Jump to content
  • Betta splendens (Regan, 1910)


    Aquazone Project Team
      Ήπειρος: Ασία Τάξη: Anabantiformes Οικογένεια: Osphronemidae Εύρος Ph: Ουδέτερο (Ph=7), Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 30-50 lt
     Share

    Betta Splendens monomaxos

     

    Επιστημονικό Όνομα: Betta splendens (Regan, 1910)
    Κοινές Ονομασίες: Siamese fighting fish.
    Ελληνικό Όνομα: Μονομάχος

    Τάξη: Anabantiformes
    Οικογένεια: Osphronemidae

    Μέγεθος: 5 - 8 εκατοστά.

    Βιότοπος: Στην άγρια μορφή του ο μονομάχος ζει στην Νοτιοανατολική Ασία (Ινδονησία, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ, Μαλαισία κλπ) σε βάλτους και ορυζώνες με ρηχά μεν νερά (7-15 εκ.) αλλά όχι σε "λακκούβες νερού" όπως λέει ο μύθος. Οι ποσότητες νερού στους ορυζώνες και τους βάλτους ειναι μεγάλες και υπάρχει άφθονος χώρος.

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    Μεγάλο ρόλο παίζει η σταθερότητα των συνθηκών και η αποφυγή των απότομων αλλαγών τους.
    PH: 6-7,5 (Ιδανικά: 6,5-7,0)
    KH: -
    GH: 4-12°dGH (Ιδανικά: 5-8°dGH)
    Θερμοκρασία: 22-28°C (Ιδανικά: 25-26°C)
    Λίτρα: Ελάχιστα απαιτούμενα 20-25 λίτρα.

    Κοινωνική συμπεριφορά: Μοναχικό είδος που δεν προτιμά παρέα στο ενυδρείο του, ιδίως από άτομα του ίδιου είδους (μονομάχους) είτε αρσενικούς είτε θηλυκούς.

    Διαχωρισμός φύλου: Τα αρσενικά έχουν πιο έντονα χρώματα και μεγαλύτερα πτερύγια.
    Στα θηλυκά είναι ορατή μια μικρή άσπρη κουκκίδα στην κοιλιά της και πίσω από τα κοιλιακά πτερύγια, που είναι ο ωοαποθετήρας (ovipositor). Από εκεί γεννάνε τα αυγά τους.

    Διακόσμηση ενυδρείου: Ο μονομάχος αν και θεωρείται εύκολο ψάρι στη διατήρησή του, θέλει λίγη προσοχή στο στήσιμο του ενυδρείου του για να διατηρηθεί όντως με ευκολία. Κατ' αρχήν πρέπει να έχει καπάκι, γιατί είναι από τα ψάρια που πηδάνε εύκολα και ψηλά έξω από το νερό. Επειδή είναι τροπικό ψάρι χρειάζεται συγκεκριμένη θερμοκρασία στο νερό (23-28°C) που επιτυγχάνεται με χρήση θερμαντήρα.
    Τα μεγάλα πτερύγιά τους τους κάνουν αργούς και δυσκίνητους κολυμβητές και αν υπάρχει δυνατό ρεύμα νερού κάνει την κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη. Γι' αυτό το φίλτρο του ενυδρείου πρέπει να έχει μικρή ροή (δηλαδή να ανακυκλώνει 3-4 φορές μόνο, τα λίτρα νερού του ενυδρείου) και spraybar για σπάσιμο της ροής του νερού σε πολλά σημεία. Σε καλά φυτεμένο ενυδρείο, θα μπορούσε να διατηρηθεί και μόνο με απλό μικρό κυκλοφορητή.
    Πρέπει να υπάρχει απαραίτητα ένα κενό 2-3 εκατοστών ανάμεσα στην επιφάνεια του νερού και στο καπάκι για κάποια προστασία από τα πιθανά άλματα τους αλλά περισσότερο γιατί τα ψάρια ως Αναβαντίδες - Λαβυρινθόψαρα, επειδή ζουν σε νερό με λίγο οξυγόνο, έχουν ένα όργανο στον εγκέφαλο τους τον λαβύρινθο που τους επιτρέπει να αναπνέουν και ατμοσφαιρικό αέρα. Χωρίς πρόσβαση σε αυτόν είναι καταδικασμένα.
    Για το βυθό δεν υπάρχει ιδιαίτερη προτίμηση σε χαλίκι ή άμμο, αρκεί να είναι σε φυσικά χρώματα και να μη αντανακλά το φως και στρεσάρει το ψάρι.
    Τα ξύλα και τα φυτά ιδίως τα φυτά επιφανείας είναι μια χρήσιμη προσθήκη και για την ποιότητα του νερού αλλά και για την προσφορά τους ως κρυψώνες για τις στιγμές ξεκούρασης του ψαριού.
    Φυτά όπως Cryptocoryne cordata, Cryptocoryne crispatula, Cyperus helferi, Hygrophila difformis, Hygrophila corymbosa 'Siamensis', Limnophila sessiliflora, Pogostemon helferi, Rotala rotundifolia, και τα κλασικά, όλες οι Moss (Vesicularia), Ceratophyllum demersum, Egeria densa και Microsorum pteropus.
    Πολύ χρήσιμη προσθήκη είναι επίσης τα ξερά φύλλα από δέντρα όπως η καρυδιά, πλατάνι, αμυγδαλιά, δρυς (βελανιδιά), καστανιά μαζεμένα από καθαρό περιβάλλον χωρίς να έχουν πάνω τους περιττώματα πουλιών κλπ.
    Τα ξεπλένουμε και τα αφήνουμε να ξεραθούν καλά στον ήλιο, ή τα βάζουμε το φούρνο για λίγο, ή και τα σιδερώνουμε. Μια εύκολη λύση είναι ή αγορά Indian Almond leaves ή Catappa leaves από το e-bay.
    Τα ξερά φύλλα απελευθερώνουν στο νερό τανίνες που δρουν προληπτικά για την υγεία των ψαριών και μαλακώνουν ταυτόχρονα το νερό, κατεβάζοντας και την οξύτητα του (pH).
    Επίσης χρωματίζουν εύκολα το νερό και δημιουργούν το φαινόμενο blackwater όπως και στο φυσικό βιότοπο πολλών από τα άγρια είδη μονομάχων.

    Ζώνη Κολύμβησης: Συνήθως στην επιφάνεια αλλά εξερευνούν και περιπολούν συχνά σε όλα τα επίπεδα του ενυδρείου τους.

