Jump to content

Recommended Posts

Μάχες μεταξύ Κιχλίδων

Όταν οι Κιχλίδες τσακώνονται αυτό συνήθως έχει να κάνει με την διεκδίκηση κάποιας περιοχής ή με την αναπαραγωγική διαδικασία. Στην πρώτη περίπτωση, η μάχη συμβαίνει όταν δυο περιοχές που έχουν καταληφθεί συναντιόνται ή επικαλύπτονται, ενώ δύο στοματοεπωάζοντα αρσενικά συχνά γίνονται αντίπαλοι όταν διεκδικούν το ίδιο θηλυκό για αναπαραγωγή. Μάχες ανάμεσα σε μια ομάδα επίσης γίνονται για ιεραρχική κυριαρχία.

Το πιο αδύναμο ψάρι μπορεί να τερματίσει μια μάχη με το πιο ισχυρό, παίρνοντας μια υποτακτική στάση. Για να γίνει αυτό χαμηλώνει τα πτερύγια του για να φανεί όσο πιο μικρό γίνεται και τρέμει καθώς περνάει δίπλα από το επιτιθέμενο ψάρι και απομακρύνεται. Αν κάποιο από τα μαχόμενα ψάρια είναι φανερά ισχυρότερο, η αψιμαχία είναι συνήθως σύντομη. Αν όμως το ενυδρείο δεν προσφέρει πολλές κρυψώνες για να μπορεί το αδύναμο να ξεφύγει και να κρυφτεί, η κατάσταση μπορεί να γίνει πολύ γρήγορα επικίνδυνη. Αν το ισχυρό συνεχίζει να βλέπει το αδύναμο, το εκλαμβάνει ως πρόκληση για να συνεχιστεί η μάχη. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να επέμβουμε άμεσα για να απομακρύνουμε το αδύναμο ψάρι από το ενυδρείο.

Οι φάσεις της μάχης

  • Κάθε μάχη ξεκινάει με μια απειλή. Στην πιο αβλαβή του μορφή αυτό περιλαμβάνει απότομο και γρήγορο κολύμπι προς την κατεύθυνση του αντιπάλου και απομάκρυνση την τελευταία στιγμή.
  • Αν αυτή η μανούβρα δεν τρέψει τον αντίπαλο σε φυγή, η επόμενη κίνηση είναι η λήψη μιας επιβλητικής θέσης μάχης. Κάθε ψάρι προσπαθεί να φανεί όσο μεγαλύτερο γίνεται, επεκτείνοντας τα πτερύγια και δείχνοντας την πλευρά του στον αντίπαλο. Αυτή η φάση κορυφώνεται με ένα ισχυρό τίναγμα της ουράς με το οποίο στέλνεται ένα κύμα νερού προς τον αντίπαλο.
  • Αν κανένας από τους δύο αντιπάλους δεν κάνει πίσω, τότε μια μάχη στόμα με στόμα ακολουθεί. Οι κιχλίδες πιάνονται από τα χείλη (βλ. βίντεο) και αυτή η ενέργεια μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ζημιά. Στην χειρότερη περίπτωση καταλήγει στον θάνατο του νικημένου.

Πρέπει να έχουμε πάντοτε στο μυαλό μας την τεράστια διαφορά που υπάρχει μεταξύ των συνθηκών στην φύση, με αυτές που τα ψάρια που φιλοξενούμε συναντούν στο ενυδρείο μας. Όσο πιο κοντά οι Κιχλίδες αναγκάζονται να ζήσουν μεταξύ τους, τόσο συχνότερα θα συμβαίνουν αψιμαχίες. Ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγουμε έντονες διαμάχες είναι να δώσουμε στις Κιχλίδες μας αρκετό χώρο για να ζήσουν.

"The Tanganyika Cichlid Aquarium" Georg Zurlo, p.50



Edited by argy1
Link to comment
Share on other sites

Ωραία tips

Φοβερά βιντεάκια :thumbup:

Link to comment
Share on other sites

Παντος και τον τσαμπουκα τον εχουν στον χαρακτηρατους.Ολοκληρη θαλασσα ειχαν ,ο ενας ας εφευγε.Πολυ ομορφα βιντεακια.

Link to comment
Share on other sites

  • 2 years later...

ενα πολυ ενδιαφερον αρθρακι

που ειναι κριμα να ειναι ξεχασμενο!!!

Link to comment
Share on other sites

Καλά έκανες Ηλία και το επανέφερες.

¨Ολα αυτά πρέπει κάποια στιγμή να μαζευτούνε.... :)

Link to comment
Share on other sites

πρεπει να μαζευτουν ολες οι μελετες και τα αρθρα

και να γινουν μια ηλεκτρονικη βιβλιοθηκη με πολλες υποκατηγοριες ωστε να ειναι ευκολο να βρει ο καθενας της συγκεκριμενες πληροφοριες που ψαχνει!

ειναι κριμα διοτι υπαρχουν φοβερα πραγματα εδω μεσα , απαντησεις για ολα τα ερωτηματα και πανε χαμενα!

το θυσαυρος ειναι το λιγοτερο που μπορουμε να πουμε!

επισης κατι που υπαρχει εδω μεσα και οχι στα βιβλια (που καποιος μπορει να πει οτι εκει βρισκει πληροφοριες) ειναι η εμπειριες των συνχομπιστων!

Link to comment
Share on other sites

χρήσιμες πληροφορίες ευχαριστούμε !!!!!! :bigemo_harabe_net-64:

Link to comment
Share on other sites

  • 3 months later...

Πολυ ενδειαφερον αρθρο για να αποφευγουμε καποιες φορες δυσαρεστες καταταστασεις.

Link to comment
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
  • Similar Content

    • By Husky_Jim
      Καλησπέρα σε όλους!
       
      Το ταξίδι μου με αυτά τα ψάρια ξεκίνησε το 2016 και μετά απο πολλές αποτυχίες και σκαμπανεβάσματα μπορώ πλέον να σας παρουσιάσω την πρώτη επιτυχημένη αναπαραγωγή Betta macrostoma στην χώρα μας....Τα μικρά είναι πλέον 2 μηνών!!!
      Θα ακολουθήσουν βιντεάρες εδώ και στο κανάλι μου στο youtube, στο κανάλι του aquazone και φυσικά αρθράρα!!Stay tuned!🥰
       
      Περιμένω τις ερωτήσεις σας, απορίες, κτλ.Πάμε γερά!!!!💪💪💪
       

       

    • By Aquazone Project Team
      Επιστημονικό Όνομα: Betta splendens (Regan, 1910)
      Κοινές Ονομασίες: Siamese fighting fish.
      Ελληνικό Όνομα: Μονομάχος
      Γενική κατηγορία: Labyrinthfish
      Τάξη: Perciformes
      Οικογένεια: Osphronemidae

      Μέγεθος: 5 - 8 εκατοστά.

      Βιότοπος: Στην άγρια μορφή του ο μονομάχος ζει στην Νοτιοανατολική Ασία (Ινδονησία, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ, Μαλαισία κλπ) σε βάλτους και ορυζώνες με ρηχά μεν νερά (7-15 εκ.) αλλά όχι σε "λακκούβες νερού" όπως λέει ο μύθος. Οι ποσότητες νερού στους ορυζώνες και τους βάλτους ειναι μεγάλες και υπάρχει άφθονος χώρος.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      Μεγάλο ρόλο παίζει η σταθερότητα των συνθηκών και η αποφυγή των απότομων αλλαγών τους.
      PH: 6-7,5 (Ιδανικά: 6,5-7,0)
      KH: -
      GH: 4-12°dGH (Ιδανικά: 5-8°dGH)
      Θερμοκρασία: 22-28°C (Ιδανικά: 25-26°C)
      Λίτρα: Ελάχιστα απαιτούμενα 20-25 λίτρα.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Μοναχικό είδος που δεν προτιμά παρέα στο ενυδρείο του, ιδίως από άτομα του ίδιου είδους (μονομάχους) είτε αρσενικούς είτε θηλυκούς.

