47 δημοσιεύσεις σε αυτό το θέμα

Αυτο το κείμενο το ετοιμάζω για να μπει σαν άρθρο εδώ εφ όσον εγκριθεί απο την aquazone team και διορθωθεί απο τη συντακτική ομάδα .
Εχει δουλειά ακόμα .
Και απο εμένα .
Λόγω του οτι δεν εχω το χρόνο να το ολοκληρώσω , (και βλέπω εδω απο τους αρχάριους ενα δικαιολογημένο άγχος για το στρώσιμο )είπα να το βγάλω εδώ ως έχει διότι μέχρι να με περιμένουν οι αρχάριοι να το ετοιμάσω , θα έχουν γίνει έμπειροι . :D
Παρακαλώ πολύ να γράφουν εδώ μόνο οι αρχάριοι που θα ακολουθήσουν τη μέθοδο για να δούμε κατά πόσο είναι κατανοητό από αυτούς και εάν πράγματι τους διευκολύνει .
Το κείμενο αυτό είναι αποτέλεσμα των συζητήσεων που έγιναν εδώ http://www.aquazone.gr/forums/index.php?showtopic=12982
και προσωπικής εμπειρίας .

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η μέθοδος που χρησιμοποιώ εγώ για το στρώσιμο των ενυδρείων γλυκού νερού και που νομίζω ότι είναι ποιο εύκολη για τους αρχάριους (σύμφωνα με την εμπειρία μου). Εχει το μειονέκτημα ότι δεν γνωρίζω κατά πόσο μπορεί να στρεσάρονται τα ψάρια .

Εκ του αποτελέσματος όμως βλέπουμε ότι δεν έχουμε απώλειες .

Η μέθοδος προϋποθέτει ότι θα χρησιμοποιηθούν ζωντανά βακτήρια που πωλούνται στην αγορά .Η δε δοσολογία είναι ανάλογα ποιο σκεύασμα θα χρησιμοποιήσουμε και πάμε πάντα σύμφωνα με τη συνιστώμενη δόση που αναγράφεται , ο λόγος που τα χρησιμοποιούμε είναι για να κρατηθεί σε χαμηλότερα επίπεδα η αμμωνία και ΝΟ2.

Κάτι πολύ σημαντικό είναι το τάισμα .

Η ποσότητα που δίνουμε στα ψαράκια μας να φάνε , είναι τόση όση θα καταναλωθεί σε 1 λεπτό , προσοχή εδώ μιλάμε για όλη τη ποσότητα να έχει καταναλωθεί ακόμα και αυτή που τυχόν μας έχει πέσει στο πυθμένα του ενυδρείου .

Η δε συχνότητα είναι από 3 φορές την ημέρα και περισσότερες .

Η διαφορά στα νέα ενυδρεία που βρίσκονται στη διαδικασία του στρωσίματος είναι να ταΐζουμε κάθε 3 ημέρες από μια φορά την ημέρα για όλο το χρονικό διάστημα των 40 ημερών που κρατά ο κύκλος του αζώτου .

Ερχόμαστε τώρα στο δύσκολο κομμάτι που είναι τα ψάρια .

Αυτό το σημείο ουσιαστικά θέλει εμπειρία κάτι το οποίο δεν υπάρχει εφ όσον απευθύνομε σε νέους χομπιστες .

Θα προσπαθήσω όσο μπορώ να δώσω ένα γενικό (και απλόwink.gifκανόνα που χρησιμοποιώ εγώ .

Κατ αρχήν ξεκινάμε από τον αριθμό των ψαριών που χωράει ένα ενυδρείο από όταν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία του στρωσίματος .

Προσωπικά πιστεύω ότι χρειάζονται 3 μήνες περίπου για να θεωρήσω ένα ενυδρείο ότι είναι έτοιμο εφ όσον δεν έχουμε χρησιμοποίηση σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα θεραπευτικά σκευάσματα .

Ο αριθμός όμως τον ψαριών εξαρτάτε εκτός από τον όγκο του νερού και από τα βιολογικά υλικά που υπάρχουν για να επεξεργάζονται τα απόβλητα των ψαριών καθώς επίσης και από την εμπειρία του κάθε ενός .

Για να μπορέσουμε όμως να βγάλουμε άκρη (αρχίζουν να παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες ) θα πάρουμε σαν μέτρο τα ενυδρεία που δίνουν οι εταιρίες σαν κομπλέ (ότι τα περιέχουν όλα και είναι έτοιμα να δεχτούν ψάρια ) .

Ως συνήθως τα τυποποιημένα ενυδρεία στην αγορά παίρνουν την ονομασία τους από το μήκος τις οθόνης .

Έτσι έχουμε τα 50 άρια , 60 άρια , 80 , άρια 100 άρια κ.ο.κ.

Περίπου αντίστοιχα έχουμε και τα λίτρα τους 45 , 60 , 100 , 180 λίτρα περίπου .

Έτσι λοιπόν σε 50 αρι ενυδρείο 4-5 ψάρια , 60 αρι 6-7 ψάρια , 80 αρι 8-10 ψάρια , 100 αρι 14-16 ψάρια μέσου μεγέθους .

Ο αριθμός όμως των ψαριών που αναφέρω έχει σχέση και με το μήκος τους και με το μέγεθος που παίρνουν όταν ενηλικιωθούν .

Αρα αναφέρομε σε ψάρια 2-6 εκ. (μέσου μεγέθους) που δεν θα γίνουν μεγαλύτερα από 8-10 εκ. στη τελική τους μορφή , διότι αυτά τα ενυδρεία δεν πρέπει να κρατήσουν μεγαλύτερα μεγέθη .

Σε γενικές γραμμές η τοποθέτηση των ψαριών γίνεται ανά 10 ημέρες 1/8 των ψαριών που αντέχει το ενυδρείο στη τελική του .

Επειδή όμως στα μικρά ενυδρεία δεν μπορούμε να βάλουμε ψάρι ανά 10ημερο θα πρέπει να κάνουμε τροποποίηση στο χρόνο και να πάμε στις 15 ημέρες .

Η δε αρχή γίνεται ανάλογα με το σκεύασμα που θα χρησιμοποιήσουμε (πότε δηλαδή μας συστήνει να βάλουμε το πρώτο ψάρι ο παρασκευαστής των ζωντανών βακτηρίων ).

Από τη 10η ημέρα και για την υπόλοιπη διάρκεια του στρωσίματος καλό είναι να κάνουμε χρήση 2 τεστ .

Αμμωνίας και ΝΟ2 ούτως ώστε να ελέγξουμε τις μεταβολές .

Σε περίπτωση κάποιου λάθους στους χειρισμούς που έχουμε περιγράψει παραπάνω το αποτέλεσμα θα είναι να δούμε υψηλές ενδείξεις στα τεστ που θα κάνουμε , σε αυτή τη περίπτωση θα χρειαστεί να κάνουμε γενναίες αλλαγές νερού που μπορεί να φτάσουν τα 4/5 του όγκου του ενυδρείου . Σε αυτή τη περίπτωση προσέχουμε πάρα πολύ να μην έχουμε διακύμανση τις θερμοκρασίας .

Η μέθοδος αυτή έχει δουλευτεί πολύ με ικανοποιητικά αποτελέσματα σε θερμοκρασίες από 25-28 βαθμούς κελσίου ,όσο ποιο χαμηλά είναι η θερμοκρασία τόσο ποιο αργά γίνεται η ανάπτυξη των βακτηρίων άρα και το στρώσιμο διαρκεί περισσότερο.

Για ψάρια κρύου νερού (χρυσόψαρα ) η διαδικασία γίνεται με ποιο αργούς ρυθμούς ως προς το χρόνο τοποθέτησης τους στο ενυδρείο λόγω χαμηλής θερμοκρασίας και μεγέθους των ψαριών .

Εδώ να σημειώσω ότι τα χρυσόψαρα δεν θα πρέπει να μπαίνουν σε τόσο μικρά ενυδρεία και εννοώ ακόμα και το 100αρι .

Το κείμενο αυτό γράφτηκε γι αυτόν που αγόρασε το ενυδρείο του , έβαλε νερό και δεν γνωρίζει τι πρέπει να κάνει .

Σε καμία περίπτωση δεν πειράζουμε το ΡΗ του ενυδρείου διότι βάζουμε έναν παράγοντα ακόμα που δεν έχει αναλυθεί εδώ και επηρεάζει τις παραμέτρους του ενυδρείου .

Επίσης δεν είναι σε καμία περίπτωση για βιοτοπικα ενυδρεία που εκεί χρειάζεται εμπειρία .

Όταν έχουμε ενυδρείο που θέλουμε να έχει και κάποια φυτά ζωντανά ακολουθούμε την ιδία διαδικασία με διαφορά ότι δεν αφήνουμε την θερμοκρασία να ανέβει πάνω από τους 26 βαθμούς .

Προσοχή υπάρχουν ψάρια μικρά σε μέγεθος όπως τα Apistograma τα οποία δεν αντέχουν σε νέα ενυδρεία .

Τέλος σας συμβουλεύω να κάθεστε όσο μπορείτε ποιο πολύ να χαζεύεται και να παρατηρείτε τα ψαράκια σας , αλλά μην τα πειράζετε αφήστε τα στην ησυχία τους μην ανοίγεται το καπάκι συχνά .

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κάτι πολύ σημαντικό είναι το τάισμα .

Η ποσότητα που δίνουμε στα ψαράκια μας να φάνε , είναι τόση όση θα καταναλωθεί σε 1 λεπτό , προσοχή εδώ μιλάμε για όλη τη ποσότητα να έχει καταναλωθεί ακόμα και αυτή που τυχόν μας έχει πέσει στο πυθμένα του ενυδρείου .

Η δε συχνότητα είναι από 3 φορές την ημέρα και περισσότερες .

Η διαφορά στα νέα ενυδρεία που βρίσκονται στη διαδικασία του στρωσίματος είναι να ταΐζουμε κάθε 3 ημέρες από μια φορά την ημέρα για όλο το χρονικό διάστημα των 40 ημερών που κρατά ο κύκλος του αζώτου .

Οταν ρίχνω την τροφή δεν παραμένει αρκετά (λιγότερο από 30'')στην επιφάνεια με αποτέλεσμα τα 2 μικρά lemon tetra που έχω για αρχή να μην προλαβαίνουν να φάνε.

Στην συνέχεια η τροφή βυθίζεται και μη έχοντας ψάρια βυθού αυτή παραμένει εκεί ανέγγιχτη δημιουργόντας προφανώς προβλήματα.

Τι θα μπορούσα να κάνω σε αυτην την περίπτωση?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Συνήθως στην αρχή είναι λίγο φοβισμένα και επιφυλακτικά οπότε στη θέση σου θα δοκίμαζα με μικρές ποσότητες για να τις "μυριστούν" και να πλησιάσουν πιο κοντά (μέχρι να συνηθίσουν όπου έρχονται με το που ανοίγεις το καπάκι).

Share this post


Link to post
Share on other sites

Με την τροφή που έχει παραμείνει στο βυθό υπάρχει πρόβλημα?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μετα το 1 λεπτό που έχουμε πει δεν πρέπει να υπάρχει τροφή μέσα στο ενυδρείο μας .

Εαν συμβεί κάτι τέτοιο κατά τη διάρκεια του στρωσίματος είναι οτι χειρότερο μπορεί να συμβεί.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μετα το 1 λεπτό που έχουμε πει δεν πρέπει να υπάρχει τροφή μέσα στο ενυδρείο μας .

Εαν συμβεί κάτι τέτοιο κατά τη διάρκεια του στρωσίματος είναι οτι χειρότερο μπορεί να συμβεί.

Mπορείς να μου πεις τι ακριβώς συμβαίνει για να μπορέσω να το καταλάβω?

Πρέπει να μπώ από την αρχή στην διαδικασία στρωσίματος?

Ευχαριστώ και συγνώμη αν σας κουράζω με τις "αρχάριες" ερωτήσεις μου

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mπορείς να μου πεις τι ακριβώς συμβαίνει για να μπορέσω να το καταλάβω?

Πρέπει να μπώ από την αρχή στην διαδικασία στρωσίματος?

Ευχαριστώ και συγνώμη αν σας κουράζω με τις "αρχάριες" ερωτήσεις μου

Ο ΣΤΑΜΑΤΗΣ τονιζει οτι δεν πρεπει να μεινει τροφη γιατι η τροφη που θα μεινει θα σου ανεβασει

τα επιπεδα της αμμωνιας και θα εχουν προβλημα τα ψαρια σου.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλημερα! Και τι ψαρια μπορουν να χρησιμοποιηθουν για το στρωσιμο του ενυδρείου; 120 lt. εχω.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Φαντάζομαι οτι θα το κάνεις τροπικό οπότε τα zebra danios θεωρούνται απο την βιβλιογραφία τα κατάλληλα ψαράκια.Επίσης τα tiger barbs εφόσον θέλεις ενα ενυδρείο με πιο επιθετικά ψάρια.

