Jump to content

Recommended Posts

Τα μικρά φυτεμένα ενυδρεία με ψάρια ποταμών της Αφρικής.

 

Σε μικρά και μάλιστα «φυτεμένα» ενυδρεία όπως με 80 λίτρα και ελάχιστο μήκος ενυδρείου τα 70 εκατοστά μπορούμε να φιλοξενήσουμε ένα ζευγάρι από τα πιο γνωστά είδη τροπικών ψαριών όπως είναι το αγαπητό σε πολλούς Κριμπένσις από το Δέλτα του Νίγηρα ή ένα ζευγάρι από τα πανέμορφα Lifalili από το ποταμό Κόνγκο και παραποτάμους του.

 Σε 120 λίτρα και 90-100εκ μπορούμε ένα ζευγάρι από τα παραπάνω είδη  να το συνδυάσουμε και με ένα κοπάδι από  κάποιο είδος Barbs από τα πολλά που υπάρχουν στους ποταμούς τις Δυτικής  Αφρικής, όπως τα Congo Barbs, B. Cadens, B. Fasciolatus, B.Jae κ.α

Για να τα συνδυάσουμε με κάποιο είδος Tetra όπως τα Congo Tetra ή με ελεφαντόψαρα (Gnathonemus petersii) χρειαζόμαστε ενυδρείο με ελάχιστο μήκος το 1,20μ.

 

Στα 80 λίτρα και ελάχιστο μήκος ενυδρείου τα 70 εκατοστά μπορούμε να φιλοξενήσουμε ένα ζευγάρι από τα παρακάτω 3 είδη:

 

1. Ζευγάρι  Pelvicachromis Pulcher ''Kribensis'' (Boulenger, 1901)

 

Pelvicachromis Pulcher ''Kribensis''

 

 

2. Ζευγάρι  Hemichromis lifalili

 

Hemichromis Lifalili-Juwel cichlid

 

 

3. Ζευγάρι Steatocranus casuarius

 

image.jpeg.1d83d77e135aa99f8a6d0c3596e1e4cf.jpeg.4be453a11c0be1a4ee0a3023ade7bcff.jpeg

 

 

 

Σε ενυδρείο  με 120 εκ, μήκος μπορούμε να συνδυάσουμε  και ένα κοπάδι από τα:

 

 Phenacogrammus Interruptus ''Congo Tetra''

 

Phenacogrammus Interruptus ''Congo Tetra''

 

 

Πηγές:

aquazone profiles

https://azgardens.com/
https://www.aquariadise.com/

Edited by corto maltese
  • Like 3
Link to post
Share on other sites
Guest
This topic is now closed to further replies.
  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Similar Content

    • By AfricaTeam
      (Φώτο από το ενυδρείο του μέλους μας @christos efthimiou )
       
       
      Επιστημονικό Όνομα: Aulonacara stuartgranti
      Κοινές Ονομασίες: Malawi peacocks
      Ελληνικό Όνομα: παγώνι της λίμνης Malawi
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Τάξη: Haplpochromines
      Οικογένεια: Cichlidae
       
      Γενικές πληροφορίες: Τα ψάρια αυτά αποτελούν από μόνα τους μια υποκατηγορία στην λίμνη Malawi. Δηλαδή έχουμε τα Μbuna τα Haplpochromines και τα Aulonaca.
      Στο προφίλ θα μιλήσουμε γενικά για τις Aulonacara και τα χαρακτηριστικά τους
      Η οικογένεια των Aulonaca είναι πολύ μεγάλη . Ενδεικτικά αναφέρουμε τις Aulonacara baenschi -,Aulonacara jacobfreibergi -Aulonacara masoni - Aulonacara saulosi -Aulonacara steveni - Aulonacara stuartgranti
      Την ονομασία τους την πήραν από τις αρχαιοελληνικές λέξεις αυλός =μουσικό όργανο και κάρα=κεφάλι, με αφορμή τις τρύπες που έχει σε αυτό για να αντιλαμβάνεται τις πιέσεις του νερού, έτσι ώστε να αποφεύγει τους θηρευτές, αλλά και να εντοπίζει τα θηράματα.
      Την ονομασία παγώνι της λίμνης την απέκτησε από τα εντυπωσιακά ιριδίζον χρώματα των αρσενικών στο κεφάλι, αλλά και σε πολλές περιπτώσεις σε όλο του το σώμα.

      Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε μέγεθος από 12 ως 15 εκατοστά, ενώ το θηλυκά είναι μικρότερα.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Μαλάουι. Το συναντάμε σε όλη την λίμνη, στις ενδιάμεσες περιοχές, εκεί δηλαδή που τελειώνουν οι βράχοι και αρχίζουν οι αμμώδεις περιοχές.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,6- 9
      KH: 10-12°dKH
      GH: 10+ °dGH
      Θερμοκρασία: 24-27°C
       
      Λίτρα: Το ελάχιστο που απαιτείται για ένα χαρέμι του ενός αρσενικού και 4 ως 6 θηλυκών είναι ένα ενυδρείο με ελάχιστο μήκος το ένα μέτρο και είκοσι εκατοστά. Η εμπειρία έχει δείξει ότι για να φιλοξενηθεί σωστά ένα χαρέμι απαιτούνται 200- 250 λίτρα, παρότι κάποιοι ερευνητές θέτουν τα ελάχιστα λίτρα αρκετά υψηλότερα.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Τα Aulonacara είναι από τα ποιο ήσυχα ψάρια της λίμνης και μπορούν με επιτυχία να συμβιώσουν με πολλά ψάρια της λίμνης. Πρέπει όμως να αποφεύγεται τον συνδυασμό με τα Mbuna, γιατί εκνευρίζονται με τα ''περιοχικά'' ψάρια.
       
