Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'breeding'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • FORUM AQUAZONE
    • AQUAZONE Forum & Portal
    • Ανακοινώσεις
    • Καλώς ήρθατε
  • LOUNGE
    • Aquazone Cafe
    • Aquazone Meetings
    • Aquazone Quiz - Διαγωνισμοί
  • 'Αρθρα
    • Η αρθρογραφία του Aquazone
    • Συζητήσεις άρθρων
  • ΓΛΥΚΟ ΝΕΡΟ (Freshwater)
    • Γενικά περί γλυκού νερού
    • Φυτεμένο Ενυδρείο
    • Κιχλίδες
    • Κιχλίδες Αφρικής
    • Δίσκοι
    • Ζωοτόκα
    • Λαβυρινθόψαρα
    • Ψάρια βυθού
    • Θηρευτές
    • Γαρίδες, Σαλιγκάρια και άλλα ασπόνδυλα
    • Ψάρια κρύου νερού
    • Killifish
    • Ψάρια Ωκεανίας
    • Ασθένειες, θεραπείες και φάρμακα γλυκού νερού
    • Αναπαραγωγές
    • Ζωντανές τροφές
    • Ενυδρεία μελών
    • Εξοπλισμός Γλυκού Ενυδρείου
    • Τεχνικές Φωτογράφισης Ενυδρείων
    • Προφίλ ψαριών γλυκού νερού
    • Αμφίβια και νεροχελώνες
  • ΥΦΑΛΜΥΡΟ ΝΕΡΟ (Brackish water)
    • Υφάλμυρο ενυδρείο
  • ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΝΕΡΟ (Saltwater)
    • Γενικά περί Θαλασσινού
    • Reef
    • Nano Reefs
    • Fish Only
    • Μεσογειακό ενυδρείο
    • Αναγνώριση θαλάσσιων οργανισμών
    • Ασθένειες θαλασσινού Νερού
    • Ενυδρεία μελών
    • Εξοπλισμός Θαλασσινού Ενυδρείου
    • Προφίλ θαλασσινών οργανισμών
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ
    • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Categories

  • Aquarium Classifieds
    • Freshwater
    • Saltwater
    • Equipment
    • Ζήτηση
  • Non-Aquarium Classifieds
    • Job Seek and Offer

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Facebook Profile


Twitter


LinkedIn


Instagram


Skype


Website URL


Τα Ενυδρεία μου


Location


Interests


Ομάδα Aquazone

Found 23 results

  1. Νέο βίντεο στο κανάλι μου από αναπαραγωγή Micracanthicus (hypancistrus) vandragti - L280 Το είδος αυτό είναι ένα από τα μικρότερα είδη πλέκο που υπάρχουν (πολύ πιθανόν το μικρότερο) με τελικό μέγεθος ελάχιστα πάνω από 4 εκατοστά Κάντε κανά subscribe ρεμάλια....
  2. Πρίν από λίγες μέρες έφτασαν αυτά τα καταπληκτικά ψάρια στα χέρια μου με την βοήθεια φίλων μου στο εξωτερικό. Έμειναν μαζί αλλά χωρισμένα για να εξοικειωθούν μεταξύ τους, και πρίν λίγα λεπτά έβαλα την θηλύκια με τον αρσενικό...όλα δείχνουν προς το παρόν πολύ καλά.... Άν τα βρούν θα χαμηλώσω στάθμη και θα προστεθούν catappa και adler cones!
  3. Πρίν από λίγο καιρό έφερα αυτά τα σπάνια ψαράκια στην ελλάδα και με αρκετή φροντίδα αλλά και ειδικές σπηλιές που έφτιαξα για αυτά μιάς και είναι 'dwarf' με τελικό μέγεθος 4-4,5 εκατοστά, ήρθε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Ένας από τους αρσενικούς φυλάει μιά καλή μπαλίτσα από αβγά! Εδώ κάποιες φωτό (χάλια αλλά υπόσχομαι για καλύτερες στο μέλλον) Εδώ και κάποιες παλαιότερες... Θα πρέπει να πώ επίσης ότι τα συγεκριμένα ψάρια κατάγονται από τον Rio Orinoco και μέχρι φέτος δέν είχαν εμφανιστεί στο χόμπι μας παγκοσμίως και είμαι τυχερός που εξασφάλισα ψάρια από την πρώτη εισαγωγή που έγινε στην ευρώπη. Το γένος τους, 'Micracanthicus' έγινε συνώνυμο του Hypancistrus με μια μελέτη πρίν 2 χρόνια αλλά εγώ καθώς και πολλοί άλλοι φίλοι στο εξωτερικό θεωρούμε ότι είναι σίγουρα διαφορετικό από τους hypancistrus και σε μορφολογία και σε πολλά άλλα....Το μέλλον θα δείξει.... Θα σας κρατάω ενήμερους με το αποτέλεσμα!
