Jump to content

Recommended Posts

Τα μικρά ενυδρεία τις λίμνης Malawi.

 

Στην λίμνη αυτή δυστυχώς το ελάχιστο σε μήκος ενυδρείο είναι τα 100 cm .

Ένα ενυδρείο των διαστάσεων 100*35*45cm δηλαδή 150 λίτρα είναι το ελάχιστο ζητούμενο

Ενδεικτικά η φωτογραφία παρακάτω δείχνει το διάκοσμο που πρέπει να έχει ένα τέτοιο ενυδρείο μιας και έχουμε να φιλοξενήσουμε μόνο πετρόψαρα (τα λεγόμενα mbuna).


  mbuna

 

Τα παρακάτω είδη ψαριών προτείνεται  να φιλοξενηθούν με την μορφή του χαρεμιού

1 αρσενικό + 3 θηλυκά

 

Chindongo Demasoni (πρώην Pseudotropheus Demasoni)

 

Chindongo Demasoni

 

 

Labidochromis caeruleus
 

Labidochromis caeruleus

 

 

Pseudotropheus Cyaneorhabdos (πρωην melanochromis maingano)


Pseudotropheus Cyaneorhabdos

 

 

Iodotropheus Sprengerae

 

Iodotropheus Sprengerae

 

 

Pseudotropheus Daktari

 

Pseudotropheus Daktari

 

 

Labidochromis sp. Hongi

 

Labidochromis red hongi

 

 

Pseudotropheus Flavus

 

Pseudotropheus Flavus

 

 

Otopharynx Lithobates

 

Otopharynx Lithobates

 

 

Πηγές:

aquazone profiles

https://nippyfish.net/wp-content/

 

Edited by corto maltese
  • Like 4
Link to post
Share on other sites
Guest
This topic is now closed to further replies.
  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Similar Content

    • By AfricaTeam
      Τα μικρά ενυδρεία της λίμνης Tanganyika.
       

       
      Έχουμε δει μια γενική περιγραφή από τις Κιχλίδες της Λίμνης Tanganyika. Tο πλεονέκτημα που μας προσφέρει η λίμνη αυτή είναι ότι μπορούμε να διατηρούμε κάποιες από τις πανέμορφες και με ιδιαίτερο χαρακτήρα κιχλίδες της, σε μικρά ενυδρεία με μήκος από 60 εκατοστά μήκος έως 1 μέτρο (60 - 120λ)
      Σε ενυδρεία μπορούμε να φιλοξενήσουμε αρκετά είδη κιχλίδων και σε κάποιες περιπτώσεις δύο είδη, ανάλογα πάντα από το χαρακτήρα των ψαριών.
      Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως κάποια είδη της Λίμνης Tanganyika αν και μικρόσωμα, είναι πολύ διεκδικητικά με το χώρο τους.
       
       
      Για spieces ενυδρεία με ελάχιστο μήκος  60 εκατοστά και τα  60 λίτρα:
       
      1. Χαρέμι με N. Multifasciatus
       

       
       
      2. Χαρέμι με Lamprologus brevis
       

       
       
      3. Χαρέμι με Lamprologus similis
       

       
       
      4. Ζευγάρι N. signatus
       

       
       
      Για spieces ενυδρεια με ελαχιστο μήκος ενυδρείου 80 εκατοστά και τα  80 λίτρα:
       
      1. Χαρέμι Lamprologus Ocellatus
       

       
      2. Χαρέμι Lamprologus stappersi (melagris)
       

       
       
      3. Ζευγάρι Altolamprologus sp. ''Sumbu shell"
       

       
       
      4. Ζευγάρι Julidochromis Transcriptus
       

       
       
      5.Ζευγάρι Lamprologus Boulengeri
       

       
       
      6. Zευγάρι Eretmodus Cyanostictus
       

       
       
      Για spieces ενυδρεία με ελάχιστο μήκος 1  μέτρο και τα  120 λίτρα:
       
      1. Ζευγάρι Altolamprologus Calvus
       

       
       
      2. Ζευγάρι από οποιοδήποτε είδος Julidochromis
       

       
       
      3. Ζευγάρι Neolamprologus Brichardi ''Princess of Burundi''
       

       
       
      4. Ζευγάρι N.pulcher
       

       
       
      5. Χαρέμι Altolamprologus sp. ''Sumbu shell"
       

       
       
      6. Ζευγάρι N. Buescheri
       

       
       
       7. Ζευγάρι Altolamprologus sp. Compressiceps ''gold head''
       

       
       
      8. Zευγάρι Lamprologus.Caudopunctatus
       

       
       
      Για ενυδρεία με δυο είδη και με ελάχιστο μήκος 1  μέτρο και τα  120 λίτρα μια εκ των παρακάτω επιλόγων μπορεί να επιτευχθεί με το κατάλληλα μελετημένο στήσιμο του scape και φυσικά ο ''χαρακτήρας'' των ψαριών να επιτρέψει την ομαλή συμβίωση.
       
      1. Ζευγάρι Julidochromis transcriptus & χαρέμι Lamprologus stappersi (melagris)
      2. Ζευγάρι Altolamprologus Calvus/Compressiceps & χαρέμι Neolamprologus multifaciatus
      3. Ζευγάρι Altolamprologus Calvus/Compressiceps & Ζευγάρι Lamprologus occelatus ή χαρέμι 1:2
       

       
       
      Πηγές
      aquazone profiles
      https://www.jordanella.eu/
      https://wikimedia.org/
      https://www.apistogramma.com/
      https://riverpark.biz/
      https://azure.co.uk/
      https://www.tropical-fish-keeping.com/
       
    • By AfricaTeam
      Λίμνη Μαλάουι
       
      Mbuna
       
      Labidochromis caeruleus
       
      Labidochromis sp. Hongi
       
      Chindongo Demasoni (ex. Pseudotropheus )
       
       Pseudotropheus Cyaneorhabdos (melanochromis maingano)
       
      Pseudotropheus Acei "Msuli"
       
      Metriaclima estherae
       
       
       
      Haplochromis (Haps, Aulonacara)
       
      Nimbochromis venustus
       
       Cyrtocara moorii
       
      Sciaenochromis Fryeri
       
      Otopharynx lithobates
       
      Copadichromis Βorleyi
       
      Aulonacara stuartgranti
    • By AfricaTeam
      (φώτο από το διαδίκτυο)
       
       
      Επιστημονικό Όνομα: Metriaclima estherae  (πρώην Pseudotropheus estherae )
      Κοινές Ονομασίες:  Red Zebra -  Malawi Zebra Cichlid
      Ελληνικό Όνομα: -
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae
       
      Μέγεθος: Το ψάρι αυτό φτάνει το αρσενικό τα 13 εκατοστά μήκος και το θηλυκό τα 10 εκατοστά .
       
      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Malawi. Ζει κυρίως σε πετρώδης περιοχές του βυθού σε βάθος περίπου των 10 μέτρων, και σπανίως περιφέρεται σε ανοιχτό χώρο.
      Το φυσικό του περιβάλλον αποτελείται από πετρώδης περιοχές και άμμο.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,5 – 8,6 ( Ιδανικά: 8 )
      KH:10 - 25 °dKH
      GH: 6-10.°dGH
      Θερμοκρασία: 25 - 28 °C ( Ιδανικά: 26 °C )
       
      Λίτρα: Τα ελάχιστα λίτρα ενυδρείου που μπορεί να φιλοξενηθεί ένα χαρέμι από το είδος αυτό (1 αρσενικό + 6 θηλυκά) είναι τα 250 λίτρα και ελάχιστο μήκος ενυδρείου τα 120 cm.
       