      Ιδανικοί συγκάτοικοι: Έίναι τα Cyrtocara τα Copadichromis και τα  Livingsronii σε μεγάλα ενυδρεία. Έχει αναφερθεί και ότι συγκατοικούν  αρκετά καλά και με τα Labidochromis caeruleus.
      Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι αρκετοί χομπίστες δημιουργούν ενυδρεία μόνο με αρσενικά για να χαίρονται τα υπέροχα χρώματα τους, άλλα χάνουν σε συμπεριφορές και σε ζευγαρώματα.
       
      Διαχωρισμός φύλου: Το αρσενικό όταν είναι ενήλικο είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από το θηλυκό σε αντίστοιχη ηλικία. Ακόμα, το αρσενικό απόκτα τα υπέροχα χρώματα του κατά την ενηλικίωση, ενώ το θηλυκό παραμένει γκρίζο ή καφέ ανοιχτό. Σε περίπτωση που έχουμε παραπάνω από ένα αρσενικό στο ενυδρείο και θηλυκά τότε τα χρώματα τα παίρνει μόνο το κυρίαρχο αρσενικό.
       
      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως συμβαίνει με όλες τις Αφρικάνικες Κιχλίδες, λεπτόκοκκη άμμος και πέτρες είναι αυτό που χρειάζονται. Το σκάψιμο στην άμμο αποτελεί αγαπημένη συνήθεια του είδους, την οποία τα ψάρια χρησιμοποιούν και για να καθαρίζουν τα βράγχια τους. Οι πέτρες παρέχουν σπηλιές και περάσματα για να νοιώθουν τα ψάρια ασφάλεια και να υποχωρούν εκεί για προστασία. Άμμος και πέτρες είναι προτιμότερο να είναι ασβεστολιθικά για να μας βοηθήσουν να επιτύχουμε τις επιθυμητές σκληρότητες του νερού. Αν θέλουμε να βάλουμε κάποιο φυτό, αυτό θα πρέπει να είναι κάποιο ανθεκτικό είδος όπως anubia, vallisneria κλπ. Βέβαια έχουν την κακιά συνήθεια αν και δεν τρώνε τα φυτά να τα ξεριζώνουν.
       
      Ζώνη Κολύμβησης: Σε όλο το μήκος πλάτος και ύψος του ενυδρείου.
       
      Διατροφή: Παμφάγο ψάρι, το οποίο στο φυσικό του περιβάλλον τρέφεται με ασπόνδυλα και οστρακοειδή, ενώ στο ενυδρείο μας θα δεχθεί και τροφή χαμηλότερης περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη, καθώς και φυτικές τροφές και σπιρουλίνα.
       
      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8 χρόνια
       
      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Τα Aulonacara είναι στοματοεπωάζοντα , πράγμα που σημαίνει ότι το θηλυκό κρατάει στο στόμα του τα γονιμοποιημένα αυγά μέχρι να εκκολαφθούν. Η αναπαραγωγή του είδους θεωρείται εύκολη αρκεί να τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες. Η λίμνη Μαλάουι είναι από τις πιο καθαρές λίμνες, έτσι η καλή ποιότητα του νερού με σωστές εβδομαδιαίες αλλαγές είναι σημαντική παράμετρος. Η αναλογία ενός αρσενικού με τρεις θηλυκές, οι κρυψώνες, καθώς και η ισορροπημένη διατροφή είναι παράγοντες που θα μας βοηθήσουν να την επιτύχουμε. Κατά την αναπαραγωγή το θηλυκό εναποθέτει γύρω στα 20 αυγά τα οποία θα τα γονιμοποιήσει ο αρσενικός. Μετά το θηλυκό θα πάρει τα γονιμοποιημένα αυγά στο στόμα του και θα τα επωάσει για περίπου 23 μέρες μέχρι να εκκολαφθούν. Απελευθερώνει συνήθως τα μικρά από το στόμα της όταν αυτά είναι 1cm.
       
    • By AfricaTeam
      (Φώτο από το διαδίκτυο)
       
      Επιστημονικό Όνομα: Hemichromis lifalili
      Κοινές Ονομασίες: Blood Red Jewel Cichlids
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Cichliformes
      Οικογένεια: Cichlidae 
       
      Μέγεθος: Το μέγιστο σε ενυδρεία είναι τα 10 εκατοστά.
       
      Βιότοπος: Ενδημικό στην Λαϊκή δημοκρατία του Κονγκό στον κύριο ποταμό και στους παραποτάμους του.
       
      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 6-7,8 (Ιδανικά: 7 )
      KH: 5°-10 dKH
      GH: 12-18 °dGH (Ιδανικά: 16°dGH )
      Θερμοκρασία: 24-27 °C (Ιδανικά: 25 °C )
       
      Λίτρα: Για ένα ζευγάρι τα ελάχιστα λίτρα είναι τα 80 και ελάχιστο μήκος ενυδρείου τα 75 εκατοστά.
       
      Διαχωρισμός φύλου: Τα αρσενικά έχουν πιο έντονα χρώματα από τα θηλυκά.
       
      Διακόσμηση ενυδρείου: Φυτά ξύλα και πέτρες αποτελούν το διάκοσμο του ενυδρείου, με το βυθό να είναι ψιλή άμμος.
       