      Διαχωρισμός φύλου: Τα αρσενικά έχουν πιο έντονα χρώματα και μεγαλύτερα πτερύγια.
      Στα θηλυκά είναι ορατή μια μικρή άσπρη κουκκίδα στην κοιλιά της και πίσω από τα κοιλιακά πτερύγια, που είναι ο ωοαποθετήρας (ovipositor). Από εκεί γεννάνε τα αυγά τους.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Ο μονομάχος αν και θεωρείται εύκολο ψάρι στη διατήρησή του, θέλει λίγη προσοχή στο στήσιμο του ενυδρείου του για να διατηρηθεί όντως με ευκολία. Κατ' αρχήν πρέπει να έχει καπάκι, γιατί είναι από τα ψάρια που πηδάνε εύκολα και ψηλά έξω από το νερό. Επειδή είναι τροπικό ψάρι χρειάζεται συγκεκριμένη θερμοκρασία στο νερό (23-28°C) που επιτυγχάνεται με χρήση θερμαντήρα.
      Τα μεγάλα πτερύγιά τους τους κάνουν αργούς και δυσκίνητους κολυμβητές και αν υπάρχει δυνατό ρεύμα νερού κάνει την κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη. Γι' αυτό το φίλτρο του ενυδρείου πρέπει να έχει μικρή ροή (δηλαδή να ανακυκλώνει 3-4 φορές μόνο, τα λίτρα νερού του ενυδρείου) και spraybar για σπάσιμο της ροής του νερού σε πολλά σημεία. Σε καλά φυτεμένο ενυδρείο, θα μπορούσε να διατηρηθεί και μόνο με απλό μικρό κυκλοφορητή.
      Πρέπει να υπάρχει απαραίτητα ένα κενό 2-3 εκατοστών ανάμεσα στην επιφάνεια του νερού και στο καπάκι για κάποια προστασία από τα πιθανά άλματα τους αλλά περισσότερο γιατί τα ψάρια ως Αναβαντίδες - Λαβυρινθόψαρα, επειδή ζουν σε νερό με λίγο οξυγόνο, έχουν ένα όργανο στον εγκέφαλο τους τον λαβύρινθο που τους επιτρέπει να αναπνέουν και ατμοσφαιρικό αέρα. Χωρίς πρόσβαση σε αυτόν είναι καταδικασμένα.
      Για το βυθό δεν υπάρχει ιδιαίτερη προτίμηση σε χαλίκι ή άμμο, αρκεί να είναι σε φυσικά χρώματα και να μη αντανακλά το φως και στρεσάρει το ψάρι.
      Τα ξύλα και τα φυτά ιδίως τα φυτά επιφανείας είναι μια χρήσιμη προσθήκη και για την ποιότητα του νερού αλλά και για την προσφορά τους ως κρυψώνες για τις στιγμές ξεκούρασης του ψαριού.
      Φυτά όπως Cryptocoryne cordata, Cryptocoryne crispatula, Cyperus helferi, Hygrophila difformis, Hygrophila corymbosa 'Siamensis', Limnophila sessiliflora, Pogostemon helferi, Rotala rotundifolia, και τα κλασικά, όλες οι Moss (Vesicularia), Ceratophyllum demersum, Egeria densa και Microsorum pteropus.
      Πολύ χρήσιμη προσθήκη είναι επίσης τα ξερά φύλλα από δέντρα όπως η καρυδιά, πλατάνι, αμυγδαλιά, δρυς (βελανιδιά), καστανιά μαζεμένα από καθαρό περιβάλλον χωρίς να έχουν πάνω τους περιττώματα πουλιών κλπ.
      Τα ξεπλένουμε και τα αφήνουμε να ξεραθούν καλά στον ήλιο, ή τα βάζουμε το φούρνο για λίγο, ή και τα σιδερώνουμε. Μια εύκολη λύση είναι ή αγορά Indian Almond leaves ή Catappa leaves από το e-bay.
      Τα ξερά φύλλα απελευθερώνουν στο νερό τανίνες που δρουν προληπτικά για την υγεία των ψαριών και μαλακώνουν ταυτόχρονα το νερό, κατεβάζοντας και την οξύτητα του (pH).
      Επίσης χρωματίζουν εύκολα το νερό και δημιουργούν το φαινόμενο blackwater όπως και στο φυσικό βιότοπο πολλών από τα άγρια είδη μονομάχων.

      Ζώνη Κολύμβησης: Συνήθως στην επιφάνεια αλλά εξερευνούν και περιπολούν συχνά σε όλα τα επίπεδα του ενυδρείου τους.

      Διατροφή: Είναι σαρκοφάγο ψάρι, στη φύση τρέφεται με έντομα και λάρβες κουνουπιών, στο ενυδρείο μπορούν να τραφεί με αποξηραμένες τροφές εμπορίου ειδικά για μονομάχους. Θα δεχτεί εκτός από τις αποξηραμένες, κατεψυγμένες 1-2 φορές την εβδομάδα (bloodworm, artemia, daphnia κλπ) και ζωντανές (grindal, artemia, daphnia κλπ), ακόμα και κουνούπια ή καλλιέργεια από λάρβες κουνουπιών. Οι μονομάχοι είναι επιρρεπείς στην δυσκοιλιότητα, γι'αυτό καλό είναι να ταΐζονται μια φορά την εβδομάδα με ζεματισμένο για λίγα λεπτά και αποφλοιωμένο αρακά, κομμένο στα τέσσερα για να μπορεί να το φάει το ψάρι.
      Προσέχετε να μη φαίνεται φουσκωμένο το ψάρι από το φαγητό και αποφεύγετε να ταΐζεται υπερβολική ποσότητα από κοινές τροφές όπως φυλλαράκι πελετάκια και αποξηραμένα κατεψυγμένα που μπορούν να διογκωθούν μαζί με το νερό μέσα στο στομάχι του ψαριού. Το μούλιασμα την ξηρής τροφής πριν το τάισμα θα μειώσει τις πιθανότητες για Bloating. Οι μονομάχοι μπορούν να μείνουν για μια εβδομάδα νηστικοί, αν έχουν ταϊστεί πριν τη νηστεία καλά.
      Τάισμα μία με δύο φορές την ημέρα. Μία φορά την εβδομάδα μούλιασμα της τροφής τους σε μερικές σταγόνες βιταμίνης.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 2-4 χρόνια (έχει αναφερθεί και 7 χρόνια).

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Οι μονομάχοι δεν ανέχονται στο χώρο τους άλλα ψάρια της οικογένειας Osphronemidae (όπως άλλοι μονομάχοι, Gοurami, Paradise fish κλπ) ενώ θα είναι το ίδιο επιθετικά σε όποιο ψάρι μοιάζει με του είδος τους πχ. τα ψάρια με μακριές ουρές, όπως τα guppy.
      Στη φύση δύο αρσενικά Betta δεν θα παλέψουν μέχρι θανάτου, αφού ο χαμένος θα υποχωρήσει και θα φύγει. Στο ενυδρείο όμως δεν υπάρχει χώρος για υποχώρηση, οπότε ο νικητής θα συνεχίσει να επιτίθεται συνήθως μέχρι να σκοτώσει τον χαμένο. Γι' αυτό δεν βάζουμε μαζί δύο αρσενικά σε ενυδρείο παρά μόνο αν είναι 180 λίτρα και πάνω, ή σε ενυδρείο με χωρίσματα ή σε πολύ καλά φυτεμένο ενυδρείο με πολλές κρυψώνες.
      Οι θηλυκές αναπτύσσουν μια ιεραρχία μεταξύ τους οπότε θα μπορούσαν να συμβιώσουν μερικές μαζί.
      Στη φύση τα θηλυκά μένουν μακρυά από τα αρσενικά εκτός της περιόδου αναπαραγωγής. Όταν μπουν μαζί σε ενυδρείο, τα αρσενικά συνήθως σκοτώνουν τα θηλυκά εκτός αν α) είναι αδέρφια και μεγαλωμένα από μικρά μαζί, β) είναι σε φάση αναπαραγωγής, γ) υπάρχει χώρισμα στο ενυδρείο, δ) το ενυδρείο είναι πολύ μεγάλο και πολύ καλά φυτεμένο έτσι ώστε να παρέχει κρυψώνες για το θηλυκό. Γι'αυτό συχνά πριν την αναπαραγωγή οι εκτροφείς ψαριών, χρησιμοποιούν ενυδρείο με τζαμένιο χώρισμα, έτσι ώστε να είναι ορατές οι θηλυκές από τον αρσενικό χωρίς να διακινδυνεύουν επίθεση, μέχρι να έρθει η ώρα που θα είναι έτοιμα τα ψάρια για αναπαραγωγή και να φύγει το χώρισμα.
      Σίγουρα οι μονομάχοι δεν πρέπει να συνυπάρχουν με άλλα ψάρια επιθετικά όπως κιχλίδες, ή ψάρια που έχουν τη συνήθεια να τσιμπάνε τα πτερύγια των άλλων (fin nippers), όπως τα Danios, Tetras και Barbs.
      Κάποιο είδος σαλιγκαριού θα ήταν ιδανικός συγκάτοικος σε μικρό ενυδρείο.
      Οι γαρίδες μικρού μεγέθους όπως οι Red cherry θέλουν προσοχή, ιδίως ο γόνος τους.
      Γενικότερα η επιτυχία της συμβίωσης του μονομάχου με άλλα ψάρια έγκειται στο ποσοστό επιθετικότητας του χαρακτήρα του κάθε μονομάχου ξεχωριστά.