  4. Ο Απόλυτος Οδηγός για τα Killifish (THE AKA BEGINNERS GUIDE) Διαλέγοντας Ψάρια "Killies ________________________________________________ Τα pet shop, με ορισμένες εξαιρέσεις, δεν φέρνουν πολλά killifish. Περιστασιακά μπορεί να έχουν τα είδη Aphyosemion australe, Fundulopanchax gardneri ή Fundulopanchax sjoestedti (blue gularis) και μία στο τόσο μπορούν να βρεθούν άλλα είδη.Η καλύτερη πηγή για killies είναι ... Διαβάστε περισσότερα... Aphyosemion Fundulopanchax SA Annuals Epiplatys Nothobranchius Υβρίδια (Hybrids) Ποιότητα Διατήρηση ________________________________________________ Γενικά τα killies διατηρούνται σε μικρά ενυδρεία, συχνά και σε ενυδρεία των 10 λίτρων.Για αναπαραγωγή, συγκεκριμένα, προτιμώνται τα μικρά ενυδρεία.Πέραν του ότι επιτρέπουν πιο προσεκτική παρατήρηση των ψαριών, οι μικρές γυάλες επιτρέπουν... Διαβάστε περισσότερα... Φυτά και Aquascape Φωτισμός Αεραντλίες και Φίλτρανση Θερμοκρασία Παράμετροι Nερού ________________________________________________ Είναι αδύνατο να γενικοποιηθούν οι παράμετροι νερού που απαιτούνται από τα Killifish.Κάποια, όπως τα A. cameronense προέρχονται από μαλακά, όξινα νερά, ενώ άλλα προέρχονται από... Διαβάστε περισσότερα... pH Σκληρότητα Nερού Διατροφή Killifish - Διατροφή Ενήλικων Killifish ________________________________________________ Μια ποικίλη και ισορροπημένη διατροφή είναι μια πρακτική αναγκαιότητα για την επίτευξη οποιουδήποτε βαθμού επιτυχίας με τα Killifish, ιδιαίτερα στην αναπαραγωγή τους. Διαβάστε περισσότερα... Brine Shrimp Δάφνια(Daphnia) Προνύμφη Κουνουπιού(Mosquito Larvae) Tubifex Worms Black Worms White Worms Fruit Flies Beef Heart Paste Foods Dry Foods Διατροφή Nεο-εκκολαφθέντων Killifish ________________________________________________ Νέο-εκκολαφθήσα Artemia(Newly Hatched Brine Shrimp) Microworms Vinegar Eels Infusoria Grindal Worms Συγκομιδή Αυγών, Επώαση και Γόνος ________________________________________________ Στη φύση, τα killies έχουν προσαρμοστεί σε βιότοπους στους οποίους συχνά δεν μπορούν να επιβιώσουν άλλα ψάρια. Συγκεκριμένα, πολλά είδη μπορούν να επιβιώσουν... Διαβάστε περισσότερα... Γεννήτορες φυτών (Plant Spawners) Η μέθοδος Mop (The Mop Method) Συγκομιδή Αυγών, Επώαση και Γόνος (Harvesting Eggs-Incubation and Fry) Η Μέθοδος Επώασης στο Νερό (The Water Incubation Method) Η Μέθοδος Εξάτμισης (The Vaporizing Method) Η Μέθοδος Μόνιμου Στησίματος (The Permanent Set-Up Method) Η Μέθοδος της Τύρφης (The Peat Moss Method) Γεννήτορες στο Βυθό (Soil Spawners) Συγκομιδή Αυγών, Επώαση και Γόνος (Harvesting Eggs-Incubation and Fry) Δύτες Τύρφης (Peat Divers) Προετοιμασία του ενυδρείου Αναπαραγωγής (Preparing the Breeding Aquarium) Συγκομιδή Αυγών, Επώαση και Γόνος (Harvesting Eggs-Incubation and Fry)
  5. Καλή χρονιά σε όλους!! Όπως αναφέρει και ο τίτλος είχαμε αναπαραγωγή μονομάχων στο ενυδρειάκι μας και μάλιστα χωρίς να το επιδιώξουμε. Έχουμε βρεθεί με ένα ζευγάρι μονομάχων και έχουμε και μωράκια!!! Εν συντομία: Tο ενυδρείο είναι ιδιοκατασκευή με διαστάσεις 47Χ14Χ28 (ΜΧΠΧΥ) και τρέχει με κρεμαστό φίλτρο 300λτ/ώρα (δεν το καθαρίζω συχνά έτσι ώστε να έχει μειωμένη ροή). Αρχικά είχαμε μία θηλυκιά και είπαμε να προσθέσουμε άλλη μία (με προοπτική να μεταφερθεί σε άλλο στην περίπτωση που δεν αναπτυσσόταν κάποια ιεραρχία μεταξύ τους). Στην αρχή η παλιά θηλυκιά κυνηγούσε την νεοφερμένη για καμιά εβδομάδα. Μετά όμως αντιστράφηκαν οι ρόλοι και η νέα είχε βάλει στο κατόπι την παλιά. Εκεί που είμασταν έτοιμοι να δούμε τι θα κάνουμε για να τις χωρίσουμε αποδείχτηκε ότι η νέα ήταν νέος!!! Όταν τον αγοράσαμε είχε μικρή ουρά και ήταν αδύναμος. Όμως σιγά σιγά δυνάμωσε, έφτιαξε η ουρά του (τώρα πιά έχει γίνει διπλάσια...) και δημιούργησε μεγάλη φωλιά. Βεβαιωθήκαμε όταν είδαμε για πρώτη φορά αυγά στις φυσαλίδες.... Λόγω του μεγάλου μήκους του ενυδρείου η θηλυκιά άραξε στην δεξιά πλευρά κάτω από το φίλτρο ενώ η φωλιά με τον πατέρα είναι στην άλλη πλευρά αρκετά μακριά για να την κυνηγάει καθώς πρέπει να προσέχει τα αυγά. Έτσι η θηλυκιά την γλίτωσε. Τα αυγά της πρώτης φοράς χάθηκαν και πετύχαμε κατά τύχη την επόμενη αναπαραγωγή στις 29/12: (Σας βάζω φωτογραφίες και βίντεο...)
