατηγορία: Cichlid
    Τάξη: Cichliformes
    Οικογένεια: Cichlidae
    Γένος: Andinoacara


    Βιότοπος:  Νότια Αμερική, κυρίως Rio Tumpes στο Περού, και Rio Esmeraldas στο Εκουαδόρ.
     
    Μέγεθος: 30 εκατοστά στην φύση, ενω στο ενυδρείο συνήθως μέχρι 22.

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 6.5 - 8.0 (Iδανικά 7.5 )
    KH: 9 - 20 °dKH
    GH: 5 - 25 °dGH
    Θερμοκρασία: 20 - 24 °C.
     
    Λίτρα: Θα χρειαστούμε μεγάλο ενυδρείο με ιδιαίτερη έμφαση στο μήκος και το πλάτος  (150 cm X 50 cm). Ελάχιστα λίτρα τα 450 για ένα επιβεβαιωμένο ζευγάρι. Η συγκατοίκηση με άλλες κιχλίδες απαιτεί  αρκετά μεγαλύτερο ενυδρείο.

    Κοινωνική συμπεριφορά: Ημι-επιθετική κιχλίδα, που όσο μεγαλώνει αγριεύει ειδικά ως προς το είδος του, αλλά και προς τις άλλες κιχλιδες.

    Διαχωρισμός φύλου: Εμφανίζει σεξουαλικό διμορφισμό. Τα αρσενικά είναι αισθητά μεγαλύτερα των θηλυκών. Τα ώριμα αρσενικά εμφανίζουν nuchal hump (καρούμπαλο), στην φύση μόνο κατά την περίοδο της αναπαραγωγής αλλά στα ενυδρεία συνήθως είναι μόνιμο. Επίσης το ουραίο και το ραχιαίο πτερύγιο είναι μεγαλύτερα στα αρσενικά.

    Διακόσμηση ενυδρείου: Άμμος, λάσπη, φύλλα, ξύλα και λείες πέτρες κατά κύριο λόγο, με ικανοποιητικό ελεύθερο χώρο. Έχουν την τάση να σκάβουν άρα τα φυτά θα πρέπει να είναι δεμένα, σε γλάστρες ή επιπλέοντα και σχετικά ανθεκτικά είδη, καθώς σίγουρα θα δεχτούν επίθεση. Η κυκλοφορία μπορεί να είναι από χαμηλή έως δυνατή.

    Ζώνη Κολύμβησης: Σε όλο το μήκος πλάτος και ύψος του ενυδρείου.

    Διατροφή: Παμφάγο. Σκουλίκια, ξηρές τροφές κιχλίδων, σπανάκι, σπιρουλίνα.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 15 χρόνια.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μεγαλόσωμα γατόψαρα, παρόμοιες κιχλιδες πχ Jack Dempsey (Rocio Octofasciata, Firemouth (Thorychthis Meeki), Silver shark (Balantiocheilos melanopterus), Arowana (osteoglossum bicirrhosum) αν δεν τον φάει,  κ.α.

    Υποείδη και υβρίδια : Δεν έχουν παρατηρηθεί.

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Σχετικά απλη διαδικασία. Είναι προτιμότερο να προμηθευτούμε 6 νεαρά ψάρια και να τους επιτρέψουμε να επιλέξουν φυσικά το ταίρι τους. Διαφορετικά αν προσπαθήσουμε να ζευγαρώσουμε το είδος τοποθετώντας στο ενυδρείο ένα ενήλικο αρσενικό με ένα ενήλικο θηλυκό που πριν δεν είχαν καμιά επαφή μεταξύ τους  το φλερτ τους είναι αρκετά βίαιο με αποτέλεσμα πολλές φορές τον θάνατο του θηλυκού..
    Σε περίπτωση που έχουμε συγκάτοικους με ζευγάρι έτοιμο για γεννα, απομακρύνουμε ΌΛΟΥΣ τους συγκάτοικους άμεσα εκτός και αν θελουμε να έχουμε θανάτους. Εναλλακτικά έχουν χρησιμοποιηθεί χωρίσματα για να απομονωθεί το ζευγάρι.
    Ευνοϊκές συνθήκες αναπαραγωγής: Ph 6,5 με 7,0 και σχετικά μαλακό νερό, θερμοκρασία 24 βαθμους, και τάισμα με κατεψυγμένες και ζωντανές τροφές. Μια μεγάλη αλλαγή 30 με 50% με δροσερό νερό (προσομοίωση βροχής) θα βοηθήσει τυχόν δύσπιστα ζευγάρια.
    Το ζευγάρι θα επιλέξει μια λεία πέτρα ή γλάστρα ή ακόμα και μια λακκούβα όπου η θηλυκιά εναποθέτει σε σειρες τα αυγά της και ο αρσενικός τα γονιμοποιεί. Μπορεί να εναποθέσει μέχρι 600 αυγά, συνήθως 300 με 400, τα οποία θα προσέχει η ίδια με τον αρσενικό να περιπολεί την γύρω περιοχή για 3 με 4 μέρες. Αφού τα αυγά εκκολαφθούν ο γόνος θα μεταφερθεί σε προετοιμασμένο λαγούμι για τις επόμενες 6 με 8 μέρες, έως ότου να μπορούν τα νεογνά να κολυμπούν μόνα τους και μπορούμε πια να χορηγήσουμε κατάλληλες τροφές νεογνών.
    Προτείνεται να μην αφαιρείτε ο γόνος πριν το ζευγάρι σταματήσει την φροντίδα του (χοντρικά 6 εβδομάδες) γιατί μπορεί ο αρσενικός να προσπαθήσει να ξανά ζευγαρώσει, και αν η θηλυκιά δεν είναι έτοιμη να της επιτεθεί.
     
    Γενικές πληροφορίες: Yπάρχει πιθανότητα τα δείγματα από τον Rio Esmeraldas να είναι άλλο είδος αλλά δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμα. Το Andinoacara stalsbergi είναι το αρχικό Green Terror αλλά είναι σχετικά σπάνιο στο χόμπι.
     

     
     
    Πήγες-Φωτογραφίες:
    https://www.fishbase.se/summary/Andinoacara-rivulatus.html
    https://www.seriouslyfish.com/species/andinoacara-rivulatus/
    https://tropical-fish-keeping.com/green-terror-cichlid-aequidens-rivulatus.html
    https://animal-world.com/encyclo/fresh/cichlid/GreenTerror.php
     
    Συντάκτης: @Jester
     
    Επιμέλεια και δημοσίευση:  @marinos @SOTIRIS @Am Team

    Andinoacara sp. 'orinoco'

    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 250-300 lt
    Επιστημονικό Όνομα: Andinoacara sp. 'Orinoco'  
    Κοινές Ονομασίες: Andinoacara sp. 'Orinoco'
    Ελληνικό Όνομα: -
    Γενική Κατηγορία : Cichlid
    Τάξη: Cichliformes
    Οικογένεια: Cichlidae
    Γένος: Andinoacara

    Βιότοπος: Αυτό το είδος το συναντάμε αποκλειστικά στην λεκάνη του Río Orinoco. Ζει σε περιοχές με πολύ μικρή ροή ανάμεσα στις βυθισμένες ρίζες δέντρων.
     
    Μέγεθος: Τα ενήλικα αρσενικά ψάρια φτάνουν τα 13 cm, ενώ τα θηλυκά γίνονται 2 με 3 cm μικρότερα.

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 5,5 - 7 (όχι πάνω από 7)
    KH: 5-10°dKH
    GH: 5-10 °dGH
    Θερμοκρασία: 24-30 °C (ιδανικά 28°C ).
     
    Λίτρα: Προτιμάμε να τα έχουμε σε species ενυδρεία. Αν έχουμε ένα ζευγάρι, ένα ενυδρείο με μήκος 120 cm και πάνω από 250 είναι το ελάχιστο που θα χρειαστούμε. Για μια ομάδα 8 ατόμων το μήκος θα πρέπει να είναι πάνω από 170 cm και ανάλογα λίτρα πάνω από 650.

    Κοινωνική συμπεριφορά: Δεν είναι και πολύ πολύ ειρηνική κιχλίδα. Κατά την περίοδο της ωοτοκίας το ζευγάρι δεν ανέχεται κανένα ψάρι του είδους του στην περιοχή της ωοτοκίας (φωλιάς).

    Διαχωρισμός φύλου: Το αρσενικό είναι σαφώς μεγαλύτερο από το θηλυκό και την περίοδο του ζευγαρώματος γίνετε πολύχρωμο.

    Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως είπαμε θέλει μεγάλο ενυδρείο σε κάθε περίπτωση. Ο βυθός πρέπει να έχει ένα παχύ στρώμα άμμου (γιατί αρέσκεται να σκάβει), μη ασβεστολιθικές λείες πέτρες(που θα χρησιμοποιήσει στην αναπαραγωγή)  ξύλα και ρίζες που να αποτελούν οπτικό εμπόδιο είναι ο ιδανικός διάκοσμος για το ενυδρείο μας. Από φυτά μπορούμε να βάλουμε μόνο όσα δένονται σε πέτρες και ξύλα.

    Ζώνη Κολύμβησης: Σε όλο το ενυδρείο.

    Διατροφή: Παμφάγο ψάρι. Θα φάει όλες τις τροφές που διατίθενται στο εμπόριο, άλλα θα πρέπει να προτιμούμε λίγο περισσότερο τις τροφές που περιέχουν πρωτεΐνη.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8-10 χρόνια.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Είναι προτιμότερο να φιλοξενούνται σε species ενυδρεία. Διαφορετικά με  κιχλίδες και ψάρια  παρόμοιου μεγέθους που ζουν στις ίδιες συνθήκες νερού σε πολύ μεγάλα ενυδρεία.

    Υποείδη και υβρίδια: Δεν έχουν αναφερθεί.

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Σχετικά εύκολη. Το θηλυκό θα εναποθέσει τα αυγά πάνω σε μια λεία πέτρα και το αρσενικό θα τα γονιμοποιήσει. Μετά την εκκόλαψη ο γόνος θα παραμένει στην φωλιά για 3 μέρες, όπου και θα προστατεύεται από τους γονείς, και θα τρέφεται από τον λεκιθικό σάκο ενώ αμέσως μετά τις 6 μέρες θα κολυμπήσει ελεύθερα στο ενυδρείο.
     
    Γενικές πληροφορίες: Προσοχή στην ποιότητα του νερού. Καλό φιλτράρισμα και γενναίες αλλαγές νερού (40-50% εβδομαδιαίως) είναι απαραίτητες για αυτούς που συντηρούν τα ψάρια αυτά.
     
    Πήγες
    https://andinoacara.com/
    https://www.seriouslyfish.com/
    https://en.wikipedia.org/wiki/Andinoacara
     
    Συντάκτης @marinos
    Επιμέλεια δημοσίευση @SOTIRIS @Am Team

    Anomalochromis thomasi - african butterfly cichlid

    Ήπειρος: Αφρική Λίμνες και Ποτάμια Αφρικής: Rivers Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7) Κατηγορίες ενυδρείων: 60-80 lt
    Επιστημονικό Όνομα: Anomalochromis thomasi- African Butterfly Cichlid
    Κοινές Ονομασίες: -
    Ελληνικό Όνομα: -
    Τάξη: Cichliformes 
    Οικογένεια:  Cichlidae
    Γένος: Anomalochromis
     
    Βιότοπος: Θα το συναντήσουμε στην Δυτική Αφρική σε Σιέρα Λεόνε, Γουινέα και Λιβερία. Ζει κυρίως σε δασικά ρέματα με μικρό βάθος, χαμηλή ροή και με χρωματισμένο από την αποσύνθεση των φύλλων νερό που περιέχει πολλές τανίνες.
     
    Μέγεθος: Στην φύση δεν ξεπερνά τα 8 εκατοστά με τα θηλυκά να είναι 1 με 2 εκατοστά μικρότερα.

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 5,5 - 7,5
    KH: 10-15°dKH
    GH: 10-20 °dGH
    Θερμοκρασία: 24-28 °C
     
    Λίτρα: Για μια ομάδα 8 ατόμων συνιστάται ενυδρείο με ελάχιστες διαστάσεις μήκους 80 εκατοστών, πλάτους 30 εκατοστών, και ύψος 30 με 45 εκατοστών. Αν θέλουμε το μεταφράσουμε σε λίτρα τότε θα λέγαμε ότι τα  75 λίτρα είναι τα ελάχιστα.

    Κοινωνική συμπεριφορά: Φιλήσυχη νανοκιχλίδα χωρίς διαμάχες με τα άτομα του είδους της ή με άλλα ψάρια. Την περίοδο της αναπαραγωγής  όμως είναι πάρα πολύ χωροκατακτητική και θα επιτεθεί σε όποιον πλησιάσει τα αυγά.

    Διαχωρισμός φύλου: Δύσκολος  ως αδύνατος μέχρι να ενηλικιωθούν. Τότε τα αρσενικά θα γίνουν μεγαλύτερα με λιγότερο ευδιάκριτες γραμμές  και τα θηλυκά θα έχουν πιο στρογγυλή κοιλιά.

    Διακόσμηση ενυδρείου: Βυθός που αποτελείτε από ψιλή άμμο, επίπεδες πέτρες, ρίζες μαζί με ξύλα και αρκετά φυτά αποτελούν το τέλειο περιβάλλον για αυτά 

    Ζώνη Κολύμβησης: Κυρίως στο κάτω μέρος του ενυδρείου και ανάμεσα σε ξύλα και φυτά .

    Διατροφή: Παμφάγο ψάρι άλλα με προτίμηση κυρίως σε σφαιρίδια και όχι flakes για τις κιχλίδες Αφρικής. Δεν θα πει όχι σε ζωντανή και κατεψυγμένη τροφή.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Μέγιστο τα 10 χρόνια 

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Λόγο του πολύ ειρηνικού τους χαρακτήρα καλό θα ήταν να τα διατηρούμε μόνα τους σε ένα ενυδρείο . 

    Υποείδη και υβρίδια: Δεν έχουν αναφερθεί .

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι σχετικά εύκολη. Δεν επηρεάζεται από την ποιότητα του νερού ως προς το PH. Μπορεί να γίνει με όξινο ή ουδέτερο ή αλκαλικό νερό.
    Στην αρχή μέσα στην ομάδα θα δημιουργηθεί ένα ή περισσότερα μονογαμικά ζευγάρια. Αρχικά και πριν  το ζευγάρωμα το θηλυκό θα καθαρίσει την επίπεδη πέτρα και μετά από λίγο θα ακολουθήσει και ο αρσενικός. Το θηλυκό θα γεννήσει ως και 500 αβγά και ο αρσενικός θα περνάει από πάνω τους και θα τα γονιμοποιεί. Μόλις τελειώσει αυτή η διαδικασία το αρσενικό θα πάρει θέση μάχης για να προστατέψει τα αβγά ενώ το θηλυκό με τα πτερύγια του θα προσφέρει το οξυγόνο που χρειάζονται. Η εκκόλαψη διαρκεί συνήθως 48 ώρες και οι γονείς κατά τακτά χρονικά διαστήματα αλλάζουν ρόλους και ταυτόχρονα σκάβουν λάκκους όπου και θα μεταφέρουν τον γόνο μόλις το κρίνουν απαραίτητο. Στους λάκκους οι γονείς θα αλλάζουν θέση ολόκληρο το γόνο αρκετές φορές για 72 ώρες. Μετά θα μπορούν τα μικρά να κολυμπούν ελεύθερα. Εννοείται ότι ετοιμάζουμε αρτέμια για να ταΐσουμε μόλις τα δούμε να κολυμπούν. Οι γονείς θα συνεχίσουν να τα προστατεύουν για ένα μήνα ακόμα αφού οι γόνοι αναπτύσσονται αργά.
     
    Γενικές πληροφορίες: Πρόκειται για ψαράκια που όταν θα τα δούμε στο pet shop θα μας είναι αδιάφορα μιας και λόγο φόβου θα είναι άχρωμα και υποτονικά. Με τα την αγορά τους όμως τα λατρέψετε. Σε σωστό διάκοσμο παίρνουν κανονικά το χρώμα τους και θα μπορέσετε να χαρείτε συμπεριφορές και ζευγαρώματα .
     
    Συντάκτης: @marinos
     
    Επιμέλεια και δημοσίευση: @SOTIRIS
     
    Πήγες: 
    https://tropical-fish-keeping.com/african-butterfly-cichlid
    https://www.seriouslyfish.com/species/anomalochromis-thomasi

    Apistogramma borellii (Regan, 1906 )

    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Ουδέτερο (Ph=7), Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 30-50 lt
    Apistogramma Borellii “Opal”
     
    Επιστημονικό Όνομα: Apistogramma borellii (Regan, 1906)
    Κοινές Ονομασίες: Umbrella Cichlid, Yellow Dwarf Cichlid.
    Τάξη: Cichliformes
    Οικογένεια: Cichlidae 
    Γένος: Apistogramma
     
    Μέγεθος: Μέγιστο μέγεθος αρσενικού τα 7,5 εκατοστά, αν και συνήθως δεν φτάνουν σε αυτές τις διαστάσεις. Τα ώριμα θηλυκά έχουν μέγιστο τα 4 εκατοστά.
     
    Βιότοπος: Απαντώνται στην Νότια Αμερική. Πιο συγκεκριμένα, στην λεκάνη του ποταμού Paraguay και κατά μήκος των χαμηλότερων τμημάτων του ποταμού Paraná στην Αργεντινή. Έχουν αναφερθεί σημεία συλλογής (type localities) τους και σε περιοχές της Ουρουγουάης, της Βολιβίας και της Βραζιλίας. Καταλαμβάνουν στο σύστημα αρίθμησης των Apistogramma τις θέσεις Α101/Α102/Α103/Α104, ανάλογα με την περιοχή συλλογής τους και τις μορφολογικές διαφοροποιήσεις που παρουσιάζονται στον εκάστοτε βιότοπο. Οι περιοχές συλλογής τους είναι από τις νοτιότερες που απαντώνται ψάρια του γένους Apistogramma. Φτάνουν στα όρια της τροπικής ζώνης, όπου υπάρχουν θερμοκρασίες χαμηλότερες από τους τροπικούς από τους οποίους προέρχεται η μεγαλύτερη μάζα των ψαριών που εισάγονται από τον Αμαζόνιο. Μάλιστα, έχουν συλλεχθεί από περιοχή με θερμοκρασία νερού 16°C (!).
    Τα νερά που ζουν δεν έχουν ακραίες ροές, είναι ρηχά, και ο βυθός καλύπτεται από παχύ στρώμα νεκρών φύλλων (leaf litter) και λοιπής φυτικής ύλης.
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 6-8 (Ιδανικά: 6.6-7.3)
    KH: 2-17° dKH
    GH: 5-19°dGH (Ιδανικά: 5-11°dGH)
    Θερμοκρασία: 20-27°C (Ιδανικά: 24-25°C) Το καλοκαίρι αντέχουν υψηλότερες θερμοκρασίες εφόσον δεν διαρκούν μεγάλο διάστημα. Στην αναπαραγωγή προτιμούμε συνήθως τα ανώτερα όρια της θερμοκασίας χωρίς αυτό να είναι υποχρεωτικό. Όπως προαναφέρθηκε, ζουν σε λιγότερο θερμά νερά από τις περισσότερες νανοκιχλίδες.
    Λίτρα: Κατ’ελάχιστο 50 λίτρα για ένα ζευγάρι ή χαρέμι (θα γίνει επεξήγηση παρακάτω), με διαστάσεις πάτου ενυδρείου γύρω στο 60*30 και άνω. Δεν έχει μείζονα σημασία το ύψος της δεξαμενής.
     
    Κοινωνική Συμπεριφορά: Από τις πιο φιλήσυχες κιχλίδες του γένους του, δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι έχουμε να κάνουμε με είδος κιχλίδας. Είναι πολυγαμικό είδος και σχηματίζει χαρέμια.Τα αρσενικά αναπαράγονται με όλα τα θηλυκά της περιοχής τους. Σε πιο επιθετικά είδη Apisto, η διατήρηση σε ζευγάρι είναι προβληματική καθώς το αρσενικό επικεντρώνεται στο μοναδικό θηλυκό του ενυδρείου για αναπαραγωγή, πολλές φορές τραυματίζοντάς το θανάσιμα.Στην περίπτωση των Borellii όμως δεν εμφανίζονται τέτοια προβλήματα τις περισσότερες φορές. Με σωστή διαρρύθμιση λοιπόν, μπορεί να γίνει προσπάθεια και χαρεμιού 1αρς+2θηλ στο ελάχιστο μέγεθος ενυδρείου (60*30), αν και θα ήταν πολύ καλύτερο να βάλουμε δυο θηλυκά σε 80 εκατοστά και άνω.  Ο γραφών έχοντας επιχειρήσει και ζευγάρι και χαρέμι σε αυτές τις διαστασεις, θεωρεί και τα 2 εφικτά, προτείνοντας όμως ζευγάρι. Σε ενυδρεία τουλάχιστον άνω των 120εκ.με πολύ προσεγμένη διακόσμηση και διακριτά όρια περιοχών, μπορεί να γίνει προσπάθεια και για 2 χαρέμια (2αρς + 4 θηλ).
     
    Διαχωρισμός φύλου: Ο διαχωρισμός φύλου είναι πολύ εύκολος από μικρή σχετικά ηλικία. Τα αρσενικά έχουν έντονο μπλε χρώμα, είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος και με πολύ μακρύτερα πτερύγια από τα θηλυκά, τα οποία έχουν ουδέτερο μπεζ-κίτρινο χρώμα με εξαίρεση την περίοδο της αναπαραγωγής που αποκτούν την χαρακτηριστική χρυσοκίτρινη φορεσιά των Apisto.
     
     

     

     
    Στις παραπάνω φωτογραφίες φαίνονται οι διαφορές των 2 φύλων.
     
     
     
    Διακόσμηση ενυδρείου: Μπορεί να προσαρμοστεί στα περισσότερα High-Tech και Low-Tech φυτεμένα ενυδρεία που προσφέρουν επαρκείς κρυψώνες. Είναι καίριας σημασίας να κόβει την άμεση οπτική επαφή ο διάκοσμος του ενυδρείου, ώστε τα ψάρια να μπορούν να βρίσκονται σε ζώνες της δεξαμενής χωρίς την μόνιμη επιτήρηση/επιθετικότητα κάποιου άλλου κυρίαρχου ψαριού του ίδιου είδους.
    Ιδανικά, το περιβάλλον τους θα απαρτίζεται από πληθώρα νεκρών φύλλων στο βυθό (οξιά, βελανιδιά, πλάτανος, Catappa, Ketapang Almond Leaves). Πάνω σε αυτά αναπτύσσονται και μικροοργανισμοί που καταναλώνουν ενήλικα ψάρια αλλά κυρίως τα νεοεγέννητα. Διάφορες ρίζες και ξύλα, σπηλιές από καρύδα, savu pods,alder cones κτλπ είναι επίσης χρήσιμα και βιοτοπικα στοιχεία. Σε ενυδρείο με Apistogramma είναι απαραίτητη η ύπαρξη τουλάχιστον μιας σπηλιάς ανά ψάρι ανεξαρτήτου του φύλου.
     