    Διατροφή: Είναι σαρκοφάγο ψάρι, στη φύση τρέφεται με έντομα και λάρβες κουνουπιών, στο ενυδρείο μπορούν να τραφεί με αποξηραμένες τροφές εμπορίου ειδικά για μονομάχους. Θα δεχτεί εκτός από τις αποξηραμένες, κατεψυγμένες 1-2 φορές την εβδομάδα (bloodworm, artemia, daphnia κλπ) και ζωντανές (grindal, artemia, daphnia κλπ), ακόμα και κουνούπια ή καλλιέργεια από λάρβες κουνουπιών. Οι μονομάχοι είναι επιρρεπείς στην δυσκοιλιότητα, γι'αυτό καλό είναι να ταΐζονται μια φορά την εβδομάδα με ζεματισμένο για λίγα λεπτά και αποφλοιωμένο αρακά, κομμένο στα τέσσερα για να μπορεί να το φάει το ψάρι.
    Προσέχετε να μη φαίνεται φουσκωμένο το ψάρι από το φαγητό και αποφεύγετε να ταΐζεται υπερβολική ποσότητα από κοινές τροφές όπως φυλλαράκι πελετάκια και αποξηραμένα κατεψυγμένα που μπορούν να διογκωθούν μαζί με το νερό μέσα στο στομάχι του ψαριού. Το μούλιασμα την ξηρής τροφής πριν το τάισμα θα μειώσει τις πιθανότητες για Bloating. Οι μονομάχοι μπορούν να μείνουν για μια εβδομάδα νηστικοί, αν έχουν ταϊστεί πριν τη νηστεία καλά.
    Τάισμα μία με δύο φορές την ημέρα. Μία φορά την εβδομάδα μούλιασμα της τροφής τους σε μερικές σταγόνες βιταμίνης.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 2-4 χρόνια (έχει αναφερθεί και 7 χρόνια).

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Οι μονομάχοι δεν ανέχονται στο χώρο τους άλλα ψάρια της οικογένειας Osphronemidae (όπως άλλοι μονομάχοι, Gοurami, Paradise fish κλπ) ενώ θα είναι το ίδιο επιθετικά σε όποιο ψάρι μοιάζει με του είδος τους πχ. τα ψάρια με μακριές ουρές, όπως τα guppy.
    Στη φύση δύο αρσενικά Betta δεν θα παλέψουν μέχρι θανάτου, αφού ο χαμένος θα υποχωρήσει και θα φύγει. Στο ενυδρείο όμως δεν υπάρχει χώρος για υποχώρηση, οπότε ο νικητής θα συνεχίσει να επιτίθεται συνήθως μέχρι να σκοτώσει τον χαμένο. Γι' αυτό δεν βάζουμε μαζί δύο αρσενικά σε ενυδρείο παρά μόνο αν είναι 180 λίτρα και πάνω, ή σε ενυδρείο με χωρίσματα ή σε πολύ καλά φυτεμένο ενυδρείο με πολλές κρυψώνες.
    Οι θηλυκές αναπτύσσουν μια ιεραρχία μεταξύ τους οπότε θα μπορούσαν να συμβιώσουν μερικές μαζί.
    Στη φύση τα θηλυκά μένουν μακρυά από τα αρσενικά εκτός της περιόδου αναπαραγωγής. Όταν μπουν μαζί σε ενυδρείο, τα αρσενικά συνήθως σκοτώνουν τα θηλυκά εκτός αν α) είναι αδέρφια και μεγαλωμένα από μικρά μαζί, β) είναι σε φάση αναπαραγωγής, γ) υπάρχει χώρισμα στο ενυδρείο, δ) το ενυδρείο είναι πολύ μεγάλο και πολύ καλά φυτεμένο έτσι ώστε να παρέχει κρυψώνες για το θηλυκό. Γι'αυτό συχνά πριν την αναπαραγωγή οι εκτροφείς ψαριών, χρησιμοποιούν ενυδρείο με τζαμένιο χώρισμα, έτσι ώστε να είναι ορατές οι θηλυκές από τον αρσενικό χωρίς να διακινδυνεύουν επίθεση, μέχρι να έρθει η ώρα που θα είναι έτοιμα τα ψάρια για αναπαραγωγή και να φύγει το χώρισμα.
    Σίγουρα οι μονομάχοι δεν πρέπει να συνυπάρχουν με άλλα ψάρια επιθετικά όπως κιχλίδες, ή ψάρια που έχουν τη συνήθεια να τσιμπάνε τα πτερύγια των άλλων (fin nippers), όπως τα Danios, Tetras και Barbs.
    Κάποιο είδος σαλιγκαριού θα ήταν ιδανικός συγκάτοικος σε μικρό ενυδρείο.
    Οι γαρίδες μικρού μεγέθους όπως οι Red cherry θέλουν προσοχή, ιδίως ο γόνος τους.
    Γενικότερα η επιτυχία της συμβίωσης του μονομάχου με άλλα ψάρια έγκειται στο ποσοστό επιθετικότητας του χαρακτήρα του κάθε μονομάχου ξεχωριστά.

    Υποείδη και υβρίδια:
    - Βάση του τύπου ουράς τους, Veil Tail (VT), Plakat (PK), Crowntail (CT), Half Moon (HM), Deltas (D) & Super Deltas (SD), Double Tail (DT), Combtail, Rosetail & Feathertail, Round Tail, Half Sun, Over Halfmoon (OHM), Spade Tail
    - Βάση του σχεδίου τους
    Solid, Cambodian or Bi-Coloured, Butterfly, Marble, Piebald, Mask, Dragon, Multicolour,
    Βάση του χρωματισμού τους
    Red, Blue, Green, Wild-Type, Cellophane/Pastel, Opaque, Yellow & Pineapple, Orange, Orange Dalmatian, Black,
    Purple, Mustard Gas, Chocolate, Copper, Albino
    - Ιδιαίτερου σχεδίου ή χρώματος που δεν υπάγεται σε κάποια από τις πιο πάνω κατηγορίες.