  6. Όπως λέει και ο τίτλος σήμερα και αφού τάισα ζωντανό bloodworm, μετά από καμμια ώρα, άρχισαν τα 10 corydoraκια adolfoi που έχω τους χορούς και τα πανηγύρια. Με το που πήγαινε το ένα να φύγει από την ομάδα από πίσω του 3-4 άλλα να το κυνηγάνε και να παίζουν στενό μαρκάρισμα! Ίσως να μην φαίνεται πολύ καλά αυτό στα βίντεο, αλλά το κυνηγούσαν για πολύ ώρα! Έχω δει βιντεάκια από αναπαραγωγή corys αλλά: Α) Θα ήθελα και την δική σας άποψη για το αν είναι συμπεριφορά αναπαραγωγής και Β) Αν ναι γιατί λέτε να μην έχουν κάνει ακόμα ποτέ αυγά; Έχω τραβήξει 4 βίντεο αλλά ανεβαίνουν σιγά σιγά οπότε θα τα βάζω σταδιακά μέσα στο topic. Χθες έκανα μια μεγάλη αλλαγή γιατί είχα νιτρικά. Έχω παρατηρήσει ότι όταν μπαίνει φρέσκο και δροσερό νερό έχουν αυτή την συμπεριφορά άλλα όχι σε τέτοιο βαθμό όπως σήμερα. Ξέρω ότι για να αναπαραχθούν θέλουν πιο δροσερό νερό αλλά δεν με ενδιαφέρει η αναπαραγωγή τους τουλάχιστον για τώρα. Βέβαια αν είχα γέννα μπορεί και να το πάλευα! Temp: 25,3 +-3, Ph: 5,5, NO3:0.KH, GH, είναι ληγμένα και tds δεν έχω ακόμα! Φίλτρα: εξωτερικό eheim 2213 και το εσωτερικό της juwel φουλ βιολογικό υλικό. Το ενυδρείο είναι το Rio 240 και έχει 10 corydoras adolfoi, 3 pleco L168 και 5 σκαλαρια manacapuru red back (ξέρω είμαι παραπάνω από οριακά). Έχω μέσα και 3 ροδοστομους που μου έχουν ξεμείνει από ένα παλιό ενυδρείο που είχα και θέλω να τους ξεφορτωθώ αλλά δεν βρίσκω που να τους δώσω. Αφήστε που είναι και μεγάλοι σε ηλικία (4-5 ετών). Το ενυδρείο τρέχει ένα χρόνο με νερό και βιολογία από άλλο ενυδρείο που είχε στηθεί το 2012. Ελπίζω να μην σας κούρασα Τα δύο πρώτα βίντεο:
  7. Την Παρασκευή το βράδυ, γυρνώντας σπίτι, βλέπω στο τζάμι αλλά και πάνω σε βαλισνέριες αυγά από τα sturisoma. Ήδη μερικοί συγκάτοικοι του ενυδρείου είχαν σπεύσει για το δείπνο(...) αλλά ευτυχώς μπόρεσα και τράβηξα εννιά στη γεννήστρα. Τα δύο ήταν τζούφια και τα πέταξα σήμερα. Στα υπόλοιπα φαίνεται καθαρά ο γόνος. Μάλιστα είδα σε μερικά να κουνιέται μεσα στ'αυγό όταν άλλαζα το νερό της γεννήστρας!!! Τα συγκεκριμένα ψάρια -τρία στον αριθμό- τα πήρα πριν σχεδόν δύο χρόνια σε μέγεθος 5εκ. και ήταν ο λόγος που στήθηκε το συγκεκριμένο ενυδρείο. Σήμερα είναι 18-20 εκ., δύο θηλυκά και ένας αρσενικός. Πρώτη φορά τα είδα να γεννούν αρχές Αυγούστου, πριν φύγω για διακοπές, αλλά και στο τέλος του μήνα, μετά την επιστροφή μου. Τις δύο εκείνες φορές μάλιστα οι θηλυκές γεννάγαν την ίδια στιγμή, με τον αρσενικό να πηγαίνει πέρα δώθε στις δύο φωλιές για να γονιμοποιήσει! Ελπίζω να πάνε όλα καλά, και προς το τέλος της βδομάδας να δω ουρίτσες. Παραθέτω φωτογραφίες από τ'αυγά αλλά και από τους γονείς.
  8. Παιδιά καλησπέρα !!! Χαθήκαμε !!! Λίγο το άγχος της δουλειάς λίγο η μικρή στο σπίτι ! Τέλος πάντων ολα καλα ! Τα ψαράκια μου σε αυτό το ενυδρείο πηγαίνουν εξαιρετικά ! Δεν είχα καμία απώλεια και η ζωή στον μικρόκοσμο αυτόν κυλάει ομαλά !!! Είναι η πέμπτη φορα που ζευγαρώνουν τα ancistrus μου ! Ουρίτσες δεν είδα ποτε ! Αυτή τη φορα όμως θα το θελα πολυ ! Αυγά έχουν γίνει αρκετα , πάλι μέσα στην τρύπα του ξύλου με τον νεαρό να προσπαθεί να τους κάνει αέρα με τα πτερύγια του μιας και χωράει ο μιςός πλέον εκεί μέσα ! Μπορώ να αφαιρέσω το ξύλο όπως ειναι για να το βάλω σε μια γεννήστρα, να το μεταφέρω σε καινούργιο ενυδρείο ; Καμία ιδέα;;;"
  9. Λίγες φώτο από τα καμάρια μου!τα έχω 1.5 χρόνο και του τους τελευταίους 2 μήνες έχω 2 γέννες. Η πρώτη φουρνιά έβγαλε ήδη τις χαρακτηριστικες βούλες. Η 2η φουρνιά είναι λίγων ημερών και ένα μικρό διακρίνεται μετά βίας αριστερά της σπηλιάς. Είναι νυκτοβιοι τύποι και έτσι οι φώτο δεν είναι εύκολες ειδικά από κινητό
  10. Σήμερα το μεσημέρι προσπαθούσα μάταια για ώρες να πιάσω τεσσερις λεπορίνους απο ένα ενυδρείο για να πάνε στο σπίτι τους (ήταν δανεικοί για το ενυδρείο στο μουσείο Γουλανδρή), μάταια όμως....δεν πιανόντουσαν με τίποτα τα ριμ€~^>€\${];<<!!!! Έτσι αναγκάστηκα να ξυλώσω όλο το ενυδρείο βγάζοντας έξω και όλα τα ξύλα και τις σπηλιές....μέσα απο μία σπηλιά βγήκε ένα μικρό αρσενικό Ancistrus sp. L071 'starlight' που είναι απόγονος ψαριών που είχαμε φέρει μαζί με τον @DIMITRIOS από το τελευταίο πρωτάθλημα δίσκων στο Duisburg της Γερμανίας το 2010 (ή 2008 δεν θυμάμαι ακριβώς) Μέσα στην σπηλιά υπήρχε μιά ωραία συστάδα με αυγά! Αμέσως τα έβαλα μέσα σε μιά γενήστρα με αεραντλία μαζί με την σπηλιά μιάς και είναι κολλημένα σε αυτήν.... Θα σας ενημερώνω για την εξέλιξη μιάς και ταλαιπωρηθήκαν αρκετά και η πιθανότητα του fungus είναι μεγάλη.... Τους γεννήτορες απο αυτά τα ψάρια τους έχω δώσει περίπου δύο χρόνια τώρα και αυτά ήταν κατι "ψείρες" που είχαν ξεμείνει στα "αζήτητα"....