     

     
    Χαρακτηριστικό παράδειγμα βιοτοπικού ενυδρείου για το γένος Apistogramma
     
     
    Ζώνη Κολύμβησης: Κινείται κυρίως στα κατώτερα στρώματα του ενυδρείου, αλλά θα βρεθεί συχνά σε όλες τις ζώνες κολύμβησης.
     
    Τροφή: Σαρκοφάγο είδος. Στο ενυδρείο θα δεχθεί υψηλής ποιότητας και πρωτεΐνης flakes, pellets και granules. Η διατροφή τους πρέπει να εμπλουτίζεται με κατεψυγμένες όπως Daphnia, Mysis, Artemia, Bloodworms, Tubifex, Black Mosquito Larvae, αλλά και ζωντανά Grindal που τα λατρεύουν. Ορισμένα ψάρια δεν θα δεχτούν απευθείας ξηρές τροφές.
     
    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 4-5 χρόνια
     
    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Είναι από τα λιγότερο επιθετικά ψάρια της κατηγορίας του και δεν δημιουργεί προβλήματα. Το θηλυκό θα προστατέψει πάση θυσία τα μωρά της σε περίοδο αναπαραγωγής αλλά συνήθως καταλαμβάνει πολύ μικρή περιοχή μέσα στο ενυδρείο. Αρκετά είδη Tetra της οικογένειας Paracheirodon, Hemigrammus, Hyphessobrycon (με έμφαση στα Amandae), κάποια είδη Corydoras, Nannostomus και τα Aphyocharax Rathbuni (συναντάται στα ίδια σημεία συλλογής) είναι ιδανικοί συγκάτοικοι. Παρόμοιο ψαράκια από άλλες ηπείρους με παρόμοιες απαιτήσεις όπως τα Rasbora, Microrasbora και Boraras είναι επίσης πιθανές επιλογές. Δεν προτείνονται για ενυδρεία με δίσκους λόγω της ιδιαιτερότητάς τους στην θερμοκρασία. Η ύπαρξη κάποιου dither fish (συνήθως ένα μικρό κοπαδάκι από ήρεμα ψαράκια που δεν συχνάζουν στον βυθό), είναι θετική τόσο για να μειώσει την επιθετικότητα μεταξύ των κιχλίδων αλλά και για να αποκτήσουν περισσότερο θάρρος τα ψάρια και να κολυμπούν σε πιο ανοιχτά σημεία της γυάλας. Στο συγκεκριμένο είδος δεν θεωρείται απαραίτητη.
     
    Υποείδη και υβρίδια: Όπως αναφέρθηκε, υπάρχουν διαφορετικοί χρωματισμοί ανάλογα με το σημείο/χώρα συλλογής του ψαριού Α101(Cuiabá), Α102(Βολιβία), Α103(Παραγουάη), Α104(Ποταμός Ουρουγουάης) και Α105(“Opal”). Οι περισσότεροι λογίζουν ως πιο εντυπωσιακό τον χρωματισμό “Opal”, με τα χαρακτηριστικά κόκκινα σχέδια στο κεφάλι των αρσενικών. Είναι από τα ελάχιστα ψάρια γλυκού που περιλαμβάνει έντονο κόκκινο, μπλε και κίτρινο στον χρωματισμό του.Τα ψάρια του εμπορίου είναι σχεδόν αποκλειστικά αναπαραγωγής και συγκεντρώνουν ένα μιξ χαρακτηριστικών των τύπων Α101-Α104 ενώ βρίσκουμε σε λίστες και τα “Opal”, με αυξημένη, όπως είναι αναμενόμενο, τιμή.
     
    Το υβρίδιο Apistogramma sp. “Steel Blue” φαίνεται να έχει προέλθει από υβριδισμό του Borellii με άλλο είδος, αντίληψη που υποστηρίζει και ο γραφών.Υπάρχουν μερικοί που αντιτίθενται σε αυτήν την άποψη. Ως υβρίδιο, καλό είναι να αποφεύγεται, η διαθεσιμότητα των θηλυκών σπανίζει, η γονιμότητα του ψαριού είναι εμφανώς μειωμένη και δεν είναι όσο ανθεκτικό όσο τα καθαρόαιμα Apistogramma.
     

     
    Αρσενικό εκτροφής με επιρροές απο Rio Uruguay
     
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι από τα Apisto που αναπαράγονται αρκετά εύκολα στο ενυδρείο. Μπορεί να επιτευχθεί γέννα είτε στο κεντρικό σύστημα, είτε σε μικρό ενυδρείο (ελάχιστο μήκος 35-40εκ.) από το οποίο θα αφαιρεθεί ο αρσενικός μετά την γέννα, για να μην υποστεί ζημιά από τις επιθέσεις του θηλυκού, το οποίο μεγαλώνει μόνο τα μικρά. Μερικές φορές και τα αρσενικά θέλουν να βοηθήσουν στην προστασία των μικρών, κάτι που δεν γίνεται επιτρεπτό από τα θηλυκά. Άλλοτε θα επιτεθούν στα μωρά για να ξαναζευγαρώσουν.
    Το μητρικό ένστικτο σε αυτό το είδος είναι πολύ ισχυρό, από τα ισχυρότερα που παρατηρούμε σε νανοκιχλίδες. Η αφοσίωση των θηλυκών στα μωρά είναι αξιέπαινη. Μου έχει τύχει να δω θηλυκό να μεγαλώνει μωρά τα οποία δεν ήταν δικά της και ενώ η ίδια δεν βρισκόταν σε κατάσταση αναπαραγωγής.
    Στο κεντρικό ενυδρείο όπου θα πρέπει να υπάρχουν αρκετές θηλυκές για κάθε αρσενικό, είναι σύνηθες φαινόμενο να έχουν ταυτόχρονα όλες αυγά, και να κλέβει μωρά ή μια από την άλλη για να αυξήσει τις πιθανότητες επιβίωσης της γέννας.
    Καθημερινό τάισμα αρκετές φορές με κατεψυγμένες, δίνοντας έμφαση και στα ζωντανά Grindal, θα φέρει εύκολα τα επιθυμητά αποτελέσματα στους γονείς. Η θηλυκιά θα γεννήσει μεταξύ 30-100 αυγών (συνήθως 50-70), ανάλογα με το μέγεθος, την προετοιμασία και την ωριμότητά της.Συνήθως μια αλλαγή νερού 25-30%, μετά από 1 εβδομάδα εντατικού ταΐσματος, με ελαφρώς χαμηλότερη θερμοκρασία επιτυγχάνει την αναπαραγωγή.
    Τα μωρά τις πρώτες μέρες (μετά την κατανάλωση του λεκιθικού σάκου ή αλλιώς μόλις αρχίσουν να κολυμπούν) πρέπει να τραφούν με Artemia Salina Nauplii ή Microworms. Έπειτα εισάγουμε ποικίλες κατεψυγμένες και ξηρές τροφές. Τα μωρά μεγαλώνουν με σχετικά πιο αργό ρυθμό από άλλα είδη Apistogramma. Οι θηλυκές επιλέγουν σχεδόν αποκλειστικά σπηλιές για να γεννήσουν, για αυτό πρέπει να υπάρχουν στο ενυδρείο καρύδες, savu pods κτλπ, με μια και μόνον είσοδο και άνοιγμα ίσα ίσα να χωράει ο αρσενικός, για να μην μπορεί να μπαίνει εύκολα και να παρενοχλεί τα νεαρά ψαράκια.
    Σε κοινωνικό ενυδρείο τα ποσοστά επιτυχίας θα μειωθούν αρκετά αν υπάρχουν κοπαδόψαρα που κυνηγούν τον γόνο όπως τα Cardinal Tetra.
     
     

     
    Ενυδρείο αποκλειστικά για την επίτευξη γέννας.Το αρσενικό αφαιρέθηκε αμέσως μετά για να μεγαλώσει το θηλυκό απροβλημάτιστα τον γόνο.
     
     

     
    Θηλυκό με γόνο
     
     
     

     
    Μικρά 14 ημερών
     
     
    Γενικές πληροφορίες:
    Έχουν από τους πιο ήπιους χαρακτήρες ανάμεσα στις νανοκιχλίδες κάθε οικογένειας. Είναι ιδανική επιλογή για κάποιον που θέλει να ασχοληθεί πρώτη φορά με τέτοιου είδους ψαράκια. Προσαρμόζονται σε πολύ μεγάλο εύρος συνθηκών (προτιμώντας όμως ελαφρώς όξινα νερά), μεγαλύτερη σημασία έχει η σταθερότητα των παραμέτρων. Οι αλλαγές νερού πρέπει να είναι συχνές καθώς δεν έχουν μεγάλη ανοχή στα νιτρικά (ΝΟ3). Σε ενυδρείο που παραμελούμε τις απαραίτητες ρουτίνες θα σταματήσουν τις γέννες και θα παρουσιάσουν νωχελικότητα.
     
     
     Σύνταξη/Επιμέλεια: Βασίλης Μπιτζιώνης (bbetta)
     
    Πηγές:
    •   seriouslyfish.com
    •   apisto.sites.no
    •   fishbase.de
    •   badmanstropicalfish.com
    •   wikipedia.org
    •   George Farmer (@georgefarmerstudios) 
    •   theaquariumwiki.com

    Apteronotus albifrons (Carl Linnaeus, 1766)

    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Gymnotiformes Οικογένεια: Apteronotidae Εύρος Ph: Ουδέτερο (Ph=7) Κατηγορίες ενυδρείων: 130-200 lt
    Επιστημονικό Όνομα: Apteronotus albifrons (Carl Linnaeus, 1766)
    Κοινές Ονομασίες: Black Ghost, Black Knifefish
    Ελληνικό Όνομα: Μαύρο φάντασμα, Μαύρο Μαχαιρόψαρο
    Τάξη: Gymnotiformes
    Οικογένεια: Apteronotidae

    Μέγεθος: 40 εκατοστά το μέγιστο σε ενυδρείο, 50 εκατοστά περίπου στην φύση (TL). Αξίζει να σημειωθεί πως έχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις των 65 εκατοστά σε μήκος. Γενικώς αναπτύσσεται αργά.

    Βιότοπος: Νότια Αμερική - λεκάνη του Αμαζονίου και Περού, ποταμός Parana και από τη Βενεζουέλα έως την Παραγουάη. Ο βιότοπός του αποτελείται από αμμώδη βυθό με φύλλα που σαπίζουν και γρήγορα τρεχούμενα νερά. Ελάχιστο φως φτάνει στα χαμηλά στρώματα νερού όπου και ζει.

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 6-8 (Ιδανικά: 7)
    KH: -
    GH: 5-15°dGH (Ιδανικά: 10°dGH)
    Θερμοκρασία: 23-28°C (Ιδανικά 26°C)

    Λίτρα: 200 λίτρα, τουλάχιστον 120 εκατοστά μήκος και μόνα τους χωρίς συγκατοίκους (species tank) για τα πρώτα 1 με 2 χρόνια της ζωής τους. Δε χρειάζεται ενυδρείο με μεγάλο ύψος, μιας και είναι ψάρι που θα κινηθεί κυρίως κοντά στον βυθό. Χρειάζεται ωστόσο μήκος και πλάτος εξαιτίας του μεγέθους του. Έτσι όταν το μέγεθος του ξεπεράσει τα 20 εκατοστά θα χρειαστεί να του δώσουμε ένα ενυδρείο τουλάχιστον 400 λίτρων με αρκετό πλάτος, περίπου 50 εκατοστά, ώστε να μας χαρίσει το τελικό του μέγεθος, χωρίς να υποφέρει και να ταλαιπωρείται από συνθήκες κακής διατήρησης.

    Κοινωνική συμπεριφορά: Η συμβίωσή του με άλλα ψάρια δεν είναι κάτι που αξίζει να δοκιμάσει κανείς. Αργά η γρήγορα θα υπάρξουν προβλήματα, και μάλιστα πολλές φορές σοβαρά, κυρίως όταν τα ψάρια ξεπεράσουν το μέγεθος των 10-15 εκατοστών. Έχουν αναφερθεί πολλές περιπτώσεις όπου συγκάτοικοι του Βlack Ghost βρέθηκαν χωρίς μάτια. Δεν είναι κάτι περίεργο, αφού μιλάμε για ένα νυκτόβιο κυνηγό, που κυνηγάει χρησιμοποιώντας το ασθενές ηλεκτρικό του πεδίο για να προσανατολιστεί. Περισσότερες λεπτομέρειες θα βρείτε στις "Γενικές Πληροφορίες".

    Διαχωρισμός φύλου: Δεν υπάρχει τρόπος να καθοριστεί το φύλο των ψαριών αυτών μέσω εξωτερικής εμφάνισης. Εικάζεται ότι φλερτάροντας, τόσο στα αρσενικά όσο και στα θηλυκά, το λευκό τμήμα της ουράς ίσως πάρει μια κόκκινη λάμψη. Όμως αυτό δεν είναι κάτι εξακριβωμένο, ώστε να ξεχωρίσουμε το αρσενικό από το θηλυκό. Μπορούμε να το καταλάβουμε σίγουρα με παρατήρηση κατά την αναπαραγωγική περίοδο.

    Διακόσμηση ενυδρείου: Χρειάζεται λίγα φυτά, ορισμένα επιφανείας και κάποια βυθού, για να βοηθηθεί και να αισθανθεί πιο άνετα αυτό το ψάρι. Τα φυτά πρέπει να είναι χαμηλών απαιτήσεων συντήρησης και φωτισμού, καθότι το έντονο φως θα ταλαιπωρεί τα ψάρια. Γρήγορη ροή νερού, αμμώδης πυθμένας, ξερά φύλλα στο βυθό, ξύλα, ρίζες και ένα σκοτεινό σκουρόχρωμο νερό (blackwater) προσομοιώνει το φυσικό τους περιβάλλον.

    Ζώνη Κολύμβησης: Βυθός και στο μέσο του ενυδρείου κυρίως.

    Διατροφή: Είναι σαρκοφάγο ψάρι ως επί το πλείστον, αλλά μπορεί να δεχθεί μέχρι και κάποια ελάχιστα λαχανικά στη διατροφή του. Προτιμούν να τρώνε τροφές όπως bloodworms, γαρίδες άλμης και κριλ. Στην φύση τρέφονται επίσης με έντομα και κάμπιες. Με λίγη προσπάθεια και υπομονή και αν το ψάρι έχει αποκτηθεί από μικρή ηλικία, μπορεί να μάθει την ξηρά τροφή ψαριών. Η διατροφή του απαιτεί υψηλά ποσοστά σε πρωτεΐνες και χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Περίπου 10 χρόνια ή και περισσότερο, αν πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις, όπως η ποιότητα σε καθαρό νερό.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Όταν ενηλικιωθεί, προτείνεται να είναι μόνο του. Σε καμία περίπτωση δεν συνιστάται με άλλα είδη ψαριών ασθενούς ηλεκτρικού φορτίου.

    Υποείδη και υβρίδια: Υπάρχουν αρκετά είδη μαχαιρόψαρων και το πιο γνωστό είναι το Clown Knifefish που κατάγεται από την Αφρική και δεν συγγενεύει με το Apteronotus Αlbifrons. Βρίσκεται και σε αλφική μορφή.

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Πολύ δύσκολη η αναπαραγωγή τους σε ενυδρείο. Η επιτυχής αναπαραγωγή λαμβάνει χώρα στην Ασία, Αυστραλία και Ινδονησία αλλά συγκεκριμένες πληροφορίες δεν υπάρχουν για τις μεθόδους τους. Μοναδική υπάρχουσα πληροφορία σχετικά με την αναπαραγωγή τους είναι η τάση να ζευγαρώνουν σε κρυψώνες (τύπου σπηλιές). Χομπίστες που προσπαθούν την αναπαραγωγή αυτού του ψαριού έχουν δοκιμάσει ακόμα, και με επιτυχία, ορισμένες φορές πλαστικούς σωλήνες για την δημιουργία τέτοιων σπηλιών.

    Γενικές πληροφορίες: Πρόκειται για ψάρι που χρησιμοποιεί το ασθενές ηλεκτρικό του πεδίο για να εντοπίσει τη λεία του. Για τον λόγο αυτό, θεωρείται απαγορευτική η συγκατοίκησή του με άλλα είδη ψαριών που χρησιμοποιούν παρόμοιο ηλεκτρικό πεδίο (άλλα ψάρια του είδους του ή χέλια κλπ) διότι οι ηλεκτρικοί παλμοί τους θα αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, προκαλώντας σύγχυση μέσα στο ενυδρείο.
    Το ηλεκτρικό του πεδίο επηρεάζεται από το περιβάλλον που ζει το ψάρι και συγκεκριμένα από το PH και τη θερμοκρασία, είναι πολύ ασθενές, υψηλής συχνότητας (0.1-10 kHz) και το χρησιμοποιεί για να κυνηγήσει, αλλά και να επικοινωνήσει με άλλα ηλεκτροφόρα ψάρια.

    ΚΛΙΚ! για να ακούσετε ηχογραφημένο το ηλεκτρικό πεδίο του ψαριού!

    Από τη στιγμή που δεν έχει λέπια και το σώμα του μοιάζει να καλύπτεται με ένα μαύρο βελούδινο πέπλο, ανήκει στα πολύ ευπαθή ψάρια σε μολύνσεις και παράσιτα. Αν ποτέ αντιμετωπίσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την διατήρησή του και αναγκαστείτε να χρησιμοποιήσετε φάρμακα, να θυμάστε πως το σώμα του είναι σχεδόν άμεσα εκτεθειμένο, και έτσι θα πρέπει να μειώσετε στο μισό την προτεινόμενη δοσολογία του φαρμάκου, ώστε να μην έχετε αντίθετα αποτελέσματα. Πρόκειται για ευπαθή ψάρια κυρίως σε Ick.
    Η καθαριότητα στο ενυδρείο τους παίζει πρωταρχικό ρόλο και δεν πρέπει να αμελείται.
    Αναφέρεται πως τα ψάρια αυτά δεν έχουν καθόλου καλή όραση. Είναι ψάρι αποκλειστικής δραστηριοποίησης στο σκοτάδι και τα φώτα του ενυδρείου το ενοχλούν. Έτσι όσο διαρκεί η φωτοπερίοδος παραμένει κρυμμένο.
    Όταν εισάγεται το ψάρι σας στο ενυδρείο, μην περιμένετε να το δείτε σε λιγότερο από 2 εβδομάδες, ακόμα και αν του ρίχνετε φαγητό, εκείνο θα βγαίνει μόνο στο σκοτάδι να φάει. Με την πάροδο των 2 εβδομάδων θα έχει προσαρμοστεί.
     
     




    Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον Mark Nelson (http://nelson.beckman.illinois.edu)
     
     

    Archocentrus nigrofasciatus

    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Ουδέτερο (Ph=7), Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 130-200 lt
    Επιστημονικό Όνομα: Archocentrus nigrofasciatus
    Κοινές Ονομασίες: Convict Cichlid, Zebra Cichlid
    Ελληνικό Όνομα: Κατάδικος - Convict
    Τάξη : Cichliformes
    Οικογένεια: Cichlidae
    Γένος : Amatitlania
     
    Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει συνήθως τα 15 εκατοστά και το θηλυκό τα 12 εκατοστά
     
    Βιότοπος: Προέρχεται, κυρίως, από την Κεντρική Αμερική (Γουατεμάλα, την Ονδούρα, το Ελ Σαλβαδόρ, τη Νικαράγουα, την Κόστα Ρίκα και τον Παναμά )
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο:
    PH: 6.5-7.5 pH (Ιδανικά: 6.8 )
    KH: 9- 20 KH
    GH: 10-20°dGH (Ιδανικά: 15°dGH )
    Θερμοκρασία: 24-28°C (68-82°F )
     
    Λίτρα: Γύρω στα 150 λίτρα (minimum) για ένα ζευγάρι με ελάχιστο μήκος ενυδρείου τα 90 εκατοστά.
     
    Κοινωνική συμπεριφορά: Κατά την διάρκεια του ζευγαρώματος γίνεται πολύ επιθετικό με τα άλλα ψάρια του ενυδρείου μιας και είναι από τους ποιο προστατευτικούς γονείς για αυτό καλό είναι να διατηρείται σε species ενυδρεία . Βέβαια σε πολύ μεγάλα ενυδρεία είναι εφικτή η συγκατοίκηση τους με άλλες μεγάλες κιχλίδες της Αμερικής
     
    Διαχωρισμός φύλου: Ο διαχωρισμός του φύλλου είναι αρκετά εύκολος. Τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα, σε μέγεθος, απ' τα θηλυκά και με λιγότερο έντονες αποχρώσεις. Επίσης το αρσενικό έχει πολύ μεγαλύτερα ραχιαία και πρωκτικά πτερύγια και μια πιο "απότομη" δομή του μετώπου.
     
    Διακόσμηση ενυδρείου: Καλό θα ήταν το ενυδρείο να έχει βυθό αποτελούμενο από χαλαζιακή άμμο. Πέτρες, ξύλα, ρίζες και φυτά είναι απαραίτητα  ώστε να δημιουργούνται αρκετές κρυψώνες. Συνήθως, κάτω από πέτρες ή άλλα διακοσμητικά, πολύ πιθανό, να βρείτε ένα ζευγάρι το οποίο θα σκάβει για να δημιουργήσει τη φωλιά του. .
     
    Διατροφή: Είναι παμφάγο . Τρώει ζωντανές και κατεψυγμένες τροφές (όπως bloodworms), καθώς και νιφάδες ή Cichlid pellets ("σφαιρίδια" για κιχλίδες)
     
    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Σε συνθήκες αιχμαλωσίας έχει αναφερθεί ότι μπορούν να ζήσουν μέχρι και 8 - 10 χρόνια.
     
    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Σε μικρά ενυδρεία δεν θα ανεχτούν κανένα άλλο ψάρι . Καλό θα ήταν να συγκατοικούν μαζί με ψάρια ίδιου και μεγαλύτερου μεγέθους και με ίδιες απαιτήσεις σε "παραμέτρους" νερού  σε ενυδρεία άνω των 400 λίτρων.
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Τα Convict, αναπαράγονται σχετικά εύκολα. Ωριμάζουν σεξουαλικά από την ηλικία των 16 εβδομάδων. Αναπαράγονται μέσα σε "σπηλιές" (για αυτό και θα χρειαστείτε μπόλικες κρυψώνες στο ενυδρείο σας) και γεννούν τα αυγά τους, συνήθως, σε λείες πέτρες  όπου και τις επιτηρούν συνεχώς. Τα αυγά, εκκολάπτονται συνήθως τις επόμενες 3-4 ημέρες μετά την γονιμοποίηση τους. Κατά το διάστημα αυτό, οι γονείς απομακρύνουν τους οποιαδήποτε απειλή για την φωλιά . Επίσης, οι γονείς, για να οξυγονώσουν τα αυγά, στέλνουν νερό κατά πάνω τους με την συνεχή κίνηση των πτερυγίων τους.
     