Πιστεύω οτι και Σταμάτης θα συμφωνεί οσον αφορά την επιλογή ψαριών για στρώσιμο.

Φιλικά Σωκράτης :hysterical:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πιστευετε και εσεις οτι πρεπει να κανω στρωσιμο με αμμωνια; Γιατι οι γνωμες διιστανται.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Καλημερα! Και τι ψαρια μπορουν να χρησιμοποιηθουν για το στρωσιμο του ενυδρείου; 120 lt. εχω.

Πιστευετε και εσεις οτι πρεπει να κανω στρωσιμο με αμμωνια; Γιατι οι γνωμες διιστανται.

Διαβασε εδω. http://www.aquazone.gr/forums/index.php?showtopic=12982

Share this post


Link to post
Share on other sites

Φαντάζομαι οτι θα το κάνεις τροπικό οπότε τα zebra danios θεωρούνται απο την βιβλιογραφία τα κατάλληλα ψαράκια.Επίσης τα tiger barbs εφόσον θέλεις ενα ενυδρείο με πιο επιθετικά ψάρια.

Πιστεύω οτι και Σταμάτης θα συμφωνεί οσον αφορά την επιλογή ψαριών για στρώσιμο.

Φιλικά Σωκράτης :hysterical:

:hysterical:

Πιστευετε και εσεις οτι πρεπει να κανω στρωσιμο με αμμωνια; Γιατι οι γνωμες διιστανται.

Αν ακολουθήσεις αυτή τη μέθοδο μην τη μπλέξεις με άλλες μεθόδους μόνο μπέρδεμα θα έχεις .

Εσυ αποφασίζεις .

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θα συμφωνησω με τον Σταματη .... και εγω μπερδευτικα ....

Γιατί στο ξεκίνημα μου με την βοήθεια ενός φίλου με μικρή εμπειρία , μάλλον τα εχω κάνει μπάχαλο…

Έχω πάρει ένα 180αρι με σκοπό να το κάνω αφρικανικό και έχουμε βάλει και αμμωνία και μπόλι ( δηλαδή σφουγγάρι στο φίλτρο από το ενυδρείο του ) και βιολογικό υλικό της API

To αποτέλεσμα μετά από μια βδομάδα να έχω…

Nh3-Nh4= 0,05mg/l

Nitrit No2 = 2 mg/l

Nitrat No3 =100mg/l

Ειλικρινά δεν ξέρω πως να προχωρήσω μάλλον θα ακολουθήσω τη συμβουλή του petshop να το αδειάσω και να το ξαναστησω μονο με βιολογικό υλικό και στην τρίτη μέρα ένα ψάρι...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Βρίσκομαι και εγώ στη διαδικασία προετοιμασίας του στησίματος ενός μικρού ενυδρείου (γύρω στα 20 λίτρα), το οποίο θα φιλοξενήσει ένα μονομάχο. Σκέφτομαι να ακολουθήσω στη διαδικασία στρωσίματος το σκεύασμα της SERA.

Σύμφωνα με τις οδηγίες που δίνονται, τα πρώτα ψάρια τοποθετούνται στο ενυδρείο την 2η μέρα αν δεν κάνω λάθος. Να υποθέσω ότι στη περίπτωση του ενός ψαριού (ένας μονομάχος) θα μπει επίσης την 2η μέρα?

Επίσης πιστεύετε ότι πέραν των οδηγιών θα πρέπει να προσεχθεί και κάτι άλλο?

Ευχαριστώ

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μαρεσει η προσπαθεια σου Σταματη,ως τωρα δεν εχεις συλεξει αρκετες πληροφοριες

για να ξεκινησεις τοτο αρθρο σου.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γειά σας.Έχω μια απορία σχετικά με ένα ενυδρείο.Ο αδερφός μου πήρε ένα ενυδρείο στις 4 μαίου.Άρχισε να το στρώνει με βακτήρια και έβαζε και αντιχλώριο.Το είχε για 2 βδομάδες να δουλεύει μόνο του με το φίλτρο και μετά έβαλε 3 καρδινάλιους tetra.Όλα πήγαιναν καλά μέχρι που πρόσθεσε αλλα 2 τετρα ίδια απο το ίδιο pet shop.Μετά απο μία βδομάδα όλα τα ψάρια πέθαναν απο ικ.Έκανε τακτικες αλλαγές νερού για να απομακρύνει το ικ.Χρησιμοποιούσε και αλάτι για ενυδρειακή χρήση.Μετά απο 15 μέρεσ πήρε 2 guppy,ένα αρσενικό και ένα θηλυκό.Πήρε επίσης 3 σαλιγκάρια.Η αμμωνία όταν τα έβαλε ήταν 0,1 κοντά.Μετά όμως ψόφησε το πρώτο σαλιγκάρι και έμεινε στο βυθό όλη μέρα,εφ'όσον δεν είχε καταλάβει ότι ήταν ψόφιο.Όταν το έβγαλε λοιπόν έκανε τεστ αμμωνίας και ανέβηκε στο 0,8.Παρ'ολα αυτά,μετά από μία εβδομάδα ψόφησαν και τα αλλα 2 σαλιγκάρια και τώρα έχει τα guppy μόνο.Η αμμωνία είχε πέσει στο 0,3,αλλά απο το τάισμα και τις ακαθαρσίες ανέβηκε πάλι στο 0,8.Φοβόμαστε μήπως ψοφήσουν τα guppy.To ph ήταν 7.6 αλλά όταν έβαλε τα guppy είχε ρήξει απο πρίν αλάτι που κατεβάζει το ph στο 7.0.Μέσα στο ενυδρείο έχει ψεύτικα φυτά και μια καρύδα (κρυψώνα ).Έχει κάποιος κάποια λύση για το κατέβασμα της αμμωνίας;

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ξέχασα επίσης να πω ότι το ενυδρείο είναι 54 λίτρα καθαρά.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ξέχασα επίσης να πω ότι το ενυδρείο είναι 54 λίτρα καθαρά.

file taise kathe defteri mera kai xrisimopiise etima baktiridia gia peripou 20 imeres mexri na exis 0 amonia

xoris na prosthesis kanena neo psari

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κανε συχνες αλλαγες νερου και μειωσε το ταισμα...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γεια σας,

από σήμερα λοιπόν στρώνω το ενυδρείο μου. Γέμισα το ενυδρείο μου με αντιχλωριομένο νερό αφού το είχα αφήσει από περίπου μια ώρα τον κουβά να δράσει. Ξεκίνησα άναψα το φίλτρο (εσωτερικό) και άρχισε να κυκλοφορεί το νερό. Δεν έχω καμία θολούρα προς το παρόν.

Έπειτα από 1 ώρα έβαλα την απαιτούμενη δοσολογία Sera Nitrivec. Στις οδηγίες χρήσης ότι πρέπει να μπεί ψάρι την επόμενη μέρα και να προσθέτω Serα Nitrivec από λίγο κάθε μέρα...Αύριο όμως είναι Κυριακή και επίσης έχω ακούσει 1000 φορές ότι το ενυδρείο θέλει χρόνο να στρωθεί.

Από τη στιγμή που ξεκίνησα με Sera Nitrivec τι να κάνω?..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Άκουσε προσεκτικά αυτά που θα σου πω.ΜΗΝ ΒΑΛΕΙ ΨΑΡΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΡΩΣΙΜΑΤΟΣ!!!Κοίτα τι θα κάνεις:Πρώτα,άνοιξε νέο θέμα στην ίδια κατηγορία λέγοντας πόσα λίτρα είναι το ενυδρείο σου και τι βιολογικό υλικό έχει μέσα το φίλτρο(siporax,substrat pro κτλ.)Ρίχνε την δοσολογία του nitrivec που λέει στις οδηγίες για 10 μέρες και αφού έχει περάσει ένας μήνας από την τελευταία δοσολογία nitrivec,μετράς αμμωνία,νιτρώδη και νιτρικά.Αμμωνία θα μετράς και κατά τη διάρκεια του στρωσίματος και μόλις δεις 0 τότε μετράς νιτρώδη.Αφού και τα νιτρώδη σου δείξουν 0 με τις μέρες θα έχεις ανεβασμενα νιτρικά.Τότε τα μετράς,κάνεις μια αλλαγή 50% και είσαι κομπλε :thumbup:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και με τι θα τρεφεται ενα μηνα η βιολογια οεο?

ή κανε οτι λενε ακριβως οι οδηγιες ή ακολουθησε αλλο τροπο στρωσιματος.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Για αυτό ρωτάω...

Αν είναι να μην βάλω ψάρι θα πρέπει να βάλω κάποια πηγή αμμωνίας.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και με τι θα τρεφεται ενα μηνα η βιολογια οεο?

ή κανε οτι λενε ακριβως οι οδηγιες ή ακολουθησε αλλο τροπο στρωσιματος.

Μήπως η βιολογία θα τρέφεται με τροφή που θα ρίχνει μέσα;Λέω μηπως.Και επίσης,ποιος είπε ότι οι οδηγίες που δίνουν οι εταιρείες για τα σκευάσματά τους είναι πάντα έγκυρες και αξιόπιστες;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
This topic is now closed to further replies.

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Σχετικό περιεχόμενο

    • Από richie_black_moor
      Καλησπέρα,
      Έχω αναρτήσει Κ μια αγγελία αλλα δε ξέρω ποιο είναι το πιο κατάλληλο μέρος για να απευθυνθώ για το συγκεκριμένο θέμα.Έχω 3 χρυσόψαρα σε ενυδρείο 105 λιτρων. Τα έχω εδώ Κ 4 χρόνια Κ προσπαθω να τα φροντίσω σωστά Κ τα αγαπώ πολυ. Επειδή τον τελευταίο καιρό όμως άλλαξαν κάποιες συνθήκες δυστυχώς ( κ το λεω με πόνο ψυχης) δε μπορώ να τα κρατήσω άλλο. Ψάχνω να βρω κάποιον που θα τα φροντίσει καλά ( σε σωστό ενυδρείο η λίμνη ) για να τα χαρίσω. Κ αν χρειάζεται Κ κατι απ τον εξοπλισμο τους θα το έχει.το μόνο που μ ενδιαφέρει είναι να τα φροντιζει σωστά
    • Από theodor72
      photo credits: FMEL
      ΓΕΝΙΚΑ
      Μια ιδιαίτερα θρεπτική τροφή για τα ψάρια μας κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών θα μπορούσε να είναι οι προνύμφες (λάρβες) των κουνουπιών. Η διατροφική τους αξία είναι ευρέως αναγνωρισμένη. Οι προνύμφες και οι νύμφες (χρυσαλίδες) των κουνουπιών έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, αμινοξέα και μικροστοιχεία και χρησιμοποιούνται τόσο ως ζωντανή, όσο και ως κατεψυγμένη τροφή. Μια τέτοια καλλιέργεια, μπορεί να είναι αρκετά απλή, αλλά όπως θα δούμε απαιτεί υπευθυνότητα και προσοχή.

      Στην Ελλάδα απαντώνται πάνω από 50 διαφορετικά είδη κουνουπιών από περίπου 3500 γνωστά είδη παγκοσμίως. Τα κουνούπια χρειάζονται το υγρό στοιχείο για να ολοκληρώσουν τον βιολογικό τους κύκλο. Έτσι ιδανικές εστίες ανάπτυξης αποτελούν τα έλη, οι βάλτοι, οι ορυζώνες, οι λίμνες ρυάκια με μικρή ροή αλλά και άλλες τεχνητές εστίες που μπορούν να κατακρατήσουν έστω και την ελάχιστη ποσότητα νερού (βραχόκηποι, σιντριβάνια, βαρέλια, πιατάκια γλάστρας, δεξαμενές κ.α.) Έχουν τέσσερα υδρόβια στάδια προνύμφης και ένα τελικό ή πέμπτο στάδιο νύμφης που δεν τρέφεται. Μόνο τα θηλυκά τρέφονται περιστασιακά με αίμα καθώς τα θρεπτικά συστατικά που περιέχει, είναι απαραίτητα για να γεννήσουν τα αβγά τους. Εφόσον πραγματοποιήσει ένα γεύμα αίματος, τότε ωριμάζουν τα αβγά και μπορεί να ωοτοκήσει. Αντίθετα τα αρσενικά συνήθως τρέφονται με νέκταρ λουλουδιών και χυμούς από τα φυτά.

      ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
      Τα κουνούπια καλλιεργούνται εδώ και πολλά χρόνια από ενυδρειόφιλους σε πολλά μέρη του κόσμου, με πολλές και διάφορες μεθόδους. Στη χώρα μας, η καλλιέργεια τους είναι δυνατή μόνο κατά τους μήνες με σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, δηλαδή από 25 oC και πάνω. Τα κουνούπια συνήθως εναποθέτουν τα αβγά τους μεμονωμένα ή πολλά μαζί στο νερό, σε πλευρές δοχείων που σύντομα θα καλυφθούν από νερό ή πάνω σε υγρό έδαφος όπου μπορούν να εκκολαφθούν όταν πλημμυρίσουν από τα νερά της βροχής ή από την παλίρροια. Χωρίς την παρουσία του υγρού στοιχείου δε μπορούν να ολοληρώσουν τον βιολογικό τους κύκλο.

      Η καλλιέργεια κουνουπιών είναι αρκετά απλή. Πρώτα απ’ όλα τοποθετούμε ένα δοχείο σε εξωτερικό χώρο έτσι ώστε να σκιάζεται τουλάχιστον μερικώς. Ρηχά δοχεία με μεγάλη επιφάνεια φαίνεται να είναι καταλληλότερα από τα βαθειά δοχεία. Γεμίζουμε το ενυδρείο με προετοιμασμένο νερό. Καλύτερη πηγή νερού είναι το βρόχινο νερό ή το νερό από μια λίμνη ή ακόμα πιο εύκολα, το νερό από τις αλλαγές που κάνουμε στο ενυδρείο μας.

      Στη συνέχεια, επειδή τα ενήλικα κουνούπια έλκονται από την μυρωδιά της αποσυνθεμένης οργανικής ύλης, προσθέτουμε κάποια οργανική ύλη ή οργανικό λίπασμα. Τα φρέσκα υλικά είναι προτιμότερα από τα παλιά καθώς είναι πλουσιότερα σε μικρόβια και οργανική ύλη. Τα υλικά αυτά θα μείνουν στο νερό για αρκετές ημέρες. Ένας τρόπος χρήσης είναι να μουλιάσουμε το οργανικό υλικό για αρκετές ώρες, και μετά να απλώσουμε το υγρό υλικό πάνω στο βυθό, αφήνοντας το σιγά σιγά να αποσυντεθεί. Ένας άλλος τρόπος είναι να τοποθετήσουμε το στεγνό υλικό μέσα σε ένα δικτυωτό σακουλάκι και να το τοποθετήσουμε μέσα στο δοχείο. Κάποια άλλα υλικά, όπως θρυμματισμένη τροφή για σκύλους ή pellets για ψάρια μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν.

      Μερικές φορές σχηματίζεται ένας βρώμικος αφρός στην επιφάνεια του δοχείου καλλιέργειας, ο οποίος μπορεί να επηρεάσει τα αρχικά στάδια της προνύμφης ή νύμφης. Η φύση ενός τέτοιου σχηματισμού αναμφίβολα επηρεάζεται από ένα πλήθος παραγόντων του δοχείου καλλιέργειας, όπως για παράδειγμα θερμοκρασία νερού, φύση και ποσότητα οργανικού υλικού, και πλήθος προνυμφών.

      Μετά από μερικές ημέρες, όταν το νερό θα έχει καθαρίσει, προσθέτουμε μια χούφτα υδρόβιων φυτών για να αποκτήσουν τα κουνούπια ένα μέρος να κάθονται καθώς εναποθέτουν τα αβγά τους στο νερό. Τα επιμήκη αβγά επιπλέουν στο νερό με την βοήθεια μικρών μαύρων πλωτήρων (το μεγαλείο της φύσης) που έχουν μήκος 6 χιλ. Κάθε τέτοιος πλωτήρας περιέχει από 50 ως 500 αβγά, αριθμός που εξαρτάται εν μέρει και από το πόσο αίμα έχει καταναλώσει το θηλυκό. Κάθε θηλυκό μπορεί να εναποθέσει αρκετές τέτοιες "λέμβους". Αν δεν έχει τραφεί με αίμα, μπορεί πάλι να γεννήσει αυγά, αλλά αυτά θα είναι πιο μικρά και θα έχουν λιγότερες ελπίδες επιβίωσης. Ανάλογα με τη θερμοκρασία του νερού, τα αβγά των περισσότερων ειδών θα εκκολαφθούν σε 1 με 3 ημέρες. Οι προνύμφες αρχικά είναι πολύ μικρές. Τρέφονται με άλγη, πρωτόζωα και οργανική ύλη. Μέσα σε ένα διάστημα 5 με 10 ημερών θα μεταμορφωθούν τέσσερεις φορές μέχρι να φτάσουν το στάδιο της νύμφης. Κρέμονται ανάποδα ακριβώς κάτω από την επιφάνεια του νερού και όταν ενοχληθούν κάνουν σπασμωδικές κινήσεις. Η ουρά της προνύμφης έχει κάποιες δομές σαν φτερά που της επιτρέπουν να κρέμεται από την επιφάνεια χρησιμοποιώντας την επιφανειακή τάση. Επίσης παρουσιάζουν και έναν ενδιαφέρον τρόπο αναπνοής. Έχουν ένα αναπνευστικό σωλήνα, που φτάνει από την ουρά στην επιφάνεια του νερού. Αυτός ο σωλήνας, χρησιμοποιείται σχεδόν όπως οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τους αναπνευστήρες για να παραμένουν κάτω από το νερό. Τέλος, οι νύμφες σε ένα διάστημα 3 ημερών ή και μικρότερο εξελίσσονται σε ενήλικα κουνούπια. Ο διαχωρισμός των προνυμφών από τις νύμφες, είναι πολύ εύκολος οπτικά. Προσοχή λοιπόν όταν στην καλλιέργεια μας εμφανιστούν νύμφες κουνουπιών γιατί πολύ σύντομα θα εμφανιστούν και τα ενοχλητικά ενήλικα κουνούπια.

      ΤΑΙΖΟΝΤΑΣ ΠΡΟΝΥΜΦΕΣ ΚΟΥΝΟΥΠΙΩΝ
      Μόλις παρατηρήσουμε αβγά να επιπλέουν, τα μαζεύουμε και τα τοποθετούμε σε μικρό γυάλινο βάζο με 5 εκατοστά νερού περίπου και το καλύπτουμε με ένα λεπτό δίχτυ. Όταν λοιπόν τα αυγά εκκολαφθούν σε προνύμφες, απλά μαζεύουμε τις προνύμφες από το δοχείο και τις ταΐζουμε στα ψάρια μας. Καλό είναι να μη ρίχνουμε το νερό του βάζου στο ενυδρείο, για να αποφύγουμε την επιβάρυνση του με ρύπους. Αν πάλι επιθυμούμε προνύμφες μεγαλύτερου μεγέθους ή νύμφες, τοποθετούμε τα αβγά σε ένα μεγαλύτερο βάζο μέχρι να φτάσουν το επιθυμητό μέγεθος.

      Μερικές φορές η καλλιέργεια μας μπορεί να έχει τέτοια επιτυχία που αν ταΐσουμε όλες τις προνύμφες μαζί, κάποιες από αυτές μπορεί να μη φαγωθούν, και να γίνουν ενοχλητικές. Σε μια τέτοια περίπτωση, μπορούμε είτε να τοποθετήσουμε μερικές σε ένα δοχείο και στο ψυγείο όπου ο μεταβολισμός τους θα επιβραδυνθεί, είτε είναι προτιμότερο να τις καταψύξουμε και να τις ταΐσουμε στα ψάρια κατά τους χειμερινούς μήνες. Άλλα είδη εντόμων παράγουν διαφορετικές προνύμφες όπως τα bloodwarms ή τα glasswarm, τις οποίες μπορεί να βρούμε στην καλλιέργεια μας και να ταΐσουμε επίσης στα ψάρια.

      Όπως και με όλες τις ζωντανές τροφές, καλό είναι να αποτελλούν μέρος μιας διατροφής με ποικιλία και να είμαστε προσεκτική στην ποσότητα που ταΐζουμε ανάλογα πάντα με τις διατροφικές απαιτήσεις των ψαριών μας.

      Είναι μακράν προτιμότερο να αναπαράγουμε κουνούπια κατά τον τρόπο που αναφέρθηκε παραπάνω από το να αφήσουμε τα αβγά να εκκολαφτούν στο δοχείο στον εξωτερικό χώρο. Αναπόφευκτα, κάποια θα καταφέρουν να ολοκληρώσουν την μεταμόρφωση τους, να δραπετεύσουν και να μαστίσουν εσάς και τους γύρω σας.

      ! ΠΡΟΣΟΧΗ !
      Σε περίπτωση που προχωρήσουμε σε μια τέτοια καλλιέργεια, θα πρέπει να δείξουμε την πρέπουσα υπευθυνότητα. Αν αμελήσουμε και επιτρέψουμε σε κάποια κουνούπια να φτάσουμε το στάδιο του ενήλικα, θέτουμε σε κίνδυνο την οικογένεια μας, τους γείτονες μας, τα κατοικίδια μας και γενικά την δημόσια υγεία.

      Τα κουνούπια είναι δυνητικοί φορείς ασθενειών, όπως ο δάγκειος πυρετός, ο ιός του Δυτικού Νείλου, η ελονοσία, ο κίτρινος πυρετός κ.α.

      Τέλος υπάρχει το ενδεχόμενο τα κουνούπια να μεταφέρουν ασθένειες και στα ίδια μας τα ψαράκια.

      Τάισμα με προνύμφες κουνουπιού. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Προνύμφες και νύμφες κουνουπιού


      Ο βιολογικός κύκλος του κουνουπιού

      --------------------
      Infusoria, Η απαραίτητη τροφή για νεοεκκολαφθείσες λάρβες
      Microworms, Η ευκολότερη καλλιέργεια ζωντανής τροφής
      Grindal, Θρεπτική και οικονομική ζωντανή τροφή
    • Από Aquazone Team
      Ενυδρείο Καραντίνα
      του Θανάση Μπαλάσκα


      Όλοι μας μέσα στα χρόνια που ασχολούμαστε με το χόμπι του ενυδρείου, άλλοι από την αρχή άλλοι αργότερα, έχουμε βρεθεί σε πολύ δύσκολες καταστάσεις από διάφορες ασθένειες που μας πονοκεφαλιάσαν και μας στεναχώρησαν και με αποτέλεσμα πολλές φορές σημαντικές απώλειες ψαριών.
      Θα μπορούσαμε όμως να γλiτώσουμε αρκετό κόπο, δυσάρεστες στιγμές αλλά και χρήμα; Με την ύπαρξη ενός ενυδρείου καραντίνας σε μεγάλο βαθμό θα προστατέψουμε το κύριο ενυδρείο μας, το οποίο χωρίς την ύπαρξη της, στηρίζεται σε πήλινες βάσεις.

      Αρχικά ας ξεδιαλύνουμε τον όρo "Ενυδρείο Καραντίνα". Με την προαναφερόμενη φράση ορίζουμε ένα ενυδρείο το οποίο ως βασικό του σκοπό έχει την εισαγωγή σε αυτό κάποιου νέου ψαριού ,αν μιλάμε για ενυδρεία γλυκού νερού είτε κάποιου ψαριού αλλά και κοραλιού, αν αναφερόμαστε σε ενυδρεία Θαλασσινού νερού.
      Συνήθως ως ενυδρείο καραντίνα επιλέγουμε κάποιο ενυδρείο με μέγεθος μικρότερο του κύριου ενυδρείου με ελάχιστα προτεινόμενα λίτρα, αν μιλάμε για γλυκό νερό τα 50-60 και για θαλασσινό τα 80 με 100.

      Το ενυδρείο καραντίνας θα πρέπει να το εξοπλίσουμε με όλα αυτά που συνθέτουν και ένα κανονικό ενυδρείο (βιολογικό και μηχανικό φιλτράρισμα μέσω κάποιου φίλτρου, θέρμανση μέσω κάποιου θερμοστάτη, φωτισμός). Στις περισσότερες περιπτώσεις, εκτός από τα ενυδρεία καραντίνας για κοράλια, καλό είναι να προτιμούμε έναν τυπικό φωτισμό.

      Στο aquascaping αυτού του ενυδρείου είναι προτιμότερο να μην τοποθετήσουμε καθόλου υπόστρωμα, παρά μόνο λίγα διακοσμητικά, όπως πέτρες ή ρίζες mopani, αν αναφερόμαστε σε ενυδρείο γλυκού νερού.Έτσι τα ψάρια μας στρεσαρισμένα από την μεταφορά, αλλά και από την υποβολή κάποιας θεραπείας (αν αυτό κρίνεται σκόπιμο) θα έχουν κάποιο μέρος να κρυφτούν.Στο ενυδρείο καραντίνας θαλασσινού νερού μπορούμε να προσθέσουμε λίγα νεκρά κοράλια, έτσι ώστε τα ψάρια που βρίσκονται σε αυτήν να έχουν κάποιες κρυψώνες.