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η αναπαραγωγή τους είναι μια μακρόχρονη και επίπονη διαδικασία. Το ζευγάρι δεν πρέπει να είναι πάνω από 1 έτους σε ηλικία. Χρειάζεται καλή προετοιμασία με πολύ καλής ποιότητας νερό και καλή φρέσκια τροφή για 2-3 εβδομάδες, πριν μπουν μαζί τα δύο ψάρια. Το συχνό φρεσκάρισμα του νερού, τα ξερά φύλλα σαν τα Catappa και τα bloodworms για τροφή είναι ένα παράδειγμα.
    Το επόμενο βήμα είναι το στήσιμο ενός 40λιτρου ενυδρείου με 10-15 εκ ύψος νερού με ένα απλό αλλά καλά στρωμένο αερόφιλτρο για φίλτρανση. Συνιστάται "γυμνός βυθός" στο ενυδρείο και η άμμος ή το χαλίκι, δεν είναι επιθυμητά καθώς θα χάνονται αυγά σε αυτά.
    Προσθέτουμε πυκνά αληθινά φυτά (θα κρατήσουν σε καλή κατάσταση το νερό όταν θα μείνει εκτός λειτουργίας το φίλτρο), μερικά ξερά φύλλα, να επιπλέει ένα κομμένο στη μέση πλαστικό ποτηράκι.
    Ένα θερμαντήρα ρυθμισμένο στους 27°C.
    Μεταφέρουμε σε αυτό τον αρσενικό από το ενυδρείο του, με μισής ώρας προσαρμογής τουλάχιστον και τον αφήνουμε για μία μέρα να συνηθίσει το νέο περιβάλλον.
    Πλησιάζουμε το ενυδρείο της θηλυκιάς έτσι ώστε να βλέπει το ένα ψάρι το άλλο.
    Ο αρσενικός θα αρχίσει το Flaring και να χτίζει τη φωλιά κάτω από το κομμένο ποτηράκι και η θηλυκιά θα πρέπει να είναι ήδη γεμάτη αυγά.
    Αν δεν είναι, θα την αφήσουμε μέχρι να γεμίσει και θα καταλάβουμε ότι είναι έτοιμη όταν θα δούμε κάθετες ραβδώσεις στο σώμα της.
    Όταν είναι έτοιμη και η φωλιά θα μεταφέρουμε με καλή προσαρμογή και τη θηλυκιά στο 40λιτρο.
    Στην αρχή θα έχουν αψιμαχίες. Εδώ θα χρειαστούν τα φυτά για παροχή κρυψώνας σε αυτόν που θα τις φάει (ίσως είναι και το αρσενικό).
    Μπορεί να χρειαστούν ώρες έως και μέρες μέχρι να ολοκληρώσουν τα καθήκοντα τους.
    Αν φανεί ότι τα πράγματα αγριεύουν πολύ, χωρίστε τα ψάρια.
    Συνήθως το ζευγάρωμα γίνεται από αμέσως έως και σε 1-2 μέρες.
    Όταν γίνει το αρσενικό θα μαζέψει τα αυγά και θα τα βάλει στη φωλιά.
    Θα ζευγαρώσουν μερικές φορές ακόμα και μόλις βεβαιωθείτε ότι η θηλυκιά είναι άδεια από αυγά, μεταφέρετε την στο ενυδρείο της για να ηρεμήσει.
    Μη την αφήσετε στο ενυδρείο γιατί κινδυνεύει.
    Το αρσενικό θα μείνει να προσέχει τη φωλιά μέχρι να σκάσουν τα αυγά χωρίς ούτε να τρέφεται καν.
    Θα τα αερίζει, θα απομακρύνει τα αγονιμοποίητα, θα μαζεύει όσα πέφτουν και θα τα ξαναβάζει στη θέση τους κλπ
    Κάποιοι πρωτάρηδες μπαμπάδες ίσως φάνε τα αυγά ή το γόνο.
    Αν γίνει κάτι τέτοιο αντιληπτό, απομακρύνετε και τον πατέρα από το ενυδρείο.
    Τα αυγά θα σκάσουν μετά από 48 ώρες. Θα δείτε τις ουρίτσες να κρέμονται από τη φωλιά και ο πατέρας θα πιάνει και θα επιστρέφει στη θέση του όποιο μικρό πέσει.
    Μέσα στην επόμενη μέρα, ο γόνος θα έχει ενδυναμωθεί τόσο όσο να μένει στη φωλιά.
    Μόλις καταναλώσουν όλο το λεκιθικό του σάκο και αρχίσουν να κολυμπάνε ελεύθερα, μπορεί να επιστρέψει ο πατέρας στο ενυδρείο του.
    Τώρα αρχίζει το τάισμα με infusoria και μετά από μερικές μέρες με νεοεκκολαφθείσα αρτέμια.
    Θα χρειαστούν καθημερινές αλλαγές νερού λόγω του συχνού ταΐσματος, με προσοχή στο χειρισμό για να μη χαθεί γόνος. Το νερό της αλλαγής πρέπει να είναι ίδιων παραμέτρων (pH, gH, θερμοκρασία) με του ενυδρείου.
    Θα ζήσουν μαζί για 2-4 μήνες και θέλουν καθημερινή φροντίδα πριν πάνε πια στα νέα ενυδρεία τους.

    Αναπαραγωγή Μονομάχων - A' Μέρος
    Αναπαραγωγή Μονομάχων - B' Μέρος

    Γενικές πληροφορίες: Το Betta Splendens είναι αποτέλεσμα επιλεκτικών αναπαραγωγών.

     

     

    image.jpeg

     

     

     

     


    Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον χρήστη stormtrooper

    • Like 1
     Share


    User Feedback

    Recommended Comments

    There are no comments to display.



    Create an account or sign in to comment

    You need to be a member in order to leave a comment

    Create an account

    Sign up for a new account in our community. It's easy!

    Register a new account

    Sign in

    Already have an account? Sign in here.

    Sign In Now

  • Πρόσφατες Προσθήκες Προφίλ

    Fossorochromis rostratus ( Boulenger 1899)

    Ήπειρος: Αφρική Λίμνες και Ποτάμια Αφρικής: Malawi Lake Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 400+ lt
    Ενήλικο αρσενικό
     
    Επιστημονικό Όνομα: Fossorochromis rostratus ( Boulenger 1899) 
    Κοινές Ονομασίες:  Fossos η Malawi Sand Diver 
    Ελληνικό Όνομα: -
    Γενική Κατηγορία: Cichlid
    Οικογένεια: Cichlidae 
    Τάξη: Cichliformes  
    Γένος: Fossorochromis 
      
    Βιότοπος:Το Fossorochromis rostratus είναι ένα ενδημικό είδος στη λίμνη Malawi, στην λίμνη Malombe και στο ανώτερο και μέσο τμήμα του ποταμού Shire. Κυρίως κατοικεί σε βραχώδες περιοχές με αμμώδες υποστρώματα και έχει καταγραφεί σε βάθος μέχρι και 18 μέτρα. Τα νεαρά ψαράκια είναι συνηθισμένα στα πολύ ρηχά νερά, έξω από τις αμμώδεις παραλίες και σπάνια βρίσκονται σε βάθος μεγαλύτερο των δύο μέτρων. 
     
    Μέγεθος: Τα αρσενικά μεγαλώνουν σε μέγεθος μέχρι και 35cm στην φύση ενώ τα θηλυκά ως και 25cm. 
      
    Συντήρηση στο ενυδρείο *
    PH: 8,2-8,9
    KH:10-12°dKH  
    GH: 8-25 °dGH  
    Θερμοκρασία: 24-29 °C (ιδανικά 26°C)  
    *Αποφύγετε τις ξαφνικές αλλαγές στις παραμέτρους του νερού καθώς αυτά τα ψάρια είναι πολύ ευαίσθητα στις αλλαγές του νερού. 
      
    Λίτρα: Το ελάχιστον 350 λίτρα για ένα αρσενικό και 3 θηλυκά με ελάχιστο μήκος ενυδρείου το 1,5 μέτρο .
      
    Κοινωνική συμπεριφορά: Το Fossorochromis rostratus είναι ένα κοινωνικό ψάρι, καθώς στην φύση τρέφεται σε ομάδες ως και 50 ατόμων βυθίζοντας το ρύγχος του στην άμμο και τρώγοντας μικρά ασπόνδυλα.  

    Διαχωρισμός φύλου: Τα αρσενικά είναι σαφώς μεγαλύτερα από τα θηλυκά με πιο έντονα χρώματα .
     
    Διακόσμηση ενυδρείου: Αυτό το είδος κιχλίδας είναι ένα πολύ γρήγορο και δραστήριο ψάρι, για αυτό οι ασβεστολιθικές πέτρες θα πρέπει να είναι λίγες και τοποθετημένες κατά προτίμηση στο πίσω μέρος του ενυδρείου για να μην υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού, σχηματίζοντας σπηλιές και κρυψώνες .
      
    Ζώνη Κολύμβησης: Θα κινηθεί σε όλη την περιοχή του ενυδρείου.  
      
    Διατροφή: Αυτό το είδος κιχλίδας δεν είναι ιχθυοφάγο. Όταν ζουν σε ενυδρεία τρέφονται με αποξηραμένη τροφή (flakes & sticks), άλλα το καλύτερο θα ήταν η φρέσκια, όπως ψιλοκομμένες γαρίδες, γαιοσκώληκες , υδρόβια σκουλήκια (Tubifex), προνύμφες του γλυκού νερού (bloodworm) και ορισμένα είδη της οικογένειας Chironomidae που παράγονται στο εμπόριο.  
      