      Ζώνη Κολύμβησης: Σε όλα τα στρώματα του ενυδρείου, άλλα όταν νιώθει ότι απειλείται κρύβεται στις σπηλιές του.
       
      Διατροφή: Είναι παμφάγο. Τρέφεται με όλες τις τροφές του εμπορίου, σε πέλετς και φλέικς. Επίσης, μπορεί κάποιος να τα ταΐσει και χειροποίητες τροφές που έχουν βάση το ψάρι. Πολύ προσοχή πρέπει να δοθεί στις τροφές, που πρέπει να είναι καλής ποιότητας. Θέλει πολύ καλή ποιότητα νερού και πρέπει να αλλάζουμε τακτικά το 30% του νερού από το ενυδρείο.
       
      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 7 έτη περίπου.
       
      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Καλό θα ήταν να διατηρείται σε ενυδρεία κατά ζευγάρι και μόνο. Για να τα συνδυάσουμε με κάποιο άλλο  είδος όπως τα Congo Tetra ή τα ελεφαντόψαρα (Gnathonemus petersii) χρειαζόμαστε ενυδρείο με ελάχιστο μήκος το 1.20μ.
       
      Υποείδη και υβρίδια: Δεν έχουν αναφερθεί.
       
      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Δεν είναι δύσκολο να ζευγαρώσει σε κατάσταση αιχμαλωσίας, εφόσον τηρηθούν τα απαραίτητα λίτρα και ο κατάλληλος διάκοσμος. (Πρέπει να υπάρχει οπωσδήποτε μια σχετικά μεγάλη επίπεδη πέτρα). Το θηλυκό θα εναποθέσει στην πέτρα έως και 400 αυγά και ο αρσενικός θα τα γονιμοποιήσει. Τα αυγά θα εκκολαφθούν σε 72 ώρες περίπου, αφού το ζευγάρι θα τα μετακινήσει σε διάφορες περιοχές του ενυδρείου. Οι γονείς θα περιποιούνται τον γόνο έως και τέσσερις εβδομάδες. Προσοχή κατά το διάστημα της αναπαραγωγής, τα ψάρια δεν θα διστάσουν να επιτεθούν και στα χέρια σας.
    • By AfricaTeam
      (Φώτο από το διαδίκτυο)
       
       
      Επιστημονικό Όνομα : Pseudotropheus Acei "Msuli"
      Κοινές Ονομασίες: -
      Ελληνικό Όνομα: -
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae
       
      Μέγεθος: Το ψάρι αυτό φτάνει τα 10 εκατοστά μήκος στο φυσικό του περιβάλλον, αλλά έχει παρατηρηθεί ότι σε συνθήκες αιχμαλωσίας μπορεί να γίνει και μεγαλύτερο.
       
      Βιότοπος: Eνδημικό είδος της λίμνης Μalawi. Ζει κυρίως σε πετρώδεις περιοχές του βυθού, και σπανίως περιφέρεται σε ανοιχτό χώρο. Το φυσικό του περιβάλλον αποτελείται από πετρώδεις περιοχές και άμμο.
       
      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,6 - 8,6 (Ιδανικά: 8,2 )
      KH: 10 - 25 °dKH
      GH: 7+ °dGH
      Θερμοκρασία: 24 - 27 °C (Ιδανικά: 26 °C )
       
      Λίτρα: Τα ελάχιστα λίτρα ενυδρείου που μπορεί να φιλοξενηθεί ένα χαρέμι από το είδος αυτό, είναι τα 180 λίτρα, με ιδιαίτερη έμφαση στο μήκος του ενυδρείου που πρέπει είναι 1 μέτρο και πάνω.
       
      Κοινωνική συμπεριφορά: Το ψάρι αυτό ζει σε χαρέμια (1 αρσενικό με 3 ή 4 θηλυκά) διότι με αυτό τον τρόπο μοιράζεται η επιθετικότητα των ψαριών, αλλά παρατηρούνται και καλύτερες συμπεριφορές. Είναι χωροκτητικά ψαρια, γι'αυτό θα πρέπει να διασφαλίζονται πέτρες για όλα τα ψάρια. Σε μεγαλύτερα ενυδρεία είναι δυνατόν να φιλοξενήσουμε και παραπάνω από 1 αρσενικό. Με την σωστή αναλογία του ενός αρσενικού με τρία θηλυκά η επιθετικότητα που θα εκδηλωθεί θα είναι σε βαθμό που δεν θα μας ανησυχήσει.
       
      Διαχωρισμός φύλου: Σχετικά εύκολο να γίνει. Τα αρσενικά έχουν μπλε χρωματισμό και κίτρινα πτερύγια και τα θηλυκά έχουν τον ίδιο χρωματισμό, αλλά όχι τόσο έντονο. Τα αρσενικά του είδους τείνουν να γίνονται λίγο μεγαλύτερα απ'ότι τα θηλυκά. Τα ψάρια γεννιούνται όλα γκρι-μπλε. Στην συνέχεια κατά την ενηλικίωση τους αρχίζουν να παρουσιάζουν χρώματα ενήλικου.
       
      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να το διατηρήσει στο ενυδρείο του, θα πρέπει να φτιάξει το περιβάλλον τους με πολλές πέτρες, καθώς είναι πετρόψαρα, αλλά και για να μην στρεσάρονται τα ψάρια. Επίσης, καλό είναι να χρησιμοποιείται άμμος καθώς τα ψάρια αυτά σκάβουν και θα τα διευκολύνει η άμμος σε αυτό.
       