    Γενικές πληροφορίες: Τα Convict είναι αρκετά εύκολα ψάρια στην διατήρηση τους και πολύ δημοφιλή  . Αναπαράγονται γρήγορα και εύκολα σε ενυδρεία με σωστές παραμέτρους. Το είδος αυτό είναι ιδανικό για αρχάριους -κι όχι μόνο- χομπίστες και ιδιαίτερα κατάλληλο για όσους θέλουν να φιλοξενήσουν στο ενυδρείο τους τι πρώτες τους Αμερικανικές κιχλίδες. Είναι επίσης ένα αρκετά ανθεκτικό είδος και αυτό το καθιστά "εύκολο" ψάρι.  Είναι λάθος άλλα αρκετοί το φιλοξενούν σε ενυδρεία με Αφρικανικές κιχλίδες .
     
             
     
    Συντάκτης: @marinos
     
    Επιμέλεια: @SOTIRIS
     
    Πηγές και φωτογραφίες από: 
    https://www.seriouslyfish.com/species/amatitlania-nigrofasciata/
    https://www.fishkeepingworld.com/convict-cichlid/
    https://en.wikipedia.org/wiki/Convict_cichlid

    Aristochromis christyi  (TREWAVAS, 1935 )

    Ήπειρος: Αφρική Λίμνες και Ποτάμια Αφρικής: Malawi Lake Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7) Κατηγορίες ενυδρείων: 400+ lt
    Φωτογραφία από το ενυδρείο του μέλους @Νίκος Γκογκάκης
     
    Επιστημονικό Όνομα : Aristochromis christyi  (TREWAVAS, 1935 )
    Κοινές Ονομασίες: Malawi Hawk
    Ελληνικό Όνομα: Γεράκι της Μαλάουι
    Γενική Κατηγορία: Cichlids
    Οικογένεια: Cichlidae
    Τάξη: Cichliformes
    Γένος: Aristochromis

    Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Μαλάουι. Το συναντάμε σε όλη την λίμνη επομένως μπορούμε να πούμε πως το συναντάμε στις χώρες του Μαλάουι, της Μοζαμβίκης και της Τανζανίας.
     
    Μέγεθος: Το τελικό  μέγεθος του κυμαίνεται από 25-30 cm.

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 7.5-9.0
    KH:10-12°dKH
    GH: 8-25 °dGH
    Θερμοκρασία: 24-29 °C 
     
    Λίτρα: Ελάχιστα λίτρα για ένα χαρέμι του είδους αυτού ορίζονται τα 500 με ιδιαίτερη έμφαση στο μήκος του ενυδρείου που είναι πολύ σημαντικό. Επομένως για να φιλοξενηθεί ένα χαρέμι (1 αρσενικό με 3+ θηλυκά)  χρειάζεται κατ’ ελάχιστον ενυδρείο με μήκος 170 cm και άνω καθώς χρειάζεται άφθονο χώρο κολύμβησης.

    Κοινωνική συμπεριφορά: To Aristochromis christyi χαρακτηρίζεται για την ιδιαίτερα επιθετική συμπεριφορά του. Είναι ένα αρπακτικό είδος και σε μεγάλο βαθμό μοναχικό στη φύση. Στο ενυδρείο θα πρέπει να φιλοξενηθεί μόνο του σε χαρέμι με ένα αρσενικό και αρκετά θηλυκά, ώστε να μοιράζεται η επιθετικότητα του αρσενικού.
     
    Διαχωρισμός φύλου: Το αρσενικό μετά την ενηλικίωση έχει μια έντονη μπλε λάμψη στο σώμα του που γίνεται ακόμα πιο έντονη όταν βρίσκεται σε περίοδο αναπαραγωγής. Επίσης η σκούρα λωρίδα στο σώμα του αρσενικού εξαφανίζεται κατά την περίοδο της αναπαραγωγής.
     
    Διακόσμηση ενυδρείου:  Αν θέλει κάποιος να φιλοξενήσει αυτό το είδος, θα πρέπει να φτιάξει το ενυδρείο του με πολύ άμμο και λίγες πέτρες οι οποίες όμως θα σχηματίζουν φωλιές και περάσματα. Οι πέτρες θα ήταν προτιμότερο να είναι ασβεστολιθικές, για να εξασφαλίσουμε την σκληρότητα του νερού που πρέπει να ζει. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι ένα ψάρι με μεγάλη κινητικότητα και πρέπει να του δώσουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χώρο κολύμβησης. Το φίλτρο του ενυδρείου θα πρέπει να είναι πολύ μεγάλο και αποτελεσματικό καθώς τα αρπακτικά ψάρια αυτού του μεγέθους δημιουργούν πολλά περιττώματα.

    Ζώνη Κολύμβησης: Θα κινηθεί σε όλη την περιοχή του ενυδρείου.

    Διατροφή: Ιχθυοφάγο ψάρι. Η διατροφή του στο ενυδρείο θα πρέπει να αποτελείται κυρίως από  τροφές με πρωτεΐνη ενώ μπορεί να συμπληρωθεί και με κάποιες κατεψυγμένες τροφές όπως μύδια γαρίδες κτλ.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο:  5-7 έτη 

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι:Το Aristochromis christyi είναι ιδιαίτερα επιθετικό ψάρι και χαρακτηρίζεται ως αρπακτικό. Για αυτό τον λόγο δε θα πρέπει να φιλοξενηθεί με μικρότερα ψάρια που χωρούν εύκολα στο στόμα του καθώς θα αποτελέσουν εύκολη λεία. Μπορεί ωστόσο να φιλοξενηθεί με ψάρια παρόμοιου μεγέθους που έχουν τις απαιτήσεις συνθηκών νερού όπως το Dimidiochromis, το Fossorochromis και το Champsochromis σε πολύ μεγάλα ενυδρεία.

    Υποείδη και υβρίδια: Δεν υβριδίζει εύκολα.

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η αναπαραγωγή στο ενυδρείο έχει παρατηρηθεί αλλά είναι αρκετά σπάνια. Η διαδικασία αναπαραγωγής του είναι παρόμοια με αυτή των υπόλοιπων κιχλίδων της λίμνης Μαλάουι. Ιδανικά για να αναπαραχθεί θα πρέπει να φιλοξενηθεί σε αρκετά μεγάλο ενυδρείο, μόνο με χαρέμι του είδους του, ενός αρσενικού και τουλάχιστον τριών θηλυκών. Επίσης θα πρέπει το ενυδρείο να διαθέτει πολλές κρυψώνες καθώς το αρσενικό μπορεί να επιτεθεί στα θηλυκά που δεν είναι ακόμα έτοιμα για αναπαραγωγή. Το αρσενικό θα εμφανιστεί και θα καθαρίσει την περιοχή όπου έχει επιλεγεί για ωοτοκία και θα τονίσει τα χρώματα του σώματός του προκειμένου να δελεάσει τα θηλυκά. Όταν ένα θηλυκό είναι δεκτικό, θα πλησιάσει την περιοχή ωοτοκίας και θα γεννήσει τα αυγά του σε πολλές παρτίδες, συλλέγοντας τα κατευθείαν στο στόμα της ώστε να τα προστατεύσει. Η θηλυκιά είναι στοματοεπωάζουσα όπως όλα τα είδη της λίμνης Μαλάουι. Το αρσενικό έχει βούλες σε σχήμα αυγού κάτω από το πρωκτικό του πτερύγιο και το θηλυκό έλκεται από αυτό. Όταν το θηλυκό προσπαθήσει να περισυλλέξει τα αυγά στο στόμα του, τότε το αρσενικό απελευθερώνει το σπέρμα του με αποτέλεσμα τα αυγά να γονιμοποιηθούν. Το θηλυκό μπορεί να μεταφέρει τον γόνο στο στόμα του για 3-4 εβδομάδες και δε θα τραφεί κατά την περίοδο αυτή. Μπορεί εύκολα να εντοπιστεί από το διογκωμένο στόμα της. Εάν το θηλυκό είναι υπερβολικά στρεσαρισμένο θα αφήσει πρόωρα τον γόνο ή θα τον φάει επομένως θα πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε το θηλυκό να μεταφερθεί σε ειδικό ενυδρείο μόνο του για να γεννήσει. Συνίσταται να περιμένουμε όσο το δυνατόν περισσότερο πριν μετακινήσουμε το θηλυκό, εκτός εάν  ενοχλείται από το αρσενικό. Το θηλυκό θα συνεχίζει να φυλάει τον γόνο για περίπου μία εβδομάδα μετά την γέννα και θα τον ρουφά κάθε φορά που αισθάνεται πως απειλείται.
     
    Γενικές πληροφορίες: Αποτελεί ίσως τον πιο αποτελεσματικό θηρευτή της λίμνης. Το Aristochromis christyi δεν είναι ευρέως διαδεδομένο στη λίμνη Μαλάουι και πρόσφατα προστέθηκε στην Κόκκινη Λίστα Απειλούμενων Ειδών της IUCN.  Αντίστοιχα δεν το βλέπουμε τόσο συχνά ούτε στο χόμπι του ενυδρείου. Το στόμα του μοιάζει με ράμφος και είναι ειδικά εξελιγμένο ώστε να κυνηγάει μικρά ψάρια μέσα από μικρές σχισμές, και έτσι πήρε το όνομά του. Μπορεί επίσης να εκτείνει το στόμα του προς τέσσερις πλευρές ταυτόχρονα και να καταπίνει τα θηράματα του. Εκτός από το κυνήγι ανάμεσα σε βράχους είναι πολύ αποτελεσματικός θηρευτής και σε ενέδρα. Πλησιάζει το υποψήφιο θήραμα πολύ αργά, ώστε να μη γίνει αντιληπτό, πολλές φορές κυλώντας στο πλάι, και χτυπά αστραπιαία από πλάγια θέση μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου.
     

     
    Πηγές και φωτογραφίες: 
    https://en.wikipedia.org
    https://www.seriouslyfish.com/
    https://www.cichlid-forum.com/
    https://www.fishbase.se/
    https://en.wikipedia.org/wiki/Aristochromis
     
    Συντάκτης: @Νίκος Γκογκάκης
    Επιμέλεια δημοσίευση: @marinos @SOTIRIS @AfricaTeam

    Astatotilapia aeneocolor

    By AfricaTeam, in Ψάρια γλυκού νερού, , 0 comments, 774 views
    Ήπειρος: Αφρική Λίμνες και Ποτάμια Αφρικής: Victoria Lake Τάξη: Cichliformes, Haplpochromines Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7) Κατηγορίες ενυδρείων: 130-200 lt
    Επιστημονικό Όνομα: Astatotilapia aeneocolor  (Greenwood, 1973)
    Κοινές Ονομασίες: Haplochromis aeneocolor, Yellow Belly Albert, Large-Mouth Albert
    Ελληνικό Όνομα: -
    Τάξη: Cichliformes
    Οικογένεια: Cichlidae
    Γένος: Haplochromis
     
    Μέγεθος: Το ψάρι αυτό φτάνει τo αρσενικό τα 12 εκατοστά μήκος και τα θηλυκά τα 8-9 εκατοστά. 
     
    Βιότοπος: Θα το συναντήσουμε και στην λίμνη Victoria πιθανός μετά από παρέμβαση των ανθρώπων άλλα κυρίως συναντάτε  στην λίμνη  George και κανάλι Kazinga (πιθανώς λίμνη Edward)
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 7,5 - 8.5 ( Ιδανικά: 7,8 )
    KH: 8 - 22 °dKH
    GH: ..10-25°dGH
    Θερμοκρασία: 25 - 28 °C ( Ιδανικά: 26 °C )
     
    Λίτρα: Τα ελάχιστα λίτρα ενυδρείου που μπορεί να φιλοξενηθεί ένα χαρέμι από το είδος αυτό είναι τα 200-250 λίτρα με ελάχιστο μήκος ενυδρείου τα 120 εκατοστά
     
    Κοινωνική συμπεριφορά: Το ψάρι αυτό ζει σε μεγάλα χαρέμια (1 αρσενικό με 4 θηλυκά ) διότι με αυτό τον τρόπο μοιράζεται η επιθετικότητα των αρσενικών προς τα θηλυκά ψάρια. Είναι απολύτως χωροκτητικά  ψάρια, και έτσι θα πρέπει να υπάρχουν πάρα πολλές πέτρες στο ενυδρείο μας και να τηρούμε τις αναλογίες σε αρσενικό με θηλυκά. Σε  πολύ μεγαλύτερα ενυδρεία είναι δυνατόν να φιλοξενήσουμε και παραπάνω από 1 αρσενικό.
     
    Διαχωρισμός φύλου: Τα αρσενικά του είδους με το που θα φτάσουν σε αναπαραγωγική ηλικία θα γίνουν πολύχρωμα όπως φαίνεται και στην φωτογραφία τα θηλυκά έχουν ασημί χρώμα.
     
    Διακόσμηση ενυδρείου:  Ο βυθός πρέπει να είναι από λεπτόκοκκη άμμο  γιατί τους αρέσει πολύ το σκάψιμο και να διαμορφώσουμε με ασβεστολιθικές πέτρες περάσματα και σπηλιές όπου θα κρύβονται όταν νοιώσουν ότι απειλούνται .
     
    Ζώνη Κολύμβησης: Τους αρέσει πολύ να κολυμπούν ανάμεσα στις πέτρες άλλα κολυμπούν με άνεση σε όλη την στήλη νερού του ενυδρείου.
     
    Διατροφή: Παμφάγο ψάρι θα τραφεί με όλες τις τροφές του εμπορίου.
     
    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο:  8-10 χρόνια.
     
    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Eίναι  προτιμότερο να είναι σε species ενυδρείο λόγω του oτι το αρσενικό είναι πολύ επιθετικό  άλλα πολύ χομπίστες τα τοποθετούν σε κοινωνικά ενυδρεία με  άλλα επιθετικά ψάρια, αλλά και με τα ανάλογα λιτρα.
     
    Υποείδη και υβρίδια: Μπορούν να γεννηθούν υβρίδια αν βάλουμε στο ενυδρείο θηλυκά ίδιου χρώματος από την λίμνη και γενικότερα όποιο είδος έχει ασημί θηλυκά καλό είναι να μην τα βάζουμε μαζί  Π.χ mwanza με yellow belly.
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη. Εφόσον το ζευγάρι εκ του χαρεμιού ζευγαρώσει, το θηλυκό θα κρατήσει τα αυγά στο στόμα του (στοματοεπωάζον) για περίπου 23 με 29 μέρες (ανάλογα το θηλυκό) μέχρι αυτά να αναπτυχθούν και να γίνουν γόνος. Μόλις γίνουν γόνος τότε τα αφήνει "φτύνει" ελεύθερα. Τα μικρά τις πρώτες 2-3 μέρες δεν θα τρέφονται κανονικά, αλλά θα τρώνε από τον λεκιθικό τους σάκο, και έπειτα θα αναζητήσουν τροφή.  Για αυτό καλό είναι να έχουμε έτοιμη τροφή για γόνο έτσι ώστε να μπορούν να τραφούν.
     
    Πηγές
    https://www.seriouslyfish.com/
    https://www.cichlid-forum.com/
    http://www.cichlidfish.com/
    Φώτο
    https://www.practicalfishkeeping.co.uk/

    Astronotus ocellatus (Agassiz, 1831)

    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Ουδέτερο (Ph=7), Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 400+ lt
    Επιστημονικό Όνομα: Astronotus ocellatus (Agassiz, 1831)
    Κοινές Ονομασίες: Oscar, Astronotus
    Ελληνικό Όνομα: Όσκαρ
    Τάξη: Cichliformes
    Οικογένεια: Cichlidae

    Μέγεθος: 25 - 35 εκατοστά (TL)

    Βιότοπος: Το συναντάμε σε βαθιά νερά του ποταμού Rio Supay στο Περού, του Rio Paraguay στην Βραζιλία, του Rio Orinoko στην Βενεζουέλα και του Rio Arauca στην Κολομβία. Πλέον συναντιούνται και στην Κίνα, στην Αυστραλία και στην Φλόριντα των Η.Π.Α..

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 6,5-7,5 (Ιδανικά 6,8-7)
    KH: -
    GH: 4-18°dGH (ιδανικά 8-10°dGH)
    Θερμοκρασία: 22-30°C (Ιδανικά 25-26°C)
    Λίτρα: 400 λίτρα για ένα ζευγάρι μόνο του το ελάχιστο.

    Κοινωνική συμπεριφορά: Στο βιότοπο που ζουν δεν σχηματίζουν κοπάδι, διαμένουν μεν το ένα κοντά στο άλλο αλλά το καθένα στην δική εδαφική του περιοχή. Είναι ειρηνικό ψάρι σε γενικές γραμμές, αλλά θα φάει ότι χωράει στο στόμα του και αυτό σημαίνει ακόμα και άλλα μικρότερα ψάρια. Έχει παρατηρηθεί πως τα Όσκαρ έχουν ξεχωριστούς χαρακτήρες και θα υπάρξουν κάποια αρκετά επιθετικά σε σημείο να πρέπει να κρατηθούν μόνα τους σε ένα ενυδρείο. Σημαντικός παράγοντας για το παραπάνω είναι φυσικά και τα λίτρα που θα προσφέρουμε στα ψάρια.

    Διαχωρισμός φύλου: Δεν είναι εύκολος εκτός κι αν τα δούμε κατά την πράξη αναπαραγωγής.

    Διακόσμηση ενυδρείου: Στον εγγενή βιότοπο τους τα Oscars συναντώνται σε ποταμούς αργής ροής κοντά σε σημεία όπου υπάρχει πολύ βαριά υδρόβια βλάστηση. Σημαντικό για αυτά τα ψάρια είναι ο άφθονος χώρος για κολύμπι. Σε μικρά ενυδρεία ο διάκοσμος δεν θα τα ευχαριστήσει, ενώ αντίθετα σε μεγάλα ενυδρεία θα μπορέσουν να δεχτούν μέχρι και φυτά, όπου σε γενικές γραμμές αναφέρεται πως δεν μπορούν να συνυπάρξουν μαζί με τα όσκαρ, καθότι τα ξεριζώνουν. Επειδή είναι πολύ καλοί άλτες το ενυδρείο πρέπει να έχει καπάκι. Η πολύ καλή φίλτρανση, αλλά και η χαμηλή σχετικά ροή νερού, είναι απαραίτητα στοιχεία που πρέπει να έχει το ενυδρείο τους.

    Ζώνη Κολύμβησης: Κυρίως στη μέση του ενυδρείου, αλλά και στα ανώτερα στρώματα. Στη φύση κυνηγούν έντομα που βρίσκονται είτε πάνω στην επιφάνεια του νερού είτε λίγο πάνω από αυτήν.

    Τροφή: Ως επί το πλείστον είναι σαρκοφάγο ψάρι, αλλά δεν θα αρνηθεί καρπούς και λαχανικά. Στη φύση τρέφεται από υδρόβια και μη έντομα, μικρότερα ψάρια και σπανιότερα με φυτά και καρπούς δέντρων που πέφτουν στα ποτάμια. Η τροφή τους εκτός της περιόδου αναπαραγωγής δεν θα πρέπει να περιέχει πολύ μεγάλο ποσοστό πρωτεΐνης.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Έως 18 χρόνια.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Η συγκατοίκηση δεν είναι αδύνατη με αυτά τα ψάρια, αλλά κάτω από προϋποθέσεις. Όπως προαναφέρθηκε, τρώνε μικρότερα ψάρια και αυτό σημαίνει ότι μπορούν να συγκατοικήσουν μόνο με παρόμοιου μεγέθους ειρηνικά ψάρια. Αυτό βέβαια προϋποθέτει μεγάλα ενυδρεία τα οποία καλό είναι να ξεπερνάνε τα 1000 λίτρα.

    Υποείδη και υβρίδια: Tiger Oscar, Velvet Cichlid και Μarble Cichlid. Από επιλεκτικές αναπαραγωγές υπάρχει και σε αλφική μορφή.

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Ωριμάζουν σεξουαλικά μετά το πρώτο έτος ηλικίας τους. Τα ζευγάρια που δημιουργούνται είναι και ζευγάρια ευ όρους ζωής εφόσον τους το επιτρέψουν οι συνθήκες. Στη φύση η αναπαραγωγή τους ξεκινάει με τις έντονες βροχοπτώσεις και την πτώση της θερμοκρασίας. Όταν θα δημιουργηθεί το ζευγάρι, καθαρίζουν μία πλατιά επίπεδη επιφάνεια την οποία ορίζουν ως περιοχή τους, και το θηλυκό εναποθέτει τα αυγά και το αρσενικό τα γονιμοποιεί. Όπως οι περισσότερες κιχλίδες, χαρακτηρίζονται για τα γονικά τους ένστικτά και προστατεύουν τόσο τα αυγά, από τα άλλα ψάρια) όσο και τους γόνους, μέχρι να αρχίσουν να κολυμπούν ελεύθερα. Τα αυγά εκκολάπτονται από την τέταρτη μέρα και αφήνονται σε ελεύθερη κολύμβηση μετά τις 6-7 μέρες. Τα νεαρά ψάρια πρέπει να τρέφονται συχνά με πλούσιες πρωτεϊνικά τροφές. Ζωντανή αρτέμια, ψιλοκομμένα bloodworms, δάφνια (ζωντανή ή κατεψυγμένη) αλλά και ψιλοκομμένη τροφή εμπορίου είναι ιδανική για το μεγάλωμα των μικρών.

    Γενικές πληροφορίες: Πρόκειται για ιδιαίτερα όμορφα αλλά και ενδιαφέροντα (από θέμα συμπεριφοράς) ψάρια. Βέβαια η ιδιότητά τους να είναι κυνηγοί αλλά κυρίως το τελικό τους μέγεθος, δημιουργεί την απαίτηση για πολλά λίτρα, οπότε δεν είναι εύκολα "προσβάσιμα" ψάρια για πολλούς χομπίστες. Σημαντικό επίσης είναι να γνωρίζουμε ότι τα πρώτα 20 εκατοστά του μήκους τους τα παίρνουν μέσα σε διάρκεια ενός ή και λιγότερου χρόνου, οπότε η λογική πως θα τα βάλουμε σε μικρό ενυδρείο και όταν μεγαλώσουν θα τα δώσουμε απορρίπτεται, καθότι μεγαλώνουν πολύ γρήγορα.
     