      Υποείδη και υβρίδια:
      - Βάση του τύπου ουράς τους, Veil Tail (VT), Plakat (PK), Crowntail (CT), Half Moon (HM), Deltas (D) & Super Deltas (SD), Double Tail (DT), Combtail, Rosetail & Feathertail, Round Tail, Half Sun, Over Halfmoon (OHM), Spade Tail
      - Βάση του σχεδίου τους
      Solid, Cambodian or Bi-Coloured, Butterfly, Marble, Piebald, Mask, Dragon, Multicolour,
      Βάση του χρωματισμού τους
      Red, Blue, Green, Wild-Type, Cellophane/Pastel, Opaque, Yellow & Pineapple, Orange, Orange Dalmatian, Black,
      Purple, Mustard Gas, Chocolate, Copper, Albino
      - Ιδιαίτερου σχεδίου ή χρώματος που δεν υπάγεται σε κάποια από τις πιο πάνω κατηγορίες.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Η αναπαραγωγή τους είναι μια μακρόχρονη και επίπονη διαδικασία. Το ζευγάρι δεν πρέπει να είναι πάνω από 1 έτους σε ηλικία. Χρειάζεται καλή προετοιμασία με πολύ καλής ποιότητας νερό και καλή φρέσκια τροφή για 2-3 εβδομάδες, πριν μπουν μαζί τα δύο ψάρια. Το συχνό φρεσκάρισμα του νερού, τα ξερά φύλλα σαν τα Catappa και τα bloodworms για τροφή είναι ένα παράδειγμα.
      Το επόμενο βήμα είναι το στήσιμο ενός 40λιτρου ενυδρείου με 10-15 εκ ύψος νερού με ένα απλό αλλά καλά στρωμένο αερόφιλτρο για φίλτρανση. Συνιστάται "γυμνός βυθός" στο ενυδρείο και η άμμος ή το χαλίκι, δεν είναι επιθυμητά καθώς θα χάνονται αυγά σε αυτά.
      Προσθέτουμε πυκνά αληθινά φυτά (θα κρατήσουν σε καλή κατάσταση το νερό όταν θα μείνει εκτός λειτουργίας το φίλτρο), μερικά ξερά φύλλα, να επιπλέει ένα κομμένο στη μέση πλαστικό ποτηράκι.
      Ένα θερμαντήρα ρυθμισμένο στους 27°C.
      Μεταφέρουμε σε αυτό τον αρσενικό από το ενυδρείο του, με μισής ώρας προσαρμογής τουλάχιστον και τον αφήνουμε για μία μέρα να συνηθίσει το νέο περιβάλλον.
      Πλησιάζουμε το ενυδρείο της θηλυκιάς έτσι ώστε να βλέπει το ένα ψάρι το άλλο.
      Ο αρσενικός θα αρχίσει το Flaring και να χτίζει τη φωλιά κάτω από το κομμένο ποτηράκι και η θηλυκιά θα πρέπει να είναι ήδη γεμάτη αυγά.
      Αν δεν είναι, θα την αφήσουμε μέχρι να γεμίσει και θα καταλάβουμε ότι είναι έτοιμη όταν θα δούμε κάθετες ραβδώσεις στο σώμα της.
      Όταν είναι έτοιμη και η φωλιά θα μεταφέρουμε με καλή προσαρμογή και τη θηλυκιά στο 40λιτρο.
      Στην αρχή θα έχουν αψιμαχίες. Εδώ θα χρειαστούν τα φυτά για παροχή κρυψώνας σε αυτόν που θα τις φάει (ίσως είναι και το αρσενικό).
      Μπορεί να χρειαστούν ώρες έως και μέρες μέχρι να ολοκληρώσουν τα καθήκοντα τους.
      Αν φανεί ότι τα πράγματα αγριεύουν πολύ, χωρίστε τα ψάρια.
      Συνήθως το ζευγάρωμα γίνεται από αμέσως έως και σε 1-2 μέρες.
      Όταν γίνει το αρσενικό θα μαζέψει τα αυγά και θα τα βάλει στη φωλιά.
      Θα ζευγαρώσουν μερικές φορές ακόμα και μόλις βεβαιωθείτε ότι η θηλυκιά είναι άδεια από αυγά, μεταφέρετε την στο ενυδρείο της για να ηρεμήσει.
      Μη την αφήσετε στο ενυδρείο γιατί κινδυνεύει.
      Το αρσενικό θα μείνει να προσέχει τη φωλιά μέχρι να σκάσουν τα αυγά χωρίς ούτε να τρέφεται καν.
      Θα τα αερίζει, θα απομακρύνει τα αγονιμοποίητα, θα μαζεύει όσα πέφτουν και θα τα ξαναβάζει στη θέση τους κλπ
      Κάποιοι πρωτάρηδες μπαμπάδες ίσως φάνε τα αυγά ή το γόνο.
      Αν γίνει κάτι τέτοιο αντιληπτό, απομακρύνετε και τον πατέρα από το ενυδρείο.
      Τα αυγά θα σκάσουν μετά από 48 ώρες. Θα δείτε τις ουρίτσες να κρέμονται από τη φωλιά και ο πατέρας θα πιάνει και θα επιστρέφει στη θέση του όποιο μικρό πέσει.
      Μέσα στην επόμενη μέρα, ο γόνος θα έχει ενδυναμωθεί τόσο όσο να μένει στη φωλιά.
      Μόλις καταναλώσουν όλο το λεκιθικό του σάκο και αρχίσουν να κολυμπάνε ελεύθερα, μπορεί να επιστρέψει ο πατέρας στο ενυδρείο του.
      Τώρα αρχίζει το τάισμα με infusoria και μετά από μερικές μέρες με νεοεκκολαφθείσα αρτέμια.
      Θα χρειαστούν καθημερινές αλλαγές νερού λόγω του συχνού ταΐσματος, με προσοχή στο χειρισμό για να μη χαθεί γόνος. Το νερό της αλλαγής πρέπει να είναι ίδιων παραμέτρων (pH, gH, θερμοκρασία) με του ενυδρείου.
      Θα ζήσουν μαζί για 2-4 μήνες και θέλουν καθημερινή φροντίδα πριν πάνε πια στα νέα ενυδρεία τους.

      Αναπαραγωγή Μονομάχων - A' Μέρος
      Αναπαραγωγή Μονομάχων - B' Μέρος

      Γενικές πληροφορίες: Το Betta Splendens είναι αποτέλεσμα επιλεκτικών αναπαραγωγών.
       
       

       
       
       
       

      Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον χρήστη stormtrooper
    • By Aquazone Project Team
      Επιστημονικό Όνομα: Tropheus duboisi (Marlier 1959)
      Κοινές Ονομασίες: -
      Ελληνικό Όνομα: -
      Τάξη: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε τελικό μέγεθος τα 13 εκατοστά, ενώ το θηλυκό τα 12 εκατοστά.

      Βιότοπος: Ενδημικό της λίμνης Τανγκανίκα και πιο συγκεκριμένα θα το βρούμε στο βόρειο τμήμα της λίμνης κοντά στο Uvira του Κονγκό και κοντά στις περιοχές Kigoma , Cape Kabogo και Karilani στην Τανζανία. Ζει σε βραχώδη τμήματα της λίμνης και σε βάθος μεταξύ 5 και 15 μέτρων.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 8-9.2
      KH: 12-20°dkh
      GH: 14-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24°C-27°C
      Λίτρα: Η αυξημένη επιθετικότητα προς τα ψάρια του είδους τους, μας υποχρεώνει να τα φιλοξενούμε σε μεγάλες ομάδες. Τα ελάχιστα λίτρα και το ελάχιστο μήκος που απαιτείται, ποικίλει μεταξύ των συγγραφέων. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings ως ελάχιστο όριο ορίζονται τα 500 λίτρα και τα 150 εκατοστά μήκος. Τονίζεται επίσης ότι κάθε αρσενικός πρέπει να έχει την δική του συστάδα από πέτρες, η οποία να απέχει από του άλλου 30 εκατοστά. Αντίθετα ο Georg Zurlo αναφέρει τα 120 εκατοστά ως μήκος εισόδου. Συνδυάζοντας την βιβλιογραφία με εμπειρικές αναφορές, μπορούμε να καταλήξουμε στα 150 εκατοστά ως ελάχιστο μήκος εισόδου για μια ομάδα των 20 ατόμων.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Το Tropheus duboisi θεωρείται το λιγότερο επιθετικό είδος σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδα των tropheus. Μεγάλη σημασία έχει να φιλοξενηθεί σε μεγάλη ομάδα άνω των 15 ατόμων για να μετριαστεί αυτή η επιθετικότητα και τα ψάρια να μπουν στο ενυδρείο κατά προτίμηση όλα μαζί. Τα ισχυρότερα αρσενικά θα κυριαρχήσουν και θα οδηγήσουν τα πιο αδύναμα στον θάνατο εάν δεν παρέμβουμε απομακρύνοντας τα. H προσθήκη ενός νέου ατόμου, αφού έχει σχηματιστεί η ομάδα, είναι άκρως επισφαλής για τη σωματική ακεραιότητα του νέου ατόμου. Υπάρχουν αναφορές ότι η πιθανότητα επιβίωσης ενός νέου ατόμου αυξάνεται εφόσον γίνει πλήρης ανακατανομή του διακόσμου, κάτι που προκαλεί τριγμούς στην υπάρχουσα ιεραρχία. Παρ' όλα αυτά, καλό είναι να αποφεύγεται μιας και ούτε η παραπάνω προσέγγιση διασφαλίζει την επιβίωση του νέου ατόμου.