  11. Καλησπέρα και καλές γιορτές! Νιώθω πολύ τυχερός που είμαι από τους λίγους που είδαν στο ενυδρείο τους ζωντανά την γέννηση λαρβών Amano δυο φορές μάλιστα. Εχθές στις τρεις τα χαράματα που γύρισα σπίτι και έριξα την καθιερομένη ματιά στο ενυδρείο είδα μια μικρή κίνηση στο βυθό.. που να ήθερα ότι θα προσπαθώ να φωτογραφίσω της μικρές λάρβες ενός χιλιοστού μέχρι τις 4! Όπως γνωρίζουμε, η μεταμόρφωση από λάρβα σε αναπτυγμένη γαρίδα είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί ακόμα και από έμπειρους χομπίστες. Κάποια στιγμή θα ήθελα να ασχοληθώ σοβαρά και εγώ, μιας και έχω στην κατοχή μου 3 εξαιρετικά άτομα του είδους, εδώ και τέσσερα χρόνια. Ακολουθεί σπάνιο φωτογραφικό υλικό από την χθεσινή γέννα. Αρχίζω με την μεγάλη σταρ, μια 5 εκατοστών Amano που δεν έχει περάσει ψάρι από το ενυδρείο που να μην έχει φάει ξύλο όταν υπάρχει τροφή στην μέση! Έχει απίστευτο χαρακτήρα, που δεν θα το περίμενα ποτέ από μια...γαρίδα. Οι λάρβες:
  12. Ένα από τα πιο διαδεδομένα ψάρια που πάντα ήθελα να αποκτήσω και να αναπαράγω ήταν τα M. Ramirezi. Έτσι, αγόρασα ένα ζευγάρι( και τα έβαλα στο 70άρι μου. Το ενυδρείο είναι πυκνοφυτεμένο με αρκετές κρυψώνες και σπηλιές από καρύδες και στο παρελθόν έχει φιλοξενήσει χαρεμάκια από δίαφορα είδη Apistogramma. Αύριο θα ανεβάσω φωτογραφίες και αναλυτικές πληροφορίες για τα ψάρια και το ενυδρείο, τα οποία μάλλον είναι διαφορετικου φύλου αλλά είναι νωρίς για συμπεράσματα. Από το Σάββατο που τα έβαλα, το αρσενικό έχει αρχίσει να γίνεται όλο και πιο επιθετικό στο υποτιθέμενο θηλυκό. Σχεδόν κάθε φορά που το βλέπει κάνει ντου χωρίς όμως κάτι παραπάνω. Επίσης η συμπεριφορά αυτή παρατηρείται κυρίως στα 3/4 του ενυδρείου.Η τάση αυτή ανησυχώ ότι θα επιρεάσει την κατάσταση του θηλυκού, το οποίο δεν παρουσιάζει σημάδια στρες μέχρι στιγμής. Γνωρίζω ότι η συμπεριφορά αυτή είναι απόλυτα δικαιολογημένη αν και τα δύο είναι αρσενικά αλλά δεν έχω διαβάσει κάτι αντίστοιχο για την περίπτωση που ο κυνηγημένος είναι θηλυκό. Μήπως η συμπεριφορά είναι λογική επειδή είνα αρχή και το κυρίαρχο ψάρι θέλει να οριοθετήσει την περιοχή του; Εκτός από συχνές αλλαγές, μαλακό νερό και ταίσμα με κατεψυγμένες και ζωντανές τροφές πολλές φορές την ημέρα μπορώ να κάνω κάτι άλλο που θα οδηγούσε σε ζευγάρωμα των ψαριών για να σταματήσει η εχθρότητα; Περιμένω προσωπικές εμπειρίες και απόψεις.Αύριο περισσότερες πληροφορίες και ελπίζω καλές φωτο. Βασίλης
  13. Εχθές το βράδυ είδα τον αρσενικό μαζί με μιά θυληκιά στην σπηλιά και σήμερα το πρωί φυλάει μια ωραία μπαλίτσα με αβγά. Το συγκεκριμένο είδος θεωρείτε 'εύκολο' στην αναπαραγωγή αλλά δέν είχα ποτέ μέχρι τώρα αυτό το είδος. Τα ψάρια αγοράστηκαν πρίν από λίγο καιρό από Abyssos. Η γέννα έγινε σε PH 6,4 Θερμοκρασία 27,5c και αγωγιμότητα 230μs Ελπίζω όλα να πάνε καλά (γιατί συνήθως οι πρώτες γέννες είναι λίγο 'προβληματικές) και σύντομα να βάλω και φωτό.
  14. Σας βάζω ένα χθεσινό βιντεάκι μετά από μεταφορά μικρών σε γεννίστρες... Hypancistrus sp. L401 Ancistrus sp. L071 Ancistrus cf. Cirrhosus 'albino'
  15. Ο τίτλος τα λέει όλα. Ελπίζω να σας αρέσει.Άν δείτε τα αβγά προσεκτικά, μπορείτε να δείτε το σώμα/κεφάλι των μικρών που ήδη έχει σχηματιστεί.....
  16. Ένα βίντεο από γέννα Hypancistrus Contradens με τα μικρά να τρώνε μία ταμπλέτα και μιά ιδέα από την σπηλιά όπου ο αρσενικός φυλάει και άλλα μικρά από επόμενη γέννα....