      Ζώνη Κολύμβησης: Βυθός, αλλά και μεσαία στρώματα κολύμβησης
       
      Διατροφή: Τα ψάρια αυτά είναι κυρίως φυτοφάγα, γι'αυτό η διατροφή τους πρέπει να βασίζεται κατά μεγάλο μέρος σε φυτικές ύλες και ελάχιστα σε ζωικές. Ιδιαίτερα ελκυστική σε αυτά είναι η σπιρουλίνα. Μπορεί κάποιος να τα ταΐζει εκτός από τις τροφές του εμπορίου ακόμα και λαχανικά τα οποία τα έχουν ζεματιστεί για 2 λεπτά και έπειτα κοπεί σε μικρά κομμάτια.
      Επίσης υπάρχει περίπτωση να επιτεθούν και στην άλγη του ενυδρείου, η οποία έχει σχηματιστεί στα τοιχώματα και τις πέτρες, κάτι το οποίο είναι ελκυστικό για αυτές.
       
      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Συνήθως 8 - 10 χρόνια.
       
      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Είναι συμβατά σχεδόν με όλα τα είδη Mbuna, εκτός από το συγγενικό τους είδος Ps.acei "ngara" και το Pseudotropheus elongatus  καθώς με τα οποία μπορεί να υπάρξει υβριδισμός.
       
      Υποείδη και υβρίδια: Δύσκολο να υβριδίσει αν τηρηθούν οι σωστές συνθήκες διαβίωσης.
       
      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη. Εφόσον το ζευγάρι εκ του χαρεμιού ζευγαρώσει, το θηλυκό θα κρατήσει τα αυγά στο στόμα του (στοματοεπωάζον) για περίπου 20 με 25 μέρες (ανάλογα το θηλυκό), μέχρι αυτά να αναπτυχθούν και να γίνουν γόνος. Μόλις γίνουν γόνος τότε τα αφήνει, ("φτύνει"),  ελεύθερα. Τα μικρά τις πρώτες 2,3 μέρες δεν θα τρέφονται κανονικά, αλλά θα τρώνε από τον λεκιθικό τους σάκο, και έπειτα θα αναζητήσουν τροφή. Γι'αυτό καλό είναι να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τα φάνε.
    • By AfricaTeam
      Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον χρήστη Δίας
       
      Επιστημονικό Όνομα: Tropheus Moorii Moliro
      Κοινές Ονομασίες:
      Ελληνικό Όνομα:
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Φτάνουν τα 14 εκατοστά μήκος μαζί με την ουρά.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika.Ζει σε βραχώδεις περιοχές με άμμο και σε μεγάλα βάθη.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,8 - 9 (Ιδανικά: 😎
      KH: 14 - 20°dKH
      GH: 12 - 20°dGH
      Θερμοκρασία: 24 - 27 °C (Ιδανικά: 26 °C)

      Λίτρα: Η αυξημένη επιθετικότητα προς τα ψάρια του είδους τους, μας υποχρεώνει να τα φιλοξενούμε σε μεγάλες ομάδες. Τα ελάχιστα λίτρα και το ελάχιστο μήκος που απαιτείται, ποικίλει μεταξύ των συγγραφέων. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings ως ελάχιστο όριο ορίζονται τα 500 λίτρα και τα 150 εκατοστά μήκος. Τονίζεται επίσης ότι κάθε αρσενικός πρέπει να έχει την δική του συστάδα από πέτρες, η οποία να απέχει από του άλλου 30 εκατοστά. Αντίθετα ο Georg Zurlo αναφέρει τα 120 εκατοστά ως μήκος εισόδου. Συνδυάζοντας την βιβλιογραφία με εμπειρικές αναφορές, μπορούμε να καταλήξουμε στα 150 εκατοστά ως ελάχιστο μήκος εισόδου για μια ομάδα των 20 ατόμων.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Τα ψάρια αυτά πρέπει να κρατούνται σε ομάδες άνω των 15 ψαριών, καθώς ζουν σε κοπάδια, αλλά αυτό τα κάνει να μετριάζουν την επιθετικότητα τους. Επιπρόσθετα, λόγω της περιοχικότητας που μπορεί να αναπτύξουν,καλό είναι να μπαίνουν όλα μαζί από την αρχή, και όχι σταδιακά. Αν πρέπει στη συνέχεια να προστεθεί κάποιο ψάρι, καλό θα ήταν να μπει σε νεαρή ηλικία, και όχι μόνο ένα , αλλά από δύο και πάνω, και για μερικές μέρες να είναι υπό παρακολούθηση.  Αν υπάρξει τσακωμός μεταξύ αρσενικών για την κυριαρχία του ενυδρείου, και υπάρξει τραυματίας ηττημένος τότε πρέπει να δράσουμε άμεσα και να τον απομακρύνουμε από το ενυδρείο.