      Διαχωρισμός φύλου: Ο διαχωρισμός είναι αδύνατος όταν τα ψάρια είναι μικρά. Εισάγουμε στο ενυδρείο μεγάλο αριθμό μικρών και παρατηρώντας την συμπεριφορά τους αφαιρούμε τα επιπλέον αρσενικά. Αυτά είναι συνήθως εκείνα που καταλήγουν στις άνω γωνίες του ενυδρείου, οδηγούμενα από την επιθετικότητα των υπολοίπων.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως συμβαίνει με όλες τις Αφρικάνικες κιχλίδες που ζουν στα βραχώδη τμήματα της λίμνης Τανγκανίκα, χονδρόκοκκη άμμος και πολλές πέτρες είναι αυτό που χρειάζονται. Οι πέτρες παρέχουν σπηλιές και περάσματα για να νοιώθουν τα ψάρια ασφάλεια και να υποχωρούν εκεί για προστασία. Άμμος και πέτρες είναι προτιμότερο να είναι ασβεστολιθικά, ώστε να επιτύχουμε πιο εύκολα τις επιθυμητές σκληρότητες του νερού. Αν θέλουμε να βάλουμε κάποιο φυτό, αυτό θα πρέπει να είναι κάποιο ανθεκτικό είδος όπως κάποιο από το είδος vallisneria.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κινείται σε όλο το μήκος του ενυδρείου και πολλές φορές θα δούμε όλη την ομάδα να κολυμπάει μαζί, επιδεικνύοντας συμπεριφορά κοπαδιού.

      Διατροφή: Πρόκειται για φυτοφάγο ψάρι όπου στην φύση τρέφεται με άλγη που ξύνει από τις πέτρες. Στο ενυδρείο μας πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα τις τροφές που θα του παρέχουμε, καθώς τροφές με υψηλά ποσοστά ζωικής πρωτεΐνης θα οδηγήσουν στο bloat και σχεδόν σίγουρα στον θάνατο. Καλό θα ήταν τις πρώτες 2,3 μέρες να αφήσουμε τα ψάρια να τραφούν αποκλειστικά από τις άλγες του ενυδρείου, ώστε να προσαρμοστούν ευκολότερα πριν εισάγουμε στην διατροφή τους τροφές του εμπορίου. Ιδανικές θεωρούνται τροφές που είναι πλούσιες σε σπιρουλίνα, ενώ μπορεί να δεχθεί μικρά ποσοστά πρωτεΐνης μιας και στην φύση σκαλίζοντας την άλγη τρώει μαζί οστρακοειδή και διάφορους άλλους μικροοργανισμούς.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8-10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Με κιχλίδες που ονομάζονται gobies όπως του γένους eretmodous, Tanganicodus και spathodus είναι συμβατό όπως επίσης και με την οικογένεια των petrochromis και simochomis. Το καλύτερο πάντως είναι να το φιλοξενηθούν στο ενυδρείο μας ως μοναδικό είδος.

      Υποείδη και υβρίδια: Σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings, η ομάδα των Tropheus αποτελείται από 8 είδη: Tropheus Moorii, Tropheus Annectens, Tropheus Duboisi, Tropheus Brichardi, Tropheus sp. “black”, Tropheus sp. “red”, Tropheus sp.“Mpimbwe”, και Tropheus sp. “Ikola”. Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζούν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος. Για παράδειγμα, αν βάλουμε μια ομάδα Τ. duboisi με μια ομάδα Τ. moorii δεν θα έχουμε πρόβλημα. Αν όμως βάλουμε δύο διαφορετικές ποικιλίες από το είδος των Τ. moorii, το πιθανότερο είναι να υβριδίσουν.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Πρόκειται για στοματοεπωάζουσα κιχλίδα όπου ζευγαρώνει σε απομονωμένα σημεία του ενυδρείου. Η περίοδος επώασης διαρκεί περίπου 30 ημέρες και σε κάθε γέννα προκύπτουν περίπου 20 μικρά. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι σε αντίθεση με άλλες κιχλίδες, δεν συνιστάται η απομάκρυνση του θηλυκού σε ξεχωριστό ενυδρείο καθώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην γίνει αποδεκτό όταν επιστρέψει πίσω στο ενυδρείο και πιθανότατα θα κυνηγηθεί πολύ έντονα.

      Γενικές πληροφορίες: Η ομάδα των tropheus στην οποία ανήκει το Tropheus duboisi είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ψάρια της λίμνης Τανγκανίκα. Η έντονη επιθετικότητα που εμφανίζουν καθώς και το γεγονός ότι απαιτούν πολύ καθαρό νερό δίνει την εντύπωση ότι είναι απαγορευτικά για αρχάριους. Σίγουρα δεν είναι από τα ψάρια που συγχωρούν λάθη αυτού που τα φιλοξενεί, αλλά αν τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες δεν είναι κάτι το ακατόρθωτο. Καθαρό νερό, μικρά και συχνά γεύματα με τροφές υψηλής ποιότητας και πολύ σταθερές συνθήκες είναι αυτά που χρειάζονται και η ανταμοιβή από την μοναδική τους συμπεριφορά είναι δεδομένη.
       
       
       


      Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από τον Matthew Mannell
    • By AfricaTeam
      Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον χρήστη Δίας  
       
      Επιστημονικό Όνομα: Chindongo Demasoni (πρώην Pseudotropheus Demasoni)
      Κοινές Ονομασίες: Demasoni
      Ελληνικό Όνομα:
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το ψάρι αυτό φτάνει τα 8 εκατοστά μήκος στο φυσικό του περιβάλλον, αλλά έχει παρατηρηθεί ότι σε συνθήκες αιχμαλωσίας μπορεί να γίνει και μεγαλύτερο.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης malawi.
      Ζει κυρίως σε πετρώδεις περιοχές του βυθού, και σπανίως κολυμπάει σε ανοιχτό χώρο.
      Το φυσικό του περιβάλλον αποτελείται από πετρώδεις περιοχές και άμμο.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,6 - 8,6 (Ιδανικά: 8,2 )
      KH: 7 - 12°dKH
      GH: 7-14°dGH
      Θερμοκρασία: 25 - 28 °C (Ιδανικά: 26 °C )

      Λίτρα: Οι ελάχιστές απαιτήσεις για να φιλοξενηθεί στο ενυδρείο μας είναι τα 100 εκατοστά μήκος και τα 150 λίτρα, αν και όπως συμβαίνει με όλες τις κιχλίδες του είδους Mbuna όσο μεγαλύτερο είναι το ενυδρείο τόσο το καλύτερο.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Το ψάρι αυτό ζει σε ομάδες (10+ ψάρια ) διότι με αυτό τον τρόπο μετριάζεται η επιθετικότητα των ψαριών, αλλά παρατηρούνται και καλύτερες συμπεριφορές. Είναι περιοχικά ψάρια, γι'αυτό θα πρέπει να διασφαλίζονται πέτρες για όλα τα μέλη του κοπαδιού.

      Διαχωρισμός φύλου: Σχετικά εύκολος. Τα αρσενικά έχουν σκούρο μπλε χρωματισμό με ανοιχτές κάθετες μπλε ρίγες και τα θηλυκά έχουν ίδιο χρωματισμό, αλλά όχι τόσο έντονο. Τα αρσενικά του είδους τείνουν να γίνονται λίγο μεγαλύτερα απ'ότι τα θηλυκά. Τα ψάρια γεννιούνται όλα μπλε. Στην συνέχεια όσο μεγαλώνουν,αρχίζουν να παίρνουν το τελικό τους χρώμα.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να τα διατηρήσει στο ενυδρείο του, θα πρέπει να φτιάξει το περιβάλλον τους με πολλές πέτρες, (νταμάρι) και να δημιουργήσει σπηλιές καθώς είναι ψάρια επιθετικά και χρειάζονται κρυψώνες και για τους πιο αδύναμους του κοπαδιού. Επίσης, καλό είναι να χρησιμοποιείται άμμος καθώς τα ψάρια αυτά σκάβουν πολύ.Η χρήση αραγωνίτη ή αμμου θαλάσσης θα βοηθούσε να επιτύχουμε τις απαιτούμενες σκληρότητες.

      Ζώνη Κολύμβησης: Βυθός, αλλά και μεσαία στρώματα κολύμβησης

      Διατροφή: Τα ψάρια αυτά είναι κυρίως φυτοφάγα, γι'αυτό η διατροφή τους πρέπει να βασίζεται κατά μεγάλο μέρος σε φυτικές ύλες και ελάχιστα σε ζωικές. Ιδιαίτερα ελκυστική σε αυτά είναι η σπιρουλίνα. Μπορεί κάποιος να τα ταΐζει εκτός από τις τροφές του εμπορίου ακόμα και λαχανικά τα οποία να έχουν ζεματιστεί για 2 λεπτά και έπειτα κοπεί σε μικρά κομμάτια.
      Επίσης υπάρχει περίπτωση να επιτεθούν και στην άλγη του ενυδρείου η οποία έχει σχηματιστεί στα τοιχώματα και τις πέτρες.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Συνήθως 8 - 10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Είναι συμβατά σχεδόν με όλα τα είδη mbuna εκτός από μερικά είδη όπως ps.johanni, ps.saulosi, ps.cyaneorhabdos. l.mbamba. ps elongatus κ.α καθώς μπορεί να υπάρξει υβριδισμός.