    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8 με 12 έτη με την κατάλληλη φροντίδα. 
      
    Υποείδη και υβρίδια: Δεν έχει αναφερθεί κάτι.  
     
    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Τα κυρίαρχα αρσενικά δεν δείχνουν το χρώμα τους μέχρι να φτάσουν τα 15 εκατοστά. Ο ρυθμός ανάπτυξης αυτού του είδους είναι αρκετά ταχύτερος από τα περισσότερα Haps , αλλά συνήθως  φτάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα στα 20cm, δηλαδή σε 2,5 χρόνια περίπου.  Όταν είναι έτοιμο, το αρσενικό θα επιλέξει μια θέση ωοτοκίας , είτε σε μια επίπεδη επιφάνεια βράχου είτε σκάβοντας μια κοιλότητα στο υπόστρωμα . Στη φύση, αυτό μπορεί να έχει διάμετρο έως 2,5 μέτρα και έτσι το αρσενικό μπορεί να φαίνεται πολύ επιθετικό μερικές φορές στο ενυδρείο ,αυτό συμβαίνει απλώς επειδή βλέπει ολόκληρο το ενυδρείο  ως επικράτειά του . 
     Το αρσενικό θα εμφανιστεί γύρω από την επιλεγμένη περιοχή ωοτοκίας του, δείχνοντας έντονο χρώμα προσπαθώντας  να δελεάσει τα θηλυκά να ζευγαρώσει μαζί του. Όταν ένα θηλυκό είναι πρόθυμο, (το αρσενικό ψάρι έχει κηλίδες σε σχήμα αυγού στον πρωκτό του και το θηλυκό έλκεται από αυτές), θα πλησιάσει το σημείο της ωοτοκίας και θα αφήνει ένα ένα τα αυγά του. Το αρσενικό ψάρι θα απελευθερώσει εκεί το σπέρμα του και άμεσα το θηλυκό τα μαζεύει αμέσως στο στόμα της.  Όταν προσπαθεί να τοποθετήσει τα αυγά στο στόμα της, στην πραγματικότητα λαμβάνει και σπέρμα από το αρσενικό, γονιμοποιώντας τα. 
     Θα μεταφέρει  έως και 130 αυγά για περίπου 3 εβδομάδες, πριν τα απελευθερώσει και δεν θα φάει κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Εάν ένα θηλυκό είναι υπερβολικά στρεσαρισμένο, μπορεί να φτύσει πρόωρα τον γόνο ή να τον φάει, επομένως πρέπει να ληφθεί μέριμνα εάν αποφασίσετε να μετακινήσετε το ψάρι για να αποφύγετε τη θήρευση του γόνου. Μόλις τα νεογνά είναι έτοιμα να τραφούν από μόνα τους, η θηλυκιά τα  απελευθερώνει και αυτά κρύβονται ανάμεσα στους βράχους. 
     
     Γενικές πληροφορίες: Το Fossorochromis rostratus είχε παλιότερα ταξινομηθεί ως Haplochromis rostratus. Όταν τρομάζει μπορεί να θάβεται στο υπόστρωμα. Στην φύση μόνο τα μεγαλύτερα κυρίαρχα αρσενικά φτιάχνουν φωλιές. 
    Τα Fossos έχουν ένα εξελιγμένο κοντόχονδρο και επίμηκες σχήμα σώματος παρόμοιο με άλλες κιχλίδες. Τα ραχιαία και ουραία πτερύγια τους είναι αρκετά εμφανή και σχηματίζονται κυρίως από μια μπλε απόχρωση .Τα πρωκτικά και τα θωρακικά πτερύγια είναι επίσης πολύ μυτερά.  
    Χάρη στα αγκάθια στα πτερύγια τους, τα κάνουν να φαίνονται πολύ μεγαλύτερα και απειλητικά. 
      Γενικά, τα κυρίαρχα αρσενικά θα πάρουν μεταλλικούς χρωματισμούς, που κυμαίνονται από μπλε έως κίτρινο. Ο χρωματισμός θα ενταθεί όταν είναι έτοιμα για αναπαραγωγή και μπορεί να δείτε λίγες κάθετες ράβδους ή ακανόνιστα οβάλ σημάδια στο σώμα. 
    Όπως το Big Mouth Hap, υπάρχουν αρκετά ατομικές διαφορές στο χρώμα και το σχέδιο με βάση την τοποθεσία. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα με το κυρίαρχο αρσενικό. 
    Τα θηλυκά, τα αδύναμα αρσενικά και τα νεαρά έχουν πολύ πιο μονόχρωμο χρώμα από τα κυρίαρχα αρσενικά, παίρνοντας ένα κρεμ-κίτρινο χρώμα. Τα κυρίαρχα αρσενικά, έχουν πέντε ακανόνιστα σκούρα σημάδια κάτω από τα πλευρά, αλλά τα σκούρα χρώματα «τρέχουν» στο πιο ανοιχτόχρωμο σώμα σχηματίζοντας ένα σχέδιο σκακιέρας. 
    Τέλος θα πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή στα φίλτρα του ενυδρείου, που θα πρέπει να παρέχουν την μέγιστη βιολογία, καθώς αυτά τα αφρικάνικα ψάρια δημιουργούν πολλά περιττώματα.
     

                                       Ενήλικο θηλυκό 
    Πήγες - Φώτο:
    https://gr.pinterest.com/pin/807833251889850011/
    Seriously Fish — Feeling fishy
    Wikipedia  
    AquariumFishCity | Guide for Fishes and Aquarium Lovers 
     
    Συντάκτης : @Taxiarchis
    Δημοσίευση - επιμέλεια : @marinos @SOTIRIS @Antonis K@AfricaTeam

    Biotodoma cupido (Heckel, 1840)

    Ήπειρος: Αμερική Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7) Κατηγορίες ενυδρείων: 400+ lt
    Επιστημονικό Όνομα : Biotodoma cupido (Heckel, 1840)
    Κοινές Ονομασίες: Cupid Cichlid, Green-streaked eartheater
    Ελληνικό Όνομα : Cupid Cichlid
    Γενική Κατηγορία : Actinopterygii
    Τάξη : Perciformes
    Οικογένεια : Cichlidae
    Γένος : Biotodoma

    Βιότοπος : Ενδημικό ψάρι της νοτίου Αμερικής. Το είδος απαντάται από την λεκάνη Εσεκίμπο στην Γουιάνα, μέχρι τον Ρίο Μαμορέ στην Βολιβία, με πιο συνηθισμένο τόπο συλλογής την πόλη Σανταρέμ στην ανατολική Βραζιλία.
     
    Μέγεθος : Από  9 ως 12 εκατοστά

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH : 5 – 7 (ιδανικά 6)
    GH : 1 – 6 °dGH
    Θερμοκρασία : 22-28 (23-25) °C
     
    Λίτρα : Λόγο της επιθετικότητας κατά την διάρκεια αναπαραγωγής, ένα ενυδρείο με μήκος άνω των 150cm θα ήταν ιδανικό.