      Διαχωρισμός φύλου: Είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε το φύλο των ψαριών αυτών. Τα ψάρια του είδους αυτού, κατά την νεαρή τους ηλικία παρουσιάζουν ένα πρασινωπό χρώμα και κατά την ενηλικίωση τους αρχίζουν και αποκτούν το κόκκινο χρώμα τους το οποίο είναι ιδιαίτερα εμφανές στα πτερύγια τους..
      Διαχωρισμός μπορεί να γίνει, παρατηρώντας κάποια σημάδια που έχουν τα δύο φύλα του είδους αυτού, όμως σίγουρη ταυτοποίηση φύλου μπορεί να γίνει από τα γεννητικά του όργανα.Αυτή η διαδικασία πρέπει να γίνει από κάποιον ειδικό.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Είναι πετρόψαρα, γι'αυτό ο διάκοσμος του ενυδρείου θα πρέπει να αποτελείται κυρίως από πέτρες. Επίσης, καλό υπόστρωμα για τα ψάρια αυτά είναι η άμμος. Ιδιαίτερα καλή είναι η άμμος θαλάσσης ή ο αραγωνίτης,ο οποίος μπορεί να ανεβάσει το ph και τις σκληρότητες του νερού.
      Επιπρόσθετα, τα tropheus αγαπάνε τα δυνατά ρεύματα, γι'αυτο απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπάρχει καλή κυκλοφορία στο ενυδρείο μας, που να διασφαλίζει καλή οξυγόνωση και καθαριότητα.


      Ζώνη Κολύμβησης: Κινούνται κυρίως στον βυθό αλλά και στις ενδιάμεσες ζώνες.

      Διατροφή: Είναι φυτοφάγα, γι'αυτό η διατροφή τους πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά σε φυτικές τροφές. Ιδιαίτερα ελκυστική για αυτά είναι η σπιρουλίνα που μπορεί να περιέχεται σε μερικές τροφές του εμπορίου. Τα ψάρια αυτά είναι επιρρεπή στο bloat (μια ασθένεια των αφρικάνικων κιχλίδων), γι'αυτό η διατροφή τους θα πρέπει να είναι ισορροπημένη. Η διατροφή τους με ζωική πρωτεΐνη, αλλά και η υπερκατανάλωση σπιρουλίνας μπορεί να προκαλέσει την προαναφερθείσα ασθένεια.


      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Περίπου 10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Μπορούν να συμβιώσουν σχεδόν με όλα τα είδη tropheus, εκτος  αν ειναι της ιδίας οικογενείας, αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να αυξηθούν τα λίτρα συντήρησής τους. Εκτός από τα tropheus, οι συγκάτοικοι τους, θα πρέπει να προσδιορίζονται ανάλογα με τον χαρακτήρα του ψαριού, με τις διατροφικές τους συνήθειες και το μέγεθος.
      Ιδανικοί συγκάτοικοι είναι τα γένη της οικογένειας julidochromis, eretmodus Και tanganicodus.

      Υποείδη και υβρίδια: Σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings, η ομάδα των Tropheus αποτελείται από 8 είδη: Tropheus Moorii, Tropheus Annectens, Tropheus Duboisi, Tropheus Brichardi, Tropheus sp. “black”, Tropheus sp. “red”, Tropheus sp.“Mpimbwe”, και Tropheus sp. “Ikola”. Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζούν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία ομάδα στο ενυδρείο μας, πρέπει να επιλέγουμε μία από κάθε είδος. Για παράδειγμα, αν βάλουμε μια ομάδα Τ. duboisi με μια ομάδα Τ. moorii δεν θα έχουμε πρόβλημα. Αν όμως βάλουμε δύο διαφορετικές ποικιλίες από το είδος των Τ. moorii, το πιθανότερο είναι να υβριδίσουν.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Πρόκειται για στοματοεπωάζουσα κιχλίδα όπου ζευγαρώνει σε απομονωμένα σημεία του ενυδρείου. Η περίοδος επώασης διαρκεί περίπου 30 ημέρες και σε κάθε γέννα προκύπτουν περίπου 20 μικρά. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι σε αντίθεση με άλλες κιχλίδες, δεν συνιστάται η απομάκρυνση του θηλυκού σε ξεχωριστό ενυδρείο καθώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην γίνει αποδεκτό όταν επιστρέψει πίσω στο ενυδρείο και πιθανότατα να κυνηγηθεί πολύ έντονα.
       
      Γενικές πληροφορίες: Η ομάδα των tropheus, στην οποία ανήκει το Tropheus duboisi είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ψάρια της λίμνης Τανγκανίκα. Η έντονη επιθετικότητα που εμφανίζουν καθώς και το γεγονός ότι απαιτούν πολύ καθαρό νερό δίνει την εντύπωση ότι είναι απαγορευτικά για αρχάριους. Σίγουρα δεν είναι από τα ψάρια που συγχωρούν τα λάθη αυτού που τα φιλοξενεί, αλλά αν τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες δεν είναι κάτι το ακατόρθωτο. Καθαρό νερό, μικρά και συχνά γεύματα με τροφές υψηλής ποιότητας και πολύ σταθερές συνθήκες είναι αυτά που χρειάζονται και η ανταμοιβή από την μοναδική τους συμπεριφορά είναι δεδομένη.
    • By AfricaTeam
      Οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν απο τα μέλη kokalo,Δίας
       
      Επιστημονικό Όνομα: Tropheus Sp. "Ikola" (Boulenger, 1898)
      Κοινές Ονομασίες: Yellow banded tropheus, Tropheus yellow, Tropheus ikola kaiser
      Ελληνικό Όνομα:

      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το αρσενικό φτάνει σε τελικό μέγεθος τα 13 εκατοστά, ενώ το θηλυκό τα 12 εκατοστά.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης Tanganyika. Ζει σε βραχώδης περιοχές με άμμο.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      ΡH 7,8-9
      KH: 14-20°dKH
      GH: 12-20°dGH
      Θερμοκρασία: 24-27 ° C(ιδανικά 25°C)