     

     

     

     

    Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από τον χρήστη kwstas_original

    Aulonacara baenschi (Nkhomo Benga)

    By AfricaTeam, in Ψάρια γλυκού νερού, , 0 comments, 222 views
    Ήπειρος: Αφρική Λίμνες και Ποτάμια Αφρικής: Malawi Lake Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7) Κατηγορίες ενυδρείων: 130-200 lt
    Επιστημονικό Όνομα: Aulonacara baenschi 
    Κοινές Ονομασίες: Nkhomo Benga Peacock 
    Ελληνικό Όνομα: Αυλονάκαρα
    Γενική κατηγορία: Cichlid 
    Τάξη: Cichliformes  
    Οικογένεια: Cichlidae 
    Γένος: Aulonacara 
     
    Βιότοπος: Το Aulonacara baenschi περιεγράφηκε από τους Meyer & Riehl το 1985. Είναι ενδημικό στη λίμνη Μαλάουι όπου είναι γνωστό από το Usisya,τον ύφαλο Nkhomo,τα νησιά Maleri και την Chipoka,όλα κατά μήκος της δυτικής ακτογραμμής της λίμνης. Κατοικεί στις λεγόμενες ενδιάμεσες ζώνες της λίμνης με βραχώδεις ακτές και αμμώδεις βυθούς με διάσπαρτα βράχια. Το νερό είναι συνήθως ρηχό (4-6 μέτρα) αν και έχουν βρεθεί μέχρι και σε βάθος 16 μέτρων. 
     
    Μέγεθος: Το αρσενικά φτάνουν το τελικό τους μέγεθος μέχρι τα 15 cm, ενώ το θηλυκά μέχρι τα 13 cm, αλλά στο ενυδρείο είναι σχετικά μικρότερα (13 και 10 εκατοστά). 
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 7,8-8,6 
    KH: 10-25 dKH 
    GH: 10-18 dHG 
    Θερμοκρασία: 22°C με 29°C (Ιδανικά 26 °C )
      
    Λίτρα: Το ελάχιστο 200 λίτρα για ένα χαρέμι (1 αρσενικό 3 θηλυκά) αλλά για μια ομάδα (1 αρσενικό 6 θηλυκά) τουλάχιστον 350 λίτρα. Θα πρέπει σε κάθε περίπτωση το ενυδρείο να έχει μήκος τουλάχιστον 120 εκατοστά.
       
    Κοινωνική συμπεριφορά: Το Aulonacara baenschi η αλλιώς Nkhomo Benga Peacock μπορεί να διατηρηθεί μόνο του αλλά τα πηγαίνει καλύτερα όταν διατηρείτε σε ομάδα που αποτελείτε από ένα αρσενικό και 6 θηλυκά σε ενυδρείο 350 λίτρων. Είναι φιλήσυχα ψάρια με το είδος τους, αρκεί όλα να είναι θηλυκά. Αν όμως το ενυδρείο είναι αρκετά μεγάλο και χωρίζεται σε περιοχές δεν υπάρχει πρόβλημα και για ακόμα ένα αρσενικό.  
      
    Διαχωρισμός φύλου: Είναι εύκολος. Τα αρσενικά είναι  πολύχρωμα με το πίσω μέρος των ραχιαίων και πρωκτικών πτερύγιων τους να είναι πιο αιχμηρό, ενώ τα θηλυκά έχουν πιο μονότονους χρωματισμούς, συνήθως καφέ με γκρι χρώμα και με σκούρες κάθετες ράβδους και στρογγυλεμένα πρωκτικά και ραχιαία πτερύγια. 
      
    Διακόσμηση ενυδρείου: Σωροί από βράχους θα πρέπει να περιτριγυρίζουν το ενυδρείο σχηματίζοντας σπηλιές και ανοιχτούς χώρους ανάμεσα τους όπως επίσης για το βυθό του ενυδρείου συνιστάται ψιλή άμμος. Καλό είναι να αποφεύγετε η θρυμματισμένη άμμος κοραλλιών ή το χαλίκι γιατί τα ψάρια καθαρίζουν τα βράγχια τους περνώντας την άμμο από αυτά και με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαν να τραυματιστούν. Δεν πειράζουν τα φυτά οπότε έχετε επιλογές όπως Vallisneria, Anubias η Sagittaria. 
     
    Ζώνη Κολύμβησης: Σε όλο το πλάτος και μήκος του ενυδρείου κατά προτίμηση στην μεσαία ζώνη.
      
    Τροφή: Είναι σαρκοφάγο ψάρι για αυτό και στην φύση τρέφεται με άλλα ψάρια, καρκινοειδή, όστρακα, ασπόνδυλα και πολλά άλλα. Η διατροφή κατά την αιχμαλωσία θα πρέπει να είναι υψηλή σε πρωτεΐνη. 
      
    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Με την κατάλληλη φροντίδα μπορεί να ζήσει έως και 10 χρόνια σε ένα υγιές ενυδρείο. 
      
    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Οι Μbunas δεν είναι καλοί συγκάτοικοι για αυτά τα φιλήσυχα ψάρια. Μπορούν να διατηρηθούν με Utaka όπως και με Haplochromis (Blue moorii, Cyrtocara moorii) Τo Sulphur-Crested Lithobate, ή το Red-top Aristochromis και το είδος Copadichromis. 
      
    Υποείδη και υβρίδια: Η συγκατoίκηση με άλλου είδους Aulonacara δημιουργεί σίγουρα υβριδισμό για αυτό καλό θα είναι να αποφεύγεται. 
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Τα αρσενικά γίνονται επιθετικά προς τα θηλυκά όταν είναι η περίοδος αναπαραγωγής για αυτό καλύτερα είναι να υπάρχουν 3 ως 6 θηλυκά για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο. Σε αυτή την περίοδο το αρσενικό θα εμφανίσει έναν έντονο χρωματισμό ώστε να προσελκύσει τα θηλυκά. Είναι δύσκολο να δεις μια αναπαραγωγή αυτού του είδους γιατί γίνεται κρυφά μέσα σε μια σπηλιά. Είναι στοματοεπωάζον ψάρι και το θηλυκό θα μεταφέρει στο στόμα της 20 ως 40 γόνους για 21 μέρες περίπου. Κατά την διάρκεια αυτή η θηλυκιά δεν θα μπορεί να φάει. Όταν μεγαλώσουν οι γόνοι και μπορούν να τραφούν, θα τα απελευθερώσει και αυτά θα κρυφτούν σε μικρά ανοίγματα στα βράχια μέχρι να γίνουν αρκετά μεγάλα για να επιβιώσουν. 
     
    Γενικές πληροφορίες:Η ποιότητα του νερού είναι υψίστης σημασίας, επειδή αυτές οι κιχλίδες είναι εξαιρετικά ευαίσθητες στην ποιότητα του νερού. Χρειάζεται μια αλλαγή νερού την εβδομάδα τουλάχιστον 30-50 % αλλά αυτό εξαρτάται και από το βιολογικό φορτίο του ενυδρείου σας.
    Το Aulonacara baenschi περιγράφηκε από τους Meyer & Riehl το 1985. Το όνομα του είδους baenschi είναι προς τιμήν του Δρ. Ulrich Baench που ίδρυσε την εταιρεία Tetra. Άλλα κοινά ονόματα με τα οποία είναι γνωστά περιλαμβάνουν  Benga Peacock,  Yellow Regal Peacock,  New Yellow Regal Peacock,  Yellow Peacock, Sunshine Peacock, Baensch's Peacock, Baenschi Peacock, Benga Yellow Peacock, Aulonocara Benga, Benga Aulonocara-Bunt Rellowbarsch. Η κιχλίδα από αυτήν την περιοχή ονομάζεται Yellow Regal Cichlid,Yellow Peacock Cichlid και  Sunshine Peacock Cichlid, έχει τον χρωματισμό που είναι ο πιο δημοφιλής. Είναι ένα βασικό κίτρινο παντού με μπλε απαλές κάθετες ρίγες. Το κάτω μισό του κεφαλιού είναι μπλε. Καλό είναι να αποφεύγεται το δυνατό φως στο ενυδρείο επειδή ενοχλεί αυτού του είδους τις κιχλίδες, γι' αυτό συνιστάται μια λάμπα μέτριου φωτισμού. 
      
    Πηγές 
    Προσωπική εμπειρία των μελών μας 
    https://animal-world.com/encyclo/fresh/cichlid/NkhomoBengaPeacock.php
    https://www.seriouslyfish.com/species/aulonocara-baenschi/
    http://akvaforum.no/profile.cfm?id=1162
     
    Συντάκτης @Taxiarchis
    Επιμέλεια δημοσίευση @marinos @AfricaTeam

    Aulonacara stuartgranti

    By AfricaTeam, in Ψάρια γλυκού νερού, , 0 comments, 706 views
    Ήπειρος: Αφρική Λίμνες και Ποτάμια Αφρικής: Malawi Lake Τάξη: Cichliformes, Haplpochromines Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7) Κατηγορίες ενυδρείων: 130-200 lt
    (Φώτο από το ενυδρείο του μέλους μας @christos efthimiou )
     
     
    Επιστημονικό Όνομα: Aulonacara stuartgranti
    Κοινές Ονομασίες: Malawi peacocks
    Ελληνικό Όνομα: παγώνι της λίμνης Malawi
    Τάξη: Cichliformes
    Οικογένεια: Cichlidae
    Γένος: Aulonocara 
     
    Γενικές πληροφορίες: Τα ψάρια αυτά αποτελούν από μόνα τους μια υποκατηγορία στην λίμνη Malawi. Δηλαδή έχουμε τα Μbuna τα Haplpochromines και τα Aulonaca.
    Στο προφίλ θα μιλήσουμε γενικά για τις Aulonacara και τα χαρακτηριστικά τους
    Η οικογένεια των Aulonaca είναι πολύ μεγάλη . Ενδεικτικά αναφέρουμε τις Aulonacara baenschi -,Aulonacara jacobfreibergi -Aulonacara masoni - Aulonacara saulosi -Aulonacara steveni - Aulonacara stuartgranti
    Την ονομασία τους την πήραν από τις αρχαιοελληνικές λέξεις αυλός =μουσικό όργανο και κάρα=κεφάλι, με αφορμή τις τρύπες που έχει σε αυτό για να αντιλαμβάνεται τις πιέσεις του νερού, έτσι ώστε να αποφεύγει τους θηρευτές, αλλά και να εντοπίζει τα θηράματα.
    Την ονομασία παγώνι της λίμνης την απέκτησε από τα εντυπωσιακά ιριδίζον χρώματα των αρσενικών στο κεφάλι, αλλά και σε πολλές περιπτώσεις σε όλο του το σώμα.

    Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε μέγεθος από 12 ως 15 εκατοστά, ενώ το θηλυκά είναι μικρότερα.

    Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Μαλάουι. Το συναντάμε σε όλη την λίμνη, στις ενδιάμεσες περιοχές, εκεί δηλαδή που τελειώνουν οι βράχοι και αρχίζουν οι αμμώδεις περιοχές.

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 7,6- 9
    KH: 10-12°dKH
    GH: 10+ °dGH
    Θερμοκρασία: 24-27°C
     
    Λίτρα: Το ελάχιστο που απαιτείται για ένα χαρέμι του ενός αρσενικού και 4 ως 6 θηλυκών είναι ένα ενυδρείο με ελάχιστο μήκος το ένα μέτρο και είκοσι εκατοστά. Η εμπειρία έχει δείξει ότι για να φιλοξενηθεί σωστά ένα χαρέμι απαιτούνται 200- 250 λίτρα, παρότι κάποιοι ερευνητές θέτουν τα ελάχιστα λίτρα αρκετά υψηλότερα.

    Κοινωνική συμπεριφορά: Τα Aulonacara είναι από τα ποιο ήσυχα ψάρια της λίμνης και μπορούν με επιτυχία να συμβιώσουν με πολλά ψάρια της λίμνης. Πρέπει όμως να αποφεύγεται τον συνδυασμό με τα Mbuna, γιατί εκνευρίζονται με τα ''περιοχικά'' ψάρια.
     
    Ιδανικοί συγκάτοικοι: Έίναι τα Cyrtocara τα Copadichromis και τα  Livingsronii σε μεγάλα ενυδρεία. Έχει αναφερθεί και ότι συγκατοικούν  αρκετά καλά και με τα Labidochromis caeruleus.
    Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι αρκετοί χομπίστες δημιουργούν ενυδρεία μόνο με αρσενικά για να χαίρονται τα υπέροχα χρώματα τους, άλλα χάνουν σε συμπεριφορές και σε ζευγαρώματα.
     
    Διαχωρισμός φύλου: Το αρσενικό όταν είναι ενήλικο είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από το θηλυκό σε αντίστοιχη ηλικία. Ακόμα, το αρσενικό απόκτα τα υπέροχα χρώματα του κατά την ενηλικίωση, ενώ το θηλυκό παραμένει γκρίζο ή καφέ ανοιχτό. Σε περίπτωση που έχουμε παραπάνω από ένα αρσενικό στο ενυδρείο και θηλυκά τότε τα χρώματα τα παίρνει μόνο το κυρίαρχο αρσενικό.
     
    Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως συμβαίνει με όλες τις Αφρικάνικες Κιχλίδες, λεπτόκοκκη άμμος και πέτρες είναι αυτό που χρειάζονται. Το σκάψιμο στην άμμο αποτελεί αγαπημένη συνήθεια του είδους, την οποία τα ψάρια χρησιμοποιούν και για να καθαρίζουν τα βράγχια τους. Οι πέτρες παρέχουν σπηλιές και περάσματα για να νοιώθουν τα ψάρια ασφάλεια και να υποχωρούν εκεί για προστασία. Άμμος και πέτρες είναι προτιμότερο να είναι ασβεστολιθικά για να μας βοηθήσουν να επιτύχουμε τις επιθυμητές σκληρότητες του νερού. Αν θέλουμε να βάλουμε κάποιο φυτό, αυτό θα πρέπει να είναι κάποιο ανθεκτικό είδος όπως anubia, vallisneria κλπ. Βέβαια έχουν την κακιά συνήθεια αν και δεν τρώνε τα φυτά να τα ξεριζώνουν.
     
    Ζώνη Κολύμβησης: Σε όλο το μήκος πλάτος και ύψος του ενυδρείου.
     
    Διατροφή: Παμφάγο ψάρι, το οποίο στο φυσικό του περιβάλλον τρέφεται με ασπόνδυλα και οστρακοειδή, ενώ στο ενυδρείο μας θα δεχθεί και τροφή χαμηλότερης περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη, καθώς και φυτικές τροφές και σπιρουλίνα.
     
    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8 χρόνια
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Τα Aulonacara είναι στοματοεπωάζοντα , πράγμα που σημαίνει ότι το θηλυκό κρατάει στο στόμα του τα γονιμοποιημένα αυγά μέχρι να εκκολαφθούν. Η αναπαραγωγή του είδους θεωρείται εύκολη αρκεί να τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες. Η λίμνη Μαλάουι είναι από τις πιο καθαρές λίμνες, έτσι η καλή ποιότητα του νερού με σωστές εβδομαδιαίες αλλαγές είναι σημαντική παράμετρος. Η αναλογία ενός αρσενικού με τρεις θηλυκές, οι κρυψώνες, καθώς και η ισορροπημένη διατροφή είναι παράγοντες που θα μας βοηθήσουν να την επιτύχουμε. Κατά την αναπαραγωγή το θηλυκό εναποθέτει γύρω στα 20 αυγά τα οποία θα τα γονιμοποιήσει ο αρσενικός. Μετά το θηλυκό θα πάρει τα γονιμοποιημένα αυγά στο στόμα του και θα τα επωάσει για περίπου 23 μέρες μέχρι να εκκολαφθούν. Απελευθερώνει συνήθως τα μικρά από το στόμα της όταν αυτά είναι 1cm.
     

    Aulonocara jacobfreibergi (JOHNSON, 1974)

    Ήπειρος: Αφρική Λίμνες και Ποτάμια Αφρικής: Malawi Lake Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7) Κατηγορίες ενυδρείων: 400+ lt
    Φωτογραφία από το ενυδρείο του μέλους μας @kokalo
     
    Επιστημονικό Όνομα: Aulonocara jacobfreibergi (JOHNSON, 1974)
    Κοινές Ονομασίες: Malawi Butterfly Peacock 
    Ελληνικό Όνομα: Αυλονάκαρα  πεταλούδα
    Γενική κατηγορία: Cichlid 
    Τάξη: Cichliformes  
    Οικογένεια: Cichlidae 
    Γένος: Aulonacara 
     
    Μέγεθος:  Είναι από τα μεγαλύτερα ψάρια του είδους. Το αρσενικά φτάνουν στο τελικό τους μέγεθος μέχρι τα 17 cm, ενώ το θηλυκά μέχρι τα 13- 15 cm .
     
    Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Malawi . Θα το συναντήσουμε σε διάφορες χρωματικές παραλλαγές  στο νότιο τμήμα της λίμνης όπως το Cape Maclear, το Otter Point, τα νησιά Mumbo και Domwe, τον κόλπο Monkey, και τον ύφαλο Makokala. Κατοικεί στις λεγόμενες ενδιάμεσες ζώνες της λίμνης με βραχώδεις ακτές και αμμώδεις βυθούς με διάσπαρτα βράχια. Το νερό είναι συνήθως ρηχό (4-6 μέτρα) αν και έχουν βρεθεί μέχρι και σε βάθος 16 μέτρων. 
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 7,8-8,6 
    KH: 10-25 dKH 
    GH: 10-18 dHG 
    Θερμοκρασία: 22°C με 29°C (Ιδανικά 26 °C )
      
    Λίτρα: Το ελάχιστο 250 λίτρα για ένα χαρέμι (1 αρσενικό 3 θηλυκά) αλλά για μια ομάδα (1 αρσενικό 6 θηλυκά) τουλάχιστον 350 λίτρα. Θα πρέπει σε κάθε περίπτωση το ενυδρείο να έχει μήκος τουλάχιστον 120 εκατοστά.
       
    Κοινωνική συμπεριφορά: Τα Aulonocara jacobfreibergi είναι φιλήσυχα ψάρια αν τηρούμε τους κανόνες των χαρεμιών. Αν  το ενυδρείο είναι αρκετά μεγάλο και χωρίζεται σε περιοχές μπορούμε να φιλοξενήσουμε και άλλα ειρηνικά Haps ή mbuna. Επίσης αν έχουμε σκοπό να το διατηρήσουμε σε all male tank  καλό θα ήταν να μην υπάρχει δεύτερο αρσενικό με τα ίδια χρώματα.
      
    Διαχωρισμός φύλου: Είναι εύκολος. Τα αρσενικά είναι  πολύχρωμα με το πίσω μέρος των ραχιαίων και πρωκτικών πτερύγιων τους να είναι πιο αιχμηρό, ενώ τα θηλυκά έχουν πιο μονότονους χρωματισμούς, συνήθως καφέ με γκρι χρώμα και με σκούρες κάθετες ράβδους και στρογγυλεμένα πρωκτικά και ραχιαία πτερύγια. 
      
    Διακόσμηση ενυδρείου: Σωροί από βράχους θα πρέπει να περιτριγυρίζουν το ενυδρείο σχηματίζοντας σπηλιές και ανοιχτούς χώρους ανάμεσα τους όπως επίσης για το βυθό του ενυδρείου συνιστάται ψιλή άμμος. Καλό είναι να αποφεύγετε η θρυμματισμένη άμμος κοραλλιών ή το χαλίκι γιατί τα ψάρια καθαρίζουν τα βράγχια τους περνώντας την άμμο μέσα από αυτά, και με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαν να τραυματιστούν. Δεν πειράζουν τα φυτά οπότε έχετε επιλογές όπως Vallisneria, Anubias η Sagittaria. 
     
    Ζώνη Κολύμβησης: Σε όλο το πλάτος και μήκος του ενυδρείου κατά προτίμηση στην μεσαία ζώνη.
      
    Τροφή: Είναι σαρκοφάγο ψάρι για αυτό και στην φύση τρέφεται με άλλα ψάρια, καρκινοειδή, όστρακα, ασπόνδυλα και πολλά άλλα. Η διατροφή κατά την αιχμαλωσία θα πρέπει να είναι υψηλή σε πρωτεΐνη. 
      
    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Με την κατάλληλη φροντίδα μπορεί να ζήσει έως και 10 χρόνια σε ένα υγιές ενυδρείο. 
      
    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Τα Μbunas δεν είναι καλοί συγκάτοικοι για αυτά τα φιλήσυχα ψάρια. Μπορούν να διατηρηθούν με Utaka όπως και με Haplochromis (Blue moorii, Cyrtocara moorii) Τo Sulphur-Crested Lithobate, ή το Red-top Aristochromis και το είδος Copadichromis. 
      
    Υποείδη και υβρίδια: Η συγκατoίκηση με άλλου είδους Aulonacara δημιουργεί σίγουρα υβριδισμό για αυτό καλό θα είναι να αποφεύγεται. 
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Τα αρσενικά γίνονται επιθετικά προς τα θηλυκά όταν είναι η περίοδος αναπαραγωγής για αυτό καλύτερα είναι να υπάρχουν 3 ως 6 θηλυκά για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο. Σε αυτή την περίοδο το αρσενικό θα εμφανίσει έναν έντονο χρωματισμό ώστε να προσελκύσει τα θηλυκά. Είναι δύσκολο να δεις μια αναπαραγωγή αυτού του είδους γιατί γίνεται κρυφά μέσα σε μια σπηλιά. Είναι στοματοεπωάζον ψάρι και το θηλυκό θα μεταφέρει στο στόμα της 20 ως 40 γόνους για 21 μέρες περίπου. Κατά την διάρκεια αυτή το θηλυκό δεν θα μπορεί να φάει. Όταν μεγαλώσουν οι γόνοι και μπορούν να τραφούν, θα τα απελευθερώσει και αυτά θα κρυφτούν σε μικρά ανοίγματα στα βράχια μέχρι να γίνουν αρκετά μεγάλα για να επιβιώσουν. 
     
    Γενικές πληροφορίες: Η ποιότητα του νερού είναι υψίστης σημασίας, επειδή αυτές οι κιχλίδες είναι εξαιρετικά ευαίσθητες στην ποιότητα του νερού. Χρειάζεται μια αλλαγή νερού την εβδομάδα σε ποσοστό τουλάχιστον 30-50% αλλά αυτό εξαρτάται και από το βιολογικό φορτίο του ενυδρείου σας.
    Καλό είναι να αποφεύγεται ο δυνατός φωτισμός στο ενυδρείο επειδή ενοχλεί αυτού του είδους τις κιχλίδες, γι' αυτό συνιστάται μια λάμπα μέτριας εντάσεως.
     