      Υποείδη και υβρίδια: Σχετικά εύκολο να υβριδίσει με κάποια συγγενικά του ψάρια, γι'αυτό πρέπει να τηρούμε κάποια βασικά κριτήρια διαβίωσης.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη.H θηλυκιά εναποθέτει γύρω στα 15 αυγά τα οποία θα τα γονιμοποιήσει ο αρσενικός. Μετά το θηλυκό θα πάρει τα γονιμοποιημένα αυγά στο στόμα του και θα τα επωάσει μέχρι να εκκολαφθούν. Εφόσον το ζευγάρι του χαρεμιού ζευγαρώσει, το θηλυκό θα κρατήσει τα αυγά στο στόμα του ( στοματοεπωάζον ) για περίπου 20 με 25 μέρες μέχρι αυτά να αναπτυχθούν και να γίνουν γόνος. Καθ΄όλη τη διάρκεια που το θηλυκό ψάρι κρατά το γόνο στο στόμα του δεν τρέφεται.Μετά την ελευθέρωση του στο ενυδρείο σε περίπτωση κινδύνου αναζητά καταφύγιο στο στόμα της μητέρας. Είναι πολύ χαρακτηριστική η κίνηση της μητέρας που "ρουφάει" το γόνο για να τον προστατέψει.Τα μικρά τις πρώτες 2,3 μέρες δεν θα τρέφονται κανονικά, αλλά θα τρώνε από τον λεκιθικό τους σάκο και έπειτα θα αναζητήσουν τροφή. Καλό είναι να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τραφούν.

      Γενικές πληροφορίες: Η εν λόγω Κιχλίδα αξιολογήθηκε το 2006 απο την Διεθνή Ένωση για την Προστασία της Φύσης (IUCN) στην κόκκινη λίστα με τα απειλούμενα είδη που εκδίδει και χαρακτηρίστηκε ώς ευάλωτο είδος (Vulnerable ). Ώς σημαντικότερός κίνδυνος για το Pseudotropheus Demasoni έχει προσδιοριστεί η περιορισμένη διασπορά του στη λίμνη.
    • By AfricaTeam
      Επιστημονικό Όνομα: Cyphotilapia Frontosa (Kigoma) (Boulenger, 1906)
      Κοινές Ονομασίες: 7-stripe Frontosa
      Ελληνικό Όνομα:

      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Τα αρσενικά του είδους μπορούν να αγγίξουν τα 40 εκατοστά μαζί με την ουρά, ενώ τα θηλυκά λίγο λιγότερο.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Ζει σε πετρώδη, βαθιά και σχετικά κρύα νερά. Στη φύση συναντάται σε κοπάδια.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 8,6 – 9,5 (Ιδανικά: 9,1)
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH (Ιδανικά: 16°dGH)
      Θερμοκρασία: 24-27 °C (Ιδανικά: 25 °C)

      Λίτρα: Μπορούν να ζήσουν σε χαρέμια 1 αρσενικό με 3 ή 4 θηλυκά και τα ελαχιστα λίτρα είναι τα 500. Το σωστότερο όμως είναι να μπουν σε ομάδα, οπότε και τα λίτρα αυξάνονται.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Σχετικά φιλήσυχο ψάρι σε κατάλληλα λίτρα, αλλά μπορεί κάλλιστα να επιτεθεί θανάσιμα όταν τίθεται θέμα κυριαρχίας.

      Διαχωρισμός φύλου: Τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά του είδους αυτού παρουσιάζουν το ίδιο χρώμα, αλλά και την χαρακτηριστική καμπούρα πάνω στο κεφάλι τους, όμως στα αρσενικά είναι πιο μεγάλη και έντονη. Επίσης, τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα απ'ότι τα θηλυκά, αλλά και το κυρίαρχο αρσενικό παρουσιάζει εντονότερα χρώματα.
      Όταν είναι μικρά έχουν κυρίως άσπρο χρώμα, με μαύρες ρίγες και μπλε πτερύγια που όταν μεγαλώνουν γίνονται εντονότερα αλλά αποκτούν και την καμπούρα. Μια πρώτη ένδειξη για το φύλλο τους, είναι μετά απο 1 χρόνο, παρατηρούμε οτι στο αρσενικό,τα θωρακικά πτερύγια, είναι πολύ πιο μακρύτερα απο τα θηλυκά.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να φιλοξενήσει αυτό το είδος, θα πρέπει να φτιάξει το ενυδρείο του με πέτρες οι οποίες θα σχηματίζουν φωλιές και περάσματα, αλλά και η άμμος καλό θα είναι να είναι ασβεστολιθική για το λόγο ότι ζουν σε σκληρό νερό.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κυρίως στον βυθό. Αλλά πάνε και στα μέσα στρώματα.

      Διατροφή: Είναι κυρίως σαρκοφάγο. Τρέφεται με όλες τις τροφές του εμπορίου, σε πέλετς, ακόμα και κάποια φλέικς. Επίσης, μπορεί κάποιος να τα ταΐσει και χειροποίητες τροφές που έχουν βάση το ψάρι. Πολύ προσοχή πρέπει να δοθεί στο οι τροφές να είναι βυθιζόμενες και όχι επιπλέουσες για αποφυγή μιας ασθένειας ονόματι float. Τρώγοντας απο την επιφάνεια αυτά τα ψάρια πάνε κόντρα στη φύση τους σαν ψάρια βυθού που είναι και έτσι αποθηκεύεται αέρας μέσα τους με καταστροφικά αποτελέσματα αν δεν πράξουμε άμεσα.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 25 χρόνια υπό καλές συνθήκες

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μπορεί κάλλιστα να συστεγαστεί σε ενυδρείο με κάποιες ανοκιχλίδες Τanganyika, αλλά απαραίτητο είναι να έχουν τις ίδιες διατροφικές συνήθειες. Επίσης, σε ένα τέτοιο ενυδρείο μπορεί να μπει και το γατόψαρο synodontis όμως καλό είναι να αποφεύγεται αν θέλουμε να επιβιώσει ο γόνος.

      Υποείδη και υβρίδια: Η ομάδα των Cyphotilapia αποτελείται από 3 είδη: "Cyphotilapia Frontosa", "Cyphotilapia Gibberosa", "Cyphotilapia Sp. North". Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζουν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Δεν είναι δύσκολο να ζευγαρώσει σε κατάσταση αιχμαλωσίας εφόσον τηρηθούν τα απαραίτητα λίτρα, τα απαραίτητα άτομα και ο κατάλληλος διάκοσμος.
      Είναι στοματοεπωάζον ψάρι. Το θηλυκό θα πάρει τα αυγά στο στόμα του και ο αρσενικό θα τα γονιμοποιήσει. Ο χρόνος που θα χρειαστεί περίπου για να γίνουν τα αυγά σε γόνο είναι περίπου 35 με 40 μέρες ανάλογα την εμπειρία του θηλυκού αλλά και την θερμοκρασία. Μόλις το θηλυκό απελευθερώσει τα μικρά, τότε αυτά θα τρέξουν να κρυφτούν σε μικρά ανοίγματα. Έπειτα θα αρχίσουν να αναζητούν την τροφή τους, γι'αυτό θα είναι καλό να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τραφούν.

      Γενικές πληροφορίες: Πολλοί χαρακτηρίζουν το συγκεκριμένο ψάρι σαν τον βασιλιά της Tanganyika. Δικαιολογημένα αφού και μόνο από το μέγεθος του σε συνεπαίρνει. Τα μακριά του πτερύγια και το χαρακτηριστικό αργό κολύμπι του, υποστηρίζουν με ευκολία την ονομασία. Ζώντας στα 15-20 μέτρα, το να συλλέξεις αυτό το ψάρι απαιτεί πολύ κόπο, αφού μόνο για να βγει στην επιφάνεια χωρίς συνέπειες θέλει 2-3 μέρες προσαρμογή στις πιέσεις. Όλα αυτά αφού πρώτα αιχμαλωτιστεί σε αυτά τα βάθη.
       
      Πηγή φωτογραφίας: http://www.aquariumslife.com
       
    • By AfricaTeam
      (Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον χρήστη Δίας)
       
      Επιστημονικό Όνομα: Tropheus Moorii Moliro
      Κοινές Ονομασίες:
      Ελληνικό Όνομα:
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Φτάνουν τα 14 εκατοστά μήκος μαζί με την ουρά.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika.Ζει σε βραχώδεις περιοχές με άμμο και σε μεγάλα βάθη.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,8 - 9 (Ιδανικά: 8.5
      KH: 14 - 20°dKH
      GH: 12 - 20°dGH
      Θερμοκρασία: 24 - 27 °C (Ιδανικά: 26 °C)

      Λίτρα: Η αυξημένη επιθετικότητα προς τα ψάρια του είδους τους, μας υποχρεώνει να τα φιλοξενούμε σε μεγάλες ομάδες. Τα ελάχιστα λίτρα και το ελάχιστο μήκος που απαιτείται, ποικίλει μεταξύ των συγγραφέων. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings ως ελάχιστο όριο ορίζονται τα 500 λίτρα και τα 150 εκατοστά μήκος. Τονίζεται επίσης ότι κάθε αρσενικός πρέπει να έχει την δική του συστάδα από πέτρες, η οποία να απέχει από του άλλου 30 εκατοστά. Αντίθετα ο Georg Zurlo αναφέρει τα 120 εκατοστά ως μήκος εισόδου. Συνδυάζοντας την βιβλιογραφία με εμπειρικές αναφορές, μπορούμε να καταλήξουμε στα 150 εκατοστά ως ελάχιστο μήκος εισόδου για μια ομάδα των 20 ατόμων.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Τα ψάρια αυτά πρέπει να κρατούνται σε ομάδες άνω των 15 ψαριών, καθώς ζουν σε κοπάδια, αλλά αυτό τα κάνει να μετριάζουν την επιθετικότητα τους. Επιπρόσθετα, λόγω της περιοχικότητας που μπορεί να αναπτύξουν,καλό είναι να μπαίνουν όλα μαζί από την αρχή, και όχι σταδιακά. Αν πρέπει στη συνέχεια να προστεθεί κάποιο ψάρι, καλό θα ήταν να μπει σε νεαρή ηλικία, και όχι μόνο ένα , αλλά από δύο και πάνω, και για μερικές μέρες να είναι υπό παρακολούθηση.  Αν υπάρξει τσακωμός μεταξύ αρσενικών για την κυριαρχία του ενυδρείου, και υπάρξει τραυματίας ηττημένος τότε πρέπει να δράσουμε άμεσα και να τον απομακρύνουμε από το ενυδρείο.