      Οι συνθήκες του νερού στο ενυδρείο καραντίνας θα πρέπει να είναι παραπλήσιες με αυτές του κύριου ενυδρείου, για να αποφύγουμε το επιπλέον στρεσάρισμα κατά την μεταφορά του ψαριού από την καραντίνα στο κύριο ενυδρείο μας.
      Στην καραντίνα μας θα πρέπει μόνιμα να έχουμε ενεργό το βιολογικό μας φίλτρο και αυτό μπορεί να επιτευχθεί με 3 τρόπους.

      Α)Με την μόνιμη παρουσία στην καραντίνα μας κάποιου ανθεκτικού είδους ψαριού ,είτε μιλάμε για ενυδρείο γλυκού νερού, είτε θαλασσινού (Αυτή η λογική δεν με βρίσκει σύμφωνο, μιας και έτσι βασανίζουμε ουσιαστικά το ψάρι και μειώνουμε σημαντικά τον χρόνο ζωής του).

      Β)Με την προσθήκη μόνιμα λίγης τροφής στην καραντίνα, ώστε να παράγεται αμμωνία και να μένει ενεργός ο κύκλος του αζώτου.

      Γ)Με την αφαίρεση μιας ποσότητας του βιολογικού μας υλικού από το κύριο ενυδρείο στην καραντίνα.Με αυτόν τον τρόπο το φίλτρο είναι ικανό να σηκώσει το βιο-φορτίο την περίοδο που έχουμε σε αυτήν ψάρια.
      Θα πρέπει να έχουμε προμηθευτεί όλα τα απαραίτητα τεστ ,έτσι ώστε άμεσα να μπορούμε να παρακολουθούμε τις διάφορες διακυμάνσεις που μπορούν να προκύψουν στην καραντίνα μας, ιδίως κατά την θεραπεία κάποιου ψαριού σε αυτήν.
      Από αρκετά άτομα συχνά ακούγεται ότι ένας καλός χρόνος παραμονής είναι περίπου οι δύο εβδομάδες. Σε αυτήν την λογική θα διαφωνήσω μιας και αυτό το μικρό διάστημα δεν είναι αρκετό να μας δείξει μια πληθώρα ασθενειών που μπορεί να υποβόσκουν στο ψάρι μας. Θα πρότεινα λοιπόν, ένα διάστημα μεταξύ τεσσάρων με έξι εβδομάδων, έτσι ώστε να είμαστε σίγουροι ότι το ψάρι μας είναι καθαρό από κάποια ασθένεια.

      Κατά την εισαγωγή κάποιου άρρωστου ψαριού και μετά το τέλος της θεραπείας του και όταν η καραντίνα μας θα είναι κενή από ψάρια, θα πρέπει να αποστειρωθεί ,για να απομακρύνουμε όλα τα παθογόνα από το νερό. Αυτό μπορεί να υλοποιηθεί με αρκετούς τρόπους. Οι συνηθέστεροι είναι το καλό ξέπλυμα της καραντίνας και η τοποθέτηση της έξω στον ήλιο για κάποιο διάστημα, έτσι ώστε να σκοτωθούν όλα τα παθογόνα. Ένας άλλος τρόπος, εάν δεν θέλετε να μπείτε σε αυτήν την διαδικασία, είναι η προσθήκη ξυδιού ή αραιού διαλύματος χλωρίου για 1 με 2 μέρες. Πάντα θα πρέπει να ξεπλένετε όλα τα μέρη του ενυδρείου καλά μετά από κάθε χρήση.Στην περίπτωση που για να αποστειρώσουμε το ενυδρείο διαλέξουμε την μέθοδο με το χλώριο θα πρέπει μετά για να καταστήσουμε την καραντίνα μας ασφαλή να δεχτεί πάλι ψάρια να βάλουμε αντιχλώριο. Η εισαγωγή ενεργού άνθρακα και οι μεγάλες αλλαγές νερού μετά το τέλος κάποιας θεραπείας είναι καλό να γίνονται, ιδιαίτερα εφόσον το προτείνουν οι κατασκευαστές του φαρμάκου που χρησιμοποιούμε.

      Η λογική του ενυδρείου καραντίνας είναι μια σταθερή αξία από τους περισσοτέρους χομπίστες στο εξωτερικό. αλλά δυστυχώς εμείς οι Έλληνες χομπίστες την αγνοούμε παραδειγματικά και είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους πολλά ενυδρεία παροπλίζονται από τους απογοητευμένους χομπιστες μέσα στον χρόνο. Ίσως αυτή η αδιαφορία να οφείλεται στην ελλιπή ενημέρωση αλλά και στην στενότητα χώρου που αντιμετωπίζουν πολλά σπιτικά ιδίως στα αστικά κέντρα, αλλά αυτά δεν είναι ουσιώδεις δικαιολογίες. Η χρήση του ενυδρείου καραντίνας πρέπει να μας γίνει παιδεία και κάτι απαραίτητο από το ξεκίνημά μας στο χόμπι, διότι όσο καλές συνθήκες και αν έχουμε, σίγουρα κάποια στιγμή θα συμβεί το χειρότερο που ίσως και να σημαίνει την αρχή του τέλους σε αυτό το χόμπι για εμάς από την όποια απογοήτευση λάβουμε.
    • Από Aquazone Project Team
      Μετρώντας το Ψάρι



      Όλοι μας έχουμε στη κατοχή μας ψάρια και πολλές φορές έχουμε σκεφτεί να τα μετρήσουμε για να δούμε πόσο μεγάλωσαν ή τι μέγεθος έχουν. Όταν προσπαθήσουμε να το δοκιμάσουμε μας έρχεται αμέσως η απορία…. "Με ή χωρίς την ουρά";
      Για τη διευκρίνιση και την απάντηση αυτής της απορίας γράφτηκε αυτό το μικρό άρθρο το οποίο συνοδεύεται από μια επεξηγηματική εικόνα.
      Σωστή απάντηση δεν υπάρχει, αφού με ή χωρίς την ουρά, πάλι συγκρίσιμη θα είναι η μέτρηση μας. Έτσι λοιπόν πολλές φορές όταν διαβάζουμε ένα προφίλ ή ακόμα όταν πάμε να αγοράσουμε ένα ψάρι βλέπουμε στις πληροφορίες το μέγεθός του. Τις περισσότερες φορές διπλά από τη διάσταση βρίσκονται δύο γράμματα που μας μπερδεύουν περισσότερο, π.χ. SL 5 εκατοστά
      Τι είναι όμως αυτά τα αρχικά; Γιατί υπάρχουν; Σε τι μας χρησιμεύουν;

      Όλες αυτές οι πληροφορίες δίνονται στην παρακάτω λίστα:
      • TL: Μήκος μαζί με το ουραίο πτερύγιο (Total Length)
      • SL: Μήκος Χωρίς το ουραίο πτερύγιο (Standard Length)

       

    • Από Aquazone Team
      Προσαρμογή των ζωντανών στο ενυδρείο μας
      του Μιχάλη Πλαδέλη


      Εισαγωγή

      Πολλοί ενυδρειόφιλοι συχνά ξοδεύουν αρκετές ώρες στο internet, ψάχνοντας πληροφορίες για κάποια συγκεκριμένα είδη τα οποία θέλουν να συντηρήσουν στο ενυδρείο τους. Συχνά επίσης, πηγαίνοντας σε κάποιο μαγαζί συναντάμε κάποιο είδος (ψάρι, ασπόνδυλο, κοράλι) το οποίο ερωτευόμαστε αμέσως, έτσι μια και δύο το παίρνουμε στη σακουλίτσα του και τρέχουμε στο σπίτι για να το βάλουμε στο ενυδρείο. Ξαφνικά όμως άνευ λόγου και αίτιας το ζωντανό πεθαίνει και εμείς απογοητευόμαστε καθώς δεν γνωρίζουμε το γιατί.

      Θα πρέπει να έχουμε υπόψιν μας ότι προτού αγοράσουμε κάποιο ζωντανό θα πρέπει να ζητήσουμε πληροφορίες από το μαγαζί σχετικά με το χρονικό διάστημα που έχει παραμείνει το είδος στο μαγαζί του και τις τυχόν θεραπείες που έχει υποβληθεί. Είναι αυτονόητο ότι δεν πρέπει να αγοράζουμε ζωντανά όταν προέρχονται από πολύ πρόσφατες εισαγωγές (1-2 ημέρες), καθώς θα είναι ιδιαίτερα στρεσαρισμένα από το ταξίδι και την αλλαγή περιβάλλοντος και προφανώς δεν θα έχουν προλάβει να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες προληπτικές αντιπαρασιτικές θεραπείες. Σε τέτοια περίπτωση μπορούμε απλά να ζητήσουμε από το μαγαζάτορα να μας το κρατήσει έως ότου είναι σε καλή κατάσταση για να το αποκτήσουμε. Σε διαφορετική περίπτωση, εάν βιαζόμαστε να αποκτήσουμε το ζωντανό θα πρέπει να το περάσουμε από κάποιο ενυδρείο-καραντίνα εφαρμόζοντας κάποιες μεθόδους με τις οποίες θα κάνουμε αποπαρασιτοποίηση προκειμένου να σιγουρευτούμε ότι είναι υγιές και σε καλή κατάσταση και να το μεταφέρουμε στο κυρίως ενυδρείο μας ακολουθώντας την ίδια διαδικασία προσαρμογής σε περίπτωση που οι συνθήκες στα δύο ενυδρεία διαφέρουν. Βεβαίως αυτή η διαδικασία απαιτεί μεγάλη εμπειρία και γνώση και μπορεί από κάποιους λανθασμένους χειρισμούς να έχει τα αντίθετα αποτελέσματα. Η καραντίνα είναι καλό να χρησιμοποιείται σε όλες τις περιπτώσεις, ανεξάρτητα από το αν είναι πρόσφατη εισαγωγή ή παραλαβή, καθώς από αυτήν εξαρτάται η περαιτέρω πορεία του ενυδρείου που θα φιλοξενήσει το ζωντανό.

      Το ενυδρείο-καραντίνα είναι συνήθως ένα μικρό ενυδρείο το οποίο όμως είναι πλήρως εξοπλισμένο (φίλτρο, θερμαντήρα, χαμηλό φωτισμό) και χρησιμοποιείται για κάθε νέο είδος που αποκτούμε προκειμένου να περάσει κάποιο ικανό χρονικό διάστημα συνήθως 2-3 εβδομάδων. Σε αυτό το διάστημα μπορούμε να σιγουρευτούμε για το ότι το νέο μας απόκτημα είναι υγιές και τρώει καλά και δεν αναμένεται να δημιουργήσει προβλήματα ασθενειών, παρασίτων στους υπόλοιπους κατοίκους στο ενυδρείο που θα μπει να συγκατοικήσει.

      Προκειμένου να χαρούμε όσο το δυνατόν για περισσότερο χρονικό διάστημα το νέο μας ζωντανό και να μην απογοητευτούμε γρήγορα, θα πρέπει να ακολουθήσουμε μια απλή, αλλά πολύ σημαντική διαδικασία, την προσαρμογή. Ο λόγος που ακολουθούμε αυτή τη διαδικασία είναι προφανής: Οι συνθήκες διαβίωσης του εκάστοτε ζωντανού μέχρι την αγορά από εμάς, διαφέρουν τις περισσότερες φορές πολύ από τις συνθήκες που έχουμε στο ενυδρείο μας. Το ph, η σκληρότητα, η αλατότητα, η θερμοκρασία, είναι κάποιες σημαντικές παράμετροι οι οποίες έχουν μεγάλες διαφορές από ενυδρείο σε ενυδρείο. Διαφορές της τάξεως του 0,3-0,5 στο pH, ή άνω των 2-3 βαθμών στην σκληρότητα, ή στην περιεκτικότητα των νιτρικών αλάτων, σε επίπεδα που σε εμάς δεν φαίνονται τόσο σημαντικά, μπορεί να έχουν σοβαρές παρενέργειες στην υγεία των ζωντανών μας.