  17. Εδώ και αρκετούς μήνες έχω σε ένα ενυδρείο φουλ φυτεμένο 75 λίτρων (μεικτά) έναν μονομάχο, ένα ενήλικο Ancistrus cf. cirrhosus και 3 ανήλικα, καθώς και πολλά σαλιγκάρια. Μία εικόνα αυτό του ενυδρείου μπορείτε να πάρετε από ΕΔΩ. Όπως γράφω και στο θέμα του link, Οι αλλαγές που γίνονται σε αυτό το ενυδρείο είναι μηδαμινές. Πριν από μία 7-8 περίπου αποφάσισα να δοκιμάσω λίγο την συμπεριφορά του μονομάχου μου βάζοντάς του 2 θηλυκές. Κατ'αρχήν να πω πως ο μονομάχος που φαίνεται στο παραπάνω Link δεν υφίσταται πλέον καθότι μία ωραία μέρα αποφάσισε να κάνει βουτιά θανάτου εκτός ενυδρείου. Ο μονομάχος που επρόκειτο να δοκιμαστεί είναι άλλος, τον οποίο ποτέ δεν τον είδα να κάνει φυσαλίδες. Βάζω λοιπόν τις θηλυκές και η συμπεριφορά και του αρσενικού αλλά και των θηλυκών ήταν περίεργη για μονομάχους... Ο αρσενικός δεν έδινε σημασία στις θηλυκές (πέρναγε από δίπλα τους σαν να μη τρέχει τίποτα) και οι θηλυκές αγνοούσαν πλήρως τον αρσενικό. Παρ'όλα αυτά οι θηλυκές μεταξύ τους είχαν έντονες διαμάχες. Συγκεκριμένα η μία κυνήγαγε συνεχώς την άλλη. Πρώτη φορά είδα θηλυκιά να κάνει flaring σαν αρσενικός και να ρίχνει τέτοιο μανιακό κυνήγι. Ο αρσενικός από την άλλη πασάς στον θρόνο του! Δεν του καιγόταν καρφί. Αυτή η ιστορία συγκατοίκησης κράτησε περίπου 5 μέρες. Αποφασίζω λοιπόν να πάρω άλλον αρσενικό να δω τι θα γίνει. Μετακίνησα φυσικά τον παλιό αρσενικό σε άλλο ενυδρείο και μπήκε ο νέος. Ο νέος έδειξε από την αρχή τις διαθέσεις του... Συνεχές flaring και ατελείωτο κυνήγι κάθε φορά που συναντούσε θηλυκιά στον δρόμο του. Παρ'όλα αυτά δεν είδα να κινδυνεύουν οι θηλυκές καθότι είναι πολύ πιο γρήγορες κι ευκίνητες. Σήμερα λοιπόν και μετά από 3 μέρες (αν δεν κάνω λάθος) που ο νέος αρσενικός είναι μέσα στο ενυδρείο, βρήκα φυσαλίδες με αυγά το δύστυχες είναι πως δεν ήμουν παρόν κατά την διαδικασία Δεν θα χαρακτήριζα τον αρσενικό ιδιαίτερα προσεχτικό πατέρα, καθότι δεν είναι λίγες οι φορές που απομακρύνεται και φέρει βόλτα όλο το ενυδρείο, για να επανέλθει, όμως, τελικά στην φωλιά του. Αυτά τα ολίγα για την ώρα... Θεωρητικά σε 48 ώρες θα έχουμε μωράκια. Οι θηλυκές θα απομακρυνθούν αύριο και θα ενημερώνω για τις εξελίξεις. Σε άλλο θέμα έχω υποσχεθεί βιντεάκια και φωτογραφίες. Δυστυχώς υπάρχει θέμα χρόνου και δεν ξέρω πότε θα καταφέρω να το κάνω, πάντως επιφυλάσσομαι
  18. Αναπαράγοντας τον L183 Τον αληθινό Ancistrus Dolichopterus από τον Rio Negro (Ένας ολοκληρωμένος οδηγός για αυτούς που τους αρέσει η περιπέτεια) του Δημήτρη Λυσίκατου ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟ ΠΑΡΟΝ Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ, Η ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥΣ Ο ΒΙΟΤΟΠΟΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΒΙΩΣΗ ΣΤΟ ΕΝΥΔΡΕΙΟ ΒΙΟΤΟΠΟΣ Η ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΣΤΟ ΕΝΥΔΡΕΙΟ Η ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟ ΕΝΥΔΡΕΙΟ, ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΩΜΑ Η ΕΚΚΟΛΑΨΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΩΜΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ -------------------------------------------------------------------------- Λίγα λόγια για την ιστορία Το παρελθόν Ήμουν περίπου 11 χρονών, όταν αποκτώντας το πρώτο μου ενυδρείο έβλεπα τα διάφορα ψαράκια στο ενυδρειομάγαζο της γειτονιάς μου με θαυμασμό και τεράστια επιθυμία να τα αποκτήσω όλα σαν πιτσιρικάς που ήμουν. Σε μία από τις βόλτες μου στο γειτονικό μαγαζί (μιας και ήταν στο δρόμο προς το σχολείο) είδα κάτι υπέροχα καφέ-μαύρα ψαράκια που όμως λες και τα είχαν κρυμμένα σε ένα από τα κάτω ενυδρεία το οποίο ήταν και αρκετά υποφωτισμένο. Αμέσως ρώτησα τον Στάθη (τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού) τι ψάρια είναι, και αυτός μου απάντησε ότι αυτά είναι “γλύφτες” και καθαρίζουν τα ενυδρεία από τις βρωμιές και την πρασινάδα. Την επιθυμία μου να αποκτήσω ένα από αυτά σταμάτησε η απαγορευτική για τότε τιμή τους, καθώς όπως μου είπε ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού αυτά είναι λίγο σπάνια και δεν είναι τα “απλά”. Γράφοντας αυτές τις γραμμές και φέρνοντας στο μυαλό μου την τότε εικόνα πιστεύω ότι τα ψάρια που είχα δει ήταν κάποιο είδος Peckoltia ( πε-κόλ-τι-α ) γι'αυτό και η μεγάλη για τότε τιμή τους. Το παρόν Πέρασαν δέκα