      Διαχωρισμός φύλου: Είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε το φύλο των ψαριών αυτών. Τα ψάρια του είδους αυτού, κατά την νεαρή τους ηλικία παρουσιάζουν ένα πρασινωπό χρώμα και κατά την ενηλικίωση τους αρχίζουν και αποκτούν το κόκκινο χρώμα τους το οποίο είναι ιδιαίτερα εμφανές στα πτερύγια τους..
      Διαχωρισμός μπορεί να γίνει, παρατηρώντας κάποια σημάδια που έχουν τα δύο φύλα του είδους αυτού, όμως σίγουρη ταυτοποίηση φύλου μπορεί να γίνει από τα γεννητικά του όργανα.Αυτή η διαδικασία πρέπει να γίνει από κάποιον ειδικό.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Είναι πετρόψαρα, γι'αυτό ο διάκοσμος του ενυδρείου θα πρέπει να αποτελείται κυρίως από πέτρες. Επίσης, καλό υπόστρωμα για τα ψάρια αυτά είναι η άμμος. Ιδιαίτερα καλή είναι η άμμος θαλάσσης ή ο αραγωνίτης,ο οποίος μπορεί να ανεβάσει το ph και τις σκληρότητες του νερού.
      Επιπρόσθετα, τα tropheus αγαπάνε τα δυνατά ρεύματα, γι'αυτο απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπάρχει καλή κυκλοφορία στο ενυδρείο μας, που να διασφαλίζει καλή οξυγόνωση και καθαριότητα.


      Ζώνη Κολύμβησης: Κινούνται κυρίως στον βυθό αλλά και στις ενδιάμεσες ζώνες.

      Διατροφή: Είναι φυτοφάγα, γι'αυτό η διατροφή τους πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά σε φυτικές τροφές. Ιδιαίτερα ελκυστική για αυτά είναι η σπιρουλίνα που μπορεί να περιέχεται σε μερικές τροφές του εμπορίου. Τα ψάρια αυτά είναι επιρρεπή στο bloat (μια ασθένεια των αφρικάνικων κιχλίδων), γι'αυτό η διατροφή τους θα πρέπει να είναι ισορροπημένη. Η διατροφή τους με ζωική πρωτεΐνη, αλλά και η υπερκατανάλωση σπιρουλίνας μπορεί να προκαλέσει την προαναφερθείσα ασθένεια.


      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Περίπου 10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μπορούν να συμβιώσουν σχεδόν με όλα τα είδη tropheus, εκτος  αν ειναι της ιδίας οικογενείας, αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να αυξηθούν τα λίτρα συντήρησής τους. Εκτός από τα tropheus, οι συγκάτοικοι τους, θα πρέπει να προσδιορίζονται ανάλογα με τον χαρακτήρα του ψαριού, με τις διατροφικές τους συνήθειες και το μέγεθος.
      Ιδανικοί συγκάτοικοι είναι τα γένη της οικογένειας julidochromis, eretmodus Και tanganicodus.

      Υποείδη και υβρίδια: Σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings, η ομάδα των Tropheus αποτελείται από 8 είδη: Tropheus Moorii, Tropheus Annectens, Tropheus Duboisi, Tropheus Brichardi, Tropheus sp. “black”, Tropheus sp. “red”, Tropheus sp.“Mpimbwe”, και Tropheus sp. “Ikola”. Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζούν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία ομάδα στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος. Για παράδειγμα, αν βάλουμε μια ομάδα Τ. duboisi με μια ομάδα Τ. moorii δεν θα έχουμε πρόβλημα. Αν όμως βάλουμε δύο διαφορετικές ποικιλίες από το είδος των Τ. moorii, το πιθανότερο είναι να υβριδίσουν.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Πρόκειται για στοματοεπωάζουσα κιχλίδα όπου ζευγαρώνει σε απομονωμένα σημεία του ενυδρείου. Η περίοδος επώασης διαρκεί περίπου 30 ημέρες και σε κάθε γέννα προκύπτουν περίπου 20 μικρά. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι σε αντίθεση με άλλες κιχλίδες, δεν συνιστάται η απομάκρυνση του θηλυκού σε ξεχωριστό ενυδρείο καθώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην γίνει αποδεκτό όταν επιστρέψει πίσω στο ενυδρείο και πιθανότατα να κυνηγηθεί πολύ έντονα.
       
      Γενικές πληροφορίες: Η ομάδα των tropheus, στην οποία ανήκει το Tropheus duboisi είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ψάρια της λίμνης Τανγκανίκα. Η έντονη επιθετικότητα που εμφανίζουν καθώς και το γεγονός ότι απαιτούν πολύ καθαρό νερό δίνει την εντύπωση ότι είναι απαγορευτικά για αρχάριους. Σίγουρα δεν είναι από τα ψάρια που συγχωρούν τα λάθη αυτού που τα φιλοξενεί, αλλά αν τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες δεν είναι κάτι το ακατόρθωτο. Καθαρό νερό, μικρά και συχνά γεύματα με τροφές υψηλής ποιότητας και πολύ σταθερές συνθήκες είναι αυτά που χρειάζονται και η ανταμοιβή από την μοναδική τους συμπεριφορά είναι δεδομένη.
    • By AfricaTeam
      (Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν απο τα μέλη kokalo,Δίας)
       
      Επιστημονικό Όνομα: Tropheus Sp. "Ikola" (Boulenger, 1898)
      Κοινές Ονομασίες: Yellow banded tropheus, Tropheus yellow, Tropheus ikola kaiser
      Ελληνικό Όνομα:

      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε τελικό μέγεθος τα 13 εκατοστά, ενώ το θηλυκό τα 12 εκατοστά.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Ζει σε βραχώδης περιοχές με άμμο.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      ΡH 7,8-9
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24-27 ° C(ιδανικά 25°C)

      Λίτρα: Η αυξημένη επιθετικότητα προς τα ψάρια του είδους τους, μας υποχρεώνει να τα φιλοξενούμε σε μεγάλες ομάδες. Τα ελάχιστα λίτρα και το ελάχιστο μήκος που απαιτείται, ποικίλει μεταξύ των συγγραφέων. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings ως ελάχιστο όριο ορίζονται τα 500 λίτρα και τα 150 εκατοστά μήκος. Τονίζεται επίσης ότι κάθε αρσενικός πρέπει να έχει την δική του συστάδα από πέτρες, η οποία να απέχει από του άλλου 30 εκατοστά. Αντίθετα ο Georg Zurlo αναφέρει τα 120 εκατοστά ως μήκος εισόδου. Συνδυάζοντας την βιβλιογραφία με εμπειρικές αναφορές, μπορούμε να καταλήξουμε στα 150 εκατοστά ως ελάχιστο μήκος εισόδου για μια ομάδα των 20 ατόμων.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Τα ψάρια αυτά πρέπει να κρατούνται σε ομάδες άνω των 15 ψαριών, καθώς ζουν σε κοπάδια, αλλά αυτό τα κάνει να μετριάζουν την επιθετικότητα τους. Επιπρόσθετα, λόγω της περιοχικότητας που μπορεί να αναπτύξουν,καλό είναι να μπαίνουν όλα μαζί από την αρχή, και όχι σταδιακά. Αν πρέπει στη συνέχεια να προστεθεί κάποιο ψάρι, καλό θα ήταν να μπει σε νεαρή ηλικία, και όχι μόνο ένα , αλλά από δύο και πάνω, και για μερικές μέρες να είναι υπό παρακολούθηση.  Αν υπάρξει τσακωμός μεταξύ αρσενικών για την κυριαρχία του ενυδρείου, και υπάρξει τραυματίας ηττημένος τότε πρέπει να δράσουμε άμεσα και να τον απομακρύνουμε από το ενυδρείο.