      Κοινωνική συμπεριφορά: Το ψάρι αυτό ζει σε μεγάλα χαρέμια (1 αρσενικό με 6+ θηλυκά) διότι με αυτό τον τρόπο μοιράζεται η επιθετικότητα των ψαριών, αλλά παρατηρούνται και καλύτερα οι συμπεριφορές. τους. Είναι χωροκτητικά ψάρια, για αυτό θα πρέπει ο διάκοσμος να αποτελείται από πολλές πέτρες που να σχηματίζουν κρυψώνες και σπηλιές. Σε πολύ μεγαλύτερα ενυδρεία είναι δυνατόν να φιλοξενήσουμε και παραπάνω από 1 αρσενικό.
       
      Διαχωρισμός φύλου: Τα θηλυκά του είδους έχουν πορτοκάλι /κόκκινο χρώμα . Στα αρσενικά συναντάμε και αυτά που έχουν το ίδιο χρώμα με τα θηλυκά άπλα λίγο πιο έντονα άλλα υπάρχουν αρσενικά με χρώμα μπλε.
       
      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να το διατηρήσει στο ενυδρείο του, θα πρέπει να φτιάξει το περιβάλλον τους με πάρα πολλές ασβεστολιθικές πέτρες που θα σχηματίζουν σπηλιές και περάσματα και ο βυθός να είναι από λεπτόκοκκη άμμο.
       
      Ζώνη Κολύμβησης: Κυρίως στον βυθό, αλλά και στα μεσαία στρώματα κολύμβησης.
       
      Διατροφή: Τα ψάρια αυτά είναι κυρίως φυτοφάγα και θα ευχαριστηθούν τροφές που περιέχουν σπιρουλίνα. Δεν θα αρνηθεί όμως να τραφεί και με διάφορα flakes που κυκλοφορούν στο εμπόριο .
       
      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Συνήθως 5 με 8 χρόνια.
       
      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Είναι συμβατά με κάποια άλλα mbuna εκτός από τα Maylandia callainos, Pseudotropheus Saulosi και τα Labidochromis Caeruleus καθώς μπορεί να υπάρξει υβριδισμός.
       
      Υποείδη και υβρίδια: Σχετικά εύκολο να υβριδίσει με τα Maylandia callainos, Pseudotropheus Saulosi και τα Labidochromis Caeruleus, για αυτό πρέπει να τηρήσουμε κάποια βασικά κριτήρια διαβίωσης.
       
      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη. Εφόσον το ζευγάρι εκ του χαρεμιού ζευγαρώσει, το θηλυκό θα κρατήσει τα αυγά στο στόμα του (στοματοεπωάζον) για περίπου 20 με 25 μέρες (ανάλογα το θηλυκό) μέχρι αυτά να αναπτυχθούν και να γίνουν γόνος. Μόλις γίνουν γόνος τότε τα αφήνει "φτύνει" ελεύθερα. Τα μικρά τις πρώτες 2-3 μέρες δεν θα τρέφονται κανονικά, αλλά θα τρώνε από τον λεκιθικό τους σάκο, και έπειτα θα αναζητήσουν τροφή. Αργότερα ιδανική τροφή είναι η αρτέμια ή και τροφές σε μορφή πούδρας .
       
      Γενικές πληροφορίες: Είναι από τα ψάρια που είναι εύκολο να διατηρήσουν οι αρχάριοι χομπίστες ειδικά αν είναι το μοναδικό είδος μέσα στο ενυδρείο. Πρέπει να προσέξουμε πολύ να μην τα συντηρούμε στο ίδιο ενυδρείο με Labidochromis Caeruleus γιατί θα υβριδίσουν και ήδη στο εμπόριο κυκλοφορούν πάρα πολλά υβρίδια .
       

       

       
      Πηγές 
      cichlid-forum.com
      seriouslyfish.com
      www.fishlore.com
    • By AfricaTeam
      Επιστημονικό Όνομα: Cyphotilapia Gibberosa (Kapampa) (Takahashi and Nakaya, 2003)
      Κοινές Ονομασίες: Cyphotilapia Frontosa Zaire Blue, Frontosa zaire Moba
      Ελληνικό Όνομα: -

      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae
       
      Μέγεθος: Τα αρσενικά του είδους μπορούν να φτάσουν τα 40-45 εκατοστά μαζί με την ουρά. Τα θηλυκά γίνονται  λίγο μικρότερα.
       
      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Ζει σε αμμώδη, βραχώδη και βαθιά νερά. Συναντάται σε κοπάδια.
       
      Συντήρηση στο ενυδρείο
      ΡH: 8,2– 9,1(Ιδανικά: 8,6)
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24-27 ° C(Ιδανικά: 25°C)
       
      Λίτρα: Μπορούν να ζήσουν σε χαρέμια 1 αρσενικό με 3 ή 4 θηλυκά, με ελάχιστα τα 500 λίτρα και μήκος ενυδρείου 1.50μ. Προτιμότερο βέβαια είναι να μπουν στο ενυδρείο σαν κοπάδι, όμως αυτό προϋποθέτει τα ανάλογα λίτρα και μήκος που θα πρέπει να έχει το ενυδρείο.
       
      Κοινωνική συμπεριφορά: Σχετικά φιλήσυχο ψάρι σε κατάλληλα λίτρα, αλλά μπορεί κάλλιστα να επιτεθεί θανάσιμα όταν τεθεί θέμα κυριαρχίας.
       
      Διαχωρισμός φύλου: Τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά του είδους αυτού παρουσιάζουν το ίδιο χρώμα, αλλά και την χαρακτηριστική καμπούρα πάνω στο κεφάλι τους. Στα αρσενικά όμως είναι πιο μεγάλη και έντονη. Επίσης, τα αρσενικά είναι λίγο μεγαλύτερα απ' ότι τα θηλυκά, αλλά και το κυρίαρχο αρσενικό παρουσιάζει εντονότερα χρώματα.
      Όταν είναι μικρά έχουν κυρίως μαύρο χρώμα, με άσπρες ρίγες και μπλε έντονα πτερύγια και κεφάλι, που όταν μεγαλώνουν γίνονται εντονότερα αποκτώντας και την καμπούρα.
       
      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να φιλοξενήσει αυτό το είδος, θα πρέπει να φτιάξει το ενυδρείο του με πέτρες οι οποίες θα σχηματίζουν φωλιές και περάσματα, αλλά και η άμμος καλό θα είναι να είναι ασβεστολιθική για το λόγο ότι ζουν σε σκληρό νερό. Όταν μεγαλώσουν αρκετά και σταθεροποιηθεί η ομάδα  σε αριθμό και αναλογία, καλό είναι να δώσουμε ''χώρο' στα ψάρια μας, μικραίνοντας σε ύψος ή όγκο  το ''νταμάρι'' μας αφαιρώντας  κάποιες πέτρες.
       
      Ζώνη Κολύμβησης: Κυρίως στον βυθό όταν είναι μικρά. Αλλά  μεγαλώνοντας κινούνται και στα μεσαία στρώματα
                     
      Διατροφή: Είναι κυρίως σαρκοφάγο. Από τις τροφές του εμπορίου μπορούμε να δίνουμε  πέλλετς, αλλά και κατεψυγμένες τροφές όπως αρτέμια, cyclops και mysis. Επίσης, μπορεί κάποιος να τα ταΐσει και χειροποίητες τροφές π.χ να  κρεμάσει σε πετονιά μια καθαρισμένη γαρίδα ή ένα κομμάτι ψάρι και αυτό φυσικά αφού μεγαλώσουν οι φροντoζες γύρω στους 5-6 μήνες.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 25 χρόνια υπό καλές συνθήκες.
       