    Male από το Otter Point
     

    Female  Malawi Butterfly
     
    Πηγές και φωτογραφίες: 
    https://www.seriouslyfish.com/species/aulonocara-baenschi/
    https://animal-world.com/encyclo/fresh/cichlid/NkhomoBengaPeacock.php
    http://akvaforum.no/profile.cfm?id=1162
    Προσωπική εμπειρία των μελών μας 
     
     
    Συντάκτης: @marinos
    Επιμέλεια δημοσίευση:  @SOTIRIS @AfricaTeam
                  

    Balantiocheilos melanopterus (Bleeker, 1851)

    Ήπειρος: Ασία Τάξη: Cypriniformes Οικογένεια: Cyprinidae Εύρος Ph: Ουδέτερο (Ph=7) Κατηγορίες ενυδρείων: 400+ lt
    Επιστημονικό Όνομα: Balantiocheilos melanopterus (Bleeker, 1851), Barbus melanopterus, Puntius melanopterus
    Κοινές Ονομασίες: Bala Shark, Silver Shark, Tricolor Shark
    Ελληνικό Όνομα: Ασημένιος Καρχαρίας, Καρχαριάκι
    Τάξη: Cypriniformes
    Οικογένεια: Cyprinidae

    Μέγεθος: 33-35 εκατοστά

    Βιότοπος: Ασία: Mekong and Chao Phraya, Malay Peninsula, Sumatra and Borneo.

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 5,8-7,9 (Ιδανικά: 6,8)
    KH: -
    GH: 4-12°dGH (Ιδανικά: 8°dGH)
    Θερμοκρασία: 22-28°C (Ιδανικά: 25°C)
    Λίτρα: Το λιγότερο που μπορούμε να προσφέρουμε σε ένα κοπάδι είναι 600 λίτρα.

    Κοινωνική συμπεριφορά: Είναι κοπαδόψαρο και καλό θα ήταν να φιλοξενούνται 4-5 άτομα του είδους μαζί. Αν φιλοξενηθεί μόνο του θα γίνει επιθετικό προς τα άλλα ψάρια. Αν πάλι φιλοξενηθούν 2 άτομα θα γίνουν επιθετικά το ένα προς το άλλο. Είναι συνήθως ειρηνικό και παθητικό ψάρι, θα επιτεθεί όμως βίαια σε γαρίδες και σαλιγκάρια μιας και είναι μέρος της διατροφής στο φυσικό περιβάλλον του. Επίσης σημαντικό είναι να υπάρχει καπάκι στο ενυδρείο γιατί είναι δεινός "άλτης" και ενδέχεται να τον βρείτε στο πάτωμα!

    Διαχωρισμός φύλου: Δύσκολα γίνεται ο διαχωρισμός, συνήθως τα θηλυκά είναι μικρότερα από τα αρσενικά και η κοιλιά τους είναι ελαφρά πιο στρογγυλή από αυτή των αρσενικών.

    Διακόσμηση ενυδρείου: Απαιτείται μεγάλο ενυδρείο με αρκετό driftwood, αρκετούς βράχους και σημεία πυκνής βλάστησης όπως και αρκετός χώρος στο μέσο του ενυδρείου για κολύμπι.

    Ζώνη Κολύμβησης: Κολυμπάει κυρίως στο μέσον του ενυδρείου.

    Διατροφή: Στο φυσικό του περιβάλλον τρέφεται με φυτοπλαγκτόν, καρκινοειδή και μικρά σαλιγκάρια αλλά μπορούν να του δοθούν flakes, pellets, κατεψυγμένη τροφή, ζωντανή τροφή.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 6-8 χρόνια περίπου ίσως και 10 σε κάποιες περιπτώσεις.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Καλό θα ήταν να μην υπάρχουν συγκάτοικοι.

    Υποείδη και υβρίδια:

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Αυτό το είδος είναι πάρα πολύ μεγάλο για να μπορέσει να αναπαραχθεί μέσα σε ένα ενυδρείο. Μόνο μια φορά έχει καταγραφεί ότι αναπαράχθηκε σε ενυδρείο και αυτό όχι επίσημα.

    Γενικές πληροφορίες: Είναι είδος που τείνει να χαθεί (Endangered (EN) (A1ac) ) από τα ποτάμια της Ασίας όπως θα δείτε στον παρακάτω σύνδεσμο:
    http://www.iucnredli.../details/2529/0
     
     

     


    Η φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από τον Λιβανό Στέργιο και από τον χρήστη dimitrisjd

    Betta imbellis (Ladiges, 1975)

    Ήπειρος: Ασία Τάξη: Anabantiformes Οικογένεια: Osphronemidae Εύρος Ph: Ουδέτερο (Ph=7), Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 30-50 lt
    Επιστημονικό Όνομα: Betta imbellis (Ladiges, 1975)
    Κοινές ονομασίες: Crescent Betta, Peaceful Betta
    Ελληνικό Όνομα: -
    Τάξη: Anabantiformes
    Οικογένεια: Osphronemidae
     
    Μέγεθος: 5-6 εκατοστά.
     
    Βιότοπος: Ζει στην Ασία και συγκεκριμένα στα ρηχά νερά της Μαλαισίας, της νότιας Ταϊλάνδης και της βόρειας Σουμάτρα. Πληθυσμοί από διαφορετικές περιοχές εμφανίζουν διαφορετικούς χρωματισμούς και σχήματα. Κατοικεί σε ορυζώνες, βάλτους, ρυάκια και λίμνες τα οποία έχουν πυκνή βλάστηση, άμμο, λάσπη ή απορρίμματα φύλλων για υπόστρωμα και οι συνθήκες τους ποικίλουν ανάλογα με την εποχή. Πολλές φορές η περιεκτικότητα του νερού σε οξυγόνο είναι μικρή.
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 5,5-7 (Ιδανικά 6-7)
    KH: 5-19 °dKH

    GH: 5-19 °dGH

    Θερμοκρασία: 24 - 28°C

 (Ιδανικά 25-27°C)
     
    Λίτρα: Ένα ενυδρείο 40 λίτρων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ένα ζευγάρι ως species tank.
     
    Κοινωνική συμπεριφορά: Γενικά φιλήσυχο ψάρι το οποίο όμως δεν συνιστάται για κάθε κοινωνικό ενυδρείο.Είναι προτιμότερο να ζει σε species tank με ένα αρσενικό, εκτός αν το ενυδρείο είναι αρκετά μεγάλο και προσφέρει κάλυψη. Γενικά αν θέλουμε να αναπαράγουμε το είδος προτιμάται species tank για ένα ζευγάρι. Σε ενυδρείο με το σωστό στήσιμο μπορεί να συμβιώσει με άλλα ψάρια που δεν ανήκουν στην οικογένεια των λαβυρινθόψαρων, είναι φιλήσυχα και μικρά σε μέγεθος όπως κάποια μικρά Cyprinids και Loaches.
     
    Διαχωρισμός φύλου: Τα αρσενικά έχουν πιο έντονα χρώματα και πιο εντυπωσιακά και μεγάλα πτερύγια.
     
    Διακόσμηση ενυδρείου: Το Betta Imbellis χρειάζεται φυτεμένο ενυδρείο με πολλές κρυψώνες και σημεία με σκιά. Φυτά επιφάνειας αλλά και φυτά όπως οι Nymphaea, Cryptocoryne spp, Salvinia, Riccia , Microsorum και Taxiphyllum spp. καθώς και οι ρίζες ξύλων, οι κρυψώνες από καρύδες,σωλήνες,μικρές γλάστρες και τα αποξηραμένα φύλλα δημιουργούν το κατάλληλο περιβάλλον. Η φίλτρανση πρέπει να έχει χαμηλή ροή και το ενυδρείο χρειάζεται οπωσδήποτε καπάκι, γιατί τα Betta είναι εξαιρετικοί άλτες.
     
    Ζώνη κολύμβησης: Σε όλες τις ζώνες και κυρίως στο βυθό.
     
    Διατροφή: Τα ψάρια μεγαλωμένα σε αιχμαλωσία δέχονται συνήθως αποξηραμένες τροφές αλλά είναι σημαντικό να υπάρχει παροχή ποικιλίας κατεψυγμένων και ζωντανών τροφών για την σωστή ανάπτυξη και τους χρωματισμούς του ψαριού. Τάισμα 1 με 2 φορές την ημέρα σε ποσότητα που καταναλώνεται μέσα σε λίγα λεπτά. Προσοχή στο υπερβολικό τάισμα επειδή τα ψάρια της οικογένειας Betta δεν έχουν μέτρο και τρώνε υπερβολικές ποσότητες που τους προκαλούν προβλήματα.
     
    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Ζούνε 3 με 5 χρόνια.
     
    Ιδανικοί συγκάτοικοι: Όπως αναφέρθηκε, αν και είναι καλύτερα το είδος να ζει μόνο του, μπορεί να συμβιώσει με άλλα μικρά και φιλήσυχα ψάρια τα οποία δεν ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Προτείνονται σαν συγκάτοικοι ψάρια από την οικογένεια των Loaches και των Cyprinids, με προϋπόθεση να υπάρχει κατάλληλο στήσιμο.
     
    Υποείδη και υβρίδια: Τα Betta imbellis ανήκουν στην τεράστια οικογένεια του Betta Splendens (Μονομάχος) και παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες με αυτόν και κυρίως με την μορφή Plakat με την οποία πολλές φορές μπερδεύεται από τους χομπίστες σαν το ίδιο είδος. Για να επιτευχθούν κάποιοι χρωματισμοί το Betta Impellis υβριδίζει κάποιες φορές με το Betta Splendens και Smaragdina από τους εκτροφείς των ψαριών. Έτσι γεννιούνται ψάρια με χρωματισμούς που δεν υπάρχουν στην φύση.
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η αναπαραγωγή τους, η οποία σίγουρα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί εύκολη, είναι παρόμοια με των Μονομάχων (διαβάστε και το προφίλ του Betta Splendens για πρόσθετες πληροφορίες), αν και υπάρχουν κάποιες διαφορές. Για το ζευγάρωμα χρειάζεται ξεχωριστό ενυδρείο για το ζευγάρι, τουλάχιστον 30 λίτρων, εκτός αν υπάρχει ήδη ενυδρείο με δυο ψάρια μέσα. Δεν χρειάζονται κάποια ειδική προετοιμασία ή διαχωρισμό όπως γίνεται με τους μονομάχους. Η παροχή σωστών συνθηκών και μια διατροφή με μεγάλη ποικιλία κυρίως ζωντανών τροφών θα βοηθήσει πολύ. Ο αρσενικός δημιουργεί μια φωλιά στην επιφάνεια ανάμεσα από φυτά ή σε πλαστικό κυκλικό σωλήνα με φυσαλίδες και η θηλυκιά εμφανίζει μαύρες γραμμές πριν το ζευγάρωμα. Η θηλυκιά δεν συμμετέχει καθόλου στην δημιουργία τις φωλιάς ή την φροντίδα των γόνων, κάτι το οποίο αναλαμβάνει αποκλειστικά το αρσενικό μέχρι τα μικρά να αρχίσουν να κολυμπούν. Αντίθετα με τους μονομάχους τα Crescent Betta δεν συνηθίζουν να τρώνε τα μικρά τους , αλλά το σωστό και συστηματικό τάισμα τους κατά την περίοδο της αναπαραγωγής είναι σημαντικό για να αποθαρρυνθούν ακόμα περισσότερο. Τα ψάρια αναπαράγονται αγκαλιάζοντας το ένα το άλλο αρκετές διαδοχικές φορές. Ο αρσενικός μαζεύει τα αυγά που δημιουργούνται μετά από κάθε φορά. Συνιστάται η χρήση υποστρώματος τέτοιου που θα διευκολύνει τον πατέρα να βρει τα αυγά καθώς πέφτουν από την φωλιά (π.χ. χαλαζιακή άμμος και αφαίρεση των ξερών φύλλων κάτω από τη φωλιά και συνεχής χαμηλός φωτισμός στο σημείο της φωλιάς). Απαιτείται η χρήση καπακιού, το οποίο θα βρίσκεται πολύ κοντά στην επιφάνεια του νερού, τόσο ώστε να διατηρείται ζεστός ο ατμοσφαιρικός αέρας και να μπορεί να γίνει σωστή δημιουργία του λαβύρινθου του γόνου (αναπνευστικό όργανο όλων των λαβυρινθόψαρων που τους επιτρέπει να αναπνέουν τον ατμοσφαιρικό αέρα). Τέλος κάποιοι προτείνουν την αφαίρεση νερού από το ενυδρείο, τόσο όσο η στάθμη να πέσει 15-20 εκατοστά.Τα αυγά εκκολάπτονται σε 1-2 μέρες και αρχίζουν να κολυμπούν ελεύθερα μετά από 3-4 μέρες, αφού καταναλώνεται ο λεκιθικός σάκος. Ταΐστε τις πρώτες μέρες με infusoria και μετά με microworms και ναύπλιους artemia salina.Υπάρχουν αναφορές ότι η συστηματική κατανάλωση των τελευταίων δύο βλάπτει τα ψάρια και για αυτό συνιστάται τάισμα με μεγάλη ποικιλία τροφών σε μικρές ποσότητες, πολλές φορές την μέρα. Τέλος οι μεγάλες αλλαγές νερού στο ενυδρείο του γόνου μπορεί να αποβούν μοιραίες, για αυτό προτείνονται μικρές αλλαγές σε συστηματική βάση.
     
    Γενικές πληροφορίες: Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι οικογένεια Betta δεν υπάρχει καν αν και αποτελείται από τουλάχιστον 70 είδη με πολλές υποκατηγορίες.Το Betta Imbellis ανήκει στο σύμπλεγμα του κοντινού ξαδέρφου του Betta Splendens, χωρίς να έχει όμως το επιθετικό ταμπεραμέντο του. Στην Ελλάδα δεν είναι διαδεδομένο και λίγοι είχαν ποτέ την ευκαιρία να το δουν από κοντά. Έχει εκπληκτικά χρώματα, είναι ντροπαλό και χρειάζεται πολύ προσεκτική προσαρμογή, αλλά αν καλυφθούν οι απαιτήσεις του θα μας ανταμείψει με την συμπεριφορά του. Γενικά δεν είναι ευαίσθητο ψάρι και ζει σε ένα μεγάλο εύρος συνθηκών. Ένας πρόχειρος τρόπος για να το ξεχωρίσουμε από τα Plakat Betta Splendens είναι το ότι έχουν έντονο στα πτερύγιά τους κυρίως το κόκκινο και το μπλε και το καφέ ή μαύρο στο σώμα τους, αν και αυτό δεν επαληθεύει απόλυτα την γνησιότητα του ψαριού.
     
    αρσενικό:

     
    θηλυκό:

    πηγή: commons.wikimedia.org
     
    Το προφίλ δημιουργήθηκε από το χρήστη bbetta στα πλαίσια των εργασιών της BetTeam  

    Betta splendens (Regan, 1910)

    Ήπειρος: Ασία Τάξη: Anabantiformes Οικογένεια: Osphronemidae Εύρος Ph: Ουδέτερο (Ph=7), Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 30-50 lt
    Επιστημονικό Όνομα: Betta splendens (Regan, 1910)
    Κοινές Ονομασίες: Siamese fighting fish.
    Ελληνικό Όνομα: Μονομάχος
    Τάξη: Anabantiformes
    Οικογένεια: Osphronemidae

    Μέγεθος: 5 - 8 εκατοστά.

    Βιότοπος: Στην άγρια μορφή του ο μονομάχος ζει στην Νοτιοανατολική Ασία (Ινδονησία, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ, Μαλαισία κλπ) σε βάλτους και ορυζώνες με ρηχά μεν νερά (7-15 εκ.) αλλά όχι σε "λακκούβες νερού" όπως λέει ο μύθος. Οι ποσότητες νερού στους ορυζώνες και τους βάλτους ειναι μεγάλες και υπάρχει άφθονος χώρος.

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    Μεγάλο ρόλο παίζει η σταθερότητα των συνθηκών και η αποφυγή των απότομων αλλαγών τους.
    PH: 6-7,5 (Ιδανικά: 6,5-7,0)
    KH: -
    GH: 4-12°dGH (Ιδανικά: 5-8°dGH)
    Θερμοκρασία: 22-28°C (Ιδανικά: 25-26°C)
    Λίτρα: Ελάχιστα απαιτούμενα 20-25 λίτρα.

    Κοινωνική συμπεριφορά: Μοναχικό είδος που δεν προτιμά παρέα στο ενυδρείο του, ιδίως από άτομα του ίδιου είδους (μονομάχους) είτε αρσενικούς είτε θηλυκούς.

    Διαχωρισμός φύλου: Τα αρσενικά έχουν πιο έντονα χρώματα και μεγαλύτερα πτερύγια.
    Στα θηλυκά είναι ορατή μια μικρή άσπρη κουκκίδα στην κοιλιά της και πίσω από τα κοιλιακά πτερύγια, που είναι ο ωοαποθετήρας (ovipositor). Από εκεί γεννάνε τα αυγά τους.

    Διακόσμηση ενυδρείου: Ο μονομάχος αν και θεωρείται εύκολο ψάρι στη διατήρησή του, θέλει λίγη προσοχή στο στήσιμο του ενυδρείου του για να διατηρηθεί όντως με ευκολία. Κατ' αρχήν πρέπει να έχει καπάκι, γιατί είναι από τα ψάρια που πηδάνε εύκολα και ψηλά έξω από το νερό. Επειδή είναι τροπικό ψάρι χρειάζεται συγκεκριμένη θερμοκρασία στο νερό (23-28°C) που επιτυγχάνεται με χρήση θερμαντήρα.
    Τα μεγάλα πτερύγιά τους τους κάνουν αργούς και δυσκίνητους κολυμβητές και αν υπάρχει δυνατό ρεύμα νερού κάνει την κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη. Γι' αυτό το φίλτρο του ενυδρείου πρέπει να έχει μικρή ροή (δηλαδή να ανακυκλώνει 3-4 φορές μόνο, τα λίτρα νερού του ενυδρείου) και spraybar για σπάσιμο της ροής του νερού σε πολλά σημεία. Σε καλά φυτεμένο ενυδρείο, θα μπορούσε να διατηρηθεί και μόνο με απλό μικρό κυκλοφορητή.
    Πρέπει να υπάρχει απαραίτητα ένα κενό 2-3 εκατοστών ανάμεσα στην επιφάνεια του νερού και στο καπάκι για κάποια προστασία από τα πιθανά άλματα τους αλλά περισσότερο γιατί τα ψάρια ως Αναβαντίδες - Λαβυρινθόψαρα, επειδή ζουν σε νερό με λίγο οξυγόνο, έχουν ένα όργανο στον εγκέφαλο τους τον λαβύρινθο που τους επιτρέπει να αναπνέουν και ατμοσφαιρικό αέρα. Χωρίς πρόσβαση σε αυτόν είναι καταδικασμένα.
    Για το βυθό δεν υπάρχει ιδιαίτερη προτίμηση σε χαλίκι ή άμμο, αρκεί να είναι σε φυσικά χρώματα και να μη αντανακλά το φως και στρεσάρει το ψάρι.
    Τα ξύλα και τα φυτά ιδίως τα φυτά επιφανείας είναι μια χρήσιμη προσθήκη και για την ποιότητα του νερού αλλά και για την προσφορά τους ως κρυψώνες για τις στιγμές ξεκούρασης του ψαριού.
    Φυτά όπως Cryptocoryne cordata, Cryptocoryne crispatula, Cyperus helferi, Hygrophila difformis, Hygrophila corymbosa 'Siamensis', Limnophila sessiliflora, Pogostemon helferi, Rotala rotundifolia, και τα κλασικά, όλες οι Moss (Vesicularia), Ceratophyllum demersum, Egeria densa και Microsorum pteropus.
    Πολύ χρήσιμη προσθήκη είναι επίσης τα ξερά φύλλα από δέντρα όπως η καρυδιά, πλατάνι, αμυγδαλιά, δρυς (βελανιδιά), καστανιά μαζεμένα από καθαρό περιβάλλον χωρίς να έχουν πάνω τους περιττώματα πουλιών κλπ.
    Τα ξεπλένουμε και τα αφήνουμε να ξεραθούν καλά στον ήλιο, ή τα βάζουμε το φούρνο για λίγο, ή και τα σιδερώνουμε. Μια εύκολη λύση είναι ή αγορά Indian Almond leaves ή Catappa leaves από το e-bay.
    Τα ξερά φύλλα απελευθερώνουν στο νερό τανίνες που δρουν προληπτικά για την υγεία των ψαριών και μαλακώνουν ταυτόχρονα το νερό, κατεβάζοντας και την οξύτητα του (pH).
    Επίσης χρωματίζουν εύκολα το νερό και δημιουργούν το φαινόμενο blackwater όπως και στο φυσικό βιότοπο πολλών από τα άγρια είδη μονομάχων.

    Ζώνη Κολύμβησης: Συνήθως στην επιφάνεια αλλά εξερευνούν και περιπολούν συχνά σε όλα τα επίπεδα του ενυδρείου τους.

    Διατροφή: Είναι σαρκοφάγο ψάρι, στη φύση τρέφεται με έντομα και λάρβες κουνουπιών, στο ενυδρείο μπορούν να τραφεί με αποξηραμένες τροφές εμπορίου ειδικά για μονομάχους. Θα δεχτεί εκτός από τις αποξηραμένες, κατεψυγμένες 1-2 φορές την εβδομάδα (bloodworm, artemia, daphnia κλπ) και ζωντανές (grindal, artemia, daphnia κλπ), ακόμα και κουνούπια ή καλλιέργεια από λάρβες κουνουπιών. Οι μονομάχοι είναι επιρρεπείς στην δυσκοιλιότητα, γι'αυτό καλό είναι να ταΐζονται μια φορά την εβδομάδα με ζεματισμένο για λίγα λεπτά και αποφλοιωμένο αρακά, κομμένο στα τέσσερα για να μπορεί να το φάει το ψάρι.
    Προσέχετε να μη φαίνεται φουσκωμένο το ψάρι από το φαγητό και αποφεύγετε να ταΐζεται υπερβολική ποσότητα από κοινές τροφές όπως φυλλαράκι πελετάκια και αποξηραμένα κατεψυγμένα που μπορούν να διογκωθούν μαζί με το νερό μέσα στο στομάχι του ψαριού. Το μούλιασμα την ξηρής τροφής πριν το τάισμα θα μειώσει τις πιθανότητες για Bloating. Οι μονομάχοι μπορούν να μείνουν για μια εβδομάδα νηστικοί, αν έχουν ταϊστεί πριν τη νηστεία καλά.
    Τάισμα μία με δύο φορές την ημέρα. Μία φορά την εβδομάδα μούλιασμα της τροφής τους σε μερικές σταγόνες βιταμίνης.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 2-4 χρόνια (έχει αναφερθεί και 7 χρόνια).