      Διαχωρισμός φύλου: Είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε το φύλο των ψαριών αυτών. Κατά την νεαρή τους ηλικία έχουν ένα μαύρο - γκρι χρώμα με ελάχιστο κίτρινο, και κατά την ενηλικίωση τους αρχίζουν να αποκτούν μια μεγάλη και παχιά κίτρινη γραμμή στην μέση του σώματος τους.
      Διαχωρισμός μπορεί να γίνει όσον αφορά κάποια σημάδια που τείνουν να έχουν τα φύλα του είδους αυτού, όμως σίγουρη ταυτοποίηση μπορεί να γίνει από τα γεννητικά όργανα του ψαριού. Αλλά αυτή η διαδικασία θα πρέπει να γίνει από κάποιον ειδικό.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως συμβαίνει με όλες τις Αφρικάνικες κιχλίδες που ζουν στα βραχώδη τμήματα της λίμνης Τανγκανίκα, χονδρόκοκκη άμμος και πολλές πέτρες είναι αυτό που χρειάζονται. Οι πέτρες παρέχουν σπηλιές και περάσματα για να νοιώθουν τα ψάρια ασφάλεια και να  καταφεύγουν εκεί για προστασία. Άμμος και πέτρες είναι προτιμότερο να είναι ασβεστολιθικά, ώστε να επιτύχουμε πιο εύκολα τις επιθυμητές σκληρότητες του νερού. Αν θέλουμε να βάλουμε κάποιο φυτό, αυτό θα πρέπει να είναι κάποιο ανθεκτικό είδος όπως κάποιο από το είδος vallisneria.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κινείται σε όλο το μήκος του ενυδρείου και πολλές φορές θα δούμε όλη την ομάδα να κολυμπάει μαζί, επιδεικνύοντας συμπεριφορά κοπαδιού.

      Διατροφή: Πρόκειται για φυτοφάγο ψάρι όπου στην φύση τρέφεται με άλγη που ξύνει από τις πέτρες. Στο ενυδρείο μας πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα τις τροφές που θα του παρέχουμε, καθώς τροφές με υψηλά ποσοστά ζωικής πρωτεΐνης θα οδηγήσουν στο bloat και σχεδόν σίγουρα στον θάνατο. Καλό θα ήταν την πρώτη και για δυο τρεις μέρες να αφήσουμε τα ψάρια να τραφούν αποκλειστικά από τις άλγες του ενυδρείου, ώστε να προσαρμοστούν ευκολότερα, πριν εισάγουμε στην διατροφή τους τροφές του εμπορίου. Ιδανικές θεωρούνται τροφές που είναι πλούσιες σε σπιρουλίνα, ενώ μπορεί να δεχθεί μικρά ποσοστά πρωτεΐνης μιας και στην φύση σκαλίζοντας την άλγη τρώει μαζί οστρακοειδή και διάφορους άλλους μικροοργανισμούς.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8 με 10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Με κιχλίδες που ονομάζονται gobies όπως του γένους eretmodous, Tanganicodus και spathodus είναι συμβατό όπως επίσης και με την οικογένεια των petrochromis και simochomis. Το καλύτερο πάντως είναι να το φιλοξενηθούν στο ενυδρείο μας ως μοναδικό είδος.

      Υποείδη και υβρίδια: Σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings, η ομάδα των Tropheus αποτελείται από 8 είδη: Tropheus Moorii, Tropheus Annectens, Tropheus Duboisi, Tropheus Brichardi, Tropheus sp. “black”, Tropheus sp. “red”, Tropheus sp.“Mpimbwe”, και Tropheus sp. “Ikola”. Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζουν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να
      επιλέγουμε μία από κάθε είδος. Για παράδειγμα, αν βάλουμε μια ομάδα Τ. duboisi με μια ομάδα Τ. moorii δεν θα έχουμε πρόβλημα. Αν όμως βάλουμε δύο διαφορετικές ποικιλίες από το είδος των Τ. moorii, το πιθανότερο είναι να υβριδίσουν.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη. Εφόσον το ζεύγος εκ της ομάδας ζευγαρώσει, το θηλυκό θα κρατήσει στο στόμα του (στοματοεπωάζον) τα αυγά για περίπου 25 με 30 μέρες (ανάλογα το θηλυκό), μέχρι να γίνουν γόνος  Ένα θηλυκό μπορεί να κρατήσει από 5 μέχρι 15 αυγά. Μόλις τα αυγά γίνουν ψάρια,η μητέρα θα τα ελευθερώσει, αλλά δεν θα τα αφήσει μόνα. Θα τα κρατάει και θα τα θρέφει μέχρι να μην χωράνε άλλο στο στόμα της. Τότε είναι η ώρα για την οριστική τους απελευθέρωση.

      Γενικές πληροφορίες: Η ομάδα των Τropheus στην οποία ανήκει το Tropheus sp. Ikola είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ψάρια της λίμνης Τανγκανίκα. Η έντονη
      επιθετικότητα που εμφανίζουν καθώς και το γεγονός ότι απαιτούν πολύ καθαρό νερό δίνει την εντύπωση ότι είναι απαγορευτικά για αρχάριους. Σίγουρα δεν είναι από τα ψάρια που συγχωρούν λάθη αυτού που τα φιλοξενεί, αλλά αν τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες δεν είναι κάτι το ακατόρθωτο. Καθαρό νερό, μικρά και συχνά γεύματα με τροφές υψηλής ποιότητας, και πολύ σταθερές συνθήκες, είναι αυτά που χρειάζονται, και η ανταμοιβή από την μοναδική τους συμπεριφορά είναι δεδομένη.
       

       

       

       

       

    • By AfricaTeam
      (φώτο από το διαδίκτυο)
       
      Επιστημονικό Όνομα: Paracyprichromis Nigripinis
      Κοινές Ονομασίες: Blue Neon
      Ελληνικό Όνομα: -

      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae
       
      Μέγεθος: Το είδος αυτό μπορεί να φτάσει τα 11 εκατοστά σε πλήρη ανάπτυξη. Τα θηλυκά λίγο  μικρότερα.
       
      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika.  Ζεί σε βραχώδεις περιοχές με σπηλιές, όπου ο βυθός αποτελείται από πέτρες και άμμο, σε βάθη από 10 ως 40 μέτρα.
       
      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 8 - 9,4 (Ιδανικά: 8,6)
      KH: 12 - 20 °dKH
      GH: 11 – 20 °dGH
      Θερμοκρασία: 23 - 27 °C  (Ιδανικά: 25 °C)
       
      Λίτρα: Τα ελάχιστα λίτρα που μπορεί να φιλοξενηθεί είναι τα 300 και 120 εκατοστά μήκος ενυδρείου με ελάχιστο αριθμό τα 8-10 άτομα.
      Τα ψάρια αυτά ζουν σε κοπάδια στα οποία αντιστοιχούν πολλές θηλυκές σε έναν αρσενικό.
      Μπορούν να φιλοξενηθούν και παραπάνω απο ένα αρσενικά αν τηρηθούν τα απαραίτητα λίτρα και οι συνθήκες διαβίωσης.
       
      Κοινωνική συμπεριφορά: Φιλήσυχο είδος. Καλό είναι να μην συμβιώνει με άλλα μεγαλύτερα είδη καθώς μπορεί να τεθεί θέμα επιβίωσης.
       
      Διαχωρισμός φύλου: Τα αρσενικά του είδους έχουν κόκκινο χρώμα με μπλέ οριζόντιες ρίγες  και μπλέ καταλήξεις στα πτερύγια τους, ενώ τα θηλυκά έχουν πιο μουντά χρώματα.
       
      Διακόσμηση ενυδρείου: Δεν έχει να κάνει αποκλειστικά με αυτά τα ψάρια, αλλά και απο τα ψάρια που θα τα συνδιάσουμε. Αν μπουν μόνα τους σε ένα ενυδρείο, χαμηλός φωτισμός, άμμος για υπόστρωμα και λίγες πέτρες (ψηλές κάθετες που να δημιουργούν σπηλιές) είναι αρκετές για την συμβίωση τους. Σε αντίθεση με τα Cyprichromis τους αρέσει να κολυμπάνε κοντά σε βραχώδης περιοχές και όχι σε ανοιχτά νερά, ιδιαίτερα τα θυληκά θα εκτιμήσουν μικρά περάσματα και ''κρυψώνες''.
       
      Ζώνη Κολύμβησης: Μέσες και πάνω ζώνες κολύμβησης.
       
      Διατροφή: Σαρκοφάγο είδος. Παρόλο των διατροφικών του συνηθειών, δεν μπορεί να τραφεί με άλλα ψάρια, αλλά στο φυσικό του περιβάλλον τρέφεται με ζωοπλακτόν. Το μικρό του στόμα δεν του επιτρέπει την κατάπωση μεγάλων τροφών, γι'αυτό καλό θα είναι να το ταΐζουμε μικρά σε
      μέγεθος pellets και διάφορα flakes.
       
      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 5 - 8 χρόνια.
       
      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μικρόψαρα της ίδιας λίμνης. Συνδυάζονται άψογα σε ένα κοινωνικό ενυδρείο Tanganyika. Μπορούν άνετα να συμβιώσουν με ''μικρά'' πετρόψαρα και κοχυλόψαρα (εκτός ορισμένων εξαιρέσεων).
       
      Υποείδη και υβρίδια: Υπάρχουν αλλες τρεις ποικιλίες του είδους, "Albino", "Chituta", "Kambwimba". Θα πρέπει όμωςνα κρατείται στο ίδιο ενυδρείο μόνο 1 είδος απο την οικογένεια αυτή διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος υβριδισμού.
       