    Κοινωνική συμπεριφορά : Όταν δεν βρίσκεται  σε κατάσταση αναπαραγωγής, το είδος είναι εκπληκτικά ήρεμο, επιτρέποντας του να συνυπάρξει με όλα τα ήρεμα είδη που έχουν τις ίδιες απαιτήσεις σε συνθήκες νερού, ανεξαρτήτως μεγέθους. Για να μετριάσουμε την επιθετικότητα τους κατά την περίοδο αναπαραγωγής, καλό θα ήταν να τα διατηρούμε σε μεγάλα χαρέμια (1ή 2 αρσενικά με 6ή 8 θηλυκά) . Σε μικρότερους αριθμούς τα πιο αδύναμα θα υποστούν συνεχείς επιθέσεις

    Διαχωρισμός φύλου : Αρχικά θεωρούσαμε πως τα αρσενικά έχουν μπλε ιριδίζουσες γραμμές στο πρόσωπο, σε αντίθεση με τα θηλυκά που έχουν τελείες. Τα νεότερα δεδομένα από εκτροφεία θέλουν τα αρσενικά να είναι ελαφρώς μακρύτερα, με πιο γεμάτο σώμα και μακρύτερες νηματοειδείς απολήξεις στα πτερύγια τους.

    Διακόσμηση ενυδρείου : Απαραίτητη από πλευράς διακόσμησης είναι η λεπτόκοκκη άμμος για βυθό, καθώς το είδος τσιμπολογάει συνέχεια προς εύρεση τροφής. Ο χαμηλός φωτισμός είναι επιθυμητός όπως και κάποια πέτρα που αργότερα θα χρησιμοποιηθεί ως χώρος γέννας. 
    Το σύστημά μας θα πρέπει να στηθεί με γνώμονα τις απόλυτα σταθερές και βέλτιστες συνθήκες διαβίωσης. Δεν ανέχεται ξαφνικές αλλαγές σε σκληρότητες ή την ύπαρξη αμμωνίας ή τα αυξημένα νιτρικά. Λόγο της ανατάραξης του βυθού το σύστημα φίλτρανσης μας θα πρέπει να διαθέτει προφιλτρα (σε περίπτωση κάνιστρου) ή κάποιου φίλτρου για την άμμο και τα μικροσωματίδια που δημιουργούνται από την αναμόχλευση του βυθού.

    Ζώνη Κολύμβησης : Κυρίως μέση και βυθός.
     
    Διατροφή : Παμφάγο. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται με την διατροφή τους. Πολλαπλά ταΐσματα είναι επιθυμητά και θα φέρουν τα καλύτερα αποτελέσματα ανάπτυξης.
     
    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο : Έχουν καταγραφή και τα 12 έτη

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι : Σε μεγάλα ενυδρεία θα συνυπάρξει με όλα τα ήρεμα είδη που έχουν τις ίδιες απαιτήσεις σε συνθήκες νερού ανεξαρτήτως μεγέθους
      .
    Υποείδη και υβρίδια : Συχνά το μπερδεύουμε με το Biotodoma wavrini το οποίο έχει πιο επίμηκες σώμα και η μαύρη βούλα τοποθετείται κάτω ή επί της ανώτερης πλευρικής γραμμής ενώ το  B. Cupido έχει πιο κοντόχοντρο σώμα και η μαύρη βούλα τοποθετείται πάνω από την ανώτερη πλευρική γραμμή.
    Υπάρχουν επίσης χρωματικές εναλλακτικές μορφές που εξαρτώνται από την περιοχή συλλογής.

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο : Ο βασικότερος αποτρεπτικός παράγοντας αναπαραγωγής στο ενυδρείο είναι η ηλικία σεξουαλικής ωριμότητας που μπορεί να φτάσει και τα 2 χρόνια. «Πρόβες» μπορεί να ξεκινήσουν και από τους 10 μήνες ηλικίας αλλά επιτυχείς αναπαραγωγές έχουν παρατηρηθεί μετά τους 18 μήνες.
    Όπως και με άλλες κιχλίδες το ένστικτο αναπαραγωγής εξαρτάται από εποχικές αλλαγές, οπότε αλλαγές με κρύο μαλακό νερό θα βοηθήσουν.
    Αρχικά οι θηλυκές θα αρχίσουν να σκάβουν λαγούμια ενώ σκουραίνουν χρωματικά και στην συνέχεια θα αρχίσουν να ανταγωνίζονται μεταξύ τους ώστε να προκύψει ιεραρχία μεταξύ τους. Την όλη διαδικασία τα αρσενικά την παρατηρούν χωρίς να εμπλακούν.
    Το κυρίαρχο θηλυκό θα προετοιμάσει μια πέτρα και θα την προστατέψει από τυχόν επισκέπτες για κάποιες μέρες, μέχρι να γεννήσει σειρές από αυγά που ενώνονται μεταξύ τους από λεπτά κολλώδη κλωστίδια. Ο αρσενικός θα κάνει ένα πέρασμα για να γονιμοποιήσει τα αυγά και μετά θα επιτηρεί την περιοχή γύρω από την φωλιά (μέχρι και 90 εκατοστά διάμετρο), εκτός και αν η θηλυκιά απομακρυνθεί από την φωλιά όπου θα αναλάβει την άμεση φύλαξη τους μέχρι την επιστροφή της. Η επώαση των αυγών διαρκεί μέχρι 4 ημέρες. Όταν θα εκκολαφθούν, ο γόνος θα μεταφερθεί σε προετοιμασμένο λαγούμι μέχρι να καταναλωθεί όλος ο λεκιθικό τους σάκος,  μια περίοδος που χαρακτηρίζεται από ακραία επιθετικότητα εκ μέρους της θηλυκιάς.
    Η φύλαξη των νεογνών μετά από αυτές τις μέρες μοιράζεται εξίσου ανάμεσα στους δυο γονείς για ένα διάστημα 6 εβδομάδων. Μετά την πάροδο τους το ζευγάρι θα προχωρήσει σε νέα γέννα.
     
    Γενικές πληροφορίες : Πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα κιχλίδα με ιδιαίτερο χαρακτήρα, αρκετά απαιτητική στην συντήρησή της και γι' αυτό δεν ενδείκνυται να την διατηρούν αρχάριοι χομπίστες .
     

     

     
    Πήγες - Φώτο :
    https://aquainfo.org/
    https://www.seriouslyfish.com/species/biotodoma-cupido/
    https://www.fishbase.de/Summary/SpeciesSummary.php?id=12291&lang=greek
    https://aquainfo.org/biotodoma-cupido-greenstreaked-eartheater/
     
     
    Συντάκτης : @Jester
    Επιμέλεια δημοσίευση: @SOTIRIS@Rik@marinos @Antonis K @Am Team
     
     
     

    Melanotaenia praecox

    Ήπειρος: Ασία Τάξη: Atheriniformes Εύρος Ph: Ουδέτερο (Ph=7) Κατηγορίες ενυδρείων: 100-120 lt
    Επιστημονικό Όνομα : Melanotaenia praecox
    Κοινές Ονομασίες: Neon Dwarf Rainbowfish
    Ελληνικό Όνομα : Μελανοταινίες νέον
    Γενική Κατηγορία : Melanotaeniidae
    Οικογένεια : Melanotaeniidae
    Τάξη: Atheriniformes
    Γένος : Melanotaenia

    Βιότοπος : Ενδημικό ψάρι του ποταμού Mamberamo στη Δυτική Παπούα Νέα Γουινέα . Τα συναντάμε συνήθως σε μικρές ομάδες των 6+ ψαριών τόσο σε παραποτάμους με δυνατή ροή όσο και σε λιμνώδη νερά με πυκνή βλάστηση και βυθισμένους κορμούς δέντρων.
     