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Οι μονομάχοι δεν ανέχονται στο χώρο τους άλλα ψάρια της οικογένειας Osphronemidae (όπως άλλοι μονομάχοι, Gοurami, Paradise fish κλπ) ενώ θα είναι το ίδιο επιθετικά σε όποιο ψάρι μοιάζει με του είδος τους πχ. τα ψάρια με μακριές ουρές, όπως τα guppy.
    Στη φύση δύο αρσενικά Betta δεν θα παλέψουν μέχρι θανάτου, αφού ο χαμένος θα υποχωρήσει και θα φύγει. Στο ενυδρείο όμως δεν υπάρχει χώρος για υποχώρηση, οπότε ο νικητής θα συνεχίσει να επιτίθεται συνήθως μέχρι να σκοτώσει τον χαμένο. Γι' αυτό δεν βάζουμε μαζί δύο αρσενικά σε ενυδρείο παρά μόνο αν είναι 180 λίτρα και πάνω, ή σε ενυδρείο με χωρίσματα ή σε πολύ καλά φυτεμένο ενυδρείο με πολλές κρυψώνες.
    Οι θηλυκές αναπτύσσουν μια ιεραρχία μεταξύ τους οπότε θα μπορούσαν να συμβιώσουν μερικές μαζί.
    Στη φύση τα θηλυκά μένουν μακρυά από τα αρσενικά εκτός της περιόδου αναπαραγωγής. Όταν μπουν μαζί σε ενυδρείο, τα αρσενικά συνήθως σκοτώνουν τα θηλυκά εκτός αν α) είναι αδέρφια και μεγαλωμένα από μικρά μαζί, β) είναι σε φάση αναπαραγωγής, γ) υπάρχει χώρισμα στο ενυδρείο, δ) το ενυδρείο είναι πολύ μεγάλο και πολύ καλά φυτεμένο έτσι ώστε να παρέχει κρυψώνες για το θηλυκό. Γι'αυτό συχνά πριν την αναπαραγωγή οι εκτροφείς ψαριών, χρησιμοποιούν ενυδρείο με τζαμένιο χώρισμα, έτσι ώστε να είναι ορατές οι θηλυκές από τον αρσενικό χωρίς να διακινδυνεύουν επίθεση, μέχρι να έρθει η ώρα που θα είναι έτοιμα τα ψάρια για αναπαραγωγή και να φύγει το χώρισμα.
    Σίγουρα οι μονομάχοι δεν πρέπει να συνυπάρχουν με άλλα ψάρια επιθετικά όπως κιχλίδες, ή ψάρια που έχουν τη συνήθεια να τσιμπάνε τα πτερύγια των άλλων (fin nippers), όπως τα Danios, Tetras και Barbs.
    Κάποιο είδος σαλιγκαριού θα ήταν ιδανικός συγκάτοικος σε μικρό ενυδρείο.
    Οι γαρίδες μικρού μεγέθους όπως οι Red cherry θέλουν προσοχή, ιδίως ο γόνος τους.
    Γενικότερα η επιτυχία της συμβίωσης του μονομάχου με άλλα ψάρια έγκειται στο ποσοστό επιθετικότητας του χαρακτήρα του κάθε μονομάχου ξεχωριστά.

    Υποείδη και υβρίδια:
    - Βάση του τύπου ουράς τους, Veil Tail (VT), Plakat (PK), Crowntail (CT), Half Moon (HM), Deltas (D) & Super Deltas (SD), Double Tail (DT), Combtail, Rosetail & Feathertail, Round Tail, Half Sun, Over Halfmoon (OHM), Spade Tail
    - Βάση του σχεδίου τους
    Solid, Cambodian or Bi-Coloured, Butterfly, Marble, Piebald, Mask, Dragon, Multicolour,
    Βάση του χρωματισμού τους
    Red, Blue, Green, Wild-Type, Cellophane/Pastel, Opaque, Yellow & Pineapple, Orange, Orange Dalmatian, Black,
    Purple, Mustard Gas, Chocolate, Copper, Albino
    - Ιδιαίτερου σχεδίου ή χρώματος που δεν υπάγεται σε κάποια από τις πιο πάνω κατηγορίες.

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η αναπαραγωγή τους είναι μια μακρόχρονη και επίπονη διαδικασία. Το ζευγάρι δεν πρέπει να είναι πάνω από 1 έτους σε ηλικία. Χρειάζεται καλή προετοιμασία με πολύ καλής ποιότητας νερό και καλή φρέσκια τροφή για 2-3 εβδομάδες, πριν μπουν μαζί τα δύο ψάρια. Το συχνό φρεσκάρισμα του νερού, τα ξερά φύλλα σαν τα Catappa και τα bloodworms για τροφή είναι ένα παράδειγμα.
    Το επόμενο βήμα είναι το στήσιμο ενός 40λιτρου ενυδρείου με 10-15 εκ ύψος νερού με ένα απλό αλλά καλά στρωμένο αερόφιλτρο για φίλτρανση. Συνιστάται "γυμνός βυθός" στο ενυδρείο και η άμμος ή το χαλίκι, δεν είναι επιθυμητά καθώς θα χάνονται αυγά σε αυτά.
    Προσθέτουμε πυκνά αληθινά φυτά (θα κρατήσουν σε καλή κατάσταση το νερό όταν θα μείνει εκτός λειτουργίας το φίλτρο), μερικά ξερά φύλλα, να επιπλέει ένα κομμένο στη μέση πλαστικό ποτηράκι.
    Ένα θερμαντήρα ρυθμισμένο στους 27°C.
    Μεταφέρουμε σε αυτό τον αρσενικό από το ενυδρείο του, με μισής ώρας προσαρμογής τουλάχιστον και τον αφήνουμε για μία μέρα να συνηθίσει το νέο περιβάλλον.
    Πλησιάζουμε το ενυδρείο της θηλυκιάς έτσι ώστε να βλέπει το ένα ψάρι το άλλο.
    Ο αρσενικός θα αρχίσει το Flaring και να χτίζει τη φωλιά κάτω από το κομμένο ποτηράκι και η θηλυκιά θα πρέπει να είναι ήδη γεμάτη αυγά.
    Αν δεν είναι, θα την αφήσουμε μέχρι να γεμίσει και θα καταλάβουμε ότι είναι έτοιμη όταν θα δούμε κάθετες ραβδώσεις στο σώμα της.
    Όταν είναι έτοιμη και η φωλιά θα μεταφέρουμε με καλή προσαρμογή και τη θηλυκιά στο 40λιτρο.
    Στην αρχή θα έχουν αψιμαχίες. Εδώ θα χρειαστούν τα φυτά για παροχή κρυψώνας σε αυτόν που θα τις φάει (ίσως είναι και το αρσενικό).
    Μπορεί να χρειαστούν ώρες έως και μέρες μέχρι να ολοκληρώσουν τα καθήκοντα τους.
    Αν φανεί ότι τα πράγματα αγριεύουν πολύ, χωρίστε τα ψάρια.
    Συνήθως το ζευγάρωμα γίνεται από αμέσως έως και σε 1-2 μέρες.
    Όταν γίνει το αρσενικό θα μαζέψει τα αυγά και θα τα βάλει στη φωλιά.
    Θα ζευγαρώσουν μερικές φορές ακόμα και μόλις βεβαιωθείτε ότι η θηλυκιά είναι άδεια από αυγά, μεταφέρετε την στο ενυδρείο της για να ηρεμήσει.
    Μη την αφήσετε στο ενυδρείο γιατί κινδυνεύει.
    Το αρσενικό θα μείνει να προσέχει τη φωλιά μέχρι να σκάσουν τα αυγά χωρίς ούτε να τρέφεται καν.
    Θα τα αερίζει, θα απομακρύνει τα αγονιμοποίητα, θα μαζεύει όσα πέφτουν και θα τα ξαναβάζει στη θέση τους κλπ
    Κάποιοι πρωτάρηδες μπαμπάδες ίσως φάνε τα αυγά ή το γόνο.
    Αν γίνει κάτι τέτοιο αντιληπτό, απομακρύνετε και τον πατέρα από το ενυδρείο.
    Τα αυγά θα σκάσουν μετά από 48 ώρες. Θα δείτε τις ουρίτσες να κρέμονται από τη φωλιά και ο πατέρας θα πιάνει και θα επιστρέφει στη θέση του όποιο μικρό πέσει.
    Μέσα στην επόμενη μέρα, ο γόνος θα έχει ενδυναμωθεί τόσο όσο να μένει στη φωλιά.
    Μόλις καταναλώσουν όλο το λεκιθικό του σάκο και αρχίσουν να κολυμπάνε ελεύθερα, μπορεί να επιστρέψει ο πατέρας στο ενυδρείο του.
    Τώρα αρχίζει το τάισμα με infusoria και μετά από μερικές μέρες με νεοεκκολαφθείσα αρτέμια.
    Θα χρειαστούν καθημερινές αλλαγές νερού λόγω του συχνού ταΐσματος, με προσοχή στο χειρισμό για να μη χαθεί γόνος. Το νερό της αλλαγής πρέπει να είναι ίδιων παραμέτρων (pH, gH, θερμοκρασία) με του ενυδρείου.
    Θα ζήσουν μαζί για 2-4 μήνες και θέλουν καθημερινή φροντίδα πριν πάνε πια στα νέα ενυδρεία τους.

    Αναπαραγωγή Μονομάχων - A' Μέρος
    Αναπαραγωγή Μονομάχων - B' Μέρος

    Γενικές πληροφορίες: Το Betta Splendens είναι αποτέλεσμα επιλεκτικών αναπαραγωγών.
     
     

     
     
     
     

    Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον χρήστη stormtrooper

    Black moor (oranda goldfish)

    Ήπειρος: Ασία Τάξη: Cypriniformes Οικογένεια: Cyprinidae Εύρος Ph: Ουδέτερο (Ph=7) Κατηγορίες ενυδρείων: 130-200 lt
    (φωτογραφία από το διαδίκτυο)
     
    Επιστημονικό Όνομα: Goldfish oranda black moor
    Κοινές Ονομασίες: Black Moor Goldfish
    Ελληνικό Όνομα: -
    Τάξη: Cypriniformes
    Οικογένεια: Cyprinidae
    Ομάδα : fancy
     
    Μέγεθος: Τελικό μέγεθος των ψαριών είναι 20 πόντοι
     
    Βιότοπος:  Κίνα και Ιαπωνία. Πλέον συναντάται σχεδόν σε όλο τον κόσμο.
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH: 6,5-7,5 
    KH: -
    GH: 5-25°dGH ( Ιδανικά: 12-18°dGH )

    Θερμοκρασία: 10-23°C (Ιδανικά 18-23°C)
     
    Λίτρα: Πρόκειται για πολύ κοινωνικά ψάρια. Αυτό σημαίνει πως θα ήταν προτιμότερο να διατηρούνται σε ομάδα πάνω των 3 ατόμων . Για κάθε χρυσόψαρο ορίζονται τα 30-40 λίτρα (δηλαδή ενυδρείο 120-150 λίτρων). Τα παραπάνω λίτρα είναι τα minimum θεμιτά, αλλά αν θέλουμε να ορίσουμε την απόλυτα minimum διάσταση ενυδρείου, τότε θα μπορούσαμε να πούμε τα 100 λίτρα για δύο χρυσόψαρα, με την ελάχιστη δυνατή διακόσμηση που θα περιλαμβάνει όμως και κάποια σκληρά φυτά που θα χρησιμεύουν σαν κρυψώνες  και πάρα πολύ καλή φίλτρανση.

    Κοινωνική συμπεριφορά: Ειρηνικό και φιλήσυχο ψάρι αλλά και πολύ λαίμαργο, που δεν θα διστάσει να καταπιεί ότι χωράει στο στόμα του.

    Διαχωρισμός φύλου: Δύσκολος αλλά όχι και αδύνατος. Μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε από το σχήμα του πρωκτού τους. Ο προεξέχων πρωκτός υποδηλώνει θηλυκό χρυσόψαρο ενώ ο επίπεδος το αρσενικό. Τα θηλυκά είναι ποιο στρουμπουλά από ότι τα αρσενικά και τα πλαϊνά πτερύγια των αρσενικών είναι ποιο στενά και είναι οδοντωτά σε όλο το μήκος των πτερυγίων. Επίσης λέγεται πως τα αρσενικά, περισσότερο εμφανώς κατά την περίοδο της αναπαραγωγής, εμφανίζουν όζους (μικρά καρούμπαλα σαν σπυράκια) στα θωρακικά πτερύγια και στο κάλυμμα των βραγχίων τους. Τέλος τα θηλυκά μπορεί να έχουν πιο πλατύ σώμα και τα αρσενικά πιο στενόμακρο.

    Διακόσμηση ενυδρείου: Πρόκειται για ψάρι χωρίς "ευγενικές" διαθέσεις. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως το "γουρούνι των ενυδρείων" λόγω καταστροφής του διακόσμου και πολλών αποβλήτων. Στην ουσία χρειάζεται βαριά αντικείμενα, όπως πέτρες και μεγάλα κομμάτια ξύλων ενώ τα φυτά με μαλακό φύλλωμα ενδέχεται να τα φάει. Η προσομοίωση του φυσικού τους περιβάλλοντος με πέτρες και ξύλα που να έχουν πιάσει πράσινη άλγη είναι η πιο επιθυμητή. Σημαντικότερο όμως είναι να υπάρχει άφθονος χώρος για κολύμπι αφού πρόκειται για κινητικά ψάρια. Φυτά που ενδέχεται να επιβιώσουν σε ένα ενυδρείο με χρυσόψαρα είναι τα Java Fern (Microsorum Pteropus), Anacharis (Egeria Densa), Moss, Sword plants, Anubias και Cryptocorines. Επίσης ο βυθός πρέπει να είναι είτε ανοιχτόχρωμη άμμος, είτε ψιλόκοκκο χαλίκι, καθότι αρέσκονται να ανακατεύουν τον βυθό για να βρουν την τροφή τους. Απαραίτητη είναι και η πολύ καλή φίλτρανση του ενυδρείου, όχι τόσο από θέμα ροής, όσο από θέμα βιολογίας, καθότι όπως προαναφέρθηκε πρόκειται για ψάρι που βγάζει αρκετά απόβλητα, κυρίως το καλοκαίρι όπου ανεβαίνουν οι θερμοκρασίες και αυξάνεται και ο μεταβολισμός τους. Επίσης πρέπει να γνωρίζουμε ότι το ενυδρείο πρέπει να έχει καπάκι, καθότι συνηθίζουν να πηδάνε κι εκτός νερού.

    Ζώνη Κολύμβησης: Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του ενυδρείου.

    Διατροφή: Παμφάγο ψάρι. Μπορούν να αναφερθούν φρέσκες τροφές χαμηλές σε σάκχαρα και άμυλο όπως για πρωτεΐνη οι γαρίδες, στρείδια, καβούρια, κυδώνια, λαχανικά όπως τα μπιζέλια και τα πράσινα φασολάκια, χόρτα όπως το σπανάκι, γογγύλια, λάχανο κλπ. Επίσης περιστασιακά με ζωντανή τροφή όπως σκουλήκια, σαλιγκάρια, μικρά έντομα και υδρόβια φυτά (π.χ. duckweed, azolla ή salvinia) και άλγη. Επίσης στο εμπόριο υπάρχουν πολλές τροφές ειδικές για τα χρυσόψαρα.
    Πολύ σημαντικό είναι να αποφεύγεται το τάισμα με τροφή που δεν βυθίζεται αμέσως αφού όταν καταπίνουν αέρα μαζί με την τροφή τους προκαλεί σοβαρά προβλήματα στο πεπτικό σύστημα.
    Τα fancy χρυσόψαρα που διατηρούνται συνήθως στα ενυδρεία έχουν ευαίσθητο πεπτικό σύστημα και γι' αυτό δεν πρέπει να παραταΐζονται και καλύτερα να προτιμούνται τροφές που έχουν χαμηλά ποσοστά πρωτεΐνης. σακχάρων και αμύλου, όσο μεγαλώνουν ηλικιακά τα ψάρια.
    Τα χρυσόψαρα έχουν διαφορετικό στομάχι από τα άλλα ψάρια. Είναι υποτυπώδες και μοιάζει περισσότερο με ένα μακρύ έντερο όπου δεν κρατάει την τροφή και σε μια ώρα μπορούν να εμφανιστούν το απόρριμμα του. Ως εκ τούτου όλη μέρα "πεινάει" και "ζητιανεύει" φαγητό. Εμείς δεν πρέπει να παρασυρόμαστε, αλλά να του δίνουμε μόνο την ποσότητα φαγητού που πρέπει. Αν παρατηρούμε να του κρέμονται μακριά απορρίμματα σημαίνει ότι το παραταΐσαμε. Τάισμα λοιπόν 2-3 φορές την ημέρα με τροφή όση χωράει το στόμα τους γεμάτο. Τα νέα ψάρια μέχρι ενός έτους, τάισμα με τροφή πλούσια σε πρωτεΐνη για καλύτερη ανάπτυξη. Για τα ψάρια που διατηρούνται σε λίμνη, όταν πέφτει η θερμοκρασία κάτω από 10°C, το τάισμα πρέπει διακόπτεται.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Στην φύση και σε τεχνητές λίμνες μπορούν να ζήσουν μέχρι και 40 χρόνια. Στα ενυδρεία δύσκολα μπορούν να ξεπεράσουν τα 20 χρόνια ζωής, ανάλογα πάντα με τις συνθήκες και τις ανέσεις που τους προσφέρουμε.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Πρόκειται για ημιτροπικά ψάρια, ή αλλιώς ψάρια κρύου νερού. Αυτό σημαίνει πως παρόλο το μεγάλο εύρος τιμών θερμοκρασίας που μπορούν να ζήσουν, δεν πρέπει να τα βάζουμε με τροπικά ψάρια. Είναι απαραίτητο για την υγεία των ψαριών, οι θερμοκρασίες τον χειμώνα να βρίσκονται κοντά στου 10-15°C και το καλοκαίρι κοντά στους 23°C. Με άλλα λόγια τα χρυσόψαρα κρατούνται σε species ενυδρεία ώστε να μπορέσουν να αναπτύξουν σωστή κοινωνική συμπεριφορά μεταξύ τους και να χαίρουν υγείας.
    Κάποιοι  κακώς τα προτείνουν με πλεκόστομα ψάρια (κυρίως το Common Pleco-Pterygoplichthys pardalis) καθότι εκτός των διαφορετικών συνθηκών νερού, τα pleco (καθότι ως επί το πλείστο νυκτόβια ψάρια) μπορούν να βεντουζάρουν την νύχτα πάνω στο σώμα των χρυσόψαρων και να τους καταστρέψουν την προστατευτική μεμβράνη. Θα μπορούσαν να συγκατοικήσουν και με σαλιγκάρια, αλλά ενδέχεται μεγάλα σαλιγκάρια, όπως τα Apple Snails, να δημιουργήσουν το ίδιο πρόβλημα με αυτό των pleco.

    Υποείδη και υβρίδια: Veil Tail, Ryunkins (Ryukin), Orandas, Telescope, Moors, Fan Tail, Bubble-Eye, Celestial, Pearlscale, Hamanishiki/Crown Pearlscale, Demekin, Eggfish, Lionhead, Ranchu, PomPom, Wakin, Jikin, Tosakin, Man-yu

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Τα χρυσόψαρα μπορούν να είναι σεξουαλικά ενεργά στην ηλικία των 2 ετών, ενδέχεται όμως κάποια να ωριμάσουν νωρίτερα . Είναι ωοτόκα και μπορούν να γεννήσουν, ανάλογα το είδος και την ηλικία, πάνω από 10.000 αυγά. Η αναπαραγωγική διαδικασία των χρυσόψαρων ξεκινάει την άνοιξη όταν ανεβαίνει η θερμοκρασία και αυξάνεται η τροφή τους. Τα θηλυκά ψάρια εναποθέτουν τα αυγά τους και στην συνέχεια τα αρσενικά τα γονιμοποιούν. Εφόσον μιλάμε για ενυδρεία, καλό είναι να απομακρύνονται τα αυγά από το κυρίως ενυδρείο, καθότι τα ενήλικα χρυσόψαρα θα κυνηγήσουν και θα φάνε τους γόνους. Σε μεγάλα ενυδρεία με σωστή διακόσμηση και φυτά ή σε λίμνες μπορούμε να αφήσουμε τα αυγά και είναι σίγουρο πως θα σωθούν αρκετά από αυτά.
    Τα αυγά χρειάζονται 48 έως 72 ώρες για να εκκολαφθούν. Το τάισμα των μικρών πρέπει να είναι τακτικό με πρωτεϊνικές τροφές (όπως η αρτέμια). Μέσα σε μία εβδομάδα θα έχουν αποκτήσει την σωματοδομή των χρυσόψαρων, αλλά η τελική διαμόρφωση και τα χρώματά τους θα πραγματοποιηθεί σε έναν χρόνο.

    Γενικές πληροφορίες: Τα Black Moor ξεχωρίζουν από τα τηλεσκοπικά τους μάτια . Όμως παρ΄ ότι έχουν τόσο μεγάλα μάτια η όραση τους δεν είναι καλή. Λόγο του στρογγυλεμένου σώματος του δεν μπορεί να κολυμπήσει γρήγορα και για αυτό πρέπει να αποφεύγετε ο συνδυασμός τους  με γρήγορα ψάρια. Σε μεγάλες ομάδες άνω των 6 ψαριών έχει παρατηρηθεί ότι σχηματίζουν κοπάδι. 
     
     
    Πηγές : 
    fishkeepingworld.com/
    en.wikipedia.org/wiki/Telescope_(goldfish)
     
    Συντάκτης : @marinos
  • Πρόσφατες Προσθήκες Προφίλ

    Parachromis managuensis (Günther, 1867)

    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7), Ουδέτερο (Ph=7), Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 250-300 lt, 400+ lt
    Φωτογραφία από το ενυδρείο του μέλους @Force
     
     
    Επιστημονικό Όνομα : Parachromis managuensis (Günther, 1867)
    Κοινές Ονομασίες : Jaguar, Guapote, Aztec cichlid
    Ελληνικό Όνομα : Τζάγκουαρ
    Γενική Κατηγορία : Cichlid
    Τάξη : Cichliformes
    Οικογένεια : Cichlidae
     
    Γένος :  Parachromis
     
    Βιότοπος : Κατάγεται από την Ανατολική Κεντρική Αμερική. Ονδούρα ( ποταμός Ulua), Νικαράγουα, Κόστα Ρίκα (ποταμός Matina). Έχει εισαχθεί σε όλη την Κεντρική Αμερική, στις ΗΠΑ (και την Χαβάη) αλλά και στις Φιλιππίνες και την Σιγκαπούρη.
     