      Κατά τους μήνες που έχουμε ακραίες θερμοκρασίες (χειμώνα, καλοκαίρι) καλό είναι τη σακούλα από το μαγαζί να την βάζουμε σε ένα φορητό ψυγειάκι μεταφοράς τροφίμων (χωρίς την παγοκύστη μέσα βέβαια) ή σε κάποια μικρή κούτα με φελιζόλ. Με αυτή την μέθοδο μπορούμε να αποφύγουμε τις μεγάλες διακυμάνσεις στη θερμοκρασία κατά την μεταφορά από το μαγαζί έως το σπίτι μας. Στο μαγαζί καλό θα είναι η σακούλα να γεμίζει με όσο το δυνατόν περισσότερο νερό και να παραμένει φουσκωμένη προκειμένου να υπάρχει αρκετό νερό με οξυγόνο κατά τη μεταφορά. Τονίζεται επίσης, ότι πρέπει να αποφεύγουμε άσκοπες καθυστερήσεις κατά την διαδικασία της μεταφοράς, ενώ η προσαρμογή θα πρέπει να έχει ξεκινήσει το αργότερο εντός 2 ωρών από την ώρα που θα μπει το ζωντανό στη σακούλα.

      Επίσης είναι πολύ σημαντικό όταν πρόκειται για τα πρώτα μας ζωντανά να βεβαιωθούμε ότι το ενυδρείο μας έχει στρώσει καλά και το βιολογικό φίλτρο λειτουργεί κανονικά (NH3,4=0 NO2=0, NO3
      Προτού προχωρήσουμε στην διαδικασία της προσαρμογής, προγραμματίζουμε την ώρα εισαγωγής του νέου ζωντανού στο ενυδρείο καθώς θα πρέπει να έχουμε σβήσει το φωτισμό και καλό θα ήταν να παραμείνει ολόκληρο το πρώτο βράδυ χωρίς φωτισμό προκειμένου να περιορίσουμε το όποιο πιθανό στρεσάρισμα. Αν δεν μπορεί να γίνει αυτό τότε θα πρέπει να είναι το ενυδρείο σκοτεινό για 4-5 ώρες περίπου και στη συνέχεια ο φωτισμός να ανάβει σταδιακά.

      Σημαντικό είναι επίσης ότι πριν ξεκινήσουμε την διαδικασία της προσαρμογής, καλό θα είναι να ταΐσουμε τα υπόλοιπα ζωντανά του ενυδρείου μας (εφόσον υπάρχουν), καθώς ο καινούργιος κάτοικος είναι εξαιρετικά απίθανο να φάει από την πρώτη μέρα, οπότε ταΐζοντας μετά την εισαγωγή του το πιθανότερο είναι να μείνει η τροφή και να βρωμίζει το ενυδρείο. Το καλύτερο για τις πρώτες 24-48 ώρες να τον μην ταίζουμε καθόλου και να παρακολουθούμε πολύ διακριτικά τις κινήσεις και την συμπεριφορά του αποφεύγοντας απότομες κινήσεις στο ενυδρείο ή εργασίες συντήρησης. (αλλαγή νερού κλπ). Είναι προτιμότερο οι όποιες εργασίες συντήρησης να γίνονται την παραμονή της εισαγωγής νέου είδους στο ενυδρείο μας.

      Καλό θα είναι μόλις ανοίξουμε τη σακούλα μεταφοράς, να πάρουμε κάποιες μετρήσεις από το περιεχόμενο της σακούλας για pΗ, σκληρότητα και αλατότητα, για να ξέρουμε περίπου που βαδίζουμε. Πάντα πρέπει χρησιμοποιούμε καθαρές σύριγγες και μπουκαλάκια και να καθαρίζονται πολύ καλά πριν και μετά από κάθε χρήση χρησιμοποιώντας τρεχούμενο, απιονισμένο ή νερό από αντίστροφη όσμωση ή ακόμα και να τα αποστειρώσουμε προκειμένου να θα καθαρίσουν πολύ καλά και να τα ξαναχρησιμοποιήσουμε. Σχετικά με τις μετρήσεις που θα κάνουμε, είναι προφανές ότι όσο περισσότερο διαφέρουν οι συνθήκες (παράμετροι) με αυτές του ενυδρείου μας, τόσος περισσότερος χρόνος θα χρειαστεί για την προσαρμογή. Η όλη διαδικασία παίρνει συνήθως μία ώρα να ολοκληρωθεί. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως πολλοί προτείνουν για κάθε 0,2 βαθμούς διαφοράς στο pH, μισή ώρα επιπλέον προσαρμογή, με ανώτατο όριο τις 2 ώρες.


      Προσαρμογή με χρήση της σακούλας μεταφοράς

      Καλό θα είναι τη σακούλα μεταφοράς του μαγαζιού να την βάλουμε μέσα σε μια άλλη καθαρή σακούλα για να αποφύγουμε τις τυχόν βρωμιές ή σκόνη που θα υπάρχουν πάνω στη σακούλα μεταφοράς. Αφού λοιπόν έχουμε κλείσει τα φώτα βάζουμε τη κλειστή σακούλα στην επιφάνεια του ενυδρείου μας για 15 περίπου λεπτά. Προσοχή: Δεν ανοίγουμε τη σακούλα αμέσως. Σιγά-σιγά η θερμοκρασία του νερού του ενυδρείου μας αρχίζει να μεταδίδεται στη σακούλα με το νέο μας ζωντανό. Αφού περάσει το πρώτο 15λεπτο ανοίγουμε τη σακούλα και προσθέτουμε ½ με ένα ποτήρι με νερό του ενυδρείου μας, κάθε 10-15 λεπτά. Συνεχίζουμε αυτή τη διαδικασία έως ότου, βάλουμε στη σακούλα 2-3 φορές το αρχικό περιεχόμενό της. Σε περίπτωση που βλέπουμε ότι στη σακούλα υπάρχει πολύ νερό και δεν θα χωρέσει 2-3 φορές επιπλέον, μπορούμε να αφαιρέσουμε ένα μέρος του προτού ξεκινήσουμε να προσθέτουμε νερό από το ενυδρείο. Μόλις το νερό φτάσει σε αυτήν την ποσότητα μέσα στη σακούλα, παίρνουμε το ζωντανό με προσοχή με μία απόχη και το βάζουμε στο ενυδρείο. Το νερό στη σακούλα το πετάμε.

      Ορισμένοι αναπαραγωγείς και εξαγωγείς στις οδηγίες που δίνουν, προτείνουν ότι μόλις ανοίξουμε τη σακούλα πρέπει να βάλουμε αμέσως το ζωντανό στο ενυδρείο μαζί με το νερό της σακούλας. Αυτό γιατί το ζωντανό κατά τη διάρκεια της μεταφοράς έχει παράγει αρκετή αμμωνία και έχει αποβάλει διοξείδιο του άνθρακα (CO2) το οποίο για όσο διάστημα παραμένει στη σακούλα (πολλές φορές μερικές ημέρες), ρίχνει το pH και με δεδομένη την πτώση της θερμοκρασίας κατά τη μεταφορά η αμμωνία δεν είναι τόσο τοξική. Όταν αφήσουμε λοιπόν τη σακούλα να επιπλέει ανεβαίνει η θερμοκρασία, στη συνέχεια ανοίγοντας τη σακούλα το CO2 φεύγει, το pH ανεβαίνει απότομα και έτσι η αμμωνία γίνεται αρκετά τοξική. Για αυτό το λόγο τονίστηκε παραπάνω ότι η μεταφορά από το μαγαζί στο σπίτι θα πρέπει να γίνεται άμεσα, προκειμένου να περιοριστούν κατά το δυνατόν τα φαινόμενα που περιγράφονται παραπάνω..


      Προσαρμογή με κουβά και σταγόνες

      Μία λίγο διαφορετική μέθοδος προσαρμογής την οποία ακολουθούμε κυρίως στα ασπόνδυλα είναι η εξής: Η αρχική ιδέα παραμένει η ίδια δηλαδή η σακούλα θα πρέπει να παραμείνει στην επιφάνεια του νερού προκειμένου να εξισσοροπηθεί η θερμοκρασία για 15 περίπου λεπτά. Στη συνέχεια παίρνουμε έναν κουβά (αχρησιμοποίητο-πεντακάθαρο) όπου βάζουμε μέσα το περιεχόμενο της σακούλας (νερό και ζωντανά) και τον βάζουμε χαμηλότερα από το ενυδρείο. Στη συνέχεια βάζουμε ένα σωληνάκι (αεραντλίας) το οποίο στερεώνουμε στο ενυδρείο και φροντίζουμε να στάζει στον κουβά με ροή 2-5 σταγόνες το δευτερόλεπτο. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε με κάποια βαλβίδα-ρυθμιστή ή στραγγαλιστή για το σωληνάκι.

      Μόλις ο κουβάς γεμίσει με το διπλάσιο του αρχικού νερού, αδειάζουμε το μισό και συνεχίζουμε τη διαδικασία έως ότου διπλασιαστεί πάλι. Τότε είμαστε έτοιμοι να τα βάλουμε στο ενυδρείο με πολύ προσοχή. Ορισμένα είδη, κυρίως θαλασσινά, απαιτούν πολύ περισσότερο χρόνο για προσαρμογή καθώς είναι ιδιαιτέρως ευαίσθητα σε απότομες αλλαγές της αλατότητας.

      Η παραπάνω μέθοδος χρησιμοποιείται και σε περίπτωση προσαρμογής ψαριών αλμυρού νερού καθώς πολλές φορές η διαφορά στο ph και στην αλατότητα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των ψαριών. Η διάρκειά της προσδιορίζεται περίπου στις 2 ώρες.

      Προσαρμογή με πλαστικό κουτί

      Άλλος ένας τρόπος προσαρμογής είναι η χρήση ενός πλαστικού κουτιού (μπωλ–τάπερ-αχρησιμοποίητο) στο οποίο βάζουμε το νερό από τη σακούλα μεταφοράς και το νέο μας ζωντανό και το αφήνουμε να επιπλέει στην επιφάνεια, προσθέτοντας κάθε τόσο λίγο νερό από το ενυδρείο. Μία εναλλακτική ιδέα που εφαρμόζουν μερικοί, είναι σε αυτό το κουτί να κάνουμε μία τρύπα στο κέντρο τόσο μικρή ώστε να μη βουλιάζει αλλά και παράλληλα να γεμίζει σιγά-σιγά με νερό του ενυδρείου έτσι ώστε σε κάποιο ικανό χρονικό διάστημα οι συνθήκες μέσα στο κουτί-τάπερ να είναι πανομοιότητες με του ενυδρείου. Στη συνέχεια πιάνουμε το ψάρι με μια απόχη και το βάζουμε στο ενυδρείο. Το νερό του τάπερ το πετάμε. Εδώ χρειάζεται πολύ προσοχή, καθώς το ψάρι το οποίο είναι πολύ πιθανό να έχει στρεσαριστεί αρκετά, μπορεί να αποφασίσει να πηδήξει έξω οπότε και είναι καλό να το έχουμε καλυμμένο.

      Παρασιτοκτόνες ενέργειες

      Συχνά ακούμε για το μπάνιο σε αλατόνερο σε αναλογία 0,3% για 3-15 λεπτά ή σε διάλυμα αλατόνερου χαμηλότερης αλατότητας όταν έχουμε να κάνουμε με καινούργια ψάρια θαλασσινού νερού προκειμένου να απομακρύνουμε όσο το δυνατό διάφορα εξωπαράσιτα τα οποία κουβαλάνε τα νέα ψάρια μας. Η όλη διαδικασία εξαρτάται από το κατά πόσο το είδος που πρόκειται να υποβληθεί σε τέτοια διαδικασία αντέχει την χορήγηση αλατιού και σε ποιες ποσότητες ή αντίστοιχα την υποαλατότητα.

      Ακόμα υπάρχει η μέθοδος για μπάνιο λίγων δευτερολέπτων σε διάλυμα φορμόλης (1:100) μέθοδος η οποία χρησιμοποιείται σε ιχθυοκαλλιέργειες καθώς έχει παρασιτοκτόνο δράση, όμως η αποτελεσματικότητα αυτής της μεθόδου στα τροπικά είδη τα οποία μας ενδιαφέρουν ελέγχεται και η χρήση του είναι αμφιλεγόμενη.

      Ορισμένοι χομπίστες στη συνέχεια ρίχνουν κάποιο υγρό anti-stress ή melafix ή προκειμένου να αντιμετωπίσουν το στρες της μεταφοράς ή και πιθανούς τραυματισμούς από τις απόχες. Πριν την χρήση κάποιου προϊόντος όπως το melafix, θα πρέπει να αφαιρούμε τον άνθρακα (εάν έχουμε) από το φίλτρο.