    Μέγεθος : Στο ενυδρείο δεν ξεπέρνα τα 6-8 εκατοστά .

    Συντήρηση στο ενυδρείο
    PH : 6,6-8 (Ιδανικά 7 )
    KH : 5-15°dGH °
    GH :10-20°dGH
    Θερμοκρασία : 23-28 °C (ιδανικά στους 26 °C )
     
    Λίτρα : Για μια ομάδα 6 ψαριών θα χρειαστούμε ένα ενυδρείο με διαστάσεις 80 Μ Χ 35 Π περίπου 100 λίτρων.

    Κοινωνική συμπεριφορά : Ειρηνικό ψάρι που του αρέσει να ζει σε ομάδες . Μπορεί να συμβιώσει άνετα με άλλα ήσυχα είδη που ζουν σε παρόμοιες συνθήκες νερού.

    Διαχωρισμός φύλου : Τα αρσενικά γίνονται ποιο μεγάλα και παρουσιάζουν ποιο έντονα χρώματα. Τα πτερύγια των θηλυκών συχνά εμφανίζουν επίσης κιτρινοπορτοκαλί χρώμα.

    Διακόσμηση ενυδρείου : Φυτεμένα ενυδρεία άλλα με αρκετό χώρο για κολύμπι με ξύλα και ρίζες για διάκοσμο θα αποτελούσαν τον ιδανικό για αυτά βιότοπο. Επίσης δεν τους αρέσει ο έντονος φωτισμός και για αυτό τον λόγο θα προτιμούσαν να έχουν στο ενυδρείο και φυτά επιφανείας .

    Ζώνη Κολύμβησης : Σε όλο το μήκος και πλάτος του ενυδρείου

    Διατροφή : Παμφάγο ψάρι . Θα φάει όλες τις τροφές του εμπορίου αρκεί να χωρούν στο στόμα του .

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο : 4-5 έτη

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι : Όπως προαναφέραμε είναι κατάλληλα ψάρια για ένα «κοινωνικό ενυδρείο . Συγκατοικούν άνετα με  danios, barbs, Dwarf cichlids καθώς και με  Corydoras

    Υποείδη και υβρίδια : Κάλο θα ήταν να αποφεύγεται η συγκατοίκηση με άλλα είδη της οικογένειας .

    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο : Επιτυγχάνεται σχετικά εύκολα . Επειδή διασκορπίζουν τα αυγά τους, αν θέλουμε να πάρουμε ολόκληρο το γόνο, πρέπει να απομονώσουμε το ζευγάρι σε ξεχωριστό ενυδρείο .Μια μικρή αύξηση της θερμοκρασίας μπορεί συχνά να προκαλέσει  ωοτοκία . Η θηλύκια θα ξεκινήσει να γεννά 25-45 αυγά καθημερινά για αρκετές ημέρες . Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία επιστέφουμε το ζευγάρι στο κυρίως ενυδρείο για να μην φάνε τα αυγά και περιμένουμε μέχρι και 5 ημέρες να εκκολαφτεί ο γόνος . Μετά την εκκόλαψη τα ταΐζουμε με ζωντανές τροφές όπως αρτέμια κτλ.
     
    Γενικές πληροφορίες : Επειδή στη φύση ζούνε σε παραποτάμους με δυνατή ροή νερού καλό θα ήτανε και το φίλτρο του ενυδρείου μας να έχει όσο μεγαλύτερη ροή γίνεται. Επίσης θα πρέπει να προσέχουμε και την ποιότητα του νερού μιας και είναι επιρρεπείς σε ασθένειες για αυτό είναι αναγκαίες οι συχνές αλλαγές νερού.
     

     
     
    Πήγες - Φώτο :
    https://www.bluefishaquariums.gr/
    https://www.aquario.gr/
    https://www.fishbase.se/
    https://www.seriouslyfish.com/
    https://rainbowfish.angfaqld.org.au/
    http://www.tsamisaquarium.gr/
     
     
    Συντάκτης :  @marinos
     
    Επιμέλεια δημοσίευση : @SOTIRIS @Antonis K@Ομάδα Δημιουργίας του ΑΖ

    Cichlasoma trimaculatum (Günther, 1867)

    Ήπειρος: Αμερική Τάξη: Cichliformes Οικογένεια: Cichlidae Εύρος Ph: Αλκαλικό (Ph>7), Ουδέτερο (Ph=7), Όξινο (Ph<7) Κατηγορίες ενυδρείων: 400+ lt
    Επιστημονικό Όνομα : Cichlasoma trimaculatum  (Günther, 1867)
    Κοινές Ονομασίες: Trimac, Τhree spot cichlid, Red-eyed cichlid
    και συνώνυμα Amphilophus trimaculatum, Heros trimaculatus, Herichthys trimaculatus,  Cichlasoma trimaculatus
    Γενική Κατηγορία : Cichlidae
    Τάξη : Cichliformes 
    Οικογένεια : Cichlidae
    Γένος : Cichlasoma 
    *Σημείωση :  Εξακολουθεί να περιλαμβάνεται ως ένα εξαιρετικά παρεκκλίνων μέλος του Amphilophus από τo FishBase.
    Άλλες αρχές, όπως ο Κατάλογος των Ψαριών, το έχουν μεταφέρει στο γένος Amphilophus.
    Σύμφωνα με τον Loiselle (1980a), η μορφολογία και η συμπεριφορά αυτού του είδους
    είναι σχεδόν αδιάκριτη από το Αmphilophus της ομάδας C. labiatum.
     
    Βιότοπος : Δυτικά τμήματα του Μεξικού, της Γουατεμάλας και του Ελ Σαλβαδόρ. Υπάρχουν επίσης άγριοι πληθυσμοί τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στη Σιγκαπούρη όπου έχουν εισαχθεί από παράνομες απελευθερώσεις.
     

     
    Γλυκού νερού, Τροπικό βένθοπελαγικό.
     
    Μέγεθος :Το τελικό τους μέγεθος στο ενυδρείο φτάνει τα 25 cm το θηλυκό και τα 37 cm το αρσενικό.

    Συντήρηση στο ενυδρείο:
    PH : 6.5 – 7.5
    KH : 3° – 10°dKH
    GH : 8 – 24 gH
    Θερμοκρασία : 21°C - 30°C. (Ιδανικά 24 με 25 °C)
     
    Λίτρα : 500 λίτρα για ένα ζευγάρι. Όπως συμβαίνει με τις περισσότερες μεγάλες κιχλίδες, μπορεί να είναι αρκετά ακατάστατες και ρυπογόνες, οπότε φροντίστε να παρέχεται ένα αξιοπρεπές σύστημα φίλτρανσης. Συνίσταται η χρήση ράβδου ψεκασμού (spray bar) για τη ομοιόμορφη διάχυση του νερού που επιστρέφει στο ενυδρείο καθώς τα Τrimac δεν θα εκτιμήσουν ιδιαίτερα την ισχυρή ροή. Δεδομένου ότι αυτά τα είδη είναι μεγάλα, θα πρέπει να φυλάσσονται σε ανάλογο ενυδρείο, όπου μπορούν να βρουν άφθονο χώρο για κολύμπι και κρυψώνες.
     