      Ιδανικοί συγκάτοικοι: Παρόλο που στην βιβλιογραφία  οι απόψεις διίστανται για το αν βάζουμε  συγκάτοικους και αν ναι, ποιους, η εμπειρία  από χομπίστες έχει δείξει ότι μπορεί  να συστεγαστεί σε ενυδρείο με κάποια είδη νανοκιχλίδες (Τanganyika Rock-Dweller), αλλά και με τις απαραίτητες προϋποθέσεις  (λίτρα, διατροφικές συνήθειες, χαρακτήρας κλπ) .
      Επίσης, σε ένα τέτοιο ενυδρείο μπορεί να μπει και το γατόψαρο synodontis, όμως η επιβίωση του γόνου είναι αμφίβολη.
       
      Υποείδη και υβρίδια: Η ομάδα των Cyphotilapia αποτελείται από 3 είδη: "Cyphotilapia Frontosa", "Cyphotilapia Gibberosa", "Cyphotilapia Sp. North". Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζουν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος.
       
      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Δεν είναι δύσκολο να ζευγαρώσει σε κατάσταση αιχμαλωσίας εφόσον τηρηθούν τα απαραίτητα λίτρα, τα απαραίτητα άτομα και ο κατάλληλος διάκοσμος.
      Είναι στοματοεπωάζον ψάρι. Το θηλυκό θα πάρει τα αυγά στο στόμα του και ο αρσενικός θα τα γονιμοποιήσει. Ο χρόνος που θα χρειαστεί περίπου για να γίνουν τα αυγά, γόνος είναι περίπου 35 με 40 μέρες ανάλογα με την εμπειρία του θηλυκού αλλά και την θερμοκρασία. Μόλις το θηλυκό απελευθερώσει τα μικρά, τότε αυτά θα τρέξουν να κρυφτούν σε μικρά ανοίγματα. Έπειτα θα αρχίσουν να αναζητούν την τροφή τους, γι' αυτό θα είναι καλό να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τραφούν.
      Είναι από τα ψάρια που αργούν να οριμάσουν για να φτάσουν σε αναπαραγωγική ηλικία, μιας και έχουν πολύ αργή ανάπτυξη.  Τον πρώτο χρόνο θα φτάσουν γρήγορα τα 15-20 εκατοστά, αλλά φτάνουν στην ενηλικίωση  και έτοιμα για αναπαραγωγή γύρω στα 3 χρόνια και το τελικό τους μέγεθος αρκετά αργότερα.
       
      Γενικές πληροφορίες: Το συγκεκριμένο είδος είναι από τα ομορφότερα αλλά και πιο δυσεύρετα. Ο λόγος είναι ότι ζει σε μεγαλύτερα βάθη από τα υπόλοιπα του είδους, ξεπερνώντας τα 40 μέτρα. Αυτό κάνει τον εντοπισμό αλλά και την συλλογή του ακόμα δυσκολότερη. Ο μέσος χρόνος που χρειάζεται μια "blue zair" για να φτάσει στην επιφάνεια χωρίς συνέπειες είναι 4 μέρες.
       

       
       
      Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από το μέλος @thanasis1976
    • By Aquazone Project Team
      Επιστημονικό Όνομα: Labidochromis caeruleus (G.Fryer, 1956)
      Κοινές Ονομασίες: Labidochromis Tanganicae, Labidochromis Yellow, Labidochromis White, Electric Yellow
      Ελληνικό Όνομα: -
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Τάξη: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε μέγεθος τα 10 εκατοστά, ενώ το θηλυκό τα 9 εκατοστά.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Μαλάουι. Το συναντάμε στην δυτική όχθη της λίμνης ανάμεσα στις περιοχές Charo και Chizi Point και στην ανατολική πλευρά ανάμεσα στις περιοχές Cape Kaiser και Lumbaulo. Ζει στα βαθύτερα και πετρώδη σημεία της λίμνης, σε βάθος περίπου 25 μέτρων ενώ πολύ σπάνια θα το συναντήσουμε σε βάθος μικρότερο από τα 10 μέτρα.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,6-8,6
      KH: 10-12°dKH
      GH: 7+ °dGH
      Θερμοκρασία: 24-27°C
      Λίτρα: Το ελάχιστο που απαιτείται για ένα χαρέμι του ενός αρσενικού και τριών θηλυκών είναι ένα ενυδρείο με ελάχιστο μήκος το ένα μέτρο. Η εμπειρία έχει δείξει ότι για να φιλοξενηθεί σωστά ένα χαρέμι απαιτούνται 180-200 λίτρα, παρότι κάποιοι ερευνητές θέτουν τα ελάχιστα λίτρα αρκετά χαμηλότερα.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Το Labidochromis Caeruleus είναι ίσως το πιο δημοφιλές είδος μεταξύ των Κιχλίδων της λίμνης Malawi. Το έντονο κίτρινο χρώμα και ο ήσυχος χαρακτήρας είναι ίσως τα δύο χαρακτηριστικά που εξηγούν το γιατί. Με την σωστή αναλογία του ενός αρσενικού με τρία θηλυκά η επιθετικότητα που θα εκδηλωθεί θα είναι σε βαθμό που δεν θα μας ανησυχήσει. Ίσως λίγο περισσότερο κατά την διαδικασία της αναπαραγωγής, αλλά και πάλι τίποτα το σημαντικό.

      Διαχωρισμός φύλου: Το αρσενικό όταν είναι ενήλικο είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από το θηλυκό σε αντίστοιχη ηλικία. Ακόμα, το αρσενικό έχει πιο έντονες μαύρες γραμμές στο πυελικό, εδρικό και ραχιαίο πτερύγιο.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως συμβαίνει με όλες τις Αφρικάνικες Κιχλίδες που ανήκουν στην κατηγορία των mbuna, λεπτόκοκκη άμμος και πολλές πέτρες είναι αυτό που χρειάζονται. Το σκάψιμο στην άμμο αποτελεί αγαπημένη συνήθεια του είδους την οποία τα ψάρια χρησιμοποιούν και για να καθαρίζουν τα βράγχια τους. Οι πέτρες παρέχουν σπηλιές και περάσματα για να νοιώθουν τα ψάρια ασφάλεια και να υποχωρούν εκεί για προστασία. Άμμος και πέτρες είναι προτιμότερο να είναι ασβεστολιθικά για να μας βοηθήσουν να επιτύχουμε τις επιθυμητές σκληρότητες του νερού. Αν θέλουμε να βάλουμε κάποιο φυτό, αυτό θα πρέπει να είναι κάποιο ανθεκτικό είδος όπως anubia, vallisneria κλπ.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κινείται κυρίως στα χαμηλότερα επίπεδα, κοντά στις πέτρες και στον βυθό.

      Διατροφή: Παμφάγο ψάρι, το οποίο στο φυσικό του περιβάλλον τρέφεται με ασπόνδυλα και οστρακοειδή, ενώ στο ενυδρείο μας θα δεχθεί και τροφή χαμηλότερης περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη, καθώς και φυτικές τροφές και σπιρουλίνα. Οι διατροφικές του συνήθειες το καθιστούν εξαίρεση στην φυτοφάγα ομάδα των mbuna Κιχλίδων της λίμνης Μαλάουι.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8-10 χρόνια

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Εξαιτίας του ήπιου χαρακτήρα του μπορεί με τα περισσότερα είδη των mbuna να συνθέσει έναν συνδυασμό που θα λειτουργήσει καλά, ενώ η ιδιαιτερότητα που έχει στην διατροφή του το κάνει ικανό να συνυπάρξει με κάποια από τα μικρότερα είδη των Haplochromines (haps).