    Μέγεθος : Σε αιχμαλωσία μέχρι 30 εκ. Στην φύση σχεδόν διπλάσιο.
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH : 6 - 8
    KH : 4 - 10°dKH
    GH : 6 - 18°dGH
    Θερμοκρασία : 23 - 26 °C 
     
    Λίτρα : 350+ για ένα και μόνο ψάρι (Σε τελικό μέγεθος απαιτεί εμβαδό 1,20x0,6 τουλάχιστον) . Αν έχουμε σκοπό να προσθέσουμε και άλλα ψάρια τότε θα χρειαστούμε πραγματικά μεγάλο ενυδρείο.
     
    Κοινωνική συμπεριφορά : Κλασσική μεγάλη κιχλίδα. Επιθετική με ίδιου και μεγαλύτερου μεγέθους κιχλίδες. Οτιδήποτε μικρότερο αντιμετωπίζεται σαν τροφή. Έντονα χωροκτητικό είδος. Ακόμα και το θηλυκό κινδυνεύει, αν δεν είναι έτοιμο να αναπαραχθεί και ο αρσενικός έχει τέτοιες επιθυμίες.
     
    Διαχωρισμός φύλου : Τα θηλυκά είναι μικρότερα και πιο στρογγυλεμένα, ενώ τα αρσενικά έχουν μακριά ουριαία και ραχιαία πτερύγια και πιο έντονο χρωματισμό.
     
    Διακόσμηση ενυδρείου : Άμμος, λάσπη, πέτρες, ξύλα. Στην φύση εντοπίζονται σε ποικιλία βιοτόπων από ζεστά στάσιμα με χαμηλή οξυγόνωση νερά, μέχρι καθαρότερα νερά. Πρόκειται για μια δυνατή κιχλίδα που απαιτεί καλής ποιότητας νερό με εξαίρεση το οξυγόνο.
     
    Ζώνη Κολύμβησης : Σε όλο το ενυδρείο
     
    Διατροφή :Θηρευτής. Σαρκοφάγο στην φύση . Στο ενυδρείο θα δεχτεί την ξηρή τροφή σαρκοφάγων σε pellet, όπως και κατεψυγμένες τροφές, γαρίδα και μύδι . Μην τους δίνεται ζωντανά ψάρια για τροφή. Ο κίνδυνος μεταφοράς παρασίτων είναι μεγάλος.
     
    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο : 15 χρόνια
     
    Ιδανικοί Συγκάτοικοι : Wolf cichlid (σε 4-5 κυβικά ενυδρείο, υπό προϋποθέσεις και με πολύ μεγάλες πιθανότητες να πεθάνει το Jaguar), Midas cichlid και γενικά παρόμοιου μεγέθους αρπακτικά.
     
    Υποείδη και υβρίδια : δεν έχουν αναφερθεί.
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο : Για να βγάλετε ζευγάρι προτείνετε να αγοράσετε 6 ανήλικα ψάρια και να περιμένετε να προκύψει ζευγάρι. Όταν φτάσει σε ηλικία αναπαραγωγής το ζευγάρι θα καθαρίσει μια πέτρα όπου η θηλυκιά θα εναποθέσει σειρές από αυγά και ο αρσενικός θα τα γονιμοποιήσει. Η μητέρα αναλαμβάνει τον αερισμό/καθαρισμό των αυγών με τον αρσενικό να περιπολεί. Όταν εκκολαφθούν τα αυγά τα νεογνά θα μεταφερθούν σε προηγουμένως σκαμμένους λάκκους. Για τις επόμενες 5-6 εβδομάδες οι γονείς θα αναθρέψουν τον γόνο. Μετά καλά θα ήταν να αφαιρεθούν τα μικρά καθώς οι γονείς ή θα τα φάνε για να προστατέψουν την επόμενη γέννα ή θα προχωρήσουν σε νέο ζευγάρωμα με τα πρώτα νεογνά να τρώνε την επόμενη γενιά. Χαρακτηρίζονται ως εύκολα ψάρια προς αναπαραγωγή. Κάθε ωοτοκία  αριθμεί 1000 έως 5000 αυγά.
     
    Γενικές πληροφορίες : Μέγας θηρευτής . Το όνομα της προέρχεται από την λίμνη Managua στην Νικαράγουα όπου συλλέχθηκε για πρώτη φόρα. Επίσης το Jaguar έχει κυνόδοντες. Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες και επιθετικότερες κιχλίδες, ειδικά αν έχουμε να κάνουμε με αρσενικό. Το μοτίβο του σώματος του είναι ο λόγος που την ονομάζουμε Jaguar καθώς παραπέμπουν στο μοτίβο του ομώνυμου αιλουροειδούς. Προτιμήστε να τα κρατήσετε σε species ενυδρείο.
     

     
      
     

     
     
    Πηγές και φωτογραφίες :
    ttps://www.seriouslyfish.com/species/parachromis-managuensis/
    https://tropical-fish-keeping.com/tag/managuense-cichlid
    https://www.fishbase.de/summary/4684
    https://en.m.wikipedia.org/wiki/Parachromis_managuensis
     
     
    Συντάκτης : @Jester
    Επιμέλεια δημοσίευση : @Antonis K @SOTIRIS @marinos @Am Team
     
     
     

    Pantodon buchholzi

    Ήπειρος: Αφρική Τάξη: Osteoglossiformes Εύρος Ph: Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 130-200 lt
    Επιστημονικό Όνομα : Pantodon buchholzi
    Κοινές Ονομασίες : African Butterfly Fish
    Ελληνικό Όνομα : -
    Γενική Κατηγορία : Pantodontidae
    Τάξη : Osteoglossiformes
    Οικογένεια : Pantodontidae
    Γένος : Pantodon
     
    Βιότοπος : Ενδημικό είδος της κεντρικής Αφρικής. Το συναντάμε σε  λίμνες και βάλτους με αργά ή ακίνητα νερά , στο Καμερούν, τη Νιγηρία, την  Σιέρα Λεόνε, το Νίγηρα, και τη Γκαμπόν.
     
    Μέγεθος : Το μέγεθός τους κυμαίνεται από 10 έως 12 εκατοστά.
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH : 6 – 7,2 (ιδανικά: 6,5)
    KH : 9 - 19 °dKH
    GH : 9 - 19 °dGH

    Θερμοκρασία : 23-30 °C   (ιδανικά: 26°C )
     
    Λίτρα : Ένα ενυδρείο μήκους 100 εκατοστών και πλάτους άνω των 40 εκατοστών θα μπορούσε να φιλοξενήσει μια ομαδούλα των 6 ατόμων. Σε λίτρα θα λέγαμε από 150 λίτρα και άνω, θα ήταν τα ελάχιστα για αυτό το είδος.

    Κοινωνική συμπεριφορά : Σε γενικές γραμμές πρόκειται για ένα φιλήσυχο είδος . Όμως θα φάει οποιοδήποτε ψάρι χωράει στο στόμα του και για αυτό δεν πρέπει να φιλοξενείται με Νeon και Cardinal Τetra ή άλλο είδος παρόμοιου μεγέθους . Στην περίοδο της αναπαραγωγής μπορεί να είναι επιθετικά προς το είδος τους, γι’ αυτό χρειαζόμαστε πυκνή βλάστηση από φυτά επιφάνειας (νούφαρα, ινδική φτέρη, κερατόφυλλο κα)

    Διαχωρισμός φύλου : Τα αρσενικά και τα θηλυκά είναι σχεδόν ίδια . Η μόνη τους διαφορά είναι το πρωκτικό πτερύγιο, που στα θηλυκά είναι ίσιο και στα αρσενικά κυρτό .

    Διακόσμηση ενυδρείου :Δεν του αρέσει ο έντονος φωτισμός. Τους αρέσουν οι κρυψώνες στην επιφάνεια . Πυκνή βλάστηση από φυτά επιφάνειας θα πρέπει να στολίζουν το ενυδρείο τους . Κατά τα άλλα, εύκολα φυτά, πέτρες και για βυθό σκούρο χαλικάκι, θα ήταν ο ιδανικός διάκοσμος. Προσοχή, το ενυδρείο μας πρέπει απαραίτητα να έχει καπάκι μιας και πρόκειται για εξαιρετικούς άλτες .

    Ζώνη Κολύμβησης : Στην άνω στήλη του νερού
     
    Διατροφή :Στην φύση είναι εντομοφάγα . Έτσι και στο ενυδρείο μας θα λατρέψουν οτιδήποτε τους δοθεί σε έντομο (μύγες, αράχνες, καφέ ακρίδες, δάφνιες, σκουλήκια κτλ) . Επίσης τους αρέσουν τα Bloodworms και θα τραφούν και με αποξηραμένες νιφάδες . Τρέφονται μόνο από την επιφάνεια γι’ αυτό αποφύγετε βυθιζόμενες τροφές, γιατί δεν θα τους δώσουν καμία σημασία .

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο : έως 10  έτη

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι : Synodontis , Congo Τetras, Corydoras και μικρές κιχλίδες Αμερικής είναι συμβατοί συγκάτοικοι.

    Υποείδη και υβρίδια : Δεν έχουν αναφερθεί.

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο : Δύσκολή άλλα όχι αδύνατη. Το ενυδρείο πρέπει να έχει την επιφάνεια και τον διάκοσμο που αναφέραμε παραπάνω . Το νερό θα πρέπει να είναι όξινο (6-6,5 Ph ) και η θερμοκρασία στους 28 °C . Για να ξεκινήσει το ζευγάρωμα, η στάθμη του νερού στο ενυδρείο μας θα πρέπει να κατέβει περίπου στα 10 εκατοστά και σε διάστημα δυο εβδομάδων να συμπληρώνουμε νερό ώστε να φτάσει τα 20 εκατοστά . Πριν από το ζευγάρωμα το αρσενικό θα κυνηγήσει ανελέητα το θηλυκό και εντέλει το αρσενικό θα πιάσει και θα σφίξει το θηλυκό ανάμεσα στα πτερύγια του . Έπειτα από αρκετές ημέρες το θηλυκό θα γεννήσει πάνω από 100 αυγά, τα οποία θα ανέβουν αμέσως στην επιφάνεια του ενυδρείου μας . Σε αυτό το σημείο πρέπει να επέμβουμε και να απομακρύνουμε τα αυγά σε άλλο ενυδρείο, γιατί το πιθανότερο είναι να γίνουν γεύμα . Τα αυγά στην αρχή είναι τελείως διάφανα, όμως μέσα σε λίγες ώρες θα σκουρίνουν . Το πολύ σε 4 ημέρες θα γίνει η εκκόλαψη . Δυστυχώς ο γόνος τρέφεται δύσκολα και μόνο με ότι βρίσκεται μπροστά του (δεν θα κυνηγήσει την τροφή του ) και αυτό δυσχεραίνει την επιτυχία της αναπαραγωγής.
     
    Γενικές πληροφορίες : Είναι το μοναδικό είδος της οικογενείας Pantodontidae. Πρόκειται για ένα πολύ δυνατό ψάρι που μπορεί να πραγματοποιήσει άλμα πάνω από 1 μέτρο για να πιάσει την λεία του έξω από το νερό . Η εμφάνιση με τα πλευρικά πτερύγια ανοικτά είναι αυτή που του έδωσε την κοινή του ονομασία, γιατί πράγματι μοιάζουν με φτερά πεταλούδας . Στην φύση δραστηριοποιείται τις ώρες γύρω στο σούρουπο και αυτό μας δίνει την αίσθηση ότι το χρώμα του είναι βυσσινί. 

     
    Πηγές :
    https://www.seriouslyfish.com/
    https://en.wikipedia.org/
    https://www.fishbase.se/
    https://www.encyclo-fish.com/
    Aquascaping Lab 
     
    Συντάκτης : @marinos
    Επιμέλεια δημοσίευση : @Antonis K @SOTIRIS @AfricaTeam

    Amphilophus labiatus (Albert Günther, 1864)

    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7), Ουδέτερο (Ph=7), Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 400+ lt
    Επιστημονικό Όνομα : Amphilophus labiatus (Günther, 1864)
    Amphi = Αmphibious = Αμφίβιο
    Lophus = λόφος (lóphos) = Αναφορά στο έντονο μετωπιαίο λίπωμα.
    Labia = χείλια = Αναφορά στα έντονα χείλια του είδους.
    Κοινές Ονομασίες: Red Devil Cichlid
    Κοινή ονομασία από τους λάτρεις του είδους, από το σύνηθες βαθύ κόκκινο χρώμα του, και τον επιθετικό χαρακτήρα του με ισχυρά δόντια.
    Γενική Κατηγορία : Cichlid
    Τάξη : Cichliformes
    Οικογένεια : Cichlidae
    Γένος : (Amphilophus spp.)
     
    Είδος: Midas cichlid (Η ονομασία παρέχεται για να καλύψει την ποιο έγκαιρη και καλύτερη επιστημονική πληροφόρηση.
    Οι πληροφορίες δεν έχουν λάβει την τελική έγκριση από το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ USGS).
     

     
    Βιότοπος : Εντοπίζεται στις λίμνες Νικαράγουα και Μανάγκουα της Νικαράγουας, και σπανιότερα στον ποταμό Τιπιτάπα που τις ενώνει, καθώς και στους μικρότερους κρατήρες στην περιοχή. Αναφέρεται επίσης ότι εισήχθη και εγκαταστάθηκε σε διάφορους βιότοπους στη Βόρεια Αμερική, τη Χαβάη, το Πουέρτο Ρίκο και Ινδονησία αλλάζοντας τις ισορροπίες στα υπάρχοντα οικοσυστήματα.
     
    Μέγεθος : Το τελικό μέγεθος σε αυτό το είδος κυμαίνεται από 25 εκατοστά (συνήθως τα θηλυκά) μέχρι και 35 εκατοστά που μπορούν να γίνουν τα αρσενικά, και χρειάζονται τρία χρόνια για να φτάσουν σε πλήρες μέγεθος.
     
    Συντήρηση στο ενυδρείο:
    PH : 6 - 8
    KH : 5-10°dKH
    GH : 10 - 20 °dGH
    Θερμοκρασία : 23 - 26 °C στην φύση επιβιώνει μέχρι και τους 33 °C.
     
    Λίτρα : Ένα ενυδρείο με μήκος 150cm και πλάτος 45 για ένα και μόνο ψάρι άλλα πολλά περισσότερα λίτρα για ζευγάρι. Αν το μεταφράσουμε σε λίτρα τα ελάχιστα που θα μπορούσαμε να το διατηρήσουμε είναι τα 350λτ. Εννοείται ότι όσο περισσότερα λίτρα τόσο καλύτερα για το ψάρι μας.

    Κοινωνική συμπεριφορά : Πολύ επιθετικό ψάρι και ειδικά με το είδος του. Η επιθετικότητα αυτή μειώνεται όταν τοποθετείται σε ενυδρεία πολλών λίτρων (άνω των 1000) μαζί με άλλα είδη μεγάλων κιχλίδων (Oscar, Green Terror κ.α).

    Διαχωρισμός φύλου : Αν και τα δυο φύλα έχουν μετωπιαίο εξόγκωμα στα αρσενικά είναι πιο μεγάλο, και γίνονται αισθητά μεγαλύτερα με επιμήκη ουριαία και ραχιαία πτερύγια.

    Διακόσμηση και εξοπλισμός του ενυδρείου : Ο φυσικός τους βιότοπος είναι πολύ επικίνδυνος. Άλλωστε είναι και η μόνη λίμνη γλυκού νερού στην Κεντρική Αμερική με μεγάλο πληθυσμό ταύροκαρχαριών. Για αυτό, βρίσκονται να κολυμπούν κατά μήκος βράχων, έχοντας την δυνατότητα οποιαδήποτε στιγμή να μπορούν να θαλαμώσουν σε οπές όταν πρέπει να υποχωρήσουν, και να κρυφτούν ανάμεσα στους βράχους. Στο ενυδρείο συστήνεται να μπουν πολύ μεγάλες πέτρες στις δυο άκρες του ενυδρείου ή κιούπια πήλινα έτσι ώστε τα ψάρια να αισθάνονται ασφαλή και να τους παρέχονται κρυψώνες σε περιπτώσεις αψιμαχίας μειώνοντας έτσι την επιθετικότητα τους.
    Σε περίπτωση γέννας, η θηλυκιά ανοίγει λαγούμι ανάμεσα στα βράχια προστατεύοντας τον γόνο τις πρώτες μέρες, για αυτό σημαντικό ρόλο παίζει ο βυθός. Πρέπει να έχει βάθος διότι σκάβουν αρκετά για να δημιουργήσουν την φωλιά τους και οι πέτρες πρέπει να είναι στερεωμένες πολύ καλά για να μην υπάρξει κάποιο ατύχημα στο ίδιο το ενυδρείο.
    Τα φυτά αποκλείονται καθώς θα τα καταστρέψει. Μπορούμε όμως να βάλουμε στην  επιφάνεια του νερού φυτά τύπου Πόθο, Φιλόδεντρο, Σπαθίφυλλο, κλπ, αρκεί το ρίζωμα τους να είναι προστατευμένο από την άμεση επαφή με τα ψάρια, έτσι ώστε να υποβοηθούν σε ένα βαθμό στην απονιτροποίηση του ενυδρείου μας. Πέτρες, ξύλα και γενικά υλικά που είναι πολύ βαριά για να τα μετακινήσει μπορούν να τοποθετηθούν στο ενυδρείο ασφαλίζοντας τα καλά, και γενικά ο εξοπλισμός όπως οι Θερμαντήρες εντός της γυάλας θα πρέπει να προστατεύονται όσο το δυνατόν καλύτερα.
    Ιδανικά, καλό θα ήταν να υπάρχει sump όπου να  μπορεί να μπει όλος ο εξοπλισμός, πολλά υλικά φίλτρανσης (μιας που τα συγκεκριμένα ψάρια παράγουν αρκετά απόβλητα) και αρκετά υδρόβια φυτά (Refugium) που θα μπορούν να επιβιώσουν από την καταστροφική συμπεριφορά των ψαριών μην έχοντας πρόσβαση. Απαραίτητο επίσης κρίνεται το καπάκι καθώς δεν θα είναι λίγες οι φορές που θα αποπειραθούν να πηδήξουν έξω από την γυάλα. Οι  σταθερές παράμετροι του νερού, το καθαρό νερό με τις τακτικές αλλαγές του,  και η  υψηλή οξυγόνωση  για την οξείδωση των αζωτούχων υποπροϊόντων είναι απαραίτητα για την ισορροπία του συστήματος χωρίς να επιδιώκουμε  δυνατές ροές μια που στον βιότοπο τους ζούνε σε λίμνες με σχετικά ήρεμα νερά.

    Ζώνη Κολύμβησης : Φαίνεται να προτιμά τους βενθικούς οικότοπους καθώς συνήθως παρατηρείται ότι παραμένει κοντά στον πυθμένα των λιμνών στη Νικαράγουα και εάν απειληθεί θα προσπαθήσει να διαφύγει σε βαθύτερα νερά ή μέσα στον βραχισμό. Στο ενυδρείο κινείτε σε όλο το πλάτος, μήκος και ύψος του.

    Διατροφή : Παμφάγο. Είναι ψάρι θηρευτής και θα φάει ότι χωράει στο στόμα του.
    Στη φύση τρέφεται κυρίως με μικρά ψάρια, σαλιγκάρια, όστρακα, προ νύμφες εντόμων, σκουλήκια και άλλους βενθικούς οργανισμούς. Από τροφές του εμπορίου προτιμά τα stiks που έχουν σαν βάση την πρωτεΐνη. Θα τιμήσει ιδιαίτερα τις κατεψυγμένες τροφές όσο και  γαρίδες, μύδια, κτλ. Κόκκινο κρέας και μοσχαροκαρδιά αποκλείονται από την διατροφή τους γιατί θα δημιουργήσουν προβλήματα στο πεπτικό τους σύστημα. Όσον αφορά το γόνο, στη φύση συνήθως τρέφεται  με πλαγκτόν, μικρά ασπόνδυλα όπως τα κωπήποδα, και βλέννα από τους γονείς τους.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο : 10-12 χρόνια, ίσως και παραπάνω.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι : Μεγάλες κιχλίδες, μεγάλα γατόψαρα (σε ενυδρεία μεγαλύτερα των 1000 λίτρων).
     
    Υποείδη και υβρίδια : Επίσημα όχι αλλά οι χομπίστες στην Αμερική ειδικότερα έχουν δημιουργήσει υβρίδια με διάφορα αλλά είδη της οικογένειας amphilophus. Είναι επίσης αποδεκτό από πολλούς πως τα άτομα που αγοράζουμε από εκτροφείς έχουν μεγάλη πιθανότητα να είναι υβρίδια με τον Μίδα (Amphilophus Citrinellus)
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο :  Απαιτείται ενυδρείο μήκους 2 μέτρων με πέτρες και πήλινα για να εναποθέσουν τα αυγά. Η μεγάλη δυσκολία στην αναπαραγωγή τους είναι η εύρεση ζευγαριού. Το αρσενικό είναι ικανό να σκοτώσει το θηλυκό ακόμα και κατά την διαδικασία του φλερτ. Σε ενήλικα άτομα έχουν δοκιμαστεί επιτυχώς διάφανα χωρίσματα, πολλές φορές και με τρύπες ώστε τα ψάρια να αναπαραχθούν χωρίς να αφαιρεθεί το χώρισμα. Πιο εύκολο είναι η αγορά ανηλίκων ατόμων ώστε να προκύψει ζευγάρι φυσικά. Μόλις συμβεί αυτό αφαιρούμε τα υπόλοιπα γιατί κινδυνεύουν να εξοντωθούν από το ζευγάρι.
    Όταν το ζευγάρι είναι έτοιμο για αναπαραγωγή, τα μετωπιαία εξογκώματα θα φουσκώσουν και στα δυο ψάρια. Το φλερτ τους είναι βίαιο και μεγάλο σε χρονική διάρκεια. Λίγο πριν την γέννα θα είναι εμφανή τα γεννητικά όργανα της θηλυκής. Τα αυγά θα τοποθετηθούν σε σπηλιά ή σε οποιαδήποτε διαθέσιμη επιφάνεια. Το θηλυκό γεννά τα αυγά και το αρσενικό τα γονιμοποιεί. Κατά μέσο όρο γεννάνε 600-700 αυγά αλλά μπορεί και περισσότερα εάν τα ψάρια είναι πλήρως ανεπτυγμένα. Οι γονείς παρουσιάζουν εξαιρετικά ένστικτα προστατεύοντας και μεγαλώνοντας το γόνο με απόλυτη αφοσίωση σε σημείο που θα επιτεθούν και σε εργαλεία/σωλήνες/χέρια που μπορεί να μπουν στο ενυδρείο. Οι γόνοι εμφανίζονται μέσα σε 2-3 ημέρες και μεταφέρονται σε λαγούμι όπου θα παραμείνουν για 5 με 7 ημέρες μέχρι να μπορούν να κολυμπούν μόνοι τους. Αρχικά τρέφονται με το λεκιθικό τους σάκο. Καθώς μεγαλώνουν, αφήνουν σταδιακά την  φωλιά τους αλλά θα μείνουν κοντά στην εμβέλεια των γονέων. Όταν τα ιχθύδια έχουν μήκος περίπου 20 mm, αρχίζουν να ανεξαρτητοποιούνται από τους γονείς τους, κολυμπώντας ελεύθερα σε όλο τον χώρο.
     