      Λίτρα: Η αυξημένη επιθετικότητα προς τα ψάρια του είδους τους, μας υποχρεώνει να τα φιλοξενούμε σε μεγάλες ομάδες. Τα ελάχιστα λίτρα και το ελάχιστο μήκος που απαιτείται, ποικίλει μεταξύ των συγγραφέων. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings ως ελάχιστο όριο ορίζονται τα 500 λίτρα και τα 150 εκατοστά μήκος. Τονίζεται επίσης ότι κάθε αρσενικός πρέπει να έχει την δική του συστάδα από πέτρες, η οποία να απέχει από του άλλου 30 εκατοστά. Αντίθετα ο Georg Zurlo αναφέρει τα 120 εκατοστά ως μήκος εισόδου. Συνδυάζοντας την βιβλιογραφία με εμπειρικές αναφορές, μπορούμε να καταλήξουμε στα 150 εκατοστά ως ελάχιστο μήκος εισόδου για μια ομάδα των 20 ατόμων.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Τα ψάρια αυτά πρέπει να κρατούνται σε ομάδες άνω των 15 ψαριών, καθώς ζουν σε κοπάδια, αλλά αυτό τα κάνει να μετριάζουν την επιθετικότητα τους. Επιπρόσθετα, λόγω της περιοχικότητας που μπορεί να αναπτύξουν,καλό είναι να μπαίνουν όλα μαζί από την αρχή, και όχι σταδιακά. Αν πρέπει στη συνέχεια να προστεθεί κάποιο ψάρι, καλό θα ήταν να μπει σε νεαρή ηλικία, και όχι μόνο ένα , αλλά από δύο και πάνω, και για μερικές μέρες να είναι υπό παρακολούθηση.  Αν υπάρξει τσακωμός μεταξύ αρσενικών για την κυριαρχία του ενυδρείου, και υπάρξει τραυματίας ηττημένος τότε πρέπει να δράσουμε άμεσα και να τον απομακρύνουμε από το ενυδρείο.


      Διαχωρισμός φύλου: Είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε το φύλο των ψαριών αυτών. Κατά την νεαρή τους ηλικία έχουν ένα μαύρο - γκρι χρώμα με ελάχιστο κίτρινο, και κατά την ενηλικίωση τους αρχίζουν να αποκτούν μια μεγάλη και παχιά κίτρινη γραμμή στην μέση του σώματος τους.
      Διαχωρισμός μπορεί να γίνει όσον αφορά κάποια σημάδια που τείνουν να έχουν τα φύλα του είδους αυτού, όμως σίγουρη ταυτοποίηση μπορεί να γίνει από τα γεννητικά όργανα του ψαριού. Αλλά αυτή η διαδικασία θα πρέπει να γίνει από κάποιον ειδικό.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Όπως συμβαίνει με όλες τις Αφρικάνικες κιχλίδες που ζουν στα βραχώδη τμήματα της λίμνης Τανγκανίκα, χονδρόκοκκη άμμος και πολλές πέτρες είναι αυτό που χρειάζονται. Οι πέτρες παρέχουν σπηλιές και περάσματα για να νοιώθουν τα ψάρια ασφάλεια και να  καταφεύγουν εκεί για προστασία. Άμμος και πέτρες είναι προτιμότερο να είναι ασβεστολιθικά, ώστε να επιτύχουμε πιο εύκολα τις επιθυμητές σκληρότητες του νερού. Αν θέλουμε να βάλουμε κάποιο φυτό, αυτό θα πρέπει να είναι κάποιο ανθεκτικό είδος όπως κάποιο από το είδος vallisneria.

      Ζώνη Κολύμβησης: Κινείται σε όλο το μήκος του ενυδρείου και πολλές φορές θα δούμε όλη την ομάδα να κολυμπάει μαζί, επιδεικνύοντας συμπεριφορά κοπαδιού.

      Διατροφή: Πρόκειται για φυτοφάγο ψάρι όπου στην φύση τρέφεται με άλγη που ξύνει από τις πέτρες. Στο ενυδρείο μας πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα τις τροφές που θα του παρέχουμε, καθώς τροφές με υψηλά ποσοστά ζωικής πρωτεΐνης θα οδηγήσουν στο bloat και σχεδόν σίγουρα στον θάνατο. Καλό θα ήταν την πρώτη και για δυο τρεις μέρες να αφήσουμε τα ψάρια να τραφούν αποκλειστικά από τις άλγες του ενυδρείου, ώστε να προσαρμοστούν ευκολότερα, πριν εισάγουμε στην διατροφή τους τροφές του εμπορίου. Ιδανικές θεωρούνται τροφές που είναι πλούσιες σε σπιρουλίνα, ενώ μπορεί να δεχθεί μικρά ποσοστά πρωτεΐνης μιας και στην φύση σκαλίζοντας την άλγη τρώει μαζί οστρακοειδή και διάφορους άλλους μικροοργανισμούς.

      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: 8 με 10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Με κιχλίδες που ονομάζονται gobies όπως του γένους eretmodous, Tanganicodus και spathodus είναι συμβατό όπως επίσης και με την οικογένεια των petrochromis και simochomis. Το καλύτερο πάντως είναι να το φιλοξενηθούν στο ενυδρείο μας ως μοναδικό είδος.