      Υποείδη και υβρίδια: Θα πρέπει να αποφύγουμε την συνύπαρξη με άλλα είδη του γένους των Labidochromis καθώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα υβριδισμού. Επίσης, θα ήταν καλύτερο να μην τα φιλοξενήσουμε με άλλα είδη που έχουν παρόμοια χρωματικά χαρακτηριστικά.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Τα Labidochromis caeruleus είναι στοματοεπωάζοντα , πράγμα που σημαίνει ότι το θηλυκό κρατάει στο στόμα του τα γονιμοποιημένα αυγά μέχρι να εκκολαφθούν. Η αναπαραγωγή του είδους θεωρείται εύκολη αρκεί να τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες. Η λίμνη Μαλάουι είναι από τις πιο καθαρές λίμνες, έτσι η καλή ποιότητα του νερού με σωστές εβδομαδιαίες αλλαγές είναι σημαντική παράμετρος. Η αναλογία ενός αρσενικού με τρεις θηλυκές, οι κρυψώνες, καθώς και η ισορροπημένη διατροφή είναι παράγοντες που θα μας βοηθήσουν να την επιτύχουμε. Κατά την αναπαραγωγή το θηλυκό εναποθέτει γύρω στα 20 αυγά τα οποία θα τα γονιμοποιήσει ο αρσενικός. Μετά το θηλυκό θα πάρει τα γονιμοποιημένα αυγά στο στόμα της και θα τα επωάσει για περίπου 28 μέρες μέχρι να εκκολαφθούν.

      Γενικές πληροφορίες: Ανακαλύφθηκε το 1956 από τον G. Fryer ο οποίος όμως περιέγραψε ένα ψάρι λευκού χρώματος με μια μαύρη γραμμή στο ραχιαίο πτερύγιο, η οποία γινόταν μπλε στα αρσενικά κατά την περίοδο της αναπαραγωγής. Το όνομα Caeruleus δόθηκε στο συγκεκριμένο είδος γι’αυτόν ακριβώς τον λόγο, καθώς Caeruleus στα λατινικά σημαίνει μπλε. Το Labidochromis Caeruleus στην μορφή που το ξέρουμε σήμερα με το κίτρινο χρώμα, περιγράφηκε επιστημονικά από τον Stuart Grant το 1980. Πρόκειται ίσως για την πιο δημοφιλή κιχλίδα της λίμνης Μαλάουι και αυτό οφείλεται κυρίως στον ήπιο και άκρως ενδιαφέρον χαρακτήρα που παρουσιάζει καθώς επίσης και στο εντυπωσιακό κίτρινο χρώμα του.
       
       
       

       



      Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από τον χρήστη DIMITRIOS
    • By Aquazone Project Team
      Επιστημονικό Όνομα: Tropheus duboisi (Marlier 1959)
      Κοινές Ονομασίες: -
      Ελληνικό Όνομα: -
      Τάξη: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε τελικό μέγεθος τα 13 εκατοστά, ενώ το θηλυκό τα 12 εκατοστά.

      Βιότοπος: Ενδημικό της λίμνης Τανγκανίκα και πιο συγκεκριμένα θα το βρούμε στο βόρειο τμήμα της λίμνης κοντά στο Uvira του Κονγκό και κοντά στις περιοχές Kigoma , Cape Kabogo και Karilani στην Τανζανία. Ζει σε βραχώδη τμήματα της λίμνης και σε βάθος μεταξύ 5 και 15 μέτρων.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 8-9.2
      KH: 12-20°dkh
      GH: 14-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24°C-27°C
      Λίτρα: Η αυξημένη επιθετικότητα προς τα ψάρια του είδους τους, μας υποχρεώνει να τα φιλοξενούμε σε μεγάλες ομάδες. Τα ελάχιστα λίτρα και το ελάχιστο μήκος που απαιτείται, ποικίλει μεταξύ των συγγραφέων. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings ως ελάχιστο όριο ορίζονται τα 500 λίτρα και τα 150 εκατοστά μήκος. Τονίζεται επίσης ότι κάθε αρσενικός πρέπει να έχει την δική του συστάδα από πέτρες, η οποία να απέχει από του άλλου 30 εκατοστά. Αντίθετα ο Georg Zurlo αναφέρει τα 120 εκατοστά ως μήκος εισόδου. Συνδυάζοντας την βιβλιογραφία με εμπειρικές αναφορές, μπορούμε να καταλήξουμε στα 150 εκατοστά ως ελάχιστο μήκος εισόδου για μια ομάδα των 20 ατόμων.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Το Tropheus duboisi θεωρείται το λιγότερο επιθετικό είδος σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδα των tropheus. Μεγάλη σημασία έχει να φιλοξενηθεί σε μεγάλη ομάδα άνω των 15 ατόμων για να μετριαστεί αυτή η επιθετικότητα και τα ψάρια να μπουν στο ενυδρείο κατά προτίμηση όλα μαζί. Τα ισχυρότερα αρσενικά θα κυριαρχήσουν και θα οδηγήσουν τα πιο αδύναμα στον θάνατο εάν δεν παρέμβουμε απομακρύνοντας τα. H προσθήκη ενός νέου ατόμου, αφού έχει σχηματιστεί η ομάδα, είναι άκρως επισφαλής για τη σωματική ακεραιότητα του νέου ατόμου. Υπάρχουν αναφορές ότι η πιθανότητα επιβίωσης ενός νέου ατόμου αυξάνεται εφόσον γίνει πλήρης ανακατανομή του διακόσμου, κάτι που προκαλεί τριγμούς στην υπάρχουσα ιεραρχία. Παρ' όλα αυτά, καλό είναι να αποφεύγεται μιας και ούτε η παραπάνω προσέγγιση διασφαλίζει την επιβίωση του νέου ατόμου.

      Διαχωρισμός φύλου: Ο διαχωρισμός είναι αδύνατος όταν τα ψάρια είναι μικρά. Εισάγουμε στο ενυδρείο μεγάλο αριθμό μικρών και παρατηρώντας την συμπεριφορά τους αφαιρούμε τα επιπλέον αρσενικά. Αυτά είναι συνήθως εκείνα που καταλήγουν στις άνω γωνίες του ενυδρείου, οδηγούμενα από την επιθετικότητα των υπολοίπων.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως συμβαίνει με όλες τις Αφρικάνικες κιχλίδες που ζουν στα βραχώδη τμήματα της λίμνης Τανγκανίκα, χονδρόκοκκη άμμος και πολλές πέτρες είναι αυτό που χρειάζονται. Οι πέτρες παρέχουν σπηλιές και περάσματα για να νοιώθουν τα ψάρια ασφάλεια και να υποχωρούν εκεί για προστασία. Άμμος και πέτρες είναι προτιμότερο να είναι ασβεστολιθικά, ώστε να επιτύχουμε πιο εύκολα τις επιθυμητές σκληρότητες του νερού. Αν θέλουμε να βάλουμε κάποιο φυτό, αυτό θα πρέπει να είναι κάποιο ανθεκτικό είδος όπως κάποιο από το είδος vallisneria.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κινείται σε όλο το μήκος του ενυδρείου και πολλές φορές θα δούμε όλη την ομάδα να κολυμπάει μαζί, επιδεικνύοντας συμπεριφορά κοπαδιού.

      Διατροφή: Πρόκειται για φυτοφάγο ψάρι όπου στην φύση τρέφεται με άλγη που ξύνει από τις πέτρες. Στο ενυδρείο μας πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα τις τροφές που θα του παρέχουμε, καθώς τροφές με υψηλά ποσοστά ζωικής πρωτεΐνης θα οδηγήσουν στο bloat και σχεδόν σίγουρα στον θάνατο. Καλό θα ήταν τις πρώτες 2,3 μέρες να αφήσουμε τα ψάρια να τραφούν αποκλειστικά από τις άλγες του ενυδρείου, ώστε να προσαρμοστούν ευκολότερα πριν εισάγουμε στην διατροφή τους τροφές του εμπορίου. Ιδανικές θεωρούνται τροφές που είναι πλούσιες σε σπιρουλίνα, ενώ μπορεί να δεχθεί μικρά ποσοστά πρωτεΐνης μιας και στην φύση σκαλίζοντας την άλγη τρώει μαζί οστρακοειδή και διάφορους άλλους μικροοργανισμούς.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8-10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Με κιχλίδες που ονομάζονται gobies όπως του γένους eretmodous, Tanganicodus και spathodus είναι συμβατό όπως επίσης και με την οικογένεια των petrochromis και simochomis. Το καλύτερο πάντως είναι να το φιλοξενηθούν στο ενυδρείο μας ως μοναδικό είδος.