     
     
    Γενικές πληροφορίες : Δύσκολο ψάρι που δεν συνίσταται σε αρχάριους χομπίστες. Δεν ονομάζεται κόκκινος διάβολος τυχαία. Είναι αρκετά επιθετικά, έχουν έντονα χείλη και το στόμα τους είναι μεγάλο. Στη φαρυγγική γνάθο, υπάρχει ένα δεύτερο σύνολο σιαγόνων που βρίσκονται ακριβώς μπροστά από το λαιμό και παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατροφή τους. Έχει ουσιαστικά μεγάλα γερά δόντια (Γομφίους) για να σπάει τα οστρακοειδή με τα δυνατά του σαγόνια.
     
     
     

     
     
    Συνήθως έχουν έντονο κόκκινο, πορτοκαλί χρώμα της φωτιάς και ξεχωρίζουν στο ενυδρείο από τα άλλα ψάρια.
    Στην φύση αλλά και στα ενυδρεία, θα το βρούμε σε πολλές παραλλαγές χρώματος από σκούρο καφέ, γκρι, κόκκινο, πορτοκαλί και μερικές φορές λευκά.
     
     

     
    Red Devil vs Midas
    Συχνά οι λάτρεις μπερδεύουν τον Μίδα (Amphilophus Citrinellus) με τον RedDevil (Amphilophus labiatus). Άλλωστε δεν είναι λίγες οι φορές που στο εμπόριο συναντάμε διάφορες κιχλίδες που έχουν ανάμεικτα χαρακτηριστικά λόγω υβριδισμού.
     
     

     
     
    Οι κιχλίδες Midas περιγράφηκαν για πρώτη φορά από τον Albert Günther το 1864 από τρία δείγματα που συλλέχθηκαν στη λίμνη Νικαράγουα.
    Αρχικά περιγράφηκαν δυο είδη, τα γενεαλογικά ψηλόσωμης μορφής ευρέως διαδεδομένα στην περιοχή (Cichlasoma citrinellum - τώρα Amphilophus citrinellus), και και μια ιδιαίτερης μορφής με χοντρά χείλη που περιορίζεται στις μεγάλες λίμνες Μανάγκουα και Νικαράγουα το(C. labiatum, τώρα A. Labiatus) που συνδέονται πάντα με περιορισμένους και συγκεκριμένους βραχώδεις οικότοπους.
     

     
    Ένα τρίτο είδος ενδημικό στον κρατήρα Lake Apoyo περιγράφηκε επίσης  αλλά εκατό χρόνια αργότερα, το 1976 (C. zaliosum, τώρα A. Zaliosus).
    Αρκετά ακόμη είδη έχουν περιγραφεί από τότε πολύ πρόσφατα σε αυτό το πολυμορφικό και πολυχρωματικό σύμπλεγμα  αλλά ακόμη δεν είναι διεξοδικά μελετημένα. Το σύμπλεγμα ειδών κιχλίδων Midas, ως συνέπεια της εκτεταμένης διαφοροποίησης του χρώματος και της μορφολογίας τους, και της ιδιαίτερης γεωγραφικής του κατανομής, είναι ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον σύστημα - μοντέλο για την μελέτη των μηχανισμών και των υποκείμενων βιογεωγραφικών ρυθμιστών της ενδογένεσης με εναλλακτικά εξελικτικά σενάρια της βιοποικιλότητας τους.
     
    Επί του παρόντος, η κιχλίδα Midas τοποθετείται στο γένος Amphilophus Citrinellus, αλλά αρκετοί ερευνητές το αμφισβητούν και ισχυρίζονται ότι η κιχλίδα Midas είναι ένα σύμπλεγμα ειδών που αποτελείται από πολλά είδη που δεν έχουν ακόμη οριοθετηθεί. Ως αποτέλεσμα, ένας αριθμός νέων ειδών έχει περιγραφή φέρνοντας τον αριθμό ειδών του γένους Amphilophus μεταξύ τριών ή εννέα, ανάλογα με τον συγγραφέα. Ωστόσο, οι ερευνητές θα πρέπει να είναι προσεκτικοί για  ακατάλληλη χρήση εννοιών των ειδών γιατί μπορεί να οδηγήσει σε ανούσιες οριοθετήσεις.
     
     
     

     
     
    Μελέτες και απόψεις στην εξελικτική βιολογία, για την συμπατριακή διαφοροποίηση, φυλογεωγραφία, αποικισμός και ιστορία του πληθυσμού του συμπλέγματος των ειδών (Amphilophus spp.) τα δύο είδη του συμπλέγματος Midas Cichlid συνυπάρχουν στις μεγάλες λίμνες της Νικαράγουας. Το ευρέως διαδεδομένο είναι το κοινό A. citrinellus, και το φαινομενικά πιο εξειδικευμένο και μόνο τοπικά άφθονα είδος Α. labiatus που είναι μορφολογικά αρκετά ευδιάκριτο, γεγονός που υποδηλώνει ότι διαχωρίζονται και βιοτοπικά.
     
    Το Amphilophus labiatus έχει πολύ χαρακτηριστικά σαρκώδη χείλη, (χαρακτηριστικό επίσης κοινό σε κάποιες αφρικανικές κιχλίδες), πιο επιμήκη ρύγχος που ερμηνεύεται χαρακτηριστικά ως προσαρμογέας για τη διατροφή τους με ασπόνδυλα και καρκινοειδή, πιπιλίζοντας την τροφή τους. Το μακρόστενο ρύγχος αποτελεί πρόσθετη προσαρμογή για την αύξηση της δύναμης αναρρόφησης. Σε συμφωνία με την υποθετική συμπεριφορά αναζήτησης τροφής, βρήκαμε το A. labiatus, όπως άλλες κιχλίδες με σαρκώδη χείλη, να συνδέονται με την παρουσία τους σε βραχώδεις βιότοπους, ενώ το A. Citrinellus βρέθηκε ως επί το πλείστον σε αμμώδη βυθούς στις μεγάλες λίμνες.
      Αν και τα Red Devil ζούνε κοντά στην ακτίνα των κιχλίδων,  A. citrinellus τα A. labiatus είναι μορφολογικά και οικολογικά σαφώς διαφοροποιημένα, παραμένουν όμως γενετικά απροσδόκητα δυσδιάκριτα.
    Πιθανώς λόγω της εμμονής των κοινών προγονικών πολυμορφισμών, η έντονη φαινοτυπική πλαστικότητα μπορεί να αποκλειστεί αφού σε συμπατριακά περιβάλλοντα είναι συχνές οι γενετικές διαφορές που βρέθηκαν στο εργαστήριο, όταν τα ψάρια τρέφονταν με τις ίδιες τροφές. Επίσης στο εργαστήριο τα A. labiatus προτιμούν να ζευγαρώνουν με χοντρά χείλη ψάρια και όχι με μικρά υποστηρίζοντας περαιτέρω την κατάστασή τους ως δύο περιγραφόμενων ειδών.
     
     
    Φαίνεται ότι η μορφολογική καινοτομία των A. labiatus εξελίχθηκαν πολύ γρήγορα και πολλές φορές ανεξάρτητα σε διαφορετικές γεωγραφικές τοποθεσίες. Αυτή η ιδέα υποστηρίζεται από την παρουσία μορφών με χοντρά χείλη σε μερικές από τις λίμνες κρατήρες της Νικαράγουας (όπως η Masaya, Xiloá και Apoyeque - αν και σε χαμηλές συχνότητες και γενετικά αδιαφοροποίητα από άλλες μορφές εντός αυτών των λιμνών). Μελλοντική έρευνα για πρόσθετες μορφολογικές και  χαρακτηριστικές διαφορές όπως το σχήμα του σώματος, οι τροφικές δομές ή ο χρωματισμός και η γενετική διαφοροποίηση μπορεί να οδηγήσουν σε μελλοντικές περιγραφές αρκετών ειδών με χοντρά χείλη στις λίμνες κρατήρες της περιοχής.
     

     
    Εν κατακλείδι:
    Στον ενυδριεακό κόσμο αλλά και στην φύση θα βρούμε αρκετούς υβριδισμούς με τα A. Citrinellus μια που ανήκουν στην ίδια οικογένεια και μοιράζονται τις ίδιες λίμνες, αλλά μιλώντας για F1 και F2 καθαρόαιμων ειδών A. Labiatus, αυτό που συμπεραίνουμε είναι ότι μορφολογικά και βιοτοπικά έχουν αρκετές χαρακτηριστικές διαφορές.
     
    Σωματότυπος:


    Αρχικά το σώμα τους είναι στενόμακρο και το τελικό τους μέγεθος είναι σχετικά μικρότερο από έναν κλασικό Μίδα για να μπορεί να είναι ποιο ευέλικτα και να τρυπώνει εύκολα στις οπές των βράχων. (μοιάζουν περισσότερο σε Αφρικάνες εκτός από τα πτερύγια τους που είναι Αμερικάνικα). Ακόμη και το μετωπιαίο λίπωμα είναι σε συνέχεια της δυναμικής μορφής του σώματος τους και δεν ξεχωρίζει από το σώμα του τόσο έντονα όπως των A. Citrinellus. Το στενόμακρο κεφάλι με τα έντονα χείλια τους εσωτερικούς δυνατούς γομφίους είναι καθοριστικά για την διατροφή τους και την προτίμηση τους σε όστρακα και ασπόνδυλα που ζουν στον βιότοπο τους δηλαδή κοντά σε βραχισμούς.
     
    Συμπατριώτες σε διαφορετικούς βιότοπους:


    Τα Citrinellus και άλλες παρεμφερείς διασταυρώσεις του είδους ζούνε κυρίως στους βενθικούς αμμώδης πυθμένες, για αυτό και πληθυσμιακά τα συγκεκριμένα είδη υπερτερούν σε αριθμό σε σχέση με τα A. Labiatus  που ζούνε μονό στους συγκεκριμένους βραχώδεις βιότοπους. Μπορεί να είναι περιορισμένα τα μέρη που ζούνε αλλά αυτό τα διατήρησε σε ένα βαθμό ποιο καθαρά σαν είδος μια που ο διαφορετικός τρόπος ζωής τα κρατάει σε μια απόσταση από τα άλλα είδη.
     
    Γενετικός καθορισμός:
    Από τις μελέτες που έχουν γίνει δεν έχει υπάρξει μια ξεκάθαρη εικόνα μια που έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά. Άλλωστε το A. Labiatus και το A. Citrinellus είναι τα πρώτα 2 είδη που καταγράφηκαν αρχικά στις λίμνες τις Νικαράγουα και δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτοι εάν το ένα είδος προέρχεται από το άλλο ή αν το ίδιο είδος εξελίχθηκε απλά στις μεγάλες λίμνες αλλά σε διαφορετικούς βιοτόπους αναπτύσσοντας για αυτό το λόγο διαφορετικά μορφολογικά χαρακτηριστικά στο πέρας των χρόνων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα υπόλοιπα είδη προέρχονται και από τα δυο είδη που αναφερόμαστε και μόνο μετά από σχεδόν  εκατό χρόνια καταγράφηκε το τρίτο είδος έως σήμερα που έχουμε φτάσει τα 9.
     
    Πηγές:
    https://www.youtube.com/watch?v=xLK1JguJubs
    https://nas.er.usgs.gov/queries/factsheet.aspx?SpeciesID=444
    https://wiki.nus.edu.sg/display/TAX/Amphilophus+citrinellus+-+Midas+Cichlid
    https://bmcecolevol.biomedcentral.com/articles/10.1186/1471-2148-10-326
    https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15189226/
    https://www.researchgate.net/publication/259674444_Two_new_endemic_species_in_the_Midas_cichlid_species_complex_from_Nicaraguan_crater_lakes_Amphilophus_tolteca_and_Amphilophus_viridis_Perciformes_Cichlidae
    https://digitalcommons.unl.edu/ichthynicar/24/
    https://academic.oup.com/mbe/article/34/10/2469/3746560
    https://www.semanticscholar.org/paper/The-Midas-cichlid-species-complex%3A-incipient-in-Barluenga-Meyer/363b052295b04d54c5a184476a88fc3f5a7791a7
    https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1560081/
    https://cichlidae.com/species.php?id=166
    https://www.researchgate.net/publication/232227657_The_ecological_and_genetic_basis_of_convergent_thick-lipped_phenotypes_in_cichlid_fishes
     
    Συντάκτες: @Jester @Rik
     
    Επιμέλεια δημοσίευση: @SOTIRIS @marinos @Am Team

    Cichlasoma festae

    Ήπειρος: Αμερική Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7), Ουδέτερο (Ph=7) Κατηγορίες ενυδρείων: 400+ lt
    Επιστημονικό Όνομα : Cichlasoma festae, Amphilophus Festae, με την τελευταία νέα κατάταξη ως Mesoheros festae (Boulenger, 1899)
    Κοινές Ονομασίες : True Red Terror, Harlequin Cichlid, Guayas Cichlid
    Ελληνικό Όνομα : Red Terror
    Γενική Κατηγορία : Actinopteri
    Τάξη : Perciformes
    Οικογένεια : Cichlidae
    Γένος : Cichlasoma

    Βιότοπος : Ενδημικό ψάρι των ποταμών Ρίο Εσμεράλδα στο Περού, Ρίο Τουμπές και Ρίο Γκουαγιάς στο Εκουαδόρ. Έχει απελευθερωθεί και σε κάποια ποτάμια στην Σιγκαπούρη.
     
    Μέγεθος : Τα αρσενικά φτάνουν σε μήκος έως τα 50 cm ενώ τα θηλυκά έως 35cm.

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH : 6 – 8 (7 με 7,5)
    KH : 3° – 10°dKH
    GH : 4 – 20 (10 – 15)°dGH
    Θερμοκρασία : 24-28 °C
     
    Λίτρα : Για ένα και μόνο θηλυκό 400+ λίτρα με προτεινόμενες διαστάσεις ενυδρείου(1,2Χ 0,6 Χ 0,6) και σε περίπτωση που φιλοξενήσουμε επιβεβαιωμένο ζευγάρι θέλουμε τουλάχιστον 800+ λίτρα (2 Χ 0,6 Χ0,6).

    Κοινωνική συμπεριφορά : Πολύ επιθετικό. Ο ζωηρός του χρωματισμός επισημάνει ότι έχει ένα πολύ επιθετικό ταμπεραμέντο και  ταραχώδη προσωπικότητά.

    Διαχωρισμός φύλου : Σημαντικός σεξουαλικός διμορφισμός. Πέρα από την διαφορά μεγέθους και το καρούμπαλο του αρσενικού, τα θηλυκά κρατούν τον εφηβικό χρωματισμό (κάθετες μαύρες γραμμές, κόκκινο πρόσωπο με πορτοκαλί σώμα), ενώ στα αρσενικά οι γραμμές σβήνουν, το κόκκινο στο κεφάλι περιορίζεται και εμφανίζονται πράσινες / τιρκουάζ νότες στο πορτοκαλί σώμα. Το ανήλικο True Red Terror έχει γκρι σώμα με πιο σκούρες πλευρικές ρίγες και καθώς τα ψάρια μεγαλώνουν, το χρώμα τους αλλάζει σε έντονο πορτοκαλί.

    Διακόσμηση ενυδρείου : Ξύλα, πέτρες, άμμος. Το καπάκι απαραίτητα να είναι στιβαρό. Ο τι μπει μέσα στην γυάλα πρέπει να μην σπάει και να είναι σταθερό γιατί έχουν το συνήθειο να τα μετακινούν και να σκάβουν. Φυτά ίσως δεμένα ή επιφανείας για να επιβιώσουν. Τους αρέσει να σκάβουν οπότε να είστε προετοιμασμένοι. Για να αποτρέψετε κάπως την επιθετικότητα μεταξύ τους σαν ζευγάρι, καλό είναι να τους παρέχουμε ξεχωριστές περιοχές για να μπορούν να κρυφτούν σε ασφαλές καταφύγιο όταν απειλούνται, και να μπορούν να ξεφύγουν από τους υπερβολικά αυστηρούς συντρόφους τους.

    Ζώνη Κολύμβησης : Σε όλη τη στήλη του νερού αλλά κυρίως την μεσαία ζώνη και τον βυθό για να τσιμπολογάει. Προτιμούν μια ισχυρή ροή νερού και τείνουν να κρύβονται σε κοιλώματα και βαθουλώματα κάτω από κλαδιά δέντρων.
     
    Διατροφή : Παμφάγες και κυρίως σαρκοφάγες κιχλίδες.
    Στην φύση, τα ψάρια κυνηγούν κατά μήκος, στις όχθες των ποταμών και τρέφονται με μικρά ψάρια, καρκινοειδή, γαρίδες, σκουλήκια, φρούτα και έντομα ανάμεσα στα πυκνά φυτά όπου ψάχνουν για το θήραμα τους. Στο ενυδρείο μια ποιοτική, μεγάλου μεγέθους ξηρά τροφή για μεγάλες κιχλίδες, συνοδευμένες από γεωσκώληκες και κατεψυγμένες γαρίδες ή μύδια
     
    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο : 10 με 15 χρόνια.

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι : Πάντα με την προϋπόθεση πως έχουμε την ανάλογη γυάλα (πάνω απο 1500+ λίτρα), άλλες μεγάλες κιχλίδες (Jaguar, wolf, Midas), μεγάλα θωρακισμένα Catfish, και Αrowana.

    Υποείδη και υβρίδια :  Σε νεαρές ηλικίες μπορούμε να τα μπερδέψουμε με τα Cichlasoma urophthalmus. Ο ευκολότερος τρόπος για να διακρίνετε ένα «αληθινό Red Terror» (M. festae) σε σχέση με ένα «ψευδή Red Terror» (M. urophthalmus) είναι κοιτάζοντας τις δεύτερες κάθετες γραμμές στο σώμα τους. Στο M. festae, η δεύτερη κάθετη ράβδος σχηματίζει ένα σχήμα «Y» στο πάνω μέρος του σώματος του ψαριού, ενώ στο M. urophthalmus όλες οι γραμμές διατρέχουν ευθεία προς τα κάτω και δεν τέμνονται ποτέ. Ωστόσο, είναι δύο διαφορετικά είδη που καταλαμβάνουν διαφορετικές γεωγραφικές τοποθεσίες, με τις Κιχλίδες Guayas (Mesoheros festae) να βρίσκονται στον Ισημερινό και το Περού και τις Κιχλίδες Μάγια (Mayaheros urophthalmus) από το Μεξικό έως τη Νικαράγουα. Ως αποτέλεσμα, είναι σημαντικό να τα ξεχωρίζετε για να αποφύγετε πιθανά προβλήματα επειδή έχουν διαφορετικές απαιτήσεις φροντίδας. Επίσης υπάρχουν πολλές διασταυρώσεις με convict, texas, managuensis jaguar, midas, κλπ, οπότε δώστε την κατάλληλη προσοχή εάν σας ενδιαφέρει να αποκτήσετε ένα καθαρόαιμο red terror.
    https://www.youtube.com/watch?v=0I-jP4cDY5w
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Γεννά σε σπηλιές. Ευκολότερος τρόπος επιλογής ζευγαριού είναι να αγοράσουμε 6 ανήλικα ψάρια και να αφήσουμε να προκύψει ένα ζευγάρι με φυσικό τρόπο και να απομακρύνουμε τα υπόλοιπα.
    Για να προκαλέσουμε γέννα σε σεξουαλικά ώριμα ψάρια μια μεγάλη αλλαγή με κρύο νερό (προσομοίωση βροχής) συνήθως είναι αρκετή.  Το ζευγάρι θα σκάψει αρκετά λαγούμια και μετά θα εναποθέσει τα αυγά (έως και 3000) σε κάποια σπηλιά (οποιαδήποτε επικλινής επιφάνεια με σκιερή πλευρά). Μετά από 3-4 μέρες τα αυγά θα εκκολαφθούν και οι γονείς θα τα μεταφέρουν στα λαγούμια  όπου θα συνεχίσουν την ανατροφή του γόνου.
     
     
    Γενικές πληροφορίες : Όπως και οι περισσότερες μεγάλες κιχλίδες. θέλουν σταθερές συνθήκες και καλή διατροφή. Είναι τέτοια η επιθετικότητα τους που δεν θα διστάσουν να επιτεθούν σε αρκετά μεγαλύτερα από αυτά ψάρια. και να τα νικήσουν. Σε περίπτωση που θέλουμε να έχουμε ένα Red Terror με άλλες κιχλίδες. είναι προτιμότερο να αναζητήσουμε ένα θηλυκό το οποίο θα είναι μικρότερο, με εντονότερα χρώματα και «λιγότερο» επιθετικό.
    Πρέπει να γίνει κατανοητό πως το Red Terror αποτελεί δέσμευση. Είναι σχεδόν αδύνατο να δεχτεί κάποιο ενυδρειακό μαγαζί επιστροφή ειδικά ενηλίκου ψαριού και για τα δεδομένα της Ελλάδας τα ιδιωτικά ενυδρεία που μπορούν να δεχτούν ένα τέτοιο ψάρι είναι ελάχιστα
     

     

     
     
    Πήγες - Φώτο :
    https://www.seriouslyfish.com/species/cichlasoma-festae/
    https://condor.depaul.edu/waguirre/fishwestec/cichlasoma_festae.html
    https://www.fishbase.in/summary/Cichlasoma-festae.html
    https://theaquariumguide.com/articles/red-terror-cichlid
    https://www.fishkeepingworld.com/red-terror-cichlid/
    https://www.aquariadise.com/red-terror-cichlid/
    https://www.mapress.com/zootaxa/2015/f/zt03999p234.pdf
    https://www.researchgate.net/publication/351024082_Productive_performance_of_the_Guayas_cichlid_Mesoheros_festae_fed_palm_meal_based_diets_during_the_juvenile_stag
    https://www.researchgate.net/search?q=Guayas%20cichlid%20%28Mesoheros%20festae%29
     
     
    Συντάκτες :  @Jester  @Rik
     
    Επιμέλεια και δημοσίευση : @SOTIRIS @Am Team @marinos

×
×
  • Create New...