      Υποείδη και υβρίδια: Σύμφωνα με τον Dr. Ad Konings, η ομάδα των Tropheus αποτελείται από 8 είδη: Tropheus Moorii, Tropheus Annectens, Tropheus Duboisi, Tropheus Brichardi, Tropheus sp. “black”, Tropheus sp. “red”, Tropheus sp.“Mpimbwe”, και Tropheus sp. “Ikola”. Μέσα σε κάθε είδος υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σύμφωνα με τη γεωγραφική θέση στην οποία ζουν. Όταν φιλοξενούμε παραπάνω από μία αποικία στο ενυδρείο μας, πρέπει να
      επιλέγουμε μία από κάθε είδος. Για παράδειγμα, αν βάλουμε μια ομάδα Τ. duboisi με μια ομάδα Τ. moorii δεν θα έχουμε πρόβλημα. Αν όμως βάλουμε δύο διαφορετικές ποικιλίες από το είδος των Τ. moorii, το πιθανότερο είναι να υβριδίσουν.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη. Εφόσον το ζεύγος εκ της ομάδας ζευγαρώσει, το θηλυκό θα κρατήσει στο στόμα του (στοματοεπωάζον) τα αυγά για περίπου 25 με 30 μέρες (ανάλογα το θηλυκό), μέχρι να γίνουν γόνος  Ένα θηλυκό μπορεί να κρατήσει από 5 μέχρι 15 αυγά. Μόλις τα αυγά γίνουν ψάρια,η μητέρα θα τα ελευθερώσει, αλλά δεν θα τα αφήσει μόνα. Θα τα κρατάει και θα τα θρέφει μέχρι να μην χωράνε άλλο στο στόμα της. Τότε είναι η ώρα για την οριστική τους απελευθέρωση.

      Γενικές πληροφορίες: Η ομάδα των Τropheus στην οποία ανήκει το Tropheus sp. Ikola είναι από τα πιο ενδιαφέροντα ψάρια της λίμνης Τανγκανίκα. Η έντονη
      επιθετικότητα που εμφανίζουν καθώς και το γεγονός ότι απαιτούν πολύ καθαρό νερό δίνει την εντύπωση ότι είναι απαγορευτικά για αρχάριους. Σίγουρα δεν είναι από τα ψάρια που συγχωρούν λάθη αυτού που τα φιλοξενεί, αλλά αν τηρηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες δεν είναι κάτι το ακατόρθωτο. Καθαρό νερό, μικρά και συχνά γεύματα με τροφές υψηλής ποιότητας, και πολύ σταθερές συνθήκες, είναι αυτά που χρειάζονται, και η ανταμοιβή από την μοναδική τους συμπεριφορά είναι δεδομένη.

       
       
       
       
       
       
    • By AfricaTeam
      Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από τον χρήστη Δίας  
       
      Επιστημονικό Όνομα: Chindongo Demasoni (πρώην Pseudotropheus Demasoni)
      Κοινές Ονομασίες: Demasoni
      Ελληνικό Όνομα:
      Γενική κατηγορία: Cichlids
      Κλάση: Perciformes
      Οικογένεια: Cichlidae

      Μέγεθος: Το ψάρι αυτό φτάνει τα 8 εκατοστά μήκος στο φυσικό του περιβάλλον, αλλά έχει παρατηρηθεί ότι σε συνθήκες αιχμαλωσίας μπορεί να γίνει και μεγαλύτερο.

      Βιότοπος: Ενδημικό είδος της λίμνης malawi.
      Ζει κυρίως σε πετρώδεις περιοχές του βυθού, και σπανίως κολυμπάει σε ανοιχτό χώρο.
      Το φυσικό του περιβάλλον αποτελείται από πετρώδεις περιοχές και άμμο.

      Συντήρηση στο ενυδρείο
      PH: 7,6 - 8,6 (Ιδανικά: 8,2)
      KH: 7 - 12°dKH
      GH: 7-14°dGH
      Θερμοκρασία: 25 - 28 °C (Ιδανικά: 26 °C)

      Λίτρα:Οι ελάχιστές απαιτήσεις για να φιλοξενηθεί στο ενυδρείο μας είναι τα 100 εκατοστά μήκος και τα 150 λίτρα, αν και όπως συμβαίνει με όλες τις κιχλίδες του είδους Mbuna όσο μεγαλύτερο είναι το ενυδρείο τόσο το καλύτερο.

      Κοινωνική συμπεριφορά: Το ψάρι αυτό ζει σε ομάδες (10+ ψάρια ) διότι με αυτό τον τρόπο μετριάζεται η επιθετικότητα των ψαριών, αλλά παρατηρούνται και καλύτερες συμπεριφορές. Είναι περιοχικά ψάρια, γι'αυτό θα πρέπει να διασφαλίζονται πέτρες για όλα τα μέλη του κοπαδιού.

      Διαχωρισμός φύλου: Σχετικά εύκολος. Τα αρσενικά έχουν σκούρο μπλε χρωματισμό με ανοιχτές κάθετες μπλε ρίγες και τα θηλυκά έχουν ίδιο χρωματισμό, αλλά όχι τόσο έντονο. Τα αρσενικά του είδους τείνουν να γίνονται λίγο μεγαλύτερα απ'ότι τα θηλυκά. Τα ψάρια γεννιούνται όλα μπλε. Στην συνέχεια όσο μεγαλώνουν,αρχίζουν να παίρνουν το τελικό τους χρώμα.