      Μία περίπτωση που πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν μας είναι το πολύωρα ταξίδια, κάτι που έχει τύχει σε αρκετούς από εμάς, ενώ βρισκόμαστε σε κάποια άλλη πόλη ή σε κάποια άλλη χώρα της Ευρώπης. Είναι σημαντικό να τονίσουμε στο κατάστημα όπου θα αγοράσουμε τα ψάρια την πολύωρη καθυστέρηση έτσι ώστε να φροντίσει ανάλογα με τροφοδοσία επιπλέον οξυγόνου είτε σε μορφή κάψουλας είτε με διοχέτευση από ειδική μπουκάλα οξυγόνου στην σακούλα όπου έχουμε το ψάρι.
      Στην συνέχεια θα πρέπει να μεριμνήσουμε για την θερμοκρασία. Σε κάποιες χώρες τις Ευρώπης υπάρχουν ειδικά μαξιλαράκια όπου μετά την τοποθέτησή τους στην τσάντα όπου θα έχουμε την σακούλα με το ψάρι-ψαριά αρχίζει να φουσκώνει τραβώντας υγρασία και με αυτόν τον τρόπο σταθεροποιεί την θερμοκρασία μέσα στην τσάντα.

      Προσοχή η τσάντα όπου θα έχουμε το ψάρι κατά το ταξίδι θα πρέπει να είναι δίπλα μας και όχι να πάει με τις αποσκευές αν ταξιδεύουμε με αεροπλάνο ή πλοίο.
      Όταν αισίως φτάσουμε στον προορισμό μας όπως καταλαβαίνετε τα ζωντανά μας θα είναι αρκετά ταλαιπωρημένα.

      Επιβάλλεται η έλλειψη φωτός στον χώρο που κάνουμε την προσαρμογή και σίγουρα στο ενυδρείο. Λόγω του ότι τα είδη έχουν περάσει αρκετές ώρες δεν θα έχουμε την πολυτέλεια του άπειρου χρόνου για την προσαρμογή. Με αργά βήματα κάνοντας στην αρχή μικρή προσθήκη νερού από το ενυδρείο όπου θα βάλουμε το ψάρι συνεχώς επιταχύνουμε την διαδικασία έτσι ώστε μέσα σε 1-1,5 ώρα maximum το ψάρι να έχει μπει στο νέο του σπιτικό.

      Η διαδικασία της προσαρμογής είναι από τις σημαντικότερες για την υγεία των ζωντανών στο ενυδρείο μας και θα πρέπει να την ακολουθούμε πιστά κάθε φορά που προσθέτουμε ένα νέο είδος.

      Είναι πολύ σημαντικό να ακολουθούμε τα παραπάνω βήματα χωρίς βιασύνη προκειμένου να μην έχουμε ξαφνικές απώλειες για άγνωστους και χωρίς προφανείς αιτίες λόγους.
    • Από fisakis
      Παιδια καλησπερα σε ολους σας,
      Μετα την ασχημη εμπειρια που ειχα στο ενυδρειο μου, αποφασισα και αγορασα ενα μικρο 60 λιτρων για χρηση καραντινας-νοσοκομειου. Το νοσοκομειο αχρειαστο να ναι, αλλα η καραντινα τελικα σωζει ζωες.
      Επειδη φανταζομαι οτι πρεπει να ειναι στρωμενο το νερακι και δεν θελω να βαλω, τουλαχιστον για αρχη, καποιο ψαρακι, λεω να το στρωσω και να το διατηρησω με αμμωνια απο το φαρμακειο. (τελικα λιγα φαρμακεια εχουν καθαρη αμμωνια, τουλαχιστον ετοιμοπαραδοτη)
      Τα ερωτηματα μου:
      1) μιλαμε για αμμωνια σε υγρη μορφη? Υπαρχει και αλλη μορφη πχ. σκονη, ταμπλετα, κτλ
      2) δοσολογια και συχνοτητα
      Μη μου πειτε για τροφη, δεν θελω.
      Ευχαριστω προκαταβολικα!!!!
    • Από theodor72
      Πολλές φορές έχουμε βρεθεί μπροστά στην βιτρίνα ενός pet shop και δεν κρατιόμαστε να μπούμε μέσα και να διαλέξουμε κάποιους νέους "φιλοξενούμενους" για το ενυδρείο μας. Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα μόλις βρεθούμε μπροστά στα ενυδρεία με τα ψάρια. Θέλουμε να τα πάρουμε όλα ή τουλάχιστον λίγα από όλα. Όσο νέοι οι παλιοί και αν είμαστε στο χόμπι, ο πειρασμός είναι έντονος, αν όχι ακαταμάχητος.
      Ένα από τα ερωτήματα λοιπόν που θα πρέπει να απαντήσουμε εκείνη την στιγμή και αφού έχουμε βεβαιωθεί πως τα ψαράκια που έχουμε επιλέξει είναι συμβατά με αυτά που ήδη έχουμε στο ενυδρείο μας, είναι:
      Πως θα επιλέξω υγιή και εύρωστα ψαράκια;
      Το πρώτο και βασικό βήμα, είναι πριν από την επιλογή του ψαριού να επιλέξουμε το κατάστημα που θα γίνουν οι αγορές μας. Ένα καθαρό και περιποιημένο κατάστημα μας εξασφαλίζει σε ένα μεγάλο ποσοστό την υγεία και μακροημέρευση των νέων κατοικίδιων μας.
      Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε μόλις μπούμε στο ενυδρειακό κατάστημα;
      - Ελέγχουμε την καθαριότητα των ενυδρείων. Αν διακρίνουμε βρώμικα και γεμάτα με υπολείμματα ενυδρεία πηγαίνουμε σε άλλο κατάστημα.
      - Ελέγχουμε την διαύγεια του νερού. Αν είναι χρωματισμένο το νερό , αυτό μπορεί να σημαίνει έλλειψη καθαριότητας ή ύπαρξη φαρμάκου για θεραπεία. Στην πρώτη περίπτωση πηγαίνουμε πάλι σε άλλο κατάστημα, ενώ στη δεύτερη δε αγοράζουμε ψάρια που βρίσκονται σε τέτοιο ενυδρείο.
      - Ελέγχουμε τα ενυδρεία, για ψόφια ή ημιθανή ψάρια. Αν βρούμε περισσότερα από ένα πηγαίνουμε σε άλλο κατάστημα. Εννοείται πως σε καμιά περίπτωση δεν παίρνουμε ψάρια από ενυδρεία που υπάρχουν ψόφια ή άρρωστα ψάρια.
      - Δεν αγοράζουμε ψάρια που μόλις έχει παραλάβει το κατάστημα. Ακόμα και αν δεν είναι άρρωστα, είναι σίγουρα στρεσαρισμένα και επιρρεπή σε ασθένειες.
      Το δεύτερο και εξίσου σημαντικό βήμα είναι να διαλέξουμε ψαράκια που να δείχνουν τουλάχιστον υγιή και καλοσχηματισμένα. Εστιάζουμε λοιπόν την προσοχή μας σε δύο σημεία :
      α) την εξωτερική του εμφάνιση και β) την συμπεριφορά του στο ενυδρείο.
      Στην εξωτερική του εμφάνιση ελέγχουμε:
      -Τα μάτια θα πρέπει να είναι λαμπερά και καθαρά. Να μην είναι θολά και να μην προεξέχουν από τις κόγχες. Βέβαια υπάρχουν και ψάρια με ιδιαίτερα μάτια ή άλλα χαρακτηριστικά, γι’ αυτό θα πρέπει να γνωρίζουμε τα ψάρια που αγοράζουμε.
      - Τα πτερύγια θα πρέπει να είναι άθικτα. Όχι σκισίματα, όχι αλλοιωμένα σε σχήμα και υφή, χωρίς στίγματα και κηλίδες. Ειδικά το ραχιαίο πτερύγιο δε θα πρέπει να είναι διπλωμένο, καθώς αυτό αποτελεί συνήθως χαρακτηριστικό ασθένειας.
      - Τα λέπια θα πρέπει να είναι επίπεδα και γυαλιστερά, χωρίς να υπάρχει επάνω τους οποιοδήποτε ξένο σώμα (στίγματα, κηλίδες κλπ). Φυσικά δε θα πρέπει να λείπουν λέπια από το ψάρι.
      - Τα βράγχια ( εννοώ τα καλύμματα τους) θα πρέπει να κλείνουν κανονικά και το ψάρι να αναπνέει με φυσιολογικούς ρυθμούς.
      - Το χρώμα του ψαριού θα πρέπει να είναι έντονο. Αν κάποιο ψάρι είναι αρκετά πιο αχνά χρωματισμένο από τα υπόλοιπα είτε είναι άρρωστο είτε είναι αρκετά στρεσαρισμένο. Και στις δύο περιπτώσεις είναι ένα ακατάλληλο για αγορά ψάρι.
      - Η κοιλιά του ψαριού θα πρέπει να είναι καλοσχηματισμένη. Ρουφηγμένη κοιλιά σημαίνει συνήθως πως το ψάρι έχει προσβληθεί από ενδοπαράσιτα που πολλές φορές είναι πολύ δύσκολο να θεραπευτεί.
      - Τα απόβλητα του ψαριού, αν τύχει να τα δούμε, θα πρέπει να είναι σκούρα και σίγουρα όχι διαφανή.
      Σε σχέση με την συμπεριφορά του στο ενυδρείο, το ψαράκι που θα επιλέξουμε θα πρέπει να αντιδρά στην παρουσία των άλλων ψαριών, να κολυμπά οριζόντια, χωρίς να γέρνει και όχι με το κεφάλι προς τα κάτω, να μη κάθεται στριμωγμένο στη γωνιά του ενυδρείου, ούτε να παραμένει απαθές στο βυθό η την επιφάνεια. Μπορούμε να ζητήσουμε να ταΐσει ο υπάλληλος τα ψαράκια ώστε να δούμε αν κάποια δεν τρέφονται.
      Και κάτι πολύ σημαντικό! Πριν ψωνίσουμε θα πρέπει να είμαστε ενημερωμένοι για το ψαράκι που ψωνίζουμε, Όχι μόνο γιατί μπορεί να μη ταιριάζει στο ενυδρείο μας αλλά γιατί κάποιες συμπεριφορές που σε μερικά ψάρια μπορεί να δηλώνουν ασθένεια σε κάποια άλλα είναι εντελώς φυσιολογικές! Επίσης, όσο σχολαστικοί και να είμαστε στην επιλογή μας δεν υπάρχει εγγύηση πως τα ψάρια που διαλέξαμε είναι εντελώς υγιή. Φυσικά υπάρχουν και ασθένειες που δεν παρουσιάζουν κανένα από τα παραπάνω χαρακτηριστικά, τουλάχιστον στα αρχικά τους στάδια.
      Δώστε λοιπόν ιδιαίτερη προσοχή σε εκείνα τα λίγα λεπτά που στέκεστε όλο ενθουσιασμό μπροστά σε εκείνα τα ψαράκια που για αρκετό καιρό ψάχνατε και σχεδόν σας έχουν γίνει απωθημένο. Επιλέξτε με ηρεμία και άνεση χρόνου. Μην αγοράζετε ψαράκια αν έχετε την παραμικρή αμφιβολία για την κατάσταση τους. Η θεραπεία ενός άρρωστου ψαριού δεν είναι εύκολη υπόθεση και ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ψαράκια που αλλάζουν περιβάλλον. Η αλλαγή ενυδρείου από το κατάστημα στο σπίτι σας μπορεί να προκαλέσει στρες αν δεν γίνει σωστά και αυτό θα επιβαρύνει την κατάσταση των ψαριών. Διαλέγοντας υγιή ψαράκια αποφεύγουμε δυσάρεστες καταστάσεις, ταλαιπωρία και άσκοπα έξοδα.
    • Από Aquazone Project Team
      Μπόλιασμα φίλτρου

      Προετοιμασία και διαδικασία.

      του Σπύρου Δέλτα (delta66)

      Εισαγωγή

      - Ένας από τους τρόπους "στρωσίματος" (δηλαδή της απόκτησης της απαραίτητης ποσότητας βακτηρίων για το βιολογικό καθαρισμό του νερού μέσω του κύκλου του αζώτου) του φίλτρου του ενυδρείου μας, είναι και το "μπόλιασμα".
      - Μπόλι είναι η ποσότητα βακτηρίων που παίρνουμε από ένα ήδη στρωμένο φίλτρο, που τη μεταφέρουμε και εμβολιάζουμε με αυτή το νέο άστρωτο φίλτρο.
      - Η μέθοδος αυτή καλό είναι να ακολουθείται σε στιγμή ανάγκης και όταν ο κίνδυνος να χαθούν ψάρια από άμεση δηλητηρίαση αμμωνίας είναι προφανής ή όταν είμαστε απόλυτα σίγουροι για την υγεία του ενυδρείου - δότη.