χρόνια για να μπορέσω να μάθω και να καταλάβω ότι τα ψάρια που είχα δει τότε δεν είναι γλύφτες αλλά λορικαριίδες (ή αλλιώς πλέκοστομοι) και φυσικά σε καμία περίπτωση δεν τρώνε τις βρωμιές και τις ακαθαρσίες από το ενυδρείο αλλά ανήκουν σε μία τεράστια ομάδα ψαριών με τεράστιο ενδιαφέρον, καταπληκτική συμπεριφορά και τελείως διαφορετικές ανάγκες ακόμα και σε επίπεδο είδους. Το ενδιαφέρον μου κέντρισαν οι ξυλοφάγοι πλεκόστομοι του γένους Panaque (πα-νά-κκ) και δεν άργησα να αποκτήσω τον πρώτο μου Panaque Nigrolineatus, ένα υπέροχο καφέ ψαράκι με μαύρες και καφέ γραμμές που έγινε φυσικά το αγαπημένο μου ψάρι. Έκτοτε διατηρώ και αναπαράγω πολλά διαφορετικά είδη από πλεκόστομους που το καθένα έχει τις δικές τους ιδιαιτερότητες και συνθήκες διαβίωσης και φυσικά την δική του ομορφιά. Έτσι λοιπόν ένα από τα είδη που κέντρισαν το ενδιαφέρον μου ήταν και τα Ancistrus Dolichopterus ή αλλιώς L183 τα υπέροχα και σπάνια αυτά ψαράκια από τον ποταμό Rio Negro. Η αρχή της περιπέτειας Το ενδιαφέρον, η πληροφόρηση και η αναζήτηση τους Μέσα από πολύ διάβασμα και αρκετή επαφή με άλλους φίλους χομπίστες του εξωτερικού που μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος για τους πλεκόστομους, διαπίστωσα γρήγορα ότι τα ψάρια που έβλεπα τόσα χρόνια στα μαγαζιά σαν “Ancistrus Dolichopterus” δεν ήταν πραγματικά Dolichopterus, αλλά Ancistrus Sp.3, ένα είδος που κατάγεται από τον μυθικό “Ancistrus Cirrossus” που έχει φτάσει στην σημερινή του μορφή μετά από την επιλεκτική αναπαραγωγή ψαριών σε φάρμες αλλά και σε ενυδρεία. Δυστυχώς, με θλίψη βλέπω να βγαίνουν άρθρα γνωστών Ελλήνων χομπιστών σε Ελληνικά περιοδικά για το ενυδρείο, που περιγράφουν και συμβουλεύουν άλλους συνχομπίστες για τη διατήρηση και την αναπαραγωγή των Dolichopterus χωρίς αυτοί να έχουν στην πραγματικότητα το αληθινό είδος το οποίο στην πραγματικότητα ΔΕΝ έχει καμία σχέση με αυτά που γράφουν. Με αυτό τον τρόπο τίθονται σε κίνδυνο τα αληθινά Ancistrus Dolichopterus, ένα είδος που παγκοσμίως τείνει να εκλείψει καθώς οι εισαγωγές σε αυθεντικά ψάρια είναι ελάχιστες, πράγμα που ενισχύεται από τον υβριδισμό των ψαριών από διάφορους εκτροφείς, και την μη συστηματική αναπαραγωγή τους, πράγμα που κάνει την συγκέντρωση αλλά και την διανομή υγιούς πληθυσμού ψαριών του είδους στο χόμπι δύσκολη. Στις παρακάτω φωτό μπορείτε να δείτε τις διαφορές των πραγματικών L183 από τα Sp.3 Ancistrus Sp3: Ancistrus Dolichopterus: Ancistrus Dolichopterus ζευγάρι: Όπως θα δείτε, τα πραγματικά L183 έχουν μαύρο χρώμα με αμέτρητες μικροσκοπικές άσπρες κουκίδες και χαρακτηριστική κατάλευκη γραμμή στο τελείωμα του ραχιαίου πτερυγίου και στην ουρά και καμία σχέση δεν έχουν με τα Sp.3 που πωλούνται στα μαγαζιά. Έτσι λοιπόν για περισσότερο από 2 χρόνια έψαχνα αυθεντικά ψάρια στην αγορά χωρίς όμως αποτέλεσμα, μέχρι που ένα απόγευμα η τύχη μου χαμογέλασε. Μπαίνοντας σε γνωστό μαγαζί και ρωτώντας αν έχουν τίποτε καινούργιο μου δείξανε ένα ενυδρείο και μου είπαν ότι έχουν φέρει κάποια μεγάλα κομμάτια Ancistrus.Πλησιάζοντας κοντά δεν μπορούσα να πιστέψω αυτό που έβλεπα και αμέσως αγόρασα 5 ψάρια (2 αρσενικά και 3 θηλυκά) χωρίς να υπολογίσω την τιμή τους αφού η ευκαιρία απόκτησης τους προείχε. Σύντομα λοιπόν, με μεγάλη χαρά, βρέθηκα να κάνω προσαρμογή. Η χαρά όμως γρήγορα χάθηκε μιας και διαπίστωσα ότι η μία θηλυκιά είχε κάτι σημαδάκια σαν σπυριά και αμέσως την απομόνωσα από τα υπόλοιπα ψάρια. Παρά τη θεραπεία, η ασθένεια προχώρησε και μόνο μία μέρα πριν πεθάνει το ψάρι κατάφερα να κάνω σωστή διάγνωση έχοντας όμως και άλλα 2 ψάρια (1 θηλυκό και ένα αρσενικό) με τα ίδια συμπτώματα. Η ασθένεια ήταν ουσιαστικά από κάποιο σκουλήκι και ήταν σπάνια για το ενυδρείο αφού συνήθως προσβάλει πτηνά και είναι δύσκολο να περάσει στα ψάρια. Προφανώς το πρώτο ψάρι που μολύνθηκε είχε φάει νεκρό πτηνό που είχε πέσει στον ποταμό που ζούσε. Βλέποντας ότι η θεραπεία δεν είχε αποτέλεσμα, έφερα στο μυαλό μου την συζήτηση σε φόρουμ του εξωτερικού όπου λέγαμε το πόσο ευαίσθητα είναι τα ψάρια του συγκεκριμένου είδους, καθότι τα περισσότερα είναι άγρια και το ότι έπρεπε να κάνουμε προσπάθεια να τα αναπαράγουμε σε ενυδρείο και να τα κάνουμε πιο ανθεκτικά για να μπορέσει το είδος να εξαπλωθεί μιας και πρόκειται για ένα από τα πιο όμορφα ψάρια του χόμπι μας. Στην φωτό