    Κοινωνική συμπεριφορά : (Aggressive - Territorial) Είναι όντως πολύ επιθετικά, σε βαθμό να προκαλούν συνεχώς μεγαλύτερους σε μέγεθος αντιπάλους για την κυριαρχία στο ενυδρείο και για να προστατέψουν τον ζωτικό τους χώρο. Αν και το Τrimaculatum είναι εύκολο στη φροντίδα του, συνιστούμε στους ενυδρειόφιλους να είναι καλά διαβασμένοι πριν τα προσθέσουν στα ενυδρεία τους. Είναι γενικώς ένα ψάρι που συνιστάται μόνο σε έμπειρους χομπίστες και δεν είναι και ευρέως εμπορεύσιμο είδος στην Ελλάδα.
     

     
    Φωτογραφίες από το ενυδρείο του μέλους @Rik
     
    Διαχωρισμός φύλου : Η κιχλίδα Trimac είναι ένα ψάρι με δεμένο σώμα κιτρινοπράσινης απόχρωσης. Έχει τρεις ευδιάκριτες κηλίδες στα πλευρά του, κάνοντας αυτά τα είδη να ξεχωρίζουν από άλλα. Τα αρσενικά είναι πολύ μεγαλύτερα από τα θηλυκά και έχουν εκτεταμένα μυτερά πτερύγια και είναι σχετικά σκουρόχρωμα, με έντονο το ραχιαίο πτερύγιο, που είναι πιο ανεπτυγμένο και μυτερό. Οι αρσενικές κιχλίδες Trimac διακρίνονται επίσης από την έντονη κόκκινη περιοχή πίσω από τα βράγχια τους και μπορεί να αναπτύξουν λιπώδες εξόγκωμα στο μέτωπο τους. Οι θηλυκές κιχλίδες από την άλλη πλευρά, είναι γενικά πιο ανοιχτόχρωμες, με αχνές κηλίδες στα ραχιαία πτερύγια τους. Ωστόσο, μπορεί να είναι και σκουρόχρωμη κατά καιρούς, ανάλογα με  την διάθεσης τους. Οι νεαρές κιχλίδες Trimac δεν είναι πολύχρωμες, αλλά υφίστανται μια δραματική μεταμόρφωση καθώς μεγαλώνουν. Οι ενήλικες έχουν έντονα χρώματα, με τα αρσενικά να είναι συνήθως τα πιο λαμπρά. Μπορεί να είναι δύσκολο όταν είναι ακόμη μικρά να ξεχωρίσουμε το φύλλο τους, αλλά η διαφορά μεγέθους τους είναι προφανής καθώς μεγαλώνουν – τα αρσενικά μεγαλώνουν περισσότερο από τα θηλυκά. Επιπλέον, το θηλυκό Trimac έχει συνήθως μια μαύρη κηλίδα στη μέση του ραχιαίου πτερυγίου, ενώ στο αρσενικό απουσιάζει. Όπως πάντα, η 100% ακριβής μέθοδος για να μάθετε το φύλο των Trimac σας, είναι να περιμένετε μέχρι να μεγαλώσουν αρκετά για να τα ξεχωρίσετε.
     

     
     
    Φωτογραφίες από το ενυδρείο του μέλους @Rik
     
    Διακόσμηση ενυδρείου : Τα Trimacs θα διαμορφώσουν τον χώρο όπως τους βολεύει! Το ενυδρείο θα πρέπει να στηθεί με πέτρες, ρίζες και ξύλα, δημιουργώντας κρυψώνες και σημεία που θα διαλέξουν να κάθονται, για αυτό το μήκος του ενυδρείου παίζει σημαντικό ρόλο. Τα φυτά καλό είναι να αποφεύγονται, καθώς θα ξεριζωθούν. Κατοικεί σε αργά κινούμενα νερά λιμνών και ποταμών και προτιμά τους βυθούς λάσπης και άμμου όπου ζει ανάμεσα σε ρίζες και φύκια, οπότε θα εκτιμήσουν ένα αμμώδες υπόστρωμα και μην ξεχάσετε να προσθέσετε ένα χαμηλό φωτισμό για να αναδείξετε την πραγματική τους ομορφιά. 
     
    Ζώνη Κολύμβησης : Κυρίως μεσαία ζώνη, αλλά θα κινηθεί σε όλα τα πλάτη και μήκη του ενυδρείου.

    Διατροφή : Το Trimac είναι κυρίως ένας άγριος σαρκοφάγος θηρευτής που τρέφεται με μια ποικιλία από μικρότερα ψάρια, ασπόνδυλα και μικρά χερσαία και υδρόβια έντομα στο φυσικό του περιβάλλον.
    Μετά από εργαστηριακές έρευνες που διεξήχθησαν στον μερικό χαρακτηρισμό των πεπτικών πρωτεασών σε γόνο της κιχλίδας Cichlasoma Τrimaculatum, έγινε προφανές ότι η πέψη τους αποτελείται από όξινες και αλκαλικές πρωτεάσες. Δηλαδή έχουν υψηλή ικανότητα να υδρολύουν και τα δύο θρεπτικά συστατικά (πρωτεΐνη και λιπίδια) για τις υψηλές τους δραστηριότητες των πεπτικών ενζύμων, προωθώντας έτσι την ανάπτυξή τους, ιδιαίτερα με μια δίαιτα που περιέχει 45% πρωτεΐνη και 22% λιπίδια. Ειδικά από την 9η ημέρα μετά την εκκόλαψη τους, συνίσταται η μετάβαση τους σταδιακά από τη ζωντανή τροφή, στην αδρανή ξηρά τροφή σε 15 ημέρες και θα πρέπει να θεωρείται παμφάγο ψάρι.
    Έτσι στην αιχμαλωσία, η διατροφή τους πρέπει να αποτελείται από μεγάλη ποικιλία τροφών. Μπορείτε να τους ταΐσετε μερικά πλούσια σνακ σε πρωτεΐνες όπως φρέσκες γαρίδες, Bloodworms, tubifex, γαρίδες Mysis και γαιοσκώληκες και με φρέσκα λαχανικά όπως αγγούρι, κολοκυθάκια και μπιζέλια για να τους δώσετε μια ολοκληρωμένη διατροφή. Τα πέλλετ και οι νιφάδες υψηλής ποιότητας είναι μια εξαιρετική καθημερινή διατροφική βάση, όπως και τα  μεγάλα πέλλετ που είναι για μεγάλες κιχλίδες με μεγάλο στόμα και όρεξη.

    Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο : 12 με 15 χρόνια.
    Ωστόσο, η ποιότητα ζωής και φροντίδας που θα τους παρέχετε επηρεάζει σημαντικά τη διάρκεια ζωής τους. 

    Ιδανικοί Συγκάτοικοι : Ένα αρκετά επιθετικό Τrimac δεν θα ανεχθεί εύκολα άλλους συγκάτοικους. Επομένως, συνίσταται κυρίως να τα κρατάτε μόνα τους. Ένα αρσενικό Trimac μόνο του ή ένα ζευγάρι είναι οι σύνηθες επιλογές στα 500 με 1000 λίτρα.
    Εάν αποφασίσουμε να συγκατοικούν με άλλα είδη, είναι δυνατό να διατηρηθεί αυτό το ψάρι ως μέρος μιας μεγάλης εύρωστης κοινότητας κιχλίδων της Αμερικής, μόνο εάν τους παρέχεται αρκετό χώρο, άνω των 1000 λίτρων ενυδρείο και  με κιχλίδες που μπορούν να υποστούν λίγη κατάχρηση από το Trimac, μια που θα επιβάλλει την κυριαρχία του. Μερικά από τα κατάλληλα είδη που συστήνονται είναι τα  Cichlid Convict, Firemouth, Hypselecara temporalis, Uaru amphiacanthoides. Με μεγάλες Αμερικάνες όπως Oscar, Midas, κλπ δύσκολα θα αποφευχθούν οι μάχες μεταξύ τους για την επικράτηση του είδους μέσα στο ίδιο χώρο και εκεί τα πάρα πολλά λίτρα είναι ζωτικής σημασίας.
     