      Προετοιμασία - προφυλάξεις
      Προετοιμάζουμε το νέο ενυδρείο και το βάζουμε να λειτουργεί με νερό (αν είναι βρύσης ρίχνουμε και την κατάλληλη δόση αντιχλώριο).
      Ρυθμίζουμε στην κατάλληλη θερμοκρασία για τα ψάρια μας.
      Καλό είναι αν υπάρχει ο χρόνος να τρέξει 3-4 μέρες με άνθρακα στο φίλτρο και μετά ο άνθρακας να πεταχτεί.
      Βρίσκουμε το ενυδρείο που θα μας παρέχει το μπόλι.
      Καλύτερη λύση είναι από δικό μας ενυδρείο ή έμπιστου φίλου.
      Ο εμβολιασμός με έτοιμη βιολογία μπορεί να είναι ένας εύκολος και γρήγορος τρόπος αλλά εμπεριέχει κίνδυνο, και αυτός είναι η παράλληλη μεταφορά ασθενειών μαζί με τη βιολογία.
      Γι' αυτό το "μπόλι" πρέπει να το παίρνουμε από υγιές ενυδρείο χωρίς ιστορικό ασθενειών.
      Καλό είναι τα ενυδρεία να μην βρίσκονται μακρυά, για να γίνει σύντομα η διαδικασία καθώς τα βακτήρια είναι ευαίσθητα σε χαμηλή θερμοκρασία και απότομες διαφορές θερμοκρασίας, όπως και σε έλλειψη οξυγόνου. Μία ώρα είναι αρκετό περιθώριο, αν και έχουν πετύχει εμβολιασμοί και σε μεγαλύτερο χρόνο, όπως και το αντίθετο όμως.
      Για την επιτυχία του εμβολιασμού παίζει επίσης ρόλο η ποσότητα της αποικίας που θα μεταφερθεί.
      Καλό είναι να συμπίπτει ο εμβολιασμός με την συντήρηση του φίλτρου - δότη, καθώς αν έχει γίνει πρόσφατα καθαρισμός του φίλτρου δεν θα έχει ικανή ποσότητα βακτηρίων για να δώσει και αν το καθαρίσουμε σε σύντομο χρονικό διάστημα, θα αποδυναμώσουμε επικίνδυνα την ικανότητα φίλτρανσής του. Ακόμα όμως και όταν είναι ο καιρός του για συντήρηση, καλό είναι (ανάλογα και την δύναμη φίλτρανσής του σχετικά με την ιχθυοφόρτωση που υπάρχει στο ενυδρείο) για 1-2 μέρες να μην ταΐσουμε και τις επόμενες μέρες να έρθουμε σταδιακά στη συνήθη ποσότητα ταΐσματος, για να προλάβει να ανακτήσει το φίλτρο τις χαμένες αποικίες βακτηρίων κατά την συντήρηση.

      Διαδικασία.
      1. Ανοίγουμε το φίλτρο - δότη κάνουμε τη συνήθη συντήρηση στραγγίζοντας ελαφρά τα σφουγγάρια ή/και τα βιολογικά υλικά σε νερό που έχουμε βγάλει από το ενυδρείο σε μιά λεκάνη/κουβά.
      2. Αφαιρούμε λίγα υλικά και βάζουμε στη θέση τους καινούρια απο το άστρωτο φίλτρο.
      3. Επαναφέρουμε σε λειτουργία το φίλτρο.
      4. Αδειάζουμε σε ενυδρειακή σακούλα αρκετό από το νερό της λεκάνης/κουβά με όλη όμως τη "βρωμιά" που έβγαλαν τα υλικά κατά τον καθαρισμό τους, ρίχνουμε μέσα και τα στρωμένα υλικά και τη δένουμε. Την σακούλα αυτή τη βάζουμε σε 1-2 ακόμα σακούλες σούπερ μάρκετ για ασφάλεια.
      5. Μεταφέρουμε σύντομα το μπόλι στο νέο ενυδρείο.
      6. Ανοίγουμε το φίλτρο - λήπτη, βάζουμε μέσα τα στρωμένα υλικά από τη σακούλα και περιχύνουμε όλα τα υλικά του φίλτρου με το νερό της σακούλας.

      Επίλογος
      Στο νέο ενυδρείο βάζουμε ΑΜΕΣΩΣ τα πρώτα ένα δύο ψάρια (ανάλογα το μέγεθος του ενυδρείου και του φίλτρου) για να κρατηθεί από τους ρύπους ζωντανή η βιολογία του φίλτρου, αλλιώς την κρατάμε ρίχνοντας καθημερινά μικρή ποσότητα τροφής, τόσης όσης να μην μένει στο βυθό και σαπίζει.
      Δεν βάζουμε όλα τα ψάρια μαζί αλλά σταδιακά (πχ κάθε εβδομάδα) προσθέτουμε και μερικά ψάρια μέχρι να φτάσουμε στην τελική ιχθυοφόρτωση του ενυδρείου.
    • Από Rik
      Στρώσιμο νέου ενυδρείου με την προσθήκη τροφής.

      Σε αυτή την προσπάθεια μου, επεξήγησης στρωσίματος ενός καινούργιου ενυδρείου θα προσπαθήσω να είμαι συνοπτικός χωρίς να εμβαθύνω ιδιαίτερα σε κάθε περιεχόμενο μια που απευθύνεται κυρίως σε αρχάριους, και σε κάποιες περιπτώσεις θα κάνω χρήση του υλικού του Aquazone έτσι ώστε να μπορεί να βοηθηθεί άμεσα ο αναγνώστης και να μην χάνεται ψάχνοντας στην απέραντη βιβλιοθήκη του Φόρουμ για τα σχετικά θέματα.

      Η μέθοδος της τροφής είναι η ασφαλέστερη διαδικασία στρωσίματος ενός ενυδρείου, μια που γίνεται χωρίς ζωντανά μέσα στο ενυδρείο και είναι ιδανικός για έναν αρχάριο και όχι μόνο, έτσι ώστε να μην μπλέξει σε περιπέτειες και κινδυνέψουν ή ταλαιπωρηθούν τα ζωντανά του με ανεπανόρθωτες συνέπειες.
      Το μόνο που χρειάζεται κυρίως είναι υπομονή, που έχει τον πρώτο λόγο πολλές φορές στο χόμπι μας.

      Όταν αγοράζουμε ένα καινούργιο ενυδρείο λοιπόν, θα πρέπει να στρωθεί όπως συνηθίζεται να λέγεται στον χώρο των ενυδρειοφιλων, πριν μπει κάποιος ζωντανός οργανισμός, και δηλαδή να ολοκληρωθεί Ο Κύκλος Του Αζώτου



      Εν ολίγοις να αποκτήσει τις κατάλληλες αποικίες βακτηριδίων οι οποίες θα εξουδετερώνουν τα νιτρώδη ΝΟ2 και την βλαβερή αμμωνία ΝΗ3/ΝΗ4 που προέρχονται από την αποσύνθεση των τροφών και τα διάφορα απόβλητα των ψαριών, φυτών, κλπ, μετατρέποντας τα έτσι σε νιτρικά ΝΟ3 που είναι πολύ λιγότερο τοξικά και δημιουργούν κυρίως πρόβλημα μόνο σε μεγάλες συγκεντρώσεις, τα οποία μειώνουμε τακτικά με τις αλλαγές νερού που κάνουμε συνήθως εβδομαδιαίως. Αυτή η εγκατάσταση των βακτηριδίων στο ενυδρείο μας χρειάζεται ένα χρονικό διάστημα μέχρι να αρχίσει να λειτουργεί κανονικά και διαρκεί συνήθως από 3 έως 5 εβδομάδες, ανάλογα των παραμέτρων του νερού και της θερμοκρασίας που εξελίσσεται η όλη διαδικασία. Δηλαδή μέσο όρο, τον Μήνα.


      Πριν αρχίσουμε όμως την όλη διαδικασία στρωσίματος θα πρέπει να έχουμε τον κατάλληλο πρωτεύοντα εξοπλισμό στην θέση του.

      Εν ολίγοις θα βάλουμε πρώτα το χαλικάκι ή την άμμο για βυθό και την εσωτερική διακόσμηση της αρεσκείας μας μια που η επιφάνεια τους αποικείτε επίσης με βακτηρίδια και βοηθά στο κύριο έργο του φίλτρου έμμεσα. Καλό είναι επίσης να ξεπλύνουμε καλά τα υλικά και ειδικά το υλικό που θα βάλουμε για βυθό μια που ανάλογα την ποιότητα και εταιρία όπου έχουμε πάρει το τάδε χαλικάκι μπορεί να έχει υπερβολική σκόνη με αποτέλεσμα να αργήσει να ξεθολώσει το νερό όταν με το καλό γεμίσουμε το ενυδρείο με νερό.

      Δεύτερων έναν θερμοστάτη ο οποίος βοηθά στην αύξηση της θερμοκρασίας του νερού και στην επιτάχυνση πολλαπλασιασμού των βακτηρίων μια που όσο ποιο ζεστό νερό θα έχουμε τόσο ποιο γρήγορα αυξάνονται λόγο του ότι αυξάνεται και ο μεταβολισμός τους.
      Συνήθως στην διαδικασία του στρωσίματος 28+ βαθμοί θεωρούνται καλοί και όταν ολοκληρωθεί ο κύκλος του αζώτου τότε τον επαναφέρουμε στην θερμοκρασία του ζωντανού που θα φιλοξενήσουμε ανάλογα των απαιτήσεων του. Η επιλογή του θερμοστάτη γίνεται βάση των λίτρων του ενυδρείου συνήθως, και δηλαδή, πχ σε 100 λίτρα ενυδρείο, 100 βατ θερμοστάτη.
      Τον τοποθετούμε ή στην ειδική θήκη που υπάρχει στο φίλτρο μας ή εσωτερικά στον χώρο του ενυδρείου σε κάποια γωνία ώστε να μην φαίνεται άμεσα αλλά με καλή κυκλοφορία νερού στην περιοχή έτσι ώστε να βοηθούμε την άμεση αύξηση της θερμοκρασίας του νερού και δηλαδή πχ, κοντά στην είσοδο ή την έξοδο του φίλτρου μας ή αντικριστά αυτού.

      Τρίτον και κυριότερο θα πρέπει να έχουμε έτοιμο το φίλτρο μας το οποίο στην ουσία είναι η καρδιά του συνολικού συστήματος μας, μια που φιλοξενεί τον κύριο όγκο αποικιών των βακτηριδίων.
      Συνοπτικά να αναφέρω πως έχει δυο κύριες λειτουργίες, πρώτων την μηχανική φιλτρανση για την κατακράτηση των σωματιδίων και δεύτερων την βιολογική φιλτρανση όπου γίνεται η κύρια νιτροποίηση του νερού του ενυδρείου μας από τα βακτηρίδια. Υπάρχει και η χημική φιλτρανση αλλά δεν θα σταθώ περισσότερο σε αυτή μια που δεν είναι απολύτως απαραίτητη άμεσα.
      Αρχίζοντας με την μηχανική φιλτρανση τα κύρια υλικά που κάνουμε χρήση είναι τα σφουγγάρια για τα ποιο χοντρά απόβλητα και το filter wool κοινός το άσπρο μαλλί για τα μικρότερα σωματίδια, ενώ για την βιολογική φιλτρανση κάνουμε χρήση πορώδες κεραμικό υλικό το οποίο βοηθά με την επιφάνεια του στην μεγάλη εγκατάσταση αποικιών βακτηριδίων. Εμπειρικά 1 λίτρο κεραμικού υλικού επαρκή για 100 λίτρα ενυδρείου.
      Τα βρίσκουμε σε διάφορα σχήματα (σαν κοφτό μακαρονάκι, μπίλιες, αστεράκια, άμορφα πετραδάκια, κλπ) και ανάλογα των εταιριών υπόσχονται και ανάλογες επιδόσεις, αλλά ας μην ξεφύγουμε από το όλο θέμα μια που με μια έρευνα περί του θέματος θα βρείτε τις απαντήσεις που θέλετε για τις απαιτήσεις του ενυδρείου σας.
      Κύριος παράγοντας επιλογής φίλτρου είναι ο όγκος του κάδου όπου θα βάλουμε τα υλικά φιλτρανσης και η απόδοση της αντλίας του όπου αναγράφονται τα λίτρα ανά ώρα και τα βατ που καταναλώνει.
      Για τον κάδο του καλό είναι να είναι όσο το δυνατόν ευρύχωρος και τουλάχιστον όχι κάτω από το 5 με 10% των συνολικών λίτρων του ενυδρείου, και η αντλία του να προσφέρει σε όσα λιγότερα βατ περισσότερα λίτρα ανά ώρα για να πετύχουμε μια καλή σχέση μεταξύ απόδοσης και κατανάλωσης ρεύματος, με μια ελάχιστη κυκλοφορία νερού 3 με 4 φορές τα λίτρα του ενυδρείου ανά ώρα.