      Υποείδη και υβρίδια: Σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings, η ομάδα των Tropheus αποτελείται από 8 είδη: Tropheus Moorii, Tropheus Annectens, Tropheus Duboisi, Tropheus Brichardi, Tropheus sp. “black”, Tropheus sp. “red”, Tropheus sp.“Mpimbwe”, και Tropheus sp. “Ikola”. Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζούν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος. Για παράδειγμα, αν βάλουμε μια ομάδα Τ. duboisi με μια ομάδα Τ. moorii δεν θα έχουμε πρόβλημα. Αν όμως βάλουμε δύο διαφορετικές ποικιλίες από το είδος των Τ. moorii, το πιθανότερο είναι να υβριδίσουν.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Πρόκειται για στοματοεπωάζουσα κιχλίδα όπου ζευγαρώνει σε απομονωμένα σημεία του ενυδρείου. Η περίοδος επώασης διαρκεί περίπου 30 ημέρες και σε κάθε γέννα προκύπτουν περίπου 20 μικρά. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι σε αντίθεση με άλλες κιχλίδες, δεν συνιστάται η απομάκρυνση του θηλυκού σε ξεχωριστό ενυδρείο καθώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην γίνει αποδεκτό όταν επιστρέψει πίσω στο ενυδρείο και πιθανότατα θα κυνηγηθεί πολύ έντονα.

      Γενικές πληροφορίες: Η ομάδα των tropheus στην οποία ανήκει το Tropheus duboisi είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ψάρια της λίμνης Τανγκανίκα. Η έντονη επιθετικότητα που εμφανίζουν καθώς και το γεγονός ότι απαιτούν πολύ καθαρό νερό δίνει την εντύπωση ότι είναι απαγορευτικά για αρχάριους. Σίγουρα δεν είναι από τα ψάρια που συγχωρούν λάθη αυτού που τα φιλοξενεί, αλλά αν τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες δεν είναι κάτι το ακατόρθωτο. Καθαρό νερό, μικρά και συχνά γεύματα με τροφές υψηλής ποιότητας και πολύ σταθερές συνθήκες είναι αυτά που χρειάζονται και η ανταμοιβή από την μοναδική τους συμπεριφορά είναι δεδομένη.
       
       
       


      Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από τον Matthew Mannell
    • By AfricaTeam
      Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον χρήστη Δίας  
       
      Επιστημονικό Όνομα: Chindongo Demasoni (πρώην Pseudotropheus Demasoni)
      Κοινές Ονομασίες: Demasoni
      Ελληνικό Όνομα:
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το ψάρι αυτό φτάνει τα 8 εκατοστά μήκος στο φυσικό του περιβάλλον, αλλά έχει παρατηρηθεί ότι σε συνθήκες αιχμαλωσίας μπορεί να γίνει και μεγαλύτερο.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης malawi.
      Ζει κυρίως σε πετρώδεις περιοχές του βυθού, και σπανίως κολυμπάει σε ανοιχτό χώρο.
      Το φυσικό του περιβάλλον αποτελείται από πετρώδεις περιοχές και άμμο.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,6 - 8,6 (Ιδανικά: 8,2 )
      KH: 7 - 12°dKH
      GH: 7-14°dGH
      Θερμοκρασία: 25 - 28 °C (Ιδανικά: 26 °C )

      Λίτρα: Οι ελάχιστές απαιτήσεις για να φιλοξενηθεί στο ενυδρείο μας είναι τα 100 εκατοστά μήκος και τα 150 λίτρα, αν και όπως συμβαίνει με όλες τις κιχλίδες του είδους Mbuna όσο μεγαλύτερο είναι το ενυδρείο τόσο το καλύτερο.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Το ψάρι αυτό ζει σε ομάδες (10+ ψάρια ) διότι με αυτό τον τρόπο μετριάζεται η επιθετικότητα των ψαριών, αλλά παρατηρούνται και καλύτερες συμπεριφορές. Είναι περιοχικά ψάρια, γι'αυτό θα πρέπει να διασφαλίζονται πέτρες για όλα τα μέλη του κοπαδιού.

      Διαχωρισμός φύλου: Σχετικά εύκολος. Τα αρσενικά έχουν σκούρο μπλε χρωματισμό με ανοιχτές κάθετες μπλε ρίγες και τα θηλυκά έχουν ίδιο χρωματισμό, αλλά όχι τόσο έντονο. Τα αρσενικά του είδους τείνουν να γίνονται λίγο μεγαλύτερα απ'ότι τα θηλυκά. Τα ψάρια γεννιούνται όλα μπλε. Στην συνέχεια όσο μεγαλώνουν,αρχίζουν να παίρνουν το τελικό τους χρώμα.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να τα διατηρήσει στο ενυδρείο του, θα πρέπει να φτιάξει το περιβάλλον τους με πολλές πέτρες, (νταμάρι) και να δημιουργήσει σπηλιές καθώς είναι ψάρια επιθετικά και χρειάζονται κρυψώνες και για τους πιο αδύναμους του κοπαδιού. Επίσης, καλό είναι να χρησιμοποιείται άμμος καθώς τα ψάρια αυτά σκάβουν πολύ.Η χρήση αραγωνίτη ή αμμου θαλάσσης θα βοηθούσε να επιτύχουμε τις απαιτούμενες σκληρότητες.

      Ζώνη Κολύμβησης: Βυθός, αλλά και μεσαία στρώματα κολύμβησης

      Διατροφή: Τα ψάρια αυτά είναι κυρίως φυτοφάγα, γι'αυτό η διατροφή τους πρέπει να βασίζεται κατά μεγάλο μέρος σε φυτικές ύλες και ελάχιστα σε ζωικές. Ιδιαίτερα ελκυστική σε αυτά είναι η σπιρουλίνα. Μπορεί κάποιος να τα ταΐζει εκτός από τις τροφές του εμπορίου ακόμα και λαχανικά τα οποία να έχουν ζεματιστεί για 2 λεπτά και έπειτα κοπεί σε μικρά κομμάτια.
      Επίσης υπάρχει περίπτωση να επιτεθούν και στην άλγη του ενυδρείου η οποία έχει σχηματιστεί στα τοιχώματα και τις πέτρες.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Συνήθως 8 - 10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Είναι συμβατά σχεδόν με όλα τα είδη mbuna εκτός από μερικά είδη όπως ps.johanni, ps.saulosi, ps.cyaneorhabdos. l.mbamba. ps elongatus κ.α καθώς μπορεί να υπάρξει υβριδισμός.

      Υποείδη και υβρίδια: Σχετικά εύκολο να υβριδίσει με κάποια συγγενικά του ψάρια, γι'αυτό πρέπει να τηρούμε κάποια βασικά κριτήρια διαβίωσης.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη.H θηλυκιά εναποθέτει γύρω στα 15 αυγά τα οποία θα τα γονιμοποιήσει ο αρσενικός. Μετά το θηλυκό θα πάρει τα γονιμοποιημένα αυγά στο στόμα του και θα τα επωάσει μέχρι να εκκολαφθούν. Εφόσον το ζευγάρι του χαρεμιού ζευγαρώσει, το θηλυκό θα κρατήσει τα αυγά στο στόμα του ( στοματοεπωάζον ) για περίπου 20 με 25 μέρες μέχρι αυτά να αναπτυχθούν και να γίνουν γόνος. Καθ΄όλη τη διάρκεια που το θηλυκό ψάρι κρατά το γόνο στο στόμα του δεν τρέφεται.Μετά την ελευθέρωση του στο ενυδρείο σε περίπτωση κινδύνου αναζητά καταφύγιο στο στόμα της μητέρας. Είναι πολύ χαρακτηριστική η κίνηση της μητέρας που "ρουφάει" το γόνο για να τον προστατέψει.Τα μικρά τις πρώτες 2,3 μέρες δεν θα τρέφονται κανονικά, αλλά θα τρώνε από τον λεκιθικό τους σάκο και έπειτα θα αναζητήσουν τροφή. Καλό είναι να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τραφούν.