      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι εύκολο να γίνει. Θα γεννήσουν πιο σπάνια σε ένα κοινωνικό ενυδρείο Tanganyika, αλλά σε ένα ενυδρείο μόνο με αυτό το είδος, οι γέννες θα γίνουν κάτι συχνό.
      Το είδος αυτό είναι στοματοεπωάζον. Το θηλυκό μπορεί να γεννήσει μέχρι και 20 αυγά τα οποία θα πάρει στο στόμα του κατά την διαδικασία της γονιμοποίησης τους. Στο διάστημα αυτό θα είναι επιφυλακτική, και δεν θα τρώει. Ο χρόνος περίπου που θα χρειαστεί για να γίνουν τα αυγά γόνος είναι περίπου 21 με 28 μέρες ανάλογα την εμπειρία του θηλυκού και την θερμοκρασία.
       
      Γενικές πληροφορίες: Mπορεί να φαίνεται ότι μοιάζουν αρκετά με τα "ξεδέρφια" τους τα Cyprichromis, αλλά στην ουσία το μόνο που έχουν κοινό είναι οι διατροφικές τους συνήθειες. Τους αρέσει να κολυμπάνε κοντά σε βραχώδης περιοχές και όχι σε ανοιχτά νερά. Διεκδικούν βράχους με σπηλιές και όχι απλά περιοχές στη στήλη του νερού. Επίσης τα αυγά στα Paracyprichromis γονιμοποιούνται έξω από το στόμα του θηλυκού, ενώ στα μεγαλύτερα "ξαδέρφια" τους μέσα. Παρ΄όλα αυτά το συγκεκριμένο "τελετουργικό", λαμβάνει χώρα στα ανοιχτά νερά και για τα 2 είδη.
    • By AfricaTeam
      Επιστημονικό Όνομα: Copadichromis borleyi (Kadango)
      Κοινές Ονομασίες: Red Fin
      Ελληνικό Όνομα: -
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Οικογένεια: Copadichromis
      Μέγεθος: Τα αρσενικά του είδους μπορούν να αγγίξουν τα 20cm μαζί με την ουρά, ενώ τα θηλυκά τα 13-16cm.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Malawi. Ζει σε βραχώδεις περιοχές και σχετικά ανοιχτά νερά της λίμνης.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7.8-8,8 (Ιδανικά: 8.2)
      KH: 14-20°dKH
      GH: 10-18°dGH (Ιδανικά: 16°dGH)
      Θερμοκρασία: 24-27 °C (Ιδανικά: 25 °C)

      Λίτρα: Μπορούν να ζήσουν σε χαρέμι 1 αρσενικό με 3 ως 6 θηλυκά και τα ελάχιστα λίτρα είναι τα 450 για ένα χαρέμι και ελάχιστο μήκος τα 150 cm.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Από τα ποιο ειρηνικά ψάρια της λίμνης, δεν δημιουργεί προβλήματα σε άλλα ψάρια, δεν είναι εδαφικά κυριαρχικό παρά μόνο την περίοδο του ζευγαρώματος και δεν του αρέσει να συγκατοικεί με τα mbuna.

      Διαχωρισμός φύλου: Τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά του είδους αυτού παρουσιάζουν τον ίδιο χρωματισμό, κατά την νεαρή ηλικία (μαύρο ασημί με κόκκινα ή πορτοκαλί πτερύγια). Κατά την ενηλικίωση το αρσενικό αποκτά μπλε χρωματισμό στο κεφάλι και κόκκινο έντονο ή κίτρινο στο σώμα. Επίσης, τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα από τα θηλυκά. Ασφαλής διαχωρισμός του φύλλου γίνεται μόνο μετά την ενηλικίωση .

      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να φιλοξενήσει αυτό το είδος, θα πρέπει να φτιάξει το ενυδρείο του με πολύ άμμο και πέτρες οι οποίες θα σχηματίζουν φωλιές και περάσματα.  Η άμμος θα ήταν προτιμότερο να είναι ασβεστολιθική για το λόγο ότι ζουν σε σκληρό νερό. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι ένα ψάρι με μεγάλη κινητικότητα και πρέπει να του εξασφαλίσουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χώρο κολύμβησης.

      Ζώνη Κολύμβησης: Σε όλα τα στρώματα του ενυδρείου

      Διατροφή: Είναι σαρκοφάγο. Στη φύση τρέφεται κυρίως με ζωοπλαγκτόν και με μικρά καρκινοειδή. Στο ενυδρείο θα τραφεί με όλες τις τροφές του εμπορίου πρωτεΐνης, σε πέλετς. Επίσης, μπορεί κάποιος να τα ταΐσει και χειροποίητες τροφές που έχουν βάση τη γαρίδα. Πολύ προσοχή πρέπει να δοθεί στην αποφυγή της ασθένειας Malawi bloat. Τα συγκεκριμένα ψάρια είναι πολύ επιρρεπή, και πρέπει να τους εξασφαλίζουμε πολύ καλή ποιότητα τροφής. Επιβάλλεται κατά περιόδους να ταΐζουμε με σπιρουλίνα, και με κάποιες άλλες φυτικές τροφές καθώς να τους παρέχουμε και βιταμίνες.
       
      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Από 7 έως 10 χρόνια υπό καλές συνθήκες
       
      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μπορεί να συστεγαστεί σε ενυδρείο με κάποιες μεγάλες κίλχίδες Haps όπως το Blue dolphin και οι aulonacara , αλλά όχι με μεγαλύτερα και κυρίως όχι με θηρευτές που τα αρσενικά τους έχουν παρόμοια χρώματα γιατί είναι πολύ πιθανόν να του επιτεθούν (Venustus – Livingsronii) και ενδεχομένως να το σκοτώσουν.
       
      Υπό είδη και υβρίδια: υπό είδη είναι τα Kadango τα Liuli και τέλος τα Sambia Reef με τις διαφορές να εμφανίζονται μόνο στον χρωματισμό των αρσενικών.
       
      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Δεν είναι δύσκολο να ζευγαρώσει σε κατάσταση αιχμαλωσίας εφόσον τηρηθούν τα απαραίτητα λίτρα, τα απαραίτητα άτομα, και ο κατάλληλος διάκοσμος. Χρειάζεται επίπεδες μεγάλες πέτρες όπου και γίνετε το ζευγάρωμα.
      Είναι στοματό-επωάζον ψάρι. Το θηλυκό θα πάρει τα αυγά στο στόμα του αφού το αρσενικό τα γονιμοποιήσει. Ο χρόνος που θα χρειαστεί περίπου για να γίνουν τα αυγά γόνος είναι περίπου 32 μέρες ανάλογα την εμπειρία του θηλυκού αλλά και την θερμοκρασία. Μόλις το θηλυκό απελευθερώσει τα μικρά, τότε αυτά θα τρέξουν να κρυφτούν σε μικρά ανοίγματα. Έπειτα θα αρχίσουν να αναζητούν την τροφή τους, γιαυτό θα είναι καλό να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τραφούν.

      Γενικές πληροφορίες:  Ένα φιλήσυχο ψάρι ιδανικό για κοινωνικά ενυδρεία της λίμνης Malawi που λόγο χαρακτήρα θα μας προσφέρει ιδιαίτερη κίνηση στο ενυδρείο. Είναι ψάρια που τα ερωτεύεσαι με την πρώτη ματιά.
       

       

       

       

       
       
      Οι φωτογραφίες είναι από τα ενυδρεία των μελών μας tkalamat και johnbaggios.
       
    • By Nikoleta Keχ
      Καλησπέρα σας..μετα απο αρκετα χρόνια αποφάσισα να ξεκινήσω ξανα το χομπι οοχι με ενα αλλα με 2 οπως λεει και ο τιτλος ενυδρεια και επειδη τοτε τα μετρουσαμε διαφορετικα για θεμα φωτισμου κτλ θα ήθελα την βοήθεια σας ωστε να επιλεξω τις κατάλληλες λαμπες.τα ενυδρεια και οι απαιτήσεις τους ειναι η εξης:
      Ενυδρειο #1: είναι το Rio 180  της juwel παιρνει λαμπες θα ειναι με κιχλιδες οποτε θα υπαρχουν μεσα πέτρες και ΙΣΩΣ καποια moss αν και εφόσον την αφησουν δεν με απασχολεί και τοσο. Εδω τι λαμπες και ποιες να προμηθευτώ; εχει 2 θέσεις για λαμπες 
      Ενυδρείο #2: ειναι καποιο που δεν θυμαμαι μαρκα αυτη τη στιγμη και ειναι ΧΩΡΊΣ  καπακι και αυτο θα εκμεταλλευτώ εγω και θα γινει το  φυτεμένο μου με κοπαδοψαρα μετρια φυτα και ισως καποια απαιτητικα με ΓΡΑΣΙΔΙ και κανονικα με το co2 του..εδω σκέφτομαι αφου δεν εχει καπακι να βαλω καποιο δυνατό φως με φως που θα στηριζεται στο ενυδρείο..
      Καμια πρόταση? Κατα προτιμηση οικονομική μιας και θα στησω και τα 2 ενυδρεια απο την αρχη.
×
×
  • Create New...