      Αυτά περί εξοπλισμού σε μια πρώτη γρήγορη ματιά τους θα πρέπει να υπάρχουν για να ενεργοποιήσουμε το ενυδρείο μας.

      Η όλη διαδικασία που θα εξελιχθεί κατά την διάρκεια του στρωσίματος συνοψίζεται στα Βασικά στάδια Κύκλου Αζώτου όπου μπορείτε να καταλάβετε την όλη πορεία εξέλιξης του, αλλά ας δούμε και αναφορικά μια γενική περιγραφή του.
      Έχοντας λοιπόν τον εξοπλισμό μας έτοιμο, γεμίζουμε το ενυδρείο με νερό. Εάν το γεμίζουμε για πρώτη φορά καλό είναι εάν θέλουμε να το αφήσουμε να λειτουργήσει λίγες ώρες στην αρχή και μετά να το αδειάσουμε και να ξαναβάλουμε καθαρό νερό πάλι με αντιχλωριο αυτή την φορά για τα ανάλογα λίτρα του ενυδρείου μας. Με αυτή την πρακτική στην ουσία θα ξεπλυθεί λίγο το ενυδρείο μας μια που τα υλικά είναι καινούργια αλλά αν κρίνεται πως δεν χρειάζεται η δεύτερη αλλαγή νερού, τότε απλά προσθέστε αντιχλωριο. Σε αυτή την φάση θα παρατηρήσετε πολλές μικρές φυσαλίδες στα τοιχώματα των τζαμιών το οποίο είναι οξυγόνο και σιγά σιγά θα φύγουν από μόνες τους κατά τις επόμενες μέρες.

      Κατά το στρώσιμο εμπλέκονται κυρίως 3 παράμετροι, που θα μας καθοδηγούν στο όλο στρώσιμο, και δηλαδή ΝΗ3/ΝΗ4 αμμωνία / αμμώνιο, ΝΟ2 νιτρώδη, και ΝΟ3 νιτρικά.
      Για το ΝΗ3/ΝΗ4 υπάρχουν υγρά τεστ στο εμπόριο ενώ για τα ΝΟ2 και ΝΟ3 υπάρχουν σε υγρά και σε στικακια με τα πρώτα φυσικά να είναι ποιο αξιόπιστα και ακριβής. Αν νομίζουμε ότι το νερό του δικτύου μας μπορεί να εμπεριέχει μια από τις παραπάνω αζωτούχες ενώσεις καλό είναι να κάνουμε ένα τεστ του νερού της βρύσης για να βεβαιωθούμε ότι δεν θα έχουμε κάποιο πρόβλημα και ότι οι τιμές είναι μηδενικές. Η χρήση των τεστ θα αρχίσει ουσιαστικά σε καθημερινή βάση με την έναρξη του κύκλου για να καταγράψουμε την εξέλιξη του και για να βλέπουμε που βαδίζουμε και σε ποιο στάδιο βρισκόμαστε. Μπορούμε βέβαια να μην είμαστε και τόσο τακτική στις μετρήσεις μας και απλά να μετράμε σποραδικά ανά 2, 3 ημέρες, απλά για να ξέρουμε που βαδίζουμε αλλά καλό είναι ειδικά τις τελευταίες μέρες του κύκλου να είμαστε ποιο συνεπείς όπως και να έχει για να σιγουρευτούμε στο τέλος ότι ο κύκλος ολοκληρώθηκε επιτυχώς.

      Εφόσον έχουμε γεμίσει το ενυδρείο τελικά με νερό και αντιχλωριο και όλες οι τιμές είναι μηδενικές ακόμα, προσθέτουμε τριμμένη τροφή, τα πολύχρωμα φυλλαράκια, κάντε την σαν σκόνη και ρίξτε πάνω κάτω μισο κουταλάκι του γλυκού ανά 100 λίτρα νερού. Η δοσολογία είναι εμπειρική και δεν μας πειράζει εάν πέσει λίγο παραπάνω ή παρακάτω. Πολύ επιλέγουν την τακτική να βάζουν την τροφή μέσα σε δυχτακι έτσι ώστε να μην λερώνουν σε εισαγωγικά το ενυδρείο τους μια που η τροφή θα πιάσει μύκητες κάποια στιγμή αλλά στην ουσία ακόμα και αυτοί είναι μέσα στο πρόγραμμα μια που και οι αποικοδομητικοι μικροοργανισμοί είναι μέρος της όλης βιολογίας του ενυδρείου και θα πρέπει να κάνει την αντιβίωση του κατά κάποιο τρόπο το ενυδρείο μας και σε αυτόν τον τομέα.

      Ο όλος κύκλος μόλις άρχισε λοιπόν, και κατά την διάρκεια του που όπως προαναφέραμε κρατά περίπου στον ένα Μήνα και θα δούμε μια διαδοχική σειρά εξέλιξης των αζωτούχων ενώσεων, που εναλλάσσονται σταδιακά μέχρι να μετράμε στο τέλος του κύκλου μόνο ΝΟ3. Σε αυτή την φάση, μπορούμε να περιμένουμε 2 με 3 ημέρες εφόσον ρίξαμε την τροφή για να ρίξουμε τα βακτήρια μια που χρειάζεται κάποιο χρονικό διάστημα για να δημιουργηθεί η αμμωνία ή αλλιώς μπορούμε να ρίξουμε και απευθείας κάποιο σκεύασμα βακτηρίων στην συνιστώμενη δόση του μαζί με την τροφή ακολουθώντας τις οδηγίες του και αρχίζοντας αμέσως την όλη διαδικασία. Αρχικά αυτή την πρώτη εβδομάδα θα αρχίσουμε να μετράμε σταδιακά αμμωνία και μπορεί να κάνει την εμφάνιση της και μια πυκνή θολούρα όπου δεν θα διακρίνουμε σχεδόν τίποτα για 1 έως 4 ημέρες συνήθως. Αυτή δημιουργείτε λόγω της βακτηριακης έξαρσης και ανάλογα των ρύπων που βρίσκονται στο νερό αλλά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας μια που θα εξασθενήσει σταδιακά και το νερό θα γίνει και πάλι διαυγές.

      Με το πέρας των ημερών η αμμωνία θα αρχίσει να φτάνει στα μέγιστα επίπεδα και σε δεύτερη φάση θα αρχίσουν να κάνουν την εμφάνιση τους και τα νιτρώδη ΝΟ2.
      Επίσης συνήθως κατά την δεύτερη εβδομάδα μπορεί να κάνει την εμφάνιση της μια ασπροδιαφανη βλέννα επάνω στις ξύλινες ρίζες που μπορεί να διακοσμεί το ενυδρείο μας ή και σε κάποια μέρη στην επιφάνεια του βυθού μας ή της πλάτης. Δεν είναι κάτι το ανησυχητικό μια που μιλάμε για κάποιον μύκητα ο οποίος κάνοντας τον κύκλο του μερικών ημερών θα αρχίσει να συρρικνώνεται έως να εξαφανιστεί και αυτός πλήρως.

      Κατά την διάρκεια λοιπόν του όλου κύκλου αυτό που πρέπει εμείς μόνο να κάνουμε πρωτίστως είναι υπομονή, να ρίχνουμε βακτήρια ανάλογα των οδηγιών του σκευάσματος και να τρίβουμε τροφουλα ανά 3,4 μέρες. Καλό είναι να υπάρχει καλή ανατάραξη του νερού για μια καλύτερη οξυγόνωση των βακτηρίων, υψηλή θερμοκρασία για να επιταχύνουμε τον μεταβολισμό των βακτηριδίων και δεν αλλάζουμε το νερό μέχρι να ολοκληρωθεί ο κύκλος πλήρως και δηλαδή όπως προαναφέραμε όταν φτάσουμε να μετράμε μόνο ΝΟ3!

      Εφόσον φτάσουμε τελικός στο τελευταίο στάδιο να μετράμε μόνο ΝΟ3, καλό είναι πριν βάλουμε κάποιο ζωντανό να ξαναρίξουμε τροφή και να περιμένουμε 3 ημέρες για να επιβεβαιώσουμε ότι πλέον δεν κάνουν την εμφάνιση τους τα νιτρώδη ΝΟ2 και ότι έχουμε απλά μόνο αύξηση των νιτρικών ΝΟ3. Σε αυτή την φάση είμαστε έτοιμοι και σίγουροι ότι μπορούμε να αρχίσουμε να φιλοξενούμε κάποιους φίλους μας και αυτό θα γίνει σταδιακά βάζοντας αρχικά μόνο ένα ζεύγος ψαριών και συνεχίζοντας με ποιο πολλά μετά από καμία εβδομάδα. Όσο αφορά κάποια είδη βυθού, όπως γατόψαρα, γαρίδες και σαλιγκάρια καλό είναι να περιμένουμε τουλάχιστον 3 μήνες πριν την εισαγωγή τους μια που ο βυθός θέλει περισσότερο χρόνο για να ωριμάσει και πολλά από αυτά τα ζωντανά είναι ευαίσθητα σε μη ισορροπημένες συνθήκες του νερού και του βυθού.

      Πριν όμως την εισαγωγή κάποιου ζωντανού όπως και να έχει, εφόσον τελειώσει ο κύκλος του Αζώτου θα πρέπει πρώτα να κάνουμε μια γενναία αλλαγή νερου, της τάξεως του 50%.
      Καλό είναι λοιπόν η αλλαγή του νερού να γίνεται με προετοιμασμένο νερό. Και δηλαδή να κάνουμε χρήση κάποιου πλαστικού δοχείου ή πλαστικό βαρελάκι (πχ, αυτό για τις ελιές) το οποίο να μπορεί να εμπεριέχει έστω τα μισά λίτρα του ενυδρείου μας. Εκεί μέσα βάζουμε το νερό της αλλαγής το πολύ δυο, τρεις μέρες πριν και 1 ώρα πριν την αλλαγή προσθέτουμε και το αντιχλωριο. Μια αεραντλία ή κοινή αντλία είναι χρήσιμη επίσης για να μην μένει στάσιμο το νερό και για μια καλύτερη μίξη του αντιχλωριου, συν έναν θερμαντήρα για να προετοιμάζουμε την θερμοκρασία παραπλήσια του ενυδρείου μας μια που τα ψάρια μας είναι ψυχρόαιμα και προσαρμόζονται στην θερμοκρασία του περιβάλλοντος που ζούνε, και υπάρχει κίνδυνος πάντα κάποιου θερμικού σοκ που μπορεί να αποβεί και μοιραίο ή να παρουσιάσουν κάποια αρρώστια σε μια απότομη εναλλαγή της θερμοκρασίας της κάθε αλλαγής νερού.

      Καταλαβαίνω πως για πολλούς το να έχουν ένα βαρελάκι κάπου μέσα στο σπίτι μπορεί να φαντάζει δύσκολο, οπότε στην περίπτωση που κάνουμε την αλλαγή άμεσα από την βρύση, τότε αυτή θα πρέπει να γίνεται σιγά σιγά κατά το γέμισμα του ενυδρείου για να δώσουμε το χρόνο στα ψάρια να προσαρμοστούν στην αυξομείωση της θερμοκρασίας και προσθέτουμε αρχικά το αντιχλωριο που αντιστοιχεί τα λίτρα της αλλαγής. Καλό είναι να αποφεύγουμε την χρήση του θερμοσίφωνα μια που οι χαλκό σωληνώσεις μπορεί να δηλητηριάσουν τα ψάρια μας εάν κάτι δεν πάει καλά.

      Εν τέλη, η μέθοδος στρωσίματος με την προσθήκη τροφής είναι απλή και πάνω από όλα ακίνδυνη για τα ζωντανά μας μια που όταν τα εισάγουμε έχουμε ήδη ένα ενυδρείο με ενεργή βιολογία και έτοιμη να δεχθεί τους ρύπους των ψαριών μας χωρίς κάποια ιδιαίτερη ανωμαλία. Αφήστε λοιπόν την φύση να κάνει το έργο της και το μόνο που χρειάζεται από εμάς είναι λίγο υπομονή αρχικά για να χαρούμε μετά στο έπακρο τα ζωντανά μας. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι στρωσίματος με σκευάσματα 24ωρου αλλά προσωπικά πιστεύω ότι χρειάζονται την ανάλογη εμπειρία, πράγμα το οποίο ένας αρχάριος δεν κατέχει και δεύτερον όπως και να έχει μπορούμε να στρεσάρουμε τα ζωντανά μας και να αρρωστήσουν στο κοντινό μέλλον (σύνδρομο νέου ενυδρείου) με ανεπανόρθωτες συνέπειες.


      Άντε, καλογεμιστα και με τις καλύτερες ευχές!