      Γενικές πληροφορίες: Η εν λόγω Κιχλίδα αξιολογήθηκε το 2006 απο την Διεθνή Ένωση για την Προστασία της Φύσης (IUCN) στην κόκκινη λίστα με τα απειλούμενα είδη που εκδίδει και χαρακτηρίστηκε ώς ευάλωτο είδος (Vulnerable ). Ώς σημαντικότερός κίνδυνος για το Pseudotropheus Demasoni έχει προσδιοριστεί η περιορισμένη διασπορά του στη λίμνη.
    • By AfricaTeam
      Επιστημονικό Όνομα: Cyphotilapia Frontosa (Kigoma) (Boulenger, 1906)
      Κοινές Ονομασίες: 7-stripe Frontosa
      Ελληνικό Όνομα:

      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Τα αρσενικά του είδους μπορούν να αγγίξουν τα 40 εκατοστά μαζί με την ουρά, ενώ τα θηλυκά λίγο λιγότερο.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Ζει σε πετρώδη, βαθιά και σχετικά κρύα νερά. Στη φύση συναντάται σε κοπάδια.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 8,6 – 9,5 (Ιδανικά: 9,1)
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH (Ιδανικά: 16°dGH)
      Θερμοκρασία: 24-27 °C (Ιδανικά: 25 °C)

      Λίτρα: Μπορούν να ζήσουν σε χαρέμια 1 αρσενικό με 3 ή 4 θηλυκά και τα ελαχιστα λίτρα είναι τα 500. Το σωστότερο όμως είναι να μπουν σε ομάδα, οπότε και τα λίτρα αυξάνονται.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Σχετικά φιλήσυχο ψάρι σε κατάλληλα λίτρα, αλλά μπορεί κάλλιστα να επιτεθεί θανάσιμα όταν τίθεται θέμα κυριαρχίας.

      Διαχωρισμός φύλου: Τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά του είδους αυτού παρουσιάζουν το ίδιο χρώμα, αλλά και την χαρακτηριστική καμπούρα πάνω στο κεφάλι τους, όμως στα αρσενικά είναι πιο μεγάλη και έντονη. Επίσης, τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα απ'ότι τα θηλυκά, αλλά και το κυρίαρχο αρσενικό παρουσιάζει εντονότερα χρώματα.
      Όταν είναι μικρά έχουν κυρίως άσπρο χρώμα, με μαύρες ρίγες και μπλε πτερύγια που όταν μεγαλώνουν γίνονται εντονότερα αλλά αποκτούν και την καμπούρα. Μια πρώτη ένδειξη για το φύλλο τους, είναι μετά απο 1 χρόνο, παρατηρούμε οτι στο αρσενικό,τα θωρακικά πτερύγια, είναι πολύ πιο μακρύτερα απο τα θηλυκά.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να φιλοξενήσει αυτό το είδος, θα πρέπει να φτιάξει το ενυδρείο του με πέτρες οι οποίες θα σχηματίζουν φωλιές και περάσματα, αλλά και η άμμος καλό θα είναι να είναι ασβεστολιθική για το λόγο ότι ζουν σε σκληρό νερό.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κυρίως στον βυθό. Αλλά πάνε και στα μέσα στρώματα.

      Διατροφή: Είναι κυρίως σαρκοφάγο. Τρέφεται με όλες τις τροφές του εμπορίου, σε πέλετς, ακόμα και κάποια φλέικς. Επίσης, μπορεί κάποιος να τα ταΐσει και χειροποίητες τροφές που έχουν βάση το ψάρι. Πολύ προσοχή πρέπει να δοθεί στο οι τροφές να είναι βυθιζόμενες και όχι επιπλέουσες για αποφυγή μιας ασθένειας ονόματι float. Τρώγοντας απο την επιφάνεια αυτά τα ψάρια πάνε κόντρα στη φύση τους σαν ψάρια βυθού που είναι και έτσι αποθηκεύεται αέρας μέσα τους με καταστροφικά αποτελέσματα αν δεν πράξουμε άμεσα.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 25 χρόνια υπό καλές συνθήκες

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μπορεί κάλλιστα να συστεγαστεί σε ενυδρείο με κάποιες ανοκιχλίδες Τanganyika, αλλά απαραίτητο είναι να έχουν τις ίδιες διατροφικές συνήθειες. Επίσης, σε ένα τέτοιο ενυδρείο μπορεί να μπει και το γατόψαρο synodontis όμως καλό είναι να αποφεύγεται αν θέλουμε να επιβιώσει ο γόνος.

      Υποείδη και υβρίδια: Η ομάδα των Cyphotilapia αποτελείται από 3 είδη: "Cyphotilapia Frontosa", "Cyphotilapia Gibberosa", "Cyphotilapia Sp. North". Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζουν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Δεν είναι δύσκολο να ζευγαρώσει σε κατάσταση αιχμαλωσίας εφόσον τηρηθούν τα απαραίτητα λίτρα, τα απαραίτητα άτομα και ο κατάλληλος διάκοσμος.
      Είναι στοματοεπωάζον ψάρι. Το θηλυκό θα πάρει τα αυγά στο στόμα του και ο αρσενικό θα τα γονιμοποιήσει. Ο χρόνος που θα χρειαστεί περίπου για να γίνουν τα αυγά σε γόνο είναι περίπου 35 με 40 μέρες ανάλογα την εμπειρία του θηλυκού αλλά και την θερμοκρασία. Μόλις το θηλυκό απελευθερώσει τα μικρά, τότε αυτά θα τρέξουν να κρυφτούν σε μικρά ανοίγματα. Έπειτα θα αρχίσουν να αναζητούν την τροφή τους, γι'αυτό θα είναι καλό να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τραφούν.

      Γενικές πληροφορίες: Πολλοί χαρακτηρίζουν το συγκεκριμένο ψάρι σαν τον βασιλιά της Tanganyika. Δικαιολογημένα αφού και μόνο από το μέγεθος του σε συνεπαίρνει. Τα μακριά του πτερύγια και το χαρακτηριστικό αργό κολύμπι του, υποστηρίζουν με ευκολία την ονομασία. Ζώντας στα 15-20 μέτρα, το να συλλέξεις αυτό το ψάρι απαιτεί πολύ κόπο, αφού μόνο για να βγει στην επιφάνεια χωρίς συνέπειες θέλει 2-3 μέρες προσαρμογή στις πιέσεις. Όλα αυτά αφού πρώτα αιχμαλωτιστεί σε αυτά τα βάθη.
       