    Υποείδη και υβρίδια : Μια αληθινή κιχλίδα Trimac (Cichlasoma Trimaculatum) σπάνια βρίσκεται εύκολα, τόσο στο διαδίκτυο όσο και στα τοπικά καταστήματα ψαριών ειδικά στην Ελλάδα, και η τιμή τους δεν είναι αμελητέα.
    Τα Trimac στο χόμπι μας, εκτρέφονται και αναπαράγονται συχνά με άλλα είδη κιχλίδων, Flowerhorn (Amphilophus citrinellus x Cichlasoma trimaculatum) και πωλούνται ως υβρίδια στο εμπόριο. Φροντίστε λοιπόν να κάνετε καλή έρευνά πριν αγοράσετε τα ψάρια, από αξιόπιστη πηγή για να αποφύγετε οποιαδήποτε απογοήτευση μετά.



    Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Τα μεγάλα θηλυκά μπορούν να γεννήσουν περισσότερα από 1000 αυγά και φτάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα στα 8-10 cm, ενώ τα αρσενικά στα 12-14 cm. Το ζευγάρι συνήθως επιλέγει μια επίπεδη πέτρα για την εναπόθεση των αυγών από το θηλυκό και την γονιμοποίηση τους από το αρσενικό. Και οι δύο γονείς φρουρούν έντονα τα αυγά και φροντίζουν επίσης το γόνο αφού εκκολαφθούν τα αυγά. Όταν οι γόνοι κολυμπούν ελεύθερα, μπορούν να τραφούν εύκολα και με έτοιμες τροφές γόνου ή αλεσμένα πέλλετ, αλλά ιδανικά η ζωντανή τροφή όπως η καλλιέργεια Αρτέμιας θα τους δώσει μια επιπλέον αρχική ώθηση στην σωστή ανάπτυξη τους.
     
    Γενικές πληροφορίες : Το Trimac Cichlid σπάνια βρίσκεται ως ψάρι ενυδρείου, αλλά στο εξωτερικό είναι ευρέως διάσημο για την λαμπρή του εμφάνισή και το δεμένο και μεγάλο μέγεθός του. Αυτά τα ψάρια είναι δημοφιλής μεταξύ των ενυδρείων χαμηλών απαιτήσεων φροντίδας τους, εάν υπάρχει η σωστή συντήρηση και εξοπλισμός φίλτρανσης. Παρόλο που η φροντίδα τους είναι σχετικά απλή, ενθαρρύνουμε πάντα τους ενυδρειόφιλους να γνωρίζουν όλα τα απαραίτητα στοιχεία για αυτό το είδος για να είναι ευτυχισμένα και υγιή. Αυτό το ψάρι ανήκει στο γένος Cichlasoma, μια ομάδα ψαριών που χαρακτηρίζεται από το μεγάλο τους μέγεθος, το δυνατό σώμα και τις πολλαπλές κάθετες μαύρες γραμμές. Υπάρχουν επί του παρόντος 16 περιγραφόμενα είδη στο γένος, αν και ορισμένοι ταξινομητές πιστεύουν ότι αυτός ο αριθμός μπορεί να περιοριστεί.
    Το Trimac Cichlid είναι ένα ταχέως αναπτυσσόμενο ψάρι, ένα από τα είδη που μπορεί να αναπτυχθεί πιο γρήγορα και από ένα Όσκαρ. Όταν πωλούνται στα καταστήματα, είναι συνήθως 4-5 εκατοστά σε μέγεθος, αλλά το αρσενικό Trimac μπορεί να φτάσει στα 20 με 25 εκατοστά σε περίπου ένα χρόνο, ενώ το θηλυκό να αυξηθεί σε 15 με 20 εκατοστά επίσης σε ένα χρόνο. Με την κατάλληλη φροντίδα λοιπόν και ένα κατάλληλο περιβάλλον, θα φτάσουν σε σεξουαλική ωριμότητα πολύ γρήγορα. Διάφοροι παράγοντες θα επηρεάσουν το πλήρως αναπτυγμένο μέγεθος μιας κιχλίδας Trimac. Μερικοί από αυτούς περιλαμβάνουν γενετικούς παράγοντες, όπως κληρονομικά χαρακτηριστικά και περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως η διατροφή, η θερμοκρασία και οι συνθήκες και το μέγεθος του οικοτόπου τους. Παρόλο που οι κιχλίδες Trimac είναι αρκετά σπάνιες, γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς στους λάτρεις των ψαριών, λόγω του μοναδικού χρωματισμού και της επιθετικής φύσης τους.
    Αν ψάχνετε λοιπόν για ένα όμορφο ψάρι με μοναδική προσωπικότητα, τότε το Trimac είναι μια τέλεια επιλογή. Το να έχετε αυτό το όμορφο είδος στο ενυδρείο σας είναι μια συναρπαστική εμπειρία αλλά και μονόδρομος στην σωστή φιλοξενία τους. Δύσκολα θα αποχωριστείτε αυτό το ψάρι, αλλά και δύσκολα θα το ξεφορτωθείτε εάν αποφασίσετε ότι είναι πολύ άγριο για σας, μιας και δύσκολα θα το πάρει κάποιος άλλος ενυδρειόφιλος λόγω των απαιτήσεων και  του αδάμαστου χαρακτήρα του.
     
     
    Πηγές : 
    https://www.fishbase.de/summary/4692
    https://en.wikipedia.org/wiki/Three_spot_cichlid
    https://en.wikipedia.org/wiki/Catalog_of_Fishes
    https://www.seriouslyfish.com/species/cichlasoma-trimaculatum/
    https://aquariumfishcity.com/trimac-cichlid/
    https://apps.des.qld.gov.au/species-search/details/?id=34992
    https://nas.er.usgs.gov/queries/factsheet.aspx?SpeciesID=452
    https://www.gbif.org/species/2371925
    https://www.entomoljournal.com/archives/?year=2020&vol=8&issue=4&ArticleId=7478
    https://gr.pinterest.com/pin/830140143791806805/
    https://www.researchgate.net/publication/281293716_Partial_characterization_of_digestive_proteases_of_the_three-spot_cichlid_Cichlasoma_trimaculatum_Gunter_1867
    https://www.researchgate.net/search?q=three-spot%20cichlid%20Cichlasoma%20trimaculatum%20%28G%C3%BCnter%201867%29
    https://www.researchgate.net/publication/346052708_Risk_analysis_of_non-native_three-spot_cichlid_Amphilophus_trimaculatus_in_the_River_Cauvery_India
     
     
    Συντάκτης : @Rik
    Επιμέλεια και δημοσίευση : @Katrin @SOTIRIS @Am Team @marinos

×
×
  • Create New...