αυτή μπορείτε να δείτε το παράσιτο που είχε προσβάλει τα ψάρια. Έχοντας πλέον μόνο ένα ζευγάρι από τα ψάρια, η ανάγκη αναπαραγωγής τους δεν ήταν πλέον σκοπός αλλά υποχρέωση. Έτσι η προσομοίωση των φυσικών συνθηκών διαβίωσης τους στο ενυδρείο άρχισε..... Ο βιότοπος και η διαβίωση στο ενυδρείο Βιότοπος Τα Ancistrus Dolichopterus όπως και το 99,9% των πλεκόστομων, προέρχεται από τους αρχέγονους ποταμούς που κυλούν στις αχανείς εκτάσεις της Νοτίου Αμερικής που περνούν μέσα από τα αιώνια τροπικά δάση, σχηματίζοντας το πλουσιότερο και μεγαλύτερο σύστημα βιοτόπου στην γη. Συγκεκριμένα τα Dolichopterus προέρχονται από τον Rio Negro, έναν ποταμό με “μαύρα” νερά με εξαιρετικές συνθήκες χημείας νερού αλλά και βιοποικιλότητας. Στην πραγματικότητα, τα νερά έχουν χρώμα σκούρο καφέ σαν το τσάι, πράγμα το οποίο οφείλεται στη διάβρωση και τη βιοδιάσπαση διαφόρων ειδών βλάστησης που ως αποτέλεσμα έχουν τη μετατροπή του νερού σε ιδιαίτερα όξινο, με την πολύ ψιλόκοκκη άμμο να κυριαρχεί σαν στερεή ύλη στον πυθμένα του ποταμού. Ο ποταμός περνάει μέσα από την Κολομβία, τη Βενεζουέλα και τη Βραζιλία έχοντας το μεγαλύτερο μέρος του στην τελευταία, σχηματίζοντας αρκετές κοιλάδες αλλά και τα περίφημα αρχιπελάγη του Rio Negro.Για να καταλάβετε την σημασία του συγκεκριμένου ποταμού πρέπει να σας πω ότι μαζί με τις κοιλάδες που σχηματίζει, καλύπτει περιοχή με έκταση μεγαλύτερη της Γαλλίας και τροφοδοτεί μεγάλο μέρος του χόμπι του ενυδρείου με ψάρια, αφού στην περιοχή του Manaus (Μα-νά-ους) βρίσκονται οι μεγαλύτεροι και περισσότεροι εξαγωγείς καλλωπιστικών ψαριών του κόσμου. Η χημεία του νερού του είναι και αυτή ιδιαίτερη αφού το νερό είναι πάρα πολύ όξινο με PH (πεχά) που πέφτει συχνά κάτω από 5 και με ανύπαρκτη σκληρότητα μιας και τα νερά είναι τελείως καθαρά από ύλες με υπερβολική διαύγεια, παρόλο το μαύρο σκούρο χρώμα τους. Εδώ βλέπετε και μία φωτογραφία από δορυφόρο που δείχνει καθαρά τα μαύρα νερά του ποταμού από το διάστημα. Η προσομοίωση του ποταμού στο ενυδρείο Τα δύο εναπομείναντα ψάρια τοποθετήθηκαν σε ενυδρείο μόνο με πλεκόστομους για να προσαρμοστούν σε συνθήκες ενυδρείου, έτσι ώστε να μάθουν να τρώνε έτοιμες τροφές, να παχύνουν και να ενισχυθεί ο οργανισμός τους ο οποίος ήταν αρκετά ταλαιπωρημένος από τις συνεχόμενες αλλαγές στις συνθήκες νερού αλλά και φαγητού. Τα ψάρια ταΐζονταν καθημερινά με μία πληθώρα έτοιμων τροφών, αγγουριού αλλά και σκουληκιών (κυρίως bloodworm), τα οποία εμπλουτίζονταν με βιταμίνες σε υγρή μορφή. Το ενυδρείο ήταν φυτεμένο με ανθεκτικά φυτά, με αρκετά κομμάτια ξύλου και αρκετές σπηλιές σε διάφορα μεγέθη, για να μπορέσω να δω ποιες ταιριάζουν καλύτερα στα ψάρια. Οι συνθήκες χημείας στο συγκεκριμένο ενυδρείο ήταν οι εξής: PH: 6,3 GH: 3 KH: 2 TDS: 130μς NH3/NH4: 0 NO2: 0 NO3: 15 Τα ψάρια μέρα με την μέρα έδειχναν καλύτερα, με τα χρώματα τους να είναι πιο έντονα, το σωματικό τους βάρος ήταν πλέον στα σωστά επίπεδα και έτρωγαν περισσότερες τροφές, δείχνοντας έτσι καλά σημάδια προσαρμογής στο ενυδρείο. Αφήνοντας τα σε αυτό το ενυδρείο για περίπου ενάμιση με δύο μήνες, αποφάσισα ότι ήρθε η στιγμή για μια προσπάθεια αναπαραγωγής τους. Η αναπαραγωγή Το ενυδρείο, οι συνθήκες και το ζευγάρωμα Το ενυδρείο που επιλέχθηκε ήταν ένα αρκετά μεγάλο 450 λίτρων που φιλοξενούσε και άλλα είδη πλέκο, που όμως είναι αρκετά ειρηνικά προς τα Dolichopterus, ώστε να μην εμποδίσουν την αναπαραγωγή. Το ενυδρείο είναι και αυτό με την σειρά του αρκετά φυτεμένο με ψιλή χαλαζιακή άμμο σαν υπόστρωμα, με πάρα πολλά ξύλα και με διψήφιο αριθμό χειροποίητων σπηλιών διαφορετικών διαστάσεων. Τα ψάρια αμέσως διάλεξαν μια περιοχή γύρω από ένα κορμό ξύλου και απομακρύνονταν από αυτή μόνο την ώρα του φαγητού. Ο αρσενικός άρχιζε πλέον να υπερασπίζεται την περιοχή του, κυνηγώντας όποιον άλλο πλεκόστομο πλησίαζε προς το μέρος του. Σταδιακά άρχιζα να αλλάζω τις συνθήκες νερού του ενυδρείου σε πιο όξινο με μηδενική σκληρότητα φτάνοντας σχεδόν τις πραγματικές συνθήκες του ποταμού. Τα ψάρια ταΐζονταν κανονικά με τον ίδιο ρυθμό αλλά και με τους ίδιους τύπους τροφής και στο ενυδρείο προστίθενταν επίσης κάποιο Trace Elements αλλά και Black Water Extract. Μέσα σε διάστημα ενός μήνα οι συνθήκες του νερού είχαν αλλάξει αρκετά και ήταν οι εξής: PH: 5,5 GH: 2 KH: ~0 TDS: 60μς NH3/NH4: 0 NO2: 