      Διακόσμηση ενυδρείου: Αν θέλει κάποιος να τα διατηρήσει στο ενυδρείο του, θα πρέπει να φτιάξει το περιβάλλον τους με πολλές πέτρες, (νταμάρι) και να δημιουργήσει σπηλιές καθώς είναι ψάρια επιθετικά και χρειάζονται κρυψώνες και για τους πιο αδύναμους του κοπαδιού. Επίσης, καλό είναι να χρησιμοποιείται άμμος καθώς τα ψάρια αυτά σκάβουν πολύ.Η χρήση αραγωνίτη ή αμμου θαλάσσης θα βοηθούσε να επιτύχουμε τις απαιτούμενες σκληρότητες.

      Ζώνη Κολύμβησης: Βυθός, αλλά και μεσαία στρώματα κολύμβησης

      Διατροφή: Τα ψάρια αυτά είναι κυρίως φυτοφάγα, γι'αυτό η διατροφή τους πρέπει να βασίζεται κατά μεγάλο μέρος σε φυτικές ύλες και ελάχιστα σε ζωικές. Ιδιαίτερα ελκυστική σε αυτά είναι η σπιρουλίνα. Μπορεί κάποιος να τα ταΐζει εκτός από τις τροφές του εμπορίου ακόμα και λαχανικά τα οποία να έχουν ζεματιστεί για 2 λεπτά και έπειτα κοπεί σε μικρά κομμάτια.
      Επίσης υπάρχει περίπτωση να επιτεθούν και στην άλγη του ενυδρείου η οποία έχει σχηματιστεί στα τοιχώματα και τις πέτρες.


      Μέγιστη ηλικία στο ενυδρείο: Συνήθως 8 - 10 χρόνια.

      Ιδανικοί Συγκάτοικοι: Είναι συμβατά σχεδόν με όλα τα είδη mbuna εκτός από μερικά είδη όπως ps.johanni, ps.saulosi, ps.cyaneorhabdos. l.mbamba. ps elongatus κ.α καθώς μπορεί να υπάρξει υβριδισμός.

      Υποείδη και υβρίδια: Σχετικά εύκολο να υβριδίσει με κάποια συγγενικά του ψάρια, γι'αυτό πρέπει να τηρούμε κάποια βασικά κριτήρια διαβίωσης.

      Αναπαραγωγή στο ενυδρείο: Είναι δυνατή και σχετικά εύκολη.H θηλυκιά εναποθέτει γύρω στα 15 αυγά τα οποία θα τα γονιμοποιήσει ο αρσενικός. Μετά το θηλυκό θα πάρει τα γονιμοποιημένα αυγά στο στόμα του και θα τα επωάσει μέχρι να εκκολαφθούν. Εφόσον το ζευγάρι του χαρεμιού ζευγαρώσει, το θηλυκό θα κρατήσει τα αυγά στο στόμα του ( στοματοεπωάζον ) για περίπου 20 με 25 μέρες μέχρι αυτά να αναπτυχθούν και να γίνουν γόνος. Καθ΄όλη τη διάρκεια που το θηλυκό ψάρι κρατά το γόνο στο στόμα του δεν τρέφεται.Μετά την ελευθέρωση του στο ενυδρείο σε περίπτωση κινδύνου αναζητά καταφύγιο στο στόμα της μητέρας. Είναι πολύ χαρακτηριστική η κίνηση της μητέρας που "ρουφάει" το γόνο για να τον προστατέψει.Τα μικρά τις πρώτες 2,3 μέρες δεν θα τρέφονται κανονικά, αλλά θα τρώνε από τον λεκιθικό τους σάκο και έπειτα θα αναζητήσουν τροφή. Καλό είναι να τρίβουμε φλέικς έτσι ώστε να μπορούν να τραφούν.

      Γενικές πληροφορίες: Η εν λόγω Κιχλίδα αξιολογήθηκε το 2006 απο την Διεθνή Ένωση για την Προστασία της Φύσης (IUCN) στην κόκκινη λίστα με τα απειλούμενα είδη που εκδίδει και χαρακτηρίστηκε ώς ευάλωτο είδος (Vulnerable ). Ώς σημαντικότερός κίνδυνος για το Pseudotropheus Demasoni έχει προσδιοριστεί η περιορισμένη διασπορά του στη λίμνη.
       
       
    • By AfricaTeam
      Τα μικρά ενυδρεία της Αφρικής
       

       
       
      Για τις αφρικανικές κιχλίδες συνήθως ακούμε και γνωρίζουμε οι περισσότεροι, ότι θέλουν μεγάλα ενυδρεία για να φιλοξενηθούν και πραγματικά αυτό ισχύει σε αρκετά μεγάλο βαθμό, αλλά δεν είναι και απολύτως ακριβής. Υπάρχουν αρκετά και ενδιαφέροντα είδη που μπορούν να διατηρηθούν σε μικρότερα ενυδρεία με μήκος από 60 έως 100 εκ. (60-180λίτρα) .
       
      Η πλειοψηφία αυτών των ειδών μικρό-αφρικανικής κιχλίδας προέρχονται από τη λίμνη Tanganyika , αλλά υπάρχουν και κάποια είδη της λίμνης Malawi που μπορούμε να τα διατηρήσουμε σε ενυδρείο με μικρότερη χωρητικότητα σε λίτρα, τα 120,  όπως όμως και κάποιες κιχλίδες που προέρχονται από τα ποτάμια της Αφρικής.
       
      Πάμε παρακάτω να δούμε ποια είναι τα ψάρια αυτά  και από που προέρχονται:
       
      Τα μικρά ενυδρεία τις λίμνης Malawi
       
      Τα μικρά ενυδρεία της λίμνης Tanganyika
       
      Τα Μικρά Φυτεμένα Ενυδρεία Ποταμών της Αφρικής
×
×
  • Create New...