      Πηγή φωτογραφίας: http://www.aquariumslife.com
       
    • By AfricaTeam
      (Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον χρήστη Δίας)
       
      Επιστημονικό Όνομα: Tropheus Moorii Moliro
      Κοινές Ονομασίες:
      Ελληνικό Όνομα:
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Φτάνουν τα 14 εκατοστά μήκος μαζί με την ουρά.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika.Ζει σε βραχώδεις περιοχές με άμμο και σε μεγάλα βάθη.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,8 - 9 (Ιδανικά: 8.5
      KH: 14 - 20°dKH
      GH: 12 - 20°dGH
      Θερμοκρασία: 24 - 27 °C (Ιδανικά: 26 °C)

      Λίτρα: Η αυξημένη επιθετικότητα προς τα ψάρια του είδους τους, μας υποχρεώνει να τα φιλοξενούμε σε μεγάλες ομάδες. Τα ελάχιστα λίτρα και το ελάχιστο μήκος που απαιτείται, ποικίλει μεταξύ των συγγραφέων. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings ως ελάχιστο όριο ορίζονται τα 500 λίτρα και τα 150 εκατοστά μήκος. Τονίζεται επίσης ότι κάθε αρσενικός πρέπει να έχει την δική του συστάδα από πέτρες, η οποία να απέχει από του άλλου 30 εκατοστά. Αντίθετα ο Georg Zurlo αναφέρει τα 120 εκατοστά ως μήκος εισόδου. Συνδυάζοντας την βιβλιογραφία με εμπειρικές αναφορές, μπορούμε να καταλήξουμε στα 150 εκατοστά ως ελάχιστο μήκος εισόδου για μια ομάδα των 20 ατόμων.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Τα ψάρια αυτά πρέπει να κρατούνται σε ομάδες άνω των 15 ψαριών, καθώς ζουν σε κοπάδια, αλλά αυτό τα κάνει να μετριάζουν την επιθετικότητα τους. Επιπρόσθετα, λόγω της περιοχικότητας που μπορεί να αναπτύξουν,καλό είναι να μπαίνουν όλα μαζί από την αρχή, και όχι σταδιακά. Αν πρέπει στη συνέχεια να προστεθεί κάποιο ψάρι, καλό θα ήταν να μπει σε νεαρή ηλικία, και όχι μόνο ένα , αλλά από δύο και πάνω, και για μερικές μέρες να είναι υπό παρακολούθηση.  Αν υπάρξει τσακωμός μεταξύ αρσενικών για την κυριαρχία του ενυδρείου, και υπάρξει τραυματίας ηττημένος τότε πρέπει να δράσουμε άμεσα και να τον απομακρύνουμε από το ενυδρείο.

      Διαχωρισμός φύλου: Είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε το φύλο των ψαριών αυτών. Τα ψάρια του είδους αυτού, κατά την νεαρή τους ηλικία παρουσιάζουν ένα πρασινωπό χρώμα και κατά την ενηλικίωση τους αρχίζουν και αποκτούν το κόκκινο χρώμα τους το οποίο είναι ιδιαίτερα εμφανές στα πτερύγια τους..
      Διαχωρισμός μπορεί να γίνει, παρατηρώντας κάποια σημάδια που έχουν τα δύο φύλα του είδους αυτού, όμως σίγουρη ταυτοποίηση φύλου μπορεί να γίνει από τα γεννητικά του όργανα.Αυτή η διαδικασία πρέπει να γίνει από κάποιον ειδικό.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Είναι πετρόψαρα, γι'αυτό ο διάκοσμος του ενυδρείου θα πρέπει να αποτελείται κυρίως από πέτρες. Επίσης, καλό υπόστρωμα για τα ψάρια αυτά είναι η άμμος. Ιδιαίτερα καλή είναι η άμμος θαλάσσης ή ο αραγωνίτης,ο οποίος μπορεί να ανεβάσει το ph και τις σκληρότητες του νερού.
      Επιπρόσθετα, τα tropheus αγαπάνε τα δυνατά ρεύματα, γι'αυτο απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπάρχει καλή κυκλοφορία στο ενυδρείο μας, που να διασφαλίζει καλή οξυγόνωση και καθαριότητα.


      Ζώνη Κολύμβησης: Κινούνται κυρίως στον βυθό αλλά και στις ενδιάμεσες ζώνες.

      Διατροφή: Είναι φυτοφάγα, γι'αυτό η διατροφή τους πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά σε φυτικές τροφές. Ιδιαίτερα ελκυστική για αυτά είναι η σπιρουλίνα που μπορεί να περιέχεται σε μερικές τροφές του εμπορίου. Τα ψάρια αυτά είναι επιρρεπή στο bloat (μια ασθένεια των αφρικάνικων κιχλίδων), γι'αυτό η διατροφή τους θα πρέπει να είναι ισορροπημένη. Η διατροφή τους με ζωική πρωτεΐνη, αλλά και η υπερκατανάλωση σπιρουλίνας μπορεί να προκαλέσει την προαναφερθείσα ασθένεια.


      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Περίπου 10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μπορούν να συμβιώσουν σχεδόν με όλα τα είδη tropheus, εκτος  αν ειναι της ιδίας οικογενείας, αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να αυξηθούν τα λίτρα συντήρησής τους. Εκτός από τα tropheus, οι συγκάτοικοι τους, θα πρέπει να προσδιορίζονται ανάλογα με τον χαρακτήρα του ψαριού, με τις διατροφικές τους συνήθειες και το μέγεθος.
      Ιδανικοί συγκάτοικοι είναι τα γένη της οικογένειας julidochromis, eretmodus Και tanganicodus.

      Υποείδη και υβρίδια: Σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings, η ομάδα των Tropheus αποτελείται από 8 είδη: Tropheus Moorii, Tropheus Annectens, Tropheus Duboisi, Tropheus Brichardi, Tropheus sp. “black”, Tropheus sp. “red”, Tropheus sp.“Mpimbwe”, και Tropheus sp. “Ikola”. Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζούν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία ομάδα στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος. Για παράδειγμα, αν βάλουμε μια ομάδα Τ. duboisi με μια ομάδα Τ. moorii δεν θα έχουμε πρόβλημα. Αν όμως βάλουμε δύο διαφορετικές ποικιλίες από το είδος των Τ. moorii, το πιθανότερο είναι να υβριδίσουν.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Πρόκειται για στοματοεπωάζουσα κιχλίδα όπου ζευγαρώνει σε απομονωμένα σημεία του ενυδρείου. Η περίοδος επώασης διαρκεί περίπου 30 ημέρες και σε κάθε γέννα προκύπτουν περίπου 20 μικρά. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι σε αντίθεση με άλλες κιχλίδες, δεν συνιστάται η απομάκρυνση του θηλυκού σε ξεχωριστό ενυδρείο καθώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην γίνει αποδεκτό όταν επιστρέψει πίσω στο ενυδρείο και πιθανότατα να κυνηγηθεί πολύ έντονα.
       
      Γενικές πληροφορίες: Η ομάδα των tropheus, στην οποία ανήκει το Tropheus duboisi είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ψάρια της λίμνης Τανγκανίκα. Η έντονη επιθετικότητα που εμφανίζουν καθώς και το γεγονός ότι απαιτούν πολύ καθαρό νερό δίνει την εντύπωση ότι είναι απαγορευτικά για αρχάριους. Σίγουρα δεν είναι από τα ψάρια που συγχωρούν τα λάθη αυτού που τα φιλοξενεί, αλλά αν τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες δεν είναι κάτι το ακατόρθωτο. Καθαρό νερό, μικρά και συχνά γεύματα με τροφές υψηλής ποιότητας και πολύ σταθερές συνθήκες είναι αυτά που χρειάζονται και η ανταμοιβή από την μοναδική τους συμπεριφορά είναι δεδομένη.
    • By AfricaTeam
      (Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν απο τα μέλη kokalo,Δίας)
       
      Επιστημονικό Όνομα: Tropheus Sp. "Ikola" (Boulenger, 1898)
      Κοινές Ονομασίες: Yellow banded tropheus, Tropheus yellow, Tropheus ikola kaiser
      Ελληνικό Όνομα:

      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε τελικό μέγεθος τα 13 εκατοστά, ενώ το θηλυκό τα 12 εκατοστά.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Ζει σε βραχώδης περιοχές με άμμο.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      ΡH 7,8-9
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24-27 ° C(ιδανικά 25°C)

      Λίτρα: Η αυξημένη επιθετικότητα προς τα ψάρια του είδους τους, μας υποχρεώνει να τα φιλοξενούμε σε μεγάλες ομάδες. Τα ελάχιστα λίτρα και το ελάχιστο μήκος που απαιτείται, ποικίλει μεταξύ των συγγραφέων. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings ως ελάχιστο όριο ορίζονται τα 500 λίτρα και τα 150 εκατοστά μήκος. Τονίζεται επίσης ότι κάθε αρσενικός πρέπει να έχει την δική του συστάδα από πέτρες, η οποία να απέχει από του άλλου 30 εκατοστά. Αντίθετα ο Georg Zurlo αναφέρει τα 120 εκατοστά ως μήκος εισόδου. Συνδυάζοντας την βιβλιογραφία με εμπειρικές αναφορές, μπορούμε να καταλήξουμε στα 150 εκατοστά ως ελάχιστο μήκος εισόδου για μια ομάδα των 20 ατόμων.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Τα ψάρια αυτά πρέπει να κρατούνται σε ομάδες άνω των 15 ψαριών, καθώς ζουν σε κοπάδια, αλλά αυτό τα κάνει να μετριάζουν την επιθετικότητα τους. Επιπρόσθετα, λόγω της περιοχικότητας που μπορεί να αναπτύξουν,καλό είναι να μπαίνουν όλα μαζί από την αρχή, και όχι σταδιακά. Αν πρέπει στη συνέχεια να προστεθεί κάποιο ψάρι, καλό θα ήταν να μπει σε νεαρή ηλικία, και όχι μόνο ένα , αλλά από δύο και πάνω, και για μερικές μέρες να είναι υπό παρακολούθηση.  Αν υπάρξει τσακωμός μεταξύ αρσενικών για την κυριαρχία του ενυδρείου, και υπάρξει τραυματίας ηττημένος τότε πρέπει να δράσουμε άμεσα και να τον απομακρύνουμε από το ενυδρείο.


      Διαχωρισμός φύλου: Είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε το φύλο των ψαριών αυτών. Κατά την νεαρή τους ηλικία έχουν ένα μαύρο - γκρι χρώμα με ελάχιστο κίτρινο, και κατά την ενηλικίωση τους αρχίζουν να αποκτούν μια μεγάλη και παχιά κίτρινη γραμμή στην μέση του σώματος τους.
      Διαχωρισμός μπορεί να γίνει όσον αφορά κάποια σημάδια που τείνουν να έχουν τα φύλα του είδους αυτού, όμως σίγουρη ταυτοποίηση μπορεί να γίνει από τα γεννητικά όργανα του ψαριού. Αλλά αυτή η διαδικασία θα πρέπει να γίνει από κάποιον ειδικό.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως συμβαίνει με όλες τις Αφρικάνικες κιχλίδες που ζουν στα βραχώδη τμήματα της λίμνης Τανγκανίκα, χονδρόκοκκη άμμος και πολλές πέτρες είναι αυτό που χρειάζονται. Οι πέτρες παρέχουν σπηλιές και περάσματα για να νοιώθουν τα ψάρια ασφάλεια και να  καταφεύγουν εκεί για προστασία. Άμμος και πέτρες είναι προτιμότερο να είναι ασβεστολιθικά, ώστε να επιτύχουμε πιο εύκολα τις επιθυμητές σκληρότητες του νερού. Αν θέλουμε να βάλουμε κάποιο φυτό, αυτό θα πρέπει να είναι κάποιο ανθεκτικό είδος όπως κάποιο από το είδος vallisneria.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κινείται σε όλο το μήκος του ενυδρείου και πολλές φορές θα δούμε όλη την ομάδα να κολυμπάει μαζί, επιδεικνύοντας συμπεριφορά κοπαδιού.

      Διατροφή: Πρόκειται για φυτοφάγο ψάρι όπου στην φύση τρέφεται με άλγη που ξύνει από τις πέτρες. Στο ενυδρείο μας πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα τις τροφές που θα του παρέχουμε, καθώς τροφές με υψηλά ποσοστά ζωικής πρωτεΐνης θα οδηγήσουν στο bloat και σχεδόν σίγουρα στον θάνατο. Καλό θα ήταν την πρώτη και για δυο τρεις μέρες να αφήσουμε τα ψάρια να τραφούν αποκλειστικά από τις άλγες του ενυδρείου, ώστε να προσαρμοστούν ευκολότερα, πριν εισάγουμε στην διατροφή τους τροφές του εμπορίου. Ιδανικές θεωρούνται τροφές που είναι πλούσιες σε σπιρουλίνα, ενώ μπορεί να δεχθεί μικρά ποσοστά πρωτεΐνης μιας και στην φύση σκαλίζοντας την άλγη τρώει μαζί οστρακοειδή και διάφορους άλλους μικροοργανισμούς.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8 με 10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Με κιχλίδες που ονομάζονται gobies όπως του γένους eretmodous, Tanganicodus και spathodus είναι συμβατό όπως επίσης και με την οικογένεια των petrochromis και simochomis. Το καλύτερο πάντως είναι να το φιλοξενηθούν στο ενυδρείο μας ως μοναδικό είδος.

      Υποείδη και υβρίδια: Σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings, η ομάδα των Tropheus αποτελείται από 8 είδη: Tropheus Moorii, Tropheus Annectens, Tropheus Duboisi, Tropheus Brichardi, Tropheus sp. “black”, Tropheus sp. “red”, Tropheus sp.“Mpimbwe”, και Tropheus sp. “Ikola”. Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζουν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να
      επιλέγουμε μία από κάθε είδος. Για παράδειγμα, αν βάλουμε μια ομάδα Τ. duboisi με μια ομάδα Τ. moorii δεν θα έχουμε πρόβλημα. Αν όμως βάλουμε δύο διαφορετικές ποικιλίες από το είδος των Τ. moorii, το πιθανότερο είναι να υβριδίσουν.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη. Εφόσον το ζεύγος εκ της ομάδας ζευγαρώσει, το θηλυκό θα κρατήσει στο στόμα του (στοματοεπωάζον) τα αυγά για περίπου 25 με 30 μέρες (ανάλογα το θηλυκό), μέχρι να γίνουν γόνος  Ένα θηλυκό μπορεί να κρατήσει από 5 μέχρι 15 αυγά. Μόλις τα αυγά γίνουν ψάρια,η μητέρα θα τα ελευθερώσει, αλλά δεν θα τα αφήσει μόνα. Θα τα κρατάει και θα τα θρέφει μέχρι να μην χωράνε άλλο στο στόμα της. Τότε είναι η ώρα για την οριστική τους απελευθέρωση.

      Γενικές πληροφορίες: Η ομάδα των Τropheus στην οποία ανήκει το Tropheus sp. Ikola είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ψάρια της λίμνης Τανγκανίκα. Η έντονη
      επιθετικότητα που εμφανίζουν καθώς και το γεγονός ότι απαιτούν πολύ καθαρό νερό δίνει την εντύπωση ότι είναι απαγορευτικά για αρχάριους. Σίγουρα δεν είναι από τα ψάρια που συγχωρούν λάθη αυτού που τα φιλοξενεί, αλλά αν τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες δεν είναι κάτι το ακατόρθωτο. Καθαρό νερό, μικρά και συχνά γεύματα με τροφές υψηλής ποιότητας, και πολύ σταθερές συνθήκες, είναι αυτά που χρειάζονται, και η ανταμοιβή από την μοναδική τους συμπεριφορά είναι δεδομένη.
       

       

       

       

       

×
×
  • Create New...