0 NO3: 20 Θέλοντας να προσομοιώσω τις συνθήκες ξηρασίας-βροχής της Αμαζονίας, που στη φύση λειτουργεί σαν “διακόπτης” για την έναρξη αναπαραγωγής στα άγρια ψάρια, ελάττωσα το τάισμα κατά 95% για μία περίπου εβδομάδα έχοντας δει ότι ήδη το θηλυκό είχε αρχίσει να παχαίνει αρκετά και να γίνεται πιο στρογγυλό στην περιοχή της κοιλιάς, πράγμα που έδειχνε ξεκάθαρα ότι το ψάρι σχημάτιζε μέσα του αυγά. Όλα έμοιαζαν να πηγαίνουν καλά. Έτσι, μετά από μία περίπου εβδομάδα έκανα μια μεγάλη αλλαγή με νερό τελείως μαλακό και όξινο, ρίχνοντας έτσι τις τιμές του νερού στις κάτωθι: PH: 5,1 GH: 1 KH: ~0 TDS: 32μς NH3/NH4: 0 NO2: 0 NO3: >10 Παράλληλα ξεκίνησα το τάισμα των ψαριών με τροφές κυρίως ζωικές, εμπλουτισμένες με βιταμίνες, για να βοηθήσω έτσι το θηλυκό στην μεγάλη ανάγκη για λίπος και πρωτεΐνες. Την επόμενη μέρα, το αρσενικό έφυγε από το ξύλο και εγκαταστάθηκε σε μία από τις χειροποίητες σπηλιές (μία από τις μικρότερες) αρχίζοντας το φλερτάρισμα του θηλυκού για ώρες. Την πρώτη μέρα το θηλυκό δεν έδινε σημασία στα ατελείωτα κουνήματα της ουράς αλλά και του κυνηγιού του αρσενικού, αλλά την δεύτερη μέρα ολοένα και περισσότερο πέρναγε έξω από την σπηλιά. Αυτό ήταν πολύ καλό σημάδι και ένιωθα ότι το ζευγάρωμα ήταν κοντά. Έτσι και έγινε. Την επόμενη μέρα το αρσενικό εγκλώβισε την θηλυκιά για αρκετές ώρες μέσα στην σπηλιά, έως ότου αυτή γέννησε μια ωραία μπάλα από κίτρινο-πορτοκαλί αβγά. Ο αρσενικός στην συνέχεια τα γονιμοποίησε, αφού άφησε την θηλυκιά να φύγει και άρχισε την δύσκολη διαδικασία φύλαξης, αερισμού αλλά και καθαρισμού των αβγών που τον υποχρεώνει να μη βγαίνει από την σπηλιά ούτε και για φαγητό, ώσπου να φτάσουν τα νεογνά σε ασφαλές μέγεθος. Στην παρακάτω φωτό θα δείτε τον αρσενικό στην σπηλιά με κάποια από τα αβγά να φαίνονται στο αριστερό μέρος: Η εκκόλαψη και το μεγάλωμα Την δεύτερη μέρα, αποφάσισα να πάρω τα αβγά και να τα τοποθετήσω μέσα σε γεννήστρα για την εκκόλαψη. Η γεννήστρα που επιλέχθηκε ήταν πλαστική, με ενσωματωμένο φίλτρο τύπου αεραντλίας για συνεχή ανακύκλωση του νερού και τοποθετήθηκε μέσα στο ενυδρείο με τους γονείς, για να μην αλλάξουν οι συνθήκες του νερού και βλάψουν τα αυγά. Εδώ βλέπετε τα αβγά μέσα στην γεννήστρα: Την έκτη μέρα και ενώ περίμενα να βγουν τα μικρά, τα αβγά δέχτηκαν επίθεση από fungus. Δυστυχώς εγώ βρισκόμουν εκτός σπιτιού και έτσι “χάθηκαν” αρκετά από τα αβγά. Μόλις τα είδα τα καθάρισα προσεκτικά και τελικά περίπου 25 ψαράκια βρισκόντουσαν μέσα στην γεννήστρα και φαινόντουσαν απόλυτα υγιή. Εδώ είναι τα μικρά δύο ώρες μετά την εκκόλαψη: Τις πρώτες ημέρες, τα μικρά τρέφονται μόνο από τον λεκιθικό τους σάκο και δεν χρειαζόντουσαν επιπλέον τάισμα. Μόλις τα μικρά απορρόφησαν το λεκιθικό τους σάκο, άρχισα να τα ταΐζω τροφές εμπορίου λιωμένες και εμπλουτισμένες με βιταμίνες. Σιγά-σιγά τους έβαζα και αγγούρι το οποίο το είχα πριν περάσει από ελαφρύ “τσιγάρισμα” να μαλακώσει και να φαγωθεί εύκολα. Τα μικρά άρχιζαν να παίρνουν χρώμα αμέσως και εδώ μπορείτε να δείτε μια σειρά από φωτό που δείχνουν τα στάδια της ανάπτυξης τους. Τα μικρά αυτή τη στιγμή είναι δυόμισι μηνών και ήδη έχουν προστεθεί σε αυτά κάποια από τα αδερφάκια τους από την δεύτερη γέννα, με το θηλυκό να αρχίζει να ξαναπαχαίνει για την επόμενη. Ο αναπαραγωγικός κύκλος έχει πλέον ξεκινήσει. Σύντομα τα μικρά θα μεταφερθούν σε ενυδρείο “μεγαλώματος” που σιγά-σιγά θα προσαρμοστούν σε πιο φυσιολογικές συνθήκες νερού, με πιο ψηλό PH και σκληρότητας. Συμπέρασμα Τα πλέκο δυστυχώς για το χόμπι στην χώρα μας παραμένουν απόμακρα από τον μέσο χομπίστα και αυτό ξεκινά από τους εισαγωγείς και τους ιδιοκτήτες μαγαζιών, που τόσα χρόνια δεν τα υπολογίζουν σαν είδος αλλά και τους χομπίστες που τα θεωρούν ακόμα και σήμερα ως “γλύφτες”. Στην πραγματικότητα, τα ψάρια αυτά ανήκουν σε μια άκρως ενδιαφέρουσα ομάδα που θα πρέπει όλοι μας να στηρίξουμε και να της δώσουμε τη σημασία που της αντιστοιχεί. Θα πρέπει επίσης, με συνδυασμένες προσπάθειες αναπαραγωγής, να προσπαθήσουμε να σώσουμε κάποια απειλούμενα είδη, διατηρώντας έτσι τόσο τους φυσικούς πληθυσμούς αλλά και τα ψάρια στο χόμπι μας. Σε λίγο καιρό, μόλις τα ψάρια χωριστούν σε ζευγάρια θα δώθούν κάποια από αυτά σε φίλους χομπίστες για αναπαραγωγή. Εσύ σκέφτεσαι να φτιάξεις ένα πλεκοενυδρείο για αυτά;
×